اوضاع یک رستوران چینی در بحبوحه جنگ؛ با یک وعده غذا جان چند نفر را می‌توان نجات داد؟

اخیراً، یک فیلم چینی به نام «به رستوران اژدها خوش آمدید!» در داخل و خارج از چین با استقبال گسترده علاقه‌مندان به فیلم و سینما مواجه شده است.

داستان این فیلم که با الهام از جنگ عراق و تجربیات واقعی چندین شهروند چینی ساخته شده،‌ در یک کشور خیالیِ درگیر جنگ در خاورمیانه اتفاق می‌افتد. «شو فو»، یک سرآشپز چینی است که برای کار و پرداخت بدهی‌هایش به خاورمیانه سفر می‌کند و در بحبوحه جنگ، مسئولیت اداره یک رستوران چینی را بر عهده می‌گیرد. او از جنگ چیزی نمی‌داند و فقط آشپزی کردن بلد است، به همین خاطر در میان دود و آتش جنگ تنها کاری که می‌تواند انجام دهد این است که مرتباً به اطرافیانش بگوید: «好好吃饭» یا «هائو هائو چی‌ فن!» یعنی «غذایتان را خوب بخورید!»

این فیلم نشان می‌دهد جنگ چطور باعث تبدیل شدن صاحب یک رستوران به تروریست، سربازان آمریکایی به آدمکش و کودکان به بمب می‌شود و در نهایت در آن هیچ برنده‌ای وجود ندارد.

با وجود آنکه هنوز پخش جهانی فیلم «به رستوران اژدها خوش آمدید!» آغاز نشده، این فیلم با کسب امتیاز ۸.۲ از کاربران وبسایت «آی‌ام‌دی‌بی» (IMDb) نشان می‌دهد که تا چه اندازه در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته و همه حامیان صلح مشتاق تماشای آن هستند.

بعد از تماشای این فیلم فراموش نکنید که «!好好吃饭»


من را در اینستاگرام دنبال کنيد:
https://www.instagram.com/linsimiaoanahita?igsh=ZHAzM3FtbzNyeDlw

@simiaolin

‏این فناوری چینی رو ببینید!🚀
‏یه حلقه نجات هوشمند که با هوش مصنوعی خودش پرت میشه تو آب و دقیق می‌ره پیش آدمی که داره غرق میشه، کمکش می‌کنه و بعد هم خودش برمی‌گرده سر جاش! 🛟
‏این فیلم مربوط به یه عملیات نجات آزمایشی تو شهر هانگجو چین هست. به نظر شما این حلقه نجات واقعاً می‌تونه جون آدما رو نجات بده! چی فکر دارین؟
‏آیا استفاده از این حلقه نجات تو کشور شما هم می‌تونه برای مردم مفید باشه؟ نظراتتون رو بنویسید و این پست رو برای همه دوستاتون بفرستید تا ببینن!🔥

@simiaolin

این میم افغانستانی جالب و بامزه بود که می گفت:
این دنیا کلش لودگیست، فامیدی؟ 😁
(کل این دنیا یه مسخره‌بازیه، فهمیدی؟)
واقعا این دنیا تبدیل به مسخره بازی شده، انسانیت کم رنگ شده.
«دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ
دانی که پس از عمر چه ماند باقی
مهر است و محبت است و باقی همه هیچ.»
معنی خوبی دارد این شعر:
دنیا و همه آدم‌هایش چیزی جز هیچ نیستند.
پس برای چیزهای بی‌ارزش خودت را ناراحت و گرفتار نکن.
می‌دانی بعد از پایان زندگی چه چیزی باقی می‌ماند؟
مهربانی و محبت؛ و بقیه چیزها همه هیچ‌اند.
بعضی از دوستان میگن چرا جواب کامنت های ما را نمیدی؟ خب من که جواب میدم ولی ببخشید وقت نمی کنم جواب همه کامنت ها را بدم.❤️🙏
و در ضمن بعضی از مردم خوب افغانستان با لهجه های خاص فارسی صحبت می کنند.
مثلا میگن فامیدی(فهمیدی)، بیادر(برادر)، غم نکو( غصه نخور، ناراحت نباش)، غم نکو، همه‌چیز جور می‌شه(غصه نخور، همه‌چیز درست می‌شه)، چی گپ است؟(چه خبر است؟) و...
اشکالی نداره این لهجه های فارسی هم زیبا هستند اما مشکل اینجاست که من متوجه نمیشم تا جواب بدم.
حداقل ترجمه بذارید.😅
دوستتون دارم مردم افغانستان❤️
زنده باد افغانستان🇦🇫🇨🇳

@simiaolin

«چِنگ بِن‌هوآ»(Cheng Benhua)، یک زن جنگجوی پارتیزان چینی‌بود که سرانجام دستگیر، شکنجه و چند‌‌ روز مورد تجاوز قرار گرفت تا دوستان خود را معرفی کند. اما او این کار را نکرد.
لحظاتی قبل از اعدام توسط ژاپنی‌ها، با لبخندی بر لبانش ثبت شد‌‌‌‌ و صورت او نشانی از ترس نداشت.
او فقط 24 سال داشت.
چِنگ بِن‌هوآ به عنوان قهرمان ملی در چین شناخته می‌شود.
وقتی چینی‌ها، ایرانیان وطن پرست را می بینند عمیقا با نگاه تحسین و احترام به آن ها نگاه می کنند چون وطن برای هر انسان شریفی مقدس است و چینی‌ها هم روزهای تلخ زیادی در مقابل اشغالگران ژاپنی دیده‌اند و هنوز هم این خاطرات تلخ و مقاومت در ذهن چینی‌ها زنده هست.
قطعا آمریکا و اسرائیل نمی توانند ملت ایران را مجبور به تسلیم کنند.
#China #Iran #Nationalism

@simiaolin

بخشی از یک کتاب:
وقتی شاهین سیاه که رئیس قبیله بود در ۱۸۳۲ شکست خورد و به اسارت گرفته شد، در موقع تسلیم شدنش خطابه ای ایراد کرد:
من سخت جنگیدم. اما تفنگهای شما خوب هدف گیری می کرد. گلوله ی تفنگها مثل پرندگان در هوا پرواز می کردند و مثل باد زمستان در میان درخت ها، کنار گوش ما زوزه می کشیدند. جنگاورانم در اطراف من از پای می افتادند... خورشید صبحگاهی برای ما کم رنگ طلوع کرد و شب هنگام در ابر تیره ای فرو رفت و همچون گوی آتشینی به نظر می رسید این آخرین خورشیدی بود که بر شاهین سیاه تابید... او اکنون اسیر مردان سفید است... او هیچ کاری نکرده که برای یک سرخ‌پوست شرم آور باشد. او به خاطر مردان سرزمین اش و زنان و کودکان سرخ پوست با مردان سفیدی جنگیده است که هر سال می آیند تا سرخ پوستان را فریب دهند و زمین هایشان را از چنگشان در آورند. شما دلیل جنگیدن ما را می دانید. همه ی مردان سفید آن را می دانند. آنها باید از آن خجالت بکشند و شرم کنند. سرخ پوستان فریبکار نیستند. مردان سفید از سرخ پوست بد می گویند و با عداوت و سوءنیت به او نگاه میکنند. اما سرخ پوست دروغ نمی گوید. سرخ پوستان دزدی نمیکنند و اموال کسی را به زور نمی گیرند.
سرخ پوستی که به اندازه ی مردان سفید بد باشد نمی تواند در قبیله ی ما زندگی کند؛ او کشته می شود و گرگ ها جسدش را می خورند. مردان سفید آموزگاران بدی هستند؛ آنها نامه ها و نوشته های دروغ با خود می آورند و اعمال نادرست انجام می دهند؛ آنها به روی سرخ پوست بیچاره می خندند تا فریبش دهند؛ با سرخ پوستان دست دوستی میدهند تا اعتمادشان را جلب کنند، تا مست شان کنند تا فریب شان دهند و زنانشان را فاسد کنند. ما به آنها گفتیم به حال خود رهایمان کنند و از ما دور شوند؛ آنها تعقیب مان کردند و از هر سو راه ما را بستند و مانند مار، خودشان را دور ما پیچیدند. آنها با تماسشان ما را مسموم کردند. ما احساس امنیت نمی کردیم. ما در خطر بودیم. ما هم داشتیم مثل آنها می شدیم یعنی ریاکار و دروغگو، طفیلی و وراج، تنبل و بی عفت، اهل حرف مفت زدن و عمل نکردن...
مردان سفید کله ها را پوست نمی کنند؛ اما کار بدتری می کنند: آنها دل ها را مسموم می کنند... بدرود ای قوم و سرزمین من! ... بدرود شاهین سیاه.
با اینکه شاهین سیاه پرچم سفید را برافراشت اما سربازان آمریکایی شلیک کردند و علاوه بر جنگجویان زنان و کودکان را هم کشتند.
و شاهین سیاه را هم به اسارت گرفتند.
منبع: تاریخ آمریکا ،هاوارد زین، صفحه ۱۷۷
روایت آمریکایی ها سال ها این بود که ما قبایل وحشی و بدوی بومی آمریکا را متمدن کردیم! اما حقیقت این است که بومیان ایالات متحده متمدن بودند.
آن ها کشاورزی می کردند، شهرهایی هم داشتند. نسبت به مهاجران اروپایی برای زنان ارزش و احترام بیشتری قائل بودند. و در متن بالا دیدیم دیگر ویژگی بومیان آمریکا را.
این وحشی‌نمایی برای توجیه خشونت بود،‌ در بسیاری از روایت‌های غربی از سرخ‌پوستان به‌صورت «وحشی، بدوی، غیرمتمدن» بازنویسی شد تا:
جنگ و تصرف زمین توجیه شود،
اسکان اجباری و نسل‌کشی فیزیکی و فرهنگی قابل قبول جلوه کند،
نمونه روشنش، جنگ‌ها و تبعیدهای مانند Trail of Tears (راه اشک‌ها) است.
در واقع مهاجران اروپایی‌ نه تمدن بلکه بیشتر سبک زندگی و قوانین خودشان را تحمیل کردند و با خشونت، فریب و بیماری، جمعیت بومی کاهش یافت و فرهنگشان آسیب دید.
این ها را گفتیم چون آمریکا و غربی ها که امروز مدام از حقوق بشر می گویند و آن را بهانه ای برای دخالت در امور کشورهایی مثل ایران و چین و... می کنند، این گونه سال ها حقوق بشر را نقض کردند و همچنان این رفتارشان ادامه دارد.
هیچ وقت مقامات مهم آمریکایی عذرخواهی رسمی و واقعی از بومیان آمریکا نکردند‌ و برای جبران رنج هایی که بر بومیان وارد کردند فقط اقدامات محدودی انجام دادند.
با تفکر استثناگرایی و امپریالیسمی و پلیس دنیا بودن سال ها جنگ و جنایات در تمام دنیا راه انداختند.
۸۰ سال است که اسرائیل حقوق بشر را نقض می کند علیه فلسطینی ها، لبنانی ها، ایرانی ها و...
اما آمریکا همچنان از اسرائیل بصورت جدی حمایت می کند و قطعنامه های علیه اسرائیل را وتو می کند.
امیدوارم روزی فلسطین آزاد شود و هیچ‌ انسانی زجر نکشد.
#FreePalestine🇵🇸 #NativeAmerican #USA

@simiaolin

در این فیلم می توانید ببینید که غربی ها چگونه کشورهای مستقل را دچار بحران، بی ثباتی و مشروعیت زدایی می کنند.
تا به این بهانه بعدا آن کشور را تحریم و تحت فشار قرار دهند یا اگر توانستند به آن حمله کنند.
غربی ها رسانه های زیادی هم در اختیار دارند که می توانند بزرگ ترین دروغ ها را با تکرار زیاد به عنوان حقیقت در ذهن مردم جهان جا بیندازند.
رسانه هایی که بابت حق پخش تلویزیونی از مردم کشور خود پول دریافت می‌کنند ولی برای کشورهایی رقیب و دشمن، رایگان صدها شبکه و حساب مجازی ساخته اند.😏
این کلیپ بخشی از یک فیلم تایلندی است.
Bangkok Breaking: Heaven and Hell
بانکوک در بحران: بهشت و جهنم

@simiaolin

ساعت ۱۲:۰۱ بعد از ظهر روز ۶ ژوئیه، یک فروند زیردریایی هسته‌ای راهبردی نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین، با موفقیت یک فروند موشک زیردریایی حامل یک کلاهک آموزشی شبیه‌سازی شده را به سمت آب‌های آزاد در اقیانوس آرام شلیک کرد. این موشک با دقت در نقطه تعیین شده فرود آمد. این یک اقدام معمول در زمینه فعالیت های آموزش نظامی سالانه چین است و کشورهای مربوطه از قبل در جریان آن قرار گرفته‌اند. این اقدام مطابق با قوانین و رویه‌های بین‌المللی بوده و علیه هیچ کشور یا هدف خاصی نیست.

از طرف دیگر، روز هفتم ژوئیه، مصادف با هشتادونهمین سالگرد «حادثه هفتم ژوئیه» است. در هفتم ژوئیه سال ۱۹۳۷ میلادی، نیروهای ژاپنی یک اقدام نظامی را در شهر «وان‌پینگ» چین انجام دادند که آغاز تهاجم تمام عیار ژاپن به چین بود. چینی‌های بی‌شماری با شجاعت جنگیدند و حماسه‌ای از مقاومت در برابر تجاوز را رقم زدند.

حالا ۸۹ سال از آن زمان گذشته و با وجود این که آتش جنگ مدت‌هاست خاموش شده، اما زخم‌ها و آثار بجا مانده از اصابت گلوله‌های توپ بر روی دیوار شهر وان‌پینگ همچنان یادآور روزهای جنگ است.

با نگاهی به این دو رویداد در کنار هم، اهمیت آنها بیشتر آشکار می‌شود:

صلح برای مردم چین به سختی به دست آمده است و مردم این سرزمین قدر آن را به خوبی می دانند. 89 سال پیش، این ملت، فقیر و ضعیف و در برابر تجاوز خارجی آسیب‌پذیر بود. امروز، چین دارای یک نیروی دفاعی ملی قدرتمند و توانایی حفاظت از صلح این سرزمین است. قابلیت پرتاب موشک‌های دوربرد از زیردریایی‌های هسته‌ای استراتژیک چین، عزم و اقتدار این کشور را در حفظ امنیت ملی و تمامیت ارضی نشان می‌دهد.

در عین حال، باید در برابر ظهور مجدد نظامی‌گری در هر جای جهان هوشیار بود. تاریخ بارها ثابت کرده است که نظامی‌گری و جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه، تنها باعث بروز فاجعه برای جهان است. هیچ کشور یا ملتی نباید درس‌های تاریخ را فراموش کند.

چین، امروز قدرت و توانایی پاسداری از صلح و عزم راسخ برای اجرای عدالت را دارد. صلح امری بدیهی نیست؛ برای پاسداری از آن، به نیروهای قدرتمند و حتی بیشتر از آن، به هوشیاری و گرامی داشته شدن از سوی تمام بشریت نیاز است.

@simiaolin