This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Gaplashgim keladi....🥺
-----jimman😔
Ko‘rgim keladi....🥺
-----jimman😔
Juda sog'indim😭
-----jimman😢
Sababi....endi unga HECH KIMMAN
🥺🥺🥺
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
-----jimman😔
Ko‘rgim keladi....🥺
-----jimman😔
Juda sog'indim😭
-----jimman😢
Sababi....endi unga HECH KIMMAN
🥺🥺🥺
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
Aql bilan Qalbni birlashtiring: modomiki ular birlashar ekan siz uchun bu dunyoda qilib bo‘lmaydigan ishni o‘zi qolmaydi.
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
-Agar kimnidir kulgusiga sababchi bo'lib uni mamnun etgan bo'lsam, buni o'zim chin dildan istaganman💛
-Agar kimnidir qayg'usiga sababchi bo'lib uni dilini qattiq og'ritgan bo'lsam, men bunga majbur bo'ganman 😔
#shaxsiy_kundaliklarimdan
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
-Agar kimnidir qayg'usiga sababchi bo'lib uni dilini qattiq og'ritgan bo'lsam, men bunga majbur bo'ganman 😔
#shaxsiy_kundaliklarimdan
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
Seni shu qadar ko‘p SOG'INDIM ta'rifi yo‘q....azobi ko‘p🥺
Assalomu alekom va rahmatullohi va barokatuh.
Hayrli tong bugungi kuningiz har kungidanda alo boʻlishini tilab qolaman.
Siz azizlar bilan yana koʻrishib turganimdan bagʻoyat hursanman.
Shu kunlarga yetqizgan
Robbimga hamdu sanolar boʻlsin.☺️
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
Hayrli tong bugungi kuningiz har kungidanda alo boʻlishini tilab qolaman.
Siz azizlar bilan yana koʻrishib turganimdan bagʻoyat hursanman.
Shu kunlarga yetqizgan
Robbimga hamdu sanolar boʻlsin.☺️
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
#soxtalik
Xiyobondagi skameykada yigiti bilan nikohsiz quchoqlashib, o‘pishib o‘tirishadi.
Telegramdagi profilida esa hijobli rasmlar bilan birga sizni Alloh uchun sevaman degan statuslar.
Sevgan yigiti xafa qilib qo‘yganda, onasi ish buyursa, ''uf oyi hech narsa yoqmayapti hozir, tinch qo‘yinglar meni''
Telegramda esa onam jannatim.
Aniq bilaman hozir kimdir kanalni tark etadi.
Soliha bo‘lish bilan soliha bo‘lib ko‘rinishning farqi bor.
P.S har doim ham tashqi ko'rinishga qarab baho bermang siz qayog‘dan bilasiz inson qalbida nimalar borligini hijob kiyib yurgan har bir qiz "MUSLIMA" bo‘lib qolmaydi.
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
Xiyobondagi skameykada yigiti bilan nikohsiz quchoqlashib, o‘pishib o‘tirishadi.
Telegramdagi profilida esa hijobli rasmlar bilan birga sizni Alloh uchun sevaman degan statuslar.
Sevgan yigiti xafa qilib qo‘yganda, onasi ish buyursa, ''uf oyi hech narsa yoqmayapti hozir, tinch qo‘yinglar meni''
Telegramda esa onam jannatim.
Aniq bilaman hozir kimdir kanalni tark etadi.
Soliha bo‘lish bilan soliha bo‘lib ko‘rinishning farqi bor.
P.S har doim ham tashqi ko'rinishga qarab baho bermang siz qayog‘dan bilasiz inson qalbida nimalar borligini hijob kiyib yurgan har bir qiz "MUSLIMA" bo‘lib qolmaydi.
👇👇👇
@Shirin_orzularimizz
#"Avliyo"
Қайнонам уйимизга совчи бўлиб келганларида, удумга кўра чой олиб кирдим. Салом бердиму чиқиб кетдим. Кўзимга ўта содда, ўта ғариб бўлиб кўринганлар ўшанда. Кенг, катта рўмол ўраб олган, атир-упаларсиз, ясан-тусансиз эдилар. Ҳеч совчи бўлиб келганларни ичида бунақасини кўрмаган эдим. Совчилар кетгач онам: "Адресимизни ким берган экана? Сўрасам "омонат", деди. Умуман бизни оилага тўғри келмайдику. Ану ўралган аёлни олдида жуда ёмон уялиб кетдим аҳволимдан. Олди ёпиқроқ кийим кийиб чиқай десам, тузукроқ кийим ҳам йўғакан аксига олиб...", дедилар астойидил ҳижолат бўлиб. Мен ҳам онамдай ҳижолат бўлгандим ўшанда. Уйимизга ўралган совчи келиши етти ухлаб тушимизга кирмаган. Биз руслашган, ўта замонавий оила бўлганмиз. Бемалол шортик-майка дейсизми, мини юбка дейсизми кийиб юраверганмиз. Лекин қайнонам совчи бўлиб келиб, бизни анча уялтириб кетгандилар ўшанда.
"Бу аёл бошқа келмайди. Бизни уларга тўғри келмаслигимизни билди", дедилар онам. Лекин қайнонам кўп ўтмай яна келдилар.
"Ўғлим олиб келганди. Агар рози бўлсангиз, ўғлим қизингиз билан кўришиб, гаплашиб кўрса...нима дейсиз шунга", дедилар қайнонам.
Онам ҳеч нарсага тушунмасаларда шошиб қолганларидан рози бўлдилар. Чунки мен келган совчилар билан ё ресторанда, ё кафеда, ё паркда учрашганман. Буниси билан уй ичида учрашишим онамни ҳам, мени ҳам шошириб қўйганди. Уни устига тузукроқ, ёпиқроқ кийимим ҳам йўқ эди.
Мен ўз кутубхонамда учрашдиган бўлдим. Йигитларни олдида ҳеч бунақа ёмон аҳволга тушиб, уялмаганман. Кийимларимдан ҳижолат бўлмаганман. Лекин бунисини олдида қани энди тўғри ўтиролсам... Кўзимни ердан узмай, юбкамни пастга тортавераман, тортавераман...
"Яхшимисиз?"
"Ҳа, раҳмат..."
"Бўлди энди тинч қўйинг ўша юбкани... Пастга қараб тортавериб йиртиб юборманг... Фойдаси йўқ... Барибир узун бўлиб қолмайди..."
Ер ёрилмадию ўша ер қаърига кириб кетмадим.
Нима саволлар берди, нималар дедим эслолмайман. Умримда бунақа ҳаяжонланмаганман.
Эртаси куни қайнонам онамга телефон қилиб, мен маъқул келганимни, мени жавобим ҳам уларни қизиқтираётганини айтдилар.
Эшитиб юрагим ҳапқириб, жойимда ўтиролмай қолдим. Аммо ота-онамга билдирмадим.
Адамлар ишда бўлганлари учун куёв кўрардан қуруқ қолгандилар ўшанда.
"Эртага йигит келсин мен бир кўрай, гаплашиб гап-сўзини эшитай", дедилар онамга.
Онам билан югургилаб бозорга тушдик. Иккимиз ўзимизга ёпиқроқ уст-бош олиб чиқдик. Ичимдан кўнглим ўша йигитга кетган эди. Онамга индамадим лекин ҳаяжондан ўлиб қолишимга сал қолаёзганди.
Дастурхон тузадик. Бор маҳоратимни ишга солиб, пишириқлар пишириб ташладим. Адамлар ош дамладилар. Чучвара қилдик. Аслида бунақа овқатлар бизникида камдан кам қилинар эди. Асосан енгил овқатлар, мевалар ейиларди...
Келишди...
Соатни кутавериб ўлиб қолишимга оз-моз қолганди.
Қайнонам, куёв, қайнонамнинг укалари...
Анча гаплашиб ўтиришди. Ва куёвнинг илтимоси билан бизни яна бир марта учраштиришди. Олдинги учрашувда сочларим ёйилган, бир қарич бўялган тирноқ, мини юбка, олди очиқ кофтада кўринган бўлсам, иккинчи учрашувда онам билан бозордан олган ҳамма ёғи ёпиқ кийимни кийиб ўтирдим. Орқага қилиб, шарф ҳам боғлаб олдим.
Киришлари билан салом бердим. Олдинги учрашувда салом бермагандим. Ақлимга ҳам келмаган эди.
"Ва алайкум ассалом... Яхшимисиз? Бўларкану шунақа кийинса. Бинойидек ярашибди. Олдинги сафар ўзингиз ҳам роса қийналиб кетган эдингиз калта-култа нарсаларда. Кўриб ҳурсанд бўлдим, машааллоҳ..."
Яна нималар деди, мен нималар дедим ҳаммасини унутдим..
Тўй розилигини бердик.
Онам: "Бир-бирини яхшилаб танисин, кейин тўй бўлсин", деб таклиф киритдилар.
Қайнонам: "Тўйдан кейин бир-бирини танийверади. Никоҳсиз айланиб юришлари зарардан бошқа нарса эмас", деб тўйни тезлатиш таклифини ўртага ташладилар. Адамларга ҳам маъқул келди шу таклиф.
Менгаку ҳаммадан ҳам кўпроқ ёққанди бу таклиф.
Ўзи адамларга бошидан бу оила ёққан эди. Амакимлар билан бориб суриштиришганда ҳамма мақтаган экан. Айниқса куёвни...
Тўй тайёргарликлари бошланиб кетди. Онам фақатгина идиш-товоқ қилдилар. Қолган ҳамма нарсаларни куёв томон қиладиган бўлди. Бошидан қайнонам шу шартни қўйгандилар.ЗАГС дан ўтгач, шу билан тўйг
Қайнонам уйимизга совчи бўлиб келганларида, удумга кўра чой олиб кирдим. Салом бердиму чиқиб кетдим. Кўзимга ўта содда, ўта ғариб бўлиб кўринганлар ўшанда. Кенг, катта рўмол ўраб олган, атир-упаларсиз, ясан-тусансиз эдилар. Ҳеч совчи бўлиб келганларни ичида бунақасини кўрмаган эдим. Совчилар кетгач онам: "Адресимизни ким берган экана? Сўрасам "омонат", деди. Умуман бизни оилага тўғри келмайдику. Ану ўралган аёлни олдида жуда ёмон уялиб кетдим аҳволимдан. Олди ёпиқроқ кийим кийиб чиқай десам, тузукроқ кийим ҳам йўғакан аксига олиб...", дедилар астойидил ҳижолат бўлиб. Мен ҳам онамдай ҳижолат бўлгандим ўшанда. Уйимизга ўралган совчи келиши етти ухлаб тушимизга кирмаган. Биз руслашган, ўта замонавий оила бўлганмиз. Бемалол шортик-майка дейсизми, мини юбка дейсизми кийиб юраверганмиз. Лекин қайнонам совчи бўлиб келиб, бизни анча уялтириб кетгандилар ўшанда.
"Бу аёл бошқа келмайди. Бизни уларга тўғри келмаслигимизни билди", дедилар онам. Лекин қайнонам кўп ўтмай яна келдилар.
"Ўғлим олиб келганди. Агар рози бўлсангиз, ўғлим қизингиз билан кўришиб, гаплашиб кўрса...нима дейсиз шунга", дедилар қайнонам.
Онам ҳеч нарсага тушунмасаларда шошиб қолганларидан рози бўлдилар. Чунки мен келган совчилар билан ё ресторанда, ё кафеда, ё паркда учрашганман. Буниси билан уй ичида учрашишим онамни ҳам, мени ҳам шошириб қўйганди. Уни устига тузукроқ, ёпиқроқ кийимим ҳам йўқ эди.
Мен ўз кутубхонамда учрашдиган бўлдим. Йигитларни олдида ҳеч бунақа ёмон аҳволга тушиб, уялмаганман. Кийимларимдан ҳижолат бўлмаганман. Лекин бунисини олдида қани энди тўғри ўтиролсам... Кўзимни ердан узмай, юбкамни пастга тортавераман, тортавераман...
"Яхшимисиз?"
"Ҳа, раҳмат..."
"Бўлди энди тинч қўйинг ўша юбкани... Пастга қараб тортавериб йиртиб юборманг... Фойдаси йўқ... Барибир узун бўлиб қолмайди..."
Ер ёрилмадию ўша ер қаърига кириб кетмадим.
Нима саволлар берди, нималар дедим эслолмайман. Умримда бунақа ҳаяжонланмаганман.
Эртаси куни қайнонам онамга телефон қилиб, мен маъқул келганимни, мени жавобим ҳам уларни қизиқтираётганини айтдилар.
Эшитиб юрагим ҳапқириб, жойимда ўтиролмай қолдим. Аммо ота-онамга билдирмадим.
Адамлар ишда бўлганлари учун куёв кўрардан қуруқ қолгандилар ўшанда.
"Эртага йигит келсин мен бир кўрай, гаплашиб гап-сўзини эшитай", дедилар онамга.
Онам билан югургилаб бозорга тушдик. Иккимиз ўзимизга ёпиқроқ уст-бош олиб чиқдик. Ичимдан кўнглим ўша йигитга кетган эди. Онамга индамадим лекин ҳаяжондан ўлиб қолишимга сал қолаёзганди.
Дастурхон тузадик. Бор маҳоратимни ишга солиб, пишириқлар пишириб ташладим. Адамлар ош дамладилар. Чучвара қилдик. Аслида бунақа овқатлар бизникида камдан кам қилинар эди. Асосан енгил овқатлар, мевалар ейиларди...
Келишди...
Соатни кутавериб ўлиб қолишимга оз-моз қолганди.
Қайнонам, куёв, қайнонамнинг укалари...
Анча гаплашиб ўтиришди. Ва куёвнинг илтимоси билан бизни яна бир марта учраштиришди. Олдинги учрашувда сочларим ёйилган, бир қарич бўялган тирноқ, мини юбка, олди очиқ кофтада кўринган бўлсам, иккинчи учрашувда онам билан бозордан олган ҳамма ёғи ёпиқ кийимни кийиб ўтирдим. Орқага қилиб, шарф ҳам боғлаб олдим.
Киришлари билан салом бердим. Олдинги учрашувда салом бермагандим. Ақлимга ҳам келмаган эди.
"Ва алайкум ассалом... Яхшимисиз? Бўларкану шунақа кийинса. Бинойидек ярашибди. Олдинги сафар ўзингиз ҳам роса қийналиб кетган эдингиз калта-култа нарсаларда. Кўриб ҳурсанд бўлдим, машааллоҳ..."
Яна нималар деди, мен нималар дедим ҳаммасини унутдим..
Тўй розилигини бердик.
Онам: "Бир-бирини яхшилаб танисин, кейин тўй бўлсин", деб таклиф киритдилар.
Қайнонам: "Тўйдан кейин бир-бирини танийверади. Никоҳсиз айланиб юришлари зарардан бошқа нарса эмас", деб тўйни тезлатиш таклифини ўртага ташладилар. Адамларга ҳам маъқул келди шу таклиф.
Менгаку ҳаммадан ҳам кўпроқ ёққанди бу таклиф.
Ўзи адамларга бошидан бу оила ёққан эди. Амакимлар билан бориб суриштиришганда ҳамма мақтаган экан. Айниқса куёвни...
Тўй тайёргарликлари бошланиб кетди. Онам фақатгина идиш-товоқ қилдилар. Қолган ҳамма нарсаларни куёв томон қиладиган бўлди. Бошидан қайнонам шу шартни қўйгандилар.ЗАГС дан ўтгач, шу билан тўйг
а бир ҳафта қолганда куёв билан кўришдик. Маҳрга нима олиб беришларини сўрадилар. Ҳеч нарсани тушунмадим. Маҳр деган сўзни энди эшитишим эди ўшанда. Кейин чиройли қилиб тушунтириб бердилар. Оғзим очилиб қолди. Истаган нарсамни сўрашим мумкин экан.
"Дубайни айлантириб келақолинг..."
"Субҳаналлоҳ... Дубайдан тузукроқ нарса йўқми сўрашга...Майли олиб бораман...Яна... "Шошиб қолдим демак яна нарса сўрасам бўларкан..."Мошина..."Менга тегсангиз кўчага фақат ўзим олиб чиқаман деб бошидан шарт қўйганман. Рози бўлгансиз. Мошина ҳайдатмайман. Ҳажга олиб бораман бўладими..?"
"Бўлади...", дедиму Ҳаж қаер эди деб ўйлашга тушдим.
Никоҳ ўқилди...
Никоҳнинг эртаси куни эрим мени олиб кетгани келдилар. Тўйга бир ҳафта бор. Тўй кўйлак олгани бордик.
Сипо, ёпиқ кўйлак танладик. Тилла дўконга кирдик. Олмос узук олиб: "Бу совға... Тўй куни тақиб олинг", дедилар.
Сўнг Чорсудаги китоб дўконга олиб кирдилар. Намоз, никоҳ, тавба, ўлим ҳақидаги китоблардан танлаб олиб, қўлимга тутқаздилар.
"Ўқиб ўрганиб туринг. Тушунмаганингизни тўйдан кейин тушунтираман иншааллоҳ... Ўқишни аввал таҳоратдан бошлайсиз...", дедилар жилмайиб.
Уйга келдим.
Ота-онам ҳамма ишни ташлаб, китоб титишга тушиб кетишди.
Биз ўзимизни мусулмон санасакда лекин кофирлардан фарқимиз йўқ эди.
Бизда умуман, заррача мусулмонлик аломати бўлмаган.
Фақатгина ўликларимизни мусулмонларга хос тарзда кўмганмиз холос.
Ўзимизни мусулмон деб юрганимизга китоб варақлаб уялиб кетдик.
Уйимизда меҳмонларга аталган шампан, вино, виски ҳар доим ҳозиру нозир турган.
Жойнамоз, тасбеҳ топилмасада шайтоннинг суви топилар эди.
Лекин шунга қарамай ота-онам исломий ҳаётда яшаганларни қаттиқ ҳурмат қилишар эди. Диндорларга нисбатан қалбларида чиркинлик бўлмаган...
Мен ўзимга таалуқли китобни олдиму хонамга кириб кетдим.
,,Никоҳ китоби"
Тўй...
Катта тўйхонанинг юқори қаватини эркаклар учун, кириш қаватини аёллар учун ҳозирлашибди. Мен мошинадан тушаман, куёв оёғимни босади, гул тутқазади ва бирга етаклашиб кириб кетамиз деб ҳаёл қилгандим. Йўқ...ундай бўлмади. Тўйхонага мени аёллар олиб кирдилар. Ва тўрда аёллар билан ўтирдим. Куёвни кўрмадим.
Тўй тугади...
Жуда чиройли ўтди. Бош оғриқларсиз, бақир-чақирларсиз.
Биз томондан йигирматага яқин аёллар ётиб қолишди. Қайнонам илтимос қилиб олиб қолибдилар тўғрироғи... Шунга олдиндан тайёргарлик кўришган экан.
Тун...
Куёв бола ярим кечаси ним табассум билан кириб, салом бердилар. Ўрнимдан туриб, мен ҳам салом бердим.
"Куттириб қўймадимми...?"
Мен ҳам шошганимдан, ҳижолатдан: "Йўғе кутмаётгандим...", дедим.
"Унда нега ухламасдан ўтирибсиз...?"
Нима дейишни билмай, кулиб юбордим.
Духоба қутида қўлимга совға тутқазиб: "Бу сизга арзимаса ҳам. Кўп куттириб, соғинтирганим учун...", дедилар ёқимли жилмайиб. Очиб қарадим... Тилла занжир зираги билан эди.
"Ёқдими..."
"Ҳа, албатта. Лекин сизга совға тайёрламаган эдим. Мени уялтириб қўйдингиз...", дедим астойидил уялиб.
"Эр-хотин аҳил-иноқ яшасак ўша менга совға...", дедилар елкамдан қучиб.
"У бу нарса едингизми...?"
"Ҳа, едим..."
"Негадир мени қорним очди. Келинг дастурхонга бирга гаплашиб чой ичамиз..."
Мен бироз аввал холам билан чой ичиб, қорнимни тўйғазиб олганим учун, ҳеч нарса емасдан куёвни томоша қилиб ўтиравердим.
"Ану куни уйингизга адангиз билан кўришгани борганимизда дастурхондаги пишириқларни ким пиширган эди сизми...?"
"Ҳа", деб бошимни қимирлатиб қўйдим.
"Машааллоҳ, жуда мазали бўлганидан мазаси ҳали ҳам оғзимда турибди..."
Мени тасаввуримда диндор эркаклар қўпол, муомала билмайдиган, ҳасис, қовоқ-тумшуғи осилган, кулмайдиган, аёлларга чиройли муомала қилмайдиган кишилар эди.
Лекин қаттиқ адашганимни совчи бўлиб келишганда билгандим. Гўзал муомалали, ҳазилкаш, очиқ, самимий эрим биринчи учрашувда ўзларига ром қилиб қўйган эдилар. Бир мени эмас адамларни ҳам...
Чой ичарканлар, кузатиб ўтириб ўзимга ўзим дейман: "Инсонлар нақадар адолатсиз... Ҳар доим динсизлар мусулмонларни жуда қўпол, хунук қилиб кўрсатишга уриниб келишган. Мана қаршимда битта диндор ўтирибди. Нимаси ёмон... Айби нима? Ўша ўзини маданиятли санаган кофирлардан минг марта афзалку... Ўшалардан ўлса ўлиги ортиқ... Ҳар тар
"Дубайни айлантириб келақолинг..."
"Субҳаналлоҳ... Дубайдан тузукроқ нарса йўқми сўрашга...Майли олиб бораман...Яна... "Шошиб қолдим демак яна нарса сўрасам бўларкан..."Мошина..."Менга тегсангиз кўчага фақат ўзим олиб чиқаман деб бошидан шарт қўйганман. Рози бўлгансиз. Мошина ҳайдатмайман. Ҳажга олиб бораман бўладими..?"
"Бўлади...", дедиму Ҳаж қаер эди деб ўйлашга тушдим.
Никоҳ ўқилди...
Никоҳнинг эртаси куни эрим мени олиб кетгани келдилар. Тўйга бир ҳафта бор. Тўй кўйлак олгани бордик.
Сипо, ёпиқ кўйлак танладик. Тилла дўконга кирдик. Олмос узук олиб: "Бу совға... Тўй куни тақиб олинг", дедилар.
Сўнг Чорсудаги китоб дўконга олиб кирдилар. Намоз, никоҳ, тавба, ўлим ҳақидаги китоблардан танлаб олиб, қўлимга тутқаздилар.
"Ўқиб ўрганиб туринг. Тушунмаганингизни тўйдан кейин тушунтираман иншааллоҳ... Ўқишни аввал таҳоратдан бошлайсиз...", дедилар жилмайиб.
Уйга келдим.
Ота-онам ҳамма ишни ташлаб, китоб титишга тушиб кетишди.
Биз ўзимизни мусулмон санасакда лекин кофирлардан фарқимиз йўқ эди.
Бизда умуман, заррача мусулмонлик аломати бўлмаган.
Фақатгина ўликларимизни мусулмонларга хос тарзда кўмганмиз холос.
Ўзимизни мусулмон деб юрганимизга китоб варақлаб уялиб кетдик.
Уйимизда меҳмонларга аталган шампан, вино, виски ҳар доим ҳозиру нозир турган.
Жойнамоз, тасбеҳ топилмасада шайтоннинг суви топилар эди.
Лекин шунга қарамай ота-онам исломий ҳаётда яшаганларни қаттиқ ҳурмат қилишар эди. Диндорларга нисбатан қалбларида чиркинлик бўлмаган...
Мен ўзимга таалуқли китобни олдиму хонамга кириб кетдим.
,,Никоҳ китоби"
Тўй...
Катта тўйхонанинг юқори қаватини эркаклар учун, кириш қаватини аёллар учун ҳозирлашибди. Мен мошинадан тушаман, куёв оёғимни босади, гул тутқазади ва бирга етаклашиб кириб кетамиз деб ҳаёл қилгандим. Йўқ...ундай бўлмади. Тўйхонага мени аёллар олиб кирдилар. Ва тўрда аёллар билан ўтирдим. Куёвни кўрмадим.
Тўй тугади...
Жуда чиройли ўтди. Бош оғриқларсиз, бақир-чақирларсиз.
Биз томондан йигирматага яқин аёллар ётиб қолишди. Қайнонам илтимос қилиб олиб қолибдилар тўғрироғи... Шунга олдиндан тайёргарлик кўришган экан.
Тун...
Куёв бола ярим кечаси ним табассум билан кириб, салом бердилар. Ўрнимдан туриб, мен ҳам салом бердим.
"Куттириб қўймадимми...?"
Мен ҳам шошганимдан, ҳижолатдан: "Йўғе кутмаётгандим...", дедим.
"Унда нега ухламасдан ўтирибсиз...?"
Нима дейишни билмай, кулиб юбордим.
Духоба қутида қўлимга совға тутқазиб: "Бу сизга арзимаса ҳам. Кўп куттириб, соғинтирганим учун...", дедилар ёқимли жилмайиб. Очиб қарадим... Тилла занжир зираги билан эди.
"Ёқдими..."
"Ҳа, албатта. Лекин сизга совға тайёрламаган эдим. Мени уялтириб қўйдингиз...", дедим астойидил уялиб.
"Эр-хотин аҳил-иноқ яшасак ўша менга совға...", дедилар елкамдан қучиб.
"У бу нарса едингизми...?"
"Ҳа, едим..."
"Негадир мени қорним очди. Келинг дастурхонга бирга гаплашиб чой ичамиз..."
Мен бироз аввал холам билан чой ичиб, қорнимни тўйғазиб олганим учун, ҳеч нарса емасдан куёвни томоша қилиб ўтиравердим.
"Ану куни уйингизга адангиз билан кўришгани борганимизда дастурхондаги пишириқларни ким пиширган эди сизми...?"
"Ҳа", деб бошимни қимирлатиб қўйдим.
"Машааллоҳ, жуда мазали бўлганидан мазаси ҳали ҳам оғзимда турибди..."
Мени тасаввуримда диндор эркаклар қўпол, муомала билмайдиган, ҳасис, қовоқ-тумшуғи осилган, кулмайдиган, аёлларга чиройли муомала қилмайдиган кишилар эди.
Лекин қаттиқ адашганимни совчи бўлиб келишганда билгандим. Гўзал муомалали, ҳазилкаш, очиқ, самимий эрим биринчи учрашувда ўзларига ром қилиб қўйган эдилар. Бир мени эмас адамларни ҳам...
Чой ичарканлар, кузатиб ўтириб ўзимга ўзим дейман: "Инсонлар нақадар адолатсиз... Ҳар доим динсизлар мусулмонларни жуда қўпол, хунук қилиб кўрсатишга уриниб келишган. Мана қаршимда битта диндор ўтирибди. Нимаси ёмон... Айби нима? Ўша ўзини маданиятли санаган кофирлардан минг марта афзалку... Ўшалардан ўлса ўлиги ортиқ... Ҳар тар