Scientometrics
جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۲۶ به‌صورت مشترک به Karl Deisseroth از آمریکا و Peter Hegemann و Georg Nagel از آلمان اعطا شد این سه دانشمند به پاس کشفیاتشان درباره کانال‌های یونی حساس به نور و توسعه روش اپتوژنتیک این جایزه را دریافت کرده‌اند. برندگان…
در ارتباط با برندگان جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶
پیتر هگمان (Peter Hegemann) و گئورگ ناگل (Georg Nagel)، پروتئین شگفت‌انگیزی به نام channelrhodopsin را در یک جلبک تک‌سلولی کشف کرده‌اند. هگمان در تلاش برای درک این موضوع بوده است که جلبک تک‌سلولی کلامیدوموناس (Chlamydomonas) چگونه می‌تواند به سمت منبع نور حرکت کند. او و گئورگ ناگل در اوایل دهه ۲۰۰۰، channelrhodopsin را کشف کرده‌اند. پروتئینی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد که روی سطح سلول این جلبک قرار دارد. هنگامی که نور آبی به این پروتئین تابانده می‌شود، کانالی در آن باز شده و یون‌های باردار وارد سلول می‌شوند و یک پیام الکتریکی ایجاد می‌کنند. آن‌ها دریافته‌اند که قرار دادن این پروتئین در هر نوع سلولی، آن سلول را به نور حساس می‌کند.
کارل دیسروث (Karl Deisseroth)، دیگر برنده نوبل پزشکی امسال، channelrhodopsin را به یک کلید کنترل‌شونده با نور برای سلول‌های عصبی تبدیل کرده است. او ژن channelrhodopsin را وارد سلول‌های عصبی موش‌ها کرده و با تاباندن نور آبی به این سلول‌ها توانسته است یک پیام عصبی ایجاد کند. او این یافته مهم را در سال ۲۰۰۵ منتشر کرده است. دو سال بعد نیز توانسته است این کلید کنترل‌شونده با نور را در مغز موش‌های زنده به کار گیرد.
در ادامه، پژوهشگران پروتئین‌های بیشتری پیدا کرده‌اند که می‌توانند سلول‌های عصبی را فعال یا غیرفعال کنند و با طول موج‌های مختلف نور فعال می‌شوند. در سال ۲۰۰۶، این روش «اپتوژنتیک» نام گرفته است
یک سال بعد، گروه پژوهشی دیسروث توانسته است سلول‌های عصبی را در مغز موش‌های زنده فعال کند. آن‌ها ژن channelrhodopsin-2 را وارد نوع خاصی از سلول‌های عصبی در قشر حرکتی مغز کرده‌اند و سپس با استفاده از یک فیبر نوری باریک که از طریق سوراخ کوچکی در جمجمه وارد مغز شده، این سلول‌ها را با نور تحریک کرده‌اند. در نتیجه توانسته‌اند حرکات سبیل‌های موش را کنترل کنند
در همان سال، دیسروث و همکارانش از اپتوژنتیک برای بیدار کردن کنترل‌شده موش‌های خوابیده نیز استفاده کرده‌اند. آن‌ها channelrhodopsin-2 را وارد نوعی سلول عصبی کرده‌اند که تصور می‌شد در بیداری نقش دارد. تاباندن نور به این سلول‌ها باعث بیدار شدن موش‌ها شده و این فرضیه را تایید کرده است
یکی دیگر از یافته‌های مهم در سالهای ابتدایی اپتوژنتیک در سال ۲۰۱۲ منتشر شده است. دیسروث با همکاری سوسومو تونگاوا (Susumu Tonegawa)، برنده جایزه نوبل سال ۱۹۸۷، توانسته است «اِنگرام» یا الگوی مشخصی از مسیرهای عصبی را که هنگام شکل‌گیری یک خاطره ایجاد می‌شود، فعال کند. آن‌ها مغز موش‌ها را هنگام تجربه ترس بررسی کرده و سلول‌های عصبی که به نظر می‌رسیدند در شکل‌گیری این خاطره نقش دارند را شناسایی کرده‌اند. هنگامی که این سلول‌ها بعدا دوباره فعال شده‌اند، موش‌ها نشانه‌های ترس را نشان داده‌اند، حتی در شرایطی که در معرض خطری نبوده‌اند. این نخستین آزمایشی بوده که نشان داده کدام سلول‌های عصبی برای شکل‌گیری یک خاطره خاص ضروری هستند
نخستین گام‌ها برای استفاده درمانی از اپتوژنتیک برداشته شده. مثلا در کارآزمایی‌های بالینی در حال انجام، از این روش برای تلاش در جهت بازگرداندن بینایی افرادی استفاده می‌شود که به دلیل رتینیت پیگمنتوزا، بیماری‌ای که سلول‌های استوانه‌ای و مخروطی چشم را از بین می‌برد، نابینا شده‌اند. در یکی از این موارد، وارد کردن پروتئینی شبیه channelrhodopsin به شبکیه یک فرد نابینا باعث بازگشت بخشی از بینایی شده است و فرد با استفاده از عینک‌های ویژه‌ای که نور ساطع می‌کنند، توانسته است اشیا را روی میز تشخیص داده و بردارد.
توضیحات: لینک
مقالات اصلی مرتبط:
Harz, H., Nonnengasser, C., Hegemann, P. The photoreceptor current of the green alga Chlamydomonas. Philos. Trans. R. Soc. Lond. Ser. B: Biol. Sci. 1992:338:39–52.
Nagel G, Ollig D, Fuhrmann M, Kateriya S, Musti AM, Bamberg E, Hegemann P. Channelrhodopsin-1: a light-gated proton channel in green algae. Science. 2002:296:2395–2398.
Nagel G, Szellas T, Huhn W, Kateriya S, Adeishvili N, Berthold P, Ollig D, Hegemann P, Bamberg E. Channelrhodopsin-2, a directly light-gated cation selective membrane channel. Proc. Natl. Acad. Sci. U. S. A. 2003:100:13940–13945.
Boyden ES, Zhang F, Bamberg E, Nagel G, Deisseroth K. Millisecond-timescale, genetically targeted optical control of neural activity. Nat. Neurosci. 2005:8:1263–1268.
Aravanis AM, Wang LP, Zhang F, Meltzer LA, Mogri MZ, Schneider MB, Deisseroth K. An optical neural interface: in vivo control of rodent motor cortex with integrated fiberoptic and optogenetic technology. J Neural Eng. 2007:4:S143–156
@Scientometric
پیتر هگمان (Peter Hegemann) و گئورگ ناگل (Georg Nagel)، پروتئین شگفت‌انگیزی به نام channelrhodopsin را در یک جلبک تک‌سلولی کشف کرده‌اند. هگمان در تلاش برای درک این موضوع بوده است که جلبک تک‌سلولی کلامیدوموناس (Chlamydomonas) چگونه می‌تواند به سمت منبع نور حرکت کند. او و گئورگ ناگل در اوایل دهه ۲۰۰۰، channelrhodopsin را کشف کرده‌اند. پروتئینی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد که روی سطح سلول این جلبک قرار دارد. هنگامی که نور آبی به این پروتئین تابانده می‌شود، کانالی در آن باز شده و یون‌های باردار وارد سلول می‌شوند و یک پیام الکتریکی ایجاد می‌کنند. آن‌ها دریافته‌اند که قرار دادن این پروتئین در هر نوع سلولی، آن سلول را به نور حساس می‌کند.
کارل دیسروث (Karl Deisseroth)، دیگر برنده نوبل پزشکی امسال، channelrhodopsin را به یک کلید کنترل‌شونده با نور برای سلول‌های عصبی تبدیل کرده است. او ژن channelrhodopsin را وارد سلول‌های عصبی موش‌ها کرده و با تاباندن نور آبی به این سلول‌ها توانسته است یک پیام عصبی ایجاد کند. او این یافته مهم را در سال ۲۰۰۵ منتشر کرده است. دو سال بعد نیز توانسته است این کلید کنترل‌شونده با نور را در مغز موش‌های زنده به کار گیرد.
در ادامه، پژوهشگران پروتئین‌های بیشتری پیدا کرده‌اند که می‌توانند سلول‌های عصبی را فعال یا غیرفعال کنند و با طول موج‌های مختلف نور فعال می‌شوند. در سال ۲۰۰۶، این روش «اپتوژنتیک» نام گرفته است
یک سال بعد، گروه پژوهشی دیسروث توانسته است سلول‌های عصبی را در مغز موش‌های زنده فعال کند. آن‌ها ژن channelrhodopsin-2 را وارد نوع خاصی از سلول‌های عصبی در قشر حرکتی مغز کرده‌اند و سپس با استفاده از یک فیبر نوری باریک که از طریق سوراخ کوچکی در جمجمه وارد مغز شده، این سلول‌ها را با نور تحریک کرده‌اند. در نتیجه توانسته‌اند حرکات سبیل‌های موش را کنترل کنند
در همان سال، دیسروث و همکارانش از اپتوژنتیک برای بیدار کردن کنترل‌شده موش‌های خوابیده نیز استفاده کرده‌اند. آن‌ها channelrhodopsin-2 را وارد نوعی سلول عصبی کرده‌اند که تصور می‌شد در بیداری نقش دارد. تاباندن نور به این سلول‌ها باعث بیدار شدن موش‌ها شده و این فرضیه را تایید کرده است
یکی دیگر از یافته‌های مهم در سالهای ابتدایی اپتوژنتیک در سال ۲۰۱۲ منتشر شده است. دیسروث با همکاری سوسومو تونگاوا (Susumu Tonegawa)، برنده جایزه نوبل سال ۱۹۸۷، توانسته است «اِنگرام» یا الگوی مشخصی از مسیرهای عصبی را که هنگام شکل‌گیری یک خاطره ایجاد می‌شود، فعال کند. آن‌ها مغز موش‌ها را هنگام تجربه ترس بررسی کرده و سلول‌های عصبی که به نظر می‌رسیدند در شکل‌گیری این خاطره نقش دارند را شناسایی کرده‌اند. هنگامی که این سلول‌ها بعدا دوباره فعال شده‌اند، موش‌ها نشانه‌های ترس را نشان داده‌اند، حتی در شرایطی که در معرض خطری نبوده‌اند. این نخستین آزمایشی بوده که نشان داده کدام سلول‌های عصبی برای شکل‌گیری یک خاطره خاص ضروری هستند
نخستین گام‌ها برای استفاده درمانی از اپتوژنتیک برداشته شده. مثلا در کارآزمایی‌های بالینی در حال انجام، از این روش برای تلاش در جهت بازگرداندن بینایی افرادی استفاده می‌شود که به دلیل رتینیت پیگمنتوزا، بیماری‌ای که سلول‌های استوانه‌ای و مخروطی چشم را از بین می‌برد، نابینا شده‌اند. در یکی از این موارد، وارد کردن پروتئینی شبیه channelrhodopsin به شبکیه یک فرد نابینا باعث بازگشت بخشی از بینایی شده است و فرد با استفاده از عینک‌های ویژه‌ای که نور ساطع می‌کنند، توانسته است اشیا را روی میز تشخیص داده و بردارد.
توضیحات: لینک
مقالات اصلی مرتبط:
Harz, H., Nonnengasser, C., Hegemann, P. The photoreceptor current of the green alga Chlamydomonas. Philos. Trans. R. Soc. Lond. Ser. B: Biol. Sci. 1992:338:39–52.
Nagel G, Ollig D, Fuhrmann M, Kateriya S, Musti AM, Bamberg E, Hegemann P. Channelrhodopsin-1: a light-gated proton channel in green algae. Science. 2002:296:2395–2398.
Nagel G, Szellas T, Huhn W, Kateriya S, Adeishvili N, Berthold P, Ollig D, Hegemann P, Bamberg E. Channelrhodopsin-2, a directly light-gated cation selective membrane channel. Proc. Natl. Acad. Sci. U. S. A. 2003:100:13940–13945.
Boyden ES, Zhang F, Bamberg E, Nagel G, Deisseroth K. Millisecond-timescale, genetically targeted optical control of neural activity. Nat. Neurosci. 2005:8:1263–1268.
Aravanis AM, Wang LP, Zhang F, Meltzer LA, Mogri MZ, Schneider MB, Deisseroth K. An optical neural interface: in vivo control of rodent motor cortex with integrated fiberoptic and optogenetic technology. J Neural Eng. 2007:4:S143–156
@Scientometric
Telegram
Scientometrics
جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۲۶ به‌صورت مشترک به Karl Deisseroth از آمریکا و Peter Hegemann و Georg Nagel از آلمان اعطا شد
این سه دانشمند به پاس کشفیاتشان درباره کانال‌های یونی حساس به نور و توسعه روش اپتوژنتیک این جایزه را دریافت کرده‌اند.
برندگان…
این سه دانشمند به پاس کشفیاتشان درباره کانال‌های یونی حساس به نور و توسعه روش اپتوژنتیک این جایزه را دریافت کرده‌اند.
برندگان…
❤12
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روش اپتوژنتیک که امروز حالا منجر به دریافت جایزه نوبل شد(لینک)، این امکان را می‌دهد تا با استفاده از پروتئین‌های حساس به نور امکان فعال‌سازی نورون‌های خاص فراهم شود.
در یک ویدیو از این روش از مقاله ساینس (لینک)، تاباندن نور به موش باعث فعال شدن گروه بسیار مشخصی از نورون‌ها شده که در این موش رفتار تکان دادن بدن برای خشک کردن خود، شبیه تکان دادن بدن یک سگ خیس، ایجاد می‌کند.
توضیحات در پست قبلی:
https://t.me/Scientometric/7309
@Scientometric
در یک ویدیو از این روش از مقاله ساینس (لینک)، تاباندن نور به موش باعث فعال شدن گروه بسیار مشخصی از نورون‌ها شده که در این موش رفتار تکان دادن بدن برای خشک کردن خود، شبیه تکان دادن بدن یک سگ خیس، ایجاد می‌کند.
توضیحات در پست قبلی:
https://t.me/Scientometric/7309
@Scientometric
❤7😱2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این ویدئو هم در مورد استفاده اولیه از اپتوژنتیک برای کمک به بازگرداندن بینایی برای مثال در رتینیت پیگمنتوزا است که در پست با لینک زیر توضیح دادم.
https://t.me/Scientometric/7313
https://t.me/Scientometric/7313
👍7❤2👀2🔥1
دسترسی به پایگاه داده بار جهانی بیماری ها (Global Burden of Disease یا GBD) که مرتبط با موسسه IHME از دانشگاه واشنگتن است، از داخل ایران مسدود شده است!
از پست‌های ایکس
pegah_rasoulian و _tripleg94
تصور کنید پزشک و پژوهشگر باشید و فقط به این دلیل که ایرانی هستید، از دسترسی به پایگاه داده «بار جهانی بیماری‌ها» (Global Burden of Disease یا GBD) محروم شوید!!!
GBD:
داده‌های سلامت جهانی که برای درک بار بیماری‌ها و کمک به سیاست‌گذاری‌های سلامت مورد استفاده قرار می‌گیرند!!
جالب است که شما در حال نقض اصل عدم تبعیض دانشگاه واشنگتن هستید. این یک نمونه آشکار از تبعیض نژادی است.
به روز رسانی: از اساتید همراه کانال به من پیام دادند که بدون استفاده از فیلترشکن توانسته‌اند حساب کاربری جدید در وبسایت GBD درست کنند و بعد از وریفای شدن ایمیلشان وارد وبسایت GBD بشوند و از داده های موجود در آن استفاده کنند.
@Scientometric
از پست‌های ایکس
pegah_rasoulian و _tripleg94
تصور کنید پزشک و پژوهشگر باشید و فقط به این دلیل که ایرانی هستید، از دسترسی به پایگاه داده «بار جهانی بیماری‌ها» (Global Burden of Disease یا GBD) محروم شوید!!!
GBD:
داده‌های سلامت جهانی که برای درک بار بیماری‌ها و کمک به سیاست‌گذاری‌های سلامت مورد استفاده قرار می‌گیرند!!
جالب است که شما در حال نقض اصل عدم تبعیض دانشگاه واشنگتن هستید. این یک نمونه آشکار از تبعیض نژادی است.
به روز رسانی: از اساتید همراه کانال به من پیام دادند که بدون استفاده از فیلترشکن توانسته‌اند حساب کاربری جدید در وبسایت GBD درست کنند و بعد از وریفای شدن ایمیلشان وارد وبسایت GBD بشوند و از داده های موجود در آن استفاده کنند.
@Scientometric
😢11❤3😱1
به روز رسانی در مورد پست قبل (لینک): از اساتید همراه کانال به من پیام دادند که بدون استفاده از فیلترشکن توانسته‌اند حساب کاربری جدید در وبسایت GBD درست کنند و بعد از وریفای شدن ایمیلشان، وارد وبسایت GBD بشوند و از داده‌های موجود در آن استفاده کنند.
@Scientometric
@Scientometric
❤1🤬1
گزارش استفاده از هوش مصنوعی در مقالات ارسالی به مجلات خانواده JAMA طی ۲۷ ماه از ۱/۷ درصد به نزدیک ۶٪ افزایش یافته است.
این استفاده از هوش مصنوعی بیشتر برای بهبود و ویرایش زبان مقاله بوده و در مقالات پژوهشگران کشورهای غیرانگلیسی‌زبان نیز بیشتر گزارش شده است. دسترسی به مقاله : لینک
@Scientometric
این استفاده از هوش مصنوعی بیشتر برای بهبود و ویرایش زبان مقاله بوده و در مقالات پژوهشگران کشورهای غیرانگلیسی‌زبان نیز بیشتر گزارش شده است. دسترسی به مقاله : لینک
@Scientometric
ایران در المپیادهای جهانی ریاضی و کامپیوتر، مدال‌های طلای بیشتری از مجموع تمام کشورهای مسلمان جهان کسب کرده است.
ایران در هر دو المپیاد تقریبا تمام کشورهای آسیایی به‌جز چین و کره جنوبی را پشت سر گذاشته است. در مقایسه با ژاپن نیز در یکی از این دو المپیاد عملکرد بهتری داشته و در دیگری پایین‌تر بوده است.
این دستاوردها در شرایطی به دست آمده‌اند که ایران با حدود ۳۷۰۰ تحریم مواجه بوده و بودجه آموزشی آن تنها حدود یک‌سی‌وپنجم بودجه آموزشی آلمان بوده است با این حال، در مقایسه با آلمان در یکی از این دو المپیاد تقریبا هم‌سطح یا بهتر بوده است.
از پست ایکس: لینک
@Scientometric
ایران در هر دو المپیاد تقریبا تمام کشورهای آسیایی به‌جز چین و کره جنوبی را پشت سر گذاشته است. در مقایسه با ژاپن نیز در یکی از این دو المپیاد عملکرد بهتری داشته و در دیگری پایین‌تر بوده است.
این دستاوردها در شرایطی به دست آمده‌اند که ایران با حدود ۳۷۰۰ تحریم مواجه بوده و بودجه آموزشی آن تنها حدود یک‌سی‌وپنجم بودجه آموزشی آلمان بوده است با این حال، در مقایسه با آلمان در یکی از این دو المپیاد تقریبا هم‌سطح یا بهتر بوده است.
از پست ایکس: لینک
@Scientometric
❤30👏1
بزرگترین موفقیت‌ها در مبارزه با سرطان
مقایسه بقای پنج‌ساله بیماران مبتلا به سرطان در سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ نسبت به سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ (طی پنج دهه گذشته در آمریکا) نشان داده که در حال حاضر ۷۱٪ از بیماران مبتلا به سرطان حداقل ۵ سال پس از تشخیص زنده می‌مانند، این رقم در اواخر دهه ۱۹۷۰ حدود ۴۹٪ بوده. (گزارش نیچر)
یکی از چشمگیرترین پیشرفت‌ها مربوط به سرطان ریه بوده که بقای پنج ساله از ۱۳ به ۲۹٪ رسیده. در لوسمی لنفوئیدی کودکان از ۵۷ به ۹۰ افزایش یافته و برای سرطان کبد نیز از اواسط دهه ۱۹۹۰ سه برابر شده و به ۲۲٪ رسیده.
بهبود جراحی و پرتودرمانی و همچنین داروهای جدیدی که سیستم ایمنی را علیه تومورها فعال می‌کنند یا سلول‌های سرطانی دارای جهش‌های خاص را هدف قرار می‌دهند، در این پیشرفت نقش داشته‌اند.
با این حال، پیشرفت در همه سرطان‌ها یکسان نبوده. سرطان پانکراس همچنان کمترین بقای پنج‌ساله را دارد و این میزان تنها ۱۴٪ است. تشخیص و درمان این سرطان همچنان چالش‌برانگیز است، هرچند پیشرفت‌های اخیر (لینک: https://t.me/Scientometric/7282) امید به بهبود نتایج در سالهای آینده را افزایش داده‌اند.
مقایسه بقای پنج‌ساله بیماران مبتلا به سرطان در سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ نسبت به سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ (طی پنج دهه گذشته در آمریکا) نشان داده که در حال حاضر ۷۱٪ از بیماران مبتلا به سرطان حداقل ۵ سال پس از تشخیص زنده می‌مانند، این رقم در اواخر دهه ۱۹۷۰ حدود ۴۹٪ بوده. (گزارش نیچر)
یکی از چشمگیرترین پیشرفت‌ها مربوط به سرطان ریه بوده که بقای پنج ساله از ۱۳ به ۲۹٪ رسیده. در لوسمی لنفوئیدی کودکان از ۵۷ به ۹۰ افزایش یافته و برای سرطان کبد نیز از اواسط دهه ۱۹۹۰ سه برابر شده و به ۲۲٪ رسیده.
بهبود جراحی و پرتودرمانی و همچنین داروهای جدیدی که سیستم ایمنی را علیه تومورها فعال می‌کنند یا سلول‌های سرطانی دارای جهش‌های خاص را هدف قرار می‌دهند، در این پیشرفت نقش داشته‌اند.
با این حال، پیشرفت در همه سرطان‌ها یکسان نبوده. سرطان پانکراس همچنان کمترین بقای پنج‌ساله را دارد و این میزان تنها ۱۴٪ است. تشخیص و درمان این سرطان همچنان چالش‌برانگیز است، هرچند پیشرفت‌های اخیر (لینک: https://t.me/Scientometric/7282) امید به بهبود نتایج در سالهای آینده را افزایش داده‌اند.
❤9👍1😱1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شرکت Nolla Health اعلام کرده که به نخستین سازمان در آمریکا و احتمالا در جهان تبدیل شده که مجوز قانونی برای صدور نسخه اولیه دارو با استفاده از هوش مصنوعی بدون نظارت پزشک را دریافت کرده.
اما این فعلا فقط برای درمان آکنه و در ایالت یوتا است. (لینک)
این شرکت می‌گوید با این مجوز، Nolla نخستین سیستم هوش مصنوعی است که می‌تواند کل فرایند مراقبت از بیمار را به‌صورت یکپارچه مدیریت کند یعنی از تحلیل وضعیت بیمار و انتخاب درمان تا پیگیری پس از درمان.
تاکنون استفاده از هوش مصنوعی در مراقبت‌های سلامت عمدتا به پاسخ‌گویی به سوالات، خلاصه‌سازی اطلاعات یا کمک به پزشکان محدود بوده. برخی سازمان‌ها نیز مجوز استفاده از هوش مصنوعی برای تمدید نسخه‌هایی را دریافت کرده‌اند که ابتدا توسط پزشک صادر شده بوده.
اپلیکیشن Nolla Derm با همکاری متخصصان پوست و پژوهشگرانی از Harvard، MIT و Johns Hopkins توسعه یافته و پیش از این نیز بیش از یک سال تحت نظارت پزشکان فعال بوده و به بیش از ۱۰ هزار بیمار خدمات ارائه کرده.
آکنه به‌عنوان نقطه شروع انتخاب شده. چشم‌انداز بلندمدت این شرکت، فراهم کردن یک پزشک شخصی برای همه افراد است.
@Scientometric
اما این فعلا فقط برای درمان آکنه و در ایالت یوتا است. (لینک)
این شرکت می‌گوید با این مجوز، Nolla نخستین سیستم هوش مصنوعی است که می‌تواند کل فرایند مراقبت از بیمار را به‌صورت یکپارچه مدیریت کند یعنی از تحلیل وضعیت بیمار و انتخاب درمان تا پیگیری پس از درمان.
تاکنون استفاده از هوش مصنوعی در مراقبت‌های سلامت عمدتا به پاسخ‌گویی به سوالات، خلاصه‌سازی اطلاعات یا کمک به پزشکان محدود بوده. برخی سازمان‌ها نیز مجوز استفاده از هوش مصنوعی برای تمدید نسخه‌هایی را دریافت کرده‌اند که ابتدا توسط پزشک صادر شده بوده.
اپلیکیشن Nolla Derm با همکاری متخصصان پوست و پژوهشگرانی از Harvard، MIT و Johns Hopkins توسعه یافته و پیش از این نیز بیش از یک سال تحت نظارت پزشکان فعال بوده و به بیش از ۱۰ هزار بیمار خدمات ارائه کرده.
آکنه به‌عنوان نقطه شروع انتخاب شده. چشم‌انداز بلندمدت این شرکت، فراهم کردن یک پزشک شخصی برای همه افراد است.
@Scientometric
❤6😁3👏2