Modern Science

🍃آیا انسان ها منقرض می شوند؟

آیا گونه های ما منقرض می شوند؟ پاسخ کوتاه بله است.
ثبت فسیل نشان می دهد که همه چیز در نهایت منقرض می شود. بیش از 99.9٪ تقریباً همه گونه هایی که تاکنون زندگی کرده اند منقرض شده اند. این مورد در مورد سایر گونه های انسانی نیز صدق می کند. نئاندرتال ها ، دنیسوان ها وهوموارکتوس همه منقرض شدند و فقط هومو ساپینس باقی ماند.انسان ها ناگزیر به سوی نابودی پیش می روند.سوال این نیست که آیا منقرض خواهیم شد ، بلکه چه زمانی قرار است این اتفاق بیفتد. تیترها اغلب حاکی از آن است که این انقراض قریب الوقوع است. خطربرخورد سیارک، مورد علاقه رسانه ها به زمین و هشدارمداوم برای وضعیت اضطراری آب و هوا وجود دارد.انسان ها نقاط ضعفی دارند.
حیوانات بزرگ و دوست داشتنی؛ مانند ما نمی توانند به خوبی از پس تخریب محیط زیست برآیند. لاک پشت های کوچک و خونسرد و مارها می توانستند ماه ها بدون غذا بمانند ، بنابراین آنها زنده ماندند. حیوانات بزرگ با متابولیسم سریع - تیرانوسورها یا انسان ها - دائماً به غذای زیادی احتیاج دارند.این امر آنها را در معرض وقفه های مختصر زنجیره غذایی ناشی از بلایایی مانند آتشفشان ها ، گرم شدن کره زمین ، عصر یخبندان یا گرسنگی های زمستانی پس از برخورد سیارک ها قرار می دهد.
ما همچنین عمرطولانی داریم با نسل طولانی وفرزندان کم‌و تولید مثل اهسته !! که بهبودی ازتصادفات جمعیت رو دشوارمیکند، سرعت انتخاب طبیعی را کاهش می دهد و سازگاری با تغییرات سریع محیطی را دشوار کند. ماموت های محکوم به نابودی ، تنبل ها زمینی و دیگر مگافونا وپستانداران بزرگ خیلی آهسته تولید مثل می کردند تا بتوانند در برابر شکار بی رویه انسان مقاومت کنند یا خودراباآن سازگارکنند.
بنابراین، ما آسیب پذیر هستیم ، اما دلایلی وجود دارد که فکر می کنیم انسان ها در برابر انقراض مقاوم است،شاید به روش خاص!!.ما یک گونه کاملاً عجیب و غریب هستیم - گسترده ، پرتعداد ، کاملا قابل قبول - که نشان می دهند ما مدت طولانی خواهیم ماند ما همه جا هستیم.
موجودات زنده ازنظرجغرافیایی درهنگام فجایع طبیعی و انقراض بهتر عمل می کنند. دامنه جغرافیایی زیادبه معنی این است ، که گونه تمام تخم های خود ر دریک سبد قرارنمیدهد!! واگر زیستگاهی نابود شود می تواند درزیستگاه دیگر زنده بماند.
خرس های قطبی و پانداهای کوچک در معرض خطر هستند. خرس های قهوه ای و روباه های قرمز باوجود دامنه حغرافیایی وسیع درخطر هستند. انسانها بیشترین دامنه جغرافیایی رادربین پستانداران دارند ودرتمامی قاره ها، جزایر اقیانوسی جنگل های بارانی و بیابان ها وجود دارند انسان ها همه جا وجود دارند وریشه کن کردن انسان ها دشوار است.
با7.8 میلیارد نفر ، ما در میان گونه ها رایج جهان هستیم .زیست توده انسانی بیش از زیست توده همه پستانداران وحشی است. حتی با فرض اینکه یک جنگ همه گیر یا بمب هسته ای می تواند 99٪ از جمعیت را نابود کند ، میلیون ها نفر برای بازسازی زنده می مانند.
ما کلی گرا هستیم .گونه هایی که از سیارک کشتار دایناسور جان سالم به در بردند به ندرت به یک منبع غذایی متکی بودند. آنها پستانداران همه چیزخوار یا شکارچیانی مانند تمساح و لاک پشت ها یا قورباغه هاهمه چیز ی را میخوردند

انسان ها هزاران گونه جانوری و گیاهی میخورند. بسته به آنچه دروسترس است ، ما علف خوار ، ماهی خوار ، گوشت خوار ، همه چیز خوار هستیم. اما مهمتر از همه ، برخلاف سایر گونه ها ، ما از طریق رفتارهای آموخته شده ( فرهنگ )و نه DNA سازگار می شویم. ما حیوانان، پستانداران ، اما بسیار عجیب و غریب خاصی هستیم ،بجای اینکه نسل ها را از هم جدا کنند تا ژن های ما را تغییر دهند ، ازهوش ،فرهنگ و ابزارهایی برای سازگاری رفتار ما در طول سال ها یا در چند دقیقه استفاده می کنند. میلیون ها سال طول کشید تا نهنگ ها باله ها ، دندان های نیش و سونار تولید کنند.
ولی هزاران سال طول کشیدتا مردم میله های ماهیگیری ، قایق ها و ماهی یاب را اختراع کردند. تکامل فرهنگی حتی از تکامل ویروسی نیز پیشی می گیرد. ژن های ویروسی طی چند روز ایجاد می شوند. یک ثانیه طول می کشد تا از کسی بخواهید دست های خود را بشوید. تکامل فرهنگی متفاوت است ، نه فقط سریعتر از تکامل ژنتیکی. انتخاب طبیعی در انسان حیوانی را ایجاد کرده است که قادر به طراحی هوشمندانه است و کورکورانه با محیط سازگار نمی شود
بلکه عمداً آن را با توجه به نیازش تغییر شکل می دهد.اسب ها برای خوردن گیاهان دندان های آسیابی و روده های پیچیده ایجاد کردند. مردم گیاهان را رام كردند ، سپس جنگل ها را برای محصولات زراعی آماده كردند. یوزپلنگ ها برای تعقیب طعمه های خود سرعت بالایی دارند.

#انقراض
#زیست
#ژن

@Sciencemodern2
گرداوری :دکترامیرحراجی

🍂🍂🍂درادامه👇👇👇

1.21K views🍃Pendar, 12:12