به نظرم یک منتقد و نویسنده باید هر ژانر و سبک کتابی بخونه تا تکنیک‌ها و حتی ایرادات مختلف رو تحلیل کنه و بیشتر یاد بگیره. از هر کسی و هر چیزی، میشه یاد گرفت.

این صحبت واقعا قشنگ و عمیق بود:)

● روند آروم و منطقی که برای ایجاد احساس بین کرکترهای اصلی پیش رفت و یک رابطه‌ی رمانتیک باور پذیر رو نشون داد. (هرچند کلیشه‌ی رمنسی خودش رو هم داشت.)

● کیتی در این کتابش به موضوعاتی مثل سوء استفاده عاطفی والدین، فشار استانداردهای زیبایی و تصویر بدن، سیاست و فساد قدرت، خودانگاره منفی، چرخه‌ی خشونت، نقش‌های اجتماعی تحمیلی، حق انتخاب زنان و ترس از آسیب پذیر بودن پرداخته و به نظرم این کتاب نه به طور کاملا سالم، اما تا حدی در روند خودش، "شفا یافتن از شرم" رو به تصویر کشیده.

● قهرمان زن منفعل نیست و مرد داستان هم بدرفتاری نمی‌کنه، اما آسیب‌هاشو در رفتارهاش نشون میده.

●این کتاب یک شاهکار خفن نیست، اما به عنوان یک کتاب سرگرم کننده هم کشش و جذبه ی کافی داره، هم بی‌محتوا نیست و به موضوعات اجتماعی و انسانی مهم می‌پردازه.

این کتاب هر چی نباشه، دارک رمنس هست. پس انتظار صحنه‌های اسمات رو داشته باشین.

دارای اسپویل

(این کتاب رو اون موقع تموم کرده بودم و این ویس، ضعیف‌ترین نقدمه...)