vmess://eyJhZGQiOiI1Ljc1LjE1Mi41NCIsImFpZCI6IjAiLCJob3N0IjoiIiwiaWQiOiI3ODc0ZjJjNy03MDEwLTQ3ZGYtYTViZS03NzI5MDAxNjYzMDMiLCJuZXQiOiJ3cyIsInBhdGgiOiIvZ3JhcGhxbCIsInBvcnQiOiI4MCIsInBzIjoiQHdlYXJlc3RhbmQg2qnYp9mG2KfZhCDZhdinIiwic25pIjoiIiwidGxzIjoiIiwidHlwZSI6IiIsInYiOiIyIn0=



کنون ای سخن گوی بیدار مغز

یکی داستانی بیارای نغز

سخن چون برابر شود با خرد

روان سراینده رامش برد

کسی را که اندیشه ناخوش بود

بدان ناخوشی رای اوگش بود

همی خویشتن را چلیپا کند

به پیش خردمند رسوا کند

ولیکن نبیند کس آهوی خویش

ترا روشن آید همه خوی خویش

@wearestand

vmess://eyJhZGQiOiIxOTUuMjAxLjkyLjUzIiwiYWlkIjoiMCIsImhvc3QiOiIiLCJpZCI6IjVhMDU2YjBhLWNmNmItNGY1YS1hM2E5LWE1NzU3MjY3YzM3YSIsIm5ldCI6IndzIiwicGF0aCI6Ii9ncmFwaHFsIiwicG9ydCI6IjgwIiwicHMiOiJAd2VhcmVzdGFuZCDaqdin2YbYp9mEINmF2KciLCJzbmkiOiIiLCJ0bHMiOiIiLCJ0eXBlIjoiIiwidiI6IjIifQ==

چه گفتست آن موبد پیش رو

که هرگز نگردد کهن گشته نو

تو چندان که گویی سخن گوی باش

خردمند باش و جهانجوی باش

چو رفتی سر و کار با ایزدست

اگر نیک باشدت جای ار بدست

نگر تا چه کاری همان بدروی

سخن هرچه گویی همان بشنوی

درشتی ز کس نشنود نرم گوی

به جز نیکویی در زمانه مجوی

به گفتار دهقان کنون بازگرد

نگر تا چه گوید سراینده مرد
@wearestand

vmess://eyJhZGQiOiI4OC4xOTguOTEuMTMxIiwiYWlkIjoiMCIsImhvc3QiOiIiLCJpZCI6ImRhOWY1YjQ4LTE5YmMtNDZlOC04ODNmLWQ3MWIzZTA0ZThlYSIsIm5ldCI6IndzIiwicGF0aCI6Ii9ncmFwaHFsIiwicG9ydCI6IjgwIiwicHMiOiJAd2VhcmVzdGFuZCDaqdin2YbYp9mEINmF2KciLCJzbmkiOiIiLCJ0bHMiOiIiLCJ0eXBlIjoiIiwidiI6IjIifQ==


بدو گفت کاین روی و موی و نژاد

همی خواستی داد هر سه به باد

به مشکوی زرین کنم شایدت

سر ماه رویان کنم بایدت

چنین داد پاسخ که دیدم ترا

ز گردنکشان برگزیدم ترا

بت اندر شبستان فرستاد شاه

بفرمود تا برنشیند به گاه

بیراستندش به دیبای زرد

به یاقوت و پیروزه و لاجورد

دگر ایزدی هر چه بایست بود

یکی سرخ یاقوت بد نابسود

@wearestand