سختیِ فیزیکی یک فرصت است چون بدن با استفاده قوی‌تر می‌شود.

سختیِ روانی ساخته‌ی خود توست. با فاصله گرفتن از بدن و ذهن، أن‌ها تبدیل به یک سرگرمی عالی می‌شوند.

#سادگورو

@sedaye_daron

دیر یا زود، فقر بیرونی از میان میرود
ما اکنون از تکنولوژی کافی برای رفع فقر برخورداریم
افراد واقعا فقير کسانی هستند که عشق را نادیده می‌گیرند
در زمین مملو از افراد فقیری است که قحطی زده عشق اند
دیر یا زود، فقر بیرونی از میان میرود. مشکل اصلی، #فقر_درونی است.
هیچ تکنولوژی ای نمی تواند آن را مرتفع کند. ما اکنون قادریم به سایر مردم غذا بدهیم
اما چه کسی روح را تغذیه خواهد کرد؟
علم قادر به این کار نخواهد بود
چیز دیگری لازم است و آن دیانت است
علم کار خود را به انجام رسانده است.
در این زمان است که #دین_حقیقی   میتواند وارد دنیا شود.
وقتی علم تمام قوای خود را منتشر کرده و همه ی انسان ها از لحاظ مادی به رضایت خاطر رسیده باشند، از خانه، غذا و تحصیلات مناسب برخوردار شده باشند، آن گاه برای نخستین بار متوجه میشوند که غذایی تازه ضرورت دارد.
آن غذا عشق است و علم نمیتواند آن را فراهم کند.
فقط دیانت قادر به تغذیه ی روح است
دیانت، علم عشق است.

#اشو


@sedaye_daron

هر چی بگی و هر صدایی از ذهنت بیاد بیرون همون صدا
تقویت میشه به خودت بر میگرده این قانون جهان هستیه اگه بگی پـــــ‍.‍ول ندارم دنیا دلایلی بهت میده بیشتر بگی اگه بگی خدایا شکرت همه چی دارم دنیا دلایلی بهت میده بیشتر شکرگزاری کنی فقط گفتنش مهم نیست احساسی که ایجاد میشه مهمه همه چیز ارتعاش داره جهان هستی ارتعاش کلامت رو میگیره و اونو بهت برمیگردونه مواظب صداهای ذهنت باش.


@sedaye_daron

از تمام همنشینان جدی پرهیز کن ...
از مردمانی که سعی دارند کسی باشند دوری کن. بیشتر و بیشتر با مردمانی کوک شو که فقط زندگی خودشان را زندگی می‌کنند، سعی نمی‌کنند کسی باشند، کسانی که همانگونه که هستند زندگی می‌کنند.

با آنان حرکت کن، این‌ ها مردمان معنوی واقعی در دنیا هستند. رهبران مذهبی مردمانی واقعاً روحانی نیستند، آنان سیاستمدار هستند. آنان می‌ باید در کار سیاست باشند. آنان دیانت را به زشتی فاسد کرده‌اند.

آنان دیانت را چنان جدی کرده‌اند که کلیساها بیشتر شبیه بیمارستان یا قبرستان شده‌اند. آن سرور و نشاط و لذت بردن کاملاً ازبین رفته است.

نمی‌توانی در یک کلیسا برقصی؛ نمی‌توانی بخندی. خنده از کلیساها بیرون رفته است، ولی به‌ یاد بسپار: لحظه‌ای که خنده از کلیسا بیرون برود، خداوند نیز بیرون رفته است.

اشو


@sedaye_daron

«فردا» هرگز از راه نمی‌رسد. این زیبایی زندگی است: شما فقط باید یاد بگیرید امروز را مدیریت کنید. روز به روز، لحظه به لحظه.



@sedaye_daron

انسانی که همیشه با چشمان باز نگاه می‌کند، هنر دیدن با چشمان بسته را فراموش کرده است.
آنچه که با چشمان بسته دیده می‌شود، در مقایسه با آنچه با چشمان باز دیده می‌‌شود هیچ است.

وقتی که چشمانت را باز می‌کنی وارد دنیای محدوده‌ها می‌شوی. وقتی که چشمانت را می‌بندی درهای بی‌نهایت گشوده می‌شوند.

چشم‌ها فقط با روی هم نهادن پلک‌ها بسته نمی‌شوند.
بستن چشم‌ها یعنی خالی بودن، رهایی از رویاها و افکار

زمانی که افکار و حواس از بین می‌روند چشم‌ها بسته شده‌اند. آنگاه چیزی که متجلی می‌شود، آگاهی جاودانه است، حقیقت است، سرور است.

تمام بازی مربوط به چشم‌هاست.
با تحول چشم‌ها، همه چیز متحول می‌گردد.

اشو


@sedaye_daron

از نظر فیزیکی دیگران می‌توانند برای ما درد ایجاد کنند، اما رنج ذهنی تنها ساخته‌ی خود ماست.

#سادگورو


@sedaye_daron

"زندگی یعنی همواره روان و در حرکت‌ بودن" ... برو تا به دوردست‌ترین ستاره‌ها برسی ! ... از سفر لذت ببر ... در مورد رسیدن به مقصد زیاد نگران نباش ... "مقصد فقط بهانه‌ای است برای اینکه به سفر ادامه دهی" ... در حقیقت زندگی هیچ هدف و مقصدی ندارد. زندگی یک سفر است ...  سفری به سوی هیچ چیز ، سفری به ناکجا آباد ، "یک سفر محض" ... آگاه شدن تو از این موضوع ، رها و سبکبارت می‌سازد ... تمام دلتنگی‌ها و دلواپسی‌ها تو را ترک می‌کنند ...  تمام نگرانی‌ها ناپدید می‌شوند ، تبخیر می‌شوند "زیرا آنگاه که هدفی وجود نداشته باشد ، شکستی نیز وجود نخواهد داشت" ... شکست یک توهم است زیرا ما هدفی را باور داریم ... "من هرگز احساس ناکامی نمی‌کنم زیرا هیچ توقعی ندارم" ... اگر اتفاقی بیفتد چه خوب ! ... اگر هیچ اتفاقی نیفتد ، چه بهتر! در هر دو صورت نیکوست ...

اشو

@sedaye_daron

اکنون را بغل کن ، حتی اگر می‌سوزاند ... اکنون را حس کن ، حتی اگر تلخ باشد ...  از اینجا و اکنون ، ریشه میزنی ... اکنون را ببین پیش از آنکه بگذرد ، اکنون ، جایی ست که رشد آغاز می‌شود ...


@sedaye_daron

اکنون را بغل کن ، حتی اگر می‌سوزاند ... اکنون را حس کن ، حتی اگر تلخ باشد ...  از اینجا و اکنون ، ریشه میزنی ... اکنون را ببین پیش از آنکه بگذرد ، اکنون ، جایی ست که رشد آغاز می‌شود ...
.

@sedaye_daron

به انسان فقیر نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود، چرا که او یک جنایتکار است. او قرار است جنایتکاران بیشتری، گداهای بیشتری، انگل های بیشتری را برای زمین بیافریند.
.
او قرار است افرادی را به دنیا بیاورد که در بدبختی، گرسنگی، فقر، بیماری و تحقیر زندگی کنند. این یک جنایت است. و قرن‌هاست که به نام خدا، دین و عشق این جنایت درحال انجام است. به انسان فقیر نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود. باید او را عقیم کرد. و این مسئله، موضوع اخلاقی نیست، بلکه مسئلهٔ بقای تمام بشریت است. اگر می‌خواهیم بشریت را از این فقر خودساخته، از این جهنم خودساخته نجات دهیم، پس باید کاملاً صریح و سخت باشیم. به هیچ فقیری نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود.
.
اُشو


@sedaye_daron

سوال : وقتی تنها هستم ، احساس می کنم می توانم به روشهایی مردم را دوست بدارم ، اما به محض اینکه با آنها مواجه میشوم ، پرده ها می افتند ... پاسخ ؛ دوست داشتن مردم واقعی مشکل است ... چون انسان واقعی انتظارات شما را برآورده نمی کند وجودش برای شما بی معناست ، او به اینجا نیامده که انتظارات دیگری را برآورده کند ... او باید زندگی خودش را دنبال کند هر جا که مخالف شما عمل می کند ، یا با احساسات و دریافتهای شما هماهنگ نیست ، مشکل ایجاد می شود ... فکر کردن به عشق بسیار ساده است اما عشق ورزیدن خیلی مشکل ... عاشق جهان شدن خیلی آسان است ، اما مشکل واقعی دوست داشتن یک وجود بشری منحصر بفرد است خیلی راحت است که به خدا یا انسانیت عشق بورزی ... اما مشکل واقعی وقتی بوجود می آید که با شخص واقعی برخورد کنید و رویارویی با او به معنی گذر از تفسیر و زورآزمایی عظیم است ... قرار نیست او برده شما باشد یا شما به بردگی او در آیید. در این جاست که مشکل واقعی رخ می نماید اگر قرار باشد شما یا او برده شوید ، مشکلی نیست ، ولی مشکل در صورتی پیش می آید که هیچک نمی خواهد برده باشد و یا نقش برده را بازی کند ... هر کسی مختار است که آزاد باشد. تمام وجودش سرشار از آزادی شود ... پس بخاطر بسپار ؛ مشکل واقعی با شخصیت شما کاری ندارد ، بلکه با کل پدیده عشق درگیر است ... آن را مشکل شخصی تلقی نکن و گرنه به دردسر می افتی ... هر کسی ناچاراً با مشکل مشابهی مواجه است ، بیشتر یا کمتر ، هرگز به کسی برنخوردم که در عشق مشکلی نداشته باشد ...

اشو ، شهامت

@sedaye_daron

زندگی سرشار و غنی از پدیده‌های تازه است ... به معجزه می‌ماند ... در هر لحظه ، هزاران معجزه روی می‌دهد ... ولی انسانی که ، پُر از پیشداوری است ، هرگز  نخواهد دید ... اشو


@sedaye_daron

بودا می‌گوید : "ارباب خویش ماندن در تمام اوقات دشوار است" ... چیزهای جزیی تو را اثبات می‌کنند که تو یک برده هستی ... کسی توهین می‌کند و خشم در تو برمی‌خیزد ... بنابراین تو فقط اثبات می‌کنی که آن شخص ارباب است ... او هر زمان می‌تواند توهین کند و خشم را در تو ایجاد کند ... تو ارباب خشم خودت نیستی ...کسی می‌آید و تملّق تو را می‌گوید "و تو لبخند می‌زنی" ... اوست که لبخند تو را ایجاد کرده ؛ ارباب اوست ؛ تو ارباب نیستی ... ارباب ماندن بسیار دشوار است ، ولی آزمایش کن ... من شما را "سوامی" swami می‌خوانم ... واژه‌ی سوامی به معنی ارباب است ... سعی کن در هر موقعیتی ارباب باقی بمانی ... "اجازه نده هیچکس تو را دستکاری کند ... اجازه نده که هیچکس تو را فقط به یک «مکانیسم» تنزّل بدهد ... در هر موقعیتی ارباب خویش باقی بمان" و اگر تلاش کنی ، دیریازود شروع می‌کنی به احساس کردن یک نیروی جدید، یک موج جدید از انرژی در تو برمی‌خیزد ...

اشو ، 📚‌ آموزش فراسو


@sedaye_daron

هیچ چیز عظیم تر از تو وجود ندارد ... هیچ چیز بزرگتر از خودت وجود ندارد ... زیرا تو همان کاینات هستی ... تو جهان هستی هستی ، هیچ چیز بزرگتر از تو وجود ندارد ... این فکر نیز در تو کاشته شده است که قدیسان از تو مقدس تر هستند ... من مطابق معرفت خودم زندگی می کنم ... و ادراک من این است که تمام مردم بزرگ دنیا سقراط یا بودا مطابق با نور خودشان زندگی کرده اند ... این چیزی است که آنان را انسان هایی بزرگ ساخته و شکوهی را به زندگی آنان آورده است ...

اشو

@sedaye_daron

گاهی رنج ما از «خود اتفاق» نیست،
از داستانیه که در ذهنمون درباره‌اش می‌سازیم…
وقتی زاویه دیدت رو عوض کنی، همون اتفاق می‌تونه تبدیل به درس، رشد یا حتی رهایی بشه .

@sedaye_daron

من به شما می آموزم که برقصید ، آواز بخوانید و بازی کنید ... "زندگی در هر لحظه باید یک خلاقیت پر ارزش باشد" ... آنچه که خلق می کنید اهمیتی ندارد، می تواند فقط ساختن قصرهای ماسه ای در ساحل باشد ، ولی هرکاری می کنید ، "باید از بازیگوشی و شادمانی شما بیاید" ...

اشو

@sedaye_daron

ذهن ما میدانی است که در آن همه نوع بذری کاشته می‌شود. بذر شفقت، لذت و امید؛ بذر اندوه، ترس و مشکلات.

هر روزه، افکار، کلمات و اعمال ما بذرهای جدیدی را در میدان آگاهی ما می‌کارند
و آنچه این بذرها به بار می‌دهند، جوهره زندگی ما می‌شود.


#تیچ_نات_هات

@sedaye_daron

تو زندگی را به‌تنهایی تجربه می‌کنی ... می‌توانی هر قدر که بخواهی با دیگری صمیمی باشی ، اما همیشه بخشی از تو و وجودت هست که غیرقابل انتقال است ... تو به‌تنهایی می‌میری ، تجربهٔ مرگ فقط از آنِ خودت است ... ممکن است ده‌ها تماشاگر داشته باشی که دوستت دارند ، اما انزوایت ، از تولد تا مرگ ، هرگز به‌طور کامل شکسته نمی‌شود ... استیو تولتز



@sedaye_daron

خنده همان پایه عبادت است، جدي بودن هرگز عابدانه نیست و نمي تواند باشد ،جدي بودن از منیت است بخشي از همان بیماري است خنده بي نفسي است.


کتاب قطره اي در دریا
اشو

@sedaye_daron