تصاویر سحابی شیر 🦁 در صورت فلکی جوزا
نمای هابل، سحابی شیر را در نور مرئی با اجرامی به شکل دنبالهدار که حلقهای را در اطراف ستاره مرکزی تشکیل میدهند.
نمای وب، در طیف نزدیک و میانی فروسرخ نور، تودههای فشرده غبار و مهی از گاز یونیزه شده را برجسته میکند.
@Science_Prime
نمای هابل، سحابی شیر را در نور مرئی با اجرامی به شکل دنبالهدار که حلقهای را در اطراف ستاره مرکزی تشکیل میدهند.
نمای وب، در طیف نزدیک و میانی فروسرخ نور، تودههای فشرده غبار و مهی از گاز یونیزه شده را برجسته میکند.
@Science_Prime
❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پالسارها، ستارگان نوترونی فوقمتراکمی هستند که بدلیل عدم انطباق محور چرخش و محور مغناطیسی، مخروطی از تابش الکترومغناطیسی را در فضا میچرخانند. با هر بار عبور پرتو از خط دید زمین، یک پالس رادیویی بسیار منظم ثبت میشود.
در این شبیهسازی، پالساری با فرکانس 716 هرتز و سرعت سطحی نزدیک به ربع سرعت نور (0.24c) را مشاهده میکنید که تحت میدان مغناطیسی B ≈ 10⁸ Tesla که تریلیونها برابر از زمین قویتر است، رفتار یک ساعت کیهانی دقیق را ارائه میدهد.
خلاصه اینکه این چیزی که در انیمیشن میبینید، هستۀ یک ستارۀ مرده است به اسم پالسار Pulsar
پالسار مثل یک چراغقوۀ بزرگ، دو باریکۀ نور از خودش بیرون میده؛ وقتی ستاره بچرخه، این باریکهها هم در فضا میچرخند. هر بار که مسیر نور از جلوی چشم تلسکوپهای ما روی زمین عبور میکنه، یک تپش نور ثبت میشه دقیقاً مثل همان نمودار پایینی ویدیو
@Science_Prime
در این شبیهسازی، پالساری با فرکانس 716 هرتز و سرعت سطحی نزدیک به ربع سرعت نور (0.24c) را مشاهده میکنید که تحت میدان مغناطیسی B ≈ 10⁸ Tesla که تریلیونها برابر از زمین قویتر است، رفتار یک ساعت کیهانی دقیق را ارائه میدهد.
خلاصه اینکه این چیزی که در انیمیشن میبینید، هستۀ یک ستارۀ مرده است به اسم پالسار Pulsar
پالسار مثل یک چراغقوۀ بزرگ، دو باریکۀ نور از خودش بیرون میده؛ وقتی ستاره بچرخه، این باریکهها هم در فضا میچرخند. هر بار که مسیر نور از جلوی چشم تلسکوپهای ما روی زمین عبور میکنه، یک تپش نور ثبت میشه دقیقاً مثل همان نمودار پایینی ویدیو
@Science_Prime
❤3👏1
چین با سرعت بسیار زیادی در حال تبدیل شدن به قدرت هوایی نخست جهان است.
جنگنده نسل ششم چینی J-36 به همراه دو پهپاد رزمی پنهانکار GJ-11 که در نقش Loyal Wingman عمل میکنند. فعالیت یک فروند J-36 در کنار دو پهپاد GJ-11 میتواند قابلیتهای حمله به عمق خاک دشمن، جنگ الکترونیک، عملیات شناسایی و اطلاعاتی (ISR) و حملات هماهنگ را فراهم کند و در عین حال، خطر برای خلبان را کاهش دهد.
@Science_Prime
جنگنده نسل ششم چینی J-36 به همراه دو پهپاد رزمی پنهانکار GJ-11 که در نقش Loyal Wingman عمل میکنند. فعالیت یک فروند J-36 در کنار دو پهپاد GJ-11 میتواند قابلیتهای حمله به عمق خاک دشمن، جنگ الکترونیک، عملیات شناسایی و اطلاعاتی (ISR) و حملات هماهنگ را فراهم کند و در عین حال، خطر برای خلبان را کاهش دهد.
@Science_Prime
❤🔥6❤1
Forwarded from Science Prime Books & Articles
ANT.Theory4th.balanis@Science_Prime.pdf
64.6 MB
کتاب Antenna Theory Analysis and Design اثر پروفسور کنستانتین بالانیس؛ ویرایش چهارم
مرجع بیبدیل در مهندسی مخابرات، سیستمهای RF طراحی رادار، تحلیل و طراحی آنتن
پوشش کامل آرایههای فازی از جمله Array Theory و Smart Antennas و مفاهیمی مثل فاکتور آرایه، فرماندهی الکترونیکی پرتو (Beam Steering)
بررسی همهجانبه آنتنهای دیپل، لوپ، پارابولیک، مایکرواستریپ (Patch) و آنتنهای شیپوری
معرفی کامل روشهای عددی حل معادلات مکسول از جمله MOM و FDTD برای شبیهسازی
@Science_Prime_Books
مرجع بیبدیل در مهندسی مخابرات، سیستمهای RF طراحی رادار، تحلیل و طراحی آنتن
پوشش کامل آرایههای فازی از جمله Array Theory و Smart Antennas و مفاهیمی مثل فاکتور آرایه، فرماندهی الکترونیکی پرتو (Beam Steering)
بررسی همهجانبه آنتنهای دیپل، لوپ، پارابولیک، مایکرواستریپ (Patch) و آنتنهای شیپوری
معرفی کامل روشهای عددی حل معادلات مکسول از جمله MOM و FDTD برای شبیهسازی
@Science_Prime_Books
❤2👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هواپیمای آزمایشی X-29 محصول گرومن برای ارزیابی بالهای رو به جلو (بالهای پسگرای معکوس)، سطوح کنترلی کانارد و سایر فناوریهای نوین هوانوردی طراحی شد. پروژه X-29 با تأمین مالی ناسا، نیروی هوایی آمریکا و دارپا توسط شرکت گرومن توسعه یافت و 2 فروند نمونه توسط ناسا و نیروی هوایی آمریکا به پرواز درآمدند. ناپایداری آیرودینامیکی بدنه X-29، استفاده از سیستم کنترل رایانهای fly-by-wire را ضروری میساخت. برای مهار پدیده پیچش واگرای آیروالاستیک که در بالهای رو به جلو رخ میدهد و همچنین کاهش وزن، از مواد کامپوزیت استفاده شد. این هواپیما نخستین بار در سال 1984 پرواز کرد و 2 فروند X-29 تا سال 1991 تحت آزمایشهای پروازی قرار داشتند.
@Science_Prime
@Science_Prime
❤3👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سوخو-47 نخستین پرواز خود را در سال 1997 یعنی در یکی از دشوارترین دورانهای روسیه پس از فروپاشی شوروی انجام داد، حاصلِ آزمایشی جسورانه از سوی شرکت سوخو در زمینه بالهای رو به جلو (بالهای با زاویه منفی) و فناوریهای پیشرفته جنگنده بود.
آن بالهای غیرمعمول تنها جنبه ظاهری نداشتند؛ بلکه کنترل عالی در زوایای حمله بالا و مانورپذیری مطلوب در سرعتهای پایین را فراهم میکردند و میتوانستند چابکی فوقالعادهای در نبردهای هوایی نزدیک به این هواپیما ببخشند. اما آینده نبرد جنگندهها بطور فزایندهای به سمت رادارگریزی، حسگرها و سلاحهای دوربرد حرکت میکرد، در حالی که بودجه دفاعی محدود آن زمان روسیه، توسعه چنین هواپیمای غیرمتعارفی را دشوار میکرد. از این جهت فقط یک نمونه اولیه Su-47 تکمیل شد. این پروژه تجربیات ارزشمندی را در زمینههای سازههای کامپوزیتی، آیرودینامیک پیشرفته و حمل داخلی تسلیحات در اختیار شرکت سوخو قرار داد که بر روند توسعه جنگندههای بعدی روسیه تأثیرگذار بود.
@Science_Prime
آن بالهای غیرمعمول تنها جنبه ظاهری نداشتند؛ بلکه کنترل عالی در زوایای حمله بالا و مانورپذیری مطلوب در سرعتهای پایین را فراهم میکردند و میتوانستند چابکی فوقالعادهای در نبردهای هوایی نزدیک به این هواپیما ببخشند. اما آینده نبرد جنگندهها بطور فزایندهای به سمت رادارگریزی، حسگرها و سلاحهای دوربرد حرکت میکرد، در حالی که بودجه دفاعی محدود آن زمان روسیه، توسعه چنین هواپیمای غیرمتعارفی را دشوار میکرد. از این جهت فقط یک نمونه اولیه Su-47 تکمیل شد. این پروژه تجربیات ارزشمندی را در زمینههای سازههای کامپوزیتی، آیرودینامیک پیشرفته و حمل داخلی تسلیحات در اختیار شرکت سوخو قرار داد که بر روند توسعه جنگندههای بعدی روسیه تأثیرگذار بود.
@Science_Prime
👌6❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تصویر فرابنفش از یک شراره خورشیدی
این شراره در رده M طبقهبندی شده که دومین رده قدرتمند در رژیم ردهبندی شرارههاست.
@Science_Prime
این شراره در رده M طبقهبندی شده که دومین رده قدرتمند در رژیم ردهبندی شرارههاست.
@Science_Prime
❤🔥3
در SR-71 و در سرعت ماخ 3، موتور توربوجت J58 به تنهایی توانایی تنفس هوای سوپرسونیک را نداشت و هوا باید پیش از ورود به کمپرسور تا زیر سرعت صوت (حدود 0.4 ماخ) کند میشد. در اینجا این افت سرعت نه با پدید آوری درگ زائد، بلکه با تبدیل انرژی جنبشی جریان به pressure recovery فوقالعاده بالا انجام شد. مکانیزم عملکرد به این صورت بود که با افزایش سرعت از ماخ 1.6 به بالا، مخروطی ورودی تا 66 سانتیمتر به عقب حرکت میکرد. این حرکت، موج ضربهای مایل را دقیقاً روی لبه خارجی پوسته ورودی (Inlet Lip) قفل میکرد تا سری کاملی از امواج ضربهای انعکاسی درون کانال ایجاد شود. در سرعت ماخ 3.2، حدود %80 از نیروی پیشران کل پرنده توسط همین ورودی هوا (با عمل کردن مانند یک رمجت طبیعی) تولید میشد و خود موتور توربوجت عملاً تنها نقش یک ژنراتور حفظ جریان را ایفا میکرد. عجیبترین بخش برای خودم این بود که این کنترلهای پیچیدۀ هیدرومکانیکی و آیرودینامیکی در دهه 1960، بدون حتی یک کامپیوتر دیجیتال و کاملاً بصورت آنالوگ-مکانیکی توسط سیستم کنترل ورودی هوا (AIC) مدیریت میشدند.
@Science_Prime
@Science_Prime
👏3
هواپیمای YRF-4C CCV با همان airframe نمونه اولیه مدلهای RF-4C و F-4E L در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون، از اوایل تا اواسط دهه 1970 برای یک برنامه تحقیقاتی دو مرحلهای در زمینه کنترل پرواز استفاده شد. در مرحله اول PACT یا فناوری کنترل دقیق، هواپیما به سیستم fly-by-wire مجهز شد و نخستین پرواز خود را در آوریل 1972، در حالی که سیستم کنترل مکانیکی پشتیبان همچنان حفظ شده بود، انجام داد. با افزایش اطمینان به عملکرد سیستم، سامانه پشتیبان حذف شد و هواپیما در ژانویه 1973، پروازی کاملاً متکی بر سیستم FBW انجام داد. در مرحله دوم، سطوح کنترلی کانارد با دامنه حرکت °20 به بخش بالایی ورودیهای هوا افزوده شد؛ همچنین وزنههای تعادل در قسمت عقب هواپیما نصب گردید تا مرکز ثقل به سمت عقب منتقل شده و هواپیما عمداً در محور طولی (pitch) ناپایدار شود؛ اقدامی که منطبق بر روششناسی کلاسیک CCV برای دستیابی به relaxed-static stability بود. در نهایت نخستین پرواز با این پیکربندی در 29 آوریل 1974 انجام شد و پس از 30 پرواز آزمایشی در دسامبر 1978 به موزه نیروی هوایی اهدا شد.
@Science_Prime
@Science_Prime
👍2🤩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدئوی یک پهپاد شناسایی اوکراینی از بمباران منطقۀ بیلوهوریوکا، استان لوهانسک در سال 2024
سامانههای راکتانداز چندگانه (BM-21 Grad) و (TOS-1) مجهز به مهمات ترموباریک عملیات را انجام دادند.
@Science_Prime
سامانههای راکتانداز چندگانه (BM-21 Grad) و (TOS-1) مجهز به مهمات ترموباریک عملیات را انجام دادند.
@Science_Prime
❤🔥1🤯1