یک بار پزشکان به تنهایی این کار رو انجام دادند و عملکردشون رو توی ستون سوم [از سمت راست] می‌بینید. یک بار با کمک سرچ (توی سایت‌هایی مثل آپتودیت و پاب‌مد) این کار رو انجام دادند و عملکردشون رو توی ستون دوم می‌بینید.

یک بار هم به کمک هوش مصنوعی این کار رو انجام دادند و عملکردشون رو توی ستون اول می‌بینید. :)

اما یک بار هم خود هوش مصنوعی این کار رو کرده و عملکردش رو در سمت چپ می‌بینید. اما اگر عملکرد اون رو با تمام حالت‌های قبلی مقایسه کنید، می‌بینید که بهتر از اون‌هاست!

👈اگر خیلی خیلی ساده بخوام بگم، دخالت پزشک باعث خراب‌شدن کار می‌شه و بهتره کلا دخالت نکنه! نتیجه‌اش هم این‌که باید جمع کنیم بریم :)

پی‌نوشت: اون «باید جمع کنیم بریم» جدی نیست و سعی می‌کنم که بعداً درمورد نقش پزشک و آینده‌ی پزشکان بیشتر بنویسم.

#هوش_مصنوعی
#پزشکی
@sinusealpha_channel

هر ذره‌ای از پیشرفت AI، بحث جایگزین شدن پزشکان رو باز می‌کنه و این‌جا، می‌خوام یه کمی درموردش بنویسم.

یادتون میاد یه زمانی این حرف خیلی باب شده بود که «پزشک با هوش مصنوعی جایگزین نمی‌شه ولی پزشکی که می‌تونه با هوش مصنوعی کار کنه، جایگزین پزشکی می‌شه که نمی‌تونه»!؟

این حرف رو هنوز عده‌ی زیادی قبول دارند. علتش رو هم تا حدی می‌فهمم. اما خب متاسفانه، دیگه حرف خیلی قدیمی و نادرستی محسوب می‌شه!

چند وقت پیش هم توی یک جلسه‌ای، یک نفر این حرف رو مطرح کرد و من گفتم که بنظرم خیلی درست نیست. ولی چون مستندات خوبی برای حرفم نداشتم، قضیه رو باز نکردم.

اما الان که این مقاله منتشر شده و یواش یواش، بیشتر هم از این مدل نتایج خواهیم دید، می‌شه دیگه خیلی راحت حرف بالا رو رد کرد و این‌طوری گفت که «بسیاری از حیطه‌های پزشکی بهتر است که به طور کامل به هوش مصنوعی سپرده بشوند.»

حالا این‌که اون مسئولیت پذیری ما در برابر عملکرد ضعیف‌مون چقدر برامون ارزش داره و اختلاف عملکرد ما با هوش مصنوعی دقیقا چقدر هستش تعیین می‌کنه که باید چه تصمیمی گرفته بشه.

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

🔹داستان e/acc و e/a چیه؟

هرگز فکر نمی‌کردم قضیه این‌قدر جدی باشه!

تقریبا کل دنیا به دو دسته‌ی e/acc و e/a تقسیم شده‌اند و یک‌جورهایی می‌شه فرقه‌های جدید بین‌المللی نام‌گذاری‌شون کرد. من خیلی دقیق نمی‌شناختم‌شون، اما وقتی این مطلب رو خوندم فهمیدم که قضیه خیلی جدی هستش و می‌شه اوضاع رو به یک «جنگ» تشبیه کرد.

خب بیایید توضیح بدم که قضیه چیه. e/acc یا effective accelerationalism (شتاب‌دادن موثر) یه فرقه‌ست که توسط basedbeffjezos و چند نفر دیگه راه‌اندازی شده (جدی به خودشون می‌گن فاندر!) و توسط یک‌سری از آدم‌ها مثل لری پیج [تا حدی] حمایت می‌شه.

هدف‌شون هم رشد روزافزون هوش مصنوعی به صورت open source [و کلا پیشرفت تکنولوژی] هستش. بیشتر آدم‌های فنی و البته نویسنده‌ی این مطلب هم مشخصا جزو این گروه محسوب می‌شوند.

اما e/a یا effective alturism (نوع‌دوستی موثر) که اسم جالب‌تری هم داره، فرقه‌ی متضاد و مقابل فرقه‌ی قبلی محسوب می‌شه. این گروه نظرشون اینه که پیشرفت هوش مصنوعی، می‌تونه آسیب‌های زیادی رو به انسان‌ها بزنه. بحث alignment رو همین‌ها درست کردند و البته توسط افرادی مانند ایلان ماسک به شدت حمایت می‌شوند [اما خب خود ایلان یک‌جورهایی اعمال‌اش با حرف‌هاش یکسان نیست].

طبق نظر نویسنده‌ی این مطلب [که کمی اغراق‌شده است] این گروه مهم‌ترین مشکل جهان رو به‌وجود اومدن آخرالزمان حاصل از هوش مصنوعی عمومی (AGI) می‌دونند و ۵۰۰ میلیون دلار هزینه کرده‌اند که این موضوع، توی رسانه‌ها بزرگ‌تر جلوه داده بشه! (صحتش رو مطمئن نیستم)

من هنوز هیچ نظری راجع به این‌ها ندارم و اصلا هم نمی‌شناسم‌شون و صرفا بحث‌هاشون توی توییتر خیلی برام جالب بود. ممکنه چیزهایی هم که گفتم خیلی دقیق نباشند. اما بحث به شدت داغه، به حدی که هر کدوم از آدم‌های این فرقه‌ها با نوشتن e/acc یا e/a کنار اسم‌شون، به عقیده‌شون هم اشاره می‌کنند!

سر همین موضوع، خیلی دارم به حاکمیت عقاید مختلف توی «شرایطی که از هر نظر تامین باشیم» و روش‌هایی که آدم‌ها براش اتخاذ می‌کنند فکر می‌کنم. همچنین خیلی برام جالبه که آدما به رقابت کمپانی‌ها فکر می‌کنند، در صورتی که رقابت اصلی، بین عقاید و نظرات مختلفه و کمپانی‌های هم‌سو، دیر یا زود با هم هم‌راه می‌شوند.

پی‌نوشت: اوضاع عجیبیه کلا و اطلاعات درست رو به سختی می‌شه پیدا کرد. اگر در این مورد مطالعه داشته‌اید، لطفا به من هم اطلاعات بدید که به شدت کنجکاو این موضوع‌ام! :)))

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

🔹ببخشید، من معرفی‌کر‌دن را بلد نیستم!

نمی‌دانم از کجا شروع کنم. من تا اواسط بیست و یک و خرده‌ای سالگی کارهای زیادی را انجام داده‌ام. اما در هنگام انجام هیچ‌کدام از آن‌ها، چنین تجربه‌ای نداشته‌ام. همان تجربه‌ای که دن آریلی به آن «کار معنی‌دار» می‌گوید و برخی از دوستانم، از عبارت «کار purposeful» برای اشاره به آن استفاده می‌کنند.

همان چیزی که ساعت چهار صبح می‌توانم برای انجام‌دادنش بیدار شوم و یا تا آن زمان بیدار بمانم. همان چیزی که می‌گذارم آخر لیست کارهایم! چرا که می‌دانم خستگی‌هایم تاثیری در انجام‌دادنش نخواهند داشت، برخلاف تقریبا هر کار دیگری که انجام می‌دهم.

اوایل سال، به یکی از عزیزانم گفتم که من حالا بیست و یک ساله شده‌ام و احساس می‌کنم که هیچ کار مفیدی را در زندگی‌ام انجام نداده‌ام. اما حالا نظرم فرق کرده است. این کار برای من ارزشمند است و انجام دادنش را دوست دارم. برای دیگران هم احتمالا مفید است و به همین دلیل، حس رضایت و لذت عمیقی را برایم دارد. همان لذتی که نام «eudimonic» را از دکتر مکری درموردش شنیدم.

حالا که اپیزود دوم آن ضبط شده و از هفتم دی‌ماه هم منتشر خواهد شد، امیدوارم که بتوانم تا مدت‌های زیادی این کار را ادامه بدهم. ادامه بدهم تا اگر روزی قرار شد که دیگر نباشم، بدانم که ارزشی را از خودم بر جای گذاشته‌ام و کار مفیدی انجام داده‌ام. حرفی که درمورد تا به این‌جای زندگی‌ام نمی‌توانم بزنم.

گفتم که دست به قلم شدن برای نوشتن این مطلب سخت بود، اما آن زمان به پایان‌دادنش فکر نمی‌کردم. نمی‌دانستم که پایان‌دادن به نوشتن درمورد یک احساس تازه، سخت‌تر هم خواهد بود. بگذریم. حرفی نمانده است و صرفا از شما دعوت می‌کنم که «پادکست ۳۰دی | 30D podcast» را گوش کنید و اگر لطف‌تان خیلی زیاد است، نظرتان را هم برای‌مان بنویسید.

👈🏻کانال تلگرام پادکست ۳۰دی:
@podcast30D

🔹آیا هر چیزی که مهم‌تر به نظر می‌رسد، واقعا مهم‌تر است؟

[این یک یادداشت شخصی بود که تصمیم گرفتم این‌جا هم منتشرش کنم]

یکی از مواردی که لازم است هنگام بررسی میزان «اهمیت» یک چیز به آن توجه کنیم [و اتفاقا بسیار در تله‌ی این موضوع می‌افتیم]، «آسان‌بودن یا سخت‌بودن روایت داستان آن چیز (storytelling)» است. به این معنی که اگر چیزی آسان‌تر روایت می‌شود، احتمال این‌که بیشتر روایت شود و مهم‌تر به نظر برسد بالاتر می‌رود و اگر چیزی سخت‌تر روایت می‌شود، احتمال این‌که بیشتر روایت شود و مهم‌تر به نظر برسد هم پایین‌تر می‌آید.

این روش، اتفاقا یکی از کارهایی‌ست که می‌توان در طراحی یک داستان از آن بهره برد. به این معنی که شما تلاش می‌کنید داستان‌تان را [برای این‌که viral شود و یا حداقل توانایی virality بیشتری پیدا کند] به ساده‌ترین شکل ممکن بیان کنید. این کار، نه تنها باعث می‌شود که آن داستان راحت‌تر در خاطره‌ها باقی بماند، بلکه باعث می‌شود که روایت آن برای دیگران هم ساده‌تر شود و در نهایت، فراگیری بیشتری داشته باشد.

اما من از منظر دیگری به این قضیه نگاه می‌کنم و می‌خواهم این «خطای تصمیم‌گیری» [که خودم بارها مرتکب آن شده‌ام] را کمی گسترش دهم. نظر من در حال حاضر این است که هنگام بررسی اهمیت یک چیز، به هیچ وجه نباید به حجم روایت‌های حول آن نگاه کنیم. این موضوع نه تنها شاخص خوبی برای بررسی اهمیت واقعی یک چیز نیست، بلکه می‌تواند شاخصی برای بی‌اهمیتی آن چیز هم باشد! چرا که حجم روایت‌ها ارتباط بسیاری نزدیکی با «شکل» آن داستان دارد و شکل آن داستان، به سادگی قابل مهندسی است.

👈🏻خوشحال می‌شوم که نظر شما را هم در این زمینه بدانم. اگر نظری دارید لطفا در کامنت‌ها بنویسید تا درموردش صحبت کنیم.

@sinusealpha_channel

🔹تشخیص کتاب واقعی از غیرواقعی!

ترجمه: برای این‌که ببینید یک کتاب واقعی [و اصیل] است، از ده نفر با زمینه‌ها و حرفه‌های متفاوت بخواهید که آن را خلاصه کنند. اگر خلاصه‌ها شبیه به هم‌دیگر باشند، آن کتاب می‌تواند به یک مقاله کوتاه تبدیل شود و باقی نخواهد ماند. و هر چه خلاصه‌ها از هم دورتر باشند، ابعاد آن کتاب بیشتر است [و واقعی‌تر است و باقی خواهد ماند].

این حرف رو بذارید کنار این‌که نسیم طالب کلا با خلاصه‌کردن یک کتاب و مخصوصا کتاب‌های خودش به شدت (!) مخالفه و رفتار جالبی هم با خلاصه ‌کننده‌هاش نداره. :)))

از این توییت هم می‌شه نتیجه گرفت که «هر چه یک کتاب غیرقابل خلاصه‌شدن‌تر باشد، واقعی‌تر و ماندگارتر است!» حالا چه کتابی به ذهن‌تون رسید؟

@sinusealpha_channel

این بخش از مطلب how to do what you love (لینک) بنظرم خیلی مهمه.

ترجمه‌ی بخش مشخص‌شده:

“خطرناک‌ترین دروغگوها [به کودکان]، می‌توانند والدین آن‌ها باشند!

اگر آن‌ها شغلی کسل‌کننده را انتخاب کنند تا به خانواده‌شان استاندارد زندگی بالایی را ارائه دهند (همانند بسیاری از افراد)، در خطر ابتلای فرزندان به این ایده که «کار خسته کننده است» خواهند بود.

شاید برای کودکان در این مورد بهتر بود که والدین آن‌ها این‌قدر غیرخودخواه نبودند [و این‌قدر از خود گذشتگی نمی‌کردند].

پدر و مادری که نمونه‌ای از عشق به کارشان باشد، ممکن است بیشتر از یک خانه گران قیمت به فرزندانشان کمک کنند!”

پی‌نوشت: اگر با این موضوع موافق نیستید، لطفا نظرتون رو در کامنت‌ها بنویسید.

@sinusealpha_channel

🔹اگر تازه عضو این کانال شدید...

[احساس می‌کنم نیاز هستش که یک سری توضیحات رو برای کسانی که تازه به کانال عضو می‌شن قرار بدم. این پیام هم پین می‌مونه، تا اگر بعدا کسی...]

سلام. من سینا مرادی هستم و این کانال رو حدودا یک سال پیش ساختم تا درمورد چیزهای جالب و ارزشمندی که می‌خونم یا می‌شنوم، بنویسم. این کار رو قبلا در قالب‌های دیگری می‌کردم و یک‌جورهایی ادامه‌ی یک عادت قدیمی محسوب می‌شه. البته بعضی از پست‌ها صرفا نظر شخصی و خب مشخص‌اند. این کار رو می‌کنم، چون بنظرم درسته و همه‌ی ما، باید محتوایی که ارزش گسترش داره رو گسترش بدیم و یه contribute هرچند کوچک به جهان اطراف‌مون داشته باشیم. به شما هم پیشنهاد می‌کنم که بیشتر از من، از این مدل کارها بکنید. :)

بنظرم یکی از ساده‌ترین کارهایی که می‌تونیم بکنیم اینه که چیزهایی که یاد می‌گیریم رو تا جای ممکن share کنیم تا بقیه هم یاد بگیرند. این کارهایی که کوچیک بنظر می‌رسن، در بلندمدت به نفع همه‌مونه و قطعا موثر هم خواهند بود [و دیگه بیشتر از این توضیح نمی‌دم]. توی یک‌سال اخیر هم تعداد آدم‌هایی که دیدم همچین کارهایی رو شروع کردند، خیلی بیشتر شده و این، واقعا [برای من]خوشحال‌کننده است. اگر همچین کانالی دارید، لطفا برای من هم لینکش رو بفرستید! :)

درمورد خود «نوشتن» هم بگم که من نوشتن رو دوست دارم. یک‌جورهایی از تفریحاتمه. خیلی وقت می‌شه که چند ده برابر حجم مطالبی که این‌جا می‌نویسم رو به صورت شخصی می‌نویسم و این کار، کمک زیادی به فکرکردن‌ام کرده. این رو به شما هم پیشنهاد می‌کنم. این‌جا هم بعضا نظرات شخصی‌ام رو می‌نویسم و اگر با اون‌ها موافق نیستید، همواره می‌تونید نظرتون رو توی کامنت‌ها بنویسید. من هم از بحث استقبال می‌کنم، همه‌ی کامنت‌ها رو می‌خونم و در حد توان پاسخ می‌دم.

مورد بعدی این‌که من این‌جا تبلیغ نمی‌گذارم. اگر از چیزی خوشم بیاد، share می‌کنم و نیازی به گفتن نداره. درضمن، مشخصاً اگر محتوای شما رو share نکردم، به این معنی نیست که ارزشمند نیست. این رو گفتم چون چندین بار پیش اومده و متاسفانه بعضی از دوستان هم از من دلخور شدند. تعداد اعضای کانال هم اون‌قدری نیست [و قرار هم نیست بشه] که من بخوام استفاده‌ی تبلیغاتی ازش بکنم. صرفا یک جور کانال شخصیه.

بیشتر مطالب هم به #پزشکی، #هوش_مصنوعی و #کارآفرینی مربوط می‌شه. علتش هم صرفاً اینه که این روزها بیشتر توی این زمینه‌ها مطالعه می‌کنم و ممکنه به مرور زمان، موضوع مطالب هم به شدت تغییر کنند! این گستردگی ممکنه برای شما جالب نباشه، اما مدل کنجکاوی من این‌طوریه و نمی‌تونم تغییرش بدم. :) البته توی هیچ‌کدوم متخصص نیستم و پیشنهاد می‌کنم که همه‌ی مطالب من در این کانال رو با تصور این‌که یه تازه‌کار اون‌ها رو نوشته، بخونید. :)

برای share کردن مطالب کانال هم نیازی به اجازه نیست. چه مطالبی که من نوشتم، چه مطالبی که از دیگران نقل می‌کنم. فوروارد، کپی یا انتشار مطالب «به هر صورتی» آزاده. قبلا هم توضیح دادم که این اتفاق، برای من خوش‌حال کننده‌ست و هیچ مشکلی ندارم. (می‌دونم نیاز به مطرح‌کردن نداره ولی دیده‌ام که بعضی جاها می‌گن انتشار ندید و... و منم گفتم که حتما ذکر کنم)

برای ارتباط با من هم می‌تونید از این پست کمک بگیرید (اینجا هم توضیح دادم که می‌تونیم میتینگ‌های کوتاهی رو داشته باشیم). این‌جا هم قبلا یک توضیحی درمورد معرفی‌کردن خودم داده‌ام و هنوز هم نظرم همونه. :) دیگه هم حرفی نیست :) اگر موردی بود، توی کامنت‌ها بفرمایید تا توضیح بدم :)

@sinusealpha_channel

خب دیشب این رویداد برگزار شد و ویدئوش رو می‌تونید این‌جا ببینید. در ادامه، من یک سری نکته که بنظرم مهم‌تر رسیدند رو [به پیشنهاد یکی از دوستان] می‌نویسم، اما دیدن ویدئوش هم زمان زیادی نمی‌بره و اگه وقت داشتید، ببینید.

اولش مجری از eric topol پرسید که این روزها همه از کلمه‌ی explainability استفاده می‌کنند، اما معنی واقعی این کلمه چیه؟ eric هم در جواب گفت که ما توی پزشکی معنی خیلی از چیزهایی که استفاده می‌کنیم و کارهایی که می‌کنیم رو نمی‌دونیم و هم مشکلی باهاش نداریم :) منظورش این بود که خودش و معنیش و... خیلی مهم نیست.

در ادامه، yann حرف eric رو تایید کرد و گفت که این explainability اون‌قدرها هم مهم نیست! چیزی که مهم‌تره، accuracy عه و اگر قرار بشه روی explainability دست بذاریم، اول از همه باید به پزشک‌ها گیر بدیم! البته این رو هم گفت که کلا تصمیم‌های انسان‌ها تا حد کمی قابل توضیح هستش و بهتره کلا روی accuracy کار کنیم. [و به ما چه که چطوری تصمیم گرفته؟] :)

بعدش yann به این هم اشاره کرد که شما نمی‌تونید با خوندن کلی کتاب دکتر بشید و باید تجربه کسب کنید. تجربه هم دقیقا همون چیزی هستش که باعث از بین رفتن explainability تصمیم‌های پزشکان (همون بحث skillful neglect) و هر شخص دیگری می‌شه! پس بهتره به explainable بودن یا نبودن خیلی کاری نداشته باشیم.

حرف از مطالعه‌هایی شد که عملکرد پزشکان رو با هوش مصنوعی مقایسه کرده و eric هم درموردشون گفت که خیلی خوب design نشده‌اند و بجای مقایسه‌ی AI و پزشک، باید AI رو با «AI بعلاوه‌ی پزشک» مقایسه کنند که خب این حرف خیلی جدید نیست و این‌جا دیدیم که لزوما نتیجه‌ی بهتری هم نمی‌ده! همچنین گفت که جذاب‌ترین کاربرد هوش مصنوعی در پزشکی از دیدگاه اون به بهبود رابطه‌ی پزشک و بیمار مربوط می‌شه که خب واقعا درسته.

آخرش هم yann در پاسخ به سوال مجری که پرسید اگر AGI داشته باشیم، ممکنه که کلا AI doctor هم داشته باشیم و نیازی به انسان‌ها نباشه گفت که LLM چیزی نیست که ما رو به AGI برسونه (این رو قبلا چند بار هم گفته بود) و این‌ها اصلا به AGI نزدیک هم نیستند و باید روی چیزهای دیگری کار کنیم. خلاصه این‌که سوال رو جواب نداد ولی به صورت ضمنی گفت که بذارید AGI بیاد بعد ببینیم می‌تونیم جایگزین کنیم یا نه :)

در کل اون‌قدری که فکر می‌کردم حرف‌های جدید نداشت و تقریبا همه‌ی حرف‌هاشون رو قبلا هم گفته بودند و شنیده بودیم. اما من از تسلط yann روی موضوعات پزشکی واقعا شوکه شدم و اصلا انتظار این حجم از پراکندگی مثال‌ها و دیدگاه عمیقش رو نداشتم. کلا هم آدم independent minded ای محسوب می‌شه و مخالف هم زیاد داره :)

#هوش_مصنوعی
#پزشکی
@sinusealpha_channel

کتاب build یا ساختن (نوشته‌ی Tony Fadell)، یکی از کتاب‌هایی است که هر از گاهی به آن سر می‌زنم و امروز هم بواسطه‌ی یک موضوعی، بخشی از آن‌را ورق زدم. داشتم کتاب را می‌بستم که یکی از فصول دیگر آن به چشمم خورد و تصمیم گرفتم که به آن هم نگاهی بیاندازم و این‌جا درموردش می‌نویسم.

🔹عنوان آن فصل٬ عوضی‌ها (assholes) بود!

تونی فادل تاکید می‌کند که شما در سراسر مسیر شغلی‌تان با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شوید که خصوصیات اخلاقی متفاوتی از جمله خودخواهی٬ دغل‌کاری و یا بی‌رحمی دارند. اما وجه مشترک همه‌ی آن‌ها «غیرقابل ‌اعتماد بودن» است. بارها و بارها به شما و تیم‌تان نارو می‌زنند و تمام تلاش‌شان این است که خودشان «قهرمان» به نظر برسند.

همچنین با افرادی برخورد می‌کنید که همکاری با آن‌ها بسیار دشوار است. بداخلاق٬ پرسروصدا٬ پرادعا و یا اعصاب‌خردکن هستند. بیشترین تراکم این افراد هم متاسفانه در نزدیکی راس سازمان است!

نویسنده تاکید می‌کند که باید ابتدا شخصیت این افراد را بشناسید تا بهترین شیوه‌ی همکاری و یا در صورت لزوم٬ دورزدن او را انتخاب کنید.

👈در ادامه هم انواع این افراد را توضیح می‌دهد و به شما پیشنهاد می‌کنم که این چند صفحه را [که تصاویرش را در کامنت‌ها قرار داده‌ام] حتما مطالعه کنید.

@sinusealpha_channel

به پیشنهاد یکی از دوستان تصمیم گرفتم کانال‌هایی که به صورت جدی دنبال‌شان می‌کنم را معرفی کنم.

پیشاپیش لازم به ذکر هستش که این پست تبلیغ نیست و من هیچ صحبتی هم با نویسندگان این کانال‌ها انجام نداده‌ام. ضمنا همه‌ی مطالب آن‌ها هم مورد تایید من نیستند و پیشنهاد می‌کنم که به چشم «صدایی در میان نویزها» آن‌ها را ببینید.

کانال آقای مسعود زمانی:
@MasoudSharings
کانال آقای وحید فخر:
@investingfund
کانال فرهنگ معین:
@farhangemoein
کانال آقای فرید فرجی:
@gashtzaniha
کانال تنیدگی:
@tanidegi
کانال Dev Tweet:
@tweetdev
کانال آقای پیمان فخاریان:
@peymanfakharian
کانال NLP stuff:
@nlp_stuff
کانال فلسفه‌ی دیزاین:
@Dexign
کانال مفیدات:
@Mofidot
کانال وب‌آموز:
@webamoozir
کانال دکتر مکری:
@DrAzarakhshMokri
کانال PsychoTaha:
@PsychoTaha
کانال آزادی‌جات:
@azadijat
کانال تک‌توب:
@TechTube
کانال آقای محمدرضا شعبانعلی:
@bamotamem
کانال آقای علیرضا اسکندری:
@prof_eskandari

پی‌نوشت اول: این لیست به مرور زمان تکمیل خواهد شد و هیچ ترتیبی هم بین کانال‌های ذکرشده وجود ندارد.

پی‌نوشت دوم: همه‌ی این کانال‌ها ساختار یکسانی ندارند و لزوما هم بهترین‌ها نیستند. صرفا آن‌هایی هستند که من بیشتر دنبال‌شان می‌کنم و بنظرم محتوای ارزشمندی دارند.

👈پی‌نوشت سوم [و مهم]: اگر کانال خوبی را می‌شناسید که می‌تواند در این لیست قرار بگیرد، لطفا در کامنت‌ها یا به اکانت @sinusealpha اعلام کنید تا [اگر از نظر من هم مناسب بود😁] اضافه‌شان کنم.

@sinusealpha_channel

خیلی از این خوشم اومد.

من چند روز پیش از یک ابزاری فقط برای یک بار استفاده کردم و بعدش از اکانتم خارج شدم. امروز (که اتفاقا کریسمس و روز تعطیل هم هست) فاندر همون اپ ایمیل زده و پرسیده که آیا با مشکلی مواجه شدی که فقط یک بار استفاده کردی؟ بعدش هم از من خواست که نگرانی‌هام و فیدبک‌هام رو براش بفرستم (توی تصویر، ایمیلش رو می‌بینید).

بنظرم این کار به شدت قشنگه و خیلی خوب می‌شه اگر همه‌ی آدم‌ها، این‌قدر ارتباطات‌شون (که این‌جا صرفا ارتباط بین اپ و کاربر هستش) رو جدی بگیرند. برای حفظ ارتباطات خوب تلاش کنند و… ولی متاسفانه چیزی که در عمل می‌بینیم اینه که این چیزها، صرفا در حد «حرف و شعار» باقی می‌مونه.

بخاطر همین این پست رو گذاشتم که بگم این اپلیکیشن [که خیلی هم چیز بااهمیتی نیست]، این‌قدر برای کاربرانش ارزش قائل می‌شه.

ما کجای کار ایم!؟

#customer_obsession
@sinusealpha_channel

در چند ماه گذشته تعدادی ژورنال‌کلاب برگزار کردیم و چند نفر از دوستان درخواست ویدئوی این جلسات رو داشتند.

امروز، پس از مدت‌ها :) فرصت شد که این ویدئوها را در جایی آپلود کنم که برای همه و به صورت ساده قابل دسترس باشد و به همین دلیل، یک پلی‌لیست در یوتیوب ساختم. ژورنال‌کلاب‌های بعدی هم [اگر برگزار شود] در ادامه‌ی همین لیست آپلود خواهند شد.

👈لینک:
https://youtube.com/playlist?list=PL_ncJzi2Tlh64y8k02555dxx_jq6Ij4UE&si=heD6F8D7GDgto_st

@sinusealpha_channel

🔹آیا یک شارژر می‌تواند ما را به ماه بفرستد!؟

جدول بالا به مقایسه‌ی چند شارژر امروزی و کامپیوتر راهنمای فرود فضاپیمای آپولو ۱۱ (Apollo 11 Moon Landing Guidance Computer (AGC)) بر روی ماه می‌پردازد!

همان‌طور که می‌بینید تقربیا تمام ویژگی‌های یک شارژر امروزی از کامپیوتر موجود در سیستم راهنمای آپولو ۱۱ قوی‌تر است! :))))

این مطلب که چند روز پیش بالاترین رنک رو در بین مطالب سایت hackernews داشت رو قبلا شنیده بودم، اما مقایسه‌ی دقیقش رو ندیده بودم و خیلی برام جالب بود. نظرتون راجبش چیه؟ :))

@sinusealpha_channel

اگر این پست را دیدید و علاقه‌مند شدید، فکر می‌کنم که چیزهایی که در ادامه می‌نویسم هم برای‌تان جالب باشند.

دیشب، اپیزود جدیدی از lex fridman podcast منتشر شد که guillaume Verdon یا همان beff jezos و بنیانگذار e/acc مهمانش بود! (لینک)

این فرد که پژوهشگر بسیار برجسته و بنیانگذار شرکت Extropic هم هستش (+) دوتا اکانت در توییتر داره. یکی اکانت رسمی خودش و یکی هم اکانت ناشناس beff jezos و درمورد این‌که چرا شروع به صحبت کردن راجع‌به این موضوعات کرد و چی‌شد که این اکانت رو ساخت می‌گه:

"restricting your speech back propagates to restricting your thoughts."

ترجمه: محدودکردن آزادی بیان‌تان باعث محدود‌شدن آزادی فکرتان می‌شود.

و بزرگ‌ترین نگرانی‌اش رو [که چندین بار در طول پادکست تکرار می‌کنه] هم centralization می‌دونه و می‌گه:

"if you have a topdown hierarchy where very few poeple control many nodes of many systems in our civilization, that is not a fall tolerance system. just like we saw at OpenAI!"

ترجمه: اگر سلسله‌مراتب بالا به پایینی داشته باشیم که در آن افراد کمی کنترل بسیاری از چیزها را داشته باشند، این سیستم در برابر سقوط و نابودشدن تحملی نخواهد داشت. دقیقا همان‌طور که در OpenAI دیدیم [که با تصمیم ناگهانی چند نفر ممکن است تا چه حد سیستم تغییر کند]!

درمورد این‌که e/acc خطرات احتمالی AI را به چه صورت در نظر می‌گیرد هم پاسخ داد که:

«افراد و سازمان‌هایی که از یک ai استفاده می‌کنند، مسئول نتایج آن هستند و چون آن‌ها باید برای استفاده‌شان پاسخ‌گو باشند، پس ai هایی که unreliable باشند را نخواهند خرید و بازار اگر به این صورت طراحی شود، ai های unreliable کلاً نخواهیم داشت.»

اما این پاسخ خیلی [برای من حداقل] قانع‌کننده نبود و بنظرم، هم می‌شد پاسخ بهتری داد و هم می‌شد که قبول کرد که این دیدگاه، توجه زیادی به چیزی که [به‌نظرش] احتمالش کمتر از 0.001% است ندارد! بهرحال بنظرم پاسخ خوبی نبود.

در این‌که چطور به آینده فکر کنیم هم حرف بسیار جالبی زد [که من شبیه‌اش را قبلا از ایلان ماسک شنیده بودم].

"we can't actually predict the future and all we know, the only prior we have is the laws of physics. so the laws of physics says the system will want to grow."

ترجمه: ما در واقع نمی‌توانیم آینده را پیش‌بینی کنیم و همه‌ی چیزی که می‌دانیم قوانین فیزیک است و قوانین فیزیک می‌گویند که یک سیستم می‌خواهد که رشد کند.

درضمن، یک‌سری بلاگ و توییت جالب هم در این پادکست معرفی شد که بعضی از اون‌ها رو خوندم و در ادامه درموردشون می‌نویسم.

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

درضمن بهتره که این رو هم اضافه کنم.

وقتی lex ازش پرسید که نظرت راجع‌به e/a چیه، پاسخش خیلی خیلی خوب بود. همچین پاسخی داد:

"we're both trying to do good but we're arguing which loss function we should use. their loss function is hedonism (how good do you feel for how much time) and suffering is the negative of hedonism, so they want to minimize that. but our loss function is very objective. something to measure the progress in the longterm."

چرا می‌گم خوب بود؟ چون بنظرم خیلی مهمه که به دور از توهین و افترا و... گفتگو کنیم و این، دقیقا چیزی هستش که اغلب طرفداران e/a در مقابل e/acc رعایت نمی‌کنند!

حالا من بعضی از e/accها رو هم دیده‌ام که بسیار بد برخورد می‌کنند، اما این مدل صحبت‌کردن، یعنی قصد جنگ نداریم و همه‌مون داریم برای دنیای بهتری تلاش می‌کنیم [و اگر درست صحبت نمی‌کنید، یعنی همچین هدفی ندارید].

پی‌نوشت: بعد از این پادکست به شدت علاقه‌مند شدم که درمورد complex systems بخونم. کسی پیشنهادی داره؟ :)

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel

خب شاید شما هم دوست داشته باشید که درمورد effective accelerationism یا همون e/acc بیشتر بدونید :) و برای این منظور، پیشنهاد می‌کنم که این مطلب رو یک نگاهی بیاندازید:
https://effectiveaccelerationism.substack.com/p/what-the-f-is-eacc

این مطلب، توسط خود GV و در حدود یک و نیم سال پیش نوشته شده و به صورت خیلی خلاصه و جالب توضیح می‌ده که قضیه دقیقا از چه قراره.

قشنگ‌ترین جمله‌اش هم [که بنظرم کل بحث حول اون می‌چرخه و توی پادکست هم هر سری به مدل‌های مختلفی تکرار شد] این هستش:

"Degrowth is a wolf in sheep’s clothing."

اگر از این مطلب هم خوشتون اومد، پیشنهاد می‌کنم که بلاگ دیگری که به اصول این موضوع می‌پردازه [و خود beff jezos اون رو نوشته] رو هم ببینید:
https://beff.substack.com/p/notes-on-eacc-principles-and-tenets

#هوش_مصنوعی
@sinusealpha_channel