چند روز پیش درباره مقاله Correspondence منتشر شده در Lancet برای انستیتو پاستور ایران نوشته بودم (اینجا)
حالا در طرح روی جلد شماره جدید مجله لنست که روز قبل منتشر شده، از جملات پایانی این مقاله کوتاه استفاده شده است:
We urgently call on the international health communities…to foster the full restoration of the Pasteur Institute of Iran’s essential laboratory and its diagnostic, surveillance, and vaccine capabilities
ما فورا از جامعه جهانی سلامت میخواهیم ... برای تسهیل بازسازی کامل آزمایشگاه حیاتیِ انستیتو پاستور ایران و توانمندیهای تشخیصی، پایش و واکسنِ آن اقدام کنند.
@Scientometric
حالا در طرح روی جلد شماره جدید مجله لنست که روز قبل منتشر شده، از جملات پایانی این مقاله کوتاه استفاده شده است:
We urgently call on the international health communities…to foster the full restoration of the Pasteur Institute of Iran’s essential laboratory and its diagnostic, surveillance, and vaccine capabilities
ما فورا از جامعه جهانی سلامت میخواهیم ... برای تسهیل بازسازی کامل آزمایشگاه حیاتیِ انستیتو پاستور ایران و توانمندیهای تشخیصی، پایش و واکسنِ آن اقدام کنند.
@Scientometric
❤36👏22🌭11🙏3😭3😡2
چین بهسرعت وارد رقابت جهانی رابطهای مغز و کامپیوتز (Brain-Computer Interface یا BCI) شده و استارتاپهای این کشور حالا روی سیستمهایی کار میکنند که با کمک هوش مصنوعی میتوانند به افراد دارای آسیب نخاعی کمک کنند حرکت کنند، صحبت کنند یا حتی وسایل اطراف را فقط با فکرشان کنترل کنند.
یکی از این شرکتها، NeuroXess، در یک ترایال کوچک نشان داده که یک فرد دچار آسیب نخاعی توانسته فقط با فکر کردن و حرکتدادن نشانگر کامپیوتر، وسایل خانه را کنترل کند. این شرکت همچنین یک مدل زبانی بزرگ (LLM) توسعه داده که میتواند سیگنالهای مغزی مرتبط با زبان چینی را با سرعتی حتی بیشتر از میانگین سرعت صحبتکردن خود چینی ها رمزگشایی کند.
در چند سال اخیر، شرکتهایی، عمدتا در چین و آمریکا، مدلهای زبانی بزرگ را به رابطهای مغز و کامپیوتر اضافه کردهاند. این کار باعث شده پژوهشگران بتوانند فعالیتهای مغزی را با دقتی بیشتر از روشهای سنتی رمزگشایی کنند. در چین، کارآزماییهای بالینی این فناوری روی تعداد محدودی از افراد در حال انجام است و برخی از این دستگاههای مبتنی بر هوش مصنوعی احتمالا بهزودی وارد بازار عمومی خواهند شد.
البته همزمان نگرانیهایی درباره حریم خصوصی و استفاده از دادههای مغزی کاربران مطرح سده، بهویژه حالا که هوش مصنوعی هم وارد این فناوری شده است.
@Scientometric
گزارش نیچر: لینک
یکی از این شرکتها، NeuroXess، در یک ترایال کوچک نشان داده که یک فرد دچار آسیب نخاعی توانسته فقط با فکر کردن و حرکتدادن نشانگر کامپیوتر، وسایل خانه را کنترل کند. این شرکت همچنین یک مدل زبانی بزرگ (LLM) توسعه داده که میتواند سیگنالهای مغزی مرتبط با زبان چینی را با سرعتی حتی بیشتر از میانگین سرعت صحبتکردن خود چینی ها رمزگشایی کند.
در چند سال اخیر، شرکتهایی، عمدتا در چین و آمریکا، مدلهای زبانی بزرگ را به رابطهای مغز و کامپیوتر اضافه کردهاند. این کار باعث شده پژوهشگران بتوانند فعالیتهای مغزی را با دقتی بیشتر از روشهای سنتی رمزگشایی کنند. در چین، کارآزماییهای بالینی این فناوری روی تعداد محدودی از افراد در حال انجام است و برخی از این دستگاههای مبتنی بر هوش مصنوعی احتمالا بهزودی وارد بازار عمومی خواهند شد.
البته همزمان نگرانیهایی درباره حریم خصوصی و استفاده از دادههای مغزی کاربران مطرح سده، بهویژه حالا که هوش مصنوعی هم وارد این فناوری شده است.
@Scientometric
گزارش نیچر: لینک
Nature
China moves AI brain implants from trials towards real-world use
Nature - Chinese start-up firms are supercharging their efforts to develop algorithms for brain–computer interfaces that help people to walk and talk.
🔥10❤6👍3
جبران سریع خواب پس از یک کمخوابی، با کاهش خطر مرگومیر مرتبط است
دستورالعمل های سلامت عمومی توصیه میکنند که بهطور منظم ۷ تا ۹ ساعت خواب داشته باشید و همچنین پس از کمبود خواب در روزهای هفته، خواب جبرانی (catch-up sleep) را در آخر هفتهها توصیه می کنند. اما پژوهش ها درباره خواب جبرانی نتایج متفاوتی داشته اند. برخی مطالعات نشان داده اند که خوابیدن بیشتر در آخر هفتهها ممکن است خطر بیمارهایی مانند پرفشاری خون، دیابت و دمانس را کاهش دهد. با این حال، برخی دیگر از مطالعات هیچ اثری بر خطر مرگ و بیماریهای قلبیعروقی برای این موضوع پیدا نکردهاند.
معمولا چنین به نظر می رسد که مردم کمبود خواب خود در طول هفته را در اخر هفته ها جبران کنند. اما مطالعه جدید نشان میدهد که مردم سعی میکنند هرچه زودتر کمبود خواب خود را جبران کنند.
در مطالعه همگروهی آیندهنگر روی بیش از 85 هزار نفر از UK Biobank، با بررسی دادههای خواب، پنج الگوی روزبهروزِ کم خوابی و جبران سریع خواب (five day-to-day sleep restriction-rebound patterns) شناسایی شده است:
خواب منظم،
کم خوابی بدون جبران،
کم خوابی با جبران،
کم خوابی شدید بدون جبران،
و کم خوابی شدید با جبران.
ارتباط این سبک از خواب ها با مرگ و میر کلی در یک بازه زمانی با میانه 8 سال بررسی شده است. در مقایسه با افراد با خواب منطم، بیشترین میزان مرگ و میر در گروه با الگوی کم خوابی شدید بدون جبران دیده شده است. اما هیچ یک از الگو های کم خوابی با جبران و کم خوابی شدید با جبران، ارتباط معناداری با افزایش میزان مرگ و میر کلی نداشته اند. نتایج به دست آمده از این مطالعه بر روی گروه دیگر از افراد از آمریکا هم بررسی شده و نتایج مشابهی به دست آمده است.
در واقع نتایج مطالعه نشان می دهد که افرادی که در یک شب خواب ناکافی داشته اند و بعد، روز بعد خواب جبرانی داشته اند مثلا یک ساعت بیشتر خوابیده اند، تقریبا همان خطر مرگومیری را داشته اند که افراد با خواب منظم داشته اند.
این یافتهها با این تصور زیستی همراستا هستند که خواب جبرانی ممکن است تا حدی کمبود خواب حاد را جبران کند. اما نباید این طور تفسیر شود که فقط چون می توان کمبود خواب را جبران کرد پس کم خوابی در طول هفته بی خطر است.
مطالعه در Nature Communications
گزارش ساینس: لینک
@Scientometric
دستورالعمل های سلامت عمومی توصیه میکنند که بهطور منظم ۷ تا ۹ ساعت خواب داشته باشید و همچنین پس از کمبود خواب در روزهای هفته، خواب جبرانی (catch-up sleep) را در آخر هفتهها توصیه می کنند. اما پژوهش ها درباره خواب جبرانی نتایج متفاوتی داشته اند. برخی مطالعات نشان داده اند که خوابیدن بیشتر در آخر هفتهها ممکن است خطر بیمارهایی مانند پرفشاری خون، دیابت و دمانس را کاهش دهد. با این حال، برخی دیگر از مطالعات هیچ اثری بر خطر مرگ و بیماریهای قلبیعروقی برای این موضوع پیدا نکردهاند.
معمولا چنین به نظر می رسد که مردم کمبود خواب خود در طول هفته را در اخر هفته ها جبران کنند. اما مطالعه جدید نشان میدهد که مردم سعی میکنند هرچه زودتر کمبود خواب خود را جبران کنند.
در مطالعه همگروهی آیندهنگر روی بیش از 85 هزار نفر از UK Biobank، با بررسی دادههای خواب، پنج الگوی روزبهروزِ کم خوابی و جبران سریع خواب (five day-to-day sleep restriction-rebound patterns) شناسایی شده است:
خواب منظم،
کم خوابی بدون جبران،
کم خوابی با جبران،
کم خوابی شدید بدون جبران،
و کم خوابی شدید با جبران.
ارتباط این سبک از خواب ها با مرگ و میر کلی در یک بازه زمانی با میانه 8 سال بررسی شده است. در مقایسه با افراد با خواب منطم، بیشترین میزان مرگ و میر در گروه با الگوی کم خوابی شدید بدون جبران دیده شده است. اما هیچ یک از الگو های کم خوابی با جبران و کم خوابی شدید با جبران، ارتباط معناداری با افزایش میزان مرگ و میر کلی نداشته اند. نتایج به دست آمده از این مطالعه بر روی گروه دیگر از افراد از آمریکا هم بررسی شده و نتایج مشابهی به دست آمده است.
در واقع نتایج مطالعه نشان می دهد که افرادی که در یک شب خواب ناکافی داشته اند و بعد، روز بعد خواب جبرانی داشته اند مثلا یک ساعت بیشتر خوابیده اند، تقریبا همان خطر مرگومیری را داشته اند که افراد با خواب منظم داشته اند.
این یافتهها با این تصور زیستی همراستا هستند که خواب جبرانی ممکن است تا حدی کمبود خواب حاد را جبران کند. اما نباید این طور تفسیر شود که فقط چون می توان کمبود خواب را جبران کرد پس کم خوابی در طول هفته بی خطر است.
مطالعه در Nature Communications
گزارش ساینس: لینک
@Scientometric
Nature
Acute sleep rebound following sleep restriction is associated with reduced mortality risk
Nature Communications - Existing research primarily focuses on average sleep duration, overlooking dynamic sleep patterns in real-world settings. Here, the authors show that acute sleep rebound...
❤30👍13👌1
Forwarded from سازمان نظام پرستاری جمهوري اسلامی ايران
اینترنت بین المللی وصل شد. حالا همه با هم متصل میشویم.
*در خوشیها و ناخوشیها در کنار مردم میمانیم*
# اینترنتـ پرو ❌
#پرستار_همراه_مردم
#نظام_پرستاری
🆔 @ino_ir
*در خوشیها و ناخوشیها در کنار مردم میمانیم*
# اینترنتـ پرو ❌
#پرستار_همراه_مردم
#نظام_پرستاری
🆔 @ino_ir
❤149👍22😐9🌭6😁2
از مهمترین پیشرفت های درمانی برای سرطان پانکراس در سال های اخیر: عملکرد موفقیتآمیز داروی جدید Daraxonrasib
مطالعه کارآزمایی بالینی فاز ۳ منتشرشده در مجله NEJM نشان داده است که داروی Daraxonrasib در بیماران مبتلا به سرطان پانکراس متاستاتیک (mPDAC) که قبلا تحت درمان قرار گرفته بودهاند، توانسته تا در مقایسه با شیمی درمانی استاندارد، بقای کلی بیماران را بیش از دو برابر کند.
در این مطالعه، میانه بقای بیماران از ۶/۶ ماه با شیمیدرمانی استاندارد به ۱۳/۲ ماه با Daraxonrasib افزایش یافته است.
بیماران دریافتکننده Daraxonrasib در مقایسه با شیمیدرمانی استاندارد، بهترتیب ۶۰ درصد کاهش در خطر مرگ و ۵۵٪ (درگروه با RAS) کاهش در خطر پیشرفت بیماری داشتهاند.
این دارو یک مهارکننده خوراکی RAS(ON) است که مسیر RAS را هدف قرار میدهد. مسیری که در بیش از ۹۰٪ موارد سرطان پانکراس دچار جهش است.
با وجود اینکه Daraxonrasib هنوز تایید نهایی FDA را دریافت نکرده است، FDA بهتازگی مجوز دسترسی زودهنگام (Expanded Access) به این دارو را برای بیماران واجد شرایط صادر کرده و دارو به زودی در دسترس قرار میگیرد (لینک)
ویدئوها در پست بعد: لینک
@Scientometric
مطالعه کارآزمایی بالینی فاز ۳ منتشرشده در مجله NEJM نشان داده است که داروی Daraxonrasib در بیماران مبتلا به سرطان پانکراس متاستاتیک (mPDAC) که قبلا تحت درمان قرار گرفته بودهاند، توانسته تا در مقایسه با شیمی درمانی استاندارد، بقای کلی بیماران را بیش از دو برابر کند.
در این مطالعه، میانه بقای بیماران از ۶/۶ ماه با شیمیدرمانی استاندارد به ۱۳/۲ ماه با Daraxonrasib افزایش یافته است.
بیماران دریافتکننده Daraxonrasib در مقایسه با شیمیدرمانی استاندارد، بهترتیب ۶۰ درصد کاهش در خطر مرگ و ۵۵٪ (درگروه با RAS) کاهش در خطر پیشرفت بیماری داشتهاند.
این دارو یک مهارکننده خوراکی RAS(ON) است که مسیر RAS را هدف قرار میدهد. مسیری که در بیش از ۹۰٪ موارد سرطان پانکراس دچار جهش است.
با وجود اینکه Daraxonrasib هنوز تایید نهایی FDA را دریافت نکرده است، FDA بهتازگی مجوز دسترسی زودهنگام (Expanded Access) به این دارو را برای بیماران واجد شرایط صادر کرده و دارو به زودی در دسترس قرار میگیرد (لینک)
ویدئوها در پست بعد: لینک
@Scientometric
The New England Journal of Medicine
Daraxonrasib or Chemotherapy in Previously Treated Metastatic Pancreatic Cancer | NEJM
Current therapies offer limited benefit for patients with previously treated metastatic
pancreatic ductal adenocarcinoma (mPDAC). Aberrant activation of the RAS pathway is
the key driver of PDAC, w...
pancreatic ductal adenocarcinoma (mPDAC). Aberrant activation of the RAS pathway is
the key driver of PDAC, w...
👏27❤16🔥2😍2😱1
در ارتباط با پست قبلی کانال: تشویق ایستاده حاضرین در کنگره ASCO وقتی نتایج موفقیت آمیز مطالعه RASolute 302 برای داروی Daraxonrasib در درمان سرطان متاستاتیک پانکراس اعلام می شود را در ویدئوهای این پست میبینید. (شاید یک لحظه تاریخی و نقطه عطف در درمان این سرطان)
تصویر هم نمودار KM برای بقای کلی از مقاله این مطالعه را نشان میدهد.
نکته مهمتر این است که این دارو RAS را هدف قرار میدهد. یکی از شایعترین جهشهای سرطانزا که در بسیاری از سرطانها نقش کلیدی دارد و دههها دانشمندان نتوانسته بودند دارویی برای مهار مستقیم آن توسعه دهند (undruggable).
توضیح مطالعه از لینک زیر:
https://t.me/scientometric/7215
تصویر هم نمودار KM برای بقای کلی از مقاله این مطالعه را نشان میدهد.
نکته مهمتر این است که این دارو RAS را هدف قرار میدهد. یکی از شایعترین جهشهای سرطانزا که در بسیاری از سرطانها نقش کلیدی دارد و دههها دانشمندان نتوانسته بودند دارویی برای مهار مستقیم آن توسعه دهند (undruggable).
توضیح مطالعه از لینک زیر:
https://t.me/scientometric/7215
❤57🔥10👏6👎2
داروی جدید با نام (bepirovirsen یا bepi از شرکت GSK) در بسیاری از بیماران مبتلا به ویروس هپاتیت بی (HBV)، منجر به درمان عملکردی (functional cure) می شود.
یک دوره ۶ ماهه از یک داروی آزمایشی برای ویروس هپاتیت بی، در کنار داروهای ضدویروسی استاندارد، در دو مطالعه کارآزمایی بالینی (بیش از ۱۸۰۰ شرکتکننده در ۲۹ کشور) توانسته تا ۱۹٪ از بیماران را به درمان عملکردی (functional cure) برساند. این یعنی این افراد پس از پایان درمان، بدون نیاز به درمان بیشتر، قادر به کنترل طبیعی ویروس می باشند. نتایج در مجله NEJM منتشر شده است (لینک)
اگر چه این نتایج هنوز راه حل کاملی برای این مشکل مهم جهانی محسوب نمیشوند اما متخصصین این یافتهها را چشمگیر و گامی بزرگ برای این حوزه توصیف کرده اند. (لینک)
بیش از ۲۴۰ میلیون نفر در جهان با عفونت HBV زندگی می کنند. این عفونت منجر به مرگ سالانه ۱/۱ میلیون نفر می شود. برآورد ها حاکی از آن است که فقط ۲۷٪ از افراد مبتلا تشخیص داده شده اند و از این میان کمتر از 5٪ درمان دریافت میکنند.
این بیماری در حال حاضر نیازمند درمان مادامالعمر است و کمتر از ۱٪ از بیمارانی که داروهای موجود را دریافت میکنند، پس از قطع درمان قادر به کنترل ویروس هستند. رایجترین داروهای مورد استفاده برای HBV با ایجاد آنالوگهای معیوب از نوکلئوزیدها یا نوکلئوتیدها (nukes) که اجزای سازنده DNA ویروس هستند، توانایی ویروس برای تکثیر ژنهای خود را مختل میکنند.
در مقابل، داروی bepi یک antisense oligonucleotide است که با اتصال به RNA پیامرسان ویروس هپاتیت بی ، روند تکثیر ویروس را مختل میکند، از تولید پروتئینهای موردنیاز جلوگیری میکند و باعث تخریب آن RNA میشود. این دارو همچنین بهطور جداگانه پاسخهای ایمنی علیه ویروس را تحریک میکند.
مطالعات این دارو اما فعلا بر زیرگروهی از بیماران تمرکز داشته که داروهای استاندارد در آنها مؤثر بوده اند. همچنین شرکتکنندگان سطح نسبتا پایینی از پروتئین سطحی ویروس (آنتیژن) در خون را داشته اند و به HIV مبتلا نبوده اند و همچنین سیروز هم نداشته اند.
شش ماه پس از قطع کامل درمان، ۲۳۳ نفر از ۱۲۲۰ نفری که bepi دریافت کرده بودند به درمان عملکردی (functional cure) رسیدند (هم HBV DNA و هم آنتیژن سطحی آن غیرقابل تشخیص بوده) در مقابل، در گروه دارونما (۶۱۴ نفر) هیچ موردی از درمان عملکردی مشاهده نشده است. میزان درمان عملکردی در افرادی که در ابتدای مطالعه پایینترین سطح آنتیژن سطحی ویروس را داشته اند به ۲۶٪ رسیده است.
مثل داروهای نوک (nukes)، داروی bepi هم cccDNA را از بین نمیبرد. یعنی یک درمان استریلکننده (sterilizing cure) ایجاد نمیکند. با این حال، میتواند سطح ویروس HBV را برای مدت کافی و در حد بسیار پایین نگه دارد تا پاسخهای ایمنی علیه ویروس دوباره فعال و تقویت شوند.
اینکه آیا درمان عملکردی ایجادشده توسط bepi، مادامالعمر باقی میماند یا نه، هنوز یک موضوع کلیدی است و نیازمند بررسی بیشتر از طریق پیگیریهای طولانیمدت است
گزارش ساینس: لینک
@Scientometric
یک دوره ۶ ماهه از یک داروی آزمایشی برای ویروس هپاتیت بی، در کنار داروهای ضدویروسی استاندارد، در دو مطالعه کارآزمایی بالینی (بیش از ۱۸۰۰ شرکتکننده در ۲۹ کشور) توانسته تا ۱۹٪ از بیماران را به درمان عملکردی (functional cure) برساند. این یعنی این افراد پس از پایان درمان، بدون نیاز به درمان بیشتر، قادر به کنترل طبیعی ویروس می باشند. نتایج در مجله NEJM منتشر شده است (لینک)
اگر چه این نتایج هنوز راه حل کاملی برای این مشکل مهم جهانی محسوب نمیشوند اما متخصصین این یافتهها را چشمگیر و گامی بزرگ برای این حوزه توصیف کرده اند. (لینک)
بیش از ۲۴۰ میلیون نفر در جهان با عفونت HBV زندگی می کنند. این عفونت منجر به مرگ سالانه ۱/۱ میلیون نفر می شود. برآورد ها حاکی از آن است که فقط ۲۷٪ از افراد مبتلا تشخیص داده شده اند و از این میان کمتر از 5٪ درمان دریافت میکنند.
این بیماری در حال حاضر نیازمند درمان مادامالعمر است و کمتر از ۱٪ از بیمارانی که داروهای موجود را دریافت میکنند، پس از قطع درمان قادر به کنترل ویروس هستند. رایجترین داروهای مورد استفاده برای HBV با ایجاد آنالوگهای معیوب از نوکلئوزیدها یا نوکلئوتیدها (nukes) که اجزای سازنده DNA ویروس هستند، توانایی ویروس برای تکثیر ژنهای خود را مختل میکنند.
در مقابل، داروی bepi یک antisense oligonucleotide است که با اتصال به RNA پیامرسان ویروس هپاتیت بی ، روند تکثیر ویروس را مختل میکند، از تولید پروتئینهای موردنیاز جلوگیری میکند و باعث تخریب آن RNA میشود. این دارو همچنین بهطور جداگانه پاسخهای ایمنی علیه ویروس را تحریک میکند.
مطالعات این دارو اما فعلا بر زیرگروهی از بیماران تمرکز داشته که داروهای استاندارد در آنها مؤثر بوده اند. همچنین شرکتکنندگان سطح نسبتا پایینی از پروتئین سطحی ویروس (آنتیژن) در خون را داشته اند و به HIV مبتلا نبوده اند و همچنین سیروز هم نداشته اند.
شش ماه پس از قطع کامل درمان، ۲۳۳ نفر از ۱۲۲۰ نفری که bepi دریافت کرده بودند به درمان عملکردی (functional cure) رسیدند (هم HBV DNA و هم آنتیژن سطحی آن غیرقابل تشخیص بوده) در مقابل، در گروه دارونما (۶۱۴ نفر) هیچ موردی از درمان عملکردی مشاهده نشده است. میزان درمان عملکردی در افرادی که در ابتدای مطالعه پایینترین سطح آنتیژن سطحی ویروس را داشته اند به ۲۶٪ رسیده است.
مثل داروهای نوک (nukes)، داروی bepi هم cccDNA را از بین نمیبرد. یعنی یک درمان استریلکننده (sterilizing cure) ایجاد نمیکند. با این حال، میتواند سطح ویروس HBV را برای مدت کافی و در حد بسیار پایین نگه دارد تا پاسخهای ایمنی علیه ویروس دوباره فعال و تقویت شوند.
اینکه آیا درمان عملکردی ایجادشده توسط bepi، مادامالعمر باقی میماند یا نه، هنوز یک موضوع کلیدی است و نیازمند بررسی بیشتر از طریق پیگیریهای طولانیمدت است
گزارش ساینس: لینک
@Scientometric
The New England Journal of Medicine
Phase 3 Results of Bepirovirsen Treatment for Chronic Hepatitis B Virus Infection | NEJM
Treatment with bepirovirsen, an antisense oligonucleotide targeting hepatitis B virus
(HBV) transcripts, has the potential to result in a functional cure, defined by at
least 24 weeks of a sustaine...
(HBV) transcripts, has the potential to result in a functional cure, defined by at
least 24 weeks of a sustaine...
❤18👍5🔥2👎1👌1
Forwarded from Scientometrics Backup
واکسن سل شاید بتواند به کنترل برخی انواع دیابت کمک کند.
نتایج یک کارآزمایی بالینی فاز ۲ نشان میدهد واکسن سل (BCG)، که از دهه ۱۹۲۰ برای پیشگیری از سل استفاده میشود، در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و دیابت خودایمنی نهفته بزرگسالان (latent autoimmune diabetes in adults یا LADA) میتواند روند تخریب سلولهای تولیدکننده انسولین را کندتر کند.
پژوهشگران دو گروه را بررسی کردهاند: افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ با شروع بیماری در ۲۱ سالگی یا کمتر و افراد مبتلا به LADA. در هر دو گروه، دریافت واکسن با کاهش نیاز به انسولین همراه بوده است.
در بخش LADA این مطالعه، ۹۵ نفر شرکت کردهاند. از این تعداد، افرادی که طی پنج سال، شش دوز واکسن BCG دریافت کرده بودند، بهطور میانگین حدود ۳٪ کاهش در مصرف انسولین داشتند. در مقابل، نیاز به انسولین در گروه دارونما در همین مدت بهطور میانگین ۲۲٪ افزایش داشته است.
این واکسن تاثیر محسوسی بر کاهش مستقیم قند خون نداشته، اما به نظر میرسد با تعدیل سیستم ایمنی از سلولهای بتای پانکراس محافظت کرده و روند تخریب آنها را کندتر میکند.
هرچند این نتایج هنوز مقدماتی هستند و فعلا فقط در کنفرلنس انجمن دیابت آمریکا ارائه شدهاند، اما میتوانند نگاه جدیدی به درمان انواعی از دیابت ایجاد کنند.
واکسن BCG علاوه بر پیشگیری از سل، در درمان سرطان مثانه نیز استفاده میشود و اثرات احتمالی آن در بیماریهایی مانند آلزایمر نیز در حال بررسی است.
گزارش نیچر: لینک
@Scientometric
نتایج یک کارآزمایی بالینی فاز ۲ نشان میدهد واکسن سل (BCG)، که از دهه ۱۹۲۰ برای پیشگیری از سل استفاده میشود، در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و دیابت خودایمنی نهفته بزرگسالان (latent autoimmune diabetes in adults یا LADA) میتواند روند تخریب سلولهای تولیدکننده انسولین را کندتر کند.
پژوهشگران دو گروه را بررسی کردهاند: افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ با شروع بیماری در ۲۱ سالگی یا کمتر و افراد مبتلا به LADA. در هر دو گروه، دریافت واکسن با کاهش نیاز به انسولین همراه بوده است.
در بخش LADA این مطالعه، ۹۵ نفر شرکت کردهاند. از این تعداد، افرادی که طی پنج سال، شش دوز واکسن BCG دریافت کرده بودند، بهطور میانگین حدود ۳٪ کاهش در مصرف انسولین داشتند. در مقابل، نیاز به انسولین در گروه دارونما در همین مدت بهطور میانگین ۲۲٪ افزایش داشته است.
این واکسن تاثیر محسوسی بر کاهش مستقیم قند خون نداشته، اما به نظر میرسد با تعدیل سیستم ایمنی از سلولهای بتای پانکراس محافظت کرده و روند تخریب آنها را کندتر میکند.
هرچند این نتایج هنوز مقدماتی هستند و فعلا فقط در کنفرلنس انجمن دیابت آمریکا ارائه شدهاند، اما میتوانند نگاه جدیدی به درمان انواعی از دیابت ایجاد کنند.
واکسن BCG علاوه بر پیشگیری از سل، در درمان سرطان مثانه نیز استفاده میشود و اثرات احتمالی آن در بیماریهایی مانند آلزایمر نیز در حال بررسی است.
گزارش نیچر: لینک
@Scientometric
Nature
TB vaccine from the 1920s shows promise in diabetes trial
Nature - The shot reduced insulin use for people with type 1 diabetes and another autoimmune condition.
Forwarded from Scientometrics Backup
مطالعهای که در مجله NEJM منتشر شده نشان داده است که حدود ۳/۵٪ بیماران IBD دارای آنتیبادیهایی هستند که IL-10 را خنثی میکنند و این پدیده به شدت با آلل HLA-DRB1*01:03 مرتبط است. در هیچ یک از افراد گروه کنترل، آنتی بادی های ضد IL-10 دیده نشده است.
در این مطالعه، odds ratio و یا نسبت شانس برای ارتباط بین حضور آنتی بادی ها علیه اینترلوکین ۱۰ و HLA DRB1، حدود ۲۵ تا ۵۰ بود که برای مطالعات ژنتیکی عدد بسیار بزرگی محسوب میشود. افرادی که این آلل HLA را دارند، بسیار بیشتر در معرض تولید آنتیبادی خنثی کننده ضد IL-10 هستند. این موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این آلل سالها به عنوان قویترین عامل خطر ژنتیکی کولیت اولسراتیو شناخته شده بود.
در نتیجهی فعالیت آنتی بادی خنثی کننده علیه IL-10، تولید اینترلوکین ها و سیتوکینهای التهابی میتواند افزایش پیدا کند. یعنی این بیماران از نظر عملکردی شبیه افرادی هستند که بهصورت ژنتیکی نقص مسیر IL-10 دارند.
اگر آنتیبادیهای ضد IL-10 واقعا در ایجاد بیماری نقش داشته باشند، کاهش یا حذف این آنتیبادیها مثلا از طریق B-cell and plasma-cell depletion و یا plasma exchange میتواند به یک هدف درمانی جدید برای زیرگروهی از بیماران مبتلا به IBD تبدیل شود.
@Scientometric کانال جدید
در این مطالعه، odds ratio و یا نسبت شانس برای ارتباط بین حضور آنتی بادی ها علیه اینترلوکین ۱۰ و HLA DRB1، حدود ۲۵ تا ۵۰ بود که برای مطالعات ژنتیکی عدد بسیار بزرگی محسوب میشود. افرادی که این آلل HLA را دارند، بسیار بیشتر در معرض تولید آنتیبادی خنثی کننده ضد IL-10 هستند. این موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این آلل سالها به عنوان قویترین عامل خطر ژنتیکی کولیت اولسراتیو شناخته شده بود.
در نتیجهی فعالیت آنتی بادی خنثی کننده علیه IL-10، تولید اینترلوکین ها و سیتوکینهای التهابی میتواند افزایش پیدا کند. یعنی این بیماران از نظر عملکردی شبیه افرادی هستند که بهصورت ژنتیکی نقص مسیر IL-10 دارند.
اگر آنتیبادیهای ضد IL-10 واقعا در ایجاد بیماری نقش داشته باشند، کاهش یا حذف این آنتیبادیها مثلا از طریق B-cell and plasma-cell depletion و یا plasma exchange میتواند به یک هدف درمانی جدید برای زیرگروهی از بیماران مبتلا به IBD تبدیل شود.
@Scientometric کانال جدید
The New England Journal of Medicine
Interleukin-10 Autoantibodies and HLA-DRB1*01:03 in Inflammatory Bowel Disease | NEJM
Neutralizing autoantibodies against interleukin-10 can result in a phenocopy of monogenic
defects of interleukin-10 signaling in children and may be associated with inflammatory
bowel disease (IBD)...
defects of interleukin-10 signaling in children and may be associated with inflammatory
bowel disease (IBD)...
Forwarded from Medical Professionalism (Fariba Asghari)
سوگیری اتوماسیونی؛
وقتی انسان به هوش مصنوعی بیش از حد اعتماد میکند
یکی از چالشهای مهم اخلاقی هوش مصنوعی، سوگیری اتوماسیونی است؛ یعنی تمایل انسانها به اعتماد بیش از حد به خروجی سامانههای خودکار. در این حالت، انسان ممکن است حتی در برابر شواهد متناقض، پیشنهاد ماشین را بپذیرد یا چون سامانه هشدار نداده، از بررسی مستقل غافل شود.
این مسئله نشان میدهد که صرفِ حضور انسان در فرایند تصمیمگیری، یا همان Human-in-the-Loop، همیشه کافی نیست. اگر حجم دادهها زیاد، زمان تصمیمگیری محدود، فشار کاری بالا و منطق الگوریتم پیچیده یا نامفهوم باشد، انسان عملاً فرصت و توان ارزیابی مستقل ندارد. در چنین وضعی، نقش او ممکن است از «تصمیمگیرنده واقعی» به «تأییدکننده خروجی ماشین» کاهش یابد.
اهمیت اخلاقی موضوع در همینجاست: مسئولیت اخلاقی زمانی معنا دارد که انسان بتواند تصمیم را بفهمد، نقد کند و در صورت لزوم با آن مخالفت کند. بنابراین، Human-in-the-Loop فقط وقتی ارزش اخلاقی دارد که به کنترل معنادار انسانی منجر شود، نه صرفاً به حضور نمادین انسان در کنار ماشین.
#اخلاق_هوش_مصنوعی
#سوگیری_اتوماسیون
#مسیولیت_اخلاقی
وقتی انسان به هوش مصنوعی بیش از حد اعتماد میکند
یکی از چالشهای مهم اخلاقی هوش مصنوعی، سوگیری اتوماسیونی است؛ یعنی تمایل انسانها به اعتماد بیش از حد به خروجی سامانههای خودکار. در این حالت، انسان ممکن است حتی در برابر شواهد متناقض، پیشنهاد ماشین را بپذیرد یا چون سامانه هشدار نداده، از بررسی مستقل غافل شود.
این مسئله نشان میدهد که صرفِ حضور انسان در فرایند تصمیمگیری، یا همان Human-in-the-Loop، همیشه کافی نیست. اگر حجم دادهها زیاد، زمان تصمیمگیری محدود، فشار کاری بالا و منطق الگوریتم پیچیده یا نامفهوم باشد، انسان عملاً فرصت و توان ارزیابی مستقل ندارد. در چنین وضعی، نقش او ممکن است از «تصمیمگیرنده واقعی» به «تأییدکننده خروجی ماشین» کاهش یابد.
نظر کلاد درباره استفاده از او در جنگ و نظارت انسانی بر آن را در این لینک بشنوید.
اهمیت اخلاقی موضوع در همینجاست: مسئولیت اخلاقی زمانی معنا دارد که انسان بتواند تصمیم را بفهمد، نقد کند و در صورت لزوم با آن مخالفت کند. بنابراین، Human-in-the-Loop فقط وقتی ارزش اخلاقی دارد که به کنترل معنادار انسانی منجر شود، نه صرفاً به حضور نمادین انسان در کنار ماشین.
#اخلاق_هوش_مصنوعی
#سوگیری_اتوماسیون
#مسیولیت_اخلاقی
Forwarded from Scientometrics Backup
انتخاب ژورنال برای سابمیت مقاله همیشه راحت نیست، مخصوصا در زمانی که تعداد ژورنالها خیلی زیاد شده است. حالا یک ابزار رایگان جدید به نام Journal Trends معرفی شده که میتواند به پژوهشگران کمک کند قبل از سابمیت، تصویر بهتری از روند انتشار در یک ژورنال داشته باشند.
شما میتوانید با وارد کردن ناممجله یا ISSN آن ببیند در سالهای مختلف چه تعداد مقاله منتشر شده و سهم کشورهای مختلف در آن چگونه بوده است. این ابزار همچنین بعضی تغییرات غیرمعمول در روند انتشار را نمایش میدهد: مثلا اگر تعداد مقالات یک محله در مدت کوتاهی خیلی افزایش پیدا کرده باشد. مخصوصا اکر از بک کشور باشد. این شاید نشر تعداد بالای مقاله بدون داوری همتا یا با داوری همتای ناکافی را نشان دهد. همین طور مثلا حذف شدن (delist) از نمایه ها و دادگان ها مثل اسکپوس را تیز نشان میدهد. به نظر میرسد سرعت آنالیز آن مخصوصا برای مجلات با نشر بالا و سابقه زیاد، کند باشد.
در یکی از مثالهای مورد بررسی با Journal Trends، تعداد مقالات یک مجله از ۱۹ مقاله در سال ۲۰۲۴ به ۱۵۳ مقاله در سال ۲۰۲۵ رسید و ۵۳٪ مقالهها حداقل یک نویسنده از هند داشتهاند. این ژورنال در نهایت در سال ۲۰۲۵ از اسکوپوس حذف شده است.
البته این دادهها قرار نیست حتما خوب یا بد بودن یک ژورنال را مشخص کنند، اما میتوانند به پژوهشگران کمک کنند قبل از انتخاب محل انتشار، بررسی کاملتری انجام دهند.
گزارش نیچر: لینک
دسترسی به Journal Trends:
https://journaltrends.com
@Scientometric کانال جدید
شما میتوانید با وارد کردن ناممجله یا ISSN آن ببیند در سالهای مختلف چه تعداد مقاله منتشر شده و سهم کشورهای مختلف در آن چگونه بوده است. این ابزار همچنین بعضی تغییرات غیرمعمول در روند انتشار را نمایش میدهد: مثلا اگر تعداد مقالات یک محله در مدت کوتاهی خیلی افزایش پیدا کرده باشد. مخصوصا اکر از بک کشور باشد. این شاید نشر تعداد بالای مقاله بدون داوری همتا یا با داوری همتای ناکافی را نشان دهد. همین طور مثلا حذف شدن (delist) از نمایه ها و دادگان ها مثل اسکپوس را تیز نشان میدهد. به نظر میرسد سرعت آنالیز آن مخصوصا برای مجلات با نشر بالا و سابقه زیاد، کند باشد.
در یکی از مثالهای مورد بررسی با Journal Trends، تعداد مقالات یک مجله از ۱۹ مقاله در سال ۲۰۲۴ به ۱۵۳ مقاله در سال ۲۰۲۵ رسید و ۵۳٪ مقالهها حداقل یک نویسنده از هند داشتهاند. این ژورنال در نهایت در سال ۲۰۲۵ از اسکوپوس حذف شده است.
البته این دادهها قرار نیست حتما خوب یا بد بودن یک ژورنال را مشخص کنند، اما میتوانند به پژوهشگران کمک کنند قبل از انتخاب محل انتشار، بررسی کاملتری انجام دهند.
گزارش نیچر: لینک
دسترسی به Journal Trends:
https://journaltrends.com
@Scientometric کانال جدید
journal-trends
Journal Trends — Where Should I Publish?
Free journal statistics — country, institution, author trends + PPS integrity flags for any academic journal. Paste an ISSN.
Forwarded from Scientometrics Backup
داروی جدید retatrutide برای چاقی و مرور مختصر داروهای قبلی
تا الان داروهای این حوزه مرحلهبهمرحله قویتر شدهاند. اگر بخواهیم به شکلی ساده دسته بندی کنیم:
نسل اول: آگونیستهای گیرنده GLP-1 (مثل liraglutide (ویکتوزا یا ملیتاید در ایران برای دیابت و ساکسندا برای چاقی)
و بعد semaglutide (وگووی و اوزمپیک و در ایران با نام Velorita (ولوریتا) از شرکت عبیدی)
گروه بعد: با تاثیر بر دوگیرنده GLP-1 + GIP (مثل Tirzepatide). در ایران با نام زیکورپا (ZCorpa) از عبیدی و اسپارتینا از سیناژن
و حالا گروه جدیدتر: دارو با تاثیر بر سه گیرنده: Retatrutide
هر چند داروی پنج گانه هم در مدل حیوانی (quintuple agonist) معرفی شده (لینک)
داروی retatrutide از شرکت Eli Lilly، قدرتمندترین دارو تا به امروز در میان اینهاست. برخی از شرکتکنندگان در مطالعه این دارو با نام TRIUMPH-1 گفتهاند مصرف رتاتروتاید را متوقف کردهاند، زیرا احساس میکردند بیش از اندازه در حال کاهش وزن هستند.
کسانی که بالاترین دوز این دارو را (۱۲ میلی گرم) دریافت کردهاند، بعد از ۸۰ هفته، به طور متوسط حدود ۳۲ کیلوگرم وزن کم کردهاند( ۲۸٪ از وزنشان).
افرادی که BMI آنها بالای ۳۵ بوده و بالاترین دز را دریافت کردهاند، بعد از ۱۰۴ هفته، به طور متوسط ~ ۳۹ کیلوگرم وزن کم کردهاند، یا ۳۰/۳٪ از وزنشان. در مقایسه، بیمارانی که تحت جراحی چاقی قرار میگیرند معمولا طی ۲ سال حدود ۳۰ تا ۳۵٪ از وزن خود را از دست میدهند.
بیش از ۴۵٪ از شرکتکنندگان به کاهش وزن حداقل ۳۰٪ رسیدهاند.
اما اثرات قوی این دارو با یک مسکل هم همراه بوده. در دوزهای بالاتر، این دارو اغلب باعث عوارض گوارشی میشود که آنقدر ناخوشایند هستند که برخی بیماران مصرف آن را متوقف میکنند.
در نتیجه کاهش وزن با رتاتروتاید از آنچه معمولا با دو داروی محبوب برای چاقی به دست میآید فراتر رفته است: زپباند (Zepbound) از شرکت Eli Lilly و وگووی (Wegovy) از شرکت Novo Nordisk. این داروها میتوانند به افراد کمک کنند حدود ۲۰ درصد از وزن را در یک دوره زمانی مشابه کاهش دهند.
همانند وگووی و زپباند، رتاتروتاید به صورت تزریق هفتگی تجویز میشود و دوز آن به تدریج افزایش مییابد، که این کار عوارض گوارشی را کاهش میدهد
در کمترین دوز، حدود ۱۹٪ کاهش وزن ایجاد کرده یعنی تقریبا همقدرتِ دوز بالای داروی Zepbound. جالبتر اینکه در این دوز پایین، افرادی که داروی واقعی گرفته بودند حتی کمتر از گروه دارونما (placebo) به خاطر عوارض از مطالعه خارج شدهاند.
این دارو بر سه هورمون اثر میگذارد که به کنترل اشتها، تعادل انرژی و متابولیسم کمک میکنند. شامل GLP-1 که توسط داروهای وگووی (Wegovy) و زپباند (Zepbound) هم تنظیم میشود، GIP که هدف زپباند هم است و گلوکاگون، هورمونی که نه وگووی و نه زپباند بر آن اثر ندارند.
مهمترین داروهای جدید چاقی مربوط به دو شرکت Eli Lilly و Novo Nordisk هستند:
برای Eli Lilly داروی tirzepatide با نام Zepbound برای چاقی و Mounjaro برای دیابت استفاده میشود. حالا retatrutide به عنوان داروی سههورمونی (GLP-1، GIP و glucagon) محسوب میشود، و در کنار آن داروی خوراکی orforglipron (یا Foundayo) نیز به عنوان نسل جدید قرصهای GLP-1 در FDA ثبت شده.
برای Novo Nordisk نیز semaglutide با نام Wegovy برای چاقی و Ozempic برای دیابت استفاده میشود. به تازگی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرص خوراکی داروی کاهش وزن «wegovy» از شرکت Novo Nordisk را تایید کرده (لینک). این اولین قرص GLP-1 است که برای چاقی تایید میشود و مثل شکل تزریقی wegovy، برای کاهش حوادث قلبیعروقی هم تایید شده . شرکت Novo Nordisk، از قبل قرص Rybelsus با ماده موثر مشابه با wegovy را برای درمان دیابت نوع ۲ تولید میکرد.
وقتی افراد در دو گروه، یکی تیرزپاتاید و دیگری سماگلوتاید بررسی شده اند، به صورت میانگین، درصد کاهش وزن در گروه تیرزپاتاید برابر با ۲۰/۲ درصد و برای سماگلوتاید برابر با ۱۳/۷ درصد بوده.
داروی تیرزپاتاید برای درمان چاقی در افراد زیر میبایست استفاده شود: افراد با شاخص توده بدنی (BMI) حداقل ۳۰ و یا یا حداقل ۲۷ به همراه یک عارضه مربوط به وزن مثل فشار خون، دیابت نوع دوم، آپنه انسدادی خواب و بیماری های قلبی و عروقی. دارو باید همراه با رژیم کم کالری و افزایش فعالیت فیزیکی استفاده شود.
استفاده حتما باید با تجویز پزشک باشد و قبل از استفاده حتما باید سابقه بیماری های تیروئید ، پانکراس و … بررسی شود.
گزارش خبری Eli Lily: لینک
مقاله لنست برای DM : لینک
گزارش قبلی nytimes: لینک
@Scientometric کانال جدید
تا الان داروهای این حوزه مرحلهبهمرحله قویتر شدهاند. اگر بخواهیم به شکلی ساده دسته بندی کنیم:
نسل اول: آگونیستهای گیرنده GLP-1 (مثل liraglutide (ویکتوزا یا ملیتاید در ایران برای دیابت و ساکسندا برای چاقی)
و بعد semaglutide (وگووی و اوزمپیک و در ایران با نام Velorita (ولوریتا) از شرکت عبیدی)
گروه بعد: با تاثیر بر دوگیرنده GLP-1 + GIP (مثل Tirzepatide). در ایران با نام زیکورپا (ZCorpa) از عبیدی و اسپارتینا از سیناژن
و حالا گروه جدیدتر: دارو با تاثیر بر سه گیرنده: Retatrutide
هر چند داروی پنج گانه هم در مدل حیوانی (quintuple agonist) معرفی شده (لینک)
داروی retatrutide از شرکت Eli Lilly، قدرتمندترین دارو تا به امروز در میان اینهاست. برخی از شرکتکنندگان در مطالعه این دارو با نام TRIUMPH-1 گفتهاند مصرف رتاتروتاید را متوقف کردهاند، زیرا احساس میکردند بیش از اندازه در حال کاهش وزن هستند.
کسانی که بالاترین دوز این دارو را (۱۲ میلی گرم) دریافت کردهاند، بعد از ۸۰ هفته، به طور متوسط حدود ۳۲ کیلوگرم وزن کم کردهاند( ۲۸٪ از وزنشان).
افرادی که BMI آنها بالای ۳۵ بوده و بالاترین دز را دریافت کردهاند، بعد از ۱۰۴ هفته، به طور متوسط ~ ۳۹ کیلوگرم وزن کم کردهاند، یا ۳۰/۳٪ از وزنشان. در مقایسه، بیمارانی که تحت جراحی چاقی قرار میگیرند معمولا طی ۲ سال حدود ۳۰ تا ۳۵٪ از وزن خود را از دست میدهند.
بیش از ۴۵٪ از شرکتکنندگان به کاهش وزن حداقل ۳۰٪ رسیدهاند.
اما اثرات قوی این دارو با یک مسکل هم همراه بوده. در دوزهای بالاتر، این دارو اغلب باعث عوارض گوارشی میشود که آنقدر ناخوشایند هستند که برخی بیماران مصرف آن را متوقف میکنند.
در نتیجه کاهش وزن با رتاتروتاید از آنچه معمولا با دو داروی محبوب برای چاقی به دست میآید فراتر رفته است: زپباند (Zepbound) از شرکت Eli Lilly و وگووی (Wegovy) از شرکت Novo Nordisk. این داروها میتوانند به افراد کمک کنند حدود ۲۰ درصد از وزن را در یک دوره زمانی مشابه کاهش دهند.
همانند وگووی و زپباند، رتاتروتاید به صورت تزریق هفتگی تجویز میشود و دوز آن به تدریج افزایش مییابد، که این کار عوارض گوارشی را کاهش میدهد
در کمترین دوز، حدود ۱۹٪ کاهش وزن ایجاد کرده یعنی تقریبا همقدرتِ دوز بالای داروی Zepbound. جالبتر اینکه در این دوز پایین، افرادی که داروی واقعی گرفته بودند حتی کمتر از گروه دارونما (placebo) به خاطر عوارض از مطالعه خارج شدهاند.
این دارو بر سه هورمون اثر میگذارد که به کنترل اشتها، تعادل انرژی و متابولیسم کمک میکنند. شامل GLP-1 که توسط داروهای وگووی (Wegovy) و زپباند (Zepbound) هم تنظیم میشود، GIP که هدف زپباند هم است و گلوکاگون، هورمونی که نه وگووی و نه زپباند بر آن اثر ندارند.
مهمترین داروهای جدید چاقی مربوط به دو شرکت Eli Lilly و Novo Nordisk هستند:
برای Eli Lilly داروی tirzepatide با نام Zepbound برای چاقی و Mounjaro برای دیابت استفاده میشود. حالا retatrutide به عنوان داروی سههورمونی (GLP-1، GIP و glucagon) محسوب میشود، و در کنار آن داروی خوراکی orforglipron (یا Foundayo) نیز به عنوان نسل جدید قرصهای GLP-1 در FDA ثبت شده.
برای Novo Nordisk نیز semaglutide با نام Wegovy برای چاقی و Ozempic برای دیابت استفاده میشود. به تازگی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرص خوراکی داروی کاهش وزن «wegovy» از شرکت Novo Nordisk را تایید کرده (لینک). این اولین قرص GLP-1 است که برای چاقی تایید میشود و مثل شکل تزریقی wegovy، برای کاهش حوادث قلبیعروقی هم تایید شده . شرکت Novo Nordisk، از قبل قرص Rybelsus با ماده موثر مشابه با wegovy را برای درمان دیابت نوع ۲ تولید میکرد.
وقتی افراد در دو گروه، یکی تیرزپاتاید و دیگری سماگلوتاید بررسی شده اند، به صورت میانگین، درصد کاهش وزن در گروه تیرزپاتاید برابر با ۲۰/۲ درصد و برای سماگلوتاید برابر با ۱۳/۷ درصد بوده.
داروی تیرزپاتاید برای درمان چاقی در افراد زیر میبایست استفاده شود: افراد با شاخص توده بدنی (BMI) حداقل ۳۰ و یا یا حداقل ۲۷ به همراه یک عارضه مربوط به وزن مثل فشار خون، دیابت نوع دوم، آپنه انسدادی خواب و بیماری های قلبی و عروقی. دارو باید همراه با رژیم کم کالری و افزایش فعالیت فیزیکی استفاده شود.
استفاده حتما باید با تجویز پزشک باشد و قبل از استفاده حتما باید سابقه بیماری های تیروئید ، پانکراس و … بررسی شود.
گزارش خبری Eli Lily: لینک
مقاله لنست برای DM : لینک
گزارش قبلی nytimes: لینک
@Scientometric کانال جدید
Forwarded from Scientometrics Backup
محققان به دلیل توزیع یک سرمقاله در انتقاد از دولت ترامپ، با زور از نشست سالانه انجمن دیابت آمریکا اخراج شدهاند.
تظاهر و پنهانکاری مقامات دولتی به طور مستقیم با رویکرد علمی در تضاد است. پزشکان و محققان نباید در برابر این مداخلات سکوت کنند و کنشگری نشاندادهشده در این کنفرانس تازه آغاز راه است چرا که آینده علوم زیستپزشکی به رد قاطعانه سانسور و مداخلات سیاسی د علم بستگی دارد
این جملات بخشی از یادداشت اعتراضی David Nathan در مجله BMJ است که به افشای یک جنجال بزرگ در جریان کنفرانس سالانه انجمن دیابت آمریکا (ADA) پرداخته است (لینک).
موضوع از این قرار بوده است که Steven Kahn، سردبیر مجله علمی Diabetes Care، و همکارانش به دلیل توزیع یک مقاله با عنوان
Misguided Brushes of a Pen Continue to Dismantle and Destroy Biomedical Research in the United States: We Can No Longer Afford Complacency and Fear. We Must All Act Now!
(لینک) در انتقاد از تخریب زیرساختهای علوم زیستپزشکی توسط دولت ترامپ، با مداخله ماموران پلیس و به زور از کنفرانس اخراج شدهاند، کارتهای ورودشان باطل گردیده و حتی تهدید به بازداشت شدهاند.
در حالی که مسئولان انجمن دیابت این برخورد را با بهانه حفظ «محیط غیرحزبی و قوانین مالیاتی» توجیه کردهاند، خود این انجمن Richard Woychik، از مقامات ارشد دولت را به عنوان سخنران اصلی دعوت کرده بود تا در تریبون کنفرانس از طرح اعمال نظارت و مداخلات سیاسی بر پروژههای پژوهشی دفاع کند.
این برخورد دوگانه و سانسور آزادی بیان، فوران خشم جامعه علمی را در پی داشته. به طوری که یک دادخواست اعتراضی در سه روز بیش از ۶۰۰۰ امضا جمع کرد ه است. افراد برجستهای از جمله Jennifer Green، رئیس منتخب انجمن دیابت، از سمت خود استعفا دادند و آمار بازدید آن مقاله توقیفشده از ۵۰۰ به بیش از ۱۰۰ هزار مرتبه رسیده است.
نویسنده مقاله تاکید کرده که پزشکان و محققان آمریکایی در برابر تضعیف NIH، کاهش بودجهها و دخالت افراد غیرمتخصص در فرآیندهای علمی به نقطه اشباع رسیدهاند و از تمام سازمانهای پزشکی بینالمللی خواستهاند که مخالفت صریح خود را با هرگونه مداخله سیاسی در روشهای علمی عنوان کنند.
@Scientometric کانال جدید
تظاهر و پنهانکاری مقامات دولتی به طور مستقیم با رویکرد علمی در تضاد است. پزشکان و محققان نباید در برابر این مداخلات سکوت کنند و کنشگری نشاندادهشده در این کنفرانس تازه آغاز راه است چرا که آینده علوم زیستپزشکی به رد قاطعانه سانسور و مداخلات سیاسی د علم بستگی دارد
این جملات بخشی از یادداشت اعتراضی David Nathan در مجله BMJ است که به افشای یک جنجال بزرگ در جریان کنفرانس سالانه انجمن دیابت آمریکا (ADA) پرداخته است (لینک).
موضوع از این قرار بوده است که Steven Kahn، سردبیر مجله علمی Diabetes Care، و همکارانش به دلیل توزیع یک مقاله با عنوان
Misguided Brushes of a Pen Continue to Dismantle and Destroy Biomedical Research in the United States: We Can No Longer Afford Complacency and Fear. We Must All Act Now!
(لینک) در انتقاد از تخریب زیرساختهای علوم زیستپزشکی توسط دولت ترامپ، با مداخله ماموران پلیس و به زور از کنفرانس اخراج شدهاند، کارتهای ورودشان باطل گردیده و حتی تهدید به بازداشت شدهاند.
در حالی که مسئولان انجمن دیابت این برخورد را با بهانه حفظ «محیط غیرحزبی و قوانین مالیاتی» توجیه کردهاند، خود این انجمن Richard Woychik، از مقامات ارشد دولت را به عنوان سخنران اصلی دعوت کرده بود تا در تریبون کنفرانس از طرح اعمال نظارت و مداخلات سیاسی بر پروژههای پژوهشی دفاع کند.
این برخورد دوگانه و سانسور آزادی بیان، فوران خشم جامعه علمی را در پی داشته. به طوری که یک دادخواست اعتراضی در سه روز بیش از ۶۰۰۰ امضا جمع کرد ه است. افراد برجستهای از جمله Jennifer Green، رئیس منتخب انجمن دیابت، از سمت خود استعفا دادند و آمار بازدید آن مقاله توقیفشده از ۵۰۰ به بیش از ۱۰۰ هزار مرتبه رسیده است.
نویسنده مقاله تاکید کرده که پزشکان و محققان آمریکایی در برابر تضعیف NIH، کاهش بودجهها و دخالت افراد غیرمتخصص در فرآیندهای علمی به نقطه اشباع رسیدهاند و از تمام سازمانهای پزشکی بینالمللی خواستهاند که مخالفت صریح خود را با هرگونه مداخله سیاسی در روشهای علمی عنوان کنند.
@Scientometric کانال جدید
Forwarded from Scientometrics Backup
تصویر مربوط به اولین ایمیل من به پیشتیبانی تلگرام را نشان می دهد. چون افراد زیادی به من پیام دادند در این مورد، من این را اینجا قرار می دهم. مجددا تاکید میکنم که کانال به صورت تصادفی و به خاطر یک اشتباه توسط خودم پاک شد و موضوع دیگری وجود نداشت. هم به صورت ایمیل recover@telegram.org و هم اینجا: https://telegram.org/support، متن را فرستاده ام.
باز هم به خاطر این مشکل از همه شما عذرخواهی میکنم و از همراهی شما سپاسگزارم.
این هم آخرین متنی است که برایشان فرستاده ام.:
Hello Telegram Support,
I am following up on my previous email because I have not received any response yet. I am the owner of the public Telegram channel @Scientometric, which was accidentally deleted. The original channel had more than 19,300 subscribers and over 7,000 posts accumulated over approximately 10 years.
I understand that deleted channels are generally removed permanently, but since the deletion happened recently, I would be extremely grateful if you could please check whether there is any possibility of restoring it.
I also wanted to clarify again that after realizing the deletion, I immediately created a new channel with the same username (@Scientometric) only to prevent the username from being taken by someone else. This current channel is not the original deleted channel. My restoration request refers specifically to the original channel with its previous content and subscribers. This channel was a long-running scientific and academic resource followed by researchers, students, and physicians in Iran and abroad.
Thank you very much for your time and consideration. I would sincerely appreciate any update regarding whether recovery is technically possible.
Best regards,
Mohammad Saeid Rezaee-Zavareh
Channel username: @Scientometric
باز هم به خاطر این مشکل از همه شما عذرخواهی میکنم و از همراهی شما سپاسگزارم.
این هم آخرین متنی است که برایشان فرستاده ام.:
Hello Telegram Support,
I am following up on my previous email because I have not received any response yet. I am the owner of the public Telegram channel @Scientometric, which was accidentally deleted. The original channel had more than 19,300 subscribers and over 7,000 posts accumulated over approximately 10 years.
I understand that deleted channels are generally removed permanently, but since the deletion happened recently, I would be extremely grateful if you could please check whether there is any possibility of restoring it.
I also wanted to clarify again that after realizing the deletion, I immediately created a new channel with the same username (@Scientometric) only to prevent the username from being taken by someone else. This current channel is not the original deleted channel. My restoration request refers specifically to the original channel with its previous content and subscribers. This channel was a long-running scientific and academic resource followed by researchers, students, and physicians in Iran and abroad.
Thank you very much for your time and consideration. I would sincerely appreciate any update regarding whether recovery is technically possible.
Best regards,
Mohammad Saeid Rezaee-Zavareh
Channel username: @Scientometric
Forwarded from Evidence
📊 رتبهبندی SIR 2026 و جایگاه دانشگاههای ایران
در رتبهبندی SCImago Institutions Rankings (SIR)، دانشگاهها و مؤسسات علمی بر اساس سه محور اصلی ارزیابی میشوند:
🔹 پژوهش: ۵۰ درصد
🔹 نوآوری: ۳۰ درصد
🔹 تأثیر اجتماعی: ۲۰ درصد
محور پژوهش، شاخصهایی مانند حجم و کیفیت تولیدات علمی، استنادها، رهبری علمی، همکاریهای بینالمللی و دسترسی آزاد را بررسی میکند. محور نوآوری بر ارتباط بین علم، فناوری و ثبت اختراع متمرکز است و محور تأثیر اجتماعی نیز حضور رسانهای و وب، پژوهشهای مرتبط با اهداف توسعه پایدار، مشارکت زنان در پژوهش و تأثیر تولیدات علمی بر سیاستگذاری عمومی را میسنجد.
در رتبهبندی SIR 2026، بر اساس دوره ارزیابی پنجساله، تولیدات علمی سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در نظر گرفته شدهاند.
در این دوره، در مجموع ۵۴۹۱ دانشگاه رتبهبندی شدهاند که ۱۶۶ دانشگاه ایرانی در بین آنها حضور دارند.
🔟 ده دانشگاه برتر ایران در رتبهبندی SIR 2026
رتبه جهانی هر دانشگاه داخل پرانتز و رتبه سال قبل در ادامه آمده است:
۱. دانشگاه علوم پزشکی تهران — ۷۰۱
رتبه سال قبل: ۵۴۶
۲. دانشگاه تهران — ۱۱۶۱
رتبه سال قبل: ۱۰۳۰
۳. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی — ۱۸۹۱
رتبه سال قبل: ۱۶۵۲
۴. دانشگاه علوم پزشکی تبریز — ۲۵۱۸
رتبه سال قبل: ۲۱۶۵
۵. دانشگاه علوم پزشکی ایران — ۲۶۱۴
رتبه سال قبل: ۲۲۸۶
۶. دانشگاه علوم پزشکی مشهد — ۳۰۵۹
رتبه سال قبل: ۲۳۹۵
۷. دانشگاه علوم پزشکی شیراز — ۳۲۰۵
رتبه سال قبل: ۲۸۷۱
۸. دانشگاه تربیت مدرس — ۳۲۵۰
رتبه سال قبل: ۲۷۵۲
۹. دانشگاه گلستان — ۴۱۶۷
رتبه سال قبل: ۵۰۴۴
۱۰. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان — ۴۳۵۷
رتبه سال قبل: ۵۳۴۳
از بین این ۱۰ دانشگاه، هفت دانشگاه وابسته به وزارت بهداشت و سه دانشگاه وابسته به وزارت علوم هستند.
بررسی رتبهها نشان میدهد جایگاه جهانی هشت دانشگاه از ۱۰ دانشگاه برتر ایران نسبت به سال قبل افت کرده است. در مقابل، دانشگاه گلستان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بهبود رتبه داشتهاند.
🩺 رتبهبندی در حوزه پزشکی
برای دانشگاههای علوم پزشکی، بررسی رتبهبندی موضوعی میتواند تصویر دقیقتر و کاربردیتری ارائه دهد.
در حوزه Medicine، دانشگاه علوم پزشکی تهران با رتبه ۱۳۱ جهان در جایگاه نخست دانشگاههای ایرانی قرار دارد. پس از آن نیز دانشگاههای زیر قرار گرفتهاند:
🔸 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی: رتبه ۳۲۶
🔸 دانشگاه علوم پزشکی ایران: رتبه ۶۱۵
🔸 دانشگاه علوم پزشکی تبریز: رتبه ۸۳۸
🔸 دانشگاه علوم پزشکی شیراز: رتبه ۹۶۴
🔗 مشاهده جزئیات رتبهبندی:
https://www.scimagoir.com/rankings.php?page=1§or=Higher%20educ
#university
#Iran
#ranking
#SCImago
🆔 @irevidence
در رتبهبندی SCImago Institutions Rankings (SIR)، دانشگاهها و مؤسسات علمی بر اساس سه محور اصلی ارزیابی میشوند:
🔹 پژوهش: ۵۰ درصد
🔹 نوآوری: ۳۰ درصد
🔹 تأثیر اجتماعی: ۲۰ درصد
محور پژوهش، شاخصهایی مانند حجم و کیفیت تولیدات علمی، استنادها، رهبری علمی، همکاریهای بینالمللی و دسترسی آزاد را بررسی میکند. محور نوآوری بر ارتباط بین علم، فناوری و ثبت اختراع متمرکز است و محور تأثیر اجتماعی نیز حضور رسانهای و وب، پژوهشهای مرتبط با اهداف توسعه پایدار، مشارکت زنان در پژوهش و تأثیر تولیدات علمی بر سیاستگذاری عمومی را میسنجد.
در رتبهبندی SIR 2026، بر اساس دوره ارزیابی پنجساله، تولیدات علمی سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در نظر گرفته شدهاند.
در این دوره، در مجموع ۵۴۹۱ دانشگاه رتبهبندی شدهاند که ۱۶۶ دانشگاه ایرانی در بین آنها حضور دارند.
🔟 ده دانشگاه برتر ایران در رتبهبندی SIR 2026
رتبه جهانی هر دانشگاه داخل پرانتز و رتبه سال قبل در ادامه آمده است:
۱. دانشگاه علوم پزشکی تهران — ۷۰۱
رتبه سال قبل: ۵۴۶
۲. دانشگاه تهران — ۱۱۶۱
رتبه سال قبل: ۱۰۳۰
۳. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی — ۱۸۹۱
رتبه سال قبل: ۱۶۵۲
۴. دانشگاه علوم پزشکی تبریز — ۲۵۱۸
رتبه سال قبل: ۲۱۶۵
۵. دانشگاه علوم پزشکی ایران — ۲۶۱۴
رتبه سال قبل: ۲۲۸۶
۶. دانشگاه علوم پزشکی مشهد — ۳۰۵۹
رتبه سال قبل: ۲۳۹۵
۷. دانشگاه علوم پزشکی شیراز — ۳۲۰۵
رتبه سال قبل: ۲۸۷۱
۸. دانشگاه تربیت مدرس — ۳۲۵۰
رتبه سال قبل: ۲۷۵۲
۹. دانشگاه گلستان — ۴۱۶۷
رتبه سال قبل: ۵۰۴۴
۱۰. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان — ۴۳۵۷
رتبه سال قبل: ۵۳۴۳
از بین این ۱۰ دانشگاه، هفت دانشگاه وابسته به وزارت بهداشت و سه دانشگاه وابسته به وزارت علوم هستند.
بررسی رتبهها نشان میدهد جایگاه جهانی هشت دانشگاه از ۱۰ دانشگاه برتر ایران نسبت به سال قبل افت کرده است. در مقابل، دانشگاه گلستان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بهبود رتبه داشتهاند.
🩺 رتبهبندی در حوزه پزشکی
برای دانشگاههای علوم پزشکی، بررسی رتبهبندی موضوعی میتواند تصویر دقیقتر و کاربردیتری ارائه دهد.
در حوزه Medicine، دانشگاه علوم پزشکی تهران با رتبه ۱۳۱ جهان در جایگاه نخست دانشگاههای ایرانی قرار دارد. پس از آن نیز دانشگاههای زیر قرار گرفتهاند:
🔸 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی: رتبه ۳۲۶
🔸 دانشگاه علوم پزشکی ایران: رتبه ۶۱۵
🔸 دانشگاه علوم پزشکی تبریز: رتبه ۸۳۸
🔸 دانشگاه علوم پزشکی شیراز: رتبه ۹۶۴
🔗 مشاهده جزئیات رتبهبندی:
https://www.scimagoir.com/rankings.php?page=1§or=Higher%20educ
#university
#Iran
#ranking
#SCImago
🆔 @irevidence
Forwarded from Scientometrics Backup
Telegram
Scientometrics
قرص صلح: نسخهای دیرهنگام برای منطقه مدیترانه شرقی
محققان به دلیل تخریب همزمان سیستمهای بهداشتی و محیط زیست در پی درگیریهای متعدد در خاورمیانه، صلح را موثرترین مداخله برای محافظت از سلامت عمومی دانستهاند.
این جملات بخشی از مقاله تحلیلی محمد کارآموزیان و همکارانش در مجله BMJ است که به بررسی بحرانهای فزاینده سلامت در منطقه مدیترانه شرقی (EMR) پرداخته است و خلاصه ای را اینجا قرار میدهم (لینک).
پیش از تشدید درگیریها در فوریه ۲۰۲۶ و جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران، حدود ۱۱۵ میلیون نفر در این منطقه به کمکهای بشردوستانه نیاز داشتهاند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) در بازه اول ژانویه تا ۲۸ may ۲۰۲۶، تعداد ۶۲۸ حمله به بخش سلامت در سراسر جهان را ثبت کرده که ۵۳/۵ درصد از آنها در پنج منطقه EMR شامل لبنان، فلسطین، سودان، ایران و سوریه رخ داده.
محققین این طور گفته اند که:
ما اصطلاح «تخریب دوگانه» را برای توصیف حمله همزمان به دو پایه سلامت عمومی به کار میبریم:
زیرساختهای نهادی (شامل بیمارستانها، زنجیره تامین، سیستمهای نظارت بر بیماری و کادر درمان) و زیرساختهای زیستمحیطی (هوا، آب، خاک، بهداشت محیط، انرژی و سیستمهای غذایی).
این حملات دوگانه زنجیرهای از بحرانهای ترکیبی را رقم میزنند که اثر یکدیگر را به شکل تصاعدی تشدید میکنند. فروپاشی نهادها باعث وخامت مواجهه با خطرات زیستمحیطی میشود و در عین حال تخریب محیط زیست به شیوع بیماریها، آوارگی جمعیت و از هم پاشیدن عملکردهای سلامت عمومی سرعت میبخشد.
بازگرداندن صلح یک اقدام لوکس سیاسی نیست بلکه یک مداخله ریشهای و حیاتی برای سلامت جمعیت در منطقه مدیترانه شرقی (EMR) و فراتر از آن است.
نویسندگان مقاله تایید کردهاند که این تخریب دوگانه باعث آوارگیهای گسترده، از جمله ۳/۲ میلیون نفر در ایران و ۱/۰۴ میلیون نفر در لبنان تا اواخر may ۲۰۲۶ شده است. همچنین فروپاشی زنجیره تامین، بیاثر شدن معافیتهای دارویی به دلیل نقص در سیستمهای بانکی و بیمه، و تضعیف سیستمهای نظارتی منجر به شیوع بیماریهایی نظیر وبا و فلج اطفال در منطقه شده است.
آنها تاکید کردهاند که راهکار این فاجعه انسانی تنها با کمکهای بشردوستانه حل نمیشود بلکه نیازمند مداخله سیاسی و تزریق «قرص صلح» است.
نویسندگان مقاله ریشه این آسیبپذیریهای شدید را در فقدان همزمان «صلح منفی» (وضعیت پایهای نبود خشونت فیزیکی) و «صلح مثبت» (وجود نهادهای کارآمد، حکمرانی پاسخگو و عدالت اجتماعی) میدانند. چرا که درگیریهای مزمن پیاپی، حاکمیت را تضعیف کرده و این ضعف، خود بستر را برای بحرانهای بعدی هموار ساخته. در چنین بستری، جنگ منطقهای سال ۲۰۲۶ یک نقطه عطف ویرانگر به شمار میرود. نه به این دلیل که مداخله نظامی در این منطقه پدیده جدیدی است، بلکه از این جهت که این جنگ مانند یک شتابدهنده، آسیبها را در سیستمهای بهداشتی و اقلیمی که از پیش به دلیل سوءحکمرانی و کمبود بودجه فرسوده شده بودند، به نقطه فروپاشی کامل رشانده.
نویسندگان از سازمانهای پزشکی و بازیگران بینالمللی خواستهاند که ضمن مستندسازی نقض قوانین بینالمللی، اولویتهایی مانند توقف فوری حملات به زیرساختهای غیرنظامی، بازسازی سیستمهای بهداشتی و تضمین عملکرد واقعی معافیتهای تحریمی را در بخش سلامت مد نظر قرار دهند.
هر روزی که بدون یک راهحل مسالمتآمیز سپری میشود، اجازه میدهد تا تخریب دوگانه عمیقتر شود، بازیابی به شکلی تصاعدی دشوارتر گردد و برخی آسیبها غیرقابل جبران شوند. ساکنان سراسر منطقه مدیت انه شرقی برای تجویز قرص صلح به اراده سیاسی جمعی نیاز دارند. عدم اقدام به معنای بیطرفی نیست، بلکه یک انتخاب است و شواهد بهداشتیِ ارائهشده در اینجا، هزینه آن را نشان میدهد.
@Scientometric کانال جدید
محققان به دلیل تخریب همزمان سیستمهای بهداشتی و محیط زیست در پی درگیریهای متعدد در خاورمیانه، صلح را موثرترین مداخله برای محافظت از سلامت عمومی دانستهاند.
این جملات بخشی از مقاله تحلیلی محمد کارآموزیان و همکارانش در مجله BMJ است که به بررسی بحرانهای فزاینده سلامت در منطقه مدیترانه شرقی (EMR) پرداخته است و خلاصه ای را اینجا قرار میدهم (لینک).
پیش از تشدید درگیریها در فوریه ۲۰۲۶ و جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران، حدود ۱۱۵ میلیون نفر در این منطقه به کمکهای بشردوستانه نیاز داشتهاند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) در بازه اول ژانویه تا ۲۸ may ۲۰۲۶، تعداد ۶۲۸ حمله به بخش سلامت در سراسر جهان را ثبت کرده که ۵۳/۵ درصد از آنها در پنج منطقه EMR شامل لبنان، فلسطین، سودان، ایران و سوریه رخ داده.
محققین این طور گفته اند که:
ما اصطلاح «تخریب دوگانه» را برای توصیف حمله همزمان به دو پایه سلامت عمومی به کار میبریم:
زیرساختهای نهادی (شامل بیمارستانها، زنجیره تامین، سیستمهای نظارت بر بیماری و کادر درمان) و زیرساختهای زیستمحیطی (هوا، آب، خاک، بهداشت محیط، انرژی و سیستمهای غذایی).
این حملات دوگانه زنجیرهای از بحرانهای ترکیبی را رقم میزنند که اثر یکدیگر را به شکل تصاعدی تشدید میکنند. فروپاشی نهادها باعث وخامت مواجهه با خطرات زیستمحیطی میشود و در عین حال تخریب محیط زیست به شیوع بیماریها، آوارگی جمعیت و از هم پاشیدن عملکردهای سلامت عمومی سرعت میبخشد.
بازگرداندن صلح یک اقدام لوکس سیاسی نیست بلکه یک مداخله ریشهای و حیاتی برای سلامت جمعیت در منطقه مدیترانه شرقی (EMR) و فراتر از آن است.
نویسندگان مقاله تایید کردهاند که این تخریب دوگانه باعث آوارگیهای گسترده، از جمله ۳/۲ میلیون نفر در ایران و ۱/۰۴ میلیون نفر در لبنان تا اواخر may ۲۰۲۶ شده است. همچنین فروپاشی زنجیره تامین، بیاثر شدن معافیتهای دارویی به دلیل نقص در سیستمهای بانکی و بیمه، و تضعیف سیستمهای نظارتی منجر به شیوع بیماریهایی نظیر وبا و فلج اطفال در منطقه شده است.
آنها تاکید کردهاند که راهکار این فاجعه انسانی تنها با کمکهای بشردوستانه حل نمیشود بلکه نیازمند مداخله سیاسی و تزریق «قرص صلح» است.
نویسندگان مقاله ریشه این آسیبپذیریهای شدید را در فقدان همزمان «صلح منفی» (وضعیت پایهای نبود خشونت فیزیکی) و «صلح مثبت» (وجود نهادهای کارآمد، حکمرانی پاسخگو و عدالت اجتماعی) میدانند. چرا که درگیریهای مزمن پیاپی، حاکمیت را تضعیف کرده و این ضعف، خود بستر را برای بحرانهای بعدی هموار ساخته. در چنین بستری، جنگ منطقهای سال ۲۰۲۶ یک نقطه عطف ویرانگر به شمار میرود. نه به این دلیل که مداخله نظامی در این منطقه پدیده جدیدی است، بلکه از این جهت که این جنگ مانند یک شتابدهنده، آسیبها را در سیستمهای بهداشتی و اقلیمی که از پیش به دلیل سوءحکمرانی و کمبود بودجه فرسوده شده بودند، به نقطه فروپاشی کامل رشانده.
نویسندگان از سازمانهای پزشکی و بازیگران بینالمللی خواستهاند که ضمن مستندسازی نقض قوانین بینالمللی، اولویتهایی مانند توقف فوری حملات به زیرساختهای غیرنظامی، بازسازی سیستمهای بهداشتی و تضمین عملکرد واقعی معافیتهای تحریمی را در بخش سلامت مد نظر قرار دهند.
هر روزی که بدون یک راهحل مسالمتآمیز سپری میشود، اجازه میدهد تا تخریب دوگانه عمیقتر شود، بازیابی به شکلی تصاعدی دشوارتر گردد و برخی آسیبها غیرقابل جبران شوند. ساکنان سراسر منطقه مدیت انه شرقی برای تجویز قرص صلح به اراده سیاسی جمعی نیاز دارند. عدم اقدام به معنای بیطرفی نیست، بلکه یک انتخاب است و شواهد بهداشتیِ ارائهشده در اینجا، هزینه آن را نشان میدهد.
@Scientometric کانال جدید
Forwarded from Scientometrics Backup
متوجه شدم که مقاله ی آقای دکتر مجید اسدی از دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در مجله ی Nature Reviews Clinical Oncology با ضریب تاثیر (Impact Factor) 83.2 منتشر شده است. تا به حال از ایران در این مجله مقاله ای منتشر نشده بود. (لینک)
همچنین از نظر شاخص CiteScore 2025، این مجله در رتبه پنجم مجلات دنیا قرار دارد. (در مورد CiteScore جدید از اینجا بخوانید)
مقاله یک مرور جامع (state-of-the-art review) درباره تومورهای مننژیوم (meningioma) است. شایعترین نوع تومور اولیه داخل جمجمه. ایده اصلی مقاله این است که مدیریت مننژیوم از مدل سنتی به سمت پزشکی دقیقتر و شخصیسازیشده یعنی precision medicine حرکت میکند.
هنوز در بیشتر مراکز از درجهبندی WHO بر اساس پاتولوژی (histopathology) استفاده میشود. اما ابزارهای جدید مولکولی (molecular classification) میتوانند بهتر پیشبینی کنند کدام بیماران عود یا پیشرفت بیماری خواهند داشت.
استفاده از PET-CT یا MRI هدفگیرنده سوماتواستاتین (somatostatin receptor imaging) باعث شده تا مرز تومور دقیقتر مشخص شود، بقایای تومور یا عود زودتر تشخیص داده شود و درمانهای موضعی دقیقتر انجام شوند
درمانهای جدید شامل جراحی اندوسکوپیک و کمتهاجمی، رادیوتراپی استریوتاکتیک (دقت بالاتر)، درمانهای سیستمیک هدفمند (targeted therapy)، ایمونوتراپی و رادیولیگاندهای هدفمند می باشند.
چالشهای باقیمانده هم، استانداردسازی سیستمهای طبقهبندی، پیدا کردن بیومارکرهای پیشبینیکننده و طراحی بهتر کارآزماییهای بالینی است.
@Scientometric کانال جدید
همچنین از نظر شاخص CiteScore 2025، این مجله در رتبه پنجم مجلات دنیا قرار دارد. (در مورد CiteScore جدید از اینجا بخوانید)
مقاله یک مرور جامع (state-of-the-art review) درباره تومورهای مننژیوم (meningioma) است. شایعترین نوع تومور اولیه داخل جمجمه. ایده اصلی مقاله این است که مدیریت مننژیوم از مدل سنتی به سمت پزشکی دقیقتر و شخصیسازیشده یعنی precision medicine حرکت میکند.
هنوز در بیشتر مراکز از درجهبندی WHO بر اساس پاتولوژی (histopathology) استفاده میشود. اما ابزارهای جدید مولکولی (molecular classification) میتوانند بهتر پیشبینی کنند کدام بیماران عود یا پیشرفت بیماری خواهند داشت.
استفاده از PET-CT یا MRI هدفگیرنده سوماتواستاتین (somatostatin receptor imaging) باعث شده تا مرز تومور دقیقتر مشخص شود، بقایای تومور یا عود زودتر تشخیص داده شود و درمانهای موضعی دقیقتر انجام شوند
درمانهای جدید شامل جراحی اندوسکوپیک و کمتهاجمی، رادیوتراپی استریوتاکتیک (دقت بالاتر)، درمانهای سیستمیک هدفمند (targeted therapy)، ایمونوتراپی و رادیولیگاندهای هدفمند می باشند.
چالشهای باقیمانده هم، استانداردسازی سیستمهای طبقهبندی، پیدا کردن بیومارکرهای پیشبینیکننده و طراحی بهتر کارآزماییهای بالینی است.
@Scientometric کانال جدید
Forwarded from Medical Professionalism (Fariba Asghari)
رتبهبندیهای بینالمللی و آنچه باید محور توجه دانشگاه باشد
فریبا اصغری
❇️ رتبهبندیهای بینالمللی مانند QS ، THE ،SIR و شانگهای به حوزه ای مورد تاکید در دانشگاههای بزرگ علوم پزشکی تبدیل شدهاند. این رتبهبندیها در بهترین حالت میتوانند تصویری کلی از جایگاه نسبی دانشگاه در نظام جهانی ارائه دهند، اما هنگامی که به هدف تبدیل میشوند، دانشگاه را از مأموریت اصلی خود دور میکنند. دانشگاه علوم پزشکی نهادی است که باید سلامت جامعه را ارتقا دهد، پزشک و پژوهشگر مسئول تربیت کند، دانش بومی تولید کند و به مسائل واقعی مردم پاسخ دهد. هیچیک از رتبهبندیهای جهانی قادر نیستند این مأموریت را بهدرستی بسنجند، زیرا شاخصهای آنها عمدتاً کمی، استنادی، شهرتمحور و وابسته به ردپاهای دیجیتالاند.
🔰 اتکای افراطی به رتبهبندیها دانشگاه را به سمت رفتارهایی سوق میدهد که با رسالت آن ناسازگار است. فشار برای بهبود رتبه، پژوهشگران را به تولید انبوه مقاله ولو بیکیفیت وادار میکند، استقلال علمی سردبیران مجلات دانشگاهی را نقض و مجلات دانشگاهی را به پذیرش مقالات ضعیف سوق میدهد، و پژوهش را از مسائل واقعی سلامت جامعه دور میکند. در چنین فضایی، پژوهشهایی حمایت بیشتر می گیرند که به جای مسایل بومی، عدالت سلامت، کاهش خطای پزشکی، بهبود کیفیت آموزش و مسائلی از این قبیل، به حوزه های پر استناد می پردازند.
🔰 این رتبهبندیها بهطور ساختاری به نفع دانشگاههای ثروتمند، انگلیسیزبان و برخوردار طراحی شدهاند. شاخصهایی مانند شهرت علمی، شهرت کارفرمایان، بینالمللیسازی و استناد، دانشگاههای کشورهای در حال توسعه را در موقعیتی نابرابر قرار میدهد. دانشگاههای علوم پزشکی ایران حتی اگر کیفیت آموزشی و اثر اجتماعی بالایی داشته باشند، به دلیل محدودیتهای ساختاری، زبانی و اقتصادی، در این رتبهبندیها بهطور سیستماتیک پایینتر دیده میشوند. تمرکز صرف بر این شاخصها باعث میشود دانشگاهها بهجای تمرکز بر نیازهای بومی، به دنبال تقلید از مدلهای دانشگاهی کشورهای ثروتمند بروند؛ تقلیدی که نه ممکن است و نه مطلوب.
🔰 در چنین شرایطی، دانشگاههای علوم پزشکی ایران باید نسبت خود را با رتبهبندیها بازتعریف کنند. رتبهبندیها میتوانند بهعنوان محصول جانبی بهبود کیفیت دانشگاه، و وسیلهای برای دیپلماسی علمی مورد استفاده قرار گیرند، اما نباید به شاخص اصلی موفقیت دانشگاه تبدیل شوند. دانشگاه باید رتبهبندیها را ببیند، نقاط قوت و ضعف آنها را بشناسد، اما به آنها وابسته نشود و مأموریت خود را بر اساس آنها تعریف نکند. آنچه باید محور توجه دانشگاه باشد، کیفیت آموزش پزشکی، تربیت پزشکان مسئول، پژوهش مسئلهمحور، تولید علم صادقانه و باکیفیت، اثر واقعی بر زندگی مردم و نقش دانشگاه در سیاستگذاری سلامت است. دانشگاهی که به این اصول وفادار بماند حتی اگر رتبهاش در نظامهای جهانی بالا نباشد، در عمل اثرگذارتر، معتبرتر و پایدارتر خواهد بود و بودجه محدود کشور را به شیوه مسئولانه تری تخصیص میدهد.
🔰 دانشگاههای علوم پزشکی، باید شاخصهای بومی و مأموریتمحور طراحی کند؛ شاخصهایی که کیفیت آموزش، اثر اجتماعی، اخلاق حرفهای، اعتماد عمومی و نقش دانشگاه در حل مسائل ملی را بسنجند. در این صورت است که دانشگاه میتواند از دام بی اخلاقیهای آکادمیک رها و به نهادی با تفکر علمی تبدیل گردد که واقعاً در خدمت سلامت جامعه است.
بحث مفصلتری از سیستمهای ارزیابی علمی دانشگاهها را میتوانید در اپیزود 23 هلسینکست گوش دهید.
#شاخصهای_رتبه_بندی
#اخلاق_آکادمیک
#مسئولیت_پذیری_اجتماعی
فریبا اصغری
❇️ رتبهبندیهای بینالمللی مانند QS ، THE ،SIR و شانگهای به حوزه ای مورد تاکید در دانشگاههای بزرگ علوم پزشکی تبدیل شدهاند. این رتبهبندیها در بهترین حالت میتوانند تصویری کلی از جایگاه نسبی دانشگاه در نظام جهانی ارائه دهند، اما هنگامی که به هدف تبدیل میشوند، دانشگاه را از مأموریت اصلی خود دور میکنند. دانشگاه علوم پزشکی نهادی است که باید سلامت جامعه را ارتقا دهد، پزشک و پژوهشگر مسئول تربیت کند، دانش بومی تولید کند و به مسائل واقعی مردم پاسخ دهد. هیچیک از رتبهبندیهای جهانی قادر نیستند این مأموریت را بهدرستی بسنجند، زیرا شاخصهای آنها عمدتاً کمی، استنادی، شهرتمحور و وابسته به ردپاهای دیجیتالاند.
🔰 اتکای افراطی به رتبهبندیها دانشگاه را به سمت رفتارهایی سوق میدهد که با رسالت آن ناسازگار است. فشار برای بهبود رتبه، پژوهشگران را به تولید انبوه مقاله ولو بیکیفیت وادار میکند، استقلال علمی سردبیران مجلات دانشگاهی را نقض و مجلات دانشگاهی را به پذیرش مقالات ضعیف سوق میدهد، و پژوهش را از مسائل واقعی سلامت جامعه دور میکند. در چنین فضایی، پژوهشهایی حمایت بیشتر می گیرند که به جای مسایل بومی، عدالت سلامت، کاهش خطای پزشکی، بهبود کیفیت آموزش و مسائلی از این قبیل، به حوزه های پر استناد می پردازند.
روند رو به رشد رترکشنهای مقالات کشور، لزوم توجه به تولید علم صادقانه و با کیفیت را بیش از پیش نمایان می کند. رتبه محوری نهتنها اخلاق پژوهش را تضعیف میکند، بلکه دانشگاه را از جامعه دور میسازد و نقش دموکراتیک آن را در پاسخگویی عمومی کمرنگ میکند.
🔰 این رتبهبندیها بهطور ساختاری به نفع دانشگاههای ثروتمند، انگلیسیزبان و برخوردار طراحی شدهاند. شاخصهایی مانند شهرت علمی، شهرت کارفرمایان، بینالمللیسازی و استناد، دانشگاههای کشورهای در حال توسعه را در موقعیتی نابرابر قرار میدهد. دانشگاههای علوم پزشکی ایران حتی اگر کیفیت آموزشی و اثر اجتماعی بالایی داشته باشند، به دلیل محدودیتهای ساختاری، زبانی و اقتصادی، در این رتبهبندیها بهطور سیستماتیک پایینتر دیده میشوند. تمرکز صرف بر این شاخصها باعث میشود دانشگاهها بهجای تمرکز بر نیازهای بومی، به دنبال تقلید از مدلهای دانشگاهی کشورهای ثروتمند بروند؛ تقلیدی که نه ممکن است و نه مطلوب.
🔰 در چنین شرایطی، دانشگاههای علوم پزشکی ایران باید نسبت خود را با رتبهبندیها بازتعریف کنند. رتبهبندیها میتوانند بهعنوان محصول جانبی بهبود کیفیت دانشگاه، و وسیلهای برای دیپلماسی علمی مورد استفاده قرار گیرند، اما نباید به شاخص اصلی موفقیت دانشگاه تبدیل شوند. دانشگاه باید رتبهبندیها را ببیند، نقاط قوت و ضعف آنها را بشناسد، اما به آنها وابسته نشود و مأموریت خود را بر اساس آنها تعریف نکند. آنچه باید محور توجه دانشگاه باشد، کیفیت آموزش پزشکی، تربیت پزشکان مسئول، پژوهش مسئلهمحور، تولید علم صادقانه و باکیفیت، اثر واقعی بر زندگی مردم و نقش دانشگاه در سیاستگذاری سلامت است. دانشگاهی که به این اصول وفادار بماند حتی اگر رتبهاش در نظامهای جهانی بالا نباشد، در عمل اثرگذارتر، معتبرتر و پایدارتر خواهد بود و بودجه محدود کشور را به شیوه مسئولانه تری تخصیص میدهد.
🔰 دانشگاههای علوم پزشکی، باید شاخصهای بومی و مأموریتمحور طراحی کند؛ شاخصهایی که کیفیت آموزش، اثر اجتماعی، اخلاق حرفهای، اعتماد عمومی و نقش دانشگاه در حل مسائل ملی را بسنجند. در این صورت است که دانشگاه میتواند از دام بی اخلاقیهای آکادمیک رها و به نهادی با تفکر علمی تبدیل گردد که واقعاً در خدمت سلامت جامعه است.
#شاخصهای_رتبه_بندی
#اخلاق_آکادمیک
#مسئولیت_پذیری_اجتماعی
Forwarded from Evidence
📊 CiteScore 2025 و وضعیت مجلات ایرانی در اسکوپوس
متأسفانه در بخش Sources پایگاه اسکوپوس، فیلتری برای محدود کردن مجلات به یک کشور خاص وجود ندارد. به همین دلیل، فهرست مجلات ایرانی نمایهشده در اسکوپوس را از پایگاه Scimago استخراج کردم، سپس شمارههای ISSN آنها را جدا نموده و در قالب دستههای 25تایی برای جستوجو در اسکوپوس آماده کردم. در نهایت، 398 مجله ایرانی بازیابی شد.
🔝 10 مجله ایرانی با بالاترین CiteScore
1. International Journal of Health Policy and Management
دانشگاه علوم پزشکی کرمان
CiteScore: 8 (Q1)
2. Journal of Applied and Computational Mechanics
دانشگاه تهران
CiteScore: 7.9 (Q2)
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
CiteScore: 7.7 (Q1)
4. Civil Engineering Journal
مؤسسه آموزش عالی صالحان
CiteScore: 7.3 (Q1)
5. Journal of Soft Computing in Civil Engineering
انتشارات پویان
CiteScore: 6.3 (Q1)
6. Global Journal of Environmental Science and Management
مستقل
CiteScore: 5.8 (Q1)
7. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
CiteScore: 5.5 (Q1)
8. Progress in Color, Colorants and Coatings
پژوهشگاه رنگ
CiteScore: 5.3 (Q2)
9. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
دانشگاه علوم پزشکی مشهد
CiteScore: 5.2 (Q2)
10. International Journal of Engineering, Transactions A: Basics
پژوهشگاه مواد و انرژی
CiteScore: 5.1 (Q1)
سه مجله با اینکه CiteScore بالایی دارند ولی در چارک دوم قرار گرفتهاند.
📈 توزیع مجلات ایرانی در چارکهای استنادی
🔹 چارک اول (Q1): 31 مجله (7.8٪)
🔹 چارک دوم (Q2): 68 مجله (17.1٪)
🔹 چارک سوم (Q3): 159 مجله (40٪)
🔹 چارک چهارم (Q4): 139 مجله (34.9٪)
🔹 بدون چارک: 1 مجله (به دلیل توقف نمایهسازی در اسکوپوس)
در مجموع، حدود 75 درصد مجلات ایرانی (298 عنوان) در چارکهای سوم و چهارم قرار دارند و 25 درصد (99 عنوان) در چارکهای اول و دوم جای گرفتهاند.
این نسبت در سال گذشته بهترتیب 78 درصد و 22 درصد بود؛ بنابراین اندکی بهبود را نشان می دهد.
🌟 10 مجله ایرانی برتر بر اساس بالاترین صدک موضوعی:
ده مجله ایرانی در بین 10 درصد برتر مجلات حوزه موضوعی خود قرار دارند؛ به این معنا که عملکرد آنها از دستکم 90 درصد مجلات همرشته در سطح جهان بهتر بوده است.
1. Archives of Academic Emergency Medicine — صدک 97 | CiteScore: 4.4
2. International Journal of Health Policy and Management — صدک 94 | CiteScore: 8.0
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin — صدک 93 | CiteScore: 7.7
4. Journal of Soft Computing in Civil Engineering — صدک 93 | CiteScore: 6.3
5. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism — صدک 93 | CiteScore: 5.5
6. Persica Antiqua — صدک 93 | CiteScore: 1.1
7. Global Journal of Environmental Science and Management — صدک 92 | CiteScore: 5.8
8. Journal of Medical Ethics and History of Medicine — صدک 91 | CiteScore: 1.5
9. Iranian Journal of Language Teaching Research — صدک 90 | CiteScore: 3.7
10. International Journal of Community Based Nursing and Midwifery — صدک 90 | CiteScore: 3.8
🏅 بالاترین صدک (97) متعلق به Archives of Academic Emergency Medicine از انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.
همچنین مجله Persica Antiqua متعلق به گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن، با وجود CiteScore برابر با 1.1، در صدک 93 حوزه «ادبیات و نظریه ادبی» قرار گرفته است.
📌 یک نکته مهم
بالاتر بودن CiteScore لزوماً به معنای جایگاه علمی بهتر نیست. جایگاه هر مجله باید در چارچوب حوزه موضوعی خودش ارزیابی شود. به همین دلیل، برخی مجلات ایرانی با CiteScore حدود 1 تا 2 در بین 10 درصد برتر رشته تخصصی خود در جهان قرار دارند، در حالی که مجلاتی با CiteScore بالاتر ممکن است رتبه موضوعی پایینتری کسب کرده باشند.
بنابراین در ارزیابی مجلات، توجه همزمان به CiteScore، چارک (Quartile) و صدک (Percentile) و البته طبقه موضوعی ضروری است.
📎 در فایل اکسل، عناوین مجلات به همراه شاخصهای CiteScore، SJR، SNIP و صدک موضوعی (Percentile) ارائه شده است.
برای دانلود فایل، روی این لینک کلیک کنید.
#citescore
#research_metrics
#scopus
#journal
#Iran
🆔 @irevidence
متأسفانه در بخش Sources پایگاه اسکوپوس، فیلتری برای محدود کردن مجلات به یک کشور خاص وجود ندارد. به همین دلیل، فهرست مجلات ایرانی نمایهشده در اسکوپوس را از پایگاه Scimago استخراج کردم، سپس شمارههای ISSN آنها را جدا نموده و در قالب دستههای 25تایی برای جستوجو در اسکوپوس آماده کردم. در نهایت، 398 مجله ایرانی بازیابی شد.
🔝 10 مجله ایرانی با بالاترین CiteScore
1. International Journal of Health Policy and Management
دانشگاه علوم پزشکی کرمان
CiteScore: 8 (Q1)
2. Journal of Applied and Computational Mechanics
دانشگاه تهران
CiteScore: 7.9 (Q2)
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
CiteScore: 7.7 (Q1)
4. Civil Engineering Journal
مؤسسه آموزش عالی صالحان
CiteScore: 7.3 (Q1)
5. Journal of Soft Computing in Civil Engineering
انتشارات پویان
CiteScore: 6.3 (Q1)
6. Global Journal of Environmental Science and Management
مستقل
CiteScore: 5.8 (Q1)
7. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
CiteScore: 5.5 (Q1)
8. Progress in Color, Colorants and Coatings
پژوهشگاه رنگ
CiteScore: 5.3 (Q2)
9. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
دانشگاه علوم پزشکی مشهد
CiteScore: 5.2 (Q2)
10. International Journal of Engineering, Transactions A: Basics
پژوهشگاه مواد و انرژی
CiteScore: 5.1 (Q1)
سه مجله با اینکه CiteScore بالایی دارند ولی در چارک دوم قرار گرفتهاند.
📈 توزیع مجلات ایرانی در چارکهای استنادی
🔹 چارک اول (Q1): 31 مجله (7.8٪)
🔹 چارک دوم (Q2): 68 مجله (17.1٪)
🔹 چارک سوم (Q3): 159 مجله (40٪)
🔹 چارک چهارم (Q4): 139 مجله (34.9٪)
🔹 بدون چارک: 1 مجله (به دلیل توقف نمایهسازی در اسکوپوس)
در مجموع، حدود 75 درصد مجلات ایرانی (298 عنوان) در چارکهای سوم و چهارم قرار دارند و 25 درصد (99 عنوان) در چارکهای اول و دوم جای گرفتهاند.
این نسبت در سال گذشته بهترتیب 78 درصد و 22 درصد بود؛ بنابراین اندکی بهبود را نشان می دهد.
🌟 10 مجله ایرانی برتر بر اساس بالاترین صدک موضوعی:
ده مجله ایرانی در بین 10 درصد برتر مجلات حوزه موضوعی خود قرار دارند؛ به این معنا که عملکرد آنها از دستکم 90 درصد مجلات همرشته در سطح جهان بهتر بوده است.
1. Archives of Academic Emergency Medicine — صدک 97 | CiteScore: 4.4
2. International Journal of Health Policy and Management — صدک 94 | CiteScore: 8.0
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin — صدک 93 | CiteScore: 7.7
4. Journal of Soft Computing in Civil Engineering — صدک 93 | CiteScore: 6.3
5. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism — صدک 93 | CiteScore: 5.5
6. Persica Antiqua — صدک 93 | CiteScore: 1.1
7. Global Journal of Environmental Science and Management — صدک 92 | CiteScore: 5.8
8. Journal of Medical Ethics and History of Medicine — صدک 91 | CiteScore: 1.5
9. Iranian Journal of Language Teaching Research — صدک 90 | CiteScore: 3.7
10. International Journal of Community Based Nursing and Midwifery — صدک 90 | CiteScore: 3.8
🏅 بالاترین صدک (97) متعلق به Archives of Academic Emergency Medicine از انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.
همچنین مجله Persica Antiqua متعلق به گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن، با وجود CiteScore برابر با 1.1، در صدک 93 حوزه «ادبیات و نظریه ادبی» قرار گرفته است.
📌 یک نکته مهم
بالاتر بودن CiteScore لزوماً به معنای جایگاه علمی بهتر نیست. جایگاه هر مجله باید در چارچوب حوزه موضوعی خودش ارزیابی شود. به همین دلیل، برخی مجلات ایرانی با CiteScore حدود 1 تا 2 در بین 10 درصد برتر رشته تخصصی خود در جهان قرار دارند، در حالی که مجلاتی با CiteScore بالاتر ممکن است رتبه موضوعی پایینتری کسب کرده باشند.
بنابراین در ارزیابی مجلات، توجه همزمان به CiteScore، چارک (Quartile) و صدک (Percentile) و البته طبقه موضوعی ضروری است.
📎 در فایل اکسل، عناوین مجلات به همراه شاخصهای CiteScore، SJR، SNIP و صدک موضوعی (Percentile) ارائه شده است.
برای دانلود فایل، روی این لینک کلیک کنید.
#citescore
#research_metrics
#scopus
#journal
#Iran
🆔 @irevidence