کتاب build یا ساختن (نوشته‌ی Tony Fadell)، یکی از کتاب‌هایی است که هر از گاهی به آن سر می‌زنم و امروز هم بواسطه‌ی یک موضوعی، بخشی از آن‌را ورق زدم. داشتم کتاب را می‌بستم که یکی از فصول دیگر آن به چشمم خورد و تصمیم گرفتم که به آن هم نگاهی بیاندازم و این‌جا درموردش می‌نویسم.

🔹عنوان آن فصل٬ عوضی‌ها (assholes) بود!

تونی فادل تاکید می‌کند که شما در سراسر مسیر شغلی‌تان با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شوید که خصوصیات اخلاقی متفاوتی از جمله خودخواهی٬ دغل‌کاری و یا بی‌رحمی دارند. اما وجه مشترک همه‌ی آن‌ها «غیرقابل ‌اعتماد بودن» است. بارها و بارها به شما و تیم‌تان نارو می‌زنند و تمام تلاش‌شان این است که خودشان «قهرمان» به نظر برسند.

همچنین با افرادی برخورد می‌کنید که همکاری با آن‌ها بسیار دشوار است. بداخلاق٬ پرسروصدا٬ پرادعا و یا اعصاب‌خردکن هستند. بیشترین تراکم این افراد هم متاسفانه در نزدیکی راس سازمان است!

نویسنده تاکید می‌کند که باید ابتدا شخصیت این افراد را بشناسید تا بهترین شیوه‌ی همکاری و یا در صورت لزوم٬ دورزدن او را انتخاب کنید.

👈در ادامه هم انواع این افراد را توضیح می‌دهد و به شما پیشنهاد می‌کنم که این چند صفحه را [که تصاویرش را در کامنت‌ها قرار داده‌ام] حتما مطالعه کنید.

@sinusealpha_channel

به پیشنهاد یکی از دوستان تصمیم گرفتم کانال‌هایی که به صورت جدی دنبال‌شان می‌کنم را معرفی کنم.

پیشاپیش لازم به ذکر هستش که این پست تبلیغ نیست و من هیچ صحبتی هم با نویسندگان این کانال‌ها انجام نداده‌ام. ضمنا همه‌ی مطالب آن‌ها هم مورد تایید من نیستند و پیشنهاد می‌کنم که به چشم «صدایی در میان نویزها» آن‌ها را ببینید.

کانال آقای مسعود زمانی:
@MasoudSharings
کانال آقای وحید فخر:
@investingfund
کانال فرهنگ معین:
@farhangemoein
کانال آقای فرید فرجی:
@gashtzaniha
کانال تنیدگی:
@tanidegi
کانال Dev Tweet:
@tweetdev
کانال آقای پیمان فخاریان:
@peymanfakharian
کانال NLP stuff:
@nlp_stuff
کانال فلسفه‌ی دیزاین:
@Dexign
کانال مفیدات:
@Mofidot
کانال وب‌آموز:
@webamoozir
کانال دکتر مکری:
@DrAzarakhshMokri
کانال PsychoTaha:
@PsychoTaha
کانال آزادی‌جات:
@azadijat
کانال تک‌توب:
@TechTube
کانال آقای محمدرضا شعبانعلی:
@bamotamem
کانال آقای علیرضا اسکندری:
@prof_eskandari

پی‌نوشت اول: این لیست به مرور زمان تکمیل خواهد شد و هیچ ترتیبی هم بین کانال‌های ذکرشده وجود ندارد.

پی‌نوشت دوم: همه‌ی این کانال‌ها ساختار یکسانی ندارند و لزوما هم بهترین‌ها نیستند. صرفا آن‌هایی هستند که من بیشتر دنبال‌شان می‌کنم و بنظرم محتوای ارزشمندی دارند.

👈پی‌نوشت سوم [و مهم]: اگر کانال خوبی را می‌شناسید که می‌تواند در این لیست قرار بگیرد، لطفا در کامنت‌ها یا به اکانت @sinusealpha اعلام کنید تا [اگر از نظر من هم مناسب بود😁] اضافه‌شان کنم.

@sinusealpha_channel

خیلی از این خوشم اومد.

من چند روز پیش از یک ابزاری فقط برای یک بار استفاده کردم و بعدش از اکانتم خارج شدم. امروز (که اتفاقا کریسمس و روز تعطیل هم هست) فاندر همون اپ ایمیل زده و پرسیده که آیا با مشکلی مواجه شدی که فقط یک بار استفاده کردی؟ بعدش هم از من خواست که نگرانی‌هام و فیدبک‌هام رو براش بفرستم (توی تصویر، ایمیلش رو می‌بینید).

بنظرم این کار به شدت قشنگه و خیلی خوب می‌شه اگر همه‌ی آدم‌ها، این‌قدر ارتباطات‌شون (که این‌جا صرفا ارتباط بین اپ و کاربر هستش) رو جدی بگیرند. برای حفظ ارتباطات خوب تلاش کنند و… ولی متاسفانه چیزی که در عمل می‌بینیم اینه که این چیزها، صرفا در حد «حرف و شعار» باقی می‌مونه.

بخاطر همین این پست رو گذاشتم که بگم این اپلیکیشن [که خیلی هم چیز بااهمیتی نیست]، این‌قدر برای کاربرانش ارزش قائل می‌شه.

ما کجای کار ایم!؟

#customer_obsession
@sinusealpha_channel

در چند ماه گذشته تعدادی ژورنال‌کلاب برگزار کردیم و چند نفر از دوستان درخواست ویدئوی این جلسات رو داشتند.

امروز، پس از مدت‌ها :) فرصت شد که این ویدئوها را در جایی آپلود کنم که برای همه و به صورت ساده قابل دسترس باشد و به همین دلیل، یک پلی‌لیست در یوتیوب ساختم. ژورنال‌کلاب‌های بعدی هم [اگر برگزار شود] در ادامه‌ی همین لیست آپلود خواهند شد.

👈لینک:
https://youtube.com/playlist?list=PL_ncJzi2Tlh64y8k02555dxx_jq6Ij4UE&si=heD6F8D7GDgto_st

@sinusealpha_channel

🔹آیا یک شارژر می‌تواند ما را به ماه بفرستد!؟

جدول بالا به مقایسه‌ی چند شارژر امروزی و کامپیوتر راهنمای فرود فضاپیمای آپولو ۱۱ (Apollo 11 Moon Landing Guidance Computer (AGC)) بر روی ماه می‌پردازد!

همان‌طور که می‌بینید تقربیا تمام ویژگی‌های یک شارژر امروزی از کامپیوتر موجود در سیستم راهنمای آپولو ۱۱ قوی‌تر است! :))))

این مطلب که چند روز پیش بالاترین رنک رو در بین مطالب سایت hackernews داشت رو قبلا شنیده بودم، اما مقایسه‌ی دقیقش رو ندیده بودم و خیلی برام جالب بود. نظرتون راجبش چیه؟ :))

@sinusealpha_channel

اگر این پست را دیدید و علاقه‌مند شدید، فکر می‌کنم که چیزهایی که در ادامه می‌نویسم هم برای‌تان جالب باشند.

دیشب، اپیزود جدیدی از lex fridman podcast منتشر شد که guillaume Verdon یا همان beff jezos و بنیانگذار e/acc مهمانش بود! (لینک)

این فرد که پژوهشگر بسیار برجسته و بنیانگذار شرکت Extropic هم هستش (+) دوتا اکانت در توییتر داره. یکی اکانت رسمی خودش و یکی هم اکانت ناشناس beff jezos و درمورد این‌که چرا شروع به صحبت کردن راجع‌به این موضوعات کرد و چی‌شد که این اکانت رو ساخت می‌گه:

"restricting your speech back propagates to restricting your thoughts."

ترجمه: محدودکردن آزادی بیان‌تان باعث محدود‌شدن آزادی فکرتان می‌شود.

و بزرگ‌ترین نگرانی‌اش رو [که چندین بار در طول پادکست تکرار می‌کنه] هم centralization می‌دونه و می‌گه:

"if you have a topdown hierarchy where very few poeple control many nodes of many systems in our civilization, that is not a fall tolerance system. just like we saw at OpenAI!"

ترجمه: اگر سلسله‌مراتب بالا به پایینی داشته باشیم که در آن افراد کمی کنترل بسیاری از چیزها را داشته باشند، این سیستم در برابر سقوط و نابودشدن تحملی نخواهد داشت. دقیقا همان‌طور که در OpenAI دیدیم [که با تصمیم ناگهانی چند نفر ممکن است تا چه حد سیستم تغییر کند]!

درمورد این‌که e/acc خطرات احتمالی AI را به چه صورت در نظر می‌گیرد هم پاسخ داد که:

«افراد و سازمان‌هایی که از یک ai استفاده می‌کنند، مسئول نتایج آن هستند و چون آن‌ها باید برای استفاده‌شان پاسخ‌گو باشند، پس ai هایی که unreliable باشند را نخواهند خرید و بازار اگر به این صورت طراحی شود، ai های unreliable کلاً نخواهیم داشت.»

اما این پاسخ خیلی [برای من حداقل] قانع‌کننده نبود و بنظرم، هم می‌شد پاسخ بهتری داد و هم می‌شد که قبول کرد که این دیدگاه، توجه زیادی به چیزی که [به‌نظرش] احتمالش کمتر از 0.001% است ندارد! بهرحال بنظرم پاسخ خوبی نبود.

در این‌که چطور به آینده فکر کنیم هم حرف بسیار جالبی زد [که من شبیه‌اش را قبلا از ایلان ماسک شنیده بودم].

"we can't actually predict the future and all we know, the only prior we have is the laws of physics. so the laws of physics says the system will want to grow."

ترجمه: ما در واقع نمی‌توانیم آینده را پیش‌بینی کنیم و همه‌ی چیزی که می‌دانیم قوانین فیزیک است و قوانین فیزیک می‌گویند که یک سیستم می‌خواهد که رشد کند.

درضمن، یک‌سری بلاگ و توییت جالب هم در این پادکست معرفی شد که بعضی از اون‌ها رو خوندم و در ادامه درموردشون می‌نویسم.

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

درضمن بهتره که این رو هم اضافه کنم.

وقتی lex ازش پرسید که نظرت راجع‌به e/a چیه، پاسخش خیلی خیلی خوب بود. همچین پاسخی داد:

"we're both trying to do good but we're arguing which loss function we should use. their loss function is hedonism (how good do you feel for how much time) and suffering is the negative of hedonism, so they want to minimize that. but our loss function is very objective. something to measure the progress in the longterm."

چرا می‌گم خوب بود؟ چون بنظرم خیلی مهمه که به دور از توهین و افترا و... گفتگو کنیم و این، دقیقا چیزی هستش که اغلب طرفداران e/a در مقابل e/acc رعایت نمی‌کنند!

حالا من بعضی از e/accها رو هم دیده‌ام که بسیار بد برخورد می‌کنند، اما این مدل صحبت‌کردن، یعنی قصد جنگ نداریم و همه‌مون داریم برای دنیای بهتری تلاش می‌کنیم [و اگر درست صحبت نمی‌کنید، یعنی همچین هدفی ندارید].

پی‌نوشت: بعد از این پادکست به شدت علاقه‌مند شدم که درمورد complex systems بخونم. کسی پیشنهادی داره؟ :)

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

خب شاید شما هم دوست داشته باشید که درمورد effective accelerationism یا همون e/acc بیشتر بدونید :) و برای این منظور، پیشنهاد می‌کنم که این مطلب رو یک نگاهی بیاندازید:
https://effectiveaccelerationism.substack.com/p/what-the-f-is-eacc

این مطلب، توسط خود GV و در حدود یک و نیم سال پیش نوشته شده و به صورت خیلی خلاصه و جالب توضیح می‌ده که قضیه دقیقا از چه قراره.

قشنگ‌ترین جمله‌اش هم [که بنظرم کل بحث حول اون می‌چرخه و توی پادکست هم هر سری به مدل‌های مختلفی تکرار شد] این هستش:

"Degrowth is a wolf in sheep’s clothing."

اگر از این مطلب هم خوشتون اومد، پیشنهاد می‌کنم که بلاگ دیگری که به اصول این موضوع می‌پردازه [و خود beff jezos اون رو نوشته] رو هم ببینید:
https://beff.substack.com/p/notes-on-eacc-principles-and-tenets

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

آقای ویتالیک بوترین رو هم احتمالا می‌شناسید. هم‌بنیانگذار اتریوم. ایشون اومده یک دیدگاه جدیدی (d/acc) رو در این زمینه مطرح کرده که خب با e/acc یه کمی فرق می‌کنه، اما قابل توجه [و ارزشمند] هستش. توی این اپیزود هم یه کمی درموردش حرف زدند.

درمورد این موضوع دیگه توضیح نمی‌دم و برای مطالعه پیشنهاد می‌کنم که اول رشته‌توییت خود بوترین رو ببینید:
https://twitter.com/vitalikbuterin/status/1729251808936362327?s=61&t=TRHf63oGzIu05YDoqXXrtQ

بعدش هم این مطلب رو ببینید که بر پایه‌ی همون رشته‌توییت معروف نوشته شده:
https://digifinex.medium.com/vitalik-buterins-d-acc-a-revolutionary-approach-to-technological-development-and-decentralization-37c565d88899

در کل هم اگر بخوام بگم، این دیدگاه‌های physic-first [که واقعا هم جالب‌اند] بسیار طرفدار پیدا کرده‌اند و سعی می‌کنم که اگر در ادامه هم چیزی مرتبط با این موضوع را مطالعه کردم، این‌جا shareای کنم.

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

🔹چه کسی این کتاب را به من پیشنهاد داد؟

این روزها بواسطه‌ی «پادکست ۳۰دی»، خیلی به خود موضوع «خواندن کتاب و پیشنهاد دادن آن» فکر می‌کنم و در حال نوشتن مطلبی در همین زمینه هم هستم. متنی که در ادامه می‌آید، بخشی از این مطلب است.


"من همیشه درمورد این‌که «از کجا می‌توان کتاب‌هایی که ارزش خواندن دارند را یافت» کنجکاو بوده‌ام. هرگز پاسخ ثابتی نداشته‌ام و در دانشگاه و اغلب خارج از دانشگاه، سرگردان به دنبال کتاب‌های خوب بوده‌ام. راه‌های یافتن کتاب خوب برای من بسیار متفاوت بوده‌اند، اما این را می‌دانم که همه‌ی کتاب‌های خوب را کسی «پیشنهاد» داده است. البته نه لزوما به من.

به‌طور کلی هم رسم «پیشنهاد ‌دادن کتاب» را بسیار دوست دارم. بهترین پیشنهاد هایم هم [به زعم خودم] همواره از نوع مطالعه‌ی یک کتاب بوده‌اند. همچنین معتقدم که در پیشنهاد ‌دادن کتاب، یک عنصر [و فقط یک عنصر] به شدت اهمیت دارد. فرد پیشنهاد دهنده.

«فرد پیشنهاد دهنده» مهم‌ترین بخش است. خیلی تعیین کننده است. اهمیتش حتی از عنوان و ژانر و نویسنده‌ی کتاب هم بالاتر است. به همین علت، معرفی کتاب، بدون ذکر فرد پیشنهاد دهنده‌اش بی‌معنی است. همان‌طور که برای هیچ کدام از ما مهم نیست که در توضیحات یک کتاب در دیجی‌کالا، چه تعاریفی از آن آمده است. پس در اهمیتش هم‌نظریم. اما چه تفاوتی بین افراد پیشنهاد دهنده وجود دارد؟

«اغلب» افرادی که ممکن است کتاب خوبی را به ما معرفی کنند، انسان‌های موفقی هستند. در حرفه‌شان. در سطح جهانی. پس خوب است اگر برویم و کتاب‌هایی که این افراد پیشنهاد می‌کنند را بخوانیم. اما این کار خیلی هم بهینه نیست. زیرا در این صورت، اولا لیست کتاب‌هایی که باید بخوانیم بسیار طولانی می‌شود و تعداد زیاد، عملا فرقی با «معرفی نکردن» ندارد. چرا که معرفی کردن همان «فرق گذاشتن بین خوب و بد» است و داشتن یک لیست پانصدتایی از کتاب‌هایی که قرار است بخوانیم، به معنی این است که هیچ تفاوتی قائل نشده‌ایم.

دوما، این افراد اغلب کتاب‌هایی که خودشان در «گذشته» مطالعه کرده‌اند [و برای‌شان مفید بوده است] را معرفی می‌کنند. اما آینده هیچ‌وقت با گذشته یکسان نبوده است. پس کتاب‌های مفید قدیمی [بجز موارد معدودی] در رده‌ی «تکنیک»، لزوما پاسخی برای آینده نخواهند داشت. حالا ممکن است به این نتیجه برسیم که بهتر است کتاب‌هایی که آن افراد [با فرض این‌که در آینده هم موفق هستند و هر کسی که احتمال موفقیت‌اش در آینده را می‌دهیم] «همین امروز» در حال مطالعه‌اش هستند را بخوانیم. اما چگونه؟ ممکن است روش‌هایی وجود داشته باشد."


ادامه دارد...

@sinusealpha_channel

🔹بخشی از خاطرات دکتر رضا نیازمند [از کتاب “تکنوکراسی و سیاست‌گذاری اقتصادی در ایران”]

«۱۸ ساله شدم و در خانه کوچک جدید زندگی می‌کردم که دیپلم متوسطه را از مدرسه‌ی دارالفنون گرفتم. با دیپلم لوله‌شده در دست در خیابان ناصریه که دکان‌های فروش لوازم وارداتی از اروپا همه در آن خیابان بود، به راه افتادم. دکان بزرگی بود که پمپ برقی آب می‌فروخت. داخل شدم و گفتم شاگرد نمی‌خواهید؟ گفت سواد داری؟ دیپلم متوسطه خود را نشان دادم. گفت دنبال یک جوان دیپلمه می‌گردم. گفتم برای چه کاری؟

گفت: ما یک آلمانی داریم که پمپ‌ها را تعمیر می‌کند. او یک شاگرد می‌خواهد که تعمیر پمپ را به او بیاموزد و اگر با استعداد باشی، بعد از آموزش اولیه تو را برای تکمیل آموزش به آلمان می‌فرستیم. گفتم قبول می‌کنم. گفت فردا بیا مشغول کار شو. هیچ یادم نیست که چه حقوقی برایم تعیین کرد. گویی دنیا را به من داده بودند. حالا می‌توانستم کار کنم و درآمدی داشته باشم و بار مادر را سبک کنم. به سرعت به خانه رفتم تا مژده‌ی اتمام تحصیلات و پیداکردن شغل جالب را به مادرم بدهم.

مادرم وقتی داستان را شنید گفت: چه کسی به تو اجازه داده که به دنبال کار بروی؟ تو باید به دانشگاه بروی و پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی به کار مشغول شوی. گفتم مادرجان تو فرسوده شده‌ای و می‌خواهم بارت را کم کنم. گفت اول تحصیلات دانشگاهی و بعد کار. مگر پدر [مرحومت] نگفت که روزی را خدا می‌دهد؟

اگر مادرم با چنان قدرت و صلابت جلوی کارکردن من را نمی‌گرفت، الان یک پیرمرد دیپلمه قدیم بودم و به این مقامات و موفقیت‌ها نمی‌رسیدم. آن لحظه بود که مادرم آتیه‌ی من را ساخت. خدا رحمتش کند.»

@sinusealpha_channel

🔹اگر حرفی می‌زنیم، هزینه‌اش را هم پرداخت کنیم!

احتمالا این جملات [و یا شبیه به آن‌ها] را شنیده باشید:
- فلانی گفته است که...
- در یک سازمانی بودیم که...
- در یک جمعی می‌گفتند که...
- یک استادی داشتم که...
و...

به شخصه اگر همچین جملاتی را در میان صحبت‌های کسی بشنوم، به شدت کمتر به آن صحبت‌ها اهمیت می‌دهم. چرا که در دیدگاه و تجربه‌ی من، افراد «جدی» (معادل earnest) به این صورت حرف نمی‌زنند.

این فرد، در بدترین حالت دروغ می‌گوید و یک فروشنده‌ی مزخرف (bullshit vendor) است، اما بیایید بدترین حالت را به‌عنوان پیش‌فرض در نظر نگیریم. پیش‌فرض من این است که آن فرد، «می‌ترسد» و نمی‌خواهد هزینه‌ی حرف‌اش را بپردازد و به همین دلیل، خودش را پشت کلی‌گویی‌ها و مبهم‌گویی‌ها پنهان می‌کند.

نمی‌دانم علت درونی‌اش چیست، اما احساس می‌کنم که بی‌ربط به «کمبود عزت نفس» نباشد. همچنین در افرادی که خودشان را «مشاور» (consultant) معرفی می‌کنند هم بیشتر این موضوع را دیده‌ام و بعید نیست که با توانایی سخنرانی و فروشندگی هم هم‌بستگی (correlation) خوبی داشته باشد!

اما اگر کسی واضح و دقیق صحبت کند و از هزینه‌اش هم فرار نکند، آن‌وقت می‌توانم حرفش را جدی بگیرم و به حرفش فکر کنم. به همین دلیل، سعی می‌کنم که حرف account های ناشناس و fake را به طور کلی در نظر نگیرم. چه خوب و چه بد.


پی‌نوشت: این متن صرفا بخشی از یک نوشته‌ی روزمره است و بدون ارائه‌ی context بیشتر، ممکن است باعث سوء‌برداشت‌هایی شود.
@sinusealpha_channel

ممکنه تجربه‌ی این رو داشته باشید که برای امتحان یک درس خیلی خوب بخونید و اصطلاحا sense خوبی از اون درس پیدا کنید. اما استادتون یک سوال خارج از مبحث در آزمون طرح کنه و [فقط به‌خاطر این‌که sense خوبی پیدا کرده‌اید] بتونید اون سوال رو «هم» پاسخ بدید. من یک زمانی اسمش رو «منطق» می‌گذاشتم، اما بعدا ترجیح دادم که همون sense رو استفاده کنم.

این، توی کار [و احتمالا هر جای دیگری] هم اتفاق می‌افته! و یکی از اون senseها، «آدم‌خوب بودن» هستش! عوامل موثر بر این موضوع هم زیاده، ولی مثلا همین long-term thinking [که کلی درموردش صحبت می‌کنیم هم] به صورت خیلی عجیب و غریبی به آدم‌خوب بودن کمک می‌کنه.

فرض کنید شما به جایی می‌رسید که تصمیمی رو [که از نظر مالی خیلی هم درست به نظر نمی‌رسه ولی] صرفا به این دلیل که کار خوبی هستش و با اون آدم‌خوب بودن‌تون متناسبه، می‌گیرید. چند ماه و یا حتی چند سال بعد متوجه می‌شوید که این تصمیم‌تون، نه‌تنها در بلندمدت بهتون کمک کرده، بلکه حتی از نظر مالی هم درست بوده! این موضوع اون‌قدری عجیب هستش که درست نباشه، ولی درسته!

پی‌نوشت اول: پیشنهاد می‌کنم این پست رو ببینید و بعدش اگر کنجکاو شدید، مقاله‌ی be good رو هم مطالعه کنید.

پی‌نوشت دوم: من هم تجربه‌ی این موضوع رو داشته‌ام، ولی خب صرفا چون خیلی تازه‌ست، بیانش نمی‌کنم و یه کمی که بگذره، درموردش بیشتر صحبت خواهم کرد.

@sinusealpha_channel

من واقعا نمی‌دونم که چطور باید قدردانی کنم از این استقبال!

ما تا حالا دو تا اپیزود منتشر کردیم و هنوز سه هفته از اولین اپیزود نمی‌گذره که بیشتر از ۳۵۰ نفر (به‌جز کانال تلگرام) اون‌ها رو شنیدند! همچنین تعداد شنونده‌های پادکست در یک هفته‌ی اخیر، از کل دو هفته‌ی قبل از اون بیشتر بوده و همین‌طور هم داره سرعتش بیشتر می‌شه!

نتونستم صبر کنم تا توی خود پادکست این موضوع رو اعلام کنیم و همین‌جا گفتم. در نهایت هم امیدوارم که بتونیم لایق این محبت باشیم.❤️

👉@Podcast30D