"Wait, wait. I think I can react more dramatically this time. Do it again, Harder."

وینتر اومدن سیلی رو می‌بینه اما تکون نمی‌خوره.
مازوخیست بدبخت

وای😂😂😂

اریک:
قبل اینکه سیلی با صورتش برخورد کنه، دست طرفو پشت سرش میپیچونه، روی زمین میخوابونش و مهارش میکنه.
محض احتیاط هم دستشو میشکنه تا هوس نکنه دوباره به کسی سیلی بزنه.
بعدشم میدوئه تو اتاقش سراغ آینه‌ و با دقت جز به جز صورتشو بررسی میکنه تا خدایی نکرده خط و خشی روش نیفتاده باشه.
احتمالا هم یه طوری اینو تبدیل به یه نقشه ترور میکنه و چهارتا میذاره روش برای بقیه تعریف میکنه.

تالیا:
سعی میکنه اتفاقی که افتاده رو هضم کنه و تو ذهنش دنبال دلیلی میگرده که چرا اون شخص چنین کاری کرده و یا اصلا از کجا تالیا رو میشناسه.
میخواد یه منطقی برای کار اون شخص پیدا کنه و تمام تلاششو میکنه از دیدگاه اون به قضیه نگاه کنه و حتی این احتمالو میده که مشکل روحی داشته باشه.
پس فقط مستقیم ازش سوال میکنه که علت این کار چی بود؟
و از واکنش طرف رفتار بعدیشو میسنجه.

اریک عالیه😂😂😂🤌

تالیا واقعا منطقی👌👌👌

همه شخصیتام جز میلاد و آبتین واکنش منفی نشون میدن و ممکنه دعوا بشه.
واکنش اون دونفر دیگه غیرقابل پیش‌بینیه. باید توی موقعیت از خودشون بپرسم.😂

من فقط فن آرتینم که احتمالا طرف رو تکه تکه می‌کنه می‌ندازه تو دریا.✋🏼

میلاد بچه‌ی خوبیه. گرین فلگ💚

واکنش رادوین کارکتر اصلی کامیکم :
دردش که نمیاد ولی با شوک به شخص نگاه میکنه و دلیل این کارش رو میپرسه و اونقدررر پیله میکنه تا بفهمه برای چی اونکارو کرده
اگه شخص دلیل داشته باشه اول ازش عذر خواهی میکنه و بعد نصیحتش میکنه که همیشه کارشو با گفت و گو حل کنه و باهاش دوست میشه
اگه شخص رندوم و بی دلیل اینکارو کرده باشه رادوین اینو به حساب شوخی میزاره

جم :
دستشو میزاره جایی که چک خورده و چون دردش اومده با بغض شروع میکنه به غر زدن که چرا اینکارو کردی و سعی میکنه تلافی کنه ولی دلش نمیاد

جما :
در حال نوشتن نامه به بالادستیا که توجیح کنه چرا اون شخصو کشته 😶

رادوین خیلی منطقی برخورد کرد👌👌 باریکلا

جم🤏🤏🤏🤏
جما عالیههههه😂😂😂😂

خب می‌خوام به تفاوت واکنش شخصیت‌ها دقت کنین.
بعضیا چند تا از کرکتراشون رو نوشتن ولی میشه دید که حتی کرکترهایی که خالق‌شون یک نفره، می‌تونن چقدر متفاوت واکنش نشون بدن.

و این بر می‌گرده به پردازش شخصیت.

  ‌◜  📜 #WritingTips    ݁  

٬٬یکی از مشکلات بی‌شماری که در کتاب‌های ترند وجود داره، "تناقض و تضاد در شخصیت کتاب" هست.

این موضوع بیشتر در جایی دیده میشه که نویسنده نتونسته الگوی ثابتی برای شخصیتش در نظر بگیره.
در پردازش اولیه که خواننده از شخصیت دیده با رفتارهایی که در ادامه‌ی کتاب نشون میده، تصمیماتی که می‌گیره یا حتی لحنی که داره و واکنشی که نشون میده تناقض و تضادی واضح وجود داره.

و دلیل این تضاد و تناقض چیزی بیشتر از اختلال و مشکلات روانی، آرک شخصیتی یا ویژگی‌های پنهان شخصیتی کرکتر هست.



به همین دلیل این چالش رو گذاشتم.
چون با بررسی واکنش و تصمیمات شخصیتتون (چه در داستان و رمان، چه در کامیک و وبتون) می‌تونین متوجه بشین که چه تناقض و تضاد یا ثباتی در شخصیتتون وجود داره و اگه نیاز بود، اصلاحش کنین.


تناقض و تضاد در شخصیت پردازی‌تون رو می‌تونین با جواب دادن به این سوالات پیدا کنین.

● ریشه‌ی این واکنش چیست؟

( اختلال یا مشکل روانی؟ خشم و احساسات سرکوب شده؟ احساس همدلی و درک متقابل؟ منطق؟ تروما؟ و...)

●دیالوگی که شخصیت به کار می‌بره آیا کلماتی رو داره که بازتاب درون شخصیت هستن؟ یا صدای کسی در گذشته‌ی خود شخصیت؟

(والدین، دشمن، دوست، معلم، یا حرفی که همیشه دلش می‌خواست بشنوه؟)

● اگه این اتفاق در شروع یا پایان داستان بیفته، واکنش شخصیتتون متفاوت خواهد بود؟ چرا؟

● آیا واکنش شخصیت بر اساس منطق بود یا احساس؟ چرا؟

●این واکنش نقطه‌ی قوت شخصیت رو نشون میده یا نقطه‌ی ضعفش رو؟

و این به شناخت نویسنده و خالق کاراکتر از اون مخلوقش برمی‌گرده.
نویسنده باید کاراکترش رو بشناسه و درک کنه و به وسیله اون درک، انتخاب‌های اون در مقاطع مختلف رو شناسایی کنه.

ولی خب، خیلی از کسانی که خالق کاراکترشون هستن، توجیه‌شون برای این حفره شخصیتی کاراکتر، به این برمی‌گرده که نه! این شخصیت‌ ویژگی‌های پنهان شخصیتی داره. تروما داره. و از این قبیل حرف‌ها.
اما همونطور که گفتم، اینها تنها توجیهه!
اگر واقعا اختلالی، ترومایی چیزی وجود داره نویسنده باید یه اشاره به اون بکنه یا یه جوری یه نشانه‌هایی از اون رو در کل مسیر نشون بده.
نه اینکه کاراکتر به کل یه واکنشی رو توی یه موقعیت نشون بده که هیچ ربطی به اونی که نویسنده تا الان نشون داده، نداشته باشه!

دوستان نظر شخصی با نقد و تحلیل فرق داره.
خب؟
حتما مشخص کنین برداشت و نظر شخصیتونه حرفی که می‌زنین، یا نقد اصولی.

شما آزادین که از یه کتابی خوشتون نیاد به هر دلیلی.
اون بحث سلیقه‌ست.
اما لطفا بخاطر نظر و سلیقتون ایراد الکی نگیرین از کتاب.

وقتی میگن یک مجموعه شاهکاره
یک نظر کلی هست راجب کل مجموعه!
نمیشه صرفاً با خوندن یک جلد، یک نظر داد که "نه اینا دارن زیادی گندش می‌کنن!"

شاهین کلانتری یه نکته‌ی خیلی خوبی رو توی یکی از وبینارهاش گفته بود.
اینکه اگه می‌خوای بد بودن یک مسئله (مثل تجاوز، پدوفیلا، آزار زنان و محدودیت‌هاشون و ...) رو نشون بدی، باید بتونی جوری بنویسیش که انگار اون قضیه رو تایید می‌کنی.

نیای بگی چقدر بده، واقعیت رو بنویس بدون هیچ برداشت شخصی. اون چهره‌ی کریه رو نشون بده بدون اینکه بگی کریه هست.