This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کدام ویژگی آلت تناسلی مردان ، برای زنان مهمتر است ؟ قطر یا طول ؟
#آگاهی_جنسی
#سکس_بهتر_زندگی_بهتر
برگرفته از کانال:امیزش
#آگاهی_جنسی
#سکس_بهتر_زندگی_بهتر
برگرفته از کانال:امیزش
احساس ناکامی(frustration)، یکی از هیجاناتی است که هر کودک از نخستین مراحل زندگی با آن مواجه میشود. رشد روانشناختی تا حد زیادی بستگی به این دارد که کودک ناکامی های ذاتی زندگی را چگونه تجربه و تحمل میکند. مواجههٔ فزاینده با دشواری ها و محرومیتهایی که مراقبت والدانه نیز قادر به رفع آنها نیست، باعث شکل گیری دفاعها و ساختارهای روانی در کودک میشود که برای رو به رو شدن با رنج و ناکامی از آنها استفاده میکند.
اگر شدت ناکامی ها بیش از قدرت روانی کودک برای تحمل آنها باشد، باورهای مرتبط با بی ارزشی و ناتوانی بر کودک غالب میشوند و زندگی را تماما ناامیدکننده و بیرحم تجربه میکند.
برای افزایش قدرت روانی کودک در برابر شکست و ناکامی، در درجه اول باید اجازه داد که کودک این احساسات را در خود شناخته، و آگاهانه تجربه کند.
هنگامی که کودک دچار شکست یا ناتوانی از دستیابی به یک هدف میشود، به طور طبیعی والدین تلاش میکنند که به سرعت احساس ناراحتی او را برطرف کنند؛ شتابزدگی غریزی والدین برای کم کردن ناراحتی کودک، میتواند به طور ضمنی این پیام را در خود داشته باشد که "نباید ناراحت باشی"، یا "اگر تو موفق نشدی حتما یک جای کار اشتباه بوده است"، و به این ترتیب از مواجه شدن کودک با احساس رنج، نقص و ناکامی جلوگیری میکنند.
میزان پذیرش و قدرت رو به رو شدن کودک با شکست و ناکامی، متاثر از الگوی واکنش والدین به چنین شرایطی است. بی صبری، خشم، واکنشهای عجولانه، و ناامیدی والدین در هنگام مواجهه با ناکامی های خود یا فرزندشان، میتواند باعث یادگیری این الگوها در کودک شود. در حالیکه حفظ آرامش، پذیرش نقص و محدودیت های خود، و جست و جو برای راه حل های ممکن برای از میان برداشتن موانع، شکل دیگری از واکنش است که مشاهدهٔ آن در والدین، میتواند باعث تبدیل شدن آن به الگویی برای رو به رو شدن با رنج و ناکامی، در کودک شود.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://www.psychologytoday.com/intl/blog/the-power-prime/201009/parenting-frustration-in-children-aarrgghh
https://t.me/sciencemodern2
اگر شدت ناکامی ها بیش از قدرت روانی کودک برای تحمل آنها باشد، باورهای مرتبط با بی ارزشی و ناتوانی بر کودک غالب میشوند و زندگی را تماما ناامیدکننده و بیرحم تجربه میکند.
برای افزایش قدرت روانی کودک در برابر شکست و ناکامی، در درجه اول باید اجازه داد که کودک این احساسات را در خود شناخته، و آگاهانه تجربه کند.
هنگامی که کودک دچار شکست یا ناتوانی از دستیابی به یک هدف میشود، به طور طبیعی والدین تلاش میکنند که به سرعت احساس ناراحتی او را برطرف کنند؛ شتابزدگی غریزی والدین برای کم کردن ناراحتی کودک، میتواند به طور ضمنی این پیام را در خود داشته باشد که "نباید ناراحت باشی"، یا "اگر تو موفق نشدی حتما یک جای کار اشتباه بوده است"، و به این ترتیب از مواجه شدن کودک با احساس رنج، نقص و ناکامی جلوگیری میکنند.
میزان پذیرش و قدرت رو به رو شدن کودک با شکست و ناکامی، متاثر از الگوی واکنش والدین به چنین شرایطی است. بی صبری، خشم، واکنشهای عجولانه، و ناامیدی والدین در هنگام مواجهه با ناکامی های خود یا فرزندشان، میتواند باعث یادگیری این الگوها در کودک شود. در حالیکه حفظ آرامش، پذیرش نقص و محدودیت های خود، و جست و جو برای راه حل های ممکن برای از میان برداشتن موانع، شکل دیگری از واکنش است که مشاهدهٔ آن در والدین، میتواند باعث تبدیل شدن آن به الگویی برای رو به رو شدن با رنج و ناکامی، در کودک شود.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://www.psychologytoday.com/intl/blog/the-power-prime/201009/parenting-frustration-in-children-aarrgghh
https://t.me/sciencemodern2
Psychology Today
Parenting Frustration in Children: Aarrgghh!
Frustration may be your children's most significant obstacle to achieving their goals, because they are less equipped to deal with it constructively.
Forwarded from اتچ بات
ناسا عکسی حیرت انگیز از صحنه تصادم دو کهکشان که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است را منتشر کرده.
@sciencemodern2
۲۳۰ میلیون سال نوری دورتر، درون صورت فلکی هرکولس، سرانجام جنگی بیامان و طولانی مدت در حال پایان یافتن است. دو کهکشان در حال برخورد که توسط جاذبه به سوی هم کشیده میشدند، سرانجام در حال باز کردن بازو هایشان و بهم پیوستن نیروهایشان هستند.
تصویر جدید ارسال شده از تلسکوپ فضایی هابل دو کهکشان را در آستانه یکی شدن نشان میدهد.
در ابتدا وقتی که این نبرد سهمگین در ۱۷۸۴ توسط ویلیام هرشل کیهانشناس کشف شد، وی پنداشت این یک کهکشان بسیار بزرگ به شکلی دایره ای غیر معمول است.
امروز ما میدانیم کهکشان NGC 6052 درواقع دو کهکشان مجزا در آخرین مراحل تلفیقشان هستند که بقدری درهم گره خورده اند که مرز مشخصشان محو شده است. همچنان که به یکدیگر نزدیک و نزدیکتر میشوند، ستاره هایشان از مدار اصلی خود منحرف شده و وارد مسیر جدید میشوند. ممکن است شبیه یک فاجعه باشد ولی از آنجایی که کهکشان ها عمدتا از فضای خالی تشکیل شده، عملا برخورد ستارگان بندرت و با فاصله است.
آژانس فضایی اروپا توضیح میدهد: "با توجه به نوری که از ستارگان میبینیم، کهکشان شکلی بشدت آشفته دارد. سرانجام، این کهکشان تازه بشکل تثبیت شده خود درخواهد آمد که ممکن است شبیه هیچ کدام از دو کهکشان مولد خود نباشد"
کهکشان ما، کهکشان راه شیری، روزی با کهکشان مجاورمان آندرومدا به چنین سرنوشتی محکوم خواهد شد. اما جای شکرش باقیست تصادم ما خیلی قریب الوقوع نیست. دانشمندان میگویند ما دست کم چهار میلیارد سال فرصت داریم.
برای مطالعه لکه هایی نورانی نظیر NGC 6052 مدت زیادی وقت لازم است تا اسرار چرخه زندگانی کهکشان آشکار شود.
عکس توسط تلسکوپ با دوربین سیاره ای و میدان وسیع شماره ۲ گرفته شده است.
به نقل از ScienceAlert
مترجم جناب بزرگمهر
@sciencemodern2
@sciencemodern2
۲۳۰ میلیون سال نوری دورتر، درون صورت فلکی هرکولس، سرانجام جنگی بیامان و طولانی مدت در حال پایان یافتن است. دو کهکشان در حال برخورد که توسط جاذبه به سوی هم کشیده میشدند، سرانجام در حال باز کردن بازو هایشان و بهم پیوستن نیروهایشان هستند.
تصویر جدید ارسال شده از تلسکوپ فضایی هابل دو کهکشان را در آستانه یکی شدن نشان میدهد.
در ابتدا وقتی که این نبرد سهمگین در ۱۷۸۴ توسط ویلیام هرشل کیهانشناس کشف شد، وی پنداشت این یک کهکشان بسیار بزرگ به شکلی دایره ای غیر معمول است.
امروز ما میدانیم کهکشان NGC 6052 درواقع دو کهکشان مجزا در آخرین مراحل تلفیقشان هستند که بقدری درهم گره خورده اند که مرز مشخصشان محو شده است. همچنان که به یکدیگر نزدیک و نزدیکتر میشوند، ستاره هایشان از مدار اصلی خود منحرف شده و وارد مسیر جدید میشوند. ممکن است شبیه یک فاجعه باشد ولی از آنجایی که کهکشان ها عمدتا از فضای خالی تشکیل شده، عملا برخورد ستارگان بندرت و با فاصله است.
آژانس فضایی اروپا توضیح میدهد: "با توجه به نوری که از ستارگان میبینیم، کهکشان شکلی بشدت آشفته دارد. سرانجام، این کهکشان تازه بشکل تثبیت شده خود درخواهد آمد که ممکن است شبیه هیچ کدام از دو کهکشان مولد خود نباشد"
کهکشان ما، کهکشان راه شیری، روزی با کهکشان مجاورمان آندرومدا به چنین سرنوشتی محکوم خواهد شد. اما جای شکرش باقیست تصادم ما خیلی قریب الوقوع نیست. دانشمندان میگویند ما دست کم چهار میلیارد سال فرصت داریم.
برای مطالعه لکه هایی نورانی نظیر NGC 6052 مدت زیادی وقت لازم است تا اسرار چرخه زندگانی کهکشان آشکار شود.
عکس توسط تلسکوپ با دوربین سیاره ای و میدان وسیع شماره ۲ گرفته شده است.
به نقل از ScienceAlert
مترجم جناب بزرگمهر
@sciencemodern2
Telegram
attach 📎
اکتیو بودن در سکس به افزایش کارایی مغز مرتبط است
http://www.independent.co.uk/life-style/love-sex/active-sex-life-brain-cognitive-function-verbal-fluency-visual-tests-study-oxford-coventry-a7802101.html
محسن رئیسی
@sciencemodern2
http://www.independent.co.uk/life-style/love-sex/active-sex-life-brain-cognitive-function-verbal-fluency-visual-tests-study-oxford-coventry-a7802101.html
محسن رئیسی
@sciencemodern2
بر اساس آمارهای آکادمی طب خواب امریکا، میزان بروز کابوس، در سنین ۵ تا ۱۰ سالگی بیش از هر بازهٔ سنی دیگر است؛ کابوسهایی که غالبا واضح و قابل یادآوری در سالهای بعدی زندگی هستند، به طوریکه پژوهشهای مرتبط با خواب در بالغین نشان میدهند که حدود ۷۵٪ از افراد بزرگسال حداقل یکی از کابوسهایی را که در کودکی تجربه کرده اند، به یاد می آورند.
اگرچه تجربهٔ کابوس، قسمتی از مراحل رشد طبیعی هر کودک است، اما برای بسیاری از والدین نحوه واکنش به ترس و آشفتگی کودک پیرامون کابوس، و آگاهی از علائمی که نشان دهندهٔ نیاز به دریافت کمک حرفه ای هستند، مهم است.
علیرغم شیوع بالاتر کابوس در کودکان، مطالعات بسیار محدودی در ارتباط با علت و پیامدهای کابوس در این سنین انجام شده است. اما برخی از فاکتورهای مشترکی که به عنوان عوامل زمینه ساز کابوسهای تکرار شونده در کودکان و بالغین شناخته شده اند، شامل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و هر تجربه آسیب زا از نظر روانشناختی، اضطراب، و تغییرات تنش زا در زندگی هستند، که این تغییرات برای کودک میتواند به واسطهٔ تولد فرزند جدید، طلاق والدین، و تغییر مدرسه یا محل زندگی، اتفاق بیفتد.
از آنجا که کابوسهای شبانه دربردارندهٔ آمیزه ای از احساسات مختلف کودک در طی روز، شامل غم، ناکامی، خجالت و ترس، هستند، برای دستیابی به واقعیت های زمینه ساز کابوس لازم است که هیجانات و اضطرابهای روزانه کودک را، با نزدیک تر شدن به دنیای او، تحت نظر قرار دهیم.
https://t.me/sciencemodern2
برای راهیابی به هیجانات زمینه ساز کابوس های کودک، میتوان از او خواست که رؤیای خود را نقاشی کند، در حین نقاشی آن را دوباره تعریف کند، و پایانی متفاوت از آنچه که در خواب دیده است برای آن تصور کند. تبدیل شدن تصاویر خواب به نقاشی، به کلام درآوردن احساسات پیرامون آنها، و بازی با تصاویر و انتهای رویا، باعث افزایش احساس تسلط و کنترل کودک بر آن، و کاهش وحشت ناشی از احساس درماندگی، خواهد شد.
همچنین میتوان از کودک خواست یک ماسک کاغذی از ترسناکترین چهرهای که در خواب دیده درست کند، آن را روی صورتش بگذارد و نقش آن شخصیت ترسناک در خوابش را بازی کند. از آنجا که بسیاری از موجودات و شخصیت های ترسناک کابوس ها، بیان نمادین تعارضات و احساساتی هستند که شناسایی و ابراز مستقیم آنها برای فرد دشوار است، نقاشی یا بازی کردن نقش آنها در دنیای بیداری، میتواند باعث اتصال عمیق تر کودک با قسمتهایی از ذهن خودش، به کلام آوردن تنش ها، ترسها و اضطرابهایش، و به اشتراک گذاشتن آنها با والدین شود.
برای کاهش میزان بروز کابوس، مهمترین گام، برقراری ارتباط نزدیک تر با کودک، تلاش برای فهم استرس های روزمره او، فراهم کردن امنیت و دسترسی هیجانی برای ابراز و به اشتراک گذاشتن آنها از سوی کودک، و جلوگیری از مواجهه او با فیلمها، داستانها و نمایش های تلویزیونی ترسناک، پیش از خواب است.
تداوم کابوس ها، وجود یک محتوای تکرارشونده در آنها، و اتفاق افتادن آنها در هر شب، به طوری که باعث اضطراب شدید و اجتناب کودک از رفتن به رختخواب به دلیل ترس از تکرار کابوس شود، میتواند نشان دهنده نیاز به دریافت کمک حرفه ای برای پرداختن به تنشهای روانشناختی زمینه ساز کابوس باشد.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://www.google.com/amp/s/aleteia.org/2018/02/18/how-to-deal-with-your-childs-nightmares/amp/
https://t.me/sciencemodern2
اگرچه تجربهٔ کابوس، قسمتی از مراحل رشد طبیعی هر کودک است، اما برای بسیاری از والدین نحوه واکنش به ترس و آشفتگی کودک پیرامون کابوس، و آگاهی از علائمی که نشان دهندهٔ نیاز به دریافت کمک حرفه ای هستند، مهم است.
علیرغم شیوع بالاتر کابوس در کودکان، مطالعات بسیار محدودی در ارتباط با علت و پیامدهای کابوس در این سنین انجام شده است. اما برخی از فاکتورهای مشترکی که به عنوان عوامل زمینه ساز کابوسهای تکرار شونده در کودکان و بالغین شناخته شده اند، شامل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و هر تجربه آسیب زا از نظر روانشناختی، اضطراب، و تغییرات تنش زا در زندگی هستند، که این تغییرات برای کودک میتواند به واسطهٔ تولد فرزند جدید، طلاق والدین، و تغییر مدرسه یا محل زندگی، اتفاق بیفتد.
از آنجا که کابوسهای شبانه دربردارندهٔ آمیزه ای از احساسات مختلف کودک در طی روز، شامل غم، ناکامی، خجالت و ترس، هستند، برای دستیابی به واقعیت های زمینه ساز کابوس لازم است که هیجانات و اضطرابهای روزانه کودک را، با نزدیک تر شدن به دنیای او، تحت نظر قرار دهیم.
https://t.me/sciencemodern2
برای راهیابی به هیجانات زمینه ساز کابوس های کودک، میتوان از او خواست که رؤیای خود را نقاشی کند، در حین نقاشی آن را دوباره تعریف کند، و پایانی متفاوت از آنچه که در خواب دیده است برای آن تصور کند. تبدیل شدن تصاویر خواب به نقاشی، به کلام درآوردن احساسات پیرامون آنها، و بازی با تصاویر و انتهای رویا، باعث افزایش احساس تسلط و کنترل کودک بر آن، و کاهش وحشت ناشی از احساس درماندگی، خواهد شد.
همچنین میتوان از کودک خواست یک ماسک کاغذی از ترسناکترین چهرهای که در خواب دیده درست کند، آن را روی صورتش بگذارد و نقش آن شخصیت ترسناک در خوابش را بازی کند. از آنجا که بسیاری از موجودات و شخصیت های ترسناک کابوس ها، بیان نمادین تعارضات و احساساتی هستند که شناسایی و ابراز مستقیم آنها برای فرد دشوار است، نقاشی یا بازی کردن نقش آنها در دنیای بیداری، میتواند باعث اتصال عمیق تر کودک با قسمتهایی از ذهن خودش، به کلام آوردن تنش ها، ترسها و اضطرابهایش، و به اشتراک گذاشتن آنها با والدین شود.
برای کاهش میزان بروز کابوس، مهمترین گام، برقراری ارتباط نزدیک تر با کودک، تلاش برای فهم استرس های روزمره او، فراهم کردن امنیت و دسترسی هیجانی برای ابراز و به اشتراک گذاشتن آنها از سوی کودک، و جلوگیری از مواجهه او با فیلمها، داستانها و نمایش های تلویزیونی ترسناک، پیش از خواب است.
تداوم کابوس ها، وجود یک محتوای تکرارشونده در آنها، و اتفاق افتادن آنها در هر شب، به طوری که باعث اضطراب شدید و اجتناب کودک از رفتن به رختخواب به دلیل ترس از تکرار کابوس شود، میتواند نشان دهنده نیاز به دریافت کمک حرفه ای برای پرداختن به تنشهای روانشناختی زمینه ساز کابوس باشد.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://www.google.com/amp/s/aleteia.org/2018/02/18/how-to-deal-with-your-childs-nightmares/amp/
https://t.me/sciencemodern2
Telegram
Modern Science
علم یک روش نظام مند و منطقی برای پی بردن به نحوه ی کارکرد اجزای موجود در جهان است
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
کشف یک ماهی غول پیکر در استرالیا
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/ywMRjlz64Rs/a-giant-sunfish-has-washed-up-ashore-in-south-australia
کانال علمی @sciencemodern2
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/ywMRjlz64Rs/a-giant-sunfish-has-washed-up-ashore-in-south-australia
کانال علمی @sciencemodern2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✅رها سازی اولین #عقاب در طبیعت با پیوند پر در کشور
مدیرکل محیط زیست استان #البرز از رها سازی اولین عقاب در طبیعت با پیوند پر در کشور خبر داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، حکیمی در حاشیه رها سازی این عقاب در دشت های جنوب استان البرز با اشاره به اینکه حدود 10 روز قبل بازرسان محیط زیست یک عقاب استپی، در حالی که تعداد زیادی از بال هایش چیده شده بود و در حال خرید فروش بود را توقیف کردند، گفت: بعد از توقیف این عقاب، توسط جراحان دامپزشک اولین پیوند پرهای بال عقاب در کشور در یکی از کلینیک های دامپزشکی در کرج با یک روش جدید و استفاده از بال های یک عقاب همگونه دیگر که قادر به پرواز نبوده پیوند با موفقیت اتجام گرفت و پس از طی یک دوره یک هفته مهیای پرواز گردید.
وی تصریح کرد: با این روش این عقاب قادر خواهد بود حدود یک سال و نیم زودتر به دامان طبیعت برگردد و قدرت پروازش را از دست ندهد.
@Sciencemodern2
مدیرکل محیط زیست استان #البرز از رها سازی اولین عقاب در طبیعت با پیوند پر در کشور خبر داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، حکیمی در حاشیه رها سازی این عقاب در دشت های جنوب استان البرز با اشاره به اینکه حدود 10 روز قبل بازرسان محیط زیست یک عقاب استپی، در حالی که تعداد زیادی از بال هایش چیده شده بود و در حال خرید فروش بود را توقیف کردند، گفت: بعد از توقیف این عقاب، توسط جراحان دامپزشک اولین پیوند پرهای بال عقاب در کشور در یکی از کلینیک های دامپزشکی در کرج با یک روش جدید و استفاده از بال های یک عقاب همگونه دیگر که قادر به پرواز نبوده پیوند با موفقیت اتجام گرفت و پس از طی یک دوره یک هفته مهیای پرواز گردید.
وی تصریح کرد: با این روش این عقاب قادر خواهد بود حدود یک سال و نیم زودتر به دامان طبیعت برگردد و قدرت پروازش را از دست ندهد.
@Sciencemodern2
این حیوان از خانواده Chikilidae است که دوزیست بدون پا به حساب میآید.
وقتی بالغ میشوند بسیار شبیه کرم هستند، اما داشتن ستون فقرات آنها را به خانواده سمندرها نزدیکتر میکند.
او به مدت 2-3 ماه در کنار تخمها میخوابد و به گفته محققان، در طول این مدت چیزی نمیخورد.
برخلاف قورباغهها که پس از خارج شدن از تخم باید دوره لارو بودن را بگذرانند، نوزاد این حیوانات به شکل حیوانات بالغ کوچک پا به حیات گذاشته و به دنبال زندگی خود میروند.
@sciencemodern2
مترجم علیرضا
وقتی بالغ میشوند بسیار شبیه کرم هستند، اما داشتن ستون فقرات آنها را به خانواده سمندرها نزدیکتر میکند.
او به مدت 2-3 ماه در کنار تخمها میخوابد و به گفته محققان، در طول این مدت چیزی نمیخورد.
برخلاف قورباغهها که پس از خارج شدن از تخم باید دوره لارو بودن را بگذرانند، نوزاد این حیوانات به شکل حیوانات بالغ کوچک پا به حیات گذاشته و به دنبال زندگی خود میروند.
@sciencemodern2
مترجم علیرضا
ترس از فقدان یا از دست دادن یک فرد محبوب، و تجربهٔ احساساتی مانند غم عمیق، خشم، سوگ و افسردگی، در صورت پایان یافتن یک رابطه، واکنش هایی طبیعی و جدایی ناپذیر از هر ارتباط انسانی هستند. اما هنگامی که از دست دادن یک رابطه، تمامی درک یک فرد از خودش، احساس بودن، و دلیل زنده بودن او را تهدید میکند، به وجود آمدن افکار و رفتارهای وسواس گونه برای حفظ رابطه، به هر قیمت، غیرمنتظره نخواهد بود.
هنگامی که اضطراب از دست دادن رابطهٔ عاشقانه، آنقدر شدید است که منجر به تغییر ارزشها، باورها، روابط و حتی هویت یک فرد میشود، در این صورت میتوان گفت وضعیتی شبیه به وابستگی به الکل، مواد، قمار و .. ایجاد شده است، که تحت عنوان "اعتیاد به عشق"، یا "اعتیاد به رابطه"، شناخته میشود؛ تلاشی اجبارگونه برای پر کردن یک احساس خلأ درونی، یا فرار از مواجهه با احساسات دشوار، به واسطهٔ قرار گرفتن در روابط عاشقانه.
در واقع میتوان گفت در اعتیاد به عشق، موضوع اصلی، احساس صمیمیت، دوست داشتن و دوست داشته شدن، نیست؛ بلکه ترس از تنهایی یا رها شدن است، که منجر به حفظ روابط مخرب، احساس پوچی و خلأ عمیق در صورت تنهایی، و جستجوی بی وقفه برای وارد شدن به رابطه ای پس از رابطه دیگر و حتی به صورت موازی، میشود.
بسیاری از افراد مبتلا به اعتیاد عشق از آسیب های روانشناختی در دوران کودکی، به خصوص تجربه های مرتبط با رها شدن، رنج برده اند. احساس تعلق و دلبستگی به والدین، در سالهای اولیه زندگی آنها، یا هیچ گاه به طور ایمن شکل نگرفته، و یا به صورت زودهنگام و ناگهانی قطع شده است.
فراهم نشدن فرصت و فضای کافی برای شکل گیری احساس امنیت و اطمینان درونی، باعث احساس اجبار به یافتن منبعی خارجی برای تامین این احساسات، در قالب یک فرد یا رابطه، میشود.
از آن سو، وارد شدن مکرر به رابطه با افرادی که از نظر هیجانی دور از دسترس، طرد کننده یا سوء استفاده کننده هستند، میتواند تکرار و بازسازی رابطهٔ ناکارآمد این افراد با والدینشان باشد؛ سبکی از ارتباط که به واسطهٔ آشنا بودن برای فرد، به طور ناخودآگاه به آن گرایش دارد. عدم آگاهی به این گرایش ناخودآگاه، میتواند باعث محروم شدن همیشگی فرد از تجربهٔ صمیمیت، عشق و معنا در روابط شود.
بر این اساس میتوان گفت، رهایی از الگوی اعتیاد به عشق، مستلزم بازسازی درک و احساس فرد نسبت به خود، برقراری ارتباط با هویت خود در فضایی جدا و مستقل از روابط اجبارگونه، و مواجه شدن با احساسات دردناکی است که فرد تا کنون از 'رابطه'، برای اجتناب از مواجه شدن با آن احساسات، استفاده می کرده است. پرهیز از وارد شدن به رابطه برای بازه ای از زمان، و دریافت کمک حرفه ای در قالب درمان فردی یا گروهی، برای طی کردن این فرآیند دشوار و مواجهه با ترسها و سایر هیجانات تداوم دهندهٔ الگوهای اعتیادگونه، کمک کننده خواهد بود.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://debrakaplancounseling.com/love-relationship-addiction/
https://t.me/sciencemodern2
هنگامی که اضطراب از دست دادن رابطهٔ عاشقانه، آنقدر شدید است که منجر به تغییر ارزشها، باورها، روابط و حتی هویت یک فرد میشود، در این صورت میتوان گفت وضعیتی شبیه به وابستگی به الکل، مواد، قمار و .. ایجاد شده است، که تحت عنوان "اعتیاد به عشق"، یا "اعتیاد به رابطه"، شناخته میشود؛ تلاشی اجبارگونه برای پر کردن یک احساس خلأ درونی، یا فرار از مواجهه با احساسات دشوار، به واسطهٔ قرار گرفتن در روابط عاشقانه.
در واقع میتوان گفت در اعتیاد به عشق، موضوع اصلی، احساس صمیمیت، دوست داشتن و دوست داشته شدن، نیست؛ بلکه ترس از تنهایی یا رها شدن است، که منجر به حفظ روابط مخرب، احساس پوچی و خلأ عمیق در صورت تنهایی، و جستجوی بی وقفه برای وارد شدن به رابطه ای پس از رابطه دیگر و حتی به صورت موازی، میشود.
بسیاری از افراد مبتلا به اعتیاد عشق از آسیب های روانشناختی در دوران کودکی، به خصوص تجربه های مرتبط با رها شدن، رنج برده اند. احساس تعلق و دلبستگی به والدین، در سالهای اولیه زندگی آنها، یا هیچ گاه به طور ایمن شکل نگرفته، و یا به صورت زودهنگام و ناگهانی قطع شده است.
فراهم نشدن فرصت و فضای کافی برای شکل گیری احساس امنیت و اطمینان درونی، باعث احساس اجبار به یافتن منبعی خارجی برای تامین این احساسات، در قالب یک فرد یا رابطه، میشود.
از آن سو، وارد شدن مکرر به رابطه با افرادی که از نظر هیجانی دور از دسترس، طرد کننده یا سوء استفاده کننده هستند، میتواند تکرار و بازسازی رابطهٔ ناکارآمد این افراد با والدینشان باشد؛ سبکی از ارتباط که به واسطهٔ آشنا بودن برای فرد، به طور ناخودآگاه به آن گرایش دارد. عدم آگاهی به این گرایش ناخودآگاه، میتواند باعث محروم شدن همیشگی فرد از تجربهٔ صمیمیت، عشق و معنا در روابط شود.
بر این اساس میتوان گفت، رهایی از الگوی اعتیاد به عشق، مستلزم بازسازی درک و احساس فرد نسبت به خود، برقراری ارتباط با هویت خود در فضایی جدا و مستقل از روابط اجبارگونه، و مواجه شدن با احساسات دردناکی است که فرد تا کنون از 'رابطه'، برای اجتناب از مواجه شدن با آن احساسات، استفاده می کرده است. پرهیز از وارد شدن به رابطه برای بازه ای از زمان، و دریافت کمک حرفه ای در قالب درمان فردی یا گروهی، برای طی کردن این فرآیند دشوار و مواجهه با ترسها و سایر هیجانات تداوم دهندهٔ الگوهای اعتیادگونه، کمک کننده خواهد بود.
ترجمه جناب دکتر نیکجو
https://debrakaplancounseling.com/love-relationship-addiction/
https://t.me/sciencemodern2
Debrakaplancounseling
Love and Relationship Addiction -
Many adults have experienced the joy and contentment of being in love. Some people can also admit that when their romantic relationship ends that joy turns into outright panic and terror at the thought of losing him or her. Are you feeling panic and deep…
بدن بانوان روش پیشرفته شگفتانگیزی برای سد راه اسپرمهای ضعیف دارد
زندگی یک اسپرم ساده نیست. از رحم تا تخمک,ناحیه تناسلی بانوان این شناگران کوچک را در مسیری پرمانع قرار میدهد.
انگار به اجبار در خانهی روحزدهای قرار گرفتهاید و تنها راه خروج به سمت جلوست. در سر هر پیچی راههای
بیشتری برای مردن وجود دارد: غوطهور شدن در اسید، گیر افتادن در مخاط، قرار گرفتن در معرض حمله سیستم ایمنی ، غرق شدن در جریان پیشِرو، حتی شاید گیر افتادن در چینهای موجود در سطح داخلی سیستم تناسلی...
آنگونه که به تدریج داریم میفهمیم، این نهتنها آزمونی برای مقاومت اسپرمها بلکه آزمونی برای سرعت آنها نیز هست.
یک پژوهش جدید با استفاده از شبیهسازیکامپیوتری مدلسازی، نشان داده تنها فرزترین اسپرمها میتوانند خود را از این نقاط تنگ نجات دهند.
وقتی به یک تقاطع باریک در اندام تناسلی نزدیک میشویم؛ مثلا، هنگام انتقال از رحم به لولههای رحم، جریان مایع پیشِرو سریعتر جاری میشود و فقط به شایسته ترین رقیبها اجازه ورود به مرحله بعد را میدهد.
نویسندگان پس از به آزمون گذاردن اسپرمهایی از مردان و گاوهای نر در یک اندام شبیه سازی شده تناسلی زنانه، این ایده را مطرح میکنند که این مسیر تناسلی موجود در پستانداران نقاط تنگ و باریکی دارد که مانند ایستگاههایی طراحی شدهاند که شناگران ضعیف را اند رسیدن به هدفشان بازمیدارند.
ویدیوی حاصل از این تحقیق است نشان میدهد که چقدر طی مسیر در این موانع میتواند دشوار باشد. اسپرمی که در ویدیو مشاهده میشود بارها و بارها تلاش میکند تا از یکی از این گذرگاههای تنگ بگذرد، اما در نهایت به وسیلهی جریان پیش رو به عقب کشیده میشود.
به گفتهی محققلن، شگفت آورترین قسمت آن بود که چگونه اسپرم با الگویی شبیه بال های یک پروانه شنا میکرد. اسپرم نزدیک دیوارها میماند، و به دهانه و جریان مایع نزدیک میشود و در نهایت به عقب و به سمت دیوار مقابل کشیده شده و دوباره در طرف دیگر این مراحل را امتحان کند.
اما درنهایت شانس زیادی وجود ندارد. تنها سریعترینها میتوانند به دیوار بچسبند و فقط تعداد خیلی کمی بیش از این تعداد شانس عبور دارند. بقیه بالاخره در جریان مایع گرفتارشده و همراه آن میروند.
هنوز روشن نیست چرا این درزگاه ها وجود دارند، گرچه از نظر زیستی معقول به نظر میرسند. این تنگناها می توانند مانند دیگر موانع در اندام تناسلی بانوان باشند که برای حذف رقیبان ضعیف تکامل یافتهاند.
محققان این پژوهش میگوینداین تحقیق به صورت کمی نشان می دهد که این ساختار سلسله مراتبی، رقابتی را بین اسپرمها ایجاد میکند و سختترین رقابت، در مقایسه با اسپرمهای کمسرعت، بین سریعترین ریزشناگران اتفاق میافتد. اما حتی برای سریعترین اسپرمها هم شانس موفق شدن تا انتهای مسیر خیلی کم است
.
برای هر شناگر، شانسی در حدود یک در میلیون برای رسیدن به تخمک و شانس یک در صد میلیون برای بارورکردن آن وجود دارد.
این مسیری پر-مانع است که با مرگ از اسپرمها پذیرایی میکند.
Published in:Science Advances
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/zqDOrHKTFN4/the-female-body-is-designed-like-an-obstacle-course-to-weed-out-the-weak-sperm
کاری از تیم هنر علم
مترجم : محمد زینلی
@sciencemodern2
زندگی یک اسپرم ساده نیست. از رحم تا تخمک,ناحیه تناسلی بانوان این شناگران کوچک را در مسیری پرمانع قرار میدهد.
انگار به اجبار در خانهی روحزدهای قرار گرفتهاید و تنها راه خروج به سمت جلوست. در سر هر پیچی راههای
بیشتری برای مردن وجود دارد: غوطهور شدن در اسید، گیر افتادن در مخاط، قرار گرفتن در معرض حمله سیستم ایمنی ، غرق شدن در جریان پیشِرو، حتی شاید گیر افتادن در چینهای موجود در سطح داخلی سیستم تناسلی...
آنگونه که به تدریج داریم میفهمیم، این نهتنها آزمونی برای مقاومت اسپرمها بلکه آزمونی برای سرعت آنها نیز هست.
یک پژوهش جدید با استفاده از شبیهسازیکامپیوتری مدلسازی، نشان داده تنها فرزترین اسپرمها میتوانند خود را از این نقاط تنگ نجات دهند.
وقتی به یک تقاطع باریک در اندام تناسلی نزدیک میشویم؛ مثلا، هنگام انتقال از رحم به لولههای رحم، جریان مایع پیشِرو سریعتر جاری میشود و فقط به شایسته ترین رقیبها اجازه ورود به مرحله بعد را میدهد.
نویسندگان پس از به آزمون گذاردن اسپرمهایی از مردان و گاوهای نر در یک اندام شبیه سازی شده تناسلی زنانه، این ایده را مطرح میکنند که این مسیر تناسلی موجود در پستانداران نقاط تنگ و باریکی دارد که مانند ایستگاههایی طراحی شدهاند که شناگران ضعیف را اند رسیدن به هدفشان بازمیدارند.
ویدیوی حاصل از این تحقیق است نشان میدهد که چقدر طی مسیر در این موانع میتواند دشوار باشد. اسپرمی که در ویدیو مشاهده میشود بارها و بارها تلاش میکند تا از یکی از این گذرگاههای تنگ بگذرد، اما در نهایت به وسیلهی جریان پیش رو به عقب کشیده میشود.
به گفتهی محققلن، شگفت آورترین قسمت آن بود که چگونه اسپرم با الگویی شبیه بال های یک پروانه شنا میکرد. اسپرم نزدیک دیوارها میماند، و به دهانه و جریان مایع نزدیک میشود و در نهایت به عقب و به سمت دیوار مقابل کشیده شده و دوباره در طرف دیگر این مراحل را امتحان کند.
اما درنهایت شانس زیادی وجود ندارد. تنها سریعترینها میتوانند به دیوار بچسبند و فقط تعداد خیلی کمی بیش از این تعداد شانس عبور دارند. بقیه بالاخره در جریان مایع گرفتارشده و همراه آن میروند.
هنوز روشن نیست چرا این درزگاه ها وجود دارند، گرچه از نظر زیستی معقول به نظر میرسند. این تنگناها می توانند مانند دیگر موانع در اندام تناسلی بانوان باشند که برای حذف رقیبان ضعیف تکامل یافتهاند.
محققان این پژوهش میگوینداین تحقیق به صورت کمی نشان می دهد که این ساختار سلسله مراتبی، رقابتی را بین اسپرمها ایجاد میکند و سختترین رقابت، در مقایسه با اسپرمهای کمسرعت، بین سریعترین ریزشناگران اتفاق میافتد. اما حتی برای سریعترین اسپرمها هم شانس موفق شدن تا انتهای مسیر خیلی کم است
.
برای هر شناگر، شانسی در حدود یک در میلیون برای رسیدن به تخمک و شانس یک در صد میلیون برای بارورکردن آن وجود دارد.
این مسیری پر-مانع است که با مرگ از اسپرمها پذیرایی میکند.
Published in:Science Advances
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/zqDOrHKTFN4/the-female-body-is-designed-like-an-obstacle-course-to-weed-out-the-weak-sperm
کاری از تیم هنر علم
مترجم : محمد زینلی
@sciencemodern2
ScienceAlert
The Female Body Has a Surprisingly Sophisticated Way to Block Weak Sperm
The life of a sperm isn't easy. From cervix to egg, the female reproductive tract puts these tiny swimmers through an obstacle course of doom.
- دانشمندان نشانه های جدیدی را از رشد نورون های جدید در 87 سالگی پیدا کردند.
تحقیقات جدید نشان داده است که مغز انسان حتی در دهه 90 زندگی خود به رشد کردن و تولید سلول های جدید ادامه می دهد.
در دهه 1960 اولین نشانه از تولید سلول نورونی ( نوروژنسیس ) در بزرگسالان دیده شد و هم اکنون نیز این بحث به قوت خود باقی مانده و هنوز توضیح دقیقی برای مکانیسم این رویداد داده نشده است.
در مقاله جدیدی که در 5 فروردین 98 در نیچر پزشکی منتشر شده ، روی هیپوکامپ مغز و قسمتی به نام DG که در هیپوکامپ مغز وجود دارد تحقیق شده است که سلول های به نام DCX+ در قسمت DG هیپوکامپ پیدا شده که عملکردی مشابه نوروژنسیس دارند.
همچنین در این تحقیق به کم بودن سلول های DCX+ در بیماران آلزایمر نسبت به سایر افراد سالم اشاره شده است که این نظر را تقویت می کند که دلیل بیماری الزایمر متفاوت تر از پیرشدن طبیعی است ، چون علارغم کاهش تعداد سلول های DCX+ بدلیل افزایش سن ، بعضی از عوامل نوروپاتولوژی نیز در تخریب این سلول های نارس کمک می کنند. همچنین این تحقیق نشان می دهد که نوروژنسیس در مراحل اولیه الزایمر تاثیر منفی دارد.
در نهایت این تحقیق نشان می دهد که در منطقه DG نورون هایی بالغ نشده وجود دارد که تا دهمین دهه زندگی انسان علارغم پیر شدن باقی می مانند و در طول زندگی عملکردی مانند نوروژنسیس را ایفا می کنند.
"مترجم: جناب شریفی پور "
@sciencemodern2
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/DdHkSA-HdDY/new-neurons-are-still-developing-in-our-brains-even-when-we-re-80-years-old
تحقیقات جدید نشان داده است که مغز انسان حتی در دهه 90 زندگی خود به رشد کردن و تولید سلول های جدید ادامه می دهد.
در دهه 1960 اولین نشانه از تولید سلول نورونی ( نوروژنسیس ) در بزرگسالان دیده شد و هم اکنون نیز این بحث به قوت خود باقی مانده و هنوز توضیح دقیقی برای مکانیسم این رویداد داده نشده است.
در مقاله جدیدی که در 5 فروردین 98 در نیچر پزشکی منتشر شده ، روی هیپوکامپ مغز و قسمتی به نام DG که در هیپوکامپ مغز وجود دارد تحقیق شده است که سلول های به نام DCX+ در قسمت DG هیپوکامپ پیدا شده که عملکردی مشابه نوروژنسیس دارند.
همچنین در این تحقیق به کم بودن سلول های DCX+ در بیماران آلزایمر نسبت به سایر افراد سالم اشاره شده است که این نظر را تقویت می کند که دلیل بیماری الزایمر متفاوت تر از پیرشدن طبیعی است ، چون علارغم کاهش تعداد سلول های DCX+ بدلیل افزایش سن ، بعضی از عوامل نوروپاتولوژی نیز در تخریب این سلول های نارس کمک می کنند. همچنین این تحقیق نشان می دهد که نوروژنسیس در مراحل اولیه الزایمر تاثیر منفی دارد.
در نهایت این تحقیق نشان می دهد که در منطقه DG نورون هایی بالغ نشده وجود دارد که تا دهمین دهه زندگی انسان علارغم پیر شدن باقی می مانند و در طول زندگی عملکردی مانند نوروژنسیس را ایفا می کنند.
"مترجم: جناب شریفی پور "
@sciencemodern2
http://feedproxy.google.com/~r/sciencealert-latestnews/~3/DdHkSA-HdDY/new-neurons-are-still-developing-in-our-brains-even-when-we-re-80-years-old
Telegram
attach 📎
عقب ماندگی ذهنی براساس تعریف سازمان بهداشت جهانی شرایطی است که در آن رشد و تکامل قوای ذهنی کودک شامل مهارتهای اجتماعی، کلامی و حرکتی، دچار توقف یا نارسایی جدی در مسیر خود میشود. بسیاری از کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی دچار اختلالات همراه یا زمینه سازی مانند اوتیسم، سندرم داون، فلج مغزی، اختلال نقص توجه/بیش فعالی، و صرع، نیز هستند که هرکدام نیاز به توجه و مراقبتهای مخصوص به خود را دارد.
ابتلای عضوی از خانواده به هر درجه ای از عقب ماندگی ذهنی، حجم سنگینی از تنش، استرس و احساس مسئولیت نسبت به شرایط خاص عضو معلول را بر دوش سایر اعضای خانواده قرار میدهد.
نخستین چالشی که والدین یک کودک دچار عقب ماندگی ذهنی با آن مواجه میشوند، 'پذیرش' واقعیت معلولیت و نقص مادام العمر کودک است. هنگامی که چنین تشخیصی برای یک کودک مطرح میشود، بسیاری از والدین مدت زمانی حتی برای چند سال، در 'انکار' این واقعیت باقی مانده، و به جست و جوی راهی برای علاج کامل آن، میپردازند.
کندو کاو در گذشته، دوران بارداری و پس از تولد کودک، برای یافتن مقصری برای معلولیت او، واکنشی است که بسیاری از والدین این کودکان را دچار احساس گناه، خود سرزنشگری و خشم نسبت به خود و دیگران میکند.
بسیاری از این والدین، داشتن یک کودک دچار معلولیت ذهنی را، نوعی انگ و مایهٔ شرم در برابر آشنایان، همسایگان و دوستان خود میدانند و به دنبال آن دچار میل به انزوا و کناره گیری از جامعه میشوند.
برای بسیاری از والدین، مدیریت مشکلات رفتاری مرتبط با عقب ماندگی ذهنی کودک، مانند پرخاشگری، لجاجت، جیغ زدن و نافرمانی، بسیار دشوار است. ناآگاهی کودک از احساسات خود و پیامدهای مخرب رفتارش، فراتر رفتن آنها از سطح تحمل والدین، برانگیختن خشم آنها، و تشدید رفتار کودک به دنبال عصبانیت و تنبیه والدین، باعث ایجاد چرخهٔ معیوبی میشود که پیامد آن احساس سردرگمی و تنش مضاعف در فضای خانواده است.
ناهماهنگی و عدم توافق والدین بر روی نحوه تعامل و میزان سرمایه گذاری روانی بر روی کودک معلول، میتواند باعث تنش و اختلاف بین دو والد، و همچنین میان هر یک از آنها با سایر فرزندان خانواده شود.
عدم برخورداری از حمایت سایر اعضای خانواده، بسیاری از والدین چنین کودکانی را با این نگرانی مواجه میکند که، در نبود آنها چه کسی مراقبت و توجه مورد نیاز برای ادامه حیات کودک معلول را برای او فراهم خواهد کرد. و از آن سو، نداشتن دسترسی به منابع و نهادهای اجتماعی قابل اتکا، و یا ناآگاهی از وجود چنین منابعی، میتواند منتهی به احساس رهاشدگی و درماندگی در این گروه از افراد جامعه شود.
آموزش و حمایت از والدین کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی، و کمک به آنها برای درک علل، ماهیت و نحوهٔ تعامل با این معلولیت، میتواند باعث حرکت آنها به سمت انتظارات واقع بینانه از خود و کودک، فراهم کردن فرصت های متناسب برای برآورده شدن آن انتظارات، و رهایی از احساس گناه، خودسرزنشگری و درماندگی در آنها شود.
مترجم جناب دکتر علی نیکجو
https://talkitover.in/family/families-of-mentally-retarded-challenges-and-concerns
https://t.me/sciencemodern2
ابتلای عضوی از خانواده به هر درجه ای از عقب ماندگی ذهنی، حجم سنگینی از تنش، استرس و احساس مسئولیت نسبت به شرایط خاص عضو معلول را بر دوش سایر اعضای خانواده قرار میدهد.
نخستین چالشی که والدین یک کودک دچار عقب ماندگی ذهنی با آن مواجه میشوند، 'پذیرش' واقعیت معلولیت و نقص مادام العمر کودک است. هنگامی که چنین تشخیصی برای یک کودک مطرح میشود، بسیاری از والدین مدت زمانی حتی برای چند سال، در 'انکار' این واقعیت باقی مانده، و به جست و جوی راهی برای علاج کامل آن، میپردازند.
کندو کاو در گذشته، دوران بارداری و پس از تولد کودک، برای یافتن مقصری برای معلولیت او، واکنشی است که بسیاری از والدین این کودکان را دچار احساس گناه، خود سرزنشگری و خشم نسبت به خود و دیگران میکند.
بسیاری از این والدین، داشتن یک کودک دچار معلولیت ذهنی را، نوعی انگ و مایهٔ شرم در برابر آشنایان، همسایگان و دوستان خود میدانند و به دنبال آن دچار میل به انزوا و کناره گیری از جامعه میشوند.
برای بسیاری از والدین، مدیریت مشکلات رفتاری مرتبط با عقب ماندگی ذهنی کودک، مانند پرخاشگری، لجاجت، جیغ زدن و نافرمانی، بسیار دشوار است. ناآگاهی کودک از احساسات خود و پیامدهای مخرب رفتارش، فراتر رفتن آنها از سطح تحمل والدین، برانگیختن خشم آنها، و تشدید رفتار کودک به دنبال عصبانیت و تنبیه والدین، باعث ایجاد چرخهٔ معیوبی میشود که پیامد آن احساس سردرگمی و تنش مضاعف در فضای خانواده است.
ناهماهنگی و عدم توافق والدین بر روی نحوه تعامل و میزان سرمایه گذاری روانی بر روی کودک معلول، میتواند باعث تنش و اختلاف بین دو والد، و همچنین میان هر یک از آنها با سایر فرزندان خانواده شود.
عدم برخورداری از حمایت سایر اعضای خانواده، بسیاری از والدین چنین کودکانی را با این نگرانی مواجه میکند که، در نبود آنها چه کسی مراقبت و توجه مورد نیاز برای ادامه حیات کودک معلول را برای او فراهم خواهد کرد. و از آن سو، نداشتن دسترسی به منابع و نهادهای اجتماعی قابل اتکا، و یا ناآگاهی از وجود چنین منابعی، میتواند منتهی به احساس رهاشدگی و درماندگی در این گروه از افراد جامعه شود.
آموزش و حمایت از والدین کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی، و کمک به آنها برای درک علل، ماهیت و نحوهٔ تعامل با این معلولیت، میتواند باعث حرکت آنها به سمت انتظارات واقع بینانه از خود و کودک، فراهم کردن فرصت های متناسب برای برآورده شدن آن انتظارات، و رهایی از احساس گناه، خودسرزنشگری و درماندگی در آنها شود.
مترجم جناب دکتر علی نیکجو
https://talkitover.in/family/families-of-mentally-retarded-challenges-and-concerns
https://t.me/sciencemodern2
talkitover.in
Mental Retardation: Challenges the Families Face – TalkItOver
Understand the meaning of 'Mental Retardation' and associated emotional and physical disabilities. This articles focuses on the main challenges the families of the mentally retarded in India often face and the special needs that they need addressed.
- دانشمندان سلول مصنوعی ای را ایجاد کردند که انرژی خود را توسط فتوسنتز بدست می آورد
دانشمندان با ایجاد سلول هایی که قادر به تولید انرژی شیمیایی خود هستند و همچنین بخش هایی از ساختمان خود را می سازند ، یک گام بزرگی را در پیشبرد ساختن سلول های مصنوعی برداشتند.
این باعث می شود که سلول های مصنوعی بیشتر شبیه سلول های واقعی باشند که می توانند بطور طبیعی ساختمان خود را بسازند و سازماندهی کنند.
نه تنها این می تواند به ما کمک کند که درک کنیم که سلول های واقعی چگونه کار می کنند و در ابتدا چگونه کار می کردند، همچنین می تواند برای بسیاری از زمینه های دیگر تحقیقاتی، مانند تولید اندام های مصنوعی و دیگر بافت های بدن برای مبارزه با علیه بیماری ها استفاده گردد.
در این روش سلول های مصنوعی توسط لیپید احاطه شده است که در واقع این لیپید غشای سلول را می سازد ، غشای لیپیدی حاوی پروتئین ATP سنتاز و باکتریورودوپسین هستند که از سلول های زنده گرفته شدند. این دو ساختار با همکاری یک دیگر از انرژی نور استفاده کرده و در نهایت انرژی برای تولید پروتئین و دیگر مولکول ها استفاده می شود.
در ادامه دار شدن این نوع تحقیقات ما می توانیم شاهد تولید و توسعه سوپر سنسور ها نیز باشیم.
در نهایت محققان نوشتند : سیستم سلول فتوسنتز کننده مصنوعی ، ادامه راه را برای ساخت یک سلول مصنوعی مستقل ( از نظر انرژی ) ، هموار می کند.
مترجم جناب شریفی پور
تیم گروه هنرعلم
@sciencemodern2
دانشمندان با ایجاد سلول هایی که قادر به تولید انرژی شیمیایی خود هستند و همچنین بخش هایی از ساختمان خود را می سازند ، یک گام بزرگی را در پیشبرد ساختن سلول های مصنوعی برداشتند.
این باعث می شود که سلول های مصنوعی بیشتر شبیه سلول های واقعی باشند که می توانند بطور طبیعی ساختمان خود را بسازند و سازماندهی کنند.
نه تنها این می تواند به ما کمک کند که درک کنیم که سلول های واقعی چگونه کار می کنند و در ابتدا چگونه کار می کردند، همچنین می تواند برای بسیاری از زمینه های دیگر تحقیقاتی، مانند تولید اندام های مصنوعی و دیگر بافت های بدن برای مبارزه با علیه بیماری ها استفاده گردد.
در این روش سلول های مصنوعی توسط لیپید احاطه شده است که در واقع این لیپید غشای سلول را می سازد ، غشای لیپیدی حاوی پروتئین ATP سنتاز و باکتریورودوپسین هستند که از سلول های زنده گرفته شدند. این دو ساختار با همکاری یک دیگر از انرژی نور استفاده کرده و در نهایت انرژی برای تولید پروتئین و دیگر مولکول ها استفاده می شود.
در ادامه دار شدن این نوع تحقیقات ما می توانیم شاهد تولید و توسعه سوپر سنسور ها نیز باشیم.
در نهایت محققان نوشتند : سیستم سلول فتوسنتز کننده مصنوعی ، ادامه راه را برای ساخت یک سلول مصنوعی مستقل ( از نظر انرژی ) ، هموار می کند.
مترجم جناب شریفی پور
تیم گروه هنرعلم
@sciencemodern2
Telegram
attach 📎
🦎ترفند جالب یک نوع مارمولک برای نفس کشیدن🦎
@scienemodern2
دانشمندان برای اولین بار مامولکی را مشاهده کردند که زیر آب نفس میکشد!!
این نوع مارمولک که river anoles نام دارد به مدت ۱۵ دقیقه زیر آب میماند. دانشمندان فرض میکردند آنها در این مدت نفس خود را حبس میکنند اما فیلم جالبی که گرفته شد نظر آنان را تغییر داد.
ترفند جالب این مارمولک بدینصورت است که حبابی از اکسیژن را در بالای سر خود ذخیره میکند و در طی حضور خود زیر آب از آن استفاده میکند.
@sciencemodern2
https://youtu.be/g9PDcqVTa5I
https://www.sciencealert.com/first-ever-footage-captured-of-a-lizard-breathing-underwater/amp?__twitter_impression=true
مترجم پوریا
@scienemodern2
دانشمندان برای اولین بار مامولکی را مشاهده کردند که زیر آب نفس میکشد!!
این نوع مارمولک که river anoles نام دارد به مدت ۱۵ دقیقه زیر آب میماند. دانشمندان فرض میکردند آنها در این مدت نفس خود را حبس میکنند اما فیلم جالبی که گرفته شد نظر آنان را تغییر داد.
ترفند جالب این مارمولک بدینصورت است که حبابی از اکسیژن را در بالای سر خود ذخیره میکند و در طی حضور خود زیر آب از آن استفاده میکند.
@sciencemodern2
https://youtu.be/g9PDcqVTa5I
https://www.sciencealert.com/first-ever-footage-captured-of-a-lizard-breathing-underwater/amp?__twitter_impression=true
مترجم پوریا