• نویسنده: عباس معروفی

• سال انتشار: ۱۳۶۸

• ژانر: رمان خانوادگی، تراژدی، رمان اجتماعی ـ روان‌شناختی، درام تاریخی

• دوره‌ی تاریخی: فضای اجتماعی ایران در دهه‌های ۱۳۱۰ و ۱۳۲۰، با سایه‌ای از تحولات سیاسی ـ اجتماعی آن دوره

• مکتب غالب: مدرنیسم، رئالیسم
گرایش‌های برجسته: نمادگرایی، روان‌شناختی، رئالیسم اجتماعی، تراژدی

• شیوه‌های روایی: چندصدایی، جریان سیال ذهن، تک‌گویی درونی، روایت غیرخطی، جا به جایی زاویه دید و زمان

اگر یک خانواده آن‌قدر در سکوت، تعصب و خشونت غرق شود که اعضایش یکی‌ یکی از درون فرو بپاشند، باز هم می‌شود اسمش را خانواده گذاشت؟

سمفونی مردگان داستانی نیست که بشود در یک روایت آن را تعریف کرد.
این اثر همزمان درباره‌ی خانواده، قدرت، سنت، سرکوب، حسادت، هنر، جنون و فروپاشی حرف می‌زند.

سمفونی مردگان فقط داستان یک خانواده نیست؛ بلکه داستانی است که شکل روایتش هم نوآورانه و معنا دار است. اگر چه همین سبک متفاوت روایت ممکن است به مزاج خیلی از خوانندگان خوش نیاید.

ممکنه ریتمش براتون سنگین باشه.
ممکنه با شخصیت‌ها همدلی نکنین.
ممکنه فضای خفقان‌آور و تراژدی غم‌بارش براتون خسته‌کننده یا اذیت کننده باشه.
ممکنه روایت غیرخطیش اذیتتون کنه.
ممکنه جریان سیال ذهن براتون گیج‌ کننده و نامفهوم باشه.

‧․📖៹ ࣪ ุ๋➛ سمفونی مردگان

‧․📖៹ ࣪ ุ๋➛ سمفونی مردگان

‧․📖៹ ࣪ ุ๋➛ سمفونی مردگان

همه چیز رو شخصی برداشت می‌کنن، چرا؟
چون خودشون رو مرکز جهان می‌بینن اما با ترس.
با ترس اینکه اگه چیزی یا کسی رو کنترل نکنن، هویت خودشون رو از دست میدن.

دارم کهیر می‌زنم واقعا و روانم رنده شده.