او با روش های هندسی اثبات کرد که این منحنی باید سیکلویید باشد. ( در آن زمان هنوز حساب دیفرانسیل و انتگرال ساخته نشده و بعدها اویلر و لاگرانژ این مساله را با روش‌های آنالیز ریاضی حل کردند).

گالیله متوجه شده بود که یک پاندول در زوایای کوچک، تقریبا زمان برابری را در هر رفت و برگشت طی میکند. اما هرچه این زاویه بزرگتر شود، این دوره تناوب تغییر میکند. هویگنس پس از مطالعه کارهای گالیله و تطبیق آن با مساله منحنی های همزمانی بود، دریافت که این دو مساله در واقع یکی هستند و اگر میشد پاندولی ساخت که جرم سر آن بر روی سیکلویید حرکت کند، آنگاه دوره تناوب این آونگ در زوایای مختلف برابر خواهد بود. (این مساله مهم است چون به خاطر اتلافات انرژی، زاویه نوسان هر آونگی با گذر زمان کوچکتر خواهد شد).

سیکلویید چیست؟

چرخزاد یا سیکلوئید  (Cycloid) یک منحنی است که توسط به حرکت درآمدن نقطه روی دایره ساخته می‌شود. بدین معنا که یک نقطه روی دایره قرار دارد و دایره وقتی که می‌چرخد نقطه هم با آن می‌چرخد اگر حرکت نقطه روی دایره را دنبال کرده و سپس ترسیم کنیم یک منحنی به وجود می‌آید که به آن چرخزاد گویند. (اولین بار گالیله نام آن را سیکلویید گذاشت).

هویگنس برای مجبور کردن حرکت نوک آونگ بر روی سیکلویید، راه حلی که پیدا کرد این بود که اجسامی منحنی در کنار طناب آونگ قرار دهد تا مسیر حرکت نوک آونگ از روی دایره خارج و به سمت سیکلویید نزدیک شود. حال مساله این بود که انحنای این منحنی ها باید چه باشد؟ او با پژوهش های بیشتر متوجه شد خود این منحنی ها هم خود باید نصف سیکلویید باشند!

سپس با روش های هندسی ثابت کرد که سیکلوییدی که توسط نوک آونگ طی میشود با سیکلویید اجسام قرار گرفته در دو سمت طناب یکی هست.

اختراع ساعت پاندولی توسط هویگنس خطای اندازه گیری زمان را از ۱۵ دقیقه در روز به ۱۵ ثانیه در روز کاهش داد.

لو لانداو(Lev Landau) فیزیکدان بزرگ شوروی، فهرستی از اسامی فیزیکدانان نگه داشته بود که آنها را براساس میزان تولید ایده‌های ناب در مقیاس لگاریتمی از 0 تا 5 رتبه بندی کرده بود. بالاترین نمره، صفر، به آیزاک نیوتن اختصاص یافت و آلبرت انیشتین نمره ۰.۵ گرفت. نمره ۱ به بنیانگذاران مکانیک کوانتومی مانند نیلز بور، ورنر هایزنبرگ، ساتیندرا بوز، پل دیراک، اروین شرودینگر و دیگر بنیانگذاران مکانیک کوانتومی اعطا شد، در حالی که افرادی که رتبه ۵ میگرفتند "ایرادشناس" تلقی می شدند. یعنی کسانی که در ایده‌ها و نظریه های دیگران اشکالات رو پیدا میکنند و از خود ایده‌ای ندارند. لانداو به خود نمره ۲.۵ داد اما بعدها خودش را به نمره 2 ارتقا داد. دیوید مرمین، فیزیکدان دانشگاه کورنل در مقاله "زندگی من با لانداو، یک ۴.۵ در مقابل یک ۲" براساس معیار لانداو به خودش نمره ۴.۵ داد.

مجسمه «بلیز پاسکال در حال مطالعه سیکلویید» در موزه لوور

یک پژوهش مروری اخیر (بر پژوهش‌های انجام شده) نشان داده که مکمل‌های ریزمغذی‌ها(ویتامین‌ها و مواد معدنی)، اسیدهای چرب(مانند امگا۳) و پروبیوتیک‌ها برای اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی فایده‌ای ندارند. با این حال، حذف برخی از غذاها، متناسب با عدم تحمل افراد، می تواند به مدیریت علائم کم‌توجهی-بیش‌فعالی در کودکان و نوجوانان کمک کننده باشد.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10444659/

Food faddism

در بعضی از پژوهش‌ها موضوعی مطرح شده با عنوان مد و فشن های غذایی که ایده اصلی آن این است که در بعضی فضاها و خرده‌فرهنگ‌ها اهمیتی بیش از حد واقعی به تاثیر خوراکی‌ها و رژیم غذایی بر سلامت جسمی و روانی داده میشود و اکثرا در خصوص این تاثیرات بزرگنمایی میشود.
ابعاد این موضوع با پیدایش شبکه های اجتماعی بزرگتر شده.

من مدتیه بخشی از مطالعاتم رو به سمتی بردم که علل اساسی و بنیادی توسعه در جوامع غربی رو به صورت ریشه‌ای در منابع خودشون پیدا کنم. یکی از چیزهایی که تا الان درک کردم این بوده که اهمیت نظریه های ساخت‌گرایانه جامعه‌شناسی رو فهمیدم.  اینکه وقتی تمرکز قدرت و بازار کم باشه، پیشرفت هایی میتونه ایجاد بشه که قبلش «به فکر تصمیم گیرندگان یا هیچکسی هم نمیرسیده»!. یک مثال برای درک بهتر حرفم میزنم: سازندگان آفیس ماکروسافت که نرم‌افزار اکسل رو برای محاسبات مالی و حسابداری طراحی کرده بودن، بعد از سال‌ها مشاهدات عملی دیدن که استفاده کنندگان بیشتری ازش به عنوان نرم افزار مدیریت داده استفاده میکنند (چیزی که خودشون بهش فکر هم نکرده بودن) و همین شد که بخش دیتا رو هم در نسخه های بعدی بهش اضافه کردن و الان با وجود نرم افزارهای پیشرفته مدیریت داده، هنوز هم اکسل به دلیل سادگی کاربری در جهان اوله، در صورتی که اولش برای اینکار ساخته نشده بود! اخیرا مقاله ای از یکی از نظریه پردازان آمریکایی دیدم در خصوص مفهوم Appreciative inquiry که با اینکه ارائه این مدل مربوط به سال ۱۹۸۷ هست، ولی این طرز تفکر رو از نظر زمانی پیش‌زمینه و متقدم بر نظریه‌های مدیریت شواهدمحور آمریکایی و جنبش نگاه به نقاط قوت در آمریکا میدونست. حالا خلاصه و حرف اصلی این مدل به بیان همین نظریه‌پرداز اینه:

بینش اصلی و مرکزی این نظریه این است که «گروه‌ها، سازمان‌ها و جوامع به سمتی پیشرفت میکنند که به صورت جمعی، پرشور و مداوم در خصوص آن سوال میپرسند.»

منبع:
Bushe, G. R. (2013). "The appreciative inquiry model". In Kessler, E.H. (ed.). Encyclopedia of Management Theory. Vol. 1. Sage Publications. pp. 41–44.

خود ارائه‌کنندگان این مدل، دلیلشون رو اینطور عنوان کردند:

به تدریج مشخص شد که استفاده بیش از حد از «حل مسئله» مانع هر نوع بهبود اجتماعی می شود و آنچه مورد نیاز است روش های inquiry است که به تولید ایده ها و مدل های جدید برای نحوه سازماندهی کمک کند.

این واژه inquiry که معادل فارسی مناسبی براش پیدا نکردم، به فرایندهایی اشاره داره که هدف آن‌ها افزایش دانش، برطرف کردن شک، یا حل مسئله باشد.

منظور از تصمیم‌گیری در متن این توقع عمومی در افکار جامعه هست که دولت وظیفه داره برای هر مساله‌ یا معضلی تصمیم‌گیری کنه و هر مطالبه ای رو باید از دولت کرد. دولت هیچوقت نمیتونه همچین کاری رو بکنه و صرفا باید فضایی ایجاد کنه تا فرم‌ها و محتواهای جدید خودشون بتونن برساخته بشن.

https://youtu.be/9mBAUytlSfw?si=9NKstrv2HRJgJlop

توی این ویدئو در زمان ۱۳:۰۴ گفته میشه که سیاست‌گذاران اسرائیلی و آمریکایی برنامه دارن که با ایجاد تفرقه قومی در ایران، ایران رو تجزیه کنن!!

چالشهای واگذاری طرحها و پروژه های دولتی

در واگذاری طرح های عمرانی به بخش غیر دولتی همواره چالش ها و نارسایی هایی وجود دارد. به طور کلی این عوامل میتواند در حوزه های ذیل بررسی شود:

عدم تمایل دستگاهها به واگذاری طرح ها
این امر به دو دلیل است. نخست این عدم تمایل از آنجا ناشی می شود که پروژه های عمرانی نیمه تمام بستر مناسبی برای انجام هزینه هایی است که در قالب اعتبارات هزینه ای و روالهای رسمی قابل انجام نیستند. به علاوه واگذار شدن طرح های عمرانی به معنای عدم دریافت بودجه برای آن طرح در سال آینده و به معنای کاهش بودجه در اختیار مدیر مربوطه است. دلیل دیگر، بین دستگاهی بودن این موضوع است. زیرا برای واگذاری هر طرح عمرانی به تعامل سازنده بین دستگاه های مرتبط نیاز است. به طور کلی هر یک از ذینفعان در مقوله واگذاری انگیزه های خاص خود را دارند

نامشخص بودن ارزش اقتصادی طرح های عمرانی دولت
نظام شناسایی و ارزش گذاری دارایی ها در ایران به سبب ناکارایی از چالش ها و نارسایی های عدیده ای برخوردار است؛ لذا تا زمانی که سیستم جامع و شفافی در ارتباط با تعیین ارزش فعلی و آتی طرح های عمرانی حاکم نگردد، امکان واگذاری طرح های عمرانی نیمه تمام دشوار خواهد بود.

غیر اقتصادی بودن اغلب طرح ها
مشکل دیگر واگذاری طرح ها غیر اقتصادی بودن بسیاری از آنها به دلیل انتفاعی نبودن طرح و فقدان جذابیت لازم برای ورود بخش خصوصی در زمینه اجرای آنها است. این گونه طرح ها با ساختار فعلی قابل واگذاری نیستند، مگر اینکه منطق اقتصادی طرح تغییر کند.

فقدان اطلاعات کافی و جامع در خصوص تعداد طرح های نیمه تمام

در ارتباط با تعداد طرح های عمرانی نیمه تمام به جهت عدم تکافوی ظرفیت قوانین بودجه سنواتی در اتمام آنها و ناکارایی سیستمهای نظارتی حاکم بر طرح ها آمار و اطلاعات شفاف و متمرکزی وجود ندارد. اطلاعات مربوط صرفاً محدود به طرح هایی است که در قوانین بودجه سنواتی برای آنها اعتبار پیش بینی شده است و عملاً اطلاعات مشخصی در ارتباط طرح هایی که در قالب قوانین بودجه درج نمی گردند وجود ندارد. نارسایی مذکور به جهت اضافه شدن هزینه های تعویق ناشی از زمان بهره برداری مشکل پیش گفته را تشدید نموده است.

محدودیت های بازار سرمایه و تامین مالی
از جمله مشکلات و موانع اجرای واگذاری طرح ها و پروژه های دولتی، فقدان و یا ناکارایی نهادهای مالی قوی در کشورهای اجراکننده مدل مشارکتی است و بالطبع بازار مالی غیر جذاب محدودیت در ارائه تسهیلات با نرخ های ترجیحی و یا عدم تعریف ابزارهای تأمین مالی معمولاً مانع موفقیت این مدل می شود. در ایران نیز جهت اجرای قراردادهای مذکور با خلاء بازار سرمایه کارآمد و اثر بخش مواجه هستیم؛ در این حوزه بخش قابل توجهی از حمایتهای مالی از محل سیستم بانکی است که آن هم به دلیل محدودیت منابع و سایر مشکلات، با تنگنا مواجه است.

نبود مهارت و تجربه کافی بخش خصوصی
پروژه های مشارکت عمومی خصوصی گاهی به دلیل ناتوانی بخش خصوصی در انجام تعهدات با موانع جدی روبه رو میشود. دولت در زمان انعقاد قرارداد، باید. از توانایی و ظرفیت مالی و میزان تخصص بخش خصوصی در اجرای پروژه اطمینان حاصل کند. لذا به سیب نبود مؤلفه های توان تجربی و مهارتی، واگذاری طرح ها به بخش غیر دولتی با موانع زیادی روبه رو می شوند. ره آورد مانع مذکور چیزی جز کاهش انگیزه بخش دولتی برای عقد قرارداد با بخش خصوصی نیست.

تعدد و پراکندگی مقررات در ارتباط با واگذاری طرح های عمرانی
بررسی عملکرد واگذاری طرح ها نشان می دهد که عملاً از وضعیت مطلوبی برخوردار نبوده و این امر منجر به آن گردید تا دولت ها در دوره های زمانی مختلف و در راستای رفع مشکلات و همچنین ابهامات موجود در رویه ها و سازوکارهای واگذاری آنها به بخش غیر دولتی نسبت به تدوین چارچوب های قانونی متعدد اقدام نمایند. لذا مجموعه مقررات و قوانینی که در این خصوص طی سال های اخیر به تصویب رسیده به جهت عدم جامعیت، تعدد و پراکندگی، عملاً خود به عنوان مانعی بر اجرای مطلوب واگذاری طرح های نیمه تمام قلمداد می گردند. از آن جمله میتوان به بند (ه) ماده (۱۸) و همچنین بند (ح) ماده (۱۹) قانون اجرای سیاستهای کلی اصل (۴۴) قانون اساسی ماده (۲۴) و ماده (۲۷) از مقررات مالی دولت (۲) و دستور العمل های اجرایی مربوط به آن پیش نویس لایحه مشارکت عمومی خصوصی و... اشاره کرد. همچنین هنگامی که قرارداد واگذاری منعقد میشود باید قواعد رقابت نیز رعایت شود.

بعد سیاسی
با توجه به آنکه واگذاری طرح ها و پروژه های دولتی ماهیت رفاهی عمومی دارند، لذا ناگزیر در معرض بحث و جدل، سلطه و تاثیرات سیاسی فراوانی قرار دارند. در صورتی که اراده سیاسی مستحکمی بر مقامات بخش عمومی طرف قرارداد حاکم نبوده و توانائی ابلاغ پروژه برای پیگیری روشن و منصفانه آن وجود نداشته باشد، جریانات سیاسی به راحتی می توانند، فرایند کار را از هم پاشیده و موفقیت برنامه را دچار مشکلات جدی نمایند.

مقاله کامل