ما روزانه از چيز هاي زيادي خسته ميشويم،
از تخت خواب تكراري مان، از قيافه ي خواب آلودمان در آيينه، از رنگ مسواكمان، از اتوبوس هاي تكراري، از مسير كار، يا حتي وقتي از سر كار به خانه برميگرديم، از كار خسته ايم، وقتي از دانشگاه بر ميگرديم از درس خسته ايم، وقتي در جنگل زندگي ميكنيم از درخت خسته ميشويم و وقتي دريا نورديم از آب و ماهي.
اما همين كه مدتي از آن ها دور بمونيم، كم كم دلمان براي تخت خوابمان، محل كارمان، حتي خستگي هاي بعد از آن هم تنگ ميشود، آنقدر كه براي بازگشت به آن موقعيت سابق لحظه شماري ميكنيم و مطمئنيم كه همه چيز سر جايش است.
در رابطه ها هم همينطور است، از زماني به بعد خسته ميشويم، بهانه گير ميشويم و ميخواهيم همه چيز را كنار بگذاريم. ميگوييم ميخواهيم يك مدت تنها باشيم، اما همين كه جاي خالي اش آزار ميدهد، همين كه ميفهميم كه تكه ي پازل وجودمان بدون آن ناقص است، برميگرديم، ما به همان رابطه باز ميگرديم اما، اما ممكن است اين بار هيچ چيز سر جاي سابقش نباشد ...
مهتاب خليفپور
از تخت خواب تكراري مان، از قيافه ي خواب آلودمان در آيينه، از رنگ مسواكمان، از اتوبوس هاي تكراري، از مسير كار، يا حتي وقتي از سر كار به خانه برميگرديم، از كار خسته ايم، وقتي از دانشگاه بر ميگرديم از درس خسته ايم، وقتي در جنگل زندگي ميكنيم از درخت خسته ميشويم و وقتي دريا نورديم از آب و ماهي.
اما همين كه مدتي از آن ها دور بمونيم، كم كم دلمان براي تخت خوابمان، محل كارمان، حتي خستگي هاي بعد از آن هم تنگ ميشود، آنقدر كه براي بازگشت به آن موقعيت سابق لحظه شماري ميكنيم و مطمئنيم كه همه چيز سر جايش است.
در رابطه ها هم همينطور است، از زماني به بعد خسته ميشويم، بهانه گير ميشويم و ميخواهيم همه چيز را كنار بگذاريم. ميگوييم ميخواهيم يك مدت تنها باشيم، اما همين كه جاي خالي اش آزار ميدهد، همين كه ميفهميم كه تكه ي پازل وجودمان بدون آن ناقص است، برميگرديم، ما به همان رابطه باز ميگرديم اما، اما ممكن است اين بار هيچ چيز سر جاي سابقش نباشد ...
مهتاب خليفپور
گرافیتی یا نقاشی دیواری شهری به آن دسته از دیوار نوشتهها یا نقاشیهایی گفته میشود که با انگیزهای شخصی روی در و دیوار شهرها و اماکن عمومی کشیده میشود.
گرافیتی، هنری اجتماعی با رویکرد انتقادی است که سابقه طولانی در عرصه جهانی دارد. این هنر که از زمان انقلاب اسلامی در ایران نیز به صورت گسترده گسترش یافت، پس از پیروزی انقلاب و پایان جنگ تحملی رفته رفته به حاشیه رانده شد. اما در سالهای اخیر این هنر را میتوان کم و بیش در خیابانهای تهران دید.
این روزها یک نقاش ناشناس که از شیوه “بنکسی” چهره تاثیرگذار گرافیتی جهان، الهام گرفته و آثارش را “بلک هند” امضاء میکند، گرافیتیهای مختلفی را در سطح شهر تهران ارائه کرده است. 👇👇
گرافیتی، هنری اجتماعی با رویکرد انتقادی است که سابقه طولانی در عرصه جهانی دارد. این هنر که از زمان انقلاب اسلامی در ایران نیز به صورت گسترده گسترش یافت، پس از پیروزی انقلاب و پایان جنگ تحملی رفته رفته به حاشیه رانده شد. اما در سالهای اخیر این هنر را میتوان کم و بیش در خیابانهای تهران دید.
این روزها یک نقاش ناشناس که از شیوه “بنکسی” چهره تاثیرگذار گرافیتی جهان، الهام گرفته و آثارش را “بلک هند” امضاء میکند، گرافیتیهای مختلفی را در سطح شهر تهران ارائه کرده است. 👇👇
یک استاد دانشگاه میگفت: یک بار داشتم برگههای امتحان را تصحیح میکردم. به برگهای رسیدم که نام و نام خانوادگی نداشت.
با خودم گفتم ایرادی ندارد. بعید است که بیش از یک برگه نام نداشته باشد. از تطابق برگهها با لیست دانشجویان صاحبش را پیدا میکنم. تصحیح کردم و 17/5 گرفت. احساس کردم زیاد است.
کمتر پیش میآید کسی از من این نمره را بگیرد. دوباره تصحیح کردم 15 گرفت. برگهها تمام شد. با لیست دانشجویان تطابق دادم اما هیچ دانشجویی نمانده بود.
تازه فهمیدم کلید آزمون را که خودم نوشته بودم تصحیح کردم.
اغلب ما نسبت به دیگران سخت گیرتر هستیم تا نسبت به خودمان و بعضى وقتها اگر خودمان را تصحيح كنيم ميبينيم به آن خوبى كه فكر ميكنيم، نیستیم.
با خودم گفتم ایرادی ندارد. بعید است که بیش از یک برگه نام نداشته باشد. از تطابق برگهها با لیست دانشجویان صاحبش را پیدا میکنم. تصحیح کردم و 17/5 گرفت. احساس کردم زیاد است.
کمتر پیش میآید کسی از من این نمره را بگیرد. دوباره تصحیح کردم 15 گرفت. برگهها تمام شد. با لیست دانشجویان تطابق دادم اما هیچ دانشجویی نمانده بود.
تازه فهمیدم کلید آزمون را که خودم نوشته بودم تصحیح کردم.
اغلب ما نسبت به دیگران سخت گیرتر هستیم تا نسبت به خودمان و بعضى وقتها اگر خودمان را تصحيح كنيم ميبينيم به آن خوبى كه فكر ميكنيم، نیستیم.