چند اصطلاح کاربردی در زبان انگلیسی:


۱. I'm game (من پایه‌ام / من هستم)
وقتی کسی پیشنهادی برای یک فعالیت تفریحی، تفریح یا کار هیجان‌انگیز می‌دهد و شما می‌خواهید موافقت خود را اعلام کنید.
مثال:
"We’re going to cinema tonight, want to come?" — "I'm game!"
(امشب داریم می‌ریم سینما، میای؟ — من پایه‌ام!)

۲. I'm broke (جیبم خالیه / ورشکستم)
این اصطلاح به معنی نداشتن پولِ نقد در همان لحظه یا به طور کلی است. کاملاً عامیانه است اما بی‌ادبانه نیست.
مثال:

I can’t go shopping with you, I’m broke until payday.
(نمی‌تونم باهات بیام خرید، تا روز حقوق گرفتن آه در بساط ندارم.)
۳. I'm bushed (جنازه‌ام / از پا افتادم)
یک اصطلاح فوق‌العاده برای زمانی که خستگی جسمی شما به اوج خودش رسیده است (خیلی قوی‌تر از I'm tired).
مثال
:
I’ve been working for 12 hours. I’m bushed!
(۱۲ ساعته دارم کار می‌کنم. جنازه‌ام!
)
۴. I'm ticklish (قلقلکی‌ام)
معادل دقیق قلقلکی بودن. معمولاً وقتی کسی می‌خواهد سربه سرتان بگذارد یا نزدیکتان شود این را می‌گویید.
مث
ال:
Don't touch my feet, I'm really ticklish!
(به پاهام دست نزن، واقعاً قلقلکی‌ا
م!)
۵. I'm torn (دو دلم / بین دو راهی گیر کردم)
کلمه Tear به معنی پاره کردن است و وقتی می‌گویید I'm torn، یعنی انگار ذهن یا قلبتان بین دو تصمیم متفاوت تکه‌پاره شده و نمی‌توانید انتخاب کنید.
مثال:
I’m torn between staying at my current job or accepting the new offer.
(بین موندن تو شغل فعلیم یا قبول کردن پیشنهاد جدید، دو
دلم.)
۶. I'm tied up (دستم بنده / سرم شلوغه)
تصور کنید شما را با طناب به صندلی بسته‌اند و نمی‌توانید تکان بخورید! این اصطلاح یعنی آن‌قدر درگیر کار هستید که وقت آزاد ندارید.

مثال:
I can't talk right now, I'm a bit tied up with a meeting.
(الان نمی‌تونم صحبت کنم، یه خرده دستم بندِ جلس
ه‌ست.)
۷. I'm all set (من آمادم / همه‌چیز ردیفه)
این عبارت یعنی کاملاً آماده بودن برای شروع کاری، یا نیاز نداشتن به چیز بیشتر (مثلاً وقتی گارسون می‌پرسد چیز دیگری می‌خواهید و شما سیر شده‌اید
).
مثال:
Grab your coat, I’m all set to go.
(کُتت رو بردار، من کاملاً آماده
رفتنم.)
۸. I'm off (من رفتم / زدم به چاک)
یک خداحافظی سریع و صمیمی. یعنی من دارم این مکان را ترک می‌
کنم.
مثال:
It’s 5 PM, I’m off. See you tomorrow!
(ساعت ۵ شد، من رفتم. فردا
می‌بینمت!)
۹. I'm easy (برای من فرقی نداره / هر چی شما بگید)
وقتی از شما می‌خواهند بین چند گزینه انتخاب کنید و شما می‌خواهید بگویید سخت‌گیر نیستید و با همه‌چیز مو
افقید.
مثال:
"Should we have pizza or pasta?" — "I'm easy, you choose."
(پیتزا بخوریم یا پاستا؟ — برای من فرقی نداره، تو
انتخاب کن.)
۱۰. I'm afraid (متأسفم / شرمنده ولی...)
این عبارت اصلاً به معنی ترسیدن نیست! بلکه یک فرمول بسیار مؤدبانه برای دادن یک خبر بد، گفتن «نه» یا رد کردن یک درخو
است است.
مثال:
I'm afraid I can't help you with this.
(شرمنده‌ام، اما نمی‌تونم تو این مور
د کمکتون کنم.)
۱۱. I'm at your service (کوچیک شماییم / در خدمتت‌ام)
عبارت I'm your humble معمولاً به صورت کامل‌تر یعنی I'm at your service یا I'm your humble servant به کار می‌رود که برای احترام، ارادت و مخلصم گفتن استفا
ده می‌شود.
مثال:
Anything you need, I’m at your service.
(هر چیزی که نیاز داری بگو
، من در خدمتتم.)

click here

ساختار ترجیح دادن با Rather و Prefer
وقتی می‌خواهید بین دو گزینه یکی را انتخاب کنید، نحوه چیدمان فعل‌ها بعد از این دو کلمه متفاوت است. بعد از Rather شکل ساده فعل می‌آید، اما بعد از Prefer فعل با ing یا حرف اضافه to قرار می‌گیرد.
با استفاده از Rather:
I would rather stay home than go out tonight.
امشب ترجیح می‌دهم خانه بمانم تا اینکه بیرون بروم.
با استفاده از Prefer:
I prefer staying home to going out tonight.
امشب خانه ماندن را به بیرون رفتن ترجیح می‌دهم.
قانون ترتیب صفت‌ها
اگر بخواهید برای یک اسم چند صفت مختلف بیاورید، نمی‌توانید آن‌ها را تصادفی بچینید. صفت‌ها در انگلیسی باید به یک ترتیب مشخص بیایند که با صفت نظر و کیفیت شروع می‌شود، سپس اندازه، سن، شکل، رنگ، اصالت و جنس قرار می‌گیرد.
مثال:
She bought a beautiful small old black handmade wooden table.
او یک میز چوبی دست‌ساز مشکی قدیمی کوچک زیبای خریداری کرد.
در این جمله ابتدا نظر شخصی آمد، بعد اندازه، سن، رنگ، اصالت و در نهایت جنس میز.
جملات شرطی نوع دوم برای موقعیت‌های فرضی
این ساختار برای صحبت درباره آرزوها یا موقعیت‌هایی است که در حال حاضر واقعی نیستند و احتمال رخ دادنشان خیلی کم است. نکته مهم این است که در این ساختار برای تمام فاعل‌ها از جمله I و He و She به جای was از were استفاده می‌شود.
ساختار:
قسمت اول با If و گذشته ساده شروع می‌شود و در قسمت دوم از would به همراه فعل ساده استفاده می‌کنیم.
مثال:
If I were you, I would accept that job offer.
اگر جای تو بودم، آن پیشنهاد کاری را قبول می‌کردم.
مثال:
If she had more time, she would travel around the world.
اگر او وقت بیشتری داشت، به دور دنیا سفر می‌کرد.
افعال وجهی در گذشته برای بیان تاسف و احتمال
وقتی می‌خواهید درباره اتفاقات گذشته اظهار نظر کنید یا ابراز پشیمانی کنید، از ترکیب افعال وجهی با specify استفاده می‌شود.
برای ابراز پشیمانی یا سرزنش:
You should have told me the truth.
باید حقیقت را به من می‌گفتی. یعنی نگفتی و حالا کار از کار گذشته است.
برای حدس قوی در مورد گذشته:
He must have lost his keys.
او حتماً کلیدهایش را گم کرده است. یعنی با توجه به شواهد، مطمئن هستیم این اتفاق افتاده است.





فیلترشکن👉

click here

یک ساختار گرامری فوق‌العاده کاربردی که مکالمه شما را از سطح مبتدی به پیشرفته می‌رساند، ساختار Causative یا افعال سببی است.
این ساختار زمانی استفاده می‌شود که شما کاری را خودتان انجام نمی‌دهید، بلکه شخص دیگری را مجاب می‌کنید یا به او پول می‌دهید تا آن کار را برای شما انجام دهد. دو فعل اصلی برای این کار Get و Have هستند که رفتار گرامری متفاوتی دارند.
ساختار اول با فعل Have
وقتی به کسی مسئولیت کاری را می‌دهید یا از یک متخصص می‌خواهید کاری برایتان بکند، بعد از شخص انجام‌دهنده، فعل را به صورت کاملاً ساده می‌آورید.
فرمول: فاعل + Have + شخص انجام‌دهنده + شکل ساده فعل
مثال:
I will have the mechanic fix my car.
من از مکانیک خواهم خواست که ماشینم را تعمیر کند.
ساختار دوم با فعل Get
این ساختار معنایی شبیه به قبلی دارد، اما بیشتر روی راضی کردن، متقاعد کردن یا اصرار کردن به کسی تمرکز دارد. نکته گرامری‌اش این است که بعد از شخص انجام‌دهنده باید از to به همراه فعل استفاده کنید.
فرمول: فاعل + Get + شخص انجام‌دهنده + to + شکل ساده فعل
مثال:
She got her brother to help her with the homework.
او برادرش را راضی کرد تا در انجام تکالیف به او کمک کند.
حالت مجهول (وقتی خود کار مهم‌تر از شخص انجام‌دهنده است)
اگر برایتان مهم نباشد چه کسی کار را انجام می‌دهد و فقط نتیجه کار مهم باشد، هر دو فعل Have و Get مثل هم عمل می‌کنند و فعل اصلی به شکل قسمت سوم یا همان past participle می‌آید.
مثال:
I had my hair cut yesterday.
دیروز موهایم را کوتاه کردم. یعنی دادم آرایشگر کوتاه کرد.
مثال:
You need to get your phone fixed.
باید تلفنت را بدهی تعمیر کنند.

فیلترشکن V2Ray

Is it okay if I...
اشکالی ندارد اگر من...؟
(نکته: فرمولی فوق‌العاده مودبانه برای اجازه گرفتن در محیط‌های عمومی، هتل یا تاکسی. بعد از آن فعل ساده می‌آید؛ مثلاً Is it okay if I sit here? یا Is it okay if I leave my luggage here?)
I'm having trouble with...
من با ... به مشکل خورده‌ام.
(نکته: قالبی نجات‌بخش برای اعلام خرابی، کار نکردن دستگاه‌ها یا مشکلات اقامتی به پذیرش هتل یا مامورین؛ مثلاً I'm having trouble with the Wi-Fi / the room key.)
How much does it cost to...
هزینهٔ ... چقدر می‌شود؟
(نکته: برای پرسیدن قیمت خدمات، بلیط‌ها یا کرایه‌ها پیش از استفاده، تا غافلگیر نشوید. بعد از آن فعل ساده می‌آید؛ مثلاً How much does it cost to rent a car for a day?)
Do you happen to know...
شما احتمالا می‌دانید که...؟
(نکته: یک ترفند زبانی نیتیو و بسیار نرم برای پرسیدن اطلاعات از غریبه‌ها در خیابان. لحن آن بسیار محترمانه‌تر از کجاست و چیست معمولی است؛ مثلاً Do you happen to know when the next bus arrives?)
Can I try...
می‌توانم ... را امتحان کنم؟
(نکته: در خرید لباس (برای پرو کردن) یا حتی در کافی‌شاپ‌ها و بستنی‌فروشی‌ها برای تست کردن طعم‌ها پیش از خرید کاربرد دارد؛ مثلاً Can I try this jacket on? یا Can I try this flavor?)

گروه چت انگلیسی


در این گروه می‌توانید با دیگران صحبت کنید و انگلیسی خود را تقویت کنید.
لطفاً ادب را رعایت کنید به پی‌وی دیگران وارد نشوید و حتماً آیدی و اسم داشته باشید

افرادی که قصد عضویت در چت روم انگلیسی را دارند باید حتماً آیدی و اسم داشته باشند وجود آیدی تلگرام ضرورت تایید ورود به گروه چت هست.
مانند آیدی زیر
@L_e_c

📘 گرامر ساده: کلمات اشاره در زبان انگلیسی (Demonstratives)
کلمات یا ضمایر اشاره واژه‌هایی هستند که از آن‌ها برای اشاره به افراد، اشیاء، مکان‌ها یا زمان‌ها استفاده می‌کنیم. در زبان انگلیسی، انتخاب کلمه اشاره به دو عامل بستگی دارد: تعداد (مفرد یا جمع بودن) و فاصله (نزدیک یا دور بودن).
📌 دسته‌بندی اصلی کلمات اشاره
کلمات اشاره نزدیک (Here)
This: به معنی «این» ➔ برای اسامی مفرد و نزدیک
These: به معنی «این‌ها» ➔ برای اسامی جمع و نزدیک
کلمات اشاره دور (Over there)
That: به معنی «آن» ➔ برای اسامی مفرد و دور
Those: به معنی «آن‌ها» ➔ برای اسامی جمع و دور
🎯 کاربردهای کلمات اشاره
۱. مکان (Physical Distance)
This / These: برای اشاره به چیزها یا افرادی که در نزدیکی ما قرار دارند.
That / Those: برای اشاره به چیزها یا افرادی که از ما دور هستند.

🔸 This tennis racket here
👈 این راکت تنیسِ اینجا (مفرد و نزدیک)
🔸 That tennis racket over there
👈 آن راکت تنیسِ آنجا (مفرد و دور)
🔸 These tennis rackets here
👈 این راکت‌های تنیسِ اینجا (جمع و نزدیک)
🔸 Those tennis rackets over there
👈 آن راکت‌های تنیسِ آنجا (جمع و دور)

💬 مثال در جمله:
Why is this racket so much more expensive than those ones on the wall?
(چرا این راکت این‌قدر گران‌تر از آن‌هایی است که روی دیوار هستند؟)
۲. زمان (Time Reference)
کلمات اشاره علاوه بر مکان، برای اشاره به زمان هم به کار می‌روند:
This / These: برای زمان‌های حال، نزدیک یا دوره‌های زمانی که هنوز تمام نشده‌اند (مثل این هفته، این ماه).
That / Those: معمولاً برای اشاره به زمان‌هایی در گذشته (و گاهی آینده دور) استفاده می‌شوند.
💬 مثال در جمله:
I have an important match this weekend.
(من این آخر هفته یک مسابقه مهم دارم. -> زمان نزدیک/آینده پیش‌رو)
That night I dreamt of being a famous tennis player.
(آن شب خواب دیدم یک تنیس‌باز معروف شده‌ام. -> اشاره به گذشته)
💡 دو نکته طلایی و کاربردی
نکته اول: استفاده از کلمات اشاره بدون تکرار اسم
برای جلوگیری از تکرار اسم، می‌توان بعد از کلمات اشاره از واژه‌های one (برای مفرد) یا ones (برای جمع) استفاده کرد یا حتی اسم را کلاً حذف کرد:
this/that racket ➔ this/that one
these/those rackets ➔ these/those ones
نکته دوم: معرفی خود و دیگران (Introductions)
در زبان انگلیسی، برای معرفی افراد (چه حضوری و چه پشت تلفن) از کلمه اشاره This استفاده می‌شود:
💬 مثال در جمله:
This is Janet.
(این جنت است. -> معرفی یک دوست به فرد دیگر)
Hello, this is Shayan speaking.
(سلام، این شایان است که صحبت می‌کند. -> مکالمه تلفنی)

گروه چت انگلیسی

در این گروه می‌توانید با دیگران صحبت کنید و مهارت های گفتگو و مکالمه خود را تقویت کنید.

۱۵ ساختار زمان‌های انگلیسی

۱. حال ساده: I work - من کار می‌کنم

۲. حال استمراری: I am working - من دارم کار می‌کنم

۳. حال کامل: I have worked - من کار کرده‌ام

۴. حال کامل استمراری: I have been working - من مدتی است که دارم کار می‌کنم

۵. گذشته ساده: I worked - من کار کردم

۶. گذشته استمراری: I was working - من داشتم کار می‌کردم

۷. گذشته کامل: I had worked - من کار کرده بودم

۸. گذشته کامل استمراری: I had been working - من مدتی کار کرده بودم

۹. آینده ساده: I will work - من کار خواهم کرد

۱۰. آینده استمراری: I will be working - من در حال کار خواهم بود

۱۱. آینده کامل: I will have worked - من کار کرده خواهم بود

۱۲. آینده کامل استمراری: I will have been working - من تا آن زمان مدتی است که در حال کار کردن بوده‌ام

۱۳. آینده قصد و برنامه: I am going to work - من قصد دارم کار کنم

۱۴. آینده در گذشته: I would work - من قرار بود کار کنم

۱۵. آینده استمراری در گذشته: I would be working - من قرار بود در حال کار کردن باشم

برای ورود به چت انگلیسی صحبت با دیگران اینجا کلیک کنید

در این گروه می‌توانید با دیگران صحبت کنید و مهارت های گفتگو و مکالمه خود را تقویت کنید.
بدون داشتن آیدی در گروه پذیرفته نخواهید شد یک آیدی مانند آیدی زیر داشته باشید.
@L_e_c

در زبان انگلیسی افعال بی‌قاعده به سه حالت اصلی تقسیم می‌شوند که هر کدام ویژگی خاص خود را دارند.

اولین حالت زمانی است که هر سه شکل فعل یعنی حالت اصلی و گذشته ساده و اسم مفعول کاملاً با هم یکی هستند. در این حالت هیچ تغییری در ظاهر کلمه ایجاد نمی‌شود. برای مثال فعل cut در هر سه مرحله بدون تغییر باقی می‌ماند. فعل put نیز به همین صورت است و تغییری نمی‌کند.

دومین حالت زمانی است که دو شکل از این سه حالت با هم مشابه هستند. این اتفاق در دو صورت رخ می‌دهد. در یک مورد حالت اصلی و اسم مفعول با هم یکی هستند. برای مثال فعل run در حالت اصلی و اسم مفعول به صورت run است اما در گذشته به ran تبدیل می‌شود. در مورد دیگر حالت گذشته ساده و اسم مفعول با هم یکی هستند. برای مثال فعل buy در گذشته و اسم مفعول به صورت bought نوشته می‌شود اما حالت اصلی آن buy است.

سومین حالت زمانی است که هر سه حالت فعل با هم متفاوت هستند. این نوع تغییرات معمولاً شامل تغییر در حروف صدا‌دار یا تغییر کامل ریشه کلمه است. برای مثال در فعل go حالت اصلی go است که در گذشته به went و در اسم مفعول به gone تبدیل می‌شود. همچنین در فعل eat حالت اصلی eat است که در گذشته به ate و در اسم مفعول به eaten تغییر می‌یابد.

در زبان فارسی نیز برخی افعال در زمان‌های مختلف تغییرات آوایی یا ساختاری دارند. مهم‌ترین بخش این تغییرات مربوط به تفاوت بین بن ماضی و بن مضارع است. برای مثال در فعل رفتن بن ماضی به صورت رفت و بن مضارع به صورت رو است. این تفاوت باعث می‌شود که ساختار فعل در زمان‌های مختلف از یک الگوی ثابت پیروی نکند.