تازه‌های علمی
694 subscribers
38 photos
3 videos
2.09K links
🔹 پوشش آخرین یافته‌ها از اعماق کیهان‌ و فیزیک تا دنیای ژنتیک، نوآوری‌های مهندسی، باستان‌شناسی و هوش مصنوعی، همه به زبانی قابل فهم.
Download Telegram
🔺 اولین تصاویر میدان‌های عمیق تلسکوپ Euclid: پنجره‌ای به جهان تاریک

🔹 تلسکوپ فضایی Euclid (اقلیدس) متعلق به آژانس فضایی اروپا (ESA) اولین تصاویر میدان‌های عمیق خود را منتشر کرده است. این تصاویر که از مناطق خاصی از آسمان گرفته شده‌اند، شامل ۲۶ میلیون کهکشان هستند که برخی از آن‌ها تا ۱۰.۵ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارند. هدف اصلی این تلسکوپ، بررسی تاریخ گسترش جهان و نقش ماده تاریک و انرژی تاریک در شکل‌گیری ساختار بزرگ‌مقیاس کیهان است.

🔹 تلسکوپ Euclid با استفاده از دو ابزار اصلی خود، یک دوربین نور مرئی (VIS) و یک دوربین مادون قرمز نزدیک (NISP)، قادر است کهکشان‌ها را با دقت بی‌سابقه‌ای رصد کند. این تلسکوپ در طول مأموریت خود که تا سال ۲۰۳۰ ادامه خواهد داشت، بیش از یک‌سوم آسمان را پوشش خواهد داد و نقشه‌ای دقیق از توزیع کهکشان‌ها و ماده تاریک ایجاد خواهد کرد.

میدان‌های عمیق (Deep Fields) مناطقی از آسمان هستند که تلسکوپ‌ها به طور مکرر و برای مدت‌زمان طولانی از آن‌ها تصویربرداری می‌کنند. این روش به دانشمندان اجازه می‌دهد تا کهکشان‌های دورافتاده و کم‌نور را مطالعه کنند و اطلاعاتی درباره ساختار بزرگ‌مقیاس جهان به دست آورند. تلسکوپ هابل نیز در گذشته با تصویربرداری از میدان‌های عمیق، بینش‌های ارزشمندی درباره جهان اولیه ارائه کرده بود.

🔹 در اولین داده‌های منتشر شده توسط Euclid، علاوه بر کهکشان‌ها، عدسی‌های گرانشی، خوشه‌های کهکشانی و کهکشان‌هایی با اشکال مختلف نیز شناسایی شده‌اند. عدسی‌های گرانشی پدیده‌هایی هستند که در آن‌ها گرانش یک جرم بزرگ (مانند یک خوشه کهکشانی) نور کهکشان‌های دورتر را خم می‌کند و باعث بزرگ‌نمایی و تحریف تصویر آن‌ها می‌شود. این پدیده به دانشمندان کمک می‌کند تا ماده تاریک را بهتر درک کنند.

ماده تاریک و انرژی تاریک دو راز بزرگ در علم اخترفیزیک هستند. ماده تاریک حدود ۲۷٪ از جهان را تشکیل می‌دهد و با وجود اینکه نامرئی است، از طریق اثرات گرانشی آن بر روی کهکشان‌ها و خوشه‌های کهکشانی قابل تشخیص است. انرژی تاریک نیز حدود ۶۸٪ از جهان را تشکیل می‌دهد و مسئول شتاب گرفتن گسترش جهان است. Euclid با نقشه‌برداری از توزیع کهکشان‌ها و ماده تاریک، به دانشمندان کمک می‌کند تا این پدیده‌های مرموز را بهتر درک کنند.

🔹 علاوه بر این، Euclid یک کاتالوگ از ۵۰۰ عدسی گرانشی قوی نیز منتشر کرده است که تقریباً همه آن‌ها قبلاً ناشناخته بودند. برای شناسایی این عدسی‌ها، از ترکیبی از هوش مصنوعی، مشارکت دانشمندان شهروندی و بررسی‌های تخصصی استفاده شده است.

مأموریت Euclid شباهت‌هایی با مأموریت Gaia دارد که در حال ایجاد نقشه‌ای دقیق از کهکشان راه‌شیری است. داده‌های Gaia تاکنون به درک بهتر ساختار و تاریخ کهکشان ما کمک کرده‌اند و Euclid نیز احتمالاً به یکی از منابع اصلی داده‌ها برای مطالعه جهان بزرگ‌مقیاس تبدیل خواهد شد.

🔹 این اولین داده‌های Euclid تنها ۰.۴٪ از کل کهکشان‌هایی را که این تلسکوپ در طول مأموریت خود تصویربرداری خواهد کرد، نشان می‌دهد. با تکمیل مأموریت، Euclid یک کاتالوگ بی‌سابقه از کهکشان‌ها ایجاد خواهد کرد که به دانشمندان کمک می‌کند تا تکامل کهکشان‌ها و نقش ماده تاریک و انرژی تاریک در شکل‌گیری جهان را بهتر درک کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #تلسکوپ_Euclid #ماده_تاریک #انرژی_تاریک #کهکشان‌ها #تلسکوپ_اقلیدس
🔺 پیشرفت بزرگ در پیش‌بینی هواشناسی با هوش مصنوعی: سیستم Aardvark Weather

🔹 محققان موفق به توسعه یک سیستم پیش‌بینی هواشناسی مبتنی بر هوش مصنوعی به نام Aardvark Weather شده‌اند که می‌تواند با سرعتی ده‌ها برابر بیشتر و مصرف انرژی هزاران برابر کمتر نسبت به سیستم‌های سنتی، پیش‌بینی‌های دقیقی ارائه دهد. این سیستم با استفاده از داده‌های خام ایستگاه‌های هواشناسی، ماهواره‌ها، بالن‌های هواشناسی و سایر منابع، آموزش دیده و قادر است پیش‌بینی‌های سریع و دقیقی انجام دهد.

🔹 برخلاف سیستم‌های سنتی که به ابررایانه‌های قدرتمند و تیم‌های بزرگ متخصص نیاز دارند، Aardvark Weather می‌تواند حتی روی یک کامپیوتر معمولی اجرا شود. این سیستم پتانسیل بالایی برای بهبود سرعت، دقت و کاهش هزینه‌های پیش‌بینی هوا دارد و می‌تواند پیش‌بینی‌های سفارشی برای صنایع مختلف یا مناطق خاص ارائه کند.

سیستم‌های سنتی پیش‌بینی هوا از مدل‌های پیچیده ریاضی استفاده می‌کنند که اجرای آن‌ها ساعت‌ها زمان می‌برد و به منابع محاسباتی عظیمی نیاز دارد. اما Aardvark Weather با استفاده از هوش مصنوعی، این فرآیند را ساده‌تر و سریع‌تر کرده است. این سیستم می‌تواند پیش‌بینی‌های محلی‌شده و دقیق‌تری ارائه دهد، مثلاً پیش‌بینی دما برای کشاورزی در آفریقا یا سرعت باد برای شرکت‌های انرژی تجدیدپذیر در اروپا.

🔹 پروفسور ریچارد ترنر از دانشگاه کمبریج، یکی از محققان این پروژه، می‌گوید: «این رویکرد کاملاً متفاوت از روش‌های قبلی است و تحول بزرگی در پیش‌بینی هوا ایجاد خواهد کرد. این سیستم می‌تواند پیش‌بینی‌های هشت‌روزه دقیق ارائه دهد، در حالی که سیستم‌های فعلی تنها قادر به پیش‌بینی پنج‌روزه هستند.»

🔹 دکتر اسکات هاسکینگ، مدیر علمی و نوآوری در مؤسسه آلن تورینگ، معتقد است که این فناوری می‌تواند پیش‌بینی هوا را «دمکراتیک‌تر» کند و دسترسی کشورهای در حال توسعه به ابزارهای پیشرفته هواشناسی را فراهم کند. این سیستم همچنین می‌تواند به سیاست‌گذاران، برنامه‌ریزان اضطراری و صنایعی که به پیش‌بینی دقیق هوا وابسته هستند، کمک کند.

سیستم Aardvark Weather تنها از ۱۰٪ داده‌های مورد نیاز سیستم‌های سنتی استفاده می‌کند، اما در برخی موارد از سیستم پیش‌بینی ملی ایالات متحده (GFS) بهتر عمل کرده و با پیش‌بینی‌های خدمات هواشناسی این کشور رقابت می‌کند. این سیستم همچنین می‌تواند به بهبود پیش‌بینی بلایای طبیعی مانند طوفان‌ها، آتش‌سوزی‌های جنگلی و گردبادها کمک کند.

🔹 این تحقیق که در مجله Nature منتشر شده، حاصل همکاری دانشگاه کمبریج، مؤسسه آلن تورینگ، مایکروسافت ریسرچ و مرکز اروپایی پیش‌بینی‌های هواشناسی میان‌مدت (ECMWF) است. این پیشرفت می‌تواند انقلابی در صنعت هواشناسی ایجاد کند و دسترسی به پیش‌بینی‌های دقیق و سریع را برای همه فراهم کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#هوش_مصنوعی #هواشناسی #فناوری #پیش‌بینی_هوا
👍1
🔺 علم اسپاگتی: چه چیزی در مورد جهان از طریق پاستا آشکار می‌شود؟

🔹 فیزیکدانان برای نزدیک به یک قرن است که به مطالعه خواص غیرمعمول اسپاگتی مشغول هستند. این تحقیقات نه تنها به درک بهتر حالت جامد مواد و شیمی غذا کمک کرده، بلکه حتی به سوالات بزرگی مانند منشأ حیات نیز مرتبط شده است. اسپاگتی، این غذای ساده و روزمره، به یک موضوع جذاب برای فیزیکدانان تبدیل شده است.

🔹 یکی از سوالات جالب این است: اسپاگتی چقدر می‌تواند نازک باشد؟ اسپاگتی معمولی بین ۱ تا ۲ میلی‌متر ضخامت دارد، اما محققان دانشگاه کالج لندن با استفاده از تکنیک "الکترو-اسپینینگ" موفق به تولید اسپاگتی‌هایی با ضخامت تنها ۰.۱ میلی‌متر شده‌اند. این اسپاگتی‌های فوق نازک نه تنها از نظر علمی جالب هستند، بلکه می‌توانند در پزشکی و بیوتکنولوژی نیز کاربرد داشته باشند، مثلاً به عنوان جایگزینی برای نانوالیاف پلاستیکی در فیلترها یا درمان زخم‌ها.

یکی از معماهای قدیمی در مورد اسپاگتی این است که چرا نمی‌توان یک رشته اسپاگتی خشک را بدون شکستن به دو قسمت تقسیم کرد؟ ریچارد فاینمن، فیزیکدان مشهور، شب‌ها را صرف شکستن اسپاگتی‌ها کرد تا پاسخ این سوال را پیدا کند. در نهایت، در سال ۲۰۰۵، دو محقق فرانسوی نشان دادند که شکستن اسپاگتی همیشه باعث ایجاد یک موج شوک می‌شود که منجر به شکستن بیشتر و ایجاد سه تکه می‌گردد. در سال ۲۰۱۸، تیمی از MIT کشف کردند که با پیچاندن ملایم اسپاگتی قبل از شکستن، می‌توان این موج شوک را مهار کرد و اسپاگتی را به دو قسمت تقسیم کرد.

🔹 اسپاگتی پخته نیز رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد. مثلاً اگر یک رشته اسپاگتی پخته را از آب خارج کنید و خشک کنید، به جای بازگشت به حالت مستقیم اولیه، خمیده باقی می‌ماند. در سال ۲۰۲۰، دو فیزیکدان توضیح دادند که این پدیده به دلیل خاصیت "ویسکو الاستیسیته" اسپاگتی است که اجازه می‌دهد آب به لایه‌های خارجی آن نفوذ کند و ساختار آن را تغییر دهد.

حتی سس اسپاگتی نیز برای فیزیکدانان جذاب است! گروهی از فیزیکدانان ایتالیایی که در آلمان تحقیق می‌کردند، تصمیم گرفتند راز سس "کاچو اِ پپه" (سس پنیر و فلفل) را کشف کنند. آنها دریافتند که اگر سس بیش از حد گرم شود، پروتئین‌های پنیر به لیپیدها می‌چسبند و توده‌هایی شبیه موزارلا تشکیل می‌دهند. برای جلوگیری از این اتفاق، باید نشاسته کافی به سس اضافه شود تا از چسبیدن پروتئین‌ها به لیپیدها جلوگیری کند. این تحقیق نه تنها به بهبود سس کمک کرد، بلکه به سوالات بزرگ‌تری مانند منشأ حیات نیز مرتبط شد.

🔹 علم اسپاگتی نشان می‌دهد که فیزیکدانان، فارغ از اینکه چقدر به بررسی جهان بزرگ یا ذرات کوچک مشغول هستند، هنوز هم می‌توانند از پدیده‌های ساده و روزمره مانند پاستا چیزهای جدیدی یاد بگیرند. اسپاگتی نه تنها یک غذای خوشمزه است، بلکه پنجره‌ای به دنیای شگفت‌انگیز فیزیک و شیمی نیز هست.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #اسپاگتی #غذا
🔺 انرژی تاریک: نیروی مرموز کیهانی به نظر می‌رسد در حال تضعیف است

🔹 بر اساس داده‌های جدید از ابزار طیف‌سنجی انرژی تاریک (Desi) در رصدخانه ملی کیت پیک در آریزونا، به نظر می‌رسد انرژی تاریک، نیروی مرموزی که انبساط جهان را هدایت می‌کند، در حال تضعیف است. این یافته‌ها می‌تواند درک فعلی دانشمندان از سرنوشت نهایی کیهان را دگرگون کند و حتی این امکان را مطرح کند که انبساط جهان در نهایت معکوس شده و به یک "مَه‌فرورفتگی بزرگ" (Big Crunch) منجر شود.

🔹 انرژی تاریک در اواخر دهه ۱۹۹۰ کشف شد، زمانی که اخترشناسان با استفاده از ابرنواخترهای دوردست متوجه شدند که سرعت انبساط جهان به جای کاهش، در حال افزایش است. این کشف نشان داد که نیروی ناشناخته‌ای به نام انرژی تاریک، در حال دور کردن کهکشان‌ها از یکدیگر است. تاکنون فرض بر این بود که انرژی تاریک ثابت است و جهان به سمت یک "انجماد بزرگ" (Big Freeze) پیش می‌رود، جایی که همه چیز آنقدر از هم دور می‌شود که حتی نور نیز نمی‌تواند شکاف بین کهکشان‌ها را پر کند.

داده‌های جدید Desi نشان می‌دهند که انرژی تاریک حدود ۱۰ میلیارد سال پیش به اوج قدرت خود رسیده و اکنون حدود ۱۰٪ ضعیف‌تر شده است. این یافته‌ها نشان می‌دهند که اگرچه جهان هنوز در حال انبساط است، اما انرژی تاریک به آرامی از فشار خود کم می‌کند. این تغییر می‌تواند به معنای آن باشد که قوانین فیزیک در حال تغییر هستند یا بخشی کلیدی از نظریه‌های فعلی گم شده است.

🔹 پروفسور کارلوس فرنک، کیهان‌شناس دانشگاه دورهام و عضو تیم Desi، می‌گوید: «ما در حال کشف این هستیم که بله، چیزی وجود دارد که کهکشان‌ها را از هم دور می‌کند، اما این نیرو ثابت نیست. در حال کاهش است.»

اگر انرژی تاریک به کاهش خود ادامه دهد و در نهایت منفی شود، جهان ممکن است به جای انبساط بی‌پایان، به سمت یک فروپاشی بزرگ حرکت کند. در این سناریو، گرانش بر انرژی تاریک غلبه کرده و جهان به سمت یک نقطه واحد فرو می‌ریزد. این پدیده به عنوان "مَه‌فرورفتگی بزرگ" شناخته می‌شود.

🔹 با این حال، برخی دانشمندان هنوز در مورد این یافته‌ها محتاط هستند. پروفسور جورج افستاتیو از دانشگاه کمبریج می‌گوید: «داده‌های فعلی هنوز شواهد قطعی برای تغییر انرژی تاریک ارائه نمی‌دهند. اما با جمع‌آوری داده‌های بیشتر توسط Desi، این موضوع ممکن است تغییر کند.»

🔹 پروفسور جان پیکاک، کیهان‌شناس دانشگاه ادینبورگ و عضو تیم Desi، که قبلاً در مورد تغییر انرژی تاریک تردید داشت، اکنون از این یافته‌ها حمایت می‌کند. او می‌گوید: «ادعاهای بزرگ نیاز به شواهد بزرگ دارند. من تقریباً روی هیچ چیز در علم شرط نمی‌بندم، اما روی این نتیجه ۱۰۰۰ پوند شرط می‌بندم.»

انرژی تاریک حدود ۷۰٪ از محتوای انرژی جهان را تشکیل می‌دهد، اما ماهیت آن هنوز یک راز است. این کشف جدید سوالات بیشتری را برای فیزیکدانان مطرح می‌کند: آیا قوانین فیزیک در حال تغییر هستند؟ آیا بخشی از نظریه‌های فعلی گم شده است؟ یا شاید انرژی تاریک خود به مرور زمان تغییر می‌کند؟

🔹 پروفسور آلیکسی لوثود-هارنت، یکی از سخنگویان Desi، می‌گوید: «آنچه ما مشاهده می‌کنیم بسیار جذاب است. این هیجان‌انگیز است که فکر کنیم ممکن است در آستانه یک کشف بزرگ در مورد انرژی تاریک و ماهیت بنیادی جهان باشیم.»

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#انرژی_تاریک #کیهان‌شناسی #فیزیک #جهان #انبساط_جهان
🔺 پیشرفت در تحقیقات اتم‌های موئونی: گامی بزرگ در آزمایش‌های قطبی‌سازی هسته‌ای

🔹 محققان دانشگاه کوئینزلند موفق شدند یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در آزمایش‌های مربوط به اتم‌های موئونی را حل کنند. این چالش مربوط به پدیده‌ای به نام «قطبی‌سازی هسته‌ای» بود که قبلاً باعث محدودیت در دقت این آزمایش‌ها می‌شد. حالا با این کشف جدید، راه برای انجام آزمایش‌های دقیق‌تر و کسب اطلاعات بیشتر درباره ساختار هسته‌ای و فیزیک بنیادی باز شده است.

🔹 اتم‌های موئونی زمانی تشکیل می‌شوند که یک موئون (ذره‌ای شبیه به الکترون اما ۲۰۰ برابر سنگین‌تر) جایگزین الکترون در یک اتم می‌شود. به دلیل جرم بیشتر موئون، این ذره به هسته اتم بسیار نزدیک‌تر می‌چرخد و این موضوع باعث می‌شود موئون بتواند ساختار هسته را با دقت بیشتری بررسی کند.

🔹 اما مشکلی که وجود داشت، پدیده‌ای به نام «قطبی‌سازی هسته‌ای» بود. این پدیده باعث تغییر شکل هسته اتم به دلیل حضور موئون می‌شد و تفسیر داده‌های آزمایش‌ها را سخت می‌کرد. حالا محققان با ترکیب مدل‌های نظری و داده‌های آزمایشی نشان داده‌اند که تأثیر این پدیده بر ساختار اتم‌های موئونی بسیار کمتر از چیزی است که قبلاً تصور می‌شد.

برای درک بهتر، تصور کنید موئون مثل یک ماه کوچک است که دور هسته اتم می‌چرخد. این ماه کوچک به دلیل جرم زیادش، کمی شکل هسته را تغییر می‌دهد (مثل اینکه ماه باعث جزر و مد در زمین می‌شود). اما حالا محققان فهمیده‌اند که این تغییر شکل آنقدرها هم بزرگ نیست و می‌توان آن را نادیده گرفت. این کشف به دانشمندان کمک می‌کند تا داده‌های آزمایش‌های موئونی را با دقت بیشتری تحلیل کنند و اطلاعات دقیق‌تری درباره ساختار هسته اتم به دست آورند.

🔹 این یافته‌ها می‌توانند در آزمایشگاه‌های پیشرفته‌ای مثل مؤسسه پل شرر در زوریخ استفاده شوند و تحقیقات آینده را متحول کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_هسته‌ای #اتم_موئونی #قطبی‌سازی_هسته‌ای #فیزیک_بنیادی
🔺 کشف سیستم لوله‌کشی پنهان مغز که حافظه را بازمی‌گرداند

🔹 محققان دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس موفق شدند با بهبود سیستم دفع ضایعات مغز در موش‌های پیر، حافظه آن‌ها را تقویت کنند. این سیستم که شامل شبکه‌ای از رگ‌های لنفاوی اطراف مغز است، با افزایش سن ضعیف می‌شود و باعث تجمع ضایعات در مغز می‌گردد. این تجمع ضایعات می‌تواند به کاهش حافظه و بیماری‌هایی مثل آلزایمر منجر شود.

🔹 در این مطالعه، محققان با استفاده از یک روش درمانی که رشد رگ‌های لنفاوی را تحریک می‌کند، توانستند عملکرد این سیستم را در موش‌های پیر بهبود بخشند. نتیجه این کار نه‌تنها بهبود حافظه بود، بلکه کاهش التهاب مضر در مغز نیز مشاهده شد. این یافته‌ها راهی جدید برای درمان کاهش شناختی مرتبط با سن بدون نیاز به عبور از سد خونی-مغزی (موانع محافظتی مغز) ارائه می‌دهد.

🔹 این تحقیق نشان می‌دهد که سیستم لنفاوی اطراف مغز (به نام مننژ) نقش کلیدی در سلامت مغز و حافظه دارد. با بهبود عملکرد این سیستم، نه‌تنها ضایعات بهتر دفع می‌شوند، بلکه التهاب مغز نیز کاهش می‌یابد. این موضوع می‌تواند به جلوگیری یا به تأخیر انداختن کاهش شناختی در افراد مسن کمک کند.

🔹 یکی از یافته‌های جالب این مطالعه این بود که وقتی سیستم لنفاوی به‌درستی کار نمی‌کند، سلول‌های ایمنی مغز (میکروگلیا) بیش‌ازحد فعال می‌شوند و یک پروتئین التهابی به نام IL-6 تولید می‌کنند. این پروتئین باعث اختلال در ارتباطات عصبی و کاهش حافظه می‌شود. با بهبود سیستم لنفاوی، سطح IL-6 کاهش یافت و تعادل در مغز بازگردانده شد.

🔹 این کشف می‌تواند راه را برای درمان‌های جدید در بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون باز کند. به‌جای هدف قرار دادن مستقیم مغز، که کار سختی است، می‌توانیم روی سیستم لنفاوی اطراف آن تمرکز کنیم و نتایج بهتری بگیریم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#مغز #حافظه #سلامتی_مغز #آلزایمر #علوم_عصبی
👍1
تازه‌های علمی
🔺 بازگشت دو فضانورد بوئینگ استارلاینر به زمین پس از ۹ ماه اقامت در فضا 🔹 دو فضانورد بوئینگ استارلاینر، پس از ۹ ماه اقامت ناخواسته در ایستگاه فضایی بین‌المللی، سرانجام به زمین بازگشتند. این دو فضانورد، «بوتچ ویلمور» و «سونی ویلیامز»، در حالی که انتظار می‌رفت…
🔺 وضعیت فضانورد ناسا پس از بازگشت به زمین: «سخت است، اما او قوی است»

🔹 دارین، دختر ۱۹ سالهٔ فضانورد ناسا به نام «بَری ویلمور» (مشهور به بَچ)، دربارهٔ وضعیت پدرش پس از بازگشت به زمین پس از ۹ ماه اقامت در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) توضیح داد. بَچ ویلمور ۶۲ ساله به همراه «سونیتا ویلیامز» ۵۹ ساله، به دلیل مشکلات فنی در مأموریت، ۹ ماه در فضا ماندند و هفتهٔ گذشته با فرود موفقیت‌آمیز در سواحل فلوریدا به زمین بازگشتند.

🔹 دارین در پاسخ به سوال یکی از کاربران تیک‌تاک دربارهٔ وضعیت پدرش گفت: «حالش خوبه، اما شرایط سختیه. با این حال، او یه جنگنده‌ست.» او همچنین در ویدیویی که در این پلتفرم منتشر کرد، گفت: «سلام به همه! این آخرین قسمت از سری «پدرم توی فضا گیر کرده» هست، چون دیگه گیر نکرده!» دارین دربارهٔ احساساتش نسبت به بازگشت پدرش و برنامه‌های آیندهٔ او پس از ۲۸۶ روز اقامت در فضا صحبت کرد.

🔹 دارین به دنبال کنندگانش گفت که برای پدرش جشن بزرگی برگزار نمی‌کنند، اما ممکن است یک دورهمی کوچک با چند دوست نزدیک داشته باشند. او همچنین گفت که در حال تهیهٔ دسر مورد علاقهٔ پدرش، یعنی پای پیکان، است. دارین اضافه کرد: «من یه لیست از کارهای مورد علاقه‌ش و چیزهایی که قبلاً با هم انجام می‌دادیم دارم و می‌خوام زمان از دست رفته رو جبران کنم.»

🔹 در مورد سازگاری دوبارهٔ بَچ با جاذبهٔ زمین، دارین توضیح داد: «او قراره چند روز آینده رو صرف انجام آزمایش‌های پزشکی کنه، چون هنوز به طور رسمی بخشی از آزمایش‌های پرواز فضایی انسان محسوب می‌شن. باید دوباره به جاذبه و زندگی عادی روی زمین عادت کنه.»

زندگی در فضا برای مدت طولانی می‌تونه اثرات زیادی روی بدن انسان داشته باشه. از دست دادن عضلات و تراکم استخوان به دلیل نبود جاذبه، تغییرات در بینایی و حتی تأثیرات روانی از جمله این اثرات هستن. فضانوردان پس از بازگشت به زمین باید دوره‌ای از توانبخشی و آزمایش‌های پزشکی رو طی کنن تا بدنشون دوباره به شرایط زمین عادت کنه. این فرآیند می‌تونه چندین هفته یا حتی ماه طول بکشه.

🔹 این مأموریت طولانی‌مدت چالش‌های فنی زیادی داشت و از نظر روانی و جسمی برای فضانوردان سخت بود. با این حال، بازگشت موفقیت‌آمیز آن‌ها به زمین و شروع فرآیند بهبودی، گامی مهم در جهت پیشرفت مأموریت‌های فضایی آینده‌ست.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ناسا #ایستگاه_فضایی_بین‌المللی
2
🔺 کشف «اکسیژن تاریک» در اعماق دریا: رازی که هنوز حل نشده است

🔹 تیم تحقیقاتی من (پروفسور اندرو سوییت‌من) به تازگی منبعی از تولید اکسیژن در اعماق اقیانوس کشف کرده‌اند که بدون نیاز به نور خورشید ایجاد می‌شود. این پدیده که «اکسیژن تاریک» نامیده می‌شود، درک ما از اعماق دریا و حتی امکان حیات در دیگر سیارات را تغییر داده است. اما هنوز دقیقاً نمی‌دانیم این اکسیژن چگونه تولید می‌شود و چه تأثیری بر اکوسیستم‌های عمیق دریایی دارد.

🔹 این کشف زمانی اتفاق افتاد که در سال ۲۰۱۳، در حال انجام آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری چرخه کربن در کف دریا در منطقه کلاریون-کلیپرتون اقیانوس آرام بودم. یک سیستم لندر (سکوی علمی از راه‌دور) را به عمق ۴۰۰۰ متری فرستادم و وقتی آن را به سطح آوردم، حباب‌هایی درون آن مشاهده کردم. این پدیده بسیار غیرعادی بود، بنابراین در سال ۲۰۱۵، با بازگشت به همان منطقه، سنسورهای اکسیژن (اپتود) همراه خود بردم.

🔹 این سنسورها قرار بود مصرف اکسیژن را اندازه‌گیری کنند، اما به جای آن، تولید اکسیژن را نشان می‌دادند! در آن زمان، این نتایج را به اشتباه به عنوان خطای سنسور رد کردم. ما همیشه یاد گرفته‌ایم که اکسیژن فقط از طریق فتوسنتز و با وجود نور تولید می‌شود، اما در اعماق هزاران متری دریا، نور خورشید وجود ندارد. تا سال ۲۰۲۱، زمانی که با روش دوم نیز تولید اکسیژن را تأیید کردم، متوجه شدم که چیزی استثنایی کشف کرده‌ایم: اکسیژن تاریک!

اکسیژن تاریک به اکسیژنی گفته می‌شود که بدون نیاز به نور خورشید تولید می‌شود. این کشف می‌تواند درک ما از حیات در زمین و حتی در دیگر سیارات را تغییر دهد.

🔹 در مقاله‌ای که در سال ۲۰۲۴ در مجله Nature Geoscience منتشر کردیم، پیشنهاد دادیم که منبع این اکسیژن ممکن است گره‌های پلی‌متال (سنگ‌های تشکیل‌شده از فلزات مختلف مانند منگنز) باشند. این گره‌ها می‌توانند با ایجاد اختلاف پتانسیل الکتریکی در تماس با آب دریا، ولتاژی تولید کنند که برای تجزیه آب به هیدروژن و اکسیژن کافی است. یک مطالعه جدید چینی نیز نشان داده که هنگام تشکیل این گره‌های منگنز، احتمالاً اکسیژن تولید می‌شود.

🔹 امسال، با کمک مالی بنیاد نیپون، تیم ما قصد دارد به این سوالات پاسخ دهد. اگر ثابت کنیم که تولید اکسیژن بدون فتوسنتز ممکن است، این کشف می‌تواند دیدگاه ما درباره امکان حیات در دیگر سیارات را نیز تغییر دهد. حتی ناسا نیز به این موضوع علاقه‌مند شده است، زیرا این کشف می‌تواند به درک بهتر حیات در قمرهای یخی مانند انسلادوس و اروپا کمک کند.

🔹 ما همچنین در حال توسعه لندرهای خودکار و تخصصی هستیم که می‌توانند تا عمق ۱۱٬۰۰۰ متری اقیانوس نفوذ کنند. این لندرها مجهز به ابزارهای ویژه‌ای هستند که به ما کمک می‌کنند تا بفهمیم آیا هیدروژن نیز در کنار اکسیژن تاریک تولید می‌شود و آیا این هیدروژن به عنوان منبع انرژی برای میکروب‌های اعماق دریا استفاده می‌شود یا نه.

🔹 این پروژه اولین تلاش برای بررسی مستقیم این فرآیندهاست. ما قصد داریم مناطق هادال (عمق ۶۰۰۰ تا ۱۱٬۰۰۰ متری) را که ۴۵٪ از کل اقیانوس را تشکیل می‌دهند، مطالعه کنیم. این مناطق هنوز به خوبی شناخته نشده‌اند.

🔹 کشف اکسیژن تاریک همچنین می‌تواند تأثیرات مهمی بر صنعت معدن‌کاری اعماق دریا داشته باشد. معدن‌کاری اعماق دریا برای استخراج گره‌های پلی‌متال (حاوی فلزاتی مانند منگنز، نیکل و کبالت) انجام می‌شود که برای تولید باتری‌های لیتیوم‌یون در خودروهای الکتریکی و تلفن‌های همراه ضروری هستند. ما هنوز نمی‌دانیم این صنعت چگونه بر کف دریا تأثیر می‌گذارد، اما تحقیقات ما در سال‌های آینده می‌تواند به بسیاری از این سوالات پاسخ دهد و به حفاظت بهتر از کف دریا کمک کند.

🔹 یک چیز قطعی است: هر چه کشف کنیم، سعی می‌کنم مانند یک کودک کنجکاو باشم و همیشه بپرسم: «چرا؟»

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#اکسیژن_تاریک #اعماق_دریا #اکوسیستم #حیات_فرازمینی
تازه‌های علمی
🔺 مایکروسافت اولین پردازنده کوانتومی خود به نام «ماجورانا ۱» را معرفی کرد 🔹 مایکروسافت اولین پردازنده کوانتومی خود به نام «ماجورانا ۱» را معرفی کرده که از یک معماری جدید به نام «هسته توپولوژیک» استفاده می‌کند. این پردازنده از نوع جدیدی از مواد به نام «توپوهادی»…
🔺 جنجال‌های آینده رایانش کوانتومی: آیا این فناوری به زودی تحول‌آفرین خواهد بود؟

🔹 فیزیک‌دانان همچنان در مورد ادعاهای مایکروسافت درباره کیوبیت‌های کوانتومی بحث می‌کنند. این بحث‌ها نشان می‌دهد که کل این حوزه در تعادل ظریفی قرار دارد. در ۱۸ مارس، «چتان نایاک»، فیزیک‌دان و رهبر تیم کوانتومی مایکروسافت، داده‌های جدیدی درباره تراشه کوانتومی این شرکت در اجلاس جهانی فیزیک انجمن فیزیک آمریکا ارائه کرد. این ارائه با هدف آرام‌کردن بحث‌های داغ میان فیزیک‌دانان انجام شد، اما محققان همچنان نسبت به نتایج شک دارند. نایاک به مجله Nature گفت: «هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسد که همه کاملاً قانع شوند.»

🔹 جنجال اصلی حول ادعای مایکروسافت در فوریه است که گفته بود نوع جدیدی از سخت‌افزار کوانتومی ساخته است: کیوبیت توپولوژیک. این کیوبیت از الگوی الکترون‌ها روی یک سیم کوچک ساخته شده و کمتر مستعد خطاست. این ویژگی می‌تواند ساخت رایانه‌های کوانتومی بزرگ‌تر و کاربردی‌تر را ممکن کند. اما در مقاله‌ای که همراه با این ادعا منتشر شد، سردبیران نوشتند که مایکروسافت نتوانسته است به طور قطعی وجود الگوی الکترون‌های مورد نظر (معروف به حالت‌های صفر مایورانا) را اثبات کند. این موضوع باعث شد Nature در سال ۲۰۲۱ مقاله‌ای مشابه از تیمی وابسته به مایکروسافت را رد کند.

🔹 مایکروسافت می‌گوید از زمان انتشار آن مقاله، پیشرفت‌های بیشتری داشته است. اما فیزیک‌دانانی مانند «سرگئی فرولف» از دانشگاه پیتسبورگ معتقدند داده‌های جدید مایکروسافت فقط «نویز» هستند. نایاک نیز تأیید کرد که سیگنال‌ها به دلیل نویز الکتریکی به سختی قابل تشخیص هستند.

🔹 علاوه بر جنجال‌های علمی، صنعت رایانش کوانتومی با تبلیغات اغراق‌آمیز نیز مواجه است. طرفداران این فناوری ادعا می‌کنند که رایانش کوانتومی می‌تواند علم مواد، رمزنگاری و امور مالی را متحول کند. تحقیقات نظری نشان می‌دهد که این رایانه‌ها ممکن است روزی در برخی وظایف زمان‌بر از رایانه‌های معمولی پیشی بگیرند. اما زمان‌بندی دقیق این تحولات نامشخص است. حتی «جنسن هوانگ»، مدیرعامل انویدیا، در ژانویه ابراز تردید کرد که رایانش کوانتومی تجاری در ۱۵ سال آینده وجود داشته باشد.

🔹 با این حال، محققان سخت در حال کار هستند. در ماه‌های اخیر، شرکت‌هایی مانند گوگل، آمازون و چند استارت‌آپ پیشرفت‌های تدریجی داشته‌اند. اما هنوز تا دستیابی به رایانه‌های کوانتومی کاربردی فاصله زیادی وجود دارد. فیزیک‌دانان می‌گویند حداقل یک دهه دیگر طول می‌کشد تا این فناوری به مرحله‌ای برسد که بتواند کاربردهای عملی داشته باشد.

🔹 سرمایه‌گذاران به دلیل پتانسیل عظیم این فناوری همچنان پای کار هستند. رایانش کوانتومی می‌تواند انقلابی در شبیه‌سازی‌های شیمیایی، بهینه‌سازی مالی و حتی هوش مصنوعی ایجاد کند. اما چالش‌های فنی زیادی وجود دارد، از ساخت مواد مناسب برای کیوبیت‌ها گرفته تا کاهش خطاهای کوانتومی و تولید انبوه تراشه‌ها.

یکی از چالش‌های اصلی، کاهش خطاهای کوانتومی است. محققان اخیراً با استفاده از چند کیوبیت فیزیکی برای ذخیره یک واحد اطلاعات (کیوبیت منطقی)، توانسته‌اند خطاها را کاهش دهند. اما برای ساخت رایانه‌های کوانتومی کاربردی، به هزاران یا حتی میلیون‌ها کیوبیت فیزیکی نیاز است.

🔹 ایالات متحده، اتحادیه اروپا و بریتانیا هر کدام میلیاردها دلار برای توسعه رایانش کوانتومی اختصاص داده‌اند. چین نیز ۱۵ میلیارد دلار از بودجه عمومی خود را به این حوزه اختصاص داده است. در بخش خصوصی نیز سرمایه‌گذاری‌ها به رکوردهای جدیدی رسیده‌اند. در سال ۲۰۲۴، رایانش کوانتومی ۱.۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری جذب کرد که بالاترین رقم در تاریخ این حوزه است.

🔹 اما ساخت این فناوری بسیار دشوار است. محققان باید همزمان پیشرفت‌هایی نشان دهند تا سرمایه‌گذاران را راضی نگه دارند و از طرفی انتظارات آن‌ها را مدیریت کنند تا صبر کنند. نگرانی اصلی این است که تبلیغات اغراق‌آمیز منجر به ناامیدی و خروج سرمایه‌گذاران شود، پدیده‌ای که به آن «زمستان کوانتومی» می‌گویند.

زمستان کوانتومی می‌تواند شبیه به «زمستان هوش مصنوعی» باشد که در دهه‌های ۶۰ تا ۹۰ میلادی اتفاق افتاد. در آن زمان، پیشرفت‌های اولیه در هوش مصنوعی باعث ایجاد انتظارات غیرواقعی شد و وقتی این انتظارات برآورده نشد، سرمایه‌گذاران از این حوزه فاصله گرفتند.

🔹 در نهایت، آینده رایانش کوانتومی هنوز نامشخص است. پتانسیل این فناوری بسیار جذاب است، اما خط پایان هنوز دور است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#رایانش_کوانتومی #فناوری_کوانتومی #هوش_مصنوعی
🔺 کشف نوشته‌های پنهان آلفرد تنیسون با فناوری پیشرفته

🔹 یک مطالعه علمی جدید با استفاده از فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند تصویربرداری چندطیفی، فلورسانس اشعه ایکس و طیف‌سنجی بازتابی، موفق به کشف نوشته‌ها و علامت‌هایی در دستنوشته‌های آلفرد تنیسون، شاعر معروف انگلیسی، شده است که با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیستند. این تحقیق به رهبری مایکل جی. سالیوان از دانشگاه آکسفورد انجام شده و جزئیات جدیدی از فرآیند خلاقیت تنیسون را آشکار کرده است.

🔹 این تکنیک‌ها متن‌هایی را که زیر لکه‌ها یا خط‌خوردگی‌ها پنهان شده‌بودند، یا بخش‌هایی که به دلیل آسیب‌های محیطی از بین رفته‌بودند، دوباره قابل خواندن کردند. این تحقیق نه تنها خطوط و عباراتی که تنیسون حذف کرده بود را کشف کرد، بلکه بینش جدیدی درباره تصمیمات خلاقانه این شاعر که به عنوان یک «بازنویس پرکار» شناخته می‌شد، ارائه داد.

تنیسون، شاعر قرن نوزدهم، یکی از مشهورترین شاعران انگلیسی است که آثارش تأثیر زیادی بر ادبیات و هنر، به ویژه جنبش پیشارافائلی، داشته است. این تحقیق نشان می‌دهد که تنیسون بارها و بارها نوشته‌های خود را بازنویسی می‌کرد و گاهی عبارات را تغییر می‌داد تا به اثر نهایی خود شکل بهتری بدهد. این فرآیند بازنویسی و ویرایش، بخشی از خلاقیت او بود که حالا با کمک فناوری‌های مدرن قابل بررسی است.

🔹 یکی از دستنوشته‌هایی که مورد بررسی قرار گرفت، شعر «لنسلات و الین» از مجموعه «ایدی‌های شاه» بود. این شعر در سال ۱۸۵۹ منتشر شد و داستان‌های مربوط به شاه آرتور را به نظم کشیده است. با استفاده از تصویربرداری چندطیفی، محققان متوجه شدند که تنیسون عبارت «تا آرتور آمد» را خط زده و به جای آن عبارت «با شوالیه‌ها آمد» را نوشته است. این تغییر نشان‌دهنده تلاش تنیسون برای استفاده از زبان دراماتیک‌تر است.

🔹 در بخش دیگری از تحقیق، دستنوشته‌های تنیسون از شعر «شاهزاده خانم» (۱۸۴۷) بررسی شد. این دستنوشته‌ها آسیب‌های ناشی از آب دیده‌بودند و بخش‌هایی از آن‌ها غیرقابل خواندن شده‌بود. اما با استفاده از تصویربرداری چندطیفی، تیم تحقیق توانست بخش‌هایی از این متن‌های محو شده را بازسازی کند. در این بخش‌ها، تغییراتی در ضمایر از «ما» به «من» و از «ما» به «من» مشاهده شد که نشان‌دهنده تلاش تنیسون برای ایجاد تعادل بین جنبه‌های فردی و جمعی شعر بود.

این تحقیق نه تنها به ما کمک می‌کند تا فرآیند خلاقیت پشت آثار هنری را بهتر درک کنیم، بلکه بخش‌های ارزشمندی از میراث فرهنگی جهان را نیز بازمی‌گرداند. با استفاده از این فناوری‌ها، می‌توانیم نوشته‌هایی را که قبلاً غیرقابل دسترس بودند، دوباره بخوانیم و از آنها لذت ببریم.

🔹 این یافته‌ها در مجله «Review of English Studies» منتشر شده است و اولین مطالعه‌ای است که توسط پروژه «بازیابی دستنوشته‌های ادبی» انجام شده است. این پروژه به رهبری سالیوان و اندرو بیبی، استاد شیمی دانشگاه دورهام، تأسیس شده و هدف آن بررسی دستنوشته‌های نویسندگان دیگر برای گسترش مطالعه ادبیات مدرن است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ادبیات #تنیسون #فناوری #میراث_فرهنگی
🔺 مگس‌های میوه بی‌خواب حافظه قوی‌تری دارند!

🔹 مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد مگس‌های میوه‌ای که به دلیل جهش‌های ژنتیکی خواب بسیار کمی دارند، در انجام وظایف مرتبط با حافظه بویایی عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند. این یافته‌ها فرضیه‌های قبلی درباره نقش خواب در بهبود عملکرد شناختی را به چالش می‌کشد. به نظر می‌رسد این پارادوکس ناشی از افزایش فعالیت مسیر سیگنالینگ پروتئین کیناز A (PKA) در بخشی از مغز به نام «قارچ‌چه» (mushroom body) است که مسئول تنظیم حافظه و خواب است.

🔹 این مطالعه نشان می‌دهد که بهبود عملکرد حافظه ممکن است به قیمت کاهش خواب و کوتاه‌تر شدن عمر تمام شود، که نشان‌دهنده یک تعادل تکاملی پیچیده است. محققان همچنین ارتباطاتی احتمالی با اختلالات عصبی-رشدی مانند اوتیسم مطرح کرده‌اند، زیرا مسیرهای مولکولی درگیر در این مگس‌های جهش‌یافته شبیه به مکانیسم‌های مرتبط با اوتیسم در انسان هستند.

پروتئین کیناز A (PKA) یک آنزیم مهم در سلول‌هاست که نقش کلیدی در انتقال سیگنال‌ها و تنظیم فرآیندهای مختلف سلولی، از جمله حافظه و خواب، ایفا می‌کند. در این مطالعه، افزایش فعالیت PKA در مگس‌های بی‌خواب باعث بهبود حافظه شده، اما در عین حال خواب آن‌ها را کاهش داده و عمرشان را کوتاه‌تر کرده است.

🔹 این تحقیق روی مگس‌های میوه‌ای به نام Drosophila انجام شده که مدل رایجی برای مطالعه یادگیری و حافظه هستند. جهش‌های ژنتیکی در این مگس‌ها باعث کاهش شدید خواب می‌شود، اما جالب اینجاست که همین مگس‌ها در انجام وظایف مرتبط با حافظه بویایی بهتر از مگس‌های معمولی عمل می‌کنند. محققان با بررسی ژنتیکی این مگس‌ها دریافتند که مسیر سیگنالینگ PKA نقش کلیدی در این فرآیند دارد.

قارچ‌چه (mushroom body) بخشی از مغز مگس‌هاست که هم در تنظیم خواب و هم در عملکرد حافظه نقش دارد. در این مطالعه، افزایش فعالیت PKA در قارچ‌چه نه تنها باعث بهبود حافظه شده، بلکه خواب مگس‌ها را نیز کاهش داده است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که بین بهبود حافظه و کاهش خواب یک تعادل پیچیده وجود دارد.

🔹 یکی از یافته‌های جالب این تحقیق این است که کاهش بیشتر فعالیت PKA در مگس‌های بی‌خواب، نه تنها خواب آن‌ها را بهبود بخشید، بلکه باعث افزایش بیش از حد حافظه و رشد بیش از حد قارچ‌چه شد. این نشان می‌دهد که PKA نقش دوگانه‌ای در تنظیم خواب و حافظه ایفا می‌کند.

این یافته‌ها ممکن است به درک بهتر اختلالات عصبی-رشدی مانند اوتیسم کمک کند. در انسان‌ها، جهش‌های ژنتیکی در مسیرهای مشابه با آنچه در این مطالعه بررسی شد، با علائم اوتیسم مرتبط هستند. بنابراین، این تحقیق می‌تواند سرنخ‌هایی درباره ارتباط بین اختلالات خواب، حافظه و اختلالات عصبی ارائه دهد.

🔹 به گفته محققان، این مطالعه نشان می‌دهد که بهبود عملکرد حافظه می‌تواند به قیمت کاهش خواب و کوتاه‌تر شدن عمر تمام شود.

[منبع] [Paper]
🆔 @Science_Focus
#خواب #حافظه #عصب‌شناسی #فرگشت #اوتیسم
🔺 امگا ۳ برای سلامتی مفید است، اما مکمل‌ها ممکن است چندان مؤثر نباشند

🔹 اسیدهای چرب امگا ۳، به ویژه EPA و DHA، که در ماهی‌های چرب مانند سالمون و ساردین یافت می‌شوند، فواید زیادی برای سلامتی دارند. این ترکیبات با کاهش التهاب، بهبود جریان خون و تقویت عملکرد میتوکندری (مرکز تولید انرژی در سلول‌ها) به سلامت قلب و عروق کمک می‌کنند. با این حال، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که مکمل‌های روغن ماهی ممکن است به اندازه مصرف مستقیم ماهی مفید نباشند.

🔹 انجمن قلب آمریکا توصیه می‌کند که افراد حداقل دو وعده در هفته ماهی‌های چرب مصرف کنند. علاوه بر ماهی، منابع گیاهی امگا ۳ مانند جلبک، گردو، دانه‌های کتان، چیا و شاهدانه نیز وجود دارند. حتی برخی محصولات غنی‌شده مانند تخم مرغ و لبنیات نیز حاوی امگا ۳ هستند.

امگا ۳ به دو شکل اصلی وجود دارد: EPA و DHA که در ماهی‌ها یافت می‌شوند، و ALA که در منابع گیاهی مانند دانه‌های کتان وجود دارد. بدن انسان می‌تواند ALA را به EPA و DHA تبدیل کند، اما این فرآیند چندان کارآمد نیست. بنابراین، مصرف مستقیم ماهی‌های چرب بهترین راه برای دریافت امگا ۳ است.

🔹 با این حال، بسیاری از افراد به جای مصرف ماهی، به سراغ مکمل‌های روغن ماهی می‌روند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که این مکمل‌ها ممکن است به اندازه وعده‌های غذایی طبیعی مؤثر نباشند. یکی از دلایل این است که فرآیند تولید مکمل‌ها می‌تواند کیفیت مواد مغذی را کاهش دهد و حتی ممکن است آلاینده‌های مضری را وارد کند.

🔹 علاوه بر این، مطالعات اخیر نشان داده‌اند که مکمل‌های روغن ماهی لزوماً فواید قلبی-عروقی که قبلاً ادعا می‌شد را ندارند. در حالی که تحقیقات اولیه بر اساس مطالعات مشاهده‌ای بود، آزمایش‌های کنترل‌شده تصادفی اخیر نشان داده‌اند که مصرف مکمل‌های امگا ۳ تأثیر قابل توجهی در کاهش خطر بیماری‌های قلبی ندارد.

نهاد FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) در گذشته ادعاهای سلامتی مربوط به روغن ماهی را تأیید کرده بود، اما این تأیید بر اساس مشاهدات بود و نه آزمایش‌های کنترل‌شده. با وجود اینکه تحقیقات جدیدتر نشان داده‌اند که مکمل‌های امگا ۳ فواید قلبی-عروقی قابل توجهی ندارند، این ادعاهای قدیمی هنوز بر روی برچسب‌های مکمل‌ها دیده می‌شوند.

🔹 در نتیجه، کارشناسان توصیه می‌کنند که به جای تکیه بر مکمل‌ها، امگا ۳ را از طریق منابع غذایی طبیعی مانند ماهی‌های چرب و منابع گیاهی دریافت کنید. این نه تنها تضمین بهتری برای دریافت مواد مغذی است، بلکه از خطرات احتمالی مرتبط با مکمل‌ها نیز جلوگیری می‌کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #تغذیه #امگا۳ #قلب_و_عروق #مکمل‌ها
1👍1
🔺 «انرژی بی‌نهایت ممکن است وجود داشته باشد» ― آیا می‌توان پرتوهای کیهانی را به برق تبدیل کرد؟

🔹 دانشمندان در حال بررسی شکل جدیدی از انرژی هستند که کاملاً تجدیدپذیر، مقرون‌به‌صرفه و دوستدار محیط زیست است. انرژی بی‌نهایت به نظر رویایی می‌رسد، اما آیا واقعاً ممکن است؟

🔹 نوترینوها ذرات زیراتمی کوچکی هستند که تقریباً در همه جای جهان وجود دارند. در سال ۲۰۱۵، دو دانشمند ژاپنی و کانادایی به نام‌های تاکاکی کاجیتا و آرتور مک‌دونالد به خاطر کشف جرم نوترینوها جایزه نوبل فیزیک دریافت کردند. این کشف نشان داد که نوترینوها، که قبلاً بدون جرم تصور می‌شدند، می‌توانند جرم کوچک خود را به انرژی تبدیل کنند. این فرآیند بر اساس معادله معروف اینشتین، E=mc²، انجام می‌شود.

معادله E=mc² اینشتین نشان می‌دهد که جرم و انرژی قابل تبدیل به یکدیگر هستند. این یعنی حتی جرم بسیار کوچک نوترینوها نیز می‌تواند به انرژی تبدیل شود. اگر بتوان این انرژی را مهار کرد، می‌توان از آن برای تولید برق استفاده کرد.

🔹 یک سلول انرژی نوترینو شبیه به سلول‌های فتوولتائیک در پنل‌های خورشیدی کار می‌کند. بخشی از انرژی جنبشی نوترینوها به برق تبدیل می‌شود. این سلول‌ها احتمالاً از لایه‌های سیلیکون و کربن ساخته می‌شوند که روی یک بستر فلزی قرار می‌گیرند. وقتی نوترینوها به این سلول‌ها برخورد می‌کنند، ارتعاش آن‌ها به فرکانس بهینه برای هدایت الکتریکی تبدیل می‌شود.

🔹 یکی از بزرگ‌ترین مزایای انرژی نوترینو این است که برخلاف انرژی خورشیدی، به نور خورشید وابسته نیست. این یعنی انرژی نوترینو می‌تواند در هر زمان از روز و در هر فصل سال تولید شود. این ویژگی آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای مناطق کم‌آفتاب تبدیل می‌کند.

با این حال، برخی نگرانی‌ها درباره استفاده از نوترینوها وجود دارد. این ذرات به دلیل انرژی بالا و خاصیت یونیزه‌کنندگی، ممکن است برای انسان و محیط زیست مضر باشند. علاوه بر این، تنها مقدار کمی از پرتوهای کیهانی به زمین می‌رسند، بنابراین جمع‌آوری و تبدیل آن‌ها به برق چالش‌برانگیز است.

🔹 با پیشرفت فناوری و توسعه روش‌های جدید برای جمع‌آوری نوترینوها، امکان استفاده گسترده از این انرژی افزایش می‌یابد. البته، برای استفاده از انرژی نوترینو، سیستم‌های برق فعلی نیاز به تغییرات اساسی دارند. دستگاه‌هایی که به برق زیادی نیاز دارند (مانند تلویزیون‌ها) باید به گونه‌ای اصلاح شوند که انرژی کمتری مصرف کنند.

🔹 اگرچه هزینه اولیه ایجاد زیرساخت‌های انرژی نوترینو بالا است، اما مزایای بلندمدت آن می‌تواند بسیار بیشتر از این هزینه باشد. برخی تخمین‌ها نشان می‌دهند که هزینه تولید انرژی نوترینو می‌تواند تا ۵۰٪ کمتر از انرژی خورشیدی باشد.

آیا نوترینوها کلید دستیابی به «انرژی بی‌نهایت» هستند؟ هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت. اما اگر نوترینوها به عنوان منبعی قابل اعتماد برای تولید برق در مقیاس بزرگ ثابت شوند، می‌توانند انقلابی در نحوه تولید و مصرف انرژی ایجاد کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#انرژی_تجدیدپذیر #نوترینو #فناوری_پیشرفته #انرژی_پاک #فیزیک
🔺 افراد با روحیه قوی این پنج عادت را دنبال می‌کنند ― عادت‌هایی که اسپارتی‌ها ۲۵۰۰ سال پیش انجام می‌دادند

🔹 اسپارتی‌ها به دلیل انضباط و استقامت ذهنی بی‌نظیرشان شناخته می‌شدند. اگرچه دنیای آن‌ها حول محور جنگ و بقا می‌چرخید، بسیاری از اصولی که آن‌ها دنبال می‌کردند، امروزه نیز به همان اندازه کاربردی هستند. افرادی که از نظر ذهنی مقاوم هستند، اغلب عادت‌هایی مشابه جنگجویان اسپارت دارند که بیش از دو هزار سال پیش تمرین می‌کردند.

1️⃣ روی زمان حال تمرکز کنید، نه گذشته یا آینده
🔹 اسپارتی‌ها در لحظه زندگی می‌کردند. برخلاف دیگر شهرهای یونان که برای بلندمدت برنامه‌ریزی می‌کردند، آن‌ها بر اقدامات فوری تمرکز داشتند و مهارت‌های خود را برای موفقیت در زمان حال تقویت می‌کردند.

در دنیای امروز، به راحتی می‌توان در حسرت گذشته یا نگرانی از آینده غرق شد. اما روانشناسان معتقدند که قدرت ذهنی واقعی از تمرکز بر آنچه در حال حاضر می‌توانیم کنترل کنیم، ناشی می‌شود. با تمرکز بر زمان حال، توانایی ما برای مقابله با چالش‌ها افزایش می‌یابد و تصمیم‌های بهتری می‌گیریم.

2️⃣ تغییر را بپذیرید، نه اینکه در برابر آن مقاومت کنید
🔹 برای اسپارتی‌ها، تغییر بخشی از زندگی بود. بقای آن‌ها به توانایی‌شان در سازگاری بستگی داشت، چه در میدان جنگ و چه در جامعه. آن‌ها می‌دانستند که ایستایی یک ضعف است و تنها با پذیرش تغییر می‌توانند قوی بمانند.

در زندگی مدرن، تغییر دائمی است. افرادی که پیشرفت می‌کنند، کسانی هستند که به جای مقاومت در برابر تغییر، سریعاً خود را با شرایط جدید وفق می‌دهند. پذیرش تغییر به عنوان بخشی طبیعی از رشد، کلید مقاومت ذهنی است.

3️⃣ ناراحتی را به عنوان ابزاری برای رشد بپذیرید
🔹 زندگی اسپارتی‌ها بر پایه انضباط و استقامت بنا شده بود. برنامه‌های تمرینی سخت آن‌ها، که به نام «آگوگ» شناخته می‌شد، آن‌ها را از نظر جسمی و ذهنی به حد نهایت توانشان می‌رساند. آن‌ها درد و ناراحتی را نه به عنوان مانع، بلکه به عنوان پله‌هایی برای قوی‌تر شدن می‌دیدند.

روانشناسی مدرن نیز این اصل را تأیید می‌کند. کارول دوک، استاد دانشگاه استنفورد، مفهوم «ذهنیت رشد» را معرفی کرد: باور به اینکه توانایی‌ها و هوش از طریق تلاش و پشتکار قابل توسعه هستند. افراد مقاوم، خود را از منطقه امن خارج می‌کنند تا رشد کنند.

4️⃣ شکست را به عنوان درس ببینید، نه یک شکست کامل
🔹 اسپارتی‌ها شکست را به عنوان یک تجربه یادگیری می‌دیدند. در جنگ، باخت پایان راه نبود، بلکه فرصتی برای تحلیل اشتباهات و بازگشت قوی‌تر بود.

این ذهنیت برای مقاومت ذهنی امروزی نیز حیاتی است. به جای اینکه اجازه دهیم شکست‌ها ما را تعریف کنند، باید از آن‌ها به عنوان پله‌هایی برای رشد استفاده کنیم. هر اشتباه یک درس است و هر شکست فرصتی برای بهبود.

5️⃣ خودکنترلی را برای رسیدن به آزادی تمرین کنید
🔹 برای اسپارتی‌ها، خودکنترلی راه رسیدن به آزادی واقعی بود. آن‌ها معتقد بودند که تنها از طریق تمرینات سخت و کنترل شخصی می‌توان یک جنگجو را به طور کامل آماده نبرد کرد.

خودکنترلی پایه موفقیت است. با تسلط بر خود، می‌توانیم در برابر حواس‌پرتی‌ها مقاومت کنیم، روی اهدافمان متمرکز بمانیم و بهره‌وری خود را افزایش دهیم. در واقع، خودکنترلی آزادی لازم برای دستیابی به موفقیت را ایجاد می‌کند.

میراث اسپارتی‌ها: نقشه‌ای برای قدرت ذهنی
🔹 اصولی که اسپارتی‌ها را به جنگجویانی قدرتمند تبدیل کرد، امروزه نیز می‌تواند به ما کمک کند تا با چالش‌های زندگی مقابله کنیم. مقاومت ذهنی به معنای شکست‌ناپذیری نیست، بلکه به معنای توسعه عادت‌ها و ذهنیتی است که به ما کمک می‌کند با هر آنچه زندگی پیش روی ما می‌گذارد، روبرو شویم.

با تمرکز بر زمان حال، پذیرش تغییر، جستجوی ناراحتی، یادگیری از شکست و تسلط بر خودکنترلی، می‌توانیم نسخه مدرنی از قدرت اسپارتی‌ها را در خود ایجاد کنیم ― قدرتی که به ما کمک می‌کند با اعتماد به نفس و عزم راسخ با سختی‌ها روبرو شویم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#روانشناسی #مقاومت_ذهنی #رشد_فردی #اسپارتی‌ها
🔺 دانشمندان در حال تصفیه آب کثیف بودند – اما به طور تصادفی مشکل انرژی همجوشی را حل کردند!

🔹 دانشمندان به طور تصادفی روشی بدون جیوه برای جداسازی لیتیوم-۶، یک ماده کلیدی در سوخت همجوشی هسته‌ای، کشف کردند. این روش از ماده‌ای به نام زتا-وانادیوم اکسید استفاده می‌کند که به طور انتخابی یون‌های لیتیوم-۶ را به دام می‌اندازد. این کشف می‌تواند جایگزین روش سمی قدیمی COLEX شود و انرژی همجوشی را به واقعیت نزدیک‌تر کند.

🔹 لیتیوم-۶ یک ماده حیاتی برای تولید سوخت همجوشی هسته‌ای است، اما جداسازی آن از لیتیوم-۷ که بسیار فراوان‌تر است، معمولاً نیاز به جیوه مایع دارد که ماده‌ای بسیار سمی است. اکنون دانشمندان روشی بدون جیوه ابداع کرده‌اند که می‌تواند لیتیوم-۶ را به همان اندازه مؤثر از لیتیوم-۷ جدا کند.

روش قدیمی COLEX که از جیوه استفاده می‌کرد، به دلیل نگرانی‌های زیست‌محیطی و سلامتی از سال ۱۹۶۳ در ایالات متحده ممنوع شده است. از آن زمان، تحقیقات در این کشور به ذخیره محدودی از لیتیوم-۶ در آزمایشگاه ملی اوک ریج در تنسی وابسته بوده است. یافتن روشی ایمن‌تر و مقیاس‌پذیر برای جداسازی لیتیوم-۶ برای پیشرفت انرژی همجوشی به عنوان یک منبع انرژی پاک ضروری است.

🔹 جالب اینجاست که این روش جدید به طور تصادفی کشف شد. محققان در حال توسعه غشاهای فیلتراسیون برای تصفیه آب‌های آلوده ناشی از حفاری نفت و گاز بودند که متوجه شدند این غشاها مقادیر غیرمعمولی از لیتیوم را به دام می‌اندازند. این مشاهده غیرمنتظره آن‌ها را به بررسی بیشتر سوق داد و در نهایت منجر به کشف روشی جدید برای جداسازی لیتیوم-۶ بدون استفاده از جیوه شد.

ماده‌ای به نام زتا-وانادیوم اکسید (ζ-V2O5) که در این غشاها استفاده شده است، دارای ساختاری تونل‌مانند است که به طور انتخابی یون‌های لیتیوم-۶ را به دام می‌اندازد. این ماده نه تنها برای باتری‌ها کاربرد دارد، بلکه اکنون مشخص شده است که می‌تواند لیتیوم را به طور انتخابی و حتی با جداسازی ایزوتوپی جذب کند.

🔹 برای آزمایش این روش، محققان یک سلول الکتروشیمیایی با کاتد زتا-وانادیوم اکسید ساختند. وقتی محلول آبی حاوی یون‌های لیتیوم از داخل این سلول عبور داده شد، یون‌های لیتیوم-۶ به دلیل سبکی بیشتر و حرکت متفاوت، به طور انتخابی در تونل‌های زتا-وانادیوم اکسید به دام افتادند، در حالی که لیتیوم-۷ فرار کرد.

این فرآیند با تغییر رنگ زتا-وانادیوم اکسید از زرد روشن به سبز زیتونی قابل مشاهده است، که نشان‌دهنده میزان جذب لیتیوم است. محققان نشان دادند که با تکرار این فرآیند، می‌توان به لیتیوم-۶ با خلوص ۹۰٪ دست یافت، که برای استفاده در همجوشی هسته‌ای کافی است.

🔹 این روش جدید نه تنها ایمن‌تر است، بلکه از نظر هزینه نیز بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر از روش قدیمی COLEX است. محققان اکنون در حال کار بر روی مقیاس‌پذیر کردن این فرآیند برای استفاده صنعتی هستند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#انرژی_همجوشی #لیتیوم #انرژی_پاک #فناوری #کشف_تصادفی
🔺 ۳۰۰ سال بعد، روش ایزاک نیوتن به‌روزرسانی شد!

🔹 محققان الگوریتمی که نیوتن ۳۰۰ سال پیش برای حل مسائل بهینه‌سازی ابداع کرد را بهبود بخشیدند. این روش برای یافتن کمینه (پایین‌ترین نقطه) توابع پیچیده استفاده می‌شود و در زمینه‌هایی مثل هوش مصنوعی، مالی و مهندسی کاربرد دارد.

🔹 نیوتن در قرن ۱۷ فهمید که با استفاده از «مشتق اول» (شیب تابع) و «مشتق دوم» (تغییرات شیب)، می‌توان به‌صورت قدم‌به‌قدم به نقطه کمینه نزدیک شد این روش مثل این است که با چشمان بسته در یک زمین ناشناخته، فقط با حس کردن شیب زیر پاهایتان، پایین‌ترین نقطه را پیدا کنید!

🔹 مشکل اینجا بود که این روش همیشه جواب نمی‌داد، مخصوصاً برای توابع خیلی پیچیده. حالا سه محقق (امیرعلی احمدی، ابرار چودهری و جفری ژانگ) با اضافه کردن مشتق‌های بالاتر (مثل مشتق سوم و چهارم) و استفاده از ریاضیات پیشرفته، این الگوریتم را گسترش دادند تا روی طیف وسیع‌تری از توابع کار کند.

یعنی چی؟

- بهینه‌سازی یعنی پیدا کردن بهترین راه‌حل، مثلاً کوتاه‌ترین مسیر برای یک خودروی خودران یا بهترین سرمایه‌گذاری با کمترین ریسک.
- روش نیوتن سریع‌تر از روش‌های دیگر مثل «گرادیان کاهشی» (که در یادگیری ماشین استفاده می‌شود) به جواب می‌رسد، اما محاسبات سنگین‌تری دارد.
- این بهبود جدید باعث می‌شود در آینده، الگوریتم‌های بهینه‌سازی دقیق‌تر و سریع‌تر شوند، هرچند هنوز برای استفاده در سیستم‌های واقعی مثل هوش مصنوعی به زمان نیاز دارد.

🔹 احمدی می‌گوید:
«الگوریتم ما در تئوری سریع‌تر است و امیدواریم در ۱۰ تا ۲۰ سال آینده در عمل هم جایگزین روش‌های قدیمی شود.»


[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ریاضیات #هوش_مصنوعی #بهینه‌سازی #تکنولوژی #نیوتن
🔺 تلسکوپ جیمز وب پرده از راز «توفان کیهانی» برداشت

🔹 تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا تصویر خیره‌کننده‌ای از جریان خروجی یک ستاره در حال تولد به نام Herbig-Haro 49/50 ثبت کرده که قبلاً به خاطر ظاهر مارپیچی‌اش، «توفان کیهانی» نامیده می‌شد.

🔹 وب با وضوح بی‌سابقه خود نشان داد آن شیء محو در نوک توفان در واقع یک کهکشان مارپیچی دورافتاده است. این تصویر جدید جزئیات پیچیده‌ای از گازهای داغ و غبار را آشکار کرده که برخورد جت‌های ستاره‌ای با محیط اطراف را نشان می‌دهد.

🔹 این جریان‌های خروجی با سرعت ۱۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه حرکت می‌کنند و محیط اطراف ستاره‌های جوان را شکل می‌دهند. Herbig-Haro 49/50 در واقع جریان مواد پرتاب‌شده از یک ستاره نوزاد است که با برخورد به گاز و غبار اطراف، نور مرئی و فروسرخ تولید می‌کند.

🔹 مقایسه تصویر جدید وب با تصویر قدیمی تلسکوپ اسپیتزر نشان می‌دهد وب چقدر دقیق‌تر عمل کرده است. در حالی که اسپیتزر این پدیده را به شکل یک مخروط آبی-سبز نشان می‌داد، وب با رنگ‌های نارنجی-قرمز، ساختارهای پیچیده و کهکشان پنهان را آشکار کرده است.

🔹 این منطقه در فاصله ۶۲۵ سال نوری از زمین قرار دارد و به دانشمندان کمک می‌کند چگونگی تولد ستاره‌هایی مثل خورشید را بهتر درک کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ناسا #تلسکوپ_جیمز_وب #کیهان #ستاره_شناسی #فضا
👍1
🔺 هابل راز سحابی ساعت‌شنی را فاش کرد!

🔹 تلسکوپ هابل ناسا تصویر خارق‌العاده‌ای از سحابی سیاره‌نما «مای‌سی‌ان‌18» (MyCn18) ثبت کرده که شکلی شبیه به ساعت‌شنی دارد. این سحابی در فاصله ۸۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد.

🔹 تصویر جدید هابل نشان می‌دهد این سحابی برخلاف تصورات قبلی، ساختاری پیچیده با دیواره‌های منقوش دارد. قبلاً تصور می‌شد این سحابی از چند حلقه تشکیل شده است.

🔹 این تصویر ترکیبی از سه نور مختلف است:
• نیتروژن یونیزه (قرمز)
• هیدروژن (سبز)
• اکسیژن دوبرابر یونیزه (آبی)

🔹 نکته عجیب اینجاست که ستاره مرکزی که گمان می‌رفت در مرکز سحابی قرار دارد، کاملاً خارج از مرکز واقع شده است! این مشاهده برخی نظریه‌های علمی را به چالش کشیده است.

🔹 هابل همچنین ساختارهای جدید و غیرمنتظره‌ای را آشکار کرده:
• حلقه‌های بیضوی متقاطع در مرکز
• طرح‌های پیچیده روی دیواره‌های ساعت‌شنی
• یک ساعت‌شنی کوچک در داخل ساختار اصلی

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ناسا #تلسکوپ_هابل #نجوم #فضا #سحابی
🔺 سفیدشدگی بی‌سابقه مرجان‌ها در سواحل استرالیا: اکوسیستم دریایی در خطر!

🔹 دانشمندان هشدار دادند که یک رویداد سفیدشدگی بی‌سابقه در سواحل غربی استرالیا رخ داده و بخش‌های وسیعی از صخره‌های مرجانی «نینگالو» را به رنگ سفید بیمارگونه درآورده است. این صخره که بخشی از یک پارک دریایی میراث جهانی است، به خاطر مرجان‌های رنگارنگ و کوسه‌های نهنگ مهاجر معروف است.

🔹 کِیت کیگلی، دانشمند اقیانوس‌شناسی، گفت که امواج گرمایی چندماهه اقیانوس باعث «پخته شدن» مرجان‌ها شده و این رویداد ممکن است بدترین سفیدشدگی مرجان‌ها در سال‌های اخیر باشد. دمای آب در ماه‌های اخیر تا ۳ درجه سانتیگراد بیشتر از حد معمول بوده و از اواسط ژانویه از «آستانه سفیدشدگی» عبور کرده است.

🔹 سفیدشدگی زمانی اتفاق می‌افتد که آب‌های گرم باعث می‌شوند مرجان‌ها جلبک‌های رنگدانه‌دار داخل بافت‌های خود را دفع کنند. این جلبک‌ها نه‌تنها رنگ مرجان‌ها را تأمین می‌کنند، بلکه منبع اصلی غذای آن‌ها هم هستند. اگر این وضعیت طولانی شود، مرجان‌ها می‌میرند.

چرا این اتفاق می‌افتد؟
مرجان‌ها موجودات حساسی هستند که به تغییرات دما واکنش شدید نشان می‌دهند. وقتی آب‌ها گرم می‌شوند، مرجان‌ها تحت استرس قرار می‌گیرند و جلبک‌های همزیست خود را از دست می‌دهند. بدون این جلبک‌ها، مرجان‌ها نه‌تنها رنگ خود را از دست می‌دهند، بلکه منبع غذایی اصلیشان هم قطع می‌شود. اگر دمای آب به حالت عادی برگردد، مرجان‌ها می‌توانند بهبود یابند، اما اگر گرمایش ادامه پیدا کند، می‌میرند و کل اکوسیستم دریایی به خطر می‌افتد.

🔹 نکته نگران‌کننده اینجاست که همزمان با سفیدشدگی صخره نینگالو، بخش‌هایی از صخره بزرگ مرجانی (گریت‌بَریِر ریف) در سواحل شرقی استرالیا هم دچار سفیدشدگی شده‌اند. کیگلی می‌گوید: «اینکه هر دو صخره همزمان تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، نشان‌دهنده شدت گرمایش جهانی است.»

🔹 صخره‌های مرجانی نه‌تنها زیبا هستند، بلکه زیستگاه هزاران گونه دریایی‌اند و نابودی آن‌ها تهدیدی برای تنوع زیستی و حتی صنعت گردشگری است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، حدود ۸۰ درصد مرجان‌های جهان تحت تأثیر سفیدشدگی قرار گرفته‌اند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#محیط_زیست #اقیانوس‌ها #تغییرات_آب‌وهوایی #مرجان‌ها #طبیعت
🔺 لینوکس چگونه جهان را فتح کرد (بدون اینکه کسی متوجه شود!)

🔹 اگر این مطلب را می‌خوانید، به احتمال زیاد در حال استفاده از لینوکس هستید—حتی اگر خبر نداشته باشید! وبسایتی که باز کردید؟ روی یک سرور لینوکس میزبانی می‌شود. گوشی اندرویدتان؟ هسته آن لینوکس است. حتی سیستم‌های سرگرمی داخل هواپیما، تلویزیون‌های هوشمند و روترهای وای‌فای هم از لینوکس استفاده می‌کنند.

🔹 لینوکس که در سال ۱۹۹۱ به عنوان یک پروژه دانشجویی توسط «لینوس توروالدز» شروع شد، امروز به ستون فقرات فناوری تبدیل شده است. متن‌باز بودن، انعطاف‌پذیری و قابلیت اطمینان آن، همراه با قدرت جامعه جهانی توسعه‌دهندگان، باعث شده تا بدون سر و صدا جهان را تغییر دهد.

چرا لینوکس اینقدر مهم است؟
- سرورها: ۹۶٪ از سرورهای بزرگ جهان (مثل گوگل و آمازون) روی لینوکس کار می‌کنند.
- موبایل: اندروید، که روی ۳ میلیارد دستگاه نصب شده، بر پایه لینوکس ساخته شده است.
- ابررایانه‌ها: تمام ۵۰۰ ابررایانه برتر جهان از لینوکس استفاده می‌کنند.
- اینترنت اشیا: از تلویزیون‌های هوشمند تا یخچال‌ها، لینوکس همه‌جا حضور دارد.

🔹 با این حال، لینوکس روی رایانه‌های شخصی کمتر دیده می‌شود. دلیلش؟ عادت کاربران به ویندوز و مک و نبودن برخی نرم‌افزارهای محبوب (مثل فتوشاپ) روی لینوکس. اما با توزیع‌های کاربرپسند مانند اوبونتو و پیشرفت فناوری‌هایی مانند «پروتون» (برای اجرای بازی‌های ویندوز روی لینوکس)، روند در حال تغییر است.

آینده لینوکس کجاست؟
- هوش مصنوعی و یادگیری ماشین: ابزارهایی مثل TensorFlow روی لینوکس بهترین عملکرد را دارند.
- رایانش ابری و edge (رایانش لبه‌ای): سرویس‌هایی مثل AWS و سیستم‌های خودران به لینوکس وابسته‌اند.
- گیمینگ: استیم دک (Steam Deck) نشان داد که لینوکس می‌تواند جایگزینی جدی برای ویندوز در بازی‌ها باشد.

🔹 لینوکس پس از ۳۰ سال جهان را تسخیر کرده است—بدون اینکه بسیاری از ما حتی متوجه شده باشیم!

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#لینوکس #فناوری #متن_باز #اندروید #هوش_مصنوعی
🔺 پرنده‌ای مرموزتر از دودو: این کبوتر معمولی، بزرگ‌ترین معما در فرگشت است

🔹 کبوتر قُمری آبی‌سر (blue-headed quail dove) یکی از عجیب‌ترین پرندگان جهان است. این پرنده که فقط در کوبا یافت می‌شود، نه شبیه به کبوترهای آمریکایی است و نه ارتباطی با کبوترهای استرالیا دارد. دانشمندان با بررسی DNA این پرنده متوجه شدند که این گونه از نظر فرگشتی بسیار منحصربه‌فرد است و حتی از «دودو» (پرنده منقرض‌شده معروف) هم عجیب‌تر است!

🔹 این کبوتر کوچک با پرهای قهوه‌ای کمرنگ و منقار باریک، در نگاه اول چندان جلب‌توجه نمی‌کند، اما از نظر علمی یک گنجینه ارزشمند محسوب می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که این گونه ممکن است نزدیک به ۵۰ میلیون سال قدمت داشته باشد — یعنی حتی قدیمی‌تر از زمانی که اجداد انسان و شامپانزه از هم جدا شدند!

🔹 امروزه فقط حدود ۱۰۰۰ عدد از این پرنده در طبیعت باقی مانده و به دلیل شکار بی‌رویه، تخریب زیستگاه و گونه‌های مهاجم (مثل گربه‌ها) در خطر انقراض قرار دارد.

چرا این پرنده اینقدر خاص است؟
- این کبوتر هیچ خویشاوند نزدیکی در جهان ندارد و به‌عنوان یک «فسیل زنده» شناخته می‌شود.
- هنوز مشخص نیست اجداد آن چگونه به کوبا رسیده‌اند، چون معمولاً کبوترها پرندگان مهاجر خوبی هستند، اما این گونه کاملاً منزوی است.
- دانشمندان قبلاً فکر می‌کردند این پرنده به کبوترهای آمریکای جنوبی یا استرالیا مرتبط است، اما DNA ثابت کرد که هیچکدام از این حدس‌ها درست نبوده!

🔹 جالب اینجاست که محققان برای اولین بار توانستند DNA این پرنده را از نمونه‌ای که در سال ۱۹۵۸ جمع‌آوری شده بود، استخراج کنند. این موفقیت نشان می‌دهد که موزه‌های تاریخ طبیعی چقدر می‌توانند برای حل معماهای علمی ارزشمند باشند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فرگشت #طبیعت #حفاظت_از_محیط_زیست #پرندگان #کوبا