تو مرا آنقدر آزردی
که خودم کوچ کنم از شهرت ...
بکنم دل ز دل چون سنگت، تو خیالت راحت....
میروم از قلبت،
میشوم دورترین خاطره در شبهایت...
تو به من میخندی
و به خود میگویی:باز می آید و میسوزد از این عشق ولی...
برنمیگردم، نه!
میروم آنجایی ک دلی بهر دلی تب دارد،
عشق زیباست و حرمت دارد...
تو بمان!
دلت ارزانی هرکس که دلش مثل دلت سرد بی روح شده است!
نیش و خنجر شده است!
تو بمان در شهرت......