«دریافتی - گزارش جگرخراش از باغ رضوان رشت»
مزار بسیاری از جاویدنامان قطعه ۲۰ رو با سیمان، پنهان کردن. تعداد قبرهای زیر سیمان مشخص نیست. چون به طور یکپارچه ماله کشیدن.
برخی مزارها هیچ اسم و علامتی ندارن. لایه‌های سیمانی بسیار ضخیمه و حتی از سنگ‌ قبرهای مجاور هم بلندتره.
تعدادی از جاویدنامان، سنگ بسیار کوچیکی، اندازه کاغذ A4 دارن که فقط اسم کشته‌شدگان حک شده.
برخی هم مشخصه که قبل از سفت شدن سیمان، خودشون رو رسوندن و با انگشت، اسم عزیزشون رو نوشتن. برای یه جاویدنام فقط فرصت کردن بنویسن: محمد.
نام خانوادگی پیله‌ور هم اسمش ناخوانا بود. انام قلی خورشیدی و خدیجه مسافر، پسوند داشتن اما خوانا نبود.
این اسم‌ها رو هم دیدم: فاطمه پوررضايی. محمدرضا عالمی. فردوس محمدزاده. محمدباقر وطندوست. محمودمقدسی. رضا نظام‌پسند. حسین پوریوسفی. غلامرضا امینی. محمد حجتی.
@Mehdi_Rostampour

از میان اسامی بالا، جاویدنامان محمدرضا عالمی، رضا نظام‌پسند و حسین پوریوسفی در کانال ثبت شده‌اند. اگر از دیگر عزیزان اطلاعات یا عکسی دارید، لطفا برای ما ارسال کنید.

گاییدی اون اینترنتو وصل کن.

کی فکرشو میکرد وقتی نوبت به ما رسید حتی پاکستان هم سنگ بندازه جلو پامون

وصل کن

بی ناموس وصل کن

وااای خارتو گاییدم وصل کن

بی ناموس وایسا قرص پیدا‌کنم از یه جایی بعد بزن😭😭

جای ترکیب گزینه ۲ و ۳ خالیه

مگه گزینه ۳ خودش ترکیب ۱ و ۲ نیست؟😭

وای

کلم کیریه

زدن؟

درس خوند. پرستار شد. کوهنورد شد. عاشق شد. مادر شد. به قتل رسید. به جنازه اش تجاوز شد. سند تجاوز به جسدش رو برای همسرش فرستادند. همسرش خودکشی کرد. داستان زندگی یک زوج جوان با وجود جمهوری اسلامی...

روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ابلاغیه ای با تاریخ صدور ۴ اسفند ۱۴۰۴ تحت عنوان عفو ۲۲ بهمن به من تحویل داده شد، مبنی بر اینکه باقیمانده ی حبس من (۷ ماه) شامل عفو گردیده است. اولاً - من هرگز تقاضای عفو نکرده و نخواهم کرد. آزادی حقی است به سرقت رفته؛ حق دزدیده شده را گدایی نمیکنیم، برای بدست آوردنش مبارزه می‌کنیم. دوماً - من الگوهایی دارم: ۶ همبندی سربلند سربه دار، هر روز و هر لحظه یادشان برایم زنده و صدایشان در گوشم است. آنها برای جانشان چانه نزدند ننگ بر من اگر برای آزادی ام چانه بزنم. سوماً - وحيد بنی عامریان در دفاعیه اش گفت: "این ما هستیم که باید دفاع کنیم یا شما؟" من نیز میگویم "این ما هستیم که باید ببخشیم یا شما؟!"

بخشش و عفو بیش از هر کس حق مادران و پدران داغدار است. پس ای شما مادران و پدران داغدار، امیدوارم هر آن کوتاهی ای کردم را بر من ببخشید که شما تنها مرجع طلب بخشش من هستید و باقی هر چه از رنج و شکنجه و زندان تا کنون بوده و هر چه حبس و تبعید و سختی باقیمانده، چیزی جز وظیفه نیست. ما به پشتوانه فداکاری فرزندان شماست که میجنگیم و بر این جنگیدن استوار خواهیم ماند. جنگیدن برای آزادی مردم ایران نه مایه حسرت و رنج که بزرگترین مایه افتخار است.

على يونسی، زندان قزلحصار ۲۲ اردیبهشت ١٤٠٥

.

MAGA = Make Ayatollah Great Again

۱۴۰ روزه که فقط دارم اخبار چک می‌کنم.
هیچ چیز دیگه‌ای برام اهمیت نداره.
نه امیدی دارم و نه نا‌امیدم. خسته‌ام.