هشدار، به انسانیت نزدیک می‌شوید، لطفاً از خودخواهی خود بکاهید 🙏

می‌دونی، حتی اگه فردا دنیا بهشت بشه، بخاطر چیزی که تو گذشته اتفاق افتاده اصلا چیز خوبی نمی‌شه‌. گذشته هیچوقت درست نمی‌شه‌.

اگه با مقدار زیادی استرس دارین دست و پنجه نرم می‌کنین، بدونین که بخاطر ابهام و انتظاریه که تو ذهن‌تونه. بلاتکلیفی اولین عامل ایجاد استرسه‌.

بچه ها دوستتون دارم مراقب خودتون باشین

انگار دیگه نه خودمو می‌شناسم، نه زندگی رو. دقیقا مثل آدمی که دچار مسخ شخصیت شده، گاهی از دور خودم رو نگاه می‌کنم که خیلی غمگینه. که گیج و سردرگمه. که مستأصل و درمانده‌ست‌.

با رفتارمان زخم می‌زنیم و امیدواریم با کلماتمان ترمیم کنیم! چه هیولای پاره‌وقتی هستی انسان.

- حمید سلیمی

چنلایی که قبلا ازشون انگیزه ادامه میگرفتم و برام خلوتگاه بودن رو که نگاه میکنم همه شدن درختایی که مثل هممون توی این خزان گیر کردن و کم کم علاوه بر شاخ و برگشون گرمی وجودشون هم از دست میدن...
میترسم فرق زمستون آدما با زمستون درختا پایان ناپذیری باشه......
امیدوارم یه روزی بتونیم بگیم تونستیم.

چیزی بگو
حرفی بزن از فردا
اما نه آن‌قدر تلخ که دلم بلرزد
و نه آن‌چنان زیبا
که باورم نشود
-معین دهاز

از کلمات :
« کانفیگ »
« مذاکره »
« وصلی؟ »
« پروکسی »
« فوری »
« کالابرگ »
حالم بهم میخوره.

خیلیییییییی اینو دوست دارمممممم
تنها پناه این روزام موسیقیه...

اگه شما هم آهنگ این شکلی داشتین لطفاً بفرستین

استوری هم که باز شد و ملت غیور ایرانی در حال پیدا کردن ایده و استوری گذاشتن های پی در پی...

تکرار نشدنی بودن رفیقامو خیلی دوست دارم :)
واقعا هیچکس نمیتونه برام مثلشون باشه و نمیخوامم کسی بتونه...
کاش می‌تونستم قابشون کنم و بغلشون کنم و بزارمشون جلو چشام......
شایدم قشنگیش به اینه که تو زندگیم گذرا باشن
همینکه ″باشن″ و سالم و شاد باشن برام کافیه

مدت‌هاست مى‌دانم لحظه‌هايى كه اين‌طور دلم مى‌خواهد از همه چيز روى برگردانم خطرناک‌ترين لحظه‌ها هستند، لحظه‌هايى كه به من می‌گويند فرار كن، لحظه‌هايى كه دلم مى‌خواهد بروم و دور از همه چيز زندگى كنم، دور از هر چيزى كه شايد بتواند كمكم كند.

- آلبرکامو.
@Abiyedourdast

اگر پولدار بودم از همه‌ی دست فروش‌ها ۵ جفت جوراب می‌خریدم. اگر پولدار بودم از اون کافه کوچیکی که صاحبش یه دختر پسر جوونن یه سفارش گرون می‌دادم. اگر پولدار بودم با ترازوی تمام کسانی که توی خیابون نشستن خودم رو وزن می‌کردم. اگر پولدار بودم سر چهارراه‌ها از بچه‌ها شاخه گل می‌خریدم. اگر پولدار بودم از اون رستورانی که یه مادر آشپزشه غذا می‌خریدم. اگر پولدار بودم از همه‌ی آنلاین‌شاپ های کوچک خرید می‌کردم. اگر پولدار بودم سیگار می‌کشیدم و غصه سوختن این همه جوونی رو می‌خوردم.

ما
کاشفان کوچه‌ ی بن‌بستیم
حرف‌های خسته‌ام داریم
این بار
پیامبری بفرست
که تنها گوش کند

گروس عبدالملکیان

«و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می‌دهم، به این امیدِ نور کم‌سویی که در دوردست‌ها می‌درخشد.»

- اولگا کنیپر؛ نامه به آنتوان چخوف.

@abiyedourdast