آخرین سیگنال هفته کاری ببینیم چی میشه

بزرگ‌ترین توهمی که در آن زندگی می‌کنیم، این باور است که می‌توانیم از رنج بگریزیم.

می‌کوشیم از آن دوری کنیم، از آن بگریزیم، آن را سرکوب کنیم — اما رنج دشمن نیست، آموزگار است.

رنج همان آتشی‌ست که روح را تربیت می‌کند؛ بی‌آن، نرم، شکننده و ناپخته باقی می‌ماندیم.

رنج ما را شکل می‌دهد و می‌تراشد، ما را نیرومندتر و واقعی‌تر می‌سازد.

آنان که از رنج می‌گریزند، درس‌هایش را از دست می‌دهند و همچون سایه‌ها زندگی می‌کنند، بریده از ژرفای زندگی.

نیروی حقیقی در روبه‌رو شدن با رنج است،
زیرا تنها از خلال رنج است که خودِ واقعی‌مان را می‌شناسیم.