https://marde-rooz.com/53949/
میل جنسی زنان، خیلی بیشتر از مقداری است که مردان حدس می زنند
یکی از جدیدترین تحقیقات در باره زوج ها و فعالیت زناشویی شان به این نتیجه گیری رسیده است که:
مردان در سه سال اول زناشویی، انگیزه جنسی بیشتری نشان می دهند ولی بعد از آن، میل جنسی مردان و زنان برابر خواهد بود.
دلایلی که باعث شده است به نظر برسد زنان میل جنسی کمتری دارند عبارت است از 1 – زنان احساس مطبوعی ندارند که تحریک کننده یا آغاز کننده یک رابطه جنسی باشند. 2 – بعضی از زنان تمایل شان را از دست می دهند وقتی که علائمی که می فرستند نادیده گرفته می شود. 3 – خیلی از نشانه های تمایل جنسی زنان، اصلا مشخص نیست.
زنان پیشقدم نمی شوند چون ممکن است مردان در آن لحظه میلی نداشته باشند. به عبارت دقیق تر، زنان نمی خواهند احساس مردانگی شریک زندگی شان را خدشه دار کنند.
بهترین وسیله برای خرسندی جنسی زوج ها، گفتگو و صحبت کردن در باره سکس به صورت شفاف است. برنامه ریزی در باره رابطه جنسی برای روزهای آینده شاید زیاد رمانتیک نباشد ولی در حقیقت، برنامه ریزی برای داشتن لحظات خوشِِ در آینده جذاب است.
@sciencemodern2
میل جنسی زنان، خیلی بیشتر از مقداری است که مردان حدس می زنند
یکی از جدیدترین تحقیقات در باره زوج ها و فعالیت زناشویی شان به این نتیجه گیری رسیده است که:
مردان در سه سال اول زناشویی، انگیزه جنسی بیشتری نشان می دهند ولی بعد از آن، میل جنسی مردان و زنان برابر خواهد بود.
دلایلی که باعث شده است به نظر برسد زنان میل جنسی کمتری دارند عبارت است از 1 – زنان احساس مطبوعی ندارند که تحریک کننده یا آغاز کننده یک رابطه جنسی باشند. 2 – بعضی از زنان تمایل شان را از دست می دهند وقتی که علائمی که می فرستند نادیده گرفته می شود. 3 – خیلی از نشانه های تمایل جنسی زنان، اصلا مشخص نیست.
زنان پیشقدم نمی شوند چون ممکن است مردان در آن لحظه میلی نداشته باشند. به عبارت دقیق تر، زنان نمی خواهند احساس مردانگی شریک زندگی شان را خدشه دار کنند.
بهترین وسیله برای خرسندی جنسی زوج ها، گفتگو و صحبت کردن در باره سکس به صورت شفاف است. برنامه ریزی در باره رابطه جنسی برای روزهای آینده شاید زیاد رمانتیک نباشد ولی در حقیقت، برنامه ریزی برای داشتن لحظات خوشِِ در آینده جذاب است.
@sciencemodern2
💢زمانی که از آب خارج شدیم
منبع: مجله دیسکاور، آگوست ۲۰۱۷ نویسنده: GEMMA TARLACH
@Sciencemodern2
چگونه اجداد چهاراندامِ (Tetrapod) ما برای اولینبار به ساحل آمدند.۱
بیش از ۳۵۰میلیون سال قبل، اجداد دور ماهیگونهی ما، زندگیِ آبزی خود را با زندگی بر روی زمین را معامله کردند. بر روی خشکی، این مهرهدارانِ چهارباله که به تتراپاد معروف هستند، شاخهای از موثرترین سلسلهی حیوانات را بهوجود آوردند: دوزیستان، خزندگان، دایناسورها، پرندگان و پستانداران.
شواهد فسیلی نشان میدهد که آنها با توجه به تغییر زیستگاه و اکوسیستم خود بر روی خشکی، بهصورت ویژهای فرگشت پیدا کردند اما تعداد کمی از تتراپادها مثل مارها دستها و پاهایشان را از دست دادند، یا بازوهایشان به بالها(مثل خفاشها و پرندگان) تغییر شکل یافت یا مثل نهنگها به دریا بازگردند.
حرکت تتراپادها به سمت زمین، یکی از طولانیترین معماهای فرگشتی بوده است. فسیلهای کمی پیدا شدهاند تا بتوانند چرایی و چگونگیِ این دورهی انتقالی را توضیح دهند یا دقیقا مشخص کنند چه زمانی نخستین تتراپادها فرگشت یافتند. با اینحال محققان در تلاش هستند تا به پاسخهایی دست یابند.
داستان تتراپادها از ۴۰۰میلیون سال قبل و با ماهیهای گوشتیبالگان (lobe-finned)۲ آغاز میگردد.
برخلاف پرتوبالگان(ray-finned) که اکثر گونهی ماهیها را شامل می شود، انواع گوشتیبالگان بالههای استخوانشکلی در آوردند که یک سازگاری مناسب بود.
در مدت دورهی دوونین(Devonian) که از ۳۷۵میلیون سال قبل آغاز شد، دو ویژگی ماهی بودن و سازگاری برای نیمهآبزی بودن در گذار تیکتالیک به خشکی، شروع به ظاهر شدن کرد. اگرچه این گونه بالههای قویتری با چند انگشت درآورد، اما واقعا یک تتراپاد نبود.
پروفسور بازنشستهی دانشگاه کمبریج، جنفیر کلاک، از محققان سرشناسِ تتراپادهای اولیه میگوید:«همهی آنها کمی عجیب و غریب هستند. هیچکدام از آنها شبیه به تترادپادهایی که بعدا میآیند نیستند. تتراپادهای واقعی سی میلیون سال بعد میآیند.»
محققان هنوز گونهای را پیدا نکردهاند که بتواند چهاراندامریختانِ (fishapods) اولیه را با تتراپادهای کامل پیوند دهد. بههرحال ممکن است به درک چگونگی این گذار نزدیک شویم.
بهعنوان مثال در نقطهای از جنوب اسکاتلند محققان کشف کردند احتمالا اولین تتراپادها در دورههایی که آبوهوا مرطوب بوده است(فصلهای بارانی)، پدیدار شدهاند چرا که بسیاری از فسیل تتراپادها در دشتهای سیلابی و زمان طغیان آبها یافت میشوند. این یعنی ممکن است تتراپادها در آبهای کم عمق یا آبچالههای فصلی شنا میکردهاند. در این مکانها، پوشش گیاهی و وجود آب مانع از خشک شدن و مرگها آنها توسط نور خورشید میشده است.
@Sciencemodern2
منبع: مجله دیسکاور، آگوست ۲۰۱۷ نویسنده: GEMMA TARLACH
@Sciencemodern2
چگونه اجداد چهاراندامِ (Tetrapod) ما برای اولینبار به ساحل آمدند.۱
بیش از ۳۵۰میلیون سال قبل، اجداد دور ماهیگونهی ما، زندگیِ آبزی خود را با زندگی بر روی زمین را معامله کردند. بر روی خشکی، این مهرهدارانِ چهارباله که به تتراپاد معروف هستند، شاخهای از موثرترین سلسلهی حیوانات را بهوجود آوردند: دوزیستان، خزندگان، دایناسورها، پرندگان و پستانداران.
شواهد فسیلی نشان میدهد که آنها با توجه به تغییر زیستگاه و اکوسیستم خود بر روی خشکی، بهصورت ویژهای فرگشت پیدا کردند اما تعداد کمی از تتراپادها مثل مارها دستها و پاهایشان را از دست دادند، یا بازوهایشان به بالها(مثل خفاشها و پرندگان) تغییر شکل یافت یا مثل نهنگها به دریا بازگردند.
حرکت تتراپادها به سمت زمین، یکی از طولانیترین معماهای فرگشتی بوده است. فسیلهای کمی پیدا شدهاند تا بتوانند چرایی و چگونگیِ این دورهی انتقالی را توضیح دهند یا دقیقا مشخص کنند چه زمانی نخستین تتراپادها فرگشت یافتند. با اینحال محققان در تلاش هستند تا به پاسخهایی دست یابند.
داستان تتراپادها از ۴۰۰میلیون سال قبل و با ماهیهای گوشتیبالگان (lobe-finned)۲ آغاز میگردد.
برخلاف پرتوبالگان(ray-finned) که اکثر گونهی ماهیها را شامل می شود، انواع گوشتیبالگان بالههای استخوانشکلی در آوردند که یک سازگاری مناسب بود.
در مدت دورهی دوونین(Devonian) که از ۳۷۵میلیون سال قبل آغاز شد، دو ویژگی ماهی بودن و سازگاری برای نیمهآبزی بودن در گذار تیکتالیک به خشکی، شروع به ظاهر شدن کرد. اگرچه این گونه بالههای قویتری با چند انگشت درآورد، اما واقعا یک تتراپاد نبود.
پروفسور بازنشستهی دانشگاه کمبریج، جنفیر کلاک، از محققان سرشناسِ تتراپادهای اولیه میگوید:«همهی آنها کمی عجیب و غریب هستند. هیچکدام از آنها شبیه به تترادپادهایی که بعدا میآیند نیستند. تتراپادهای واقعی سی میلیون سال بعد میآیند.»
محققان هنوز گونهای را پیدا نکردهاند که بتواند چهاراندامریختانِ (fishapods) اولیه را با تتراپادهای کامل پیوند دهد. بههرحال ممکن است به درک چگونگی این گذار نزدیک شویم.
بهعنوان مثال در نقطهای از جنوب اسکاتلند محققان کشف کردند احتمالا اولین تتراپادها در دورههایی که آبوهوا مرطوب بوده است(فصلهای بارانی)، پدیدار شدهاند چرا که بسیاری از فسیل تتراپادها در دشتهای سیلابی و زمان طغیان آبها یافت میشوند. این یعنی ممکن است تتراپادها در آبهای کم عمق یا آبچالههای فصلی شنا میکردهاند. در این مکانها، پوشش گیاهی و وجود آب مانع از خشک شدن و مرگها آنها توسط نور خورشید میشده است.
@Sciencemodern2
منبع: مجله دیسکاور
@Sciencemodern2
💢تاردیگراد (Tardigrade) را معمولاً با نام مستعار خرس آبی یا خوکچهی خزهها میشناسند
بازماندگان پنهانی در میان ما هستند که نمیتوانیم دلیل بعضی خصوصیات آنها را بدانیم، چگونه طبیعت باعث ایجاد و شکلگیری آنها شده است. این موجودات به ما یاد میدهند که چگونه توانستهاند در شرایط سخت مقاومت کرده و رشد کنند. شاید بتوان آنها را قهرمانان عرصهٔ فرگشت دانست.
خرس آبی با نام علمی Tardigradesسختترین موجود بر روی این سیاره است. میتواند یک دهه را بدون آب و غذا دوام بیاورد. در محیطِ دمای نزدیک به صفر مطلق یا داغتر از آب جوش زنده مانده و تابش اشعه با مقدار ۱۰۰۰ که برای انسان مرگ بار است را تحمل کند. این موجود حتی یک بار به فضا رفته و در خلا هم زنده مانده است. آیا آنها از سیاره دیگری آمدهاند؟
یک تحقیق توسط باب گلدشتاین از طریق رمزگشایی ژنوم نشان داد خرسهای آبی! مثل باکتریها یک ششم از ژنهای خود را با سایر موجودات دیگر بر روی زمین شریک هستند. یعنی خرسهای آبی مجموعهای از مهارتهای زنده ماندن را از سایر گونههای دیگر گرفتهاند. پیش از این هیچ حیوانی چنین سطح بالایی از «انتقال افقی ژن» را نداشته است. در این نوع انتقال، انتقال ژن از یک موجود به موجود دیگر بدون داشتن رابطه والد فرزندی و یا رابطه سلول مادری صورت میگیرد. این نوع انتقال در باکتریها رواج دارد. خرسهای آبی را میتوان در خزهها و جلبکها مشاهده کرد.
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
💢تاردیگراد (Tardigrade) را معمولاً با نام مستعار خرس آبی یا خوکچهی خزهها میشناسند
بازماندگان پنهانی در میان ما هستند که نمیتوانیم دلیل بعضی خصوصیات آنها را بدانیم، چگونه طبیعت باعث ایجاد و شکلگیری آنها شده است. این موجودات به ما یاد میدهند که چگونه توانستهاند در شرایط سخت مقاومت کرده و رشد کنند. شاید بتوان آنها را قهرمانان عرصهٔ فرگشت دانست.
خرس آبی با نام علمی Tardigradesسختترین موجود بر روی این سیاره است. میتواند یک دهه را بدون آب و غذا دوام بیاورد. در محیطِ دمای نزدیک به صفر مطلق یا داغتر از آب جوش زنده مانده و تابش اشعه با مقدار ۱۰۰۰ که برای انسان مرگ بار است را تحمل کند. این موجود حتی یک بار به فضا رفته و در خلا هم زنده مانده است. آیا آنها از سیاره دیگری آمدهاند؟
یک تحقیق توسط باب گلدشتاین از طریق رمزگشایی ژنوم نشان داد خرسهای آبی! مثل باکتریها یک ششم از ژنهای خود را با سایر موجودات دیگر بر روی زمین شریک هستند. یعنی خرسهای آبی مجموعهای از مهارتهای زنده ماندن را از سایر گونههای دیگر گرفتهاند. پیش از این هیچ حیوانی چنین سطح بالایی از «انتقال افقی ژن» را نداشته است. در این نوع انتقال، انتقال ژن از یک موجود به موجود دیگر بدون داشتن رابطه والد فرزندی و یا رابطه سلول مادری صورت میگیرد. این نوع انتقال در باکتریها رواج دارد. خرسهای آبی را میتوان در خزهها و جلبکها مشاهده کرد.
@Sciencemodern2
Telegram
attach 📎
جمجعه بازسازی شده آردی کپی رامید
نام علمی: Ardipithecus
نام فارسی: آردی کپی
@Sciencemodern2
دو مجموعهٔ فسیلی دیگر، که ممکن است از یک هومینین اولیه ابتدایی باشد، هر دو متعلق به جنس مشابهی، یعنی «Ardipithecus»(آردی کپی) هستند
مجموعهٔ فسیلی قدیمیتر، که عمر آن ۵/۷ تا ۵/۲ میلیون سال قبلا تعیین شده است، به گونهٔ «Ardipithecus kadabba»(آردی کپی کادابا) اختصاص دارد و مربوط به منطقهٔ «میدل آواش (Middle Awash) در اتیوپی است.
این فسیلها شامل یک آروارهٔ پایینی، دندانها و برخی استخوانهای غیر جمجمهای است. بسیاری از جوانب این شواهد فسیلی از قبیل دندانهای نیش بالایی تیز و بلند به شامپانزهها شباهت دارد. بخش کوچکی از ریختشناسی فسیلهای موجود در این مجموعه شبیه هومینینهای کهن است، که بعداً دربارهٔ آنها صحبت خواهم کرد.
ادعای در نظر گرفتن آردی کپی کادابا به عنوان یک هومینین، ادعای نیرومندی نیست.
دومین مجموعه از فسیلهای Ardipithecus مربوط به مناطق «میدل آواش» و «گونا» در اتیویی است. قدمت آنها از حدود ۴/۵ میلیون سال قبل تاریخگذاری میشود و ممکن است تا حدود ۴ میلیون سال قبل نیز دوام پیدا کرده باشند.
این مجموعهٔ فسیلی شامل دندانها، بخشهایی از چندین آرواره، برخی استخوانهای کوچک دست و پا و نیز بخشی از سطح زیرین یک جمجمه است.
این فسیلها به جنس Ardipithecus نسبت داده میشود، اما در گونهی مجزایی به نام «Ardipithecus ramidus»(آردی کپی رامید)* جا میگیرد، زیرا کاشفان آن بر این باورند که دندانهای نیش آن در مقایسه یا آردی کابادا ، کمتر «شبیه انسان» هستند.
چندین ویژگی آردی رامید را به هومینینها مرتبط میکند که قویترین مدرک در این میان، موقعیت مجرای نخاع است. این منفذ در آردی رامید(Ar.ramidus) جلوتر از شامپانزههاست، اگرچه مانند انسانهای مدرن تا آن اندازه در جلو قرار ندارد.
هم اکنون دربارهٔ اندازهٔ مغز Ar.ramidus اطلاعاتی در دست نداریم و حتی شواهدمان برای دانستن چگونگی طرز ایستادن و تحرک آنها ناچیز است.
بر حسب اندازه، هر دو یعنی آردی کادابا (Ar.kadabba) و آردی رامید (Ar.ramidus) شبیه به یک شامپانزهی مدرن بالغ و کوچک با وزنی در حدود ۷۰ تا ۸۰ پوند(حدود ۳۱/۷۵۰ تا ۳۰۰/ ۳۶ کیلوگرم.) بودهاند.
با وجود تغییرات در دندانها و قاعدهٔ جمجمه در آردی رامید، که آن را با هومینینهای کهن مرتبط میکند، در مجموع ظاهر آردی رامید بیشتر شبیه به شامپانزه بوده است تا شبیه انسان امروزی.
خلاصه اینکه همهٔ این چهار تاکسون یا گونههای متفاوت درون یک جنس متشابه (Ardipithecus) هستند و یا همگی به یک گونهای واحد (A.riramidus) تعلق دارند.
منبع: کتاب تکامل انسان نویسنده: برنارد وود
مترجم: فرهاد رضایی
بیشتر بخوانیم✅
@Sciencemodern2
https://t.me/joinchat/AAAAAE5sHhenloTGDUHz5A
نام علمی: Ardipithecus
نام فارسی: آردی کپی
@Sciencemodern2
دو مجموعهٔ فسیلی دیگر، که ممکن است از یک هومینین اولیه ابتدایی باشد، هر دو متعلق به جنس مشابهی، یعنی «Ardipithecus»(آردی کپی) هستند
مجموعهٔ فسیلی قدیمیتر، که عمر آن ۵/۷ تا ۵/۲ میلیون سال قبلا تعیین شده است، به گونهٔ «Ardipithecus kadabba»(آردی کپی کادابا) اختصاص دارد و مربوط به منطقهٔ «میدل آواش (Middle Awash) در اتیوپی است.
این فسیلها شامل یک آروارهٔ پایینی، دندانها و برخی استخوانهای غیر جمجمهای است. بسیاری از جوانب این شواهد فسیلی از قبیل دندانهای نیش بالایی تیز و بلند به شامپانزهها شباهت دارد. بخش کوچکی از ریختشناسی فسیلهای موجود در این مجموعه شبیه هومینینهای کهن است، که بعداً دربارهٔ آنها صحبت خواهم کرد.
ادعای در نظر گرفتن آردی کپی کادابا به عنوان یک هومینین، ادعای نیرومندی نیست.
دومین مجموعه از فسیلهای Ardipithecus مربوط به مناطق «میدل آواش» و «گونا» در اتیویی است. قدمت آنها از حدود ۴/۵ میلیون سال قبل تاریخگذاری میشود و ممکن است تا حدود ۴ میلیون سال قبل نیز دوام پیدا کرده باشند.
این مجموعهٔ فسیلی شامل دندانها، بخشهایی از چندین آرواره، برخی استخوانهای کوچک دست و پا و نیز بخشی از سطح زیرین یک جمجمه است.
این فسیلها به جنس Ardipithecus نسبت داده میشود، اما در گونهی مجزایی به نام «Ardipithecus ramidus»(آردی کپی رامید)* جا میگیرد، زیرا کاشفان آن بر این باورند که دندانهای نیش آن در مقایسه یا آردی کابادا ، کمتر «شبیه انسان» هستند.
چندین ویژگی آردی رامید را به هومینینها مرتبط میکند که قویترین مدرک در این میان، موقعیت مجرای نخاع است. این منفذ در آردی رامید(Ar.ramidus) جلوتر از شامپانزههاست، اگرچه مانند انسانهای مدرن تا آن اندازه در جلو قرار ندارد.
هم اکنون دربارهٔ اندازهٔ مغز Ar.ramidus اطلاعاتی در دست نداریم و حتی شواهدمان برای دانستن چگونگی طرز ایستادن و تحرک آنها ناچیز است.
بر حسب اندازه، هر دو یعنی آردی کادابا (Ar.kadabba) و آردی رامید (Ar.ramidus) شبیه به یک شامپانزهی مدرن بالغ و کوچک با وزنی در حدود ۷۰ تا ۸۰ پوند(حدود ۳۱/۷۵۰ تا ۳۰۰/ ۳۶ کیلوگرم.) بودهاند.
با وجود تغییرات در دندانها و قاعدهٔ جمجمه در آردی رامید، که آن را با هومینینهای کهن مرتبط میکند، در مجموع ظاهر آردی رامید بیشتر شبیه به شامپانزه بوده است تا شبیه انسان امروزی.
خلاصه اینکه همهٔ این چهار تاکسون یا گونههای متفاوت درون یک جنس متشابه (Ardipithecus) هستند و یا همگی به یک گونهای واحد (A.riramidus) تعلق دارند.
منبع: کتاب تکامل انسان نویسنده: برنارد وود
مترجم: فرهاد رضایی
بیشتر بخوانیم✅
@Sciencemodern2
https://t.me/joinchat/AAAAAE5sHhenloTGDUHz5A
Telegram
attach 📎
از راست به چپ :شکل پوزه در جنوبی کپی،اردی کپی رامیدو شامپازه
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
❓چرا بدن گورخرها راه راه است
💠 پژوهش های جدید دانشمندان امریکائی حاکی از آن است که راه راه بودن بدن گور خر ها ارتباطی به استتار این جانور از مقابل دیدگان گربه سانان بزرگ نداشته و احتمالا کاربرد این خطوط ؛ تنظیم دمای بدن و مخفی شدن از نیش خرمگس ها است .
🔺برای چند دهه، دانشمندان در تلاش بوده اند تا علت راه راه بودن بدن گور خر را توضیح دهند
⬅️ خیلی ها بر این باورند که این خط های راه راه باعث استتار حیوان و مخفی ماندن وی از دید صیادان می شودویا کاربردی در شناسایی یکدیگر دارد.
🔺این پژوهش نشان میدهد احتمال اینکه راه راه شدن بدن گورخرها در مسیر تکامل ژنتیکی به خاطر دفع خرمگسها باشد ؛ زیاد است. دلیل دیگری که برای راهراه بودن گورخر ذکر شده این است که این خطوط به تنظیم دمای بدن آنها نیز کمک میکند.
✅ نوع بازتاب نور از بدن راه راه گورخر جذابیت کمتری برای خرمگسها دارد و خرمگسها بدن چارپایان سیاه را برای نیش زدن به بدن راه راه گورخر ترجیح میدهند.
════════════════════════
📡 Telegram.me/ciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.sci-news.com/biology/why-do-zebras-have-stripes-not-for-camo-03587.html
💠 پژوهش های جدید دانشمندان امریکائی حاکی از آن است که راه راه بودن بدن گور خر ها ارتباطی به استتار این جانور از مقابل دیدگان گربه سانان بزرگ نداشته و احتمالا کاربرد این خطوط ؛ تنظیم دمای بدن و مخفی شدن از نیش خرمگس ها است .
🔺برای چند دهه، دانشمندان در تلاش بوده اند تا علت راه راه بودن بدن گور خر را توضیح دهند
⬅️ خیلی ها بر این باورند که این خط های راه راه باعث استتار حیوان و مخفی ماندن وی از دید صیادان می شودویا کاربردی در شناسایی یکدیگر دارد.
🔺این پژوهش نشان میدهد احتمال اینکه راه راه شدن بدن گورخرها در مسیر تکامل ژنتیکی به خاطر دفع خرمگسها باشد ؛ زیاد است. دلیل دیگری که برای راهراه بودن گورخر ذکر شده این است که این خطوط به تنظیم دمای بدن آنها نیز کمک میکند.
✅ نوع بازتاب نور از بدن راه راه گورخر جذابیت کمتری برای خرمگسها دارد و خرمگسها بدن چارپایان سیاه را برای نیش زدن به بدن راه راه گورخر ترجیح میدهند.
════════════════════════
📡 Telegram.me/ciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.sci-news.com/biology/why-do-zebras-have-stripes-not-for-camo-03587.html
Breaking Science News | Sci-News.com
Why Do Zebras Have Stripes? Not for Camo, Scientists Say | Biology | Sci-News.com
In a study published online in the journal PLoS ONE, scientists found that zebra stripes cannot be involved in allowing the animals to blend in with the background of their environment, because at the point at which predators can see a zebra’s stripes, they…
Modern Science
فسیل اردی کپی رامید @Sciencemodern2 توضیحات کامل تردرمورد این فسیل توسط بانو#نسترن
فکر کنم سال1994تیم وایت از کالیفرنیا بدنبال کشف گونه ای ناشناخته به مکان دور افتاده ای در اتیوپی رفتند جایی که شاهد کشف لوسی وسلام بودیم البته دو کاشف متفاوت...در این سال بود یوهانس یه قطعه از اسکلتی پیدا میکنه که عنوان کرد انسان نما هستش،گروه مصمم میشوند وتمام اسکلت پیدا میشود
یکی از مسائل فرگشتی و تکامل دوپایی شدن انسان هاست
که بعد از پایین امدن از درخت واجبار گذر از رودخانه بوجود امد
لگن اردی که قدمت4میلیون ساله دارد
لگن از بین رفته بود متاسفانه
ولی بازسازی شد پروتزی
قسمت بالای لگن اردی با لگن امروزی شباهت داشت این دلیل دوپایی شدن ثابت شد،فقط قسمت پایین لگن
جالب اینکه انگشتان پای اردی چنگال دارد نمیتوانست براحتی راه برود
چنگالهایی مثل طاووس وسایر پرندگان که خب برای بالا رفتن از درخت کارایی داشته
@Sciencemodern2
یکی از مسائل فرگشتی و تکامل دوپایی شدن انسان هاست
که بعد از پایین امدن از درخت واجبار گذر از رودخانه بوجود امد
لگن اردی که قدمت4میلیون ساله دارد
لگن از بین رفته بود متاسفانه
ولی بازسازی شد پروتزی
قسمت بالای لگن اردی با لگن امروزی شباهت داشت این دلیل دوپایی شدن ثابت شد،فقط قسمت پایین لگن
جالب اینکه انگشتان پای اردی چنگال دارد نمیتوانست براحتی راه برود
چنگالهایی مثل طاووس وسایر پرندگان که خب برای بالا رفتن از درخت کارایی داشته
@Sciencemodern2
Forwarded from Aпτiгeligioп
🗂 Articles: Anti-Religion
▪️Scientific,
▫️historical
▪️philosophical
▫️psychology
▪️sociology and ...
https://t.me/joinchat/AAAAAEIXSAK_fT74aJfzlA
▪️Scientific,
▫️historical
▪️philosophical
▫️psychology
▪️sociology and ...
https://t.me/joinchat/AAAAAEIXSAK_fT74aJfzlA
Forwarded from اتچ بات
شیطان خاردار (نام علمی: Moloch horridus) یک مارمولکاسترالیایی است.
محل زندگی شیطان خاردار مناطق خشک و کمآب و بیابانی متمرکز در مرکز استرالیا است. همچنین در مناطقی با پوشش ماسهزارهای مسطح تریودیا و بیابانهای سند دریج و کمربند داخلی بیابان مَلی نیز زندگی میکند. توزیع آن تا حد زیادی بیشتر متاثر با توزیع خاک ابلیز شنی نسبت به با آب و هوای خاص در استرالیای غربی است
وضعیت بقاء احتمال انقراض این گونهها است. عوامل زیادی در ارزیابی وضعیت بقا تأثیر دارند. یعنی برای مثال فقط به تعداد افراد باقیمانده از آن گروه بستگی ندارد، بلکه به روند افزایش یا کاهش جمعیت آن گروه در طی زمان، سرعت تولیدمثلهای موفق و تهدیدات شناختهشده نیز بستگی دارد!!
گونه ی قرمز آن درحال انقراض است
@Sciencemodern2
https://t.me/joinchat/AAAAAE5sHhenloTGDUHz5A
محل زندگی شیطان خاردار مناطق خشک و کمآب و بیابانی متمرکز در مرکز استرالیا است. همچنین در مناطقی با پوشش ماسهزارهای مسطح تریودیا و بیابانهای سند دریج و کمربند داخلی بیابان مَلی نیز زندگی میکند. توزیع آن تا حد زیادی بیشتر متاثر با توزیع خاک ابلیز شنی نسبت به با آب و هوای خاص در استرالیای غربی است
وضعیت بقاء احتمال انقراض این گونهها است. عوامل زیادی در ارزیابی وضعیت بقا تأثیر دارند. یعنی برای مثال فقط به تعداد افراد باقیمانده از آن گروه بستگی ندارد، بلکه به روند افزایش یا کاهش جمعیت آن گروه در طی زمان، سرعت تولیدمثلهای موفق و تهدیدات شناختهشده نیز بستگی دارد!!
گونه ی قرمز آن درحال انقراض است
@Sciencemodern2
https://t.me/joinchat/AAAAAE5sHhenloTGDUHz5A
Telegram
attach 📎
💊 درمان سرطان خون کشف شد❗️
💠 دانشمندان مؤسسه والتر و الیزا هال موفق به شناسایی پروتئینی شدند که گسترش سلولهای لوسمی میلوئید حاد را تسهیل میکند.
🔹 پروتئین Hhex فرآیند گسترش سلولهای لوسمی میلوئید حاد را تسهیل میکند.
🔹 این پروتئین برای سلولهای سالم ضروری نبوده از این رو میتوان آن را بدون ایجاد عوارض جانبی خاص درمانهای کنونی مورد هدف قرار داد.
✅ دانشمندان دریافتند که با مسدود کردن پروتئین Hhex در مدلهای بیماری پیشبالینی میتوانند بطور کامل سلولهای سرطانی را از بین ببرند
🌐 این تحقیق در مجله Genes & Development منتشر شده است.
════════════════════════
📡 Telegram.me/sciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.eurekalert.org/pub_releases/2016-01/waeh-ph011716.php
🔗 http://genesdev.cshlp.org/content/30/1/78
💠 دانشمندان مؤسسه والتر و الیزا هال موفق به شناسایی پروتئینی شدند که گسترش سلولهای لوسمی میلوئید حاد را تسهیل میکند.
🔹 پروتئین Hhex فرآیند گسترش سلولهای لوسمی میلوئید حاد را تسهیل میکند.
🔹 این پروتئین برای سلولهای سالم ضروری نبوده از این رو میتوان آن را بدون ایجاد عوارض جانبی خاص درمانهای کنونی مورد هدف قرار داد.
✅ دانشمندان دریافتند که با مسدود کردن پروتئین Hhex در مدلهای بیماری پیشبالینی میتوانند بطور کامل سلولهای سرطانی را از بین ببرند
🌐 این تحقیق در مجله Genes & Development منتشر شده است.
════════════════════════
📡 Telegram.me/sciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.eurekalert.org/pub_releases/2016-01/waeh-ph011716.php
🔗 http://genesdev.cshlp.org/content/30/1/78
Telegram
Modern Science
علم یک روش نظام مند و منطقی برای پی بردن به نحوه ی کارکرد اجزای موجود در جهان است
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
🔴📢 راز علمی کروموزومهای XY و XX آشکار شد
💠 تحقیق اخیر دانشمندان دانشگاه بث، دانشگاه اوپسالا و کنسرسیوم FANTOM از راز تکامل کروموزوم X و دلیل وجود ترکیب غیرمعمولی از #ژن ها در آن پرده برداشت.
🆔 @sciencemodern2
🔰 اگرچه #کروموزوم X حاوی حدود 2000 ژن است و این میزان در کروموزوم Y تنها 78 عدد است، دانشمندان سالها به دنبال حل این مساله بودند که چرا تعداد کمی از این ژنها ضروری هستند.
✅ دلیل این امر ممکن است بخاطر عدم جفتسازی باشد. در #انسان ها، مردان دارای کروموزومهای XY و زنان دارای XX هستند اما تنها یکی از آنها فعال است، بدین معنی که هر دو جنسیت تنها یک نسخه فعال از کرموزوم X دارند.
🔘 دانشمندان در سال 2002 دریافتند که کروموزوم X غیرعادی است زیرا حاوی تعداد بسیار کمی از مهمترین ژنهای مورد نیاز برای عملکرد پایه سلولی موسوم به "ژنهای خانهدار" است.
🔘 اکنون محققان به رهبری پروفسور لاورنس هرست به بررسی بزرگترین خلاصه داده در مورد فعالیت ژنی پرداخته و فعالیت کروموزوم X را با کروموزوم دیگر مقایسه کردهاند. آنها همچنین ژنهایی که طی تکامل از کروموزوم X به Y منتقل و آنهایی که به مسیر دیگر وارد شدهاند را شناسایی کردند.
🌐 نتایج این بررسی در مجله PLOS Biology منتشر شده است.
════════════════════════
📡 Telegram.me/sciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.sciencedaily.com/releases/2016/01/160112113605.htm
🔗 http://dx.doi.org/10.1371/journal.pbio.1002315
💠 تحقیق اخیر دانشمندان دانشگاه بث، دانشگاه اوپسالا و کنسرسیوم FANTOM از راز تکامل کروموزوم X و دلیل وجود ترکیب غیرمعمولی از #ژن ها در آن پرده برداشت.
🆔 @sciencemodern2
🔰 اگرچه #کروموزوم X حاوی حدود 2000 ژن است و این میزان در کروموزوم Y تنها 78 عدد است، دانشمندان سالها به دنبال حل این مساله بودند که چرا تعداد کمی از این ژنها ضروری هستند.
✅ دلیل این امر ممکن است بخاطر عدم جفتسازی باشد. در #انسان ها، مردان دارای کروموزومهای XY و زنان دارای XX هستند اما تنها یکی از آنها فعال است، بدین معنی که هر دو جنسیت تنها یک نسخه فعال از کرموزوم X دارند.
🔘 دانشمندان در سال 2002 دریافتند که کروموزوم X غیرعادی است زیرا حاوی تعداد بسیار کمی از مهمترین ژنهای مورد نیاز برای عملکرد پایه سلولی موسوم به "ژنهای خانهدار" است.
🔘 اکنون محققان به رهبری پروفسور لاورنس هرست به بررسی بزرگترین خلاصه داده در مورد فعالیت ژنی پرداخته و فعالیت کروموزوم X را با کروموزوم دیگر مقایسه کردهاند. آنها همچنین ژنهایی که طی تکامل از کروموزوم X به Y منتقل و آنهایی که به مسیر دیگر وارد شدهاند را شناسایی کردند.
🌐 نتایج این بررسی در مجله PLOS Biology منتشر شده است.
════════════════════════
📡 Telegram.me/sciencemodern2
════════════════════════
🔗 http://www.sciencedaily.com/releases/2016/01/160112113605.htm
🔗 http://dx.doi.org/10.1371/journal.pbio.1002315
Telegram
Modern Science
علم یک روش نظام مند و منطقی برای پی بردن به نحوه ی کارکرد اجزای موجود در جهان است
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
عکس این نوع خاص مگس میوه به نام G tridens خوب دقت کنید، چنین به نظر میرسد که این مگس میوه، دو مورچه روی بالهای خود دارد!
@Sciencemodern2
شگفتآور است که در مسیر تکاملی، روی بالهای شفاف این مگس میوه، تصویر دو مورچه نقش بسته است. هنر تکاملی طبیعت، دو مورچه با شش پا و دو شاخک و یک سر، سینه و شکم، به خوبی روی بالهای این مگس، رسم کرده است.
سایر مگسهای میوه در خانواده بزرگ مگسها میوه هم علایمی روی بالهای خود دارند، اما هیچ یک نشانی چنین اختصاصی مثل G tridens ندارند.
این مگس را نخستین بار دکتر بریجیت هوارث در دانشگاه زاید امارات کشف کرد.
به نظر میرسد که تکان دادن بالها، باعث گیج شدن شکارچیها میشود.
@Sciencemodern2
@Sciencemodern2
شگفتآور است که در مسیر تکاملی، روی بالهای شفاف این مگس میوه، تصویر دو مورچه نقش بسته است. هنر تکاملی طبیعت، دو مورچه با شش پا و دو شاخک و یک سر، سینه و شکم، به خوبی روی بالهای این مگس، رسم کرده است.
سایر مگسهای میوه در خانواده بزرگ مگسها میوه هم علایمی روی بالهای خود دارند، اما هیچ یک نشانی چنین اختصاصی مثل G tridens ندارند.
این مگس را نخستین بار دکتر بریجیت هوارث در دانشگاه زاید امارات کشف کرد.
به نظر میرسد که تکان دادن بالها، باعث گیج شدن شکارچیها میشود.
@Sciencemodern2
Telegram
attach 📎