وضعیت من شب امتحان:

تو عذاب دادن خودم، کارم حرف نداره.

سکوت بعد از اینکه میفهمی این لحظه ها دیگه تکرار نمیشه

سکوت لحظه ای که میفهمی هیچی دیگه مثل قبل نیست

سکوت بعد از ی گریه ی طولانی

سایه‌ی غم چنان سنگین بود که نمیدانستند برای کدام بخش گریه کنند

برای ادامه‌ی زندگی به آلزایمر نیاز دارم.

در حال حاضر تنها راه خلاصی از مشکلاتم ،کندن پوست لبمه.

دیدی ؟
بغض ها شبا میترکن
آدما شبا یاد کسایی میوفتن که نباید بیفتن
آدما شبا ی سری حرفا رو میزنن که روزا عمرا به زبون بیارنشون

ولی این اون زندگی نبود که تصورشو می‌کردیم.

این جُور که می‌بریم، تا کِی؟
وین صبر که می‌کنیم، تا چند؟