حساسیت زیاد جستجوگر فروسرخ موشک، همانند بسیاری از ویژگی‌های نظامی، جنبه‌های مثبت و منفی دارد. بعنوان مثال با افزایش حساسیت، تشخیص اهداف از فواصل دورتر با امضای حرارتی کم را میسر می‌کند، که این امر به موشک اجازه می‌دهد تا از فاصله امن‌تری به هدف شلیک کند. همچنین اهداف کوچک‌تر که معمولاً امضای حرارتی کمتری نسبت به اهداف بزرگ‌تر دارند را نیز شناسایی کنند. از طرفی باعث کاهش احتمال مفقودی هدف در محیط‌هایی با نویز حرارتی بالا (مانند مناطق شهری یا جنگل‌ها)، می‌شود و می‌تواند با اطمینان بیشتری هدف را از پس‌زمینه تشخیص دهند. اما حساسیت زیاد معایبی هم به همراه دارد. بعنوان مثال در برابر منابع گرمایی کاذب (مانند شعله‌های آتش، منورها یا تکه‌های فلز داغ) آسیب‌پذیری دارد و احتمال قفل شدن روی اهداف ناخواسته را افزایش می‌دهد. مورد بعدی کاهش عمر مفید به دلیل حساسیت بالا است چون در برابر انواع نویزهای الکتریکی و تداخلات دیگر واکنش نشان می‌دهد. درمورد کاهش آسیب‌پذیری در برابر فریب هم به برخی موارد می‌توان اشاره کرد. استفاده از چندین حسگر با طول موج‌های مختلف می‌تواند به موشک کمک کند تا بین هدف واقعی و منابع گرمایی کاذب تمایز قائل شود. استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته پردازش سیگنال به موشک کمک کنند تا منابع گرمایی کاذب را شناسایی و رد کند. استفاده از مواد جاذب حرارت در ساختار موشک می‌تواند امضای حرارتی آن را کاهش دهد و احتمال شناسایی شدن توسط جستجوگرهای دشمن را کاهش دهد.

پس بطور کلی بهترین حساسیت برای یک جستجوگر فروسرخ چیست؟
بهترین حساسیت برای یک جستجوگر فروسرخ به عوامل مختلفی از جمله نوع موشک، ماموریت، محیط عملیاتی و تهدیدات موجود بستگی دارد. طراحان موشک باید تعادلی بین حساسیت و مصونیت در برابر فریب ایجاد کنند تا بهترین عملکرد را از موشک بگیرند.

@Science_Prime

کتاب مقدمه‌ای بر سیستم‌های نوین جنگ الکترونیک

در این کتاب توضیحات مفصلی در مورد فناوری‌ها و کاربردهای جنگ الکترونیک ارائه شده و بینش عمیق‌تری در مورد اصول عملکرد سیستم‌های جنگ الکترونیک و توضیحات ریاضی آنها به خواننده می‌دهد.

@Science_Prime_Books

اخیراً یک آشکارساز نسل جدید معرفی شده و درحال توسعه است که می‌تواند پاد نوترینوهای ساطع شده از راکتورهای هسته‌ای را با دقت بالا تشخیص و آنالیز کند و به طور بالقوه امکان نظارت از راه دور بر عملکرد راکتور را فراهم کند؛ با توجه به اینکه ظرفیت انرژی هسته‌ای تا سال 2050 تقریباً دو برابر می‌شود، این فناوری به طور بالقوه می‌تواند نحوه نظارت بر تاسیسات هسته‌ای را متحول کند و روشی غیرقابل نفوذ برای راستی‌آزمایی عملیات راکتور و شناسایی هرگونه سوءاستفاده احتمالی ارائه می‌کند.

پادنوترینوها ذرات بنیادی هستند که در طی واکنش‌های هسته‌ای تولید می‌شوند. این ذرات دارای خواص منحصر به فردی هستند که آنها را برای نظارت بر رآکتور از راه دور ایده آل می کند،برخی از خواص عبارتند از :

1-تقریباً بدون جرم و بار هستند که به علت قادرند مسافت های زیادی را بدون تعامل با ماده طی کنند.
2-حامل اطلاعاتی در مورد هسته رآکتور و مسافتی که طی کرده‌اند هستند.
3-آنها "غیرقابل محافظت" هستند، به این معنی که انتشار آنها را نمی‌توان پنهان یا مسدود کرد.

اما چالش‌ها و راه حل‌ها :
مسئله اصلی نرخ برهمکنش بسیار پایین پاد نوترینوها با ماده است. در فواصل بسیار طولانی، سیگنال یک راکتور می‌تواند به کوچکی یک پادنوترینو در روز باشد. برای مقابله با این چالش، می‌توان آشکارساز را زیر زمین قرار داد، این کار آشکارساز را در برابرپرتوهای کیهانی و دیگر تشعشعات پس‌زمینه که می‌توانند با سیگنال پاد نوترینو تداخل کنند، محافظت می‌کند. مانع دیگر تمایز پادنوترینوهای تولید شده توسط راکتور از منابع دیگر، مانند جو و فضا فوقانی است.

اما توسعه این آشکارساز پاد نوترینو چندین احتمال را هم برای نظارت بر راکتور هسته‌ای باز می کند:
1-تأیید از راه دور: توانایی نظارت بر عملیات رآکتور از صدها مایل دورتر می‌تواند پادمان‌های بین‌المللی و تلاش‌های منع اشاعه را افزایش دهد.
2-بررسی‌های عملیاتی: با تجزیه و تحلیل نمایه‌های انرژی پادنوترینوهای شناسایی شده، ناظران می‌توانند اطلاعاتی در مورد چرخه عملیاتی راکتور و حتی ایزوتوپ‌های خاص موجود در سوخت مصرف شده به دست آورند.
3-فناوری مکمل: این روش می‌تواند تکنیک‌های نظارتی موجود را تکمیل و لایه‌ای از تأیید را بدون نیاز به دسترسی مستقیم به تأسیسات راکتور فراهم کند.

آشکارساز طراحی شده از پدیدۀ تابش چرنکوف برای به دام انداختن این ذرات گریزان بهره می‌برد.

@Science_Prime

اﻧﺪازه‌گیری ﺗﻮان، ﻳکی از ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻣﺒﺎﺣﺚ در پایش وﺿﻌﻴﺖ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻴﻮژ اﺳﺖ. قبلاً ﺗﺤﻠﻴﻞ وﺿﻌﻴﺖ ﻋﻤﻠﻜﺮد اﻟﻜﺘﺮﻳکی ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻴﻮژﻫﺎ، ﺑوﺳﻴلۀ اندازه‌گیری ﺟﺮﻳﺎن اﻧﺠﺎم می‌شد، اﻳﻦ مورد برای ﻣﺎﺷﻴﻦﻫﺎی ﺑﺎ ﺿﺮﻳﺐ ﺗﻮان ﺑﺎﻻ ﺑﺎ ﻓﺮض ﺷﺮاﻳﻂ ﺛﺎﺑت ﻗﺎﺑﻞ قبول اﺳﺖ؛ اﻣﺎ چنانچه ﺑﻪ ﻫﺮ دﻟﻴﻞ ﺿﺮﻳﺐ ﺗﻮان ﻣﺎﺷﻴﻦ پاﻳﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ یا ﺑﺎر روی ﻣﻮﺗﻮر ( فشار Top End) ﺗﻐﻴﻴﺮﻛﻨﺪ، پارامتر ﺟﺮﻳﺎن ﻣﻌﻴﺎر ﻣﻨﺎﺳبی ﺑﺮای پایش وﺿﻌﻴﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد چرا ﻛﻪ ﺷﺪت ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻓﺸﺎر (ﺑﺎر روی ﻣﺎﺷﻴﻦ) و ﺗﻨﺶ وارد ﺑﺮ ﻣﺎﺷﻴﻦ را به ﺧﻮبی ﻧﺸﺎن نمی‌دﻫﺪ. از اینرو به ﻣﻨﻈﻮرﺗﺤﻠﻴﻞ صحیح می‌بایست ﺗﻮان اﻟﻜﺘﺮﻳکی اﻧﺪازه‌گیری ﺷﻮد. با مشخص نمودن مقادیر توان اﻛﺘﻴﻮ ﻟﺤظه‌ای و ارزیابی تغییرات ثبت شدۀ آن در طول یک دورۀ زمانی مشخص، می‌توان رﻓﺘﺎرﻫﺎی غیرخطی ماشین ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻴﻮژ در طول زمان مشخص شدۀ بهره‌برداری را شناسایی نمود و پیش از برخورد روتور، تمهیدات لازم را مدنظر قرار داد. زیرا اندازۀ توان مصرفی ماشین‌ها نشان‌گر بار اعمالی و تغییرات توان مصرفی نشان‌دهندۀ تغییر فشار گازدهی، فشار خلاء سر ماشین و یا تغییرات احتمالی در عملکرد اجزای ماشین سانتریفیوژ است.

@Sciencee_Prime