دفاع از علم pinned «کانال “دفاع از علم “ کانالی برای شبه علم زدایی از دانش طب آخرین مقالات در ارتباط با جدل دانش و شبه دانش را از این کانال پی گیری کنید https://t.me/Scienceadvocation»
کانال “دفاع از علم “
کانالی برای شبه علم زدایی از دانش طب
آخرین مقالات در ارتباط با جدل دانش و شبه دانش را از این کانال پی گیری کنید
مطالب کانال دفاع از علم را در گروه های علمی که حضور دارید بازنشر کنید
https://t.me/Scienceadvocation
کانالی برای شبه علم زدایی از دانش طب
آخرین مقالات در ارتباط با جدل دانش و شبه دانش را از این کانال پی گیری کنید
مطالب کانال دفاع از علم را در گروه های علمی که حضور دارید بازنشر کنید
https://t.me/Scienceadvocation
دفاع از علم pinned «کانال “دفاع از علم “ کانالی برای شبه علم زدایی از دانش طب آخرین مقالات در ارتباط با جدل دانش و شبه دانش را از این کانال پی گیری کنید مطالب کانال دفاع از علم را در گروه های علمی که حضور دارید بازنشر کنید https://t.me/Scienceadvocation»
دفاع از علم
کسانی که در ظروف مسی غذا میخورند کرونا نمیگیرند -برنامه زنده سیما https://t.me/Scienceadvocation
ظروف مسی سمی هستند برای همین از قدیم این ظروف را قلع اندود میکردند و شغلی به نام مسگر داشتیم که خانم ها ظروفی را که در اثر کارکرد زیاد رویه قلع میرفت حتی کوچکترین قسمت سرخی مس پیدا میشد آن ظرف را کنار میگذاشتند تا مسگری بیاید و مجددا آنرا سفید کند
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید 👇👇
https://t.me/Scienceadvocation
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید 👇👇
https://t.me/Scienceadvocation
سایت رسمی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)که معتبرترین مرجع برای مواد دارویی و غذایی است نیز استفاده از ظروف مسی را مضر میداند و استفاده از آن را برای پخت و پز به ویژه غذاهایی که ماهیت اسیدی دارند باعث ایجاد مسمومیت با مس عنوان کرده است.
ظروف مسی از دیدگاه طب سنتی
باید بدانیم در کتابهای مرجع طب سنتی استفاده از ظروف مسی به شدت منع شده است! ظروف مسی که تحت عنوان «نحاس» یاد شده، از مضرترین ظروف برای طبخ غذا عنوان شده است.
در کتاب «مفرح القلوب»، که شرح کتاب قانونچه در طب است (قرن هشتم هجری قمری)، حکیم محمد ارزانی، از بزرگترین حکمای طب ایرانی، می گوید: «طبخ طعام در انای نحاس (ظرف مسی) خوب نیست مخصوصاً اگر مدت زمان پخت زیاد باشد و نیز غذا چرب و ترش باشد.
قلع اندود کردن آن اگرچه مضرت آن را کم میکند ولی بطور کامل زیان آن را برطرف نمیکند. حکیم محمد ارزانی قلع اندود کردن مکرر را توصیه نمیکند و نهی شدید کرده از ظرف مسی که قلع آن رفته است. مداومت در مصرف ظرف مسی را موجب ایجاد جذام دانسته اند. بهترین ظروف از دیدگاه ایشان ظروف آبگینه (پیرکس امروزه) و چینی است.
در کتاب تغذیه در طب ایرانی ، اسلامی ظروف مسی و روی به دلیل آزاد کردن این عناصر با ارزش به غذا باعث تاثیر بر عملکرد سیستم مغز و اعصاب و غدد درون ریز بدن میشوند یکی از مضرات ظروف مسی اکسید شدن آنهاست که بسیار خطرناک است و باید به موقع قلع اندود شود.
در کتاب مخزن الادویه، تألیف حکیم عقیلی خراسانی؛ دانشمند و طبیب بزرگ قرن 12 هجری قمری، که از کاملترین و جامعترین مجموعه دارویی در میراث طب سنتی ایران است، آمده آشامیدن غذاهای ترش، لبنیات، گوشتها، در ظرف مس بی قلع خصوصاً آنکه مدتی در آن مانده باشد بسیار مضر است و باعث ایجاد بیماری برص (نوعی لکههای پوستی) میشود.
در کتاب تحفة المؤمنین، تألیف سید محمد مؤمن تنکابنی؛ طبیب قرن 11، که از منابع معتبر در خصوص دارو و مفردات طبی است، مصرف ظروف مسی خصوصا بیقلع آن بسیار مضر توصیف شده است.
شیخ الرئیس نیز در کتاب قانون گفته است: «واجب است که پرهیز کنید از طبخ آنچه که شور یا چرب و یا شیرین است مانند گوشت و لبنیات و آنچه که ترش است در ظروف مسی و حتی آشامیدن در این ظروف زیرا که بدون تردید زنگار می بندد و زنگار نیز سم قاتل است.»
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
https://t.me/Scienceadvocation
کانال دفاع از علم را برای گروه هایی که حضور دارید فوروارد بفرمایید
ظروف مسی از دیدگاه طب سنتی
باید بدانیم در کتابهای مرجع طب سنتی استفاده از ظروف مسی به شدت منع شده است! ظروف مسی که تحت عنوان «نحاس» یاد شده، از مضرترین ظروف برای طبخ غذا عنوان شده است.
در کتاب «مفرح القلوب»، که شرح کتاب قانونچه در طب است (قرن هشتم هجری قمری)، حکیم محمد ارزانی، از بزرگترین حکمای طب ایرانی، می گوید: «طبخ طعام در انای نحاس (ظرف مسی) خوب نیست مخصوصاً اگر مدت زمان پخت زیاد باشد و نیز غذا چرب و ترش باشد.
قلع اندود کردن آن اگرچه مضرت آن را کم میکند ولی بطور کامل زیان آن را برطرف نمیکند. حکیم محمد ارزانی قلع اندود کردن مکرر را توصیه نمیکند و نهی شدید کرده از ظرف مسی که قلع آن رفته است. مداومت در مصرف ظرف مسی را موجب ایجاد جذام دانسته اند. بهترین ظروف از دیدگاه ایشان ظروف آبگینه (پیرکس امروزه) و چینی است.
در کتاب تغذیه در طب ایرانی ، اسلامی ظروف مسی و روی به دلیل آزاد کردن این عناصر با ارزش به غذا باعث تاثیر بر عملکرد سیستم مغز و اعصاب و غدد درون ریز بدن میشوند یکی از مضرات ظروف مسی اکسید شدن آنهاست که بسیار خطرناک است و باید به موقع قلع اندود شود.
در کتاب مخزن الادویه، تألیف حکیم عقیلی خراسانی؛ دانشمند و طبیب بزرگ قرن 12 هجری قمری، که از کاملترین و جامعترین مجموعه دارویی در میراث طب سنتی ایران است، آمده آشامیدن غذاهای ترش، لبنیات، گوشتها، در ظرف مس بی قلع خصوصاً آنکه مدتی در آن مانده باشد بسیار مضر است و باعث ایجاد بیماری برص (نوعی لکههای پوستی) میشود.
در کتاب تحفة المؤمنین، تألیف سید محمد مؤمن تنکابنی؛ طبیب قرن 11، که از منابع معتبر در خصوص دارو و مفردات طبی است، مصرف ظروف مسی خصوصا بیقلع آن بسیار مضر توصیف شده است.
شیخ الرئیس نیز در کتاب قانون گفته است: «واجب است که پرهیز کنید از طبخ آنچه که شور یا چرب و یا شیرین است مانند گوشت و لبنیات و آنچه که ترش است در ظروف مسی و حتی آشامیدن در این ظروف زیرا که بدون تردید زنگار می بندد و زنگار نیز سم قاتل است.»
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
https://t.me/Scienceadvocation
کانال دفاع از علم را برای گروه هایی که حضور دارید فوروارد بفرمایید
https://telegra.ph/راهنمای-فروش-موفق-و-ثروتمند-شدن-برای-فروشندگان-شبه%E2%80%8Cعلم-11-03
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید معرفی کنید
https://t.me/Scienceadvocation
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید معرفی کنید
https://t.me/Scienceadvocation
Telegraph
راهنمای فروش موفق و ثروتمند شدن برای فروشندگان شبهعلم
https://t.me/KiaAramesh فروشندهی عزیز شبهعلم! برای موفقیت در کار خود، از ترفندهای نهگانهی ذیل استفاده کنید: ۱- در ابتدا، یک هدف خیالانگیز ایجاد کنید: مردم چه چیزی را – خیلی مشتاقانه - میخواهند که رسیدن به آن از راههای معقول و معتبر گاه سخت و دشواریاب و…
یادداشت روز چهارشنبه دکتر امیر شعبانی
در روزنامه شرق
معیارهای دوگانه ارائه توصیههای پزشکی در ایران
امیر شعبانی*
چندی است بحث جایگاه و کارایی طب سنتی در رسانههای کشور مطرح شده است. این موضوع بهویژه از این منظر برای برخی از پزشکان برجسته بود که در دوران همهگیری کووید 19 در میان توصیههای علمی، موجی از توصیههای غیرعلمی نیز بهسوی مردم سرازیر و حتی گاه از رسانههای رسمی کشور منتشر شد. این امر علاوه بر سردرگمکردن مردم، میتوانست اعتماد آنها را به آموزشهای علمی رسانههای رسمی مخدوش کند؛ اعتمادی که در جریان بحرانها برای مهار شرایط حاد بسیار مورد نیاز است و بدون آن امکان موفقیت بهشدت کاهش مییابد. میدانیم که اعتماد عمومی به متولیان سلامت مردم از عوامل تعیینکننده در تشویق مردم به پیروی از روشهای پیشگیرانه از بیماریهاست و سلب اعتماد عمومی تبعات ناگواری در پی خواهد داشت. این بحث عمدتا بهدنبال نامه جمعی از مسئولان انجمنهای پزشکی به وزیر بهداشت (ایرنا، چهارم مهر 1399) پیش آمد. در آن نامه، واحد درسی و رشته تخصصی طب سنتی فاقد زمینه علمی کافی برای ارائه به شکل کنونی در دانشگاهها دانسته شد و دفاع از طب سنتی موکول به فراهمآوری دادههای کافی علمی شد. در این یادداشت به جنبههایی از این موضوع میپردازم.
در دهههای اخیر، رویکردی برای ارائه روشهای درمانی در پزشکی جهان و ایران پذیرفته شده و اجماع جوامع علمی حول آن شکل گرفته است. این رویکرد که به نام «پزشکی مبتنی بر شواهد» (EBM) شناخته شده، هرچند پیشینهای در تاریخ طب ایران دارد، یک تغییر الگوواره (پارادایم) در پزشکی امروز محسوب میشود. این تغییر باعث شد «نتایج پژوهشهای معتبر» اساس «تصمیمگیری» در پزشکی قرار گیرد؛ بهجای آنکه تکیه بر شهود، استدلال بر مبنای سازوکار (مکانیسم) یا پاتوفیزیولوژی مفروض بیماری، تجربه شخصی غیرنظاممند بالینی یا نظر «افراد» مقتدر علمی باشد. در این رویکرد، به کمک رتبهبندی شواهد علمی، راهکارهای موجود برای مداخله پیشگیرانه یا درمانی در هر موضوع پزشکی اولویتبندی میشوند و با درنظرداشتن همه مستندات مربوط به فواید، مضرات، محدودیتها و قابلیت بهکارگیری، «بهترین راهکارها» معرفی میشوند. بر این مبنا، از پزشکان انتظار میرود با بهرهگیری از تجربه بالینی خود و درنظرداشتن ویژگیهای هر بیمار، «بهترین راهکار را بر مبنای قویترین شواهد موجود» به کار بگیرند. در مطالعات مختلف، مفیدبودن پایبندی به رویکرد EBM نشان داده شده و بخش قابلملاحظهای از خطاهای پزشکی به سبب آگاهینداشتن از شواهد روز و بهترین شیوه درمان دانسته شده است؛ بنابراین روشن است که یک پزشک متعهد به رویکرد مبتنی بر شواهد، برای ارائه راهکار درمانی، ضروری است 1- به راهکارهای در دسترس و مؤثر بر اساس قویترین شواهد علمی آگاهی داشته باشد و 2- بهترین آنها را برای ارائه به بیمار انتخاب کند. او ممکن است خود قادر به ارائه آنچه بر اساس ارزیابیها «بهترین راهکار» میداند نباشد، بلکه تنها آن راهکار را بهعنوان «بهترین» به بیمار پیشنهاد دهد و او را به فرد یا مکان ارائه آن راهنمایی کند. او نمیتواند و نباید تنها به این دلیل که شخصا با راهکارهای ویژهای آشنا و به آنها مسلط است، فرد مراجعهکننده را از «بهترین» راهکار محروم کند. بر این اساس، پزشکی که مایل است فرد دچار اختلال روانپزشکی را مداوا کند، نمیتواند و نباید با این استدلال که روش اصلی کار او طبابت سنتی است، راهکارهایی سنتی را به بیمار ارائه کند درحالیکه نمیداند آن راهکارها «بهترین» هستند. او اگر خود را پایبند به «پزشکی مبتنی بر شواهد» میداند، ضروری است که از آخرین دستاوردها مطلع باشد و بیمار را ابتدا به آنها رهنمون شود. بر اساس بررسی دکتر «شعله بیگدلی» و همکاران (1392)، صاحبنظران طب سنتی بهکارگیری طب مبتنی بر شواهد (EBM) در طب سنتی ایران و دانشکدههای طب سنتی را ضروری میدانند. در همین مطالعه، اشاره شده که منابع این رشته به تصحیح و بهروزشدن نیاز دارد و افزودن EBM به محتوای همه دروس این رشته ضروری است. برای آنکه طبی که اکنون نام ایرانی/ سنتی بر خود دارد بتواند در پزشکی روزمره ادغام شود و مورد پذیرش جوامع علمی کشور قرار بگیرد، باید تکلیف خود را با پزشکی مبتنی بر شواهد روشن کند. این بخش از پزشکی نمیتواند خود را بینیاز از تأیید جوامع علمی پزشکی کشور بداند. بخشی از طب ایرانی/ سنتی به توصیههایی برای پیشگیری و درمان بیماریهای مغزی میپردازد. در این صورت، آیا بر اساس «رویکرد پزشکی مبتنی بر شواهد»، نظر جامعه علمی نورولوژی درباره این بخش از طب ایرانی/ سنتی اهمیتی ندارد؟ بیتردید باید داشته باشد.
در روزنامه شرق
معیارهای دوگانه ارائه توصیههای پزشکی در ایران
امیر شعبانی*
چندی است بحث جایگاه و کارایی طب سنتی در رسانههای کشور مطرح شده است. این موضوع بهویژه از این منظر برای برخی از پزشکان برجسته بود که در دوران همهگیری کووید 19 در میان توصیههای علمی، موجی از توصیههای غیرعلمی نیز بهسوی مردم سرازیر و حتی گاه از رسانههای رسمی کشور منتشر شد. این امر علاوه بر سردرگمکردن مردم، میتوانست اعتماد آنها را به آموزشهای علمی رسانههای رسمی مخدوش کند؛ اعتمادی که در جریان بحرانها برای مهار شرایط حاد بسیار مورد نیاز است و بدون آن امکان موفقیت بهشدت کاهش مییابد. میدانیم که اعتماد عمومی به متولیان سلامت مردم از عوامل تعیینکننده در تشویق مردم به پیروی از روشهای پیشگیرانه از بیماریهاست و سلب اعتماد عمومی تبعات ناگواری در پی خواهد داشت. این بحث عمدتا بهدنبال نامه جمعی از مسئولان انجمنهای پزشکی به وزیر بهداشت (ایرنا، چهارم مهر 1399) پیش آمد. در آن نامه، واحد درسی و رشته تخصصی طب سنتی فاقد زمینه علمی کافی برای ارائه به شکل کنونی در دانشگاهها دانسته شد و دفاع از طب سنتی موکول به فراهمآوری دادههای کافی علمی شد. در این یادداشت به جنبههایی از این موضوع میپردازم.
در دهههای اخیر، رویکردی برای ارائه روشهای درمانی در پزشکی جهان و ایران پذیرفته شده و اجماع جوامع علمی حول آن شکل گرفته است. این رویکرد که به نام «پزشکی مبتنی بر شواهد» (EBM) شناخته شده، هرچند پیشینهای در تاریخ طب ایران دارد، یک تغییر الگوواره (پارادایم) در پزشکی امروز محسوب میشود. این تغییر باعث شد «نتایج پژوهشهای معتبر» اساس «تصمیمگیری» در پزشکی قرار گیرد؛ بهجای آنکه تکیه بر شهود، استدلال بر مبنای سازوکار (مکانیسم) یا پاتوفیزیولوژی مفروض بیماری، تجربه شخصی غیرنظاممند بالینی یا نظر «افراد» مقتدر علمی باشد. در این رویکرد، به کمک رتبهبندی شواهد علمی، راهکارهای موجود برای مداخله پیشگیرانه یا درمانی در هر موضوع پزشکی اولویتبندی میشوند و با درنظرداشتن همه مستندات مربوط به فواید، مضرات، محدودیتها و قابلیت بهکارگیری، «بهترین راهکارها» معرفی میشوند. بر این مبنا، از پزشکان انتظار میرود با بهرهگیری از تجربه بالینی خود و درنظرداشتن ویژگیهای هر بیمار، «بهترین راهکار را بر مبنای قویترین شواهد موجود» به کار بگیرند. در مطالعات مختلف، مفیدبودن پایبندی به رویکرد EBM نشان داده شده و بخش قابلملاحظهای از خطاهای پزشکی به سبب آگاهینداشتن از شواهد روز و بهترین شیوه درمان دانسته شده است؛ بنابراین روشن است که یک پزشک متعهد به رویکرد مبتنی بر شواهد، برای ارائه راهکار درمانی، ضروری است 1- به راهکارهای در دسترس و مؤثر بر اساس قویترین شواهد علمی آگاهی داشته باشد و 2- بهترین آنها را برای ارائه به بیمار انتخاب کند. او ممکن است خود قادر به ارائه آنچه بر اساس ارزیابیها «بهترین راهکار» میداند نباشد، بلکه تنها آن راهکار را بهعنوان «بهترین» به بیمار پیشنهاد دهد و او را به فرد یا مکان ارائه آن راهنمایی کند. او نمیتواند و نباید تنها به این دلیل که شخصا با راهکارهای ویژهای آشنا و به آنها مسلط است، فرد مراجعهکننده را از «بهترین» راهکار محروم کند. بر این اساس، پزشکی که مایل است فرد دچار اختلال روانپزشکی را مداوا کند، نمیتواند و نباید با این استدلال که روش اصلی کار او طبابت سنتی است، راهکارهایی سنتی را به بیمار ارائه کند درحالیکه نمیداند آن راهکارها «بهترین» هستند. او اگر خود را پایبند به «پزشکی مبتنی بر شواهد» میداند، ضروری است که از آخرین دستاوردها مطلع باشد و بیمار را ابتدا به آنها رهنمون شود. بر اساس بررسی دکتر «شعله بیگدلی» و همکاران (1392)، صاحبنظران طب سنتی بهکارگیری طب مبتنی بر شواهد (EBM) در طب سنتی ایران و دانشکدههای طب سنتی را ضروری میدانند. در همین مطالعه، اشاره شده که منابع این رشته به تصحیح و بهروزشدن نیاز دارد و افزودن EBM به محتوای همه دروس این رشته ضروری است. برای آنکه طبی که اکنون نام ایرانی/ سنتی بر خود دارد بتواند در پزشکی روزمره ادغام شود و مورد پذیرش جوامع علمی کشور قرار بگیرد، باید تکلیف خود را با پزشکی مبتنی بر شواهد روشن کند. این بخش از پزشکی نمیتواند خود را بینیاز از تأیید جوامع علمی پزشکی کشور بداند. بخشی از طب ایرانی/ سنتی به توصیههایی برای پیشگیری و درمان بیماریهای مغزی میپردازد. در این صورت، آیا بر اساس «رویکرد پزشکی مبتنی بر شواهد»، نظر جامعه علمی نورولوژی درباره این بخش از طب ایرانی/ سنتی اهمیتی ندارد؟ بیتردید باید داشته باشد.
پس آیا جایگاه و اولویت توصیههای این طب در مقایسه با توصیهها و روشهای مرسوم مبتنی بر شواهد در رشته نورولوژی مشخص شده است؟ پاسخ منفی است؛ برای نمونه، آیا مثلا تجویز یک درمان سنتی برای فرد دچار بیماری اپیلپسی (صرع)، هنگامی که جایگاه آن در سلسلهمراتب درمانهای مورد تأیید جوامع علمی نورولوژی مشخص نیست یا اصولا جایگاهی ندارد، اقدامی حرفهای یا درست است؟ همین پرسش درباره تجویز یک درمان سنتی برای رفع مشکلات مرتبط با روان در فرد دچار اختلال روانپزشکی نیز صادق است. هنگامی که سطح شواهد برای درمان «اختلال افسردگی ماژور» با داروهای ضدافسردگی یا با رواندرمانیهای خاص مشخص شده و بر اساس قویترین شواهد علمی، این روشها بهترین درمانها برای این اختلال تلقی میشوند، آیا بهکارگیری درمان سنتی، بدون مشخصبودن سطح شواهد آن در قیاس با روشهای مذکور اقدامی حرفهای یا درست است؟ در شرایطی که جایگاه هریک از درمانهای سنتی در قیاس با بهترین درمانهای موجود روشن نیست، فردی که آنها را به مردم توصیه میکند چگونه باید درمان مورد نظرش را ارائه کند؟ او واقعا نمیداند درمان سنتی او در اولویت چندم است. نمیداند درصورتیکه این شیوه درمان بهجای روش اصلی به کار رود، به نفع بیمار خواهد بود یا به ضرر او. او نمیداند میزان هزینه-اثربخشی روش او نسبت به شیوه رایج که دقیقترین مطالعات فعلی آن را بهترین دانستهاند، بالاتر است یا پایینتر. این قیاس از اهمیت منطقی و حرفهای برخوردار است. جوامع علمی از پسِ تاریخی طولانی بر سر معیارهایی اجماع کردهاند که بهترین راهحل درمان را تا آنجا که دانش بشری تحصیل کرده، نشان میدهد. بر این اساس ما نمیدانیم روشهایی که تن به چنین ارزیابی و مقایسهای ندادهاند سودمندترند یا زیانبارتر؟ آیا نتایج آنها دارای پایایی مورد قبول است؟ آیا از روایی مورد پذیرش برخوردار است؟ بدیهی است که هریک از درمانهای سنتی که تن به تعریفی با دقت علمی دهند و در بررسیهای داوریشده به تأیید جوامع علمی برسند، در رویکرد جدید قابل استفاده خواهند بود. همانطورکه برخی از داروهای گیاهی این فرایند را طی کرده و در راهنماهای بالینی جایگاهی برای خود یافتهاند. بااینحال منظور از بررسی علمی تنها انجام چند کارآزمایی بالینی نیست. گذشته از محدودیتهای این نوع از مطالعات، نتایج کارآزماییها اغلب تنها اثربخشی
(efficacy) را نشان میدهند و ارزیابی کارایی عملی (effectiveness) موضوع دیگری است. در نهایت نتایج این کارآزماییها پس از جمعبندی توسط محققان و صاحبنظران، در صورت تأیید وارد راهنماهای بالینی میشوند و در سلسلهمراتب راهکارهای علمی مورد قبول قرار میگیرند. در این مرحله است که پزشک متعهد به رویکرد مبتنی بر شواهد، سطوح بالاتر این مراتب را در اولویت خود قرار میدهد و سطوح پایین را با وجود علمی و مورد قبول بودن، مگر در شرایطی خاص، از اولویت خارج میکند. با توجه به رواج رو به افزایش ارائه توصیههای طب سنتی به مردم در رسانههای کشور، چگونگی پاسخ به پرسشهای یادشده میتواند برای مشخصکردن اهالی علم کمککننده باشد. با نگاهی به این عرصه، اکنون معیارهای ارائه توصیههای پزشکی در ایران دوگانه است و جوامع علمی باید مسیر متمایز خود را آشکار کنند.
برای عضویت در کانال در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
https://t.me/Scienceadvocation
(efficacy) را نشان میدهند و ارزیابی کارایی عملی (effectiveness) موضوع دیگری است. در نهایت نتایج این کارآزماییها پس از جمعبندی توسط محققان و صاحبنظران، در صورت تأیید وارد راهنماهای بالینی میشوند و در سلسلهمراتب راهکارهای علمی مورد قبول قرار میگیرند. در این مرحله است که پزشک متعهد به رویکرد مبتنی بر شواهد، سطوح بالاتر این مراتب را در اولویت خود قرار میدهد و سطوح پایین را با وجود علمی و مورد قبول بودن، مگر در شرایطی خاص، از اولویت خارج میکند. با توجه به رواج رو به افزایش ارائه توصیههای طب سنتی به مردم در رسانههای کشور، چگونگی پاسخ به پرسشهای یادشده میتواند برای مشخصکردن اهالی علم کمککننده باشد. با نگاهی به این عرصه، اکنون معیارهای ارائه توصیههای پزشکی در ایران دوگانه است و جوامع علمی باید مسیر متمایز خود را آشکار کنند.
برای عضویت در کانال در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
https://t.me/Scienceadvocation
archeology PP 2.pdf
3.7 MB
تبارشناسی تصورات پزشکی
دکتر بابک زمانی
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پی گیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید منتشر کنید
https://t.me/Scienceadvocation
دکتر بابک زمانی
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پی گیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید منتشر کنید
https://t.me/Scienceadvocation
Malekzadeh Traditional medicine Webinar.pdf
4.3 MB
شبه علم و طب سنتی
دکتر رضا ملک زاده
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال شبه علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پیگیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید نشر دهید
https://t.me/Scienceadvocation
دکتر رضا ملک زاده
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال شبه علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پیگیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید نشر دهید
https://t.me/Scienceadvocation
بازی با سلامت مردم وسرگرم کردن مردم با طب علفی و اسپری اویشن و البته کاسبی خوبی در این اوضاع کرونایی است
تاثیرات همه در حد پلاسبو است وشاید هم مردم از مصرف ان خشنود شوند
اما وظیفه عالم پاسداری از حقیقت است نه عوامفریبی
واقعا این مسیولین در دوران تحصیل پزشکی دروس خودرا فهمیده اند
ایا در عرصه عمل وتیوری طب به صورتی فعال و متعهد کار کرده اند که با این ولنگاری علمی چهار دارو برای درمان کرونا در طی مدتی کوتاه مجوز مصرف میدهند
و مجامع علمی هم اعتراضی نمیکنند
دکتر علیرضا ابراهیمی
https://t.me/Scienceadvocation
تاثیرات همه در حد پلاسبو است وشاید هم مردم از مصرف ان خشنود شوند
اما وظیفه عالم پاسداری از حقیقت است نه عوامفریبی
واقعا این مسیولین در دوران تحصیل پزشکی دروس خودرا فهمیده اند
ایا در عرصه عمل وتیوری طب به صورتی فعال و متعهد کار کرده اند که با این ولنگاری علمی چهار دارو برای درمان کرونا در طی مدتی کوتاه مجوز مصرف میدهند
و مجامع علمی هم اعتراضی نمیکنند
دکتر علیرضا ابراهیمی
https://t.me/Scienceadvocation
سخنرانی_امیر_شعبانی_طب_مبتنی_بر_شواهد_در_پزشکی_امروز.pdf
1.2 MB
طب برمبنای شاهد در پزشکی امروز
دکتر امیر شعبانی
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پیگیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید نشر دهید
https://t.me/Scienceadvocation
دکتر امیر شعبانی
وبینار شبه علم ۱۳۹۹
برای عضویت در کانال دفاع از علم از لینک زیر وارد شوید
جدال علم و شبه علم را از کانال دفاع از علم پیگیری کنید
کانال دفاع از علم را در گروه هایی که حضور دارید نشر دهید
https://t.me/Scienceadvocation
170915_002
My Recording
تبارشناسی تصورات پزشکی
وبینار شبه علم ۱۵ آبان ۹۹
دکتر بابک زمانی
فایل صوتی
https://t.me/bzyad
https://t.me/Scienceadvocation
وبینار شبه علم ۱۵ آبان ۹۹
دکتر بابک زمانی
فایل صوتی
https://t.me/bzyad
https://t.me/Scienceadvocation