٬٬تا جای ممکن از روایتی نوشتن (یا همون رویکرد توضیحی) پرهیز کنین.
بجای تعریف کردن اینکه چه اتفاقی افتاده، نشونش بدین.
صحنه‌ رو با جزئیات کامل بنویسین و اجازه بدین خواننده، داستان و روند و اتفاقات رو تجربه کنه.
نه اینکه صرفا بفهمه چه اتفاقی افتاده.

مثلا بجای گفتن:
"باران می‌بارید"

بنویسین:
"قطرات باران از آسمان بر زمین می‌چکید و روی خاک لکه می‌انداخت."

٬٬ خواننده‌هاتون رو بمباران اطلاعاتی نکنین!
خیلی مهمه که بتونین تعادلی رو در دادن اطلاعات حفظ کنین تا داستان‌تون برای خواننده گیج کننده یا خسته کننده نشه.
به خصوص در داستان‌های فانتزی یا دیسوتوپیایی که جهان‌سازی وسیع و جدیدی داره.

٬٬نماد سازی یکی از تکنیک‌های سخت اما فوق‌العاده برای ماندگاری داستان‌هاست.
خصوصا اگه از نماد‌هایی شخصی‌سازی شده برای داستان استفاده بشه.
نماد هم می‌تونه از معنی جامع‌اش بهره ببره، هم از معنی گنجونده شده در داستان شما.
یعنی خودتون بهش معنی و دلیل وجود جدیدی بدین.

که مثلا در کتاب قیام سرخ، زوزه کشیدن، حمله و گرگ‌ها همگی نمادی برای حضور زوزه‌کش‌ها و همچنین قدرت، اتحاد و وفاداری هست.

مثال‌های دیگه
هاگوارتز/ عینک گرد: هری پاتر
حلقه: هابیت

🏷 • #چالش

اگه دوست ندارین جوابتون فور شه، می‌تونین بهم بگین.