"در امتداد حیات " ...

اثری آرامش بخش و رویایی
از "لیوینگ روم" در سبک محبوب لوفای


شادمانى انسان و شادمانى ديگران به يكديگر بستگى دارد.

لازم نيست مصلح اجتماعى باشيد كه بتوانيد دنياى بهترى بسازيد؛ بلكه همين‌كه دنياى خصوصى خودتان را بهتر كنيد، خدمت بزرگى كرده‌ايد...

#آلفرد_آدلر



#با_هم_بشنویم
#زن_زندگی_آزادی 🕊


🌺@SELMULY چکامـه

•
وقتی مشروطه شد، به‌ خیال آن افتادیم که همه‌ی مشکل ما حل شد، چون که تمام مشکل را در تغییر قدرت می‌دیدیم و هیچ‌کس ما را نگفت که باید خود را نیز تغییر دهیم، همه‌ی خیالمان این بود که قدرت را کوتاه‌ کنیم، قدرت شاه را و هیچ به اندیشه‌ی قامتِ خود نبودیم که آن را هم بالا ببریم..."

"سیدحسن_تقی‌زاده" (1348_1257)
از رهبران انقلاب جنبش مشروطه در ایران


🌺@SELMULY چکامـه

•

📣 «اگـــــر ۵۰ میلیون نفر به یک چیز احمقانه باور داشته باشند، آن چیز همچنان احمقانه است!»

✍️ «آناتول فرانس»

✏️ کارتون از:
Gurbuz Dogan Eksioglu

#کارتون


🌺@SELMULY چکامـه

•
#توهم می‌تواند هزاران سال حکومت کند، بر کل ملت‌ها یوغ آهنین خود را تحمیل کند، نجیب‌ترین انگیزه‌های بشریت را خفه کند و حتی با کمک بردگان و فریب‌خوردگان خود، کسانی را که قادر به فریب دادنشان نیست، در زنجیر بکشد. توهم دشمنی است که خردمندترین انسان‌های همه دوران‌ها با آن مبارزه نابرابر کرده‌اند؛ و تنها آنچه از آن پس گرفته‌اند، میراث بشریت شده است.


آرتور شوپنهاور
زادروز ۲۲ فوریه ۱۷۸۸
کتاب: جهان به مثابه اراده و تصور

🌺@SELMULY چکامـه

‍ ‍ 🕊️


ما وقتی جوان هستیم سن و سال برایمان مفهومی ندارد
من هرگز در مورد آن دو بار فکر نکردم
تا وقتی که یک روز این پیر مرد موجودیت پیدا کرد
و این چیزی است که او به من گفت
و این چیزی است که او به من گفت


من میدانم جوانی چیست
ولی تو، تو نمیدانی پیری چیست
یک روز تو نیز همین را خواهی گفت
زمان آنرا همراه خود میبرد
پس داستان گفته شده


من سوالات زیادی را از افراد خردمندی که آنها را دیدم پرسیده ام
ولی نتوانستم تمام پاسخ ها را پیدا کنم
و هیچکس دیگری نیز تا کنون نیافته
روزهایی خاطره انگیز بر جای خواهد ماند
آکنده از اشک ها و لبخندها
بعد از تابستان، زمستان
می آید و بدین ترتیب سال ها سپری میشوند.


پس دوست من

بیا تا با هم موسیقی را بیافرینیم
من قدیمی مینوازم و تو برایم جدید بخوان
با گذشت زمان وقتی ایام شباب تو بسر رسید
فردی وجود خواهد داشت که وقتش را با تو سهیم کند
من میدانم جوانی چیست
ولی تو، تو نمیدانی پیری چیست


پس دوست من

بیا تا با هم موسیقی را بیافرینیم
من قدیمی مینوازم و تو برایم جدید بخوان
با گذشت زمان وقتی ایام شباب تو بسر رسید
فردی وجود خواهد داشت که وقتش را با تو سهیم کند
فردی وجود خواهد داشت که وقتش را با تو سهیم کند


آهنگ زیبای "" من می‌دانم جوانی چیست "" اثر اورسون ولز....


🌺@SELMULY چکامـه

‍ ⚔🛡

‍ بیشتر ملت‌ها تاریخ‌شان را نه آن‌گونه که بوده، بلکه آن‌گونه که دوست دارند بوده باشد به یاد می‌آورند. در این فرآیند، انقلاب از یک رویداد پر از خطا، ترس و تناقض، به اسطوره‌ی ملی تبدیل می‌شود: داستانی قهرمانانه که شکست‌ها، تردیدها و خشونت‌هایش به حاشیه رانده می‌شود.

فیلسوف آلمانی والتر بنیامین (Walter Benjamin) می‌گفت تاریخ رسمی همیشه تاریخ پیروزمندان است. یعنی روایت مسلط، آن چیزی نیست که واقعاً رخ داده، بلکه آن چیزی است که قدرت تصمیم گرفته به یاد بماند.

نقاشی‌های تاریخی قرن نوزدهم دقیقاً در همین نقطه وارد عمل می‌شوند. قهرمان‌ها را در نور طلایی نشان می‌دهند، شکست‌ها را حذف می‌کنند، و لحظه‌ای از آشوب را به تصویری ابدی از افتخار بدل می‌سازند.

در نتیجه، نسل‌های بعدی نه با واقعیت انقلاب، بلکه با تصویر آرمانی آن بزرگ می‌شوند. اما مشکل از همین‌جا آغاز می‌شود.
وقتی اسطوره جای تجربه‌ی واقعی را می‌گیرد، جامعه دیگر نمی‌تواند از گذشته یاد بگیرد؛ چون گذشته نه یک درس، بلکه یک افسانه‌ی مقدس شده است.


® Storming Of the Bastille, 1789, Jean Pierre Houël
«یورش به باستیل، ۱۷۸۹، اثر ژان-پیر اوئل»


🌺@SELMULY چکامـه

✨💫

‏نومید نشوی از دراز شدن ظلمت، که چون تاریکی دراز آید، بعد از آن روشنایی دراز آید.

‏ #مقالات_شمس‌

«شب و روزگار خوش»


🌺@SELMULY چکامـه

"آخرین شب زمستان " ...


گریه نکن خواهرم. در خانه‌ات درختی خواهد رویید و درخت‌هایی در شهرت و بسیار درختان در سرزمینت..
و باد پیغام هر درختی را به درخت دیگر خواهد رسانید و درخت‌ها از باد خواهند پرسید: در راه که می‌آمدی سحر را ندیدی..؟


✍ #سیمین_دانشور
      #سووشون


#با_هم_بشنویم
#زن_زندگی_آزادی 🕊


🌺@SELMULY چکامـه

۴اسفند #درگذشت

علی باباچاهی (۲۰ آبان ۱۳۲۱ – ۴ اسفند ۱۴۰۴) شاعر، نویسنده، محقق و منتقد ایرانی بود.

علی باباچاهی متولد سال ۱۳۲۱ در بندر کنگان استان بوشهر است. وی دوره دبستان و دبیرستان را در بوشهر گذراند. در دوره اول متوسطه، به شعر و ادبیات علاقه‌مند شد. در مسابقه ادبی دانش‌آموزی دبیرستان‌های بوشهر و سپس شیراز رتبه اول را به دست آورد. در این دوره شعرهایش در مجلات تهران، با نام مستعار «ع. فریاد» چاپ می‌شد. اما وقتی یکی از شعرهای این شاعر در مجله امید ایران به عنوان «بهترین شعر هفته» به چاپ رسید، شعرهایش را به امضای خودش در مجلات چاپ کرد.
وی پس از اتمام دوره دبیرستان در بوشهر، حدود سال ۴۰–۳۹ به دانشکده ادبیات شیراز راه یافت. او در این سال‌ها به اتفاق چند تن از دانشجویان، جلساتی ادبی در دانشکده ادبیات شیراز برگزار کرد.

باباچاهی حدود سال ۱۳۴۵ وارد آموزش و پرورش شد و به مدت ۱۸ سال در بوشهر به تدریس ادبیات مشغول شد که بعد از انقلاب در سال ۱۳۶۲ به اجبار بازنشسته شد. باباچاهی در طول مدت تدریس خود در بوشهر علاوه بر چاپ شعر در مجله پایتخت، از فعالیت مطبوعاتی نیز غافل نبود.

🌺@SELMULY چکامـه

برای علی باباچاهی

یاعلی... چرا مُردی، کارت داشتیم!

او که برای ما و در دورانِ ما به گل سرخ وظیفه می‌داد، تا ناموسِ کلمه، صاحبِ حضور شود: مرحبا علی! چه در قید و چه در عین... سر آورده‌ی واژه‌ها بودی. آنقدر در عینِ و قیدِ حیات عاشقانه، عمیق زیست که خندیدن برایش آسان می‌نمود: رازی که علیهِ افسردگی به کرانه‌ی کلمات می‌رسد، به شعر می‌رسد و به شعر ناب می‌رسد. او آمده‌ی عصر سوگ بود.
پرده به پرده‌ی هر زمان، او جایی ایستاده بود که زمان، مردم، و تاریخ به ملتقایِ قیامِ مستمر می‌رسند و همواره می‌شوند.
و او آنقدر علی باباچاهی بود که " علی باباچاهی" شد. پیرسالِ جوان‌جو. تنها بی‌هودگی هراسانش می‌کرد. گندمگونِ دانایی، خودش دست خودش را گرفت تا به این مقام بی‌ملال رسید. سخت است از شهرستان بیایی و گرگ‌های پیدا و ناپیدا پاره پاره‌ات نکنند. چنین شاعرانی، حتی یکی تا پیراهن از خود ندارد که گرگ زده‌گان را شادمان کند. و سخت‌تر اینکه عمری با گرگ نرد ببازی و خود گرگ نشوی! لغزان بر لبه‌ی تیغ خلاقیت ایستادن، هزینه‌ها باید مهیا کرد. علی نیازی به امر اثبات نداشت تا آنجا که این فعل فراری به شاعر ما محتاج افتاد.
مبارزه‌ی بی امانِ یک شاعر از حاشیه آمده بسیار دشوارتر از رسیدن به عظمتِ "امضا" است. هشتاد و سه سال صاحبِ سایه بود. هشتاد و سه سالِ پرثمر، نوش جانت علیِ جنوبی همیشه مضطربِ ما. بعد از طی مراحل اداری، انجا زیرِ درخت توبا چشم به راهِ توست. همان عزیزِ ما هوشنگ چالنگی، سفارش کن حوریانِ زرینه‌ی مرمر پوش را بی‌دلیل رد نکن تا من بیایم. آدرسِ بامداد یادتان نرود‌. آنجا از بگیر و ببند و گشت و لباس شخصی‌ها خبری نیست.
یاعلی‌‌... چرا ندارد! همه می‌میرند: در عیش ماندن و با عشق رفتن. این تازه آغازِ رازِ "آزادی بیان" است.!

#سیدعلی‌_صالحی


🌺@SELMULY چکامـه