My phone is dead. _ I use yours? 📱👇

A) SHOULD
B) COULD
C) WOULD

Should
از فعل shall میاد و حس وظیفه و پیشنهاد داره. یعنی باید یا بهتره. مثلا شما باید زودتر بری خونه. You should go home earlier. یا بچهها باید تکلیفشون رو بنویسن. Children should do their homework.

Would
از فعل will میاد و درباره اراده و شرط حرف میزنه. بیشتر توی جملههای شرطی و حالت مودبانه به کار میره. مثلا اگه وقت داشتم میرفتم. If I had time, I would go. یا مودبانه میگی میشه لطفا. Would you please help me. یعنی تمایل و خواستن.

Could
از فعل can میاد و درباره امکان و توانایی گذشته صحبت میکنه. مثلا بچگی تند میدویدم. When I was young, I could run fast. یا حالت مودبانه برای اجازه خواستن میتونه باشه. Could I open the window. حالا گاهی توی جمله شرطی هم نشون دهنده احتمال ضعیفه. It could rain tomorrow.

درباره ریشه هم بدون که shall معنی بایستن و وظیفه میده، will اراده است و can توانایی. برای همین should همیشه یه جور فشار اخلاقی یا پیشنهاد قوی داره، would درباره تصمیم و انتخاب ذهنیه و could درباره اینکه راهش وجود داره یا نداشته.

اگه بخوای توی کلاس یه مثال ساده به شاگردهات بدی بگو. You should study. You would study if you had time. You could study if you wanted. اولی باید، دومی شرط ذهنی، سومی امکان. فرقشون همینه.

یکی از کاربردی‌ترین و البته چالش‌برانگیزترین بخش‌های گرامر انگلیسی که در مکالمات روزمره بسیار استفاده می‌شود، تفاوت بین Present Perfect (حال کامل) و Past Simple (گذشته ساده) است.

در اینجا یک توضیح کوتاه و کاربردی برای تفکیک این دو آورده شده است:

### ۱. Past Simple (گذشته ساده)
زمانی از این گرامر استفاده می‌کنیم که بدانیم عمل دقیقاً چه زمانی در گذشته انجام شده و آن زمان تمام شده است. کلمات کلیدی معمول: *yesterday, last week, in 2010, two hours ago*.

* ساختار: فاعل + شکل دوم فعل (V2)
* مثال:
* I watched a movie yesterday.
* (من دیروز یک فیلم دیدم. زمان مشخص است: دیروز.)

### ۲. Present Perfect (حال کامل)
زمانی از این گرامر استفاده می‌کنیم که زمان دقیق وقوع عمل برای ما مهم نباشد، یا عمل در گذشته شروع شده و اثر آن یا خودِ آن عمل تا زمان حال ادامه داشته باشد. کلمات کلیدی معمول: *since, for, already, yet, ever, never*.

* ساختار: فاعل + have/has + شکل سوم فعل (V3/Past Participle)
* مثال:
* I have watched that movie.
* (من آن فیلم را دیده‌ام. یعنی تجربه دیدنش را دارم، اما نمی‌گویم دقیقاً کی دیده‌ام.)

مقایسه در یک نگاه

| ویژگی | Past Simple | Present Perfect |
| :--- | :--- | :--- |
| زمان انجام کار | مشخص و تمام شده | نامشخص یا تا الان ادامه دارد |
| تمرکز | روی "کی" انجام شد | روی "تجربه" یا "نتیجه" |
| مثال مقایسه‌ای | I lost my keys yesterday. (دیروز گم کردم، شاید الان پیدا شده باشد) | I have lost my keys. (کلیدهایم را گم کرده‌ام و الان هم ندارمشان) |

نکته کاربردی: اگر در جمله کلمه‌ای مثل yesterday یا ago دیدید، هرگز از Present Perfect استفاده نکنید و مستقیماً سراغ Past Simple بروید.

فعل چیست

فعل کلمه‌ای است که انجام دادن یک کار، داشتن یک حالت یا رخ دادن یک اتفاق را نشان می‌دهد.

- علی می‌دود.
- سارا کتاب می‌خواند.
- هوا سرد است.
- آن‌ها در تهران زندگی می‌کنند.

در این جمله‌ها، می‌دود، می‌خواند، است و زندگی می‌کنند فعل هستند.

فعل در زبان انگلیسی

در زبان انگلیسی، فعل معمولاً بعد از فاعل می‌آید.

فاعل + فعل + بقیه جمله

- I work every day.
من هر روز کار می‌کنم.

- She studies English.
او انگلیسی می‌خواند.

- They play football.
آن‌ها فوتبال بازی می‌کنند.

## انواع مهم فعل

۱. فعل اصلی

فعل اصلی، کار یا حالت اصلی جمله را نشان می‌دهد.

- Ali opens the door. 
  علی در را باز می‌کند.

- We watch a movie. 
  ما یک فیلم تماشا می‌کنیم.

- He likes music. 
  او موسیقی دوست دارد.

۲. فعل کمکی

فعل کمکی برای ساختن زمان، سؤال یا جمله منفی به کار می‌رود.

فعل‌های کمکی مهم عبارت‌اند از:

be، do، have، will، can، should و must

- She is reading. 
  او در حال خواندن است.

- Do you like tea. 
  آیا چای دوست داری.

- They have finished the work. 
  آن‌ها کار را تمام کرده‌اند.

- I will call you tomorrow. 
  فردا با تو تماس خواهم گرفت.

۳. فعل بی‌قاعده

فعل‌های بی‌قاعده در زمان گذشته، معمولاً به ed ختم نمی‌شوند.

- go, went, gone 
  رفتن، رفت، رفته

- see, saw, seen 
  دیدن، دید، دیده

- eat, ate, eaten 
  خوردن، خورد، خورده

مثال:

- I went to school yesterday. 
  دیروز به مدرسه رفتم.

- She has seen this film. 
  او این فیلم را دیده است.

۴. فعل باقاعده

فعل‌های باقاعده برای ساختن گذشته، معمولاً ed می‌گیرند.

- work, worked 
  کار کردن، کار کرد

- play, played 
  بازی کردن، بازی کرد

- watch, watched 
  تماشا کردن، تماشا کرد

مثال:

- They played football yesterday. 
  آن‌ها دیروز فوتبال بازی کردند.

- He worked late last night. 
  او دیشب تا دیر وقت کار کرد.

فعل در زمان حال ساده

در زمان حال ساده، برای فاعل‌های I، you، we و they شکل ساده فعل را به کار می‌بریم.

- I work in Ahvaz. 
  من در اهواز کار می‌کنم.

- They live in Iran. 
  آن‌ها در ایران زندگی می‌کنند.

برای فاعل‌های he، she و it معمولاً به فعل s یا es اضافه می‌کنیم.

- He works in a school. 
  او در یک مدرسه کار می‌کند.

- She watches TV every night. 
  او هر شب تلویزیون تماشا می‌کند.

- It rains a lot here. 
  اینجا زیاد باران می‌بارد.

نکته مهم. در زمان حال ساده، فقط برای he، she و it به فعل s یا es اضافه می‌شود.

فعل در جمله منفی

برای منفی کردن فعل در زمان حال ساده از do not یا does not استفاده می‌کنیم.

- I do not like coffee. 
  من قهوه دوست ندارم.

- They do not play tennis. 
  آن‌ها تنیس بازی نمی‌کنند.

- She does not work on Fridays. 
  او جمعه‌ها کار نمی‌کند.

بعد از does not، فعل اصلی بدون s می‌آید.

درست:

- She does not like tea.

نادرست:

- She does not likes tea.

شکل کوتاه:

- do not, don’t
- does not, doesn’t

فعل در جمله پرسشی

برای ساختن سؤال در زمان حال ساده، از do یا does استفاده می‌کنیم.

- Do you speak English. 
  آیا انگلیسی صحبت می‌کنی.

- Do they live here. 
  آیا آن‌ها اینجا زندگی می‌کنند.

- Does he play football. 
  آیا او فوتبال بازی می‌کند.

- Does she work at the mall. 
  آیا او در مرکز خرید کار می‌کند.

بعد از does، فعل اصلی بدون s می‌آید.

- Does she study English.

نه:

- Does she studies English.

فعل be

فعل be به معنی بودن است و در زمان حال به شکل‌های am، is و are استفاده می‌شود.

- I am happy. 
  من خوشحال هستم.

- He is tired. 
  او خسته است.

- They are ready. 
  آن‌ها آماده هستند.

کاربرد فعل be:

- برای معرفی کردن. 
  She is a teacher. 
  او معلم است.

- برای بیان حالت. 
  I am tired. 
  من خسته هستم.

- برای بیان مکان. 
  They are at home. 
  آن‌ها در خانه هستند.

با I از am، با he، she و it از is، و با you، we و they از are استفاده می‌کنیم.

فعل در زمان گذشته ساده

برای بیشتر فعل‌ها، با اضافه کردن ed زمان گذشته ساخته می‌شود.

- I cleaned my room. 
  اتاقم را تمیز کردم.

- She visited her friend. 
  او به دوستش سر زد.

برای فعل‌های بی‌قاعده باید شکل گذشته را یاد بگیریم.

- He went home. 
  او به خانه رفت.

- We ate dinner. 
  ما شام خوردیم.

- They saw a bird. 
  آن‌ها یک پرنده دیدند.

برای منفی کردن گذشته از did not استفاده می‌کنیم.

- I did not watch TV. 
  من تلویزیون تماشا نکردم.

- She did not go to work. 
  او سر کار نرفت.

بعد از did not، فعل اصلی همیشه به شکل ساده می‌آید.

درست:

- She did not go.

نادرست:

- She did not went.

جمع‌بندی

فعل، انجام دادن کار یا وجود داشتن یک حالت را نشان می‌دهد.

ساختار اصلی جمله انگلیسی معمولاً این است.

فاعل + فعل + مفعول یا بقیه جمله

- The students learn English. 
  دانش‌آموزان انگلیسی یاد می‌گیرند.

در زمان حال ساده، برای he، she و it معمولاً به فعل s یا es اضافه می‌شود.

بعد از do، does و did، فعل اصلی به شکل ساده می‌آید.

- Does he work here.
- She does not like coffee.
- They did not go home.