Science Prime
Photo
مقایسهای از دیافراگمهای مختلف رادارهای AESA در رادارهای AN/APG-79-80-81 ساخت آمریکا و رادار فرانسوی RBE2-AA
تعداد ماژولهای T/R در RBE2-AA در حدود 838 است. این تعداد بسیار کمتر از رادارهای بزرگتر مانند AN/APG-79 (1368) و AN/APG-81 (1626) است که در جنگندههای بزرگتر مانند F/A-18E/F و F-35 به کار رفتهاند. رادار APG-80 دارای 1020 T/R است، اما استفاده رافال از GaN در نسل بعدی رادار یعنی RBE2-XG به آن امکان میدهد که علیرغم T/R کمتر، توان خروجی مشابه یا بهتری نسبت به APG-80 مبتنی بر GaAs داشته باشد یا حداقل "شکاف" قدرت و توان را کاهش دهد. دماغۀ کوچک رافال، اندازه دیافراگم آنتن رادار را محدود میکند. دیافراگم بزرگتر بطور مستقیم با برد و دقت بیشتر مرتبط است. از طرفی فضای داخلی و طراحی واحد LRU یا FSO (اپترونیک جلویی)، محدودیتهایی را بر روی توان رادار و مهمتر از آن، ظرفیت خنککننده آن اعمال میکند. اما راهکار رفع این چالشها در رافال چه بوده است؟ همانطور که گفته شد ماژولهای T/R مبتنی بر GaN میتوانند توان خروجی بسیار بیشتری نسبت به ماژولهای گالیوم آرسنید GaAs در حجم و وزن یکسان تولید کنند؛ این امر به معنای برد و وضوح بهتر است. همچنین GaN در دمای بالاتر میتواند کار کند و راندمان بالاتری در تبدیل انرژی DC به فرکانس رادیویی RF دارد که منجر به تولید گرمای کمتر میشود. این امر به رافال اجازه میدهد تا با سیستم خنککننده محدود خود، راداری قدرتمندتر را به کار گیرد. اما در نهایت، قدرت رادار تنها عامل مهم نیست؛ الگوریتمهای پردازش سیگنال، آگاهی موقعیتی، قابلیتهای جنگ الکترونیک و اتصال به شبکه نیز در برتری یک رادار AESA حیاتی هستند. رادارهای AESA مدرن بدلیل قابلیتهای پیشرفته در نقشهبرداری SAR و ردیابی همزمان چندین هدف بسیار ارزشمند هستند.
@Science_Prime
تعداد ماژولهای T/R در RBE2-AA در حدود 838 است. این تعداد بسیار کمتر از رادارهای بزرگتر مانند AN/APG-79 (1368) و AN/APG-81 (1626) است که در جنگندههای بزرگتر مانند F/A-18E/F و F-35 به کار رفتهاند. رادار APG-80 دارای 1020 T/R است، اما استفاده رافال از GaN در نسل بعدی رادار یعنی RBE2-XG به آن امکان میدهد که علیرغم T/R کمتر، توان خروجی مشابه یا بهتری نسبت به APG-80 مبتنی بر GaAs داشته باشد یا حداقل "شکاف" قدرت و توان را کاهش دهد. دماغۀ کوچک رافال، اندازه دیافراگم آنتن رادار را محدود میکند. دیافراگم بزرگتر بطور مستقیم با برد و دقت بیشتر مرتبط است. از طرفی فضای داخلی و طراحی واحد LRU یا FSO (اپترونیک جلویی)، محدودیتهایی را بر روی توان رادار و مهمتر از آن، ظرفیت خنککننده آن اعمال میکند. اما راهکار رفع این چالشها در رافال چه بوده است؟ همانطور که گفته شد ماژولهای T/R مبتنی بر GaN میتوانند توان خروجی بسیار بیشتری نسبت به ماژولهای گالیوم آرسنید GaAs در حجم و وزن یکسان تولید کنند؛ این امر به معنای برد و وضوح بهتر است. همچنین GaN در دمای بالاتر میتواند کار کند و راندمان بالاتری در تبدیل انرژی DC به فرکانس رادیویی RF دارد که منجر به تولید گرمای کمتر میشود. این امر به رافال اجازه میدهد تا با سیستم خنککننده محدود خود، راداری قدرتمندتر را به کار گیرد. اما در نهایت، قدرت رادار تنها عامل مهم نیست؛ الگوریتمهای پردازش سیگنال، آگاهی موقعیتی، قابلیتهای جنگ الکترونیک و اتصال به شبکه نیز در برتری یک رادار AESA حیاتی هستند. رادارهای AESA مدرن بدلیل قابلیتهای پیشرفته در نقشهبرداری SAR و ردیابی همزمان چندین هدف بسیار ارزشمند هستند.
@Science_Prime
👍4❤1
خانواده پردازندههای DSP56000 محصول موتورولا دهۀ 1980، یکی از موفقترین و تأثیرگذارترین معماریهای DSP در تاریخ این صنعت هستند. پردازنده از معماری هاروارد بهینه بهره میبرد؛ برخلاف معماری فوننویمان، در اینجا فضاهای حافظه برنامه و داده از هم جدا هستند، اما موتورولا با ایجاد دو فضای حافظه داده مجزا X/Y ، کارایی را دوچندان کرده است. از طرفی برخلاف بسیاری از DSPهای 16 بیتی زمان خود، با قابلیت 24 بیتی، دامنه دینامیکی معادل 144dB فراهم میکرد که برای پردازش صوت با کیفیت بسیار بالا "ایدهآل" و در مودمها و سیستمهای انتقال داده اولیه هم کاربردی بوده است.
@Science_Prime
@Science_Prime
❤4
تصاویر تراشۀ پردازش سیگنال U320C20 محصول مرکز میکروالکترونیک درسدن در آلمان شرقی، اواخر دهۀ 1980
بر اساس دوره زمانی و شرکت سازنده، تراشه در دستگاههای الکترونیکی ساخت آلمان شرقی یا اروپای شرقی مانند کامپیوترها، تجهیزات صنعتی یا مخابراتی مورد استفاده قرار میگرفته است. آلمان شرقی اغلب به پیشرفتهترین تراشههای آن زمان دسترسی راحت نداشت. از اینرو سعی کردند تا حد امکان تراشهها را خودشان تولید کنند؛ این تراشه را از TMS32020 محصول تگزاس اینسترومنتس کپی کردند. نکته قابل توجه این است که U320C20 نه با فناوری NMOS، بلکه با فناوری مدرنتر CMOS ساخته شد.
@Science_Prime
بر اساس دوره زمانی و شرکت سازنده، تراشه در دستگاههای الکترونیکی ساخت آلمان شرقی یا اروپای شرقی مانند کامپیوترها، تجهیزات صنعتی یا مخابراتی مورد استفاده قرار میگرفته است. آلمان شرقی اغلب به پیشرفتهترین تراشههای آن زمان دسترسی راحت نداشت. از اینرو سعی کردند تا حد امکان تراشهها را خودشان تولید کنند؛ این تراشه را از TMS32020 محصول تگزاس اینسترومنتس کپی کردند. نکته قابل توجه این است که U320C20 نه با فناوری NMOS، بلکه با فناوری مدرنتر CMOS ساخته شد.
@Science_Prime
❤4🔥1