🔹جلسه‌ی ششم و هفتم و هشتم (آخر) هم اضافه شد.

- جلسه‌ی ششم:
https://youtu.be/jT0XCr2J7qM?si=edWtNuzl3Z6fUOVz

- جلسه ی هفتم:
https://youtu.be/5IhegnAMnDU?si=z7HIMYcW33RGVkcd

- جلسه‌ی هشتم:
https://youtu.be/ZjE7zoBRHxI?si=W4-pkGVdAuX7wkTE

@sinusealpha_channel

امروز هم به همون روش کتاب خوندم. این‌بار، کتاب «گفتاری درباره‌ی نابرابری - نوشته‌ی ژان‌ژاک روسو»، که در سال ۱۷۵۵ منتشر شد و به «گفتار دوم روسو» هم مشهور است رو انتخاب کردم و از این کتاب، جملات زیر رو انتخاب کردم تا بهشون فکر کنم و این بار، این‌جا قرارشون میدم تا شما هم اگر دوست داشتید، بهشون فکر کنید.

- هر اندازه علوم و دانش‌های تازه‌تری می‌آموزیم، به همان اندازه نیز، خود را از دستیابی به مهم‌ترین آن‌ها محروم می‌کنیم.

- تمام تسهیلات رفاهی که آدمی در زندگی، بارها بیشتر از حیوانات اهلی خود از آن‌ها بهره‌مند است، اصلی‌ترین عللی هستند که موجب تباهی وی می‌شوند.

- حیوان در سرپیچی از نظمی که برایش مقرر گشته، ناتوان است، حتی اگر این کار برای‌اش دارای مزیت باشد. و به عکس، آدمی، پی‌در‌پی به زیان خویش، از این مقررات عدول می‌کند.

- تفاوت مابین آدمی و هم‌نوع خویش، از تفاوت مابین حیوان و آدمیزاد، بیشتر است.

- آدمیزاد وحشی، شرور نیست. زیرا نمی‌داند خوب‌بودن چیست، زیرا نه پیشرفت دانش و نه افسار قانون، بلکه آرامش امیال و جهل از رذیلت است که او را از ارتکاب شرارت باز می‌دارد.

- نسل بشر دیرزمانی از بین رفته بود چنان‌چه حفظ آن به تعقل کسانی بستگی می‌داشت که آن را تشکیل می‌دهند.

- ممکن نیست کسی برده شود، مگر این‌که پیشایپش وی را در وضعیتی قرار دهند که نتواند کارهای خود را بدون دیگری انجام دهد.

- بدترین حالتی که می‌تواند در روابط بین دو انسان رخ دهد این است که کسی خود را زیر سایه‌ی مرحمت دیگری ببیند.

- نخستین کسی که تکه‌ای از زمین را با این نیت محصور کرد که بگوید «این مال من است؟» همو پایه‌گذار جامعه‌ی مدنی بود و آدمیان ساده‌لوحی نیز پیدا شدند که گفته‌اش را باور کردند.

- تمام رشد سپیسن جهان ظاهرا نمایانگر گام‌هایی به سوی کمال فرد اما در واقع، به سوی زوال گونه‌اش است.

- به نظر می‌رسد که طبیعت برای نگه‌داشتن این راز مرگبار (شناخت آهن) از ما، رنج زیادی کشیده است.

- از آن‌جایی که تنها برخی از کیفیات احترام‌آورند، پس به زودی نیاز به دستیابی به این کیفیات و یا وانمودکردن به برخورداری از آن‌ها به وجود آمد. سودمندتر گردید که آدم، خود را چیزی به جز آن‌چه در واقع بود بود وانمود می‌نمود. از آن پس، بودن و وانمودن، دو چیز یک‌سره متفاوت گشتند و نتیجه‌ی این اختلاف، شکوه تحمیلی، حیله‌ی فریبنده و همه‌ی رذایلی از آن جنس بود.

- آن‌چه ابداع می‌شود، به دست کسانی ساخته شده که از آن نفع می‌برند، نه کسانی که از آن زیان می‌بینند.

- اشخاصی که وظیفه‌ی محافظت از قانون اساسی را عهده‌دار بودند، خودشان ذی‌نفع‌ترین بودند.

- خون‌هایی به مراتب بیش از آن‌چه تعصب باعث ریخته‌شدن‌شان می‌شود، [توسط تعصب] حفظ می‌شوند.

- بسیار دشوار می‌توان کسی را سرسپرده کرد که به دنبال فرماندهی نیست و ماهرترین سیاستمدار هرگز موفق نخواهد شد کسانی را که جز آزادشدن نمی‌خواهند، به بردگی بکشد.

@sinusealpha_channel

دادمهر عزیز، اولین کسی که به عنوان توسعه‌دهنده به پروژه اپن‌سورس medx مشارکت کرد، یکی از پایه‌ترین و پرانرژی‌ترین برنامه‌ نویس‌هایی هست که دیده‌ام. تا دیروز، من هرجایی که می‌رفتم از گیتهاب‌اش تعریف می‌کردم. از دیروز که متوجه شدم دانش‌آموز کلاس دهمه، این رو هم همه‌جا میگم. حالا دادمهر اومده و مستندات نسخه‌ی ۳.۱۳ پایتون (جدیدترین) رو به فارسی ترجمه کرده و توی این ریپو می‌تونید بخونیدشون.

#درمورد_مدیکس
@sinusealpha_channel

اگر مقاله‌ی Machines of loving grace از آقای Dario Amodei رو خونده‌اید که هیچ. اما اگر نخونده‌اید پیشنهاد می‌کنم که این ویدئو رو ببینید. این‌جا به صورت خیلی جذاب و خلاصه موضوعات اون مقاله تعریف شده و سوالات خوبی [درمورد آینده و تاثیر هوش مصنوعی و تغییر صنایع مختلف و...] برای فکر کردن مطرح می‌شه که می‌تونه هفته‌ها ذهن‌تون رو درگیر کنه!

@sinusealpha_channel

🔹در ستایش شکاکیت

دیوید هیوم، پس از صفحات متوالی استدلال و فلسفه درمورد شایستگی شخصی و ارتباطش با سودمندی و چیزهای دیگر در کتاب «جستاری در باب اصول اخلاق»، می‌گوید:

مطمئن شده‌ام که هرجا انسان‌ها بیش از هر جای دیگر در آن احساس اطمینان و تکبر می‌کنند، جایی‌ست که بیش از هر جای دیگری مرتکب اشتباه می‌شوند و لجام هوای نفس را بدون تامل رها می‌کنند، در حالی که تامل در این باب، تنها چیزی است که می‌تواند انسان‌ها را از بزرگ‌ترین اشتباهات مهمل نجات دهد.

...در ادامه هم تعجب‌اش از حل‌نشدن این مسائل را مطرح می‌کند [که در تصویر می‌توانید کل این صفحه از کتاب را مطالعه کنید].

@sinusealpha_channel

🔹مسئله‌ی دیتا در کارهای هوش مصنوعی پزشکی

قبلا چند باری پیش اومده بود که موقع صحبت با اساتید دانشگاه، این رو می‌شنیدم که دوست دارند به تحقیقات‌شون یک هوش مصنوعی هم «بزنند» تا ارزشمندتر بشه. اما متاسفانه یک ویژگی‌ای که بین تقریبا همه‌شون می‌دیدم، این بود که اصلا متوجه نبودند که «ملزومات» یک کار هوش مصنوعی دقیقا چه چیزهایی هست و البته حق هم می‌دادم بهشون.

این شد که تصمیم گرفتم یک مطلبی رو دقیقا با هدف اساتید (و افراد مشابه) بنویسم و کلیات درک درست از دیتای مورد نیاز برای این پروژه‌ها رو توضیح بدم. یک پیش‌نویسی هم آماده کرده بودم و همین روزها هم قصد داشتم ویرایش و در MedX منتشرش کنیم. اما امروز با یکی دیگه از اساتید صحبت می‌کردم و خوش‌بختانه متوجه شدم که اوضاع یه کمی بهتر شده. یعنی حداقل این موضوع جا افتاده که دیتا، چیز «مهمی» توی این کارهاست و اتفاقا، اصل قضیه هم هست. اما مسئله‌ای که همچنان وجود داره، توضیح دیتای «خوب» و همچنین توضیح «تقریبا» به‌دردنخور‌ بودن دیتایی هست که دارند!

الان اوضاع طوری شده که اساتید و مسئولین دانشگاه و بیمارستان فکر می‌کنند که چون «دیتا» دارند، دادن‌اش به ما، می‌تونه بهمون خیلی کمک کنه. اما حقیقت اینه که اون دیتای کثیف و نصفه و نیمه‌ای که دست اون‌ها و HIS بیمارستان و درمانگاه‌هاست، به ندرت به درد کار هوش مصنوعی (و پژوهشگرها) می‌خوره. اون دیتا «در بهترین حالت» حجم بسیار زیادی از کارهای مهندسی دیتا رو می‌طلبه تا به چیزی تبدیل بشه که یه جوری «بشه» باهاش کار کرد و این کار یکی دو هفته نیست. حس می‌کنم این روزها باید این قضیه رو بیشتر توضیح بدم تا جا بیفته و امیدوار باشم که وارد مرحله‌ی جدیدی بشیم.

بجز این قضیه، اخیرا متوجه موضوع جالبی هم شدم. موضوع اینه که ما خیلی از دیتاها رو کلا نداریم. یعنی نه که مشکل «clean نبودن» داشته باشند، خیر. نداریم‌شون. چون یا ذخیره نشده‌اند (خیلی جاها اصلا الکترونیکی هم نیستند). یا اصلا تولید نشده‌اند! مثلا ما در خیلی از بیمارستان‌ها (چند جا رو خبر دارم) اصلا برای تصاویر CXR و CT چیزی تحت عنوان «گزارش رادیولوژی» نمی‌نویسیم! علت‌اش هم کمبود رادیولوژیست و اولویت‌دادن سونوگرافی به بقیه‌ی مدالیته‌ها برای نوشتن گزارشه. این هم در نوع خودش عجیب بود برام و عملا «پیاده‌سازی دقیق» یکی از پروژه‌هایی که اخیرا درگیرش شده‌ام رو غیرممکن می‌کنه.

👈خلاصه که چالش‌های عجیبی در این سمت ماجرا وجود داره و خیلی خوب می‌شه اگر افراد علاقه‌مند وارد کار بشن و این نوع مشکلات رو حل کنند تا شتاب حضور و اضافه‌شدن هوش مصنوعی به صنعت سلامت تا جای ممکن بیشتر بشه.

@sinusealpha_channel

ضمنا، این برنامه شامل کارگاه‌هایی هم بود که از طریق لینک‌های زیر می‌تونید به صورت رایگان به فایل ضبط‌شده‌ی اون‌ها دسترسی داشته باشید. شدیدا هم پیشنهاد می‌کنم که اگر قصد آشنایی با این موضوعات رو دارید، این فایل‌ها رو از دست ندید!

🔗جلسه‌ی آقای ساجدی:
https://t.me/jaraghe_event/80

🔗جلسه‌ی آقای فرجی:
https://t.me/jaraghe_event/110
https://t.me/jaraghe_event/111

🔗جلسه‌ی آقای کیانی:
https://t.me/jaraghe_event/112

🔗جلسه‌ی آقای دوستی:
https://t.me/jaraghe_event/113

@sinusealpha_channel

جلسات ژورنال کلاب مدیکس، برای کسانی هست که با مقدمات هوش مصنوعی در پزشکی آشنا هستند و قصد دارند که در زمینه‌های مختلف این موضوع به روز بمانند. به همین دلیل، اگر از این افراد هستید، پیشنهاد می‌کنم که اولین جلسه از این برنامه‌ها رو از دست ندید:

🔗https://t.me/MedX_Media/52

@sinusealpha_channel

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که توی این چند سال دانشجویی در «دانشگاه» (!) یاد گرفتم، همین مفهوم «strategic incompetency» هست. معمولا خیلی راجع بهش صحبت نمی‌شه و همواره یک بحث ضمنی بوده، اما دیروز در جلسه‌ای بحث همین موضوع شد و به همین دلیل، تصمیم گرفتم که این توییت رو این‌جا منتشر کنم.

این موضوع، با «نه گفتن» متفاوت هست و اتفاقا مقدم بر اونه. به این معنا که اگر به اندازه‌ی کافی در این قضیه خوب باشیم، احتمالا نیاز کمتری به خود نه گفتن هم پیدا می‌کنیم!

@sinusealpha_channel

خب من این‌جا یک قولی رو داده بودم که چیزهایی که در کورس niic-rad یاد گرفتم رو جایی «به فارسی» share کنم. و خب خوش‌بختانه فرصتش رسید و هفته‌ی آینده٬ در چهارمین جلسه‌ی ماهیانه‌ی کامیونیتی مدیکس٬ قرار هست که درمورد integrating imaging informatics [که یکی از sub course های این برنامه بود] ارائه‌ای رو داشته باشم.

ویدئوی این ارائه هم ضبط خواهد شد و همانند جلسات گذشته٬ در این پلی‌لیست یوتیوب قرار خواهد گرفت.

@sinusealpha_channel

اسلایدهای ارائه‌ی دیشب با موضوع:
"an intorduction to integrating imaging informatics: based on a course from niic-rad"

پی‌نوشت: ویدئوی این ارائه را می‌توانید در این لینک مشاهده کنید.

@sinusealpha_channel

🔹جملات ناصحیح اما پرطرفدار!

یک سری جملات غیر صحیح/دقیق و اتفاقا رایج/پرطرفدار در فضای «هوش مصنوعی در پزشکی» هست که در ادامه بعضی‌هاشون رو لیست کرده‌ام.

- "هوش مصنوعی جای پزشکان رو نمی‌گیره و پزشکی که هوش مصنوعی بلده، جای پزشکی که بلد نیست رو می‌گیره."

- "رشته‌های تشخیصی‌تر مثل رادیولوژی و پاتولوژی زودتر از رشته‌های عملی‌تر مثل جراحی با هوش مصنوعی جایگزین می‌شوند."

- "یادگیری عمیق/ژرف یک بلک‌باکس هست و مشخص نیست که به چه صورت تصمیم می‌گیره و به همین دلیل، نمی‌تونیم تصمیم‌های درمانی بیماران رو بهش بسپریم."

- "اگر هوش مصنوعی بتونه دقیق‌تر از پزشک عمل کنه، وارد بیمارستان می‌شه و کاربردش گسترده می‌شه."

- "اگر داده‌های بیماران رو anonymize کنیم، دیگه نمی‌تونن ازشون استفاده‌ی غیر اخلاقی داشته باشند."

- "هرچقدر هم که هوش مصنوعی خوب عمل کنه، باید تصمیم نهایی رو پزشک بگیره."

-- "ارتباط صحیح بین پزشکان و مهندسان، یک مسئله‌ی خیلی مهم و سخت در کارهای بین رشته‌ای این حوزه‌ست."

👈چند تا از این جملاتی که احتمالا قبلا شنیدید رو قبول دارید؟ این‌جا گذاشتم تا مجددا بهشون فکر کنیم. سر فرصت هم مفصلا درموردشون صحبت می‌کنیم و اگر موردی به نظرتون می‌رسه که می‌تونه به این لیست اضافه (--) بشه، حتما بفرمایید.

@sinusealpha_channel

🔹مقدمه‌ای بر ادغام انفورماتیک تصاویر پزشکی در رادیولوژی!

📣ارائه سینا مرادی، دانشجوی سال چهارم پزشکی و برنامه‌نویس هوش مصنوعی را در چهارمین جلسه‌ی ماهیانه مدیکس از دست ندهید! او در این ویدئو، به ارائه‌ی مقدمه‌ای بر مفاهیم انفورماتیک تصاویر پزشکی می‌پردازد و می‌تواند نقطه‌ی شروع مناسبی برای آشنایی با موضوعات این زمینه باشد.

🔗لینک ویدئو:
https://youtu.be/eKEmwVyhwp8?si=mg1iBRv6KU1HEQfM

🔻برای دسترسی به اسلایدهای این ارائه، در گروه جامعه مدیکس عضو شوید.
🌐 | @MedX_Media

🔹درمورد پرورش فرزند: از Emile تا Sovereign Child

یکی از ایده‌هایی که اخیرا خیلی داره بحث می‌شه، قضیهٔ «taking children seriously» یا TCS [که به طور خلاصه می‌شه «بیشینه‌کردن آزادی فرزند» تعریفش کرد] است. من اولین‌بار در وبلاگ نوال با این موضوع آشنا شدم. همون‌جایی که با david deutsch صحبت می‌کردند و تقریبا متفق‌القول بر این نظر بودند که ما باید به بچه‌ها امکان دسترسی به هر چیزی رو بدیم [تا...]! اون موقع، خیلی قطعی با این قضیه مخالف بودم و اصلا مسخره هم به‌نظرم می‌اومد [و حتی برای چندین نفر هم تعریف‌اش کرده بودم]. اما همین موضوع باعث شد که درمورد این موضوع alert و کنجکاو بشم و متوجه شدم که از پیچیده‌ترین موضوعاتی است که شاید بشه واقعا «حل‌نشده» در نظرشون گرفت.

یکی از جالب‌ترین کتاب‌هایی که چند ماه پیش در این زمینه پیدا کردم، کتاب معروف و قدیمی «امیل - نوشتهٔ روسو» [که حالا تقریبا از محبوب‌ترین نویسنده‌های من هم محسوب میشه] (نسخهٔ صوتی) بود. حواشی و دردسری که نوشتن این کتاب برای روسو داشت، خوندن‌اش رو برام جذاب‌تر هم می‌کرد! جالبه بدونید که روسو، بخاطر نوشتن این کتاب، از کشورهای مختلفی اخراج شده بود و این کتاب رو بارها سوزانده بودند و...! [پس بنظر میاد که ارزش خوندن داشته باشه؟ :)]. توصیهٔ نهایی این کتاب، «فراهم‌آوری شرایط سخت روزگار برای فرزند» بود تا امکان درک لذت رو داشته باشه و [به نظر من] کاملا منطقی و درسته.

حالا برخورد مجدد من با این موضوع، بواسطهٔ اپیزود جدید پادکست tim ferriss اتفاق افتاد که در این اپیزود، naval و aaron stupple درمورد کتاب the sovereign child و کلا این موضوع صحبت می‌کنند. نویسندهٔ این کتاب اما معتقده که والدین باید دریچه‌ای برای دسترسی به علایق کودکان‌شون باشند و همون‌طور که از اسم کتاب مشخصه، بر بیشینه‌کردن آزادی و دسترسی و... کودکان تمرکز داره. من فعلا نظری درمورد این ایده ندارم، اما خیلی پیشنهاد می‌کنم که این اپیزود رو ببینید و در جریان بحث‌ها و صحبت‌هایی که بیشتر شبیه به مناظره بودند، قرار بگیرید. البته پیشاپیش این رو بگم که ایدهٔ این کتاب رو نمی‌شه متضاد ایدهٔ امیل در نظر گرفت. خیلی ارتباط مستقیمی ندارند و حضور همزمان‌شون هم ممکنه. ولی از نظر دیدگاه فلسفی، به کل چیزهای متفاوتی هستند و هر کدوم، به عقیدهٔ من، بخشی از حقیقت رو دارند.

پی‌نوشت: می‌دونم که این بحث به فضای محتوایی این کانال نمی‌خوره. ممکنه اصلا دغدغه‌تون هم نباشه. اما خب برای من واقعا محل سوال شده بود و همچنان هم هست و ممکنه بواسطهٔ همین پست ساده، برای شما هم محل سوال بشه. :)

@sinusealpha_channel

🔹درمورد بهتر نوشتن

پیشنهاد می‌کنم که دقیقهٔ 8:58 تا 19:03 این ویدئو رو ببینید. این‌جا درمورد این صحبت می‌کنند که چطوری می‌تونیم بهتر بنویسیم و چند ایدهٔ کلی رو مطرح می‌کنند که یادآوری‌شون می‌تونه خیلی کمک‌کننده باشه:

- به جای این‌که از قاعدهٔ «فقط بنویس» پیروی کنید و صدها بار بنویسید تا به یک چیز خوب برسید، روی ساختار و جزئیات آن وقت بگذارید و یک‌بار بنویسید و ویرایش کنید.

- دانشجویان کارشناسی فکر می‌کنند که نوشته‌شان باید نشان‌دهندهٔ همه‌ٔ چیزهایی باشد که می‌دانند، اما یک استاد قرار است نوشتهٔ شما فقط را بر اساس کوریکولومی که خودتان در نوشته‌تان مطرح می‌کنید بسنجد.

- ساختار صحیح (می‌شود از عبارت writing patterns هم استفاده کرد)، حداقل در ریسرچ، مشخص است و این ساختار است که خوانندهٔ متن شما را هدایت می‌کند. فلذا بهتر است که بر این اساس متن‌تان را بنویسید.

@sinusealpha_channel

🔹معرفی برنامه Abzums AI

ما در یک حرکت نسبتا بامزه، داریم «اولین برنامهٔ پایه‌ای و بلندمدت آموزش مقدمات هوش مصنوعی برای دانشجویان علوم پزشکی در کشور» رو در دانشگاه علوم پزشکی البرز برگزار می‌کنیم و از طریق کانال @AbzumsAI می‌تونید در جریان این برنامه قرار بگیرید.

به زودی اطلاعات بیشتری از برنامه رو منتشر خواهیم کرد و ثبت‌نام‌اش هم خیلی زود شروع می‌شه! :)‌ اما الان قصد دارم رباتی که برای هماهنگی و ارتباطات این برنامه توسعه دادیم رو بهتون معرفی کنم!😁

⭐️@AbzumsAI_Bot

🔻این ربات، به صورت open source منتشر شده و همین حالا قابل استفاده است. ضمنا شما می‌تونید در توسعهٔ این ربات مشارکت کنید و یا با یک‌سری modification های ساده، از اون برای برگزاری برنامه‌های خودتون استفاده کنید.

@sinusealpha_channel