🔹خوندن وبلاگ

این‌که «چرا بلاگ بخونیم» رو راستش من بلد نیستم و نمی‌تونم پاسخ بدم. یک‌جورهایی علاقه است و خیلی هم آش دهن‌سوزی نیست. اما خب اگر می‌خونید، یه سری اشتباهات رو من انجام دادم و در ادامه، در قالب چند تا مورد می‌نویسم تا هم یه یادآوری به خودم بشه و هم اگه کسی توی این جایگاه هست، ممکنه یه کمکی محسوب بشه.

- قبول کنید که هنوز هم وبلاگ‌ها بهترین محتواهای سطح اینترنت هستند و در این روزها که توجه ما بیش از چند دقیقه در یک‌جا جمع نمی‌شه، از بهترین ابزارها برای افزایش attention span هستند. بخاطر همین خیلی خوبه که جدی بگیریم‌شون.

- معروف‌ترین وبلاگ‌ها لزوما وبلاگ‌های بدی نیستند. اما لزوما هم ارزشمند نیستند. من کلا ارتباط خیلی مستقیمی بین معروفیت و ارزشمند بودن حرف یک وبلاگ ندیده‌ام و بهتره خیلی جدی نگیرید‌ش.

- به نظر من معیار انتخاب یک وبلاگ برای خوندن، «معرفی بقیه» (از جمله من) نیست. جستجوی خود ما، درمورد موضوع مورد نیاز یا مورد علاقه‌مون [و یا یک شخص موفق] هستش که ممکنه ما رو به یک وبلاگ برسونه. من تقریبا همه‌ی وبلاگ‌هایی که معرفی کردم رو هم به همین صورت پیدا کردم.

- اصلا لازم نیست که وبلاگ‌های زیادی رو بخونید. یک بلاگ در روز هم ممکنه زیاد باشه. کلا به وبلاگ به چشم یک گفتگوی عمیق با یک فرد ارزشمند نگاه کنید که یک ایده‌اش می‌تونه محتوای فکر ادامه‌ی هفته رو تشکیل بده. به‌جای این‌کار، خیلی خوب می‌شه که اگه یه وبلاگی رو خوندید، نظرتون رو برای نویسنده‌اش بنویسید. اغلب نویسنده‌ها هم می‌خونن و هم پاسخ می‌دن و این‌مدلی یه گفتگوی عمیق جالبی شکل می‌گیره.

- اغلب وبلاگ‌هایی که توی جاهای عمومی معرفی می‌شن خیلی ارزش خوندن ندارند. وبلاگ خوب رو یا خودتون پیدا می‌کنید و یا «یک» فرد در نتیجه‌ی جستجوی شما بهتون معرفی می‌کنه. نه یک سازمان یا شرکت. با همین حساب پست‌های معرفی وبلاگ‌های خوب اغلب ارزش زیادی ندارند.

- اگه توی دنیای هوش مصنوعی فعالیت می‌کنید، بعضی از وبلاگ‌ها مهم‌تر از حتی مقاله‌ها هستند. بخاطر همین فکر نکنید اگه یه مطلبی در قالب وبلاگ نوشته شده ارزش کمتری از مقاله‌های آکادمیک داره و این‌جا یه کمی قوانین بازیش فرق می‌کنه. :)

@sinusealpha_channel

🔹نوشتن وبلاگ

همه‌ی خطوط بالا، درمورد «خوندن» وبلاگ بود و نه نوشتن. درمورد نوشتن، اشتباهات من در یک پست تلگرام (بدون داشتن اکانت پریمیوم) جا نمی‌شه :) و احتمالا بهتره که یک بلاگ رو بهش اختصاص بدم! اما اگر تازه شروع به نوشتن کردید و یا دوست دارید این کار رو انجام بدید، شنیدن یه‌سری چیزها می‌تونه کمک‌کننده باشه (به قولی i wish i knew) که این‌ها رو در ادامه و در قالب چند مورد می‌نویسم. بعدا به تفصیل درموردشون توضیح خواهم داد.

- به نظر من بهتره که برنامه‌ی نوشتن نداشته باشید! شاید بدترین چیزی که می‌تونید برای نوشتن استفاده کنید و متاسفانه خیلی هم تبلیغ می‌شه، همین منظم بودنه! این‌طوری که هر روز یا هر فلان تعداد روز یک‌بار بشینید یه سری چیزها رو بنویسید. نوشتن این مدلی کار نمی‌کنه. نوشتن از جنس نوآوری هستش و پیشنهاد می‌کنم که هر وقت یک فکری داشتید، اون رو بنویسید. همین.

- نوشتن برای منتشر کردن نیست، ولی خوبه که اگر قراره نوشته‌تون رو منتشر کنید، به چشم نامه‌ای به «یک» (و دقیقا یک) فرد خاص بهش نگاه کنید. اون فرد رو هم قبل از نوشتن انتخاب کنید. این‌طوری هم تمرکزتون قوی‌تر می‌شه و هم اون نوشته خیلی جذاب‌تر خواهد شد. مدل نوشتن من هم همین «توضیح یک ایده یا نظر جدید برای یکی از دوستان واقعی‌ام» هستش و حتی قبل از نوشتن یک مطلب میرم و صحبت‌هام با اون فرد رو مرور می‌کنم! :)

- ترجیحا همه‌ی متن وبلاگ رو یک‌جا ننویسید. این‌طوری معمولا چیز خوبی از آب در نمیاد. اولش یک پیش‌نویس از نکات اصلی بنویسید و بعدش در روزهای زیادی اون پیش‌نویس رو بارها و بارها بخونید و ویرایش کنید و توی این ویرایش‌ها بقیه‌ی نکات رو اضافه کنید. این مدل از نوشتن به شدت متن شما رو ارزشمندتر می‌کنه. البته خیلی‌ها هم با این مخالف‌اند و خب این صرفا تجربه‌ی منه.

- خیلی خوبه که هدف‌تون از نوشتن وبلاگ، «سر و سامان دادن به فکرهای بهم ریخته» باشه تا جا برای فکرهای جدیدتر باز بشه. این تقریبا بهترین هدفی هستش که می‌شه داشت و هر چیز دیگری، byproduct این موضوع محسوب می‌شن و بهتره خیلی روی اون‌ها تمرکز نکنید.

- هیچ کس نمی‌تونه بگه که چه چیزی رو باید منتشر کنید و چه چیزی رو نه. ولی صادقانه میگم بهتون که اگر حاضر نیستید متن‌تون رو بارها و بارها بخونید و ازش لذت ببرید، شاید بهتر باشه که فعلا اون رو منتشر نکنید. اتفاقا خیلی هم طبیعی هستش که تعداد متن‌های منتشر نشده‌تون چندین برابر منتشر شده‌ها باشه و برای من هم همین‌طوره دقیقا.

- این‌که پیش‌نویس‌تون رو برای افرادی بفرستید و نظرشون رو بخواهید، خیلی کار خوبیه. ولی بهتره اولش این کار رو انجام ندید. این کار رو نگه دارید برای زمانی که یه کمی متن‌هاتون ارزشمندتر شدند و اون موقع هستش که این افراد هم حس «تلف‌کردن وقت با خوندن متن شما» نخواهند داشت. برام اتفاق افتاده که میگم. :)

- اگر نوشته‌تون رو منتشر کردید، منتظر فیدبک نباشید. هیچ کس به کسی که تازه شروع به نوشتن کرده فیدبک «صادقانه» نمی‌ده و وقتی هم که کمی بیشتر مخاطب داشته باشید، فقط به صورت منفی نقد می‌شید و بازهم فیدبک نمی‌گیرید. برای گرفتن فیدبک، باید خودتون به افرادی که فیدبک‌شون رو ارزشمند می‌دونید reach out کنید و ازشون بخواهید که متن‌تون رو بخونن و نظرشون رو بگن. اما اگر کسی رو دیدید که واقعا داره فیدبک می‌ده و کمک‌تون می‌کنه، بذاریدش روی چشم‌هاتون. :)

پی‌نوشت: کلی مورد دیگه هم هستش که دوست دارم مطرح‌شون کنم. اما متاسفانه فعلا فرصتش نیست. به‌زودی توی ساب‌استک درمورد این موضوع هم مفصل می‌نویسم.

@sinusealpha_channel

🔹چی می‌شه که بعضی از ایده‌ها موندگار میشن و همه درموردشون حرف می‌زنن، ولی بعضی‌های دیگه نه؟

راستش من اولین باری که این سوال برام پیش اومد رو یادم نمیاد. خیلی وقت پیش بوده احتمالا. ولی تا جایی که یادم میاد، همیشه جزو مهم‌ترین سوال هایی بوده که داشته‌ام و چندتا کتاب هم درموردش خوندم. سر همین هم به موضوع «مدیریت تغییر» خیلی علاقه‌مند شدم و یکی از بهترین کتاب هایی که در این زمینه خونده‌ام، همین کتاب made to stick (یا همون ایده عالی مستدام) هستش!

این کتاب، به شدت جذابه و هم از طرف چندین نفر به من پیشنهاد شده بود که بخونم و هم من بارها اون رو به افراد خیلی مختلفی پیشنهاد کرده‌ام. فلذا خیلی کتاب ارزشمندیه و واقعا لیاقت خونده‌شدن رو داره! :) اما اگه توی کار تولید محتوا هستید و یا کلا کارهاتون به این حیطه یه ربط کوچیکی داره، احتمالا خوندن این کتاب از نون شب براتون واجب‌تر باشه! اصلا اغراق نمی‌کنم و بعد از خوندن‌اش، احتمالا از من متشکر خواهید بود :)))

دیگه بیشتر از این معطل‌تون نمی‌کنم و پیشنهاد می‌کنم این اپیزود رو گوش کنید.❤️

👈لینک:
https://castbox.fm/vd/675138587

پی‌نوشت: ضبط‌کردن این اپیزود، واقعاً سخت‌ترین کاری بود که توی هفته‌ی گذشته انجام دادم :) علتش هم این بود که من بلد نبودم داستان جنایی تعریف کنم و هر مدلی که ضبط می‌کردم، خوب نمی‌شد. بخاطر همین، بعد از تلاش های فراوان به یه چیز قابل انتشاری رسیدم و امیدوارم که به عنوان اولین تجربه‌ی این شکلی، چیز بدی از آب در نیومده باشه! :))

@Podcast30D
@sinusealpha_channel

اگه مطلب how to do great work از پاول گراهام رو خونده باشید، احتمالا این نمودار که visual شده‌ی همون مطلب هستش هم براتون جالب باشه.

- منبع

@sinusealpha_channel

🔹این آخرین فرصت ماست!

پیش‌نوشت: بحث بسیار مهمی است. خواهش می‌کنم که اگر فرصت کردید، حتما این مطلب را بخوانید.

اگر نگویم همه، احتمالا بیشتر ما درگیر استفاده‌ی بیش از حد از فضای مجازی هستیم و برخی از ما [که متاسفانه تعدادمان کم هم نیست] به آن «اعتیاد» داریم.

البته این‌جا قرار نیست از منظر علمی این موضوع را بررسی کنیم، اما از آن‌جایی که بنده تا به حال بارها درمورد این موضوع با دوستان زیادی صحبت کرده‌ام و کمی هم درمورد نحوه‌ی طراحی این سیستم‌ها خوانده‌ام، به تازگی به این نتیجه رسیده‌ام که ترک «اعتیاد» به فضای مجازی در این روزهای زندگی ما، اگر سخت‌ترین کار نباشد، قطعا از سخت‌ترین هاست.

اما این سخت بودن، یک تفاوت مهم با کارهای سخت دیگر دارد. یک تفاوت بسیار مهم که علت نوشتن این مطلب بود!

در ابتدا لازم است که دو نکته‌ی مهم را ذکر کنم. نکته‌ی اول این‌که بیشتر بحث ما، حول اعتیاد است و نه استفاده‌ی [حتی زیاد]! استفاده‌ی زیاد ممکن است به راحتی به اعتیاد تبدیل شود، اما اعتیاد را به همین راحتی‌ها نمی‌توان ترک کرد. البته تفاوت‌های دیگری هم دارند که موضوع بحث ما نیست.

نکته‌ی دوم هم این‌که این اعتیاد، به مرور زمان قرار نیست توسط یک عامل بیرونی حل شود. شبکه‌های اجتماعی قرار نیست در آینده الگوریتم‌های کمتر اعتیادآوری را استفاده کنند. بلکه حتی روز به روز به قدرت‌شان اضافه می‌کنند و ترک اعتیاد به آن‌ها، سخت‌تر هم خواهد شد.

همان‌طور که گفتم، سختی ترک اعتیاد به فضای مجازی، یک تفاوت مهم با دیگر سختی‌ها دارد و آن هم این است که روز به روز قرار است سخت‌تر شود. بسیار سخت‌تر.

فلذا به نظرم رسید تا این موضوع را حتما مطرح کنم که با توجه به روندی که در حال اثرگذاری بر زندگی ما است، زمان زیادی برای ترک اعتیاد به فضای مجازی نداریم! به عقیده‌ی من، از یک‌جایی به بعد دیگر توان این‌کار را نخواهیم داشت. چنان‌چه ممکن است این امکان همین حالا هم برای برخی از ما وجود نداشته باشد! پس بهتر است که همین الان به صورت کاملا جدی به فکرش باشیم.

این حرف را با علم اندک به دیزاین پشت این اپلیکیشن‌ها عرض می‌کنم و امیدوارم که حداقل یک نفر هم این پیام را جدی بگیرد و هر چه سریع‌تر تصمیم بگیرد که روش استفاده‌اش از این پلتفرم‌ها را [اگر به صورت اعتیاد درآمده است] تغییر دهد! در ضمن بنده، هم به سختی این کار آگاهم و هم افراد بسیار با اراده‌ای را می‌شناسم که نتوانسته‌اند این کار را انجام دهند. فلذا همه‌ی شرایط را درک می‌کنم و از روی ناآگاهی این پیام را نمی‌نویسم.

درمورد روش ترک اعتیاد به فضای مجازی هم حتما منابع بسیار خوبی در سطح اینترنت موجود است و می‌توان از آن‌ها کمک گرفت. اما بنده تجربه‌ی شخصی خودم و روشی که برای من جواب داد را در بخشی از اپیزود چهارم پادکست ۳۰دی تعریف کرده‌ام و می‌توانید آن‌را گوش کنید. اگر هم این روش را استفاده کردید و نظری درموردش داشتید، از شنیدن و گفتگو درمورد آن بسیار استقبال می‌کنم.

پی‌نوشت اول: خیلی خوب می‌شود و ضروری تر از هر چیزی به نظر می‌رسد که اگر در این زمینه، تجربه‌ی موفقی داشته‌ایم، آن‌را به اشتراک بگذاریم. این کار در بلندمدت به نفع همه‌ی ما خواهد بود.

پی‌نوشت دوم: هدف من از این نوشته، صرفا یادآوری روند موجود [که اغلب هم با آن آشنا هستیم] بود و امیدوارم اثربخش باشد.

@sinusealpha_channel

درمورد پادکست ۳۰ دی که چند روز پیش تعداد دفعات شنیده شدن‌اش از ۱۰۰۰ بار گذشت هم به همین صورت فکر می‌کنیم. البته اگر راستش رو بخواهید، این برای من که نه تجربه‌ی تولید محتوای جدی داشتم و نه تجربه‌ی ادیت صوتی و نه حتی تجربه‌ی عضویت توی یه تیم سازنده‌ی پادکست، از دور یه کار نسبتا سخت به‌نظر می‌اومد.

ولی خب واردش شدیم و مثل تقریبا هر تجربه‌ی دیگری، آسون‌تر از اون چیزی بود که فکر می‌کردیم و حتی بهتر و بهینه‌تر از قبل داریم ادامه‌اش میدیم و برخلاف چیزهایی که من بعضا این‌جا منتشر می‌کنم، خیلی به این اعداد فکر نمی‌کنیم و اون‌قدرها هم برای ما موضوعیت ندارند.

اما اگر لطف کنید و از پادکست [با شنیدن و معرفی کردن‌اش به دیگران] حمایت کنید، خیلی ازتون ممنون میشیم! :)

@Podcast30D

all models are wrong and yours are useless! :))

این مقاله‌ی کوتاه، چند روز پیش توی nature چاپ شده. آقای florian markowetz اون رو نوشته و درس‌های و مشاهداتش از به کارگیری کلینیکی مدل‌های هوش مصنوعی رو در چند عنوان ذکر کرده و راه‌هایی رو پیشنهاد داده که بشه بواسطه‌ی اون‌ها، مدل‌هایی با کاربرد بالینی بیشتری رو ساخت و پیاده کرد.

البته حرف خیلی جدیدی در این مقاله وجود نداره و صرفا از نظر دسته‌بندی مشکلاتی که با اون مواجه هستیم می‌شه بهش نگاه کرد. همون مشکل‌های همیشگی generalizability و trust.

پی‌نوشت: کلا این مقالاتی که comment محسوب می‌شن، چون با زبان روان‌تری نوشته می‌شن، برای من جالب‌ترن و اگر علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنم که حتما بخونیدش.

#هوش_مصنوعی
#پزشکی
@sinusealpha_channel

سلام :) من دیروز ۲۲ ساله شدم و تصمیم گرفتم مهم‌ترین درس‌هایی که توی این یک سال گرفتم رو share کنم. توی این مطلب، می‌تونید ببینید‌شون و خیلی خوشحال می‌شم اگه نظرات‌تون درمورد این مطلب رو برام بنویسید.

Link: https://sinamoradi.substack.com/p/20-lessons-i-learned-in-my-22

مدتی می‌شد که توی این کانال، درمورد مقاله‌ها و کلا اتفاقات جدیدی که هر روزه داره توی فیلدهای هوش مصنوعی و پزشکی می‌افته کمتر می‌نوشتم. علتش صرفا نبودن فرصت و مجالی برای نوشتن بود.

اما حالا فرصتش پیش اومده که توی این جلسه، درمورد اتفاقات مهم و تازه‌ی مرتبط با این موضوع صحبت کنیم و اگر علاقه‌مند هستید، این جلسه‌ی رایگان احتمالا براتون جالب باشه:
Link: https://t.me/ABZUMS_SRC/312

#هوش_مصنوعی
#پزشکی
@sinusealpha_channel

امروز روز آخر جلسات آنلاین برنامه‌ی NIIC (توضیحات ترم بهار ۲۰۲۴) بود و فارغ از همه‌ی یادگیری‌ها و آشنایی‌ها و دوستی‌ها، من همچنان از شدت کیفیت این برنامه در عجب‌ام!

چون بشخصه در جریان برگزاری برنامه‌های این مدلی زیادی بوده‌ام و علی‌رغم این که هر سری دوست داریم که بهترین برنامه‌ی ممکن رو برگزار کنیم، کلی مشکل کوچیک و بزرگ مختلف به وجود میاد که کیفیت برنامه رو به شدت کم می‌کنه.

درصورتی که توی تمام پنج روز آنلاین و سه ماه آفلاین این برنامه، من اصلا متوجه هیچ گونه مشکل جزئی‌ای هم تا حالا نشدم و شدت کیفیت برنامه از نظر تجربه‌ی من، بی‌نظیر بود. به همین دلیل، واقعا باید به برگزار کننده‌هاش تبریک گفت!

پی‌نوشت اول: ممکنه چند نفر از افراد حاضر در تصویر [که ایرانی هستند] رو بشناسید.

پی‌نوشت دوم: با چیزهای جالب زیادی توی این برنامه آشنا شدم و به زودی، از یه طریقی این‌ها رو share خواهم کرد.

#هوش_مصنوعی
#رادیولوژی
@sinusealpha_channel

اسلایدهای جلسه‌ی امروز با موضوع:

The most recent AI progresses with a focus on medical-related works

#هوش_مصنوعی
#پزشکی

@sinusealpha_channel

ویدئوی این جلسه هم بارگذاری شد و از طریق لینک زیر می‌تونید اون رو ببینید.

Link: https://youtu.be/_bytJDC1wr0be

به دعوت دفتر منتورینگ دانشکده‌ی داروسازی البرز، قرار هستش که فردا ساعت ۱۹ جلسه‌ای رو داشته باشیم و درمورد بحث شبکه‌سازی و لینکدین صحبت کنیم. این جلسه، رایگان هستش و حضور برای عموم هم آزاده و اگر دوست داشتید، تشریف بیارید.

Link: https://t.me/Abzums_PMO/271

@sinusealpha_channel

اگر فرصت نکردید که مطلب جدید پاول گراهام با عنوان the best essay رو کامل بخونید، من به تعدادی از جملاتش که به نظرم مهم‌تر بودند رو در ادامه آوردم و پیشنهاد می‌کنم که یه نگاهی بهشون بندازید.

1) Essays are for taking risks.

2) Writing essays, at its best, is a way of discovering ideas.

3) you shouldn't attack a topic unless you have a way in — some new insight about it or way of approaching it.

4) Writing converts your ideas from vague to bad. But that's a step forward, because once you can see the brokenness, you can fix it.

5) doing things right means making discoveries, and by definition you can't predict those.

6) I like to start an essay with a gleam in my eye. This could be just a taste of mine, but there's one aspect of it that probably isn't: to write a really good essay on some topic, you have to be interested in it. A good writer can write well about anything, but to stretch for the novel insights that are the raison d'etre of the essay, you have to care.

7) you're more likely to write great essays if you care about a lot of different things. The more curious you are, the greater the probable overlap between the set of things you're curious about and the set of topics that yield great essays.

8) I rarely choose what to write about; I just start thinking about something, and sometimes it turns into an essay.

9) The quality of the ideas that come out of your head depend on what goes in.

10) You can't learn everything, so getting breadth implies learning about topics that are very different from one another.

11) While breadth comes from reading and talking and seeing, depth comes from doing. The way to really learn about some domain is to have to solve problems in it.

12) Another recipe for timelessness is to write about things readers already know, but in much more detail than can be transmitted culturally.

منبع: https://www.paulgraham.com/best.html

@sinusealpha_channel

اسلایدهای بخش اول جلسه‌ی امروز با موضوع:

Networking & linkedin for healthcare students and professionals

پی‌نوشت: ویدئوی جلسه ضبط نشده، اما از طریق این لینک می‌تونید به وویس جلسه دسترسی داشته باشید.

@sinusealpha_channel

سعی می‌کنم هر سال از این شعر یاد کنم و فکر می‌کنم که یکی از بهترین شعرهایی باشه که بتونیم سال جدید رو با خوندنش آغاز کنیم.

آیــــد بهـــــار و پیرهــن بیشــــه نو شــــود
نـــوتر برآورد گــــل، اگر ریشــــه نو شــــود

زیباســـت روی کاکــل سبـــزت کــلاه تــو
زیبـــاتر آن‌که در ســـرت اندیشـه نو شود

ما را غـــمِ کهنــه به مـیِ کهنـــه بســـــپرید
به حــال ما چه ســود، اگر شیشـه نو شود؟

شبدیــز، رام خســــرو و شیــــرین به کـام او
بر فــــرق ما چه فـرق، اگر تیشــــه نو شـود

جان می‌دهیــــم و ناز تــو را باز می‌خـــــریم
ســــودا همان کنیـــم، اگر تیشــه نو شـود…

#شعر
#منوچهر_آتشی

عیدتون مبارک!♥️
@sinusealpha_channel

🔹پیشنهاد می‌کنم که در سال جدید بیشتر پادکست گوش کنید!

جمله‌ی بالا رو احتمالا زیاد شنیده باشین. مخصوصا از کسانی که پادکست می‌سازن، یا کسانی که زیاد پادکست گوش می‌کنن. اما تا حالا شده از خودتون بپرسین که «چرا این پیشنهاد، این‌قدر پرتکرار شده؟» یا اصلا بیایین برعکس فکر کنیم و بپرسیم که «چرا هیچ کسی نیست که بگه پادکست گوش نکنین!؟»

به نظر من، این‌ها سوالات مهمی هستند. یا به قولی می‌شه گفت که در این سوالات، نشانه‌هایی است برای آنانی که می‌اندیشند! :)

پادکست، از معدود رسانه‌هایی هستش که توی اون، بحث اسکرین تایم (screen time) خیلی مطرح نیست. به این معنی که سازندگان پادکست، بر روی توجه مخاطب رقابت منفی نمی‌کنند [تا هر طور شده شما رو به درون پادکست بکشند و نگه دارند]. چرا که مخاطبین پادکست، معمولا محتوا رو «خودشون» انتخاب می‌کنن و زمانی رو براش تعیین می‌کنن و علاوه بر توجه، دقت و ارتباط خیلی نزدیکی رو با گوینده‌ی پادکست برقرار می‌کنن.

بخاطر همین، تقریبا هیچ چیز این رسانه، شانسی نیست و اتفاقا همین هم قشنگ‌ترش می‌کنه. برای کسی مثل من که پادکست می‌سازم [و هر کسی که این کار رو می‌کنه] هم این قضیه به شدت ملموسه. چرا که ما اون ارتباط نزدیک و صمیمی‌ای که با مخاطب شکل می‌گیره رو می‌بینیم و این از هر چیزی برامون ارزشمندتره.

در کل هم این رابطه واقعا «دو سر سود» محسوب می‌شه و شنونده و تولیدکننده، هر کدوم به نحوی فایده می‌برند. به همین خاطر، همون‌طور که ممکنه بقیه هم گفته باشن، من هم پیشنهاد می‌کنم که در سال جدید بیشتر پادکست گوش کنیم و معرفی کنیم و حتی بسازیم! چرا که یک رسانه‌ی شخصی هستش و ما سازندگان [که من از کوچیک‌ترین هاشون هستم] هم واقعا از ظهور و شروع پادکست‌های جدید خوشحال میشیم و امیدواریم که روز به روز محتوای ارزشمند، ارزش خودش رو بهتر پیدا کنه!

@sinusealpha_channel

این فایل، خلاصه‌ای از کتاب principles (اصول)، نوشته‌ی ray dalio (ویکی‌پدیا) هستش. چند روزی می‌شه که دارم می‌خونم و بهش فکر می‌کنم. نکات جالبی درمورد life و work داره و پیشنهاد می‌کنم که شما هم یک نگاهی بهش بندازید.

@sinusealpha_channel

🔹فکر می‌کنید که [بعضی‌ها] دارند مقاله‌هاشون رو با ChatGPT می‌نویسند؟ درست فکر می‌کنید! :)

همون‌طور که احتمالا شما هم موقع کار با این مدل‌ها احساس کردید، این مدل‌ها بیش از حد از بعضی از کلمات و عبارت‌ها استفاده می‌کنن و یکی از این کلمه‌ها delve [که به معنی کاوش کردن و ورود کردن به چیزی و... است] هستش!

حالا یک نفر اومده میزان استفاده‌ی این کلمه رو توی مقالات منتشر شده توی pubmed توی سال‌های مختلف مقایسه کرده و همون‌طور که توی تصویر می‌بینید، میزان استفاده از این کلمه توی سال ۲۰۲۳ چهار برابر شده و همین‌طوری هم داره بیشتر می‌شه! و این، با میزان استفاده از مدل‌های زبانی رابطه‌ی مستقیم داره!

پی‌نوشت: جزئیات این نمودار مشخص نیست و منبع، این توییت هستش.

@sinusealpha_channel