Bugun bir do‘stim mendan so‘radi: “Kerberos o‘zi nimaga kerak? Shuncha muammo kerakmi.

” Savol oddiy, lekin aslida juda katta muammoning ichiga kirib boradi. Tasavvur qiling. Bir kompaniyada 100 ta server bor. Va 10 000 ta user ishlaydi. Agar har bir server o‘zicha ishlasa, demak u:
— barcha userlarni bilishi kerak
— ularning parollarini saqlashi kerak
— account aktivmi yoki yo‘qmi tekshirishi kerak.

Endi o‘ylab ko‘ring… 100 ta server 10 000 ta userning parolini saqlasa nima bo‘ladi? Bir joyda parol o‘zgarsa — uni yana 100 ta serverda yangilash kerak. Bir server buzilsa — ichida minglab user credentiallari bor. Bu esa xavfsizlik uchun juda yomon holat. Shu muammo sabab Kerberos paydo bo‘lgan. Kerberos shunday deydi: “Serverlar userlarni bilishi shart emas.” Buning o‘rniga bitta markaziy joy bo‘ladi — KDC(Key Distribution Center).
Faqat shu joy:
— barcha userlarni biladi
— ularning parollarini saqlaydi
— kimga ruxsat borligini tekshiradi.

Qolgan serverlar esa oddiygina shunday deydi: “Agar KDC aytsa — demak bu user haqiqiy.” Xuddi aeroportdagi nazoratga o‘xshaydi. Har bir joyda pasport tekshirilmaydi. Bitta joyda tekshiriladi. Keyin sizga ticket beriladi. Va shu ticket bilan boshqa joylarga bemalol o‘tasiz. Kerberos ham xuddi shunday ishlaydi. Murakkab ko‘rinadi. Lekin aslida u katta infratuzilmani tartibda ushlab turish uchun yaratilgan.