سینوسِ آلفا

امروز هم به همون روش کتاب خوندم. این‌بار، کتاب «گفتاری درباره‌ی نابرابری - نوشته‌ی ژان‌ژاک روسو»، که در سال ۱۷۵۵ منتشر شد و به «گفتار دوم روسو» هم مشهور است رو انتخاب کردم و از این کتاب، جملات زیر رو انتخاب کردم تا بهشون فکر کنم و این بار، این‌جا قرارشون میدم تا شما هم اگر دوست داشتید، بهشون فکر کنید.

- هر اندازه علوم و دانش‌های تازه‌تری می‌آموزیم، به همان اندازه نیز، خود را از دستیابی به مهم‌ترین آن‌ها محروم می‌کنیم.

- تمام تسهیلات رفاهی که آدمی در زندگی، بارها بیشتر از حیوانات اهلی خود از آن‌ها بهره‌مند است، اصلی‌ترین عللی هستند که موجب تباهی وی می‌شوند.

- حیوان در سرپیچی از نظمی که برایش مقرر گشته، ناتوان است، حتی اگر این کار برای‌اش دارای مزیت باشد. و به عکس، آدمی، پی‌در‌پی به زیان خویش، از این مقررات عدول می‌کند.

- تفاوت مابین آدمی و هم‌نوع خویش، از تفاوت مابین حیوان و آدمیزاد، بیشتر است.

- آدمیزاد وحشی، شرور نیست. زیرا نمی‌داند خوب‌بودن چیست، زیرا نه پیشرفت دانش و نه افسار قانون، بلکه آرامش امیال و جهل از رذیلت است که او را از ارتکاب شرارت باز می‌دارد.

- نسل بشر دیرزمانی از بین رفته بود چنان‌چه حفظ آن به تعقل کسانی بستگی می‌داشت که آن را تشکیل می‌دهند.

- ممکن نیست کسی برده شود، مگر این‌که پیشایپش وی را در وضعیتی قرار دهند که نتواند کارهای خود را بدون دیگری انجام دهد.

- بدترین حالتی که می‌تواند در روابط بین دو انسان رخ دهد این است که کسی خود را زیر سایه‌ی مرحمت دیگری ببیند.

- نخستین کسی که تکه‌ای از زمین را با این نیت محصور کرد که بگوید «این مال من است؟» همو پایه‌گذار جامعه‌ی مدنی بود و آدمیان ساده‌لوحی نیز پیدا شدند که گفته‌اش را باور کردند.

- تمام رشد سپیسن جهان ظاهرا نمایانگر گام‌هایی به سوی کمال فرد اما در واقع، به سوی زوال گونه‌اش است.

- به نظر می‌رسد که طبیعت برای نگه‌داشتن این راز مرگبار (شناخت آهن) از ما، رنج زیادی کشیده است.

- از آن‌جایی که تنها برخی از کیفیات احترام‌آورند، پس به زودی نیاز به دستیابی به این کیفیات و یا وانمودکردن به برخورداری از آن‌ها به وجود آمد. سودمندتر گردید که آدم، خود را چیزی به جز آن‌چه در واقع بود بود وانمود می‌نمود. از آن پس، بودن و وانمودن، دو چیز یک‌سره متفاوت گشتند و نتیجه‌ی این اختلاف، شکوه تحمیلی، حیله‌ی فریبنده و همه‌ی رذایلی از آن جنس بود.

- آن‌چه ابداع می‌شود، به دست کسانی ساخته شده که از آن نفع می‌برند، نه کسانی که از آن زیان می‌بینند.

- اشخاصی که وظیفه‌ی محافظت از قانون اساسی را عهده‌دار بودند، خودشان ذی‌نفع‌ترین بودند.

- خون‌هایی به مراتب بیش از آن‌چه تعصب باعث ریخته‌شدن‌شان می‌شود، [توسط تعصب] حفظ می‌شوند.

- بسیار دشوار می‌توان کسی را سرسپرده کرد که به دنبال فرماندهی نیست و ماهرترین سیاستمدار هرگز موفق نخواهد شد کسانی را که جز آزادشدن نمی‌خواهند، به بردگی بکشد.

@sinusealpha_channel

❤10👍4🔥2🤯2

1.96K viewsSina Moradi, edited 19:23