وقتی که احساس تنهایی میکنید و به تنگ آمده اید احتمال آن که انتخابهای ضعیف تری بکنید، بالا می رود. استیصال برای دوست داشتن آدم را به کجا که نمیکشاند. با شکم خالی به خرید نروید چون هر غذای ناسالمی را انتخاب خواهید کرد.
📚 آیا تو آن گمشدهام هستی؟
👤باربارا دی آنجلیس
@Simayekohan
📚 آیا تو آن گمشدهام هستی؟
👤باربارا دی آنجلیس
@Simayekohan
تبلیغ پیادهروی اربعین بر روی اتوبوسهای شهر لندن پایتخت انگلستان!
ترجمه:در نوامبر ۲۰۱۷ روز اربعین، بیش از بیست میلیون نفر ۵۰ مایل پیادهروی میکنند؛ به این فکر کنید که چرا؟
@Simayekohan
ترجمه:در نوامبر ۲۰۱۷ روز اربعین، بیش از بیست میلیون نفر ۵۰ مایل پیادهروی میکنند؛ به این فکر کنید که چرا؟
@Simayekohan
تبلیغ کوبنده و تاثیرگذار پتا، بزرگترین سازمان حقوق حیوانات
شما میخورید آنچه که آنها میخورند!
زباله های ما آب اقیانوسها را آلوده میکند، ماهیها این مواد مضر را میخورند و ما هم ماهیها را.
@Simayekohan
شما میخورید آنچه که آنها میخورند!
زباله های ما آب اقیانوسها را آلوده میکند، ماهیها این مواد مضر را میخورند و ما هم ماهیها را.
@Simayekohan
آرامش خود را به هیچ چیز و هیچ کس وابسته نکن, تا همیشه آن را داشته باشی.
👤 ژوزه ساراماگو
📙 کتاب مرد تکثیر شده
@Simayekohan
👤 ژوزه ساراماگو
📙 کتاب مرد تکثیر شده
@Simayekohan
تبلیغ خلاقانه چسب پاتکس کنار زمین فوتبال و توپهایی که بهش چسبیدن!
استفاده درست از رسانه و محل نصبش و انتقال تاثیرگذار و کوبنده پیام تبلیغ به مخاطب.
@Simayekohan
استفاده درست از رسانه و محل نصبش و انتقال تاثیرگذار و کوبنده پیام تبلیغ به مخاطب.
@Simayekohan
پوست کن
یک بسته بندی بسیار ساده و در عین حال خلاقانه و گویا
اگر کارفرما ایرانی بود با دیدن طرح به طراح میگفت: خوب نیست شاید مشتری بخواد باهاش هویج پوست بکنه. برو یه طرحی بزن جامع باشه.
@Simayekohan
یک بسته بندی بسیار ساده و در عین حال خلاقانه و گویا
اگر کارفرما ایرانی بود با دیدن طرح به طراح میگفت: خوب نیست شاید مشتری بخواد باهاش هویج پوست بکنه. برو یه طرحی بزن جامع باشه.
@Simayekohan
✍️در عصر اینستاگرام رمانتیکبودن نابودتان میکند
خیلیهایمان میدانیم زندگی آدمها به شادی و طراوتِ صفحههای اینستاگرامشان نیست. با اینحال، مگر میشود جلوی آرزوها را گرفت؟ مگر بهتر نیست که بهجای صبح تا شب کار کردن، دور دنیا سفر کنیم و خوش بگذارنیم؟ شاید مسئله همین است. اینکه لذتها را کجا باید پیدا کرد؟ در همراهی با چه کسانی؟ در تقلید از کدام نوع سبکزندگی؟ آلن دوباتن میگوید شاید این لذتهایی که دنبالشان میگردیم، در همین تجربههای معمولی پنهان شده باشند.
ما در معرض بمبارانِ مداومِ پیشنهادهایی هستیم دربارۀ کارهایی که خوب است انجام دهیم (برویم جتاسکی، در کلرادو تحصیل کنیم، سفر کنیم به جزایر مالدیو، یا به تماشای اهرام ثلاثه برویم). دائماً خبر کارهای جذابی که دوستانمان انجام دادهاند یا قرار است انجام دهند به گوشمان میرسد: «یک کافۀ خیلی خوبی بود که دستجمعی رفتیم...»؛ «فلانی قرار است در بَهمان کلیسای کوچک شهر با من ازدواج کند و بعدش میرویم ماهعسل...»؛ «خورشید داشت بر فراز بندر سیدنی میدرخشید...». بینهایتی چیز درکارند تا وسوسه شویم جای دیگری زندگی کنیم: رفتن به رستوران باصفایی در بروکلین؛ خواندن رمانی جنایی که ماجرایش در شهر تریپست اتفاق میافتد؛ ایستادن در برابر تابلوی خروجِ فرودگاه، با فهرستی در دست که تا مسکو، بانکوک یا آدیسآبابا فقط به اندازۀ یک نشستوبرخاست هواپیما فاصله وجود دارد. دنیای مدرن کاری میکند که همیشه حواسمان به این باشد که چقدر فرصت از دست میدهیم. و این فرهنگی است که در آن از حجم انبوه و دردناکِ «ترس فقدان» گریزی نداریم.
@Simayekohan
...
این نوشته زیبای آلن دو باتن را به شکل کامل در لینک زیر بخوانید
http://tarjomaan.com/vdcc.1q4a2bqe0la82.html
خیلیهایمان میدانیم زندگی آدمها به شادی و طراوتِ صفحههای اینستاگرامشان نیست. با اینحال، مگر میشود جلوی آرزوها را گرفت؟ مگر بهتر نیست که بهجای صبح تا شب کار کردن، دور دنیا سفر کنیم و خوش بگذارنیم؟ شاید مسئله همین است. اینکه لذتها را کجا باید پیدا کرد؟ در همراهی با چه کسانی؟ در تقلید از کدام نوع سبکزندگی؟ آلن دوباتن میگوید شاید این لذتهایی که دنبالشان میگردیم، در همین تجربههای معمولی پنهان شده باشند.
ما در معرض بمبارانِ مداومِ پیشنهادهایی هستیم دربارۀ کارهایی که خوب است انجام دهیم (برویم جتاسکی، در کلرادو تحصیل کنیم، سفر کنیم به جزایر مالدیو، یا به تماشای اهرام ثلاثه برویم). دائماً خبر کارهای جذابی که دوستانمان انجام دادهاند یا قرار است انجام دهند به گوشمان میرسد: «یک کافۀ خیلی خوبی بود که دستجمعی رفتیم...»؛ «فلانی قرار است در بَهمان کلیسای کوچک شهر با من ازدواج کند و بعدش میرویم ماهعسل...»؛ «خورشید داشت بر فراز بندر سیدنی میدرخشید...». بینهایتی چیز درکارند تا وسوسه شویم جای دیگری زندگی کنیم: رفتن به رستوران باصفایی در بروکلین؛ خواندن رمانی جنایی که ماجرایش در شهر تریپست اتفاق میافتد؛ ایستادن در برابر تابلوی خروجِ فرودگاه، با فهرستی در دست که تا مسکو، بانکوک یا آدیسآبابا فقط به اندازۀ یک نشستوبرخاست هواپیما فاصله وجود دارد. دنیای مدرن کاری میکند که همیشه حواسمان به این باشد که چقدر فرصت از دست میدهیم. و این فرهنگی است که در آن از حجم انبوه و دردناکِ «ترس فقدان» گریزی نداریم.
@Simayekohan
...
این نوشته زیبای آلن دو باتن را به شکل کامل در لینک زیر بخوانید
http://tarjomaan.com/vdcc.1q4a2bqe0la82.html
تبلیغ تعاملی:
به ازای هر کیلومتری که مخاطبان روی تردمیل بدوند، نایکی به یونیسف کمک مالی میکند.
جای تبلیغات اینتراکتیو به شدت در ایران خالیست ولی جای کلیشه، بشدت همیشه پر است.
@Simayekohan
به ازای هر کیلومتری که مخاطبان روی تردمیل بدوند، نایکی به یونیسف کمک مالی میکند.
جای تبلیغات اینتراکتیو به شدت در ایران خالیست ولی جای کلیشه، بشدت همیشه پر است.
@Simayekohan
زمستان بود. جان می کندم در نیویورك كه نویسنده شوم. سه یا چهار روز بود لب به غذا نزده بودم. فرصتی پیش آمد تا بالاخره بگویم: "می خوام مقدار زیادی ذرت بو داده بخورم"
و خدای من!
مدت ها بود غذایی این همه به دهانم مزه نکرده بود. هر تکه از آن و هر دانه مثل یک قطعه استیک بود. آنها را می جویدم و راست می افتاد توی معده ام. معده ام می گفت: متشکرم! متشکرم! متشکرم!
مثل آنکه توی بهشت باشم همینطور قدم می زدم که سرو کله ی دو نفر پیدا شد.
یکیشان به آن یکی گفت: خدای بزرگ!
طرف مقابل پرسید: چه شده؟
اولی گفت: آن یارو را دیدی چه وحشتناک ذرّت میخورد!
بعد از آن حرف دیگر از خوردن ذرّت ها لذت نبردم.
به خودم گفتم: منظورش از وحشتناک چه بود؟!!
من که توی بهشت سیر می کنم...
گاهی به همین راحتی با یک کلمه، یک جمله، یک نیشخند یا حالتی از یک چهره می توانیم مردم را از بهشت خودشان بیرون بکشیم و این واقعاً بی رحمانه ترین کاری ست که انجام می دهیم.
👤چارلز بوکفسکی
@Simayekohan
و خدای من!
مدت ها بود غذایی این همه به دهانم مزه نکرده بود. هر تکه از آن و هر دانه مثل یک قطعه استیک بود. آنها را می جویدم و راست می افتاد توی معده ام. معده ام می گفت: متشکرم! متشکرم! متشکرم!
مثل آنکه توی بهشت باشم همینطور قدم می زدم که سرو کله ی دو نفر پیدا شد.
یکیشان به آن یکی گفت: خدای بزرگ!
طرف مقابل پرسید: چه شده؟
اولی گفت: آن یارو را دیدی چه وحشتناک ذرّت میخورد!
بعد از آن حرف دیگر از خوردن ذرّت ها لذت نبردم.
به خودم گفتم: منظورش از وحشتناک چه بود؟!!
من که توی بهشت سیر می کنم...
گاهی به همین راحتی با یک کلمه، یک جمله، یک نیشخند یا حالتی از یک چهره می توانیم مردم را از بهشت خودشان بیرون بکشیم و این واقعاً بی رحمانه ترین کاری ست که انجام می دهیم.
👤چارلز بوکفسکی
@Simayekohan
۲۱ آبان ماه به مناسبت سالروز شهادت پدر موشکی ایران "حسن تهرانی مقدم"
@Simayekohan
@Simayekohan
نزار کسی به دنیات پا بزاره که حس کنی کافی نیستی براش
نزار کاری کنه وقتی نباشه احساس پوچی کنی
اونقد بهش وابسته نشو که اگه رفت
هر روز و هر ساعت از خودت بپرسی
مگه من چی کم داشتم؟
آخه مگه من کافی نبودم براش؟!
دستِ دلتونو واسه کسی که دوستش دارید ، رو نکنید آدما بیرحمن.
👤سونا محمدی
@Simayekohan
نزار کاری کنه وقتی نباشه احساس پوچی کنی
اونقد بهش وابسته نشو که اگه رفت
هر روز و هر ساعت از خودت بپرسی
مگه من چی کم داشتم؟
آخه مگه من کافی نبودم براش؟!
دستِ دلتونو واسه کسی که دوستش دارید ، رو نکنید آدما بیرحمن.
👤سونا محمدی
@Simayekohan
این تبلیغ مقایسه ای فوق العاده، جالب توجه است و به کتاب، شان دوباره می دهد.
@Simayekohan
@Simayekohan
از زلزله و عشق خبر کس ندهد / آن لحظه خبر شوی که ویران شده ای
🙏🌺 هموطن داغدیده ام ، تسلیت
با تشکر از پایگاه خبری دنیای تبلیغات بابت ارسال تصاویر👇
@Simayekohan
🙏🌺 هموطن داغدیده ام ، تسلیت
با تشکر از پایگاه خبری دنیای تبلیغات بابت ارسال تصاویر👇
@Simayekohan