هەروەها هاوپشتی، ڕێکخستن و ڕێکخراوبوون، کە دەتوانێت ببێتە خاڵی وەرچەرخان بۆ گۆڕانکاری و سەرکردایەتیکردنی خەباتی ڕەوای چینی کرێکار و بزووتنەوە کۆمەڵایەتییەکانی تر. ئەمانە ئەڵقە کلیدییەکانی سەرکەوتنی خەباتی کۆمەڵگەن بۆ ڕووخاندنی شۆڕشگێڕانەی کۆماری ئیسلامی.
ئەمڕۆ چیتر سیاسەتی دژەخەڵکی و چاوەڕوانی بۆ «ڕژیم چەینج»، و مانەوە بە یارمەتی دەوڵەتانی ئەمریکا و ئیسرائیل بۆ ڕزگاربوون لە ڕژیمی دژەمرۆڤی کۆماری ئیسلامی، لە ئاستێکی بەرفراواندا داڕماوە و هاندەران و پڕوپاگەندەکارانی لە دۆخێکی سەرگەردانی سیاسیدا دەژین. دەبێت ئەم ئەزموونە بکرێتە هێزی متمانەبەخۆبوون و بڕوابوون بە خۆ و بە توانای جەماوەری ڕاپەڕیوو. داهاتووی کۆمەڵگەی ئێران و یەکلاکردنەوەی کۆتایی لەگەڵ ڕژیمی سەرکوتگەری ئیسلامی، ئەرکی چینی کرێکاری ڕێکخراو و جەماوەری زەحمەتکێشە.
 
بڕووخێ ڕژیمی سەرمایەداریی کۆماری ئیسلامی
بژی دەسەڵاتداریەتیی شۆرایی
شۆرای هاوکاریی هێزە چەپ و کۆمۆنیستەکانی کوردستان
تەشکیلاتی کوردستانی ئیتحادی سۆسیالیستیی کرێکاری
کۆمەڵە ـ ڕێکخراوی کوردستانی حیزبی کۆمۆنیستی ئێران
کۆمیتەی کوردستانی حیزبی کۆمۆنیستی کرێکاری ـ حیکمەتیست
٣٠ی جۆزەردانی ١٤٠٥ ـ ٢٠ی ژوئەنی ٢٠٢٦
 

https://shora.network/fa/2026/06/30/317/
انتشار شماره سوم نشریه «شورا» (تیر ۱۴۰۵)
شماره جدید نشریه «شورا»، ارگان شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، با شعارهای محوری «زنده باد حاکمیت شورایی» و «تفاهم بالا فقر پایین را درمان نمی‌کند» منتشر شد.
این شماره به تحلیل‌های عمیق سیاسی، ژئوپلیتیک و طبقاتی درباره رویدادهای اخیر ایران و منطقه خاورمیانه پرداخته است.
📌 مهم‌ترین موضوعات و مقالاتی که در این شماره می‌خوانید:
تفاهم‌نامه؛ محصول بن‌بست نظامی: کالبدشکافی تفاهم‌نامه ۱۴ بندی امضاشده میان ترامپ و پزشکیان پس از «جنگ چهل‌روزه» و تبیین اثرات ژئوپلیتیک آن بر موقعیت نیروهای حاکم و اپوزیسیون راست.
جنگ و پیامدهای آن بر زنان کارگر: بررسی ستم سه‌لایه و متمرکز (طبقاتی، جنسیتی و ملی) بر زنان فرودست و بازتاب آن در واقعیت تلخ پدیده کولبری زنان در مناطق مرزی.
ضرورت استقلال طبقاتی در خاورمیانه: تحلیل مارکسیستی مسئله فلسطین، نقد اردوگاه‌گرایی سیاسی و تبیین رویکرد طبقه کارگر در قبال امپریالیسم و «محور مقاومت».
ستم جنسیتی در محیط کار؛ تشکل‌یابی مستقل زنان: چرایی نیاز مبرم مبارزات زنان برای رهایی از کلیشه‌ها و استثمار به ایجاد ابزارهای جمعی، تشکل‌های مستقل توده‌ای و پیوند ارگانیک با جنبش کارگری.
فوتبال در مسلخ سرمایه‌داری و ناسیونالیسم: نگاهی انتقادی به جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ و سوءاستفاده جریان‌های مرتجع حاکم و راست سلطنت‌طلب از هیجانات ورزشی برای انحراف افکار عمومی از فقر و سرکوب.
این شماره همچنین دربرگیرنده مطالب متنوع دیگری نظیر بخش ادبی و شعر «واقعیت خیال»، یادداشت «بهاری که از راه نرسید»، ملاحظاتی بر جنایت قتل مجتبی و میثم ویسی، بررسی جنگ چپ و راست و اطلاعیه‌های رسمی شورا است.
برای مطالعه، دانلود و اشتراک‌گذاری نسخه کامل این نشریه، می‌توانید به کانال‌های ارتباطی ما مراجعه کنید. نظرات و دیدگاه‌های خود را با ما در میان بگذارید.
#نشریه_شورا #کردستان #جنبش_کارگری #حقوق_زنان #استقلال_طبقاتی #عدالت_اجتماعی #شورای_همکاری

اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان

در محکومیت قتل سیاوش الک در مهاباد

سیاوش الک، جوان ۱۹ ساله، در مهاباد به دست یکی از نیروهای وابسته به بسیج با ضربات چاقو کشته شد. این جنایت که در روز ۱۰ تیر ۱۴۰۵ (۱ ژوئیه ۲۰۲۶) رخ داد، تنها یک رویداد جنایی نیست، بلکه نشانه‌ای آشکار از سازوکار خشونت سازمان‌یافته حکومتی در کردستان است. در جریان این حمله، سه شهروند دیگر نیز زخمی شدند.

خبر این قتل به سرعت به جرقه‌ای برای خشم عمومی تبدیل شد. شامگاه همان روز، جمع زیادی از مردم در مقابل بیمارستان خمینی تجمع کردند و با سر دادن شعارهایی علیه نیروهای سرکوبگر، اعتراض خود را اعلام نمودند. این تجمع با یورش نیروهای امنیتی و یگان‌های ضدشورش به خشونت کشیده شد. روز بعد، بازاریان و کسبه مهاباد در اعتراض به این جنایت دست به اعتصاب عمومی زده و بخش بزرگی از مراکز کسب‌وکار شهر تعطیل شد. مراسم تشییع و خاکسپاری سیاوش الک نیز با حضور گسترده مردم و در فضایی به شدت امنیتی برگزار گردید.

گسترش نقش نیروهای لباس‌شخصی و شبه‌نظامی بسیج و برخورداری آن‌ها از مصونیت عملی، این نیروها را به ابزاری برای اعمال خشونت و سرکوب تبدیل کرده است. این نیروها با ایجاد ناامنی و انجام قتل‌های خودسرانه و آمرانه، ترور خیابانی را در کردستان برای ایجاد رعب و وحشت به کار می‌بندند. این روند بخشی از سیاست تثبیت قدرت از طریق سرکوب سازمان‌یافته است.

شورای همکاری نیروهای چپ و #کمونیست در #کردستان ضمن ابراز همدردی با خانواده #سیاوش_الک و مردم مبارز #مهاباد، بر ضرورت گسترش مبارزات توده‌ای، تقویت پیوند میان مبارزات کارگری و جنبش‌های اعتراضی در کردستان و ایجاد اشکال پایدار سازمان‌یابی تأکید می‌کند. پاسخ شایسته به این جنایت، ادامه و گسترش مبارزه‌ای است که بتواند موازنه قوا را به سود توده‌های تحت ستم دگرگون کند.

سرنگون باد جمهوری اسلامی!
زنده باد حاکمیت شورایی!!

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
جمعه ۱٣ تیر ۱۴۰۵ / ۳ ژوئیه ۲۰۲۶.

لینک بازپخش

https://www.clubhouse.com/room/PDppaLvr?utm_medium=ch_room_pxr&utm_campaign=0-H2XRq2FQiFZnypYRDc1A-2370438&chs=JJyCqZpNod%3Ab1z3EnBl7IrwBTiwj91_Fe30pmZoqdS_JyxqtP7heww

پیام تسلیت شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
به مناسبت درگذشت رفیق #عذرا_حسینی (عزه کومه‌له)

با تاسف و تاثر عمیق و احترامی فراوان، خبر درگذشت رفیق عذرا حسینی، معروف به «عزه کومه‌له»، را دریافت کردیم. زنی مبارز، مقاوم و آزاده که بخش بزرگی از زندگی خود را در کنار مبارزه آزادی‌خواهانه مردم کردستان و در حمایت از نسل‌های مختلف مبارزان و پیشمرگان کومه‌له سپری کرد و تا واپسین روزهای زندگی بر آرمان آزادی، برابری و رهایی از ستم پای فشرد.

عذرا حسینی بیش از آن‌که مادر چند پیشمرگه باشد، نماد نسلی از زنان و مادران مبارزی بود که در تاریک‌ترین سال‌های سرکوب و اختناق، بار سنگین مبارزه را بر دوش کشیدند. مادرانی که در کنار فرزندان پیشمرگه و مبارز خود، هزینه‌های سنگین مبارزه علیه جمهوری اسلامی را پرداختند؛ از بازداشت و شکنجه گرفته تا تهدید، محرومیت، آوارگی و داغ جان‌سوز از دست دادن عزیزانشان.

تاریخ مبارزات مردم کردستان تنها تاریخ نبرد در کوهستان‌ها و سنگرهای پیشمرگایتی نیست؛ این تاریخ، روایت پایداری هزاران زن و مرد و مادری نیز هست که با صبوری، استقامت و ازخودگذشتگی، ستون‌های پنهان این مقاومت را بنا کردند. زنانی که خانه‌هایشان پناهگاه مبارزان بود، دل‌هایشان مأمن امید و اراده، و زندگی‌شان سرشار از رنج، انتظار و فداکاری.

عزه #کومه‌له یکی از چهره‌های شناخته‌شده این نسل از زنان مبارز بود. او رنج و مشقت سالیان طولانی مبارزه را با همه وجود لمس کرد. در روزگاری که جمهوری اسلامی با زندان، شکنجه، اعدام و سرکوب می‌کوشید صدای آزادی‌خواهی مردم کردستان را خاموش کند، او همچون هزاران مادر مبارز دیگر، سر خم نکرد و از آرمان‌های انسانی و آزادی‌خواهانه خود دست نکشید.

برای بسیاری از فعالان سیاسی و خانواده‌های مبارز، نام عزه کومه‌له یادآور استقامت، مهربانی، فداکاری و روحیه‌ای شکست‌ناپذیر بود. او نه تنها شاهد مبارزات و رنج‌های نسل‌های مختلف مبارزان بود، بلکه خود بخشی از این تاریخ پرافتخار محسوب می‌شد. زندگی او گواه این حقیقت است که مبارزه برای آزادی تنها در میدان نبرد جریان ندارد، بلکه در پایداری روزمره، در تحمل رنج‌ها و در حفظ امید به آینده‌ای بهتر نیز ادامه می‌یابد.

این مادران بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ مبارزاتی مردم کردستان‌اند. آنان در کنار فرزندان خود برای آزادی و برابری ایستادند و بهای سنگینی برای این آرمان‌ها پرداختند. عذرا حسینی یکی از برجسته‌ترین نمایندگان این نسل از زنان مبارز بود؛ نسلی که نام و یادشان همواره در حافظه جمعی مردم آزادی‌خواه کردستان زنده خواهد ماند.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، درگذشت این زن مبارز و شریف را به خانواده گرامی ایشان، رفیق خالد علی‌پناه، بستگان، دوستان، همرزمان و همه کسانی که او را می‌شناختند صمیمانه تسلیت می‌گوید و خود را در این غم شریک می‌داند.

بی‌تردید یاد و نام عذرا حسینی به عنوان نمادی از پایداری، فداکاری و مقاومت زنان مبارز کردستان، در حافظه جنبش آزادی‌خواهانه و برابری‌طلبانه مردم فراموش نخواهد ماند.

یاد عذرا حسینی (عزه کومه‌له) گرامی باد.

سرنگون باد جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، برابری و حاکمیت شورایی!

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان

پنج‌شنبه
۱۸ تیر ۱۴۰۵
9 July 2026 (۹ ژوئیه ۲۰۲۶)

‎اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان

‎در محکومیت حمله موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی به مقرهای اپوزیسیون در کردستان عراق

‎بار دیگر جمهوری اسلامی ایران در ادامه سیاست سرکوب، ارعاب و ایجاد ناامنی فرامرزی، با حمله موشکی و گسیل پهپاد به مقرها و اردوگاه‌های نیروهای اپوزیسیون در کردستان عراق، جنایتی دیگر را رقم زد.

صبح امروز، ۲۶ تیرماه ۱۴۰۵، در جریان حمله به مقرهای واقع در مناطق #زەرگویزەلە و #سورداش، بنا بر گزارش‌های منتشرشده، ۹ تن از پیشمرگان سازمان زحمتکشان کردستان ایران جان خود را از دست دادند و در اردوگاه سورداش نیز دو نفر زخمی شدند.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در #کردستان این حمله جنایتکارانه را به شدیدترین وجه محکوم می‌کند. جمهوری اسلامی سال‌هاست با نقض آشکار حاکمیت عراق و اقلیم کردستان، تلاش می‌کند از طریق #موشک‌باران، حملات پهپادی و ایجاد فضای ناامنی، صدای مخالفان و نیروهای اپوزیسیون را خاموش کند. این سیاست نه تنها بیانگر ماهیت سرکوبگر و ضدانسانی این رژیم است، بلکه تهدیدی جدی علیه امنیت و جان انسان‌ها در منطقه به شمار می‌رود.

‎ما ضمن ابراز همدردی عمیق با خانواده‌ها و بستگان جان‌باختگان این حمله، صمیمانه‌ترین تسلیت‌های خود را به آنان اعلام می‌کنیم. همچنین برای مجروحان این حمله آرزوی بهبودی و سلامتی داریم.

‎این جنایت جمهوری اسلامی که در ادامه سیاست سرکوب، ارعاب و تعرض به مخالفان سیاسی صورت گرفته است، باید از سوی افکار عمومی آزادیخواه، نیروهای مترقی، احزاب و سازمان‌های سیاسی و نهادهای مدافع حقوق انسان به‌شدت محکوم شود.

‎شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
۲۶ تیر ۱۴۰۵ – ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶

اعلامیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
از خواست زندانیان اعتصابی قزل‌حصار پشتیبانی کنیم

صدها زندانی زندان قزل‌حصار برای دومین بار از روز ۲۲ تیرماه در اعتراض به احکام اعدام و انتقال ۶ نفر از همبندی‌هایشان به سلول انفرادی دست به اعتصاب غذا زده‌اند. در حالی که این حرکت زندانیان اعتصابی علاوه بر تجمع خانواده این زندانیان در مقابل زندان قزل‌حصار، از طرف نهادهای بین‌المللی و حقوق بشری و احزاب و جریانات گوناگون مورد پشتیبانی قرار گرفته است، با این حال مقامات قضایی جمهوری اسلامی هیچ‌گونه عکس‌العملی در این باره از خود نشان نداده‌اند.

حدود ۵ دهه است که رژیم جنایتکار اسلامی از حربه ضدانسانی اعدام برای ایجاد و گسترش رعب و وحشت در جامعه استفاده می‌کند و به این وسیله به مصاف مخالفان سیاسی و یا ناهنجاری‌های اجتماعی‌ای که خود مسبب اصلی آن است رفته است.
جمهوری اسلامی که از احتمال به میدان آمدن دوباره مردم متنفر آگاه است، با استفاده از شرایط جنگی کنونی و تشدید اعدام‌ها در این دوره، در واقع به جامعه ناراضی ایران هشدار می‌دهد که همچنان جواب هر نارضایتی و اعتراضی قتل و اعدام است.
جمهوری اسلامی مسئول تمام مصائب اجتماعی از جمله رواج قتل و خشونت و اعتیاد در جامعه است، و باندهای مافیایی آن عامل رواج اعتیاد و گسترش آن در جامعه‌اند. در این میان به بند کشیدن مخالفان سیاسی در طول عمر ننگین جمهوری اسلامی تاریخی انباشته از جنایت و قتل عمد مخالفان است که نزد بخش وسیعی از بشریت معاصر شناخته‌شده و لکه ننگینی بر دامان این رژیم ضدبشری است.

مردم مبارز، آزادی‌خواهان!
اعدام قتل دولتی و عملی ضدانسانی علیه حق حیات است. باید علیه این حکم جنایتکارانه و برای کوتاه کردن دست رژیم جمهوری اسلامی از حق زندگی و زنده ماندن انسان‌ها به میدان بیاییم. عاملان اصلی اعتیاد و پخش مواد مخدر و تباهی جوانان در بالاترین لایه‌های دستگاه‌های فاسد جمهوری اسلامی نشسته‌اند و مشغول تجارت و بازرگانی و از این طریق دزدی و تأمین بودجه نیروهای سرکوبگر هستند. از قربانیان اعتیاد و اعتصاب آن‌ها حمایت کنیم.

همچنین دفاع و تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی، یکی از عرصه‌های مبارزاتی مداوم توده مردم متنفر از جمهوری اسلامی است، باید با تمام قوا و با قدرت اتحاد و همبستگی بیشتر برای آزادی همه زندانیان سیاسی تلاش کنیم.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان از تمامی نهادها، تشکل‌ها و انسان‌های آزادی‌خواه و انسان‌دوست تقاضا دارد، به هر شیوه ممکن از اعتصاب غذای زندانیان زندان قزل‌حصار پشتیبانی کنند و برای نجات جان آن‌ها و آزادی کلیه زندانیان سیاسی بکوشند. اعدام و گرفتن حق زندگی از انسان‌ها تحت هر عنوان و بهانه‌ای محکوم است.

نه به اعدام و آزادی زندانیان سیاسی خواست و شعار ده‌ها میلیون انسان در داخل و خارج جامعه ایران علیه رژیم قاتل جمهوری اسلامی است و می‌توان با قدرت اعتراض و مبارزات متحد مردم آزادی‌خواه آن را به رژیم سرکوبگر اسلامی تحمیل کرد.

نه به اعدام
مرگ بر جمهوری اسلامی
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
چهارم مرداد ۱۴۰۵
۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#اعتصاب_غذا
#زندان_قزل_حصار
#قزلحصار
#کردستان
#حقوق_بشر
#اعدام_نکنید
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#StopExecutionsInIran
#FreePoliticalPrisoners

(2-1)

بیانیه شورای همکاری نیروهای چپ وکمونیست در کردستان درمورد
بن بست جنگ ومذاکره دولت‌های تروریست ووظایف ما .
 
اکنون با شروع و بلندشدن صدای قطع جنگ در جامعه ، بنظر می رسد که عاملیت جنگ جای خود را به دخالت جنبش های اجتماعی در مقابله با و برای قطع جنگ ویرانگر اخیر می دهد .
تاثیرات مخرب جنگ وآثار شوم آن در عمق جامعه و در زندگی وحیات زندگی دهها میلیون انسان ودر سختی معیشت ، امروز دیگر ا‌دامه زندگی کارگران و مردم زحمتکش را به مصاف طلبیده است .
اکنون بعد از چند ماه جنگ و مذاکره ، برهمگان روشن است که هیچکدام از طرفین جنگ موفق به شکست طرف مقابل نشده اند . جنگ و اشتباهات راهبردی طرفین در ادامه خود محدودیتهای عدیده آنها را برملا کرد . از نظر هیئت حاکمه آمریکا فعلا در این جنگ ، فعلا نه تنها عقب نشاندن چین وروسیه و قطب های رقیب در چشم انداز نیست ، بلکه حمله آمریکا واسرائیل منجر به تغییر ریشه‌ای در حاکمیت جمهوری اسلامی هم نشده است .‌ واین شرایط مطلوب قطبهای رقیبی است  که خواهان شکست آمریکا بوده و برای تحقق آن  به کمک جمهوری اسلامی آمده اند . فشارجهانی بر ترامپ بعلت افزایش قیمت نفت وبحران انرژی ودر نتیجه آن فشار اقتصادی در بخش‌هایی از جهان بر اثر بسته شدن تنگه هرمز ، نارضایتی در حاکمیت و بخش بزرگی از جامعه آمریکا و اخیرا اخبار مربوط کمبود مهمات وموشکهای تدافعی و بالاخره انتخابات میان دوره ای ماه نوامبر در آمریکا ، همگی ترامپ را به صرافت یک پیمان صلح آبرومندانه و خارج شدن از این جنگ انداخته است . زد وخوردها گاه وبیگاه و میانجیگریهای مکرر کشورهای منطقه در واقع برای بدست آوردن امتیاز بیشتر در این مذاکرات است .
 
اما در طرف مقابل جمهوری اسلامی در بحران و نابسامانی بسی عمیق تر دست وپا می زند و علیرغم صف بندیها ورقابت ها در بالای حاکمیت ، بواقع خواهان صلحی است که تمام جناحها ودارودسته های حکومت به آن رضایت بدهند . هزینه جنگ و محاصره دریاییآمریکا  و عدم امکان فروش نفت ضربه مهلکی به بنیه مالی و اقتصادی همیشه بیمار جمهوری اسلامی زده است . این وضعیت مستقیما زندگی دهها میلیون انسان جامعه ایران را تحت تاثیر قرا داده است و زندگی فلاکتباری را به آنها تحمیل کرده است که ادامه آن غیر ممکن است .‌
 
از سوی دیگر دورنمای تاریک با کشورهای همجوار که به مرور زمان در واقع علیه جمهوری اسلامی وارد پیمانهای نظامی و تدافعی می شوند ،‌ همراه شکاف علنی در بالا ‌و مقاومت در مقابل صلح وفقدان  یک رهبری واحد ومنسجم  ، شکنندگی جمهوری اسلامی را در مقابل قطب مقابل بیشتر عیان کرده است . از طرف دیگر بستن تنگه هرمز که در اوایل جنگ بعنوان اهرم کارآمدی در مقابل آمریکا بکار گرفته شده بود ، بعد از محاصره دریایی آمریکا و‌ اجماع کشورهای منطقه با آمریکا برای باز کردن آن ، اکنون آن کارآیی اولیه را ندارد و بیشتر موجب اعتراض کشورهای بیشتر وانزوای بیش از پیش جمهوری اسلامی شده است .
 
علاوه بر موارد فوق اما چالنج اصلی جمهوری اسلامی نه جنگ و صلح  با آمریکا و کشورهای منطقه بلکه در داخل جامعه ایران و بیخ گوش اوست ، ترس جمهوری اسلامی از بیدار شدن غول ۴۷ ساله مردم معترض و بجان آمده بیشتر از هرجنگ خارجی است .  چون نیک می دانند سرنوشت حاکمیت ننگینشان عاقبت در این نبرد رقم می خورد و شیشه عمر جمهوری اسلامی در دست جامعه ای است که چند نسل تحت حاکمیت ارتجاعی آن تباه شده اند .
 
اکنون دیگر برای همه مردم روشن شده است که جمهوری اسلامی توهمی در مقابله با برآمد و اعتراض جامعه ندارد و روبه خارج و مصالحه و صلح هر امتیازی بدهد ، در مقابل مردم معترض به سرکوبگریها و فشردن گلوی کارگران و مردم زحمتکش ادامه خواهد داد ، همین روزهای صلح ومذاکره نشان داد که این عرصه ضد مردمی را فراموش نکرده است ، از بازداشت و بگیر وببند هرمخالف تا تشدید اعدام‌های جنایتکارانه و تهدید و احضار مخالفان وناراضیان ، اتفاقا از جانب جناحی در جریان است که می خواهد با آمریکا وغرب وارد مصالحه و نزدیکی شده و‌تغییر شیفت اساسی در سیاستهای تاکنونی را پیش ببرد .
 
وظایف ما دراین دوره :
علیرغم فضای تهدید جنگ و همچنین چنگ ودندان نشان دادن جمهوری اسلامی علیه هر فضای اعتراضی و نارضایتی ، اما همانطور که پیش بینی می شد جامعه نمی تواند شاهد نابودی خود باشد و دوباره برخواهد خواست . اعتراضات رادیکال جنبش کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی در این روزها نشان از این واقعیت اجتناب ناپذیر دارد . این اعتراضات بدون شک گسترش خواهند یافت . خوشبختانه و به درست شعار قطع جنگ می رود که به یکی از مطالبات آن تبدیل شود . واین ناشی از ضربه ای است که این جنگ ویرانگر به زندگی ومبارزه توده‌ های محروم وارد کرده است . باید برای همه گیر کردن  این شعار به مطالبات مبارزات جاری تلاش کنیم . وجودت مدنیت لازمه زندگی ومبارزه علیه جمهوری اسلامی است .
 

در اثر جنگ ، بیکاری و‌گرانی زندگی دهها میلیون را در سراشیبی سقوط قرار داده است . تامین بیمه بیکاری که از خواستهای همیشگی طبقه کارگر بوده است در شرایط امروز حکم حفظ بقا را دارد وباید در هر اعتراض واقدام جمعی برای تحمیل آن به رژیم  پیگیرانه کوشید . کولبری و جنایات نیروهای سرکوبگر در کشتن کولبران باید محکوم شود وبا تامین بیمه بیکاری به مقابله با این شرایط غیر انسانی رفت .
همچنین در اثر جنگ آموزش و بهداشت وکمبود آب وبرق ، خدمات بدیهی مردم مورد تعرض قرارگرفته و به لحاظ مالی وجانی از مردم تلفات گرفته است . جنبش اعتراضی باید برای تامین آنها رژیم فاسد اسلامی را تحت فشار بگذارد . علیه سرکوبگری و زندان واعدام باید بتوانیم باقدرت همبسته جمهوری اسلامی را عقب برانیم و جان انسان‌های در بند را نجات دهیم . 
 
درکردستان پیشروی در تحقق این مطالبات همانند سراسر ایران درگرو همبستگی وتشکل است . اما اینجا باتوجه به تجارب موجود باید خود را برای شرایط وتحولات احتمالی آماده کرد . ایجاد تشکل های توده ای و شوراهای محل کار وزیست باید از دل همین مبارزات حاصل شود و  جنبش اعتراضی برای بدست آوردن این  مطالبات را قدرتمندتر کرده وبا افق حاکمیت شورایی ، آلترناتیو سوسیالیستها را در مقابل جامعه قرار دهد .
 
و بالاخره نباید فراموش کرد احزاب راست چه در سطح سراسری و چه درکردستان ، با ایستادن در کنار جنگ طلبان ، عملا شریک جنایات و خانه خرابی مردم شدند . احزاب ناسیونالیست جمع شده در مرکز همکاری در کردستان حتی کفش وکلاه کرده و آمادگی  خود را برای شرکت در این جنگ خانمان سوز اعلام کردند ، اما این بار هم سرشان به سنگ خورد و توهم رژیم چنج وتغیر جمهوری اسلامی از بالا و خواب وخیال سوار شدن بر سرنوشت ومقدرات مردم هیچ شد وبه هوا رفت . این سیاست احزاب ناسیونالیست علاوه بر ضربه زدن به مبارزات مردم وترویج صبر وانتظار درجامعه  ، عملا موجب تفرقه و جدا کردن مبارزات مردم کردستان با مبارزات سراسری شد .
اکنون ورق برگشته است ،‌ رژیم چنج مرده است و احزاب ناسیونالیست یا در سرگردانی بسر می برندویا با ماجراجوییهای نظامی منتظر فرصت بعدی برای بند و بست وشاید اینبار دوباره با جمهوری اسلامی هستند . آینده هر طور رقم بخورد جنگ اخیر آمریکا واسرائیل وایران صف دوستان ودشمنان مردم را نزد جامعه کردستان برملا کرد .
کمونیستها وجبهه سوسیالیستی کردستان از این مرحله مهم سربلند بیرون آمدند  و با مخالفت وافشای اهداف جنگ طلبان در کنار کارگران ومردم زحمتکش  کردستان و دفاع از جان وما ومدنیت آنها ایستادند . با اینحال  در این دوره هم وظایف خطیری پیش رو داریم  . باید با هوشیاری در مبارزات آزادیخواهانه علیه جمهوری اسلامی شرکت کرده و‌آلترناتیو روشن از جامعه بعد از جمهوری اسلامی مبتنی بر آزادی وبرابری و اداره شورایی جامعه و تلاش پیگیر برای رفع ستم ملی در کردستان را سرلوحه مبارزات جاری در جامعه کردستان قرار دهیم . شورای همکاری نیروهای چپ وکمونیست دخالت وتاثیر گذاری در این مسیر را از وظایف اصلی خود میداند .
زنده باد حاکمیت شورایی در کردستان
۸ اوت ۲۰۲۶

بیانیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
به مناسبت ۲۸ مرداد؛ یادآور آغاز یورش جمهوری اسلامی به کردستان

بیست‌وهشتم مرداد ۱۳۵۸ را نمی‌توان از تاریخ انقلاب مردم ایران جدا کرد. جمهوری اسلامی در همان نخستین ماه‌های استقرار خود دریافت که کردستان، با فضای سیاسی باز، حضور گسترده مردم در صحنه و رشد تشکل‌های انقلابی، با نظم استبدادی و مذهبی مورد نظر آن حکومت سازگار نیست. از همین رو، حمله به کردستان بخشی از پروژه سراسری جمهوری اسلامی برای پایان‌دادن به انقلاب و بازگرداندن جامعه به انقیاد سیاسی، طبقاتی و مذهبی بود.

مردم کردستان در برابر حکومت مرکزی، مطالبات روشن و مشخصی داشتند: به‌رسمیت‌شناختن حقوق ملی، تضمین آزادی‌های سیاسی، مشارکت مردم در اداره امور و پایان‌دادن به تبعیض و نابرابری. این خواست‌ها از مسیر گفت‌وگو و مبارزه سیاسی دنبال شد، اما حکومت اسلامی از پذیرش آن‌ها سر باز زد. فرمان جهاد خمینی، آغاز لشکرکشی به شهرها و روستاهای کردستان و به‌کارگیری ارتش، سپاه و نیروهای مسلح حکومتی، نشان داد که جمهوری اسلامی مسئله کردستان را نه به‌عنوان فقط یک مسئله سیاسی، بلکه به‌عنوان موضوعی امنیتی و نظامی می‌بیند.
حمله جمهوری اسلامی، اعدام‌های فوری، محاصره شهرها، حمله به مناطق مسکونی و ایجاد فضای رعب همراه بود. در پاوه، سقز، مریوان، سنندج و روستاهایی چون قارنا، قلاتان و ایندرقاش، مردم با جنایت‌هایی روبه‌رو شدند که هدفشان فقط از میان‌برداشتن افراد مبارز نبود؛ حکومت می‌خواست اراده جمعی مردم را درهم بشکند و به همه نشان دهد که هر شکل مستقل سازمان‌یابی با خشونت پاسخ خواهد گرفت.
اما جامعه کردستان تسلیم نشد. مقاومت مردم در شهرها، اعتصاب‌ها و اعتراض‌های خیابانی، فعالیت سازمان‌های سیاسی و عملیات پیشمرگان، امکان تثبیت سریع سلطه حکومت را از میان برد. جمهوری اسلامی ناچار شد در مقاطعی آتش‌بس را بپذیرد و پای مذاکره بنشیند. این عقب‌نشینی نتیجه لطف یا انعطاف حکومت نبود، بلکه محصول فشار مقاومت سازمان‌یافته مردم بود.
مبارزه مردم کردستان در آن دوره تنها دفاع از خود در برابر حمله نظامی نبود. در فاصله میان دو یورش، مردم کوشیدند امور جامعه را بر پایه ابتکار و مشارکت مستقیم خود اداره کنند. شوراها، نهادهای محلی، تشکل‌های اجتماعی و شکل‌های گوناگون همکاری جمعی پدید آمدند. زنان حضور فعال‌تری در زندگی سیاسی و اجتماعی یافتند، مناسبات سنتی و فئودالی به چالش کشیده شد و زمینه‌هایی برای آموزش پیشرو و مشارکت عمومی فراهم آمد.
این تجربه، هرچند کوتاه و نابرابر و در شرایط جنگی، اهمیت تاریخی داشت. مردم برای نخستین بار در ابعادی گسترده دیدند که اداره جامعه الزاماً نباید در اختیار دولت، ارتش، ملاکان یا نخبگان سیاسی باشد. دفاع بعدی از کردستان، دفاع از امکان آزادی، برابری و دخالت مستقیم مردم در سرنوشت خویش نیز بود.
حکومت اسلامی در بهار ۱۳۵۹ با سازمان‌دهی تهاجمی گسترده‌تر، حمله به کردستان را از سر گرفت. شهر سنندج و بسیاری از مناطق دیگر، هفته‌ها در برابر سلاح‌های سنگین و نیروهای نظامی حکومت مقاومت کردند. رژیم سرانجام با تکیه بر برتری نظامی توانست بخش‌هایی از منطقه را به کنترل خود درآورد، اما این پیروزی نظامی هرگز به معنای پایان جنبش آزادی‌خواهانه کردستان نبود.
مردم کردستان در دهه‌های بعد، مبارزه را در قالب‌های مختلف ادامه دادند: از اعتراض‌های اجتماعی و اعتصاب‌های عمومی تا مقاومت در برابر اعدام، سرکوب، تبعیض ملی و کشتار کولبران. جنبش «زن، زندگی، آزادی» نیز نشان داد که خواست آزادی در کردستان از مبارزه سراسری مردم ایران جدا نیست. شعارها و مبارزات مردم کردستان، بار دیگر پیوند میان آزادی زن، برابری اجتماعی، رفع ستم ملی و مبارزه علیه جمهوری اسلامی را به سطح جامعه آورد.
اکنون در سالگرد ۲۸ مرداد، جامعه ایران با بحران‌هایی درهم‌تنیده روبه‌روست: جنگ، تحریم، فقر، بیکاری، تورم، تخریب محیط زیست، کمبود آب و انرژی و تشدید سرکوب سیاسی. جمهوری اسلامی از فضای جنگی برای امنیتی‌کردن جامعه، خاموش‌کردن اعتراض‌ها و توجیه فشار اقتصادی استفاده می‌کند. در همان حال، دولت آمریکا و دیگر قدرت‌های منطقه‌ای نیز منافع مردم را نمایندگی نمی‌کنند؛ آن‌ها در پی گسترش حوزه نفوذ، تأمین منافع اقتصادی و تحمیل نظم سیاسی مطلوب خود هستند.
پایان جنگ را نباید به تصمیم دولت‌ها، مذاکرات پشت درهای بسته یا معامله میان قدرت‌های نظامی واگذار کرد. مردم ایران و کردستان باید خواهان توقف فوری جنگ، پایان حملات نظامی و کنارگذاشتن سیاست‌هایی باشند که زندگی میلیون‌ها انسان را به میدان رقابت دولت‌ها تبدیل کرده است. مخالفت با جنگ آمریکا و جمهوری اسلامی به معنای دفاع از جمهوری اسلامی نیست؛ همان‌گونه که مخالفت با جمهوری اسلامی نباید به حمایت از بمباران و دخالت قدرت‌های خارجی منجر شود.