🔺 باستانشناسان ابزارهای باستانی کشف کردند که خط زمانی تمدن را به چالش میکشد
🔹 تحلیل ابزارهای سنگی در سایتهای باستانشناسی جنوب شرق آسیا نشان میدهد که این منطقه در ۴۰,۰۰۰ سال پیش در زمینه فناوری دریانوردی پیشرفته بوده است. شواهد نشان میدهد که مردم این منطقه در آن زمان به ساخت قایق و ماهیگیری در آبهای آزاد تسلط داشتند. این یافتهها جنوب شرق آسیا را از نظر پیشرفت فناوری، جلوتر از اروپا و آفریقا قرار میدهد.
🔹 این تحقیقات که در مجله «علوم باستانشناسی» منتشر شده، باور رایج مبنی بر اینکه پیشرفت فناوری در دوران پارینهسنگی تنها در آفریقا و اروپا متمرکز بوده را به چالش میکشد. ابزارهای سنگی کشفشده در فیلیپین، اندونزی و تیمور شرقی نشاندهنده فناوری پیشرفتهای است که با تمدنهای بعدی رقابت میکند.
🔹 از آنجایی که مواد آلی مانند چوب و الیاف که در ساخت قایقهای باستانی استفاده میشدند، به ندرت در شواهد باستانشناسی باقی میمانند، این ابزارهای سنگی راه جدیدی برای درک تاریخ دریانوردی باز کردهاند. این ابزارها نشاندهنده پردازش گیاهان برای استخراج الیاف لازم جهت ساخت طناب، تور و بندهای مورد نیاز برای ساخت قایق و ماهیگیری در دریا هستند.
❕ به زبان ساده، این کشف نشان میدهد که مردم جنوب شرق آسیا در ۴۰,۰۰۰ سال پیش نه تنها قایقهای محکمی میساختند، بلکه از طنابها و تورهای قوی برای ماهیگیری در آبهای عمیق استفاده میکردند. این موضوع نشان میدهد که آنها دانش پیشرفتهای از فصول و مسیرهای مهاجرت ماهیها داشتند.
🔹 این یافتهها همچنین نظریه رایج مبنی بر اینکه مهاجرتهای پیشاز تاریخ به صورت تصادفی و با استفاده از قایقهای بامبو انجام میشد را رد میکند. در عوض، این تحقیقات نشان میدهد که این مهاجرتها توسط دریانوردان ماهر و مجهز به فناوری پیشرفته انجام شده است.
🔹 به گفته محققان، این فناوری دریانوردی پیشرفته در جنوب شرق آسیا، خلاقیت و دانش مردمان باستانی این منطقه را نشان میدهد و احتمالاً این منطقه را به مرکز نوآوریهای فناورانه تبدیل کرده است. این دانش پایههای سنتهای دریانوردی را بنا نهاد که تا امروز در این منطقه ادامه دارد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#باستانشناسی #تاریخ_تمدن #فناوری_باستان
🔹 تحلیل ابزارهای سنگی در سایتهای باستانشناسی جنوب شرق آسیا نشان میدهد که این منطقه در ۴۰,۰۰۰ سال پیش در زمینه فناوری دریانوردی پیشرفته بوده است. شواهد نشان میدهد که مردم این منطقه در آن زمان به ساخت قایق و ماهیگیری در آبهای آزاد تسلط داشتند. این یافتهها جنوب شرق آسیا را از نظر پیشرفت فناوری، جلوتر از اروپا و آفریقا قرار میدهد.
🔹 این تحقیقات که در مجله «علوم باستانشناسی» منتشر شده، باور رایج مبنی بر اینکه پیشرفت فناوری در دوران پارینهسنگی تنها در آفریقا و اروپا متمرکز بوده را به چالش میکشد. ابزارهای سنگی کشفشده در فیلیپین، اندونزی و تیمور شرقی نشاندهنده فناوری پیشرفتهای است که با تمدنهای بعدی رقابت میکند.
🔹 از آنجایی که مواد آلی مانند چوب و الیاف که در ساخت قایقهای باستانی استفاده میشدند، به ندرت در شواهد باستانشناسی باقی میمانند، این ابزارهای سنگی راه جدیدی برای درک تاریخ دریانوردی باز کردهاند. این ابزارها نشاندهنده پردازش گیاهان برای استخراج الیاف لازم جهت ساخت طناب، تور و بندهای مورد نیاز برای ساخت قایق و ماهیگیری در دریا هستند.
❕ به زبان ساده، این کشف نشان میدهد که مردم جنوب شرق آسیا در ۴۰,۰۰۰ سال پیش نه تنها قایقهای محکمی میساختند، بلکه از طنابها و تورهای قوی برای ماهیگیری در آبهای عمیق استفاده میکردند. این موضوع نشان میدهد که آنها دانش پیشرفتهای از فصول و مسیرهای مهاجرت ماهیها داشتند.
🔹 این یافتهها همچنین نظریه رایج مبنی بر اینکه مهاجرتهای پیشاز تاریخ به صورت تصادفی و با استفاده از قایقهای بامبو انجام میشد را رد میکند. در عوض، این تحقیقات نشان میدهد که این مهاجرتها توسط دریانوردان ماهر و مجهز به فناوری پیشرفته انجام شده است.
🔹 به گفته محققان، این فناوری دریانوردی پیشرفته در جنوب شرق آسیا، خلاقیت و دانش مردمان باستانی این منطقه را نشان میدهد و احتمالاً این منطقه را به مرکز نوآوریهای فناورانه تبدیل کرده است. این دانش پایههای سنتهای دریانوردی را بنا نهاد که تا امروز در این منطقه ادامه دارد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#باستانشناسی #تاریخ_تمدن #فناوری_باستان
Popular Mechanics
Archaeologists Found Ancient Tools That Contradict the Timeline of Civilization
Sophisticated seafaring technology may actually have originated in the islands of Southeast Asia
🔺 کمیته مجلس آمریکا از برنامه کلیدی ناسا با ریشههای هانتسویل دفاع کرد
🔹 در جلسهای در کنگره آمریکا، نمایندگان از دو حزب اصلی (دموکرات و جمهوریخواه) از برنامه مهم ناسا به نام «آرتمیس» حمایت کردند. این برنامه که هدفش ایجاد حضور دائمی انسان در ماه به عنوان پلهای برای سفر به مریخ است، ریشههای عمیقی در شهر هانتسویل آلاباما دارد. مرکز پروازهای فضایی مارشال در این شهر، مسئولیت توسعه موشکهای سیستم پرتاب فضایی (SLS) و بخشهای مربوط به فرود روی ماه را بر عهده دارد. این برنامه نه تنها برای امنیت ملی آمریکا مهم است، بلکه تأثیر اقتصادی بزرگی هم روی منطقه دارد و سالانه میلیاردها دلار به اقتصاد محلی کمک میکند.
🔹 در این جلسه، برخی نمایندگان به طور مستقیم یا غیرمستقیم به ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیسایکس و مسئول بخش جدیدی به نام «دپارتمان کارایی دولت» (DOGE)، هشدار دادند که نباید در برنامههای ناسا دخالت کند. ماسک اخیراً از سیاست «ماه اول» انتقاد کرده و گفته است که اسپیسایکس مستقیماً به سمت مریخ خواهد رفت. اما بسیاری از نمایندگان معتقدند که ماه یک قدم ضروری برای رسیدن به مریخ است و تغییر جهت ناگهانی در استراتژی فضایی آمریکا میتواند هزینههای سنگینی به همراه داشته باشد.
❕ برنامه آرتمیس نه تنها یک پروژه علمی است، بلکه یک رقابت استراتژیک با چین هم محسوب میشود. چین در سالهای اخیر پیشرفتهای چشمگیری در حوزه فضایی داشته و به نظر میرسد که از آمریکا جلوتر است. اگر آمریکا بخواهد در این رقابت پیروز شود، باید روی برنامههای بلندمدت و پایدار مانند آرتمیس تمرکز کند. حضور دائمی در ماه میتواند به آمریکا کمک کند تا قوانین جدیدی برای فعالیتهای فضایی تعیین کند و از مزایای اقتصادی آن بهرهمند شود.
🔹 برخی کارشناسان نیز پیشنهاد کردند که ناسا باید بیشتر از شرکتهای خصوصی مانند اسپیسایکس، بلو اوریجین و United Launch Alliance برای حمل محمولههای سنگین به ماه استفاده کند. این شرکتها در حال حاضر در حال آزمایش سکوهای پرتاب جدید هستند و میتوانند به کاهش هزینهها و افزایش تعداد مأموریتهای فضایی کمک کنند.
🔹 در نهایت، این جلسه نشان داد که برنامه آرتمیس نه تنها یک پروژه علمی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای آمریکا است. با این حال، چالشهایی مانند کاهش بودجه و تغییر جهتهای ناگهانی میتواند پیشرفت این برنامه را کند کند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ناسا #آرتمیس #مریخ #ایلان_ماسک #رقابت_فضایی
🔹 در جلسهای در کنگره آمریکا، نمایندگان از دو حزب اصلی (دموکرات و جمهوریخواه) از برنامه مهم ناسا به نام «آرتمیس» حمایت کردند. این برنامه که هدفش ایجاد حضور دائمی انسان در ماه به عنوان پلهای برای سفر به مریخ است، ریشههای عمیقی در شهر هانتسویل آلاباما دارد. مرکز پروازهای فضایی مارشال در این شهر، مسئولیت توسعه موشکهای سیستم پرتاب فضایی (SLS) و بخشهای مربوط به فرود روی ماه را بر عهده دارد. این برنامه نه تنها برای امنیت ملی آمریکا مهم است، بلکه تأثیر اقتصادی بزرگی هم روی منطقه دارد و سالانه میلیاردها دلار به اقتصاد محلی کمک میکند.
🔹 در این جلسه، برخی نمایندگان به طور مستقیم یا غیرمستقیم به ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیسایکس و مسئول بخش جدیدی به نام «دپارتمان کارایی دولت» (DOGE)، هشدار دادند که نباید در برنامههای ناسا دخالت کند. ماسک اخیراً از سیاست «ماه اول» انتقاد کرده و گفته است که اسپیسایکس مستقیماً به سمت مریخ خواهد رفت. اما بسیاری از نمایندگان معتقدند که ماه یک قدم ضروری برای رسیدن به مریخ است و تغییر جهت ناگهانی در استراتژی فضایی آمریکا میتواند هزینههای سنگینی به همراه داشته باشد.
❕ برنامه آرتمیس نه تنها یک پروژه علمی است، بلکه یک رقابت استراتژیک با چین هم محسوب میشود. چین در سالهای اخیر پیشرفتهای چشمگیری در حوزه فضایی داشته و به نظر میرسد که از آمریکا جلوتر است. اگر آمریکا بخواهد در این رقابت پیروز شود، باید روی برنامههای بلندمدت و پایدار مانند آرتمیس تمرکز کند. حضور دائمی در ماه میتواند به آمریکا کمک کند تا قوانین جدیدی برای فعالیتهای فضایی تعیین کند و از مزایای اقتصادی آن بهرهمند شود.
🔹 برخی کارشناسان نیز پیشنهاد کردند که ناسا باید بیشتر از شرکتهای خصوصی مانند اسپیسایکس، بلو اوریجین و United Launch Alliance برای حمل محمولههای سنگین به ماه استفاده کند. این شرکتها در حال حاضر در حال آزمایش سکوهای پرتاب جدید هستند و میتوانند به کاهش هزینهها و افزایش تعداد مأموریتهای فضایی کمک کنند.
🔹 در نهایت، این جلسه نشان داد که برنامه آرتمیس نه تنها یک پروژه علمی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای آمریکا است. با این حال، چالشهایی مانند کاهش بودجه و تغییر جهتهای ناگهانی میتواند پیشرفت این برنامه را کند کند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ناسا #آرتمیس #مریخ #ایلان_ماسک #رقابت_فضایی
AL
DOGE-wary House panel defends key NASA program with Huntsville roots
Permanent moon colony called 'a critical national security and economic concern.'
تازههای علمی
🔺 سیارک «نابودگر شهر» با ۳.۱ درصد احتمال برخورد به زمین در سال ۲۰۳۲ 🔹 بر اساس دادههای ناسا، یک سیارک که میتواند یک شهر را با خاک یکسان کند، اکنون ۳.۱ درصد احتمال دارد که در سال ۲۰۳۲ به زمین برخورد کند. این سیارک که ۲۰۲۴ YR4 نام دارد، به عنوان خطرناکترین…
🔺 زمین از برخورد سیارک «نابودگر شهرها» جان سالم به در برد، اما ناسا هشدار میدهد ماه ممکن است به این شانس دست نیابد
🔹 برای هفتهها، سیارک ۲۰۲۴ YR4 توجه دانشمندان و مردم جهان را به خود جلب کرده بود. این سیارک که عرض آن تا ۲۹۵ فوت (حدود ۹۰ متر) تخمین زده میشد، ابتدا به عنوان یک تهدید بالقوه برای زمین در نظر گرفته میشد. حتی در مقطعی، احتمال برخورد آن با زمین ۱ به ۳۲ بود که باعث نگرانی حتی ستارهشناسان باتجربه شد. اما پس از دو ماه محاسبات دقیق، ناسا اعلام کرد که این سیارک در سال ۲۰۳۲ از کنار زمین عبور خواهد کرد و برای حداقل یک قرن آینده خطری برای سیاره ما نخواهد داشت.
🔹 پل چوداس، رئیس مرکز مطالعات اجرام نزدیک به زمین ناسا، گفت: «این نتیجهای بود که از ابتدا انتظارش را داشتیم.» با این حال، این پایان ماجرا نیست. ناسا هشدار داده است که این سیارک ممکن است به سمت ماه حرکت کند و احتمال برخورد آن با ماه حدود ۱.۷٪ است. برخلاف زمین، ماه فاقد جو است و اگر این سیارک با آن برخورد کند، با سرعت ۳۰٬۰۰۰ مایل در ساعت (حدود ۴۸٬۲۸۰ کیلومتر در ساعت) به سطح ماه برخورد خواهد کرد و یک دهانه به عرض ۶٬۵۰۰ فوت (حدود ۲ کیلومتر) ایجاد خواهد کرد.
❕ این رویداد نه تنها یک هشدار برای زمین بود، بلکه فرصتی برای مطالعه بیشتر درباره سیارکها و نحوه ردیابی آنها فراهم کرد. ناسا اعلام کرد که این سیارک اگرچه دیگر خطری برای زمین ندارد، اما فرصت ارزشمندی برای تحقیقات علمی فراهم کرده است. تلسکوپ فضایی جیمز وب به زودی اندازه دقیق این سیارک را اندازهگیری خواهد کرد تا اطلاعات بیشتری درباره آن جمعآوری شود.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #سیارک #ناسا #ماه #زمین #نجوم
🔹 برای هفتهها، سیارک ۲۰۲۴ YR4 توجه دانشمندان و مردم جهان را به خود جلب کرده بود. این سیارک که عرض آن تا ۲۹۵ فوت (حدود ۹۰ متر) تخمین زده میشد، ابتدا به عنوان یک تهدید بالقوه برای زمین در نظر گرفته میشد. حتی در مقطعی، احتمال برخورد آن با زمین ۱ به ۳۲ بود که باعث نگرانی حتی ستارهشناسان باتجربه شد. اما پس از دو ماه محاسبات دقیق، ناسا اعلام کرد که این سیارک در سال ۲۰۳۲ از کنار زمین عبور خواهد کرد و برای حداقل یک قرن آینده خطری برای سیاره ما نخواهد داشت.
🔹 پل چوداس، رئیس مرکز مطالعات اجرام نزدیک به زمین ناسا، گفت: «این نتیجهای بود که از ابتدا انتظارش را داشتیم.» با این حال، این پایان ماجرا نیست. ناسا هشدار داده است که این سیارک ممکن است به سمت ماه حرکت کند و احتمال برخورد آن با ماه حدود ۱.۷٪ است. برخلاف زمین، ماه فاقد جو است و اگر این سیارک با آن برخورد کند، با سرعت ۳۰٬۰۰۰ مایل در ساعت (حدود ۴۸٬۲۸۰ کیلومتر در ساعت) به سطح ماه برخورد خواهد کرد و یک دهانه به عرض ۶٬۵۰۰ فوت (حدود ۲ کیلومتر) ایجاد خواهد کرد.
❕ این رویداد نه تنها یک هشدار برای زمین بود، بلکه فرصتی برای مطالعه بیشتر درباره سیارکها و نحوه ردیابی آنها فراهم کرد. ناسا اعلام کرد که این سیارک اگرچه دیگر خطری برای زمین ندارد، اما فرصت ارزشمندی برای تحقیقات علمی فراهم کرده است. تلسکوپ فضایی جیمز وب به زودی اندازه دقیق این سیارک را اندازهگیری خواهد کرد تا اطلاعات بیشتری درباره آن جمعآوری شود.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #سیارک #ناسا #ماه #زمین #نجوم
The Times of India
Earth dodges ‘city-killer’ asteroid — but Nasa says the Moon might not be so lucky - The Times of India
Science News: For weeks, it was the rock tour that had the world on edge.
🔺 مغز یک جوان در اثر فوران آتشفشان وزوویوس به شیشه تبدیل شد!
🔹 در سال ۷۹ میلادی، فوران آتشفشان وزوویوس شهرهای پمپئی و هرکولانیوم را نابود کرد. اخیراً دانشمندان بقایای یک جوان را در هرکولانیوم کشف کردند که مغز او به شیشه تبدیل شده بود! این پدیده عجیب به دلیل حرارت بسیار بالا و سرد شدن سریع اتفاق افتاده است.
🔹 محققان با بررسی نمونههای شیشهای داخل جمجمه و ستون فقرات این فرد، دریافتند که بافت مغز او باید تا دمای بیش از ۵۱۰ درجه سانتیگراد گرم شده و سپس به سرعت سرد شده باشد تا این شیشه تشکیل شود. این فرآیند به نام «ویتریکاسیون» (شیشهای شدن) شناخته میشود.
❕ ویتریکاسیون فرآیندی است که در آن یک ماده مایع به سرعت سرد میشود و به جای تشکیل بلور، به شیشه تبدیل میشود. این اتفاق معمولاً در مواد غیرآلی مانند شیشههای آتشفشانی رخ میدهد، اما در بافتهای زنده بسیار نادر است. در این مورد خاص، ابرهای داغ خاکستر ناشی از فوران آتشفشان باعث گرم شدن سریع و سپس سرد شدن ناگهانی بافت مغز شدهاند.
🔹 با این حال، برخی دانشمندان نسبت به این یافتهها شک دارند. آنها معتقدند که تبدیل بافت نرم به شیشه نیاز به سرمایش سریع در دمای بسیار پایین (زیر صفر درجه) دارد، نه گرمایش شدید. اما محققان این مطالعه تأکید میکنند که شواهد قبلی نشان دادهاند که پروتئینها و نورونهای مغز این فرد به خوبی حفظ شدهاند، که تأییدی بر فرآیند ویتریکاسیون است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تاریخ_علم #آتشفشان #باستانشناسی #ویتریکاسیون #وزوویوس
🔹 در سال ۷۹ میلادی، فوران آتشفشان وزوویوس شهرهای پمپئی و هرکولانیوم را نابود کرد. اخیراً دانشمندان بقایای یک جوان را در هرکولانیوم کشف کردند که مغز او به شیشه تبدیل شده بود! این پدیده عجیب به دلیل حرارت بسیار بالا و سرد شدن سریع اتفاق افتاده است.
🔹 محققان با بررسی نمونههای شیشهای داخل جمجمه و ستون فقرات این فرد، دریافتند که بافت مغز او باید تا دمای بیش از ۵۱۰ درجه سانتیگراد گرم شده و سپس به سرعت سرد شده باشد تا این شیشه تشکیل شود. این فرآیند به نام «ویتریکاسیون» (شیشهای شدن) شناخته میشود.
❕ ویتریکاسیون فرآیندی است که در آن یک ماده مایع به سرعت سرد میشود و به جای تشکیل بلور، به شیشه تبدیل میشود. این اتفاق معمولاً در مواد غیرآلی مانند شیشههای آتشفشانی رخ میدهد، اما در بافتهای زنده بسیار نادر است. در این مورد خاص، ابرهای داغ خاکستر ناشی از فوران آتشفشان باعث گرم شدن سریع و سپس سرد شدن ناگهانی بافت مغز شدهاند.
🔹 با این حال، برخی دانشمندان نسبت به این یافتهها شک دارند. آنها معتقدند که تبدیل بافت نرم به شیشه نیاز به سرمایش سریع در دمای بسیار پایین (زیر صفر درجه) دارد، نه گرمایش شدید. اما محققان این مطالعه تأکید میکنند که شواهد قبلی نشان دادهاند که پروتئینها و نورونهای مغز این فرد به خوبی حفظ شدهاند، که تأییدی بر فرآیند ویتریکاسیون است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تاریخ_علم #آتشفشان #باستانشناسی #ویتریکاسیون #وزوویوس
Yahoo News
A young man’s brain turned to glass during the eruption of Mount Vesuvius. Scientists say they have figured out how
The eruption of Mount Vesuvius 2,000 years ago turned a victim’s brain tissue into glass. Scientists say they have figured out how this unusual phenomenon occurred.
🔺 گمشده در جنگلهای بارانی به مدت ۱۵۰,۰۰۰ سال – کشفی که تاریخ بشر را بازنویسی میکند
🔹 برای سالها، جنگلهای بارانی به عنوان موانعی برای بقای انسانهای اولیه در نظر گرفته میشدند، اما شواهد جدید این فرضیه را به چالش کشیده است. یک مطالعه پیشگامانه نشان میدهد که انسانها حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال پیش در جنگلهای بارانی ساحل عاج (Côte d’Ivoire) زندگی میکردهاند. این تاریخ بیش از دو برابر تخمینهای قبلی است و نشان میدهد که انسانهای اولیه در محیطهای بسیار متنوعتری نسبت به آنچه قبلاً تصور میشد، زندگی میکردهاند.
🔹 این کشف توسط تیمی بینالمللی از محققان انجام شده و در مجله Nature منتشر شده است. آنها با استفاده از تکنیکهای پیشرفتهای مانند «تاریخگذاری به روش لومینسانس نوری» و «رزونانس اسپین الکترون»، سن ابزارهای سنگی کشفشده در این منطقه را حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال تخمین زدند. همچنین، تحلیل گردهها و بقایای گیاهی نشان داد که این منطقه در آن زمان پوشیده از جنگلهای بارانی متراکم بوده است.
❕ این یافتهها نشان میدهد که انسانها بسیار زودتر از آنچه قبلاً تصور میشد، توانستند خود را با زندگی در جنگلهای بارانی وفق دهند. پیش از این، قدیمیترین شواهد زندگی انسانها در جنگلهای بارانی آفریقا به حدود ۱۸,۰۰۰ سال پیش و در جنوب شرق آسیا به حدود ۷۰,۰۰۰ سال پیش بازمیگشت. این کشف جدید نهتنها تاریخ سکونت انسانها در جنگلهای بارانی را به عقب میبرد، بلکه نشان میدهد که انسانها در محیطهای بسیار متنوعتری تکامل یافتهاند.
🔹 این مطالعه همچنین بر اهمیت تنوع زیستی در تکامل انسان تأکید میکند. پروفسور النور سرری، سرپرست این تحقیق، میگوید: «این کشف نشان میدهد که تنوع زیستمحیطی در قلب تاریخ گونهی ما قرار دارد. ما اکنون باید بررسی کنیم که چگونه این گسترش اولیهی انسانها به زیستگاههای مختلف، بر گیاهان و جانورانی که در همان محیط زندگی میکردند، تأثیر گذاشته است.»
🔹 این کشف تنها آغاز راه است، چرا که سایتهای دیگری در ساحل عاج وجود دارند که میتوانند اطلاعات بیشتری دربارهی تعامل انسانهای اولیه با جنگلهای بارانی ارائه دهند.
[منبع] [Paper]
🆔 @Science_Focus
#تاریخ_بشری #تکامل_انسان #جنگل_های_بارانی #باستانشناسی #کشف_جدید
🔹 برای سالها، جنگلهای بارانی به عنوان موانعی برای بقای انسانهای اولیه در نظر گرفته میشدند، اما شواهد جدید این فرضیه را به چالش کشیده است. یک مطالعه پیشگامانه نشان میدهد که انسانها حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال پیش در جنگلهای بارانی ساحل عاج (Côte d’Ivoire) زندگی میکردهاند. این تاریخ بیش از دو برابر تخمینهای قبلی است و نشان میدهد که انسانهای اولیه در محیطهای بسیار متنوعتری نسبت به آنچه قبلاً تصور میشد، زندگی میکردهاند.
🔹 این کشف توسط تیمی بینالمللی از محققان انجام شده و در مجله Nature منتشر شده است. آنها با استفاده از تکنیکهای پیشرفتهای مانند «تاریخگذاری به روش لومینسانس نوری» و «رزونانس اسپین الکترون»، سن ابزارهای سنگی کشفشده در این منطقه را حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال تخمین زدند. همچنین، تحلیل گردهها و بقایای گیاهی نشان داد که این منطقه در آن زمان پوشیده از جنگلهای بارانی متراکم بوده است.
❕ این یافتهها نشان میدهد که انسانها بسیار زودتر از آنچه قبلاً تصور میشد، توانستند خود را با زندگی در جنگلهای بارانی وفق دهند. پیش از این، قدیمیترین شواهد زندگی انسانها در جنگلهای بارانی آفریقا به حدود ۱۸,۰۰۰ سال پیش و در جنوب شرق آسیا به حدود ۷۰,۰۰۰ سال پیش بازمیگشت. این کشف جدید نهتنها تاریخ سکونت انسانها در جنگلهای بارانی را به عقب میبرد، بلکه نشان میدهد که انسانها در محیطهای بسیار متنوعتری تکامل یافتهاند.
🔹 این مطالعه همچنین بر اهمیت تنوع زیستی در تکامل انسان تأکید میکند. پروفسور النور سرری، سرپرست این تحقیق، میگوید: «این کشف نشان میدهد که تنوع زیستمحیطی در قلب تاریخ گونهی ما قرار دارد. ما اکنون باید بررسی کنیم که چگونه این گسترش اولیهی انسانها به زیستگاههای مختلف، بر گیاهان و جانورانی که در همان محیط زندگی میکردند، تأثیر گذاشته است.»
🔹 این کشف تنها آغاز راه است، چرا که سایتهای دیگری در ساحل عاج وجود دارند که میتوانند اطلاعات بیشتری دربارهی تعامل انسانهای اولیه با جنگلهای بارانی ارائه دهند.
[منبع] [Paper]
🆔 @Science_Focus
#تاریخ_بشری #تکامل_انسان #جنگل_های_بارانی #باستانشناسی #کشف_جدید
SciTechDaily
Lost in the Rainforest for 150,000 Years – The Discovery That Rewrites Human History
For years, rainforests were thought to be barriers to early human survival, but new evidence has shattered this assumption. A groundbreaking study reveals that humans were thriving in the rainforests of Côte d'Ivoire 150,000 years ago — more than double the…
🔺 عصر یخبندان بعدی تا ۱۱,۰۰۰ سال دیگر رخ میداد، اگر تغییرات اقلیمی نبود!
🔹 تحقیقات جدید نشان میدهد که تغییرات منظم در زاویه محور زمین و مدار آن به دور خورشید، آغاز و پایان عصرهای یخبندان را در ۸۰۰,۰۰۰ سال گذشته کنترل کردهاند. بر اساس این یافتهها، دانشمندان تخمین میزنند که اگر گرمایش جهانی ناشی از فعالیتهای انسانی نبود، عصر یخبندان بعدی تا ۱۱,۰۰۰ سال دیگر آغاز میشد.
🔹 استفان بارکر، استاد علوم زمین در دانشگاه کاردیف و نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: «پیشبینی ما این است که عصر یخبندان بعدی در ۱۰,۰۰۰ سال آینده آغاز میشد.» اما این پیشبینی بدون در نظر گرفتن انتشار گازهای گلخانهای است که زمین را به حدی گرم کردهاند که از وقوع عصرهای یخبندان جلوگیری میکنند.
❕ عصرهای یخبندان دورههای بسیار سردی هستند که تقریباً هر ۱۰۰,۰۰۰ سال یکبار رخ میدهند و بخشهای وسیعی از زمین را برای هزاران سال با یخهای عظیم میپوشانند. بین این دورهها، دورههای گرمتری به نام «دورههای بینیخبندانی» وجود دارد که در آن یخها به سمت قطبها عقبنشینی میکنند. زمین در حال حاضر در یک دوره بینیخبندانی قرار دارد و آخرین عصر یخبندان حدود ۲۰,۰۰۰ سال پیش به اوج خود رسید.
🔹 دانشمندان قبلاً پیشنهاد کردهاند که موقعیت و زاویه زمین نسبت به خورشید بر تشکیل یخچالهها تأثیر میگذارد. در دهه ۱۹۲۰، میلوتین میلانکوویچ، دانشمند صرب، نظریهای ارائه داد که تغییرات جزئی در زاویه محور زمین و شکل مدار آن میتواند باعث وقوع دورههای یخبندان عظیم شود.
🔹 در این مطالعه جدید، محققان تغییرات زاویه محور زمین (اوبلیکویتی) و حرکت محوری آن (پرسیژن) را در ۸۰۰,۰۰۰ سال گذشته بررسی کردند. آنها دریافتند که گسترش یخها از قطبها به سمت استوا بیشتر تحت تأثیر اوبلیکویتی است، در حالی که عقبنشینی یخها به سمت قطبها بیشتر به پرسیژن وابسته است.
❕ اوبلیکویتی به تغییرات زاویه محور زمین نسبت به خورشید اشاره دارد که هر ۴۱,۰۰۰ سال یکبار تکرار میشود. پرسیژن نیز به حرکت محور زمین مانند یک فرفرهی نامتعادل اشاره دارد که هر ۲۱,۰۰۰ سال یکبار اتفاق میافتد. این تغییرات بر میزان انرژی خورشیدی که به قطبها و مناطق استوایی میرسد، تأثیر میگذارند.
🔹 بارکر و همکارانش با ترکیب دادههای مربوط به تغییرات اوبلیکویتی و پرسیژن و همچنین شواهد زمینشناسی از گسترش و عقبنشینی یخها، به این نتیجه رسیدند که اگر تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیتهای انسانی نبود، یخها تا ۱۰,۰۰۰ تا ۱۱,۰۰۰ سال دیگر شروع به گسترش میکردند و در ۸۰,۰۰۰ تا ۹۰,۰۰۰ سال بعد به حداکثر گستردگی خود میرسیدند. سپس حدود ۱۰,۰۰۰ سال طول میکشید تا یخها دوباره به سمت قطبها عقبنشینی کنند.
🔹 با این حال، گرمایش جهانی ناشی از انتشار گازهای گلخانهای این چرخه طبیعی را مختل کرده است. بارکر هشدار میدهد که این به معنای خوب بودن گرمایش زمین نیست، بلکه هدف این مطالعه و تحقیقات آینده، درک تأثیرات بلندمدت فعالیتهای انسانی بر اقلیم زمین است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تغییرات_اقلیمی #عصر_یخبندان #گرمایش_جهانی #علم_زمین #محیط_زیست
🔹 تحقیقات جدید نشان میدهد که تغییرات منظم در زاویه محور زمین و مدار آن به دور خورشید، آغاز و پایان عصرهای یخبندان را در ۸۰۰,۰۰۰ سال گذشته کنترل کردهاند. بر اساس این یافتهها، دانشمندان تخمین میزنند که اگر گرمایش جهانی ناشی از فعالیتهای انسانی نبود، عصر یخبندان بعدی تا ۱۱,۰۰۰ سال دیگر آغاز میشد.
🔹 استفان بارکر، استاد علوم زمین در دانشگاه کاردیف و نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: «پیشبینی ما این است که عصر یخبندان بعدی در ۱۰,۰۰۰ سال آینده آغاز میشد.» اما این پیشبینی بدون در نظر گرفتن انتشار گازهای گلخانهای است که زمین را به حدی گرم کردهاند که از وقوع عصرهای یخبندان جلوگیری میکنند.
❕ عصرهای یخبندان دورههای بسیار سردی هستند که تقریباً هر ۱۰۰,۰۰۰ سال یکبار رخ میدهند و بخشهای وسیعی از زمین را برای هزاران سال با یخهای عظیم میپوشانند. بین این دورهها، دورههای گرمتری به نام «دورههای بینیخبندانی» وجود دارد که در آن یخها به سمت قطبها عقبنشینی میکنند. زمین در حال حاضر در یک دوره بینیخبندانی قرار دارد و آخرین عصر یخبندان حدود ۲۰,۰۰۰ سال پیش به اوج خود رسید.
🔹 دانشمندان قبلاً پیشنهاد کردهاند که موقعیت و زاویه زمین نسبت به خورشید بر تشکیل یخچالهها تأثیر میگذارد. در دهه ۱۹۲۰، میلوتین میلانکوویچ، دانشمند صرب، نظریهای ارائه داد که تغییرات جزئی در زاویه محور زمین و شکل مدار آن میتواند باعث وقوع دورههای یخبندان عظیم شود.
🔹 در این مطالعه جدید، محققان تغییرات زاویه محور زمین (اوبلیکویتی) و حرکت محوری آن (پرسیژن) را در ۸۰۰,۰۰۰ سال گذشته بررسی کردند. آنها دریافتند که گسترش یخها از قطبها به سمت استوا بیشتر تحت تأثیر اوبلیکویتی است، در حالی که عقبنشینی یخها به سمت قطبها بیشتر به پرسیژن وابسته است.
❕ اوبلیکویتی به تغییرات زاویه محور زمین نسبت به خورشید اشاره دارد که هر ۴۱,۰۰۰ سال یکبار تکرار میشود. پرسیژن نیز به حرکت محور زمین مانند یک فرفرهی نامتعادل اشاره دارد که هر ۲۱,۰۰۰ سال یکبار اتفاق میافتد. این تغییرات بر میزان انرژی خورشیدی که به قطبها و مناطق استوایی میرسد، تأثیر میگذارند.
🔹 بارکر و همکارانش با ترکیب دادههای مربوط به تغییرات اوبلیکویتی و پرسیژن و همچنین شواهد زمینشناسی از گسترش و عقبنشینی یخها، به این نتیجه رسیدند که اگر تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیتهای انسانی نبود، یخها تا ۱۰,۰۰۰ تا ۱۱,۰۰۰ سال دیگر شروع به گسترش میکردند و در ۸۰,۰۰۰ تا ۹۰,۰۰۰ سال بعد به حداکثر گستردگی خود میرسیدند. سپس حدود ۱۰,۰۰۰ سال طول میکشید تا یخها دوباره به سمت قطبها عقبنشینی کنند.
🔹 با این حال، گرمایش جهانی ناشی از انتشار گازهای گلخانهای این چرخه طبیعی را مختل کرده است. بارکر هشدار میدهد که این به معنای خوب بودن گرمایش زمین نیست، بلکه هدف این مطالعه و تحقیقات آینده، درک تأثیرات بلندمدت فعالیتهای انسانی بر اقلیم زمین است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تغییرات_اقلیمی #عصر_یخبندان #گرمایش_جهانی #علم_زمین #محیط_زیست
livescience.com
Next ice age would hit Earth in 11,000 years if it weren't for climate change, scientists say
Scientists have determined exactly how Earth's orbit and tilt affect glaciation and deglaciation, based on the length of these parameters' cycles and clues hidden at the bottom of the ocean.
🔺 پیشرفت بزرگ در نجوم: اولین لنز تلسکوپ تخت که نور ستارههای دوردست و رنگها را ثبت میکند
🔹 دانشمندان دانشگاه یوتا موفق به ساخت اولین لنز تلسکوپ تخت شدهاند که میتواند هم رنگها را به درستی ثبت کند و هم نور کمنور ستارههای دوردست را تشخیص دهد. این لنز سبک و کمحجم میتواند تحول بزرگی در اکتشافات فضایی ایجاد کند و تلسکوپهای آینده را نازکتر، دقیقتر و کارآمدتر کند.
🔹 برای قرنها، تلسکوپها از لنزهای شیشهای خمیده استفاده میکردند تا نور را خم کنند و تصاویر کیهانی را واضحتر نشان دهند. اما این لنزهای سنتی یک مشکل بزرگ دارند: هرچه قدرتمندتر باشند، حجیمتر و سنگینتر میشوند. این محدودیت برای تلسکوپهای فضایی و ماهوارهها که وزن و اندازه در آنها بسیار مهم است، چالشبرانگیز بوده.
🔹 حالا، تیمی از مهندسان دانشگاه یوتا یک لنز تلسکوپ تخت ساختهاند که نه تنها رنگها را به درستی ثبت میکند، بلکه نور کمنور ستارههای دوردست را نیز تشخیص میدهد. این لنز نازک و سبک میتواند آینده اکتشافات فضایی را متحول کند و تلسکوپهای آینده را نازکتر، دقیقتر و کارآمدتر کند.
❕ لنزهای سنتی برای بزرگنمایی اجسام دور، نور را خم میکنند. هرچه بزرگنمایی بیشتر باشد، لنز باید بیشتر خم شود تا نور را به درستی متمرکز کند. این موضوع برای دوربینهای کوچک یا تلسکوپهای خانگی مشکلی ایجاد نمیکند، اما لنزهای نجومی باید بسیار بزرگ باشند تا نور کافی از کهکشانها و سیارات دوردست جمعآوری کنند. به همین دلیل تلسکوپهایی مانند هابل و جیمز وب از آینههای بزرگ و خمیده استفاده میکنند، چون آینهها سبکتر و نازکتر از لنزها هستند. اما حالا این لنز تخت جدید میتواند جایگزین مناسبی باشد.
🔹 این لنز جدید از نوع «لنزهای پراش چندسطحی» است و توسط پروفسور راجش منون و تیمش در آزمایشگاه نانوفناوری نوری دانشگاه یوتا توسعه یافته است. این لنز از حلقههای میکروسکوپی تشکیل شده که به دقت طراحی شدهاند تا تمام طولموجهای نور را همزمان متمرکز کنند و تصاویر واضح و رنگی بدون اعوجاج ایجاد کنند.
🔹 محققان این لنز را روی خورشید و ماه آزمایش کردند و نتایج نشان داد که این لنز میتواند تصاویر واضح و رنگی ثبت کند. این موفقیت گامی بزرگ به سوی ساخت سیستمهای تصویربرداری سبک و رنگی برای تلسکوپهای فضایی و ماهوارهها است.
❕ به زبان ساده، این لنز تخت مثل یک آینه تخت عمل میکند، اما برخلاف آینهها، میتواند نور را به درستی خم کند و رنگها را هم دقیق ثبت کند. این یعنی تلسکوپهای آینده میتوانند بسیار سبکتر و کوچکتر باشند، اما همچنان تصاویر واضح و رنگی از فضا ثبت کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #تلسکوپ #فضا #فناوری
🔹 دانشمندان دانشگاه یوتا موفق به ساخت اولین لنز تلسکوپ تخت شدهاند که میتواند هم رنگها را به درستی ثبت کند و هم نور کمنور ستارههای دوردست را تشخیص دهد. این لنز سبک و کمحجم میتواند تحول بزرگی در اکتشافات فضایی ایجاد کند و تلسکوپهای آینده را نازکتر، دقیقتر و کارآمدتر کند.
🔹 برای قرنها، تلسکوپها از لنزهای شیشهای خمیده استفاده میکردند تا نور را خم کنند و تصاویر کیهانی را واضحتر نشان دهند. اما این لنزهای سنتی یک مشکل بزرگ دارند: هرچه قدرتمندتر باشند، حجیمتر و سنگینتر میشوند. این محدودیت برای تلسکوپهای فضایی و ماهوارهها که وزن و اندازه در آنها بسیار مهم است، چالشبرانگیز بوده.
🔹 حالا، تیمی از مهندسان دانشگاه یوتا یک لنز تلسکوپ تخت ساختهاند که نه تنها رنگها را به درستی ثبت میکند، بلکه نور کمنور ستارههای دوردست را نیز تشخیص میدهد. این لنز نازک و سبک میتواند آینده اکتشافات فضایی را متحول کند و تلسکوپهای آینده را نازکتر، دقیقتر و کارآمدتر کند.
❕ لنزهای سنتی برای بزرگنمایی اجسام دور، نور را خم میکنند. هرچه بزرگنمایی بیشتر باشد، لنز باید بیشتر خم شود تا نور را به درستی متمرکز کند. این موضوع برای دوربینهای کوچک یا تلسکوپهای خانگی مشکلی ایجاد نمیکند، اما لنزهای نجومی باید بسیار بزرگ باشند تا نور کافی از کهکشانها و سیارات دوردست جمعآوری کنند. به همین دلیل تلسکوپهایی مانند هابل و جیمز وب از آینههای بزرگ و خمیده استفاده میکنند، چون آینهها سبکتر و نازکتر از لنزها هستند. اما حالا این لنز تخت جدید میتواند جایگزین مناسبی باشد.
🔹 این لنز جدید از نوع «لنزهای پراش چندسطحی» است و توسط پروفسور راجش منون و تیمش در آزمایشگاه نانوفناوری نوری دانشگاه یوتا توسعه یافته است. این لنز از حلقههای میکروسکوپی تشکیل شده که به دقت طراحی شدهاند تا تمام طولموجهای نور را همزمان متمرکز کنند و تصاویر واضح و رنگی بدون اعوجاج ایجاد کنند.
🔹 محققان این لنز را روی خورشید و ماه آزمایش کردند و نتایج نشان داد که این لنز میتواند تصاویر واضح و رنگی ثبت کند. این موفقیت گامی بزرگ به سوی ساخت سیستمهای تصویربرداری سبک و رنگی برای تلسکوپهای فضایی و ماهوارهها است.
❕ به زبان ساده، این لنز تخت مثل یک آینه تخت عمل میکند، اما برخلاف آینهها، میتواند نور را به درستی خم کند و رنگها را هم دقیق ثبت کند. این یعنی تلسکوپهای آینده میتوانند بسیار سبکتر و کوچکتر باشند، اما همچنان تصاویر واضح و رنگی از فضا ثبت کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #تلسکوپ #فضا #فناوری
The Daily Galaxy - Great Discoveries Channel
Breakthrough in Astronomy: First Flat Telescope Lens Captures Color and Distant Starlight
Scientists at the University of Utah have developed the first-ever flat telescope lens capable of capturing color while detecting faint starlight from distant celestial objects.
🔺 فیزیکدانی که به دنبال ساخت هوش مصنوعی با سواد علمی است
🔹 مایلز کرانمر، فیزیکدان و محقق هوش مصنوعی، در حال کار روی پروژهای است که هدف آن آموزش مدلهای یادگیری ماشین با استفاده از دادههای علمی پایه است. او امیدوار است که این کار سرعت کشفهای علمی را افزایش دهد. کرانمر معتقد است که هوش مصنوعی میتواند به دانشمندان کمک کند تا به پیشرفتهای بزرگی در علم دست یابند، اما چالشهای بزرگی نیز در این راه وجود دارد.
🔹 یکی از بزرگترین چالشهای یادگیری ماشین، ناتوانی آن در پیشبینیهای «خارج از توزیع» (out-of-distribution) است. این به معنای آن است که اگر دادههای جدیدی به مدل ارائه شود که شبیه به هیچکدام از دادههای آموزشی قبلی نباشد، مدل عملکرد ضعیفی خواهد داشت. این در حالی است که در علم سنتی، دانشمندان میتوانند با استفاده از قوانین فیزیکی و ریاضی، پیشبینیهای دقیقی حتی برای پدیدههای کاملاً جدید انجام دهند.
❕ به عنوان مثال، وقتی آلبرت اینشتین نظریه نسبیت عام را مطرح کرد، هیچکس تصوری از سیاهچالهها نداشت. اما معادلات او پیشبینی کردند که چنین پدیدهای باید وجود داشته باشد و سالها بعد شواهد تجربی این پیشبینی را تأیید کردند. این نوع استنتاج و پیشبینیهای خارج از توزیع، چیزی است که هوش مصنوعی فعلی قادر به انجام آن نیست.
🔹 کرانمر برای حل این مشکل، روی توسعه نرمافزاری به نام PySR کار کرده است. این نرمافزار از روشی به نام «رگرسیون نمادین» (symbolic regression) استفاده میکند که به مدلهای یادگیری ماشین اجازه میدهد معادلات ریاضی را از دادهها استخراج کنند. این معادلات نه تنها قابل تفسیر هستند، بلکه میتوانند پیشبینیهای بهتری برای دادههای خارج از توزیع ارائه دهند.
🔹 یکی دیگر از پروژههای کرانمر، توسعه مدلهای پایه علمی (scientific foundation models) است. این مدلها با استفاده از حجم عظیمی از دادههای علمی آموزش میبینند تا بتوانند در موقعیتهای جدید، پیشبینیهای معقولتری انجام دهند. به عنوان مثال، پروژه Polymathic AI با استفاده از دادههای نجومی و فیزیکی، مدلهایی را آموزش میدهد که میتوانند به دانشمندان در تحلیل دادههای کمحجم کمک کنند.
❕ کرانمر معتقد است که این مدلها میتوانند بسیاری از وظایف علمی را خودکار کنند، اما هدف او جایگزینی دانشمندان نیست. بلکه او میخواهد ابزارهایی ایجاد کند که به دانشمندان اجازه دهد در زمان کمتر، کارهای بیشتری انجام دهند. به گفته او، این ابزارها میتوانند تعریف جدیدی از نقش دانشمندان ایجاد کنند، درست همانطور که مدلهای زبانی مانند ChatGPT تعریف جدیدی از برنامهنویسی ارائه دادهاند.
🔹 در نهایت، کرانمر امیدوار است که این پیشرفتها به دانشمندان کمک کند تا درک بهتری از جهان به دست آورند. او میگوید: «درک جهان پایانی ندارد. ما به یادگیری بیشتر و بیشتر ادامه خواهیم داد.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#هوش_مصنوعی #یادگیری_ماشین #علم_داده #فیزیک
🔹 مایلز کرانمر، فیزیکدان و محقق هوش مصنوعی، در حال کار روی پروژهای است که هدف آن آموزش مدلهای یادگیری ماشین با استفاده از دادههای علمی پایه است. او امیدوار است که این کار سرعت کشفهای علمی را افزایش دهد. کرانمر معتقد است که هوش مصنوعی میتواند به دانشمندان کمک کند تا به پیشرفتهای بزرگی در علم دست یابند، اما چالشهای بزرگی نیز در این راه وجود دارد.
🔹 یکی از بزرگترین چالشهای یادگیری ماشین، ناتوانی آن در پیشبینیهای «خارج از توزیع» (out-of-distribution) است. این به معنای آن است که اگر دادههای جدیدی به مدل ارائه شود که شبیه به هیچکدام از دادههای آموزشی قبلی نباشد، مدل عملکرد ضعیفی خواهد داشت. این در حالی است که در علم سنتی، دانشمندان میتوانند با استفاده از قوانین فیزیکی و ریاضی، پیشبینیهای دقیقی حتی برای پدیدههای کاملاً جدید انجام دهند.
❕ به عنوان مثال، وقتی آلبرت اینشتین نظریه نسبیت عام را مطرح کرد، هیچکس تصوری از سیاهچالهها نداشت. اما معادلات او پیشبینی کردند که چنین پدیدهای باید وجود داشته باشد و سالها بعد شواهد تجربی این پیشبینی را تأیید کردند. این نوع استنتاج و پیشبینیهای خارج از توزیع، چیزی است که هوش مصنوعی فعلی قادر به انجام آن نیست.
🔹 کرانمر برای حل این مشکل، روی توسعه نرمافزاری به نام PySR کار کرده است. این نرمافزار از روشی به نام «رگرسیون نمادین» (symbolic regression) استفاده میکند که به مدلهای یادگیری ماشین اجازه میدهد معادلات ریاضی را از دادهها استخراج کنند. این معادلات نه تنها قابل تفسیر هستند، بلکه میتوانند پیشبینیهای بهتری برای دادههای خارج از توزیع ارائه دهند.
🔹 یکی دیگر از پروژههای کرانمر، توسعه مدلهای پایه علمی (scientific foundation models) است. این مدلها با استفاده از حجم عظیمی از دادههای علمی آموزش میبینند تا بتوانند در موقعیتهای جدید، پیشبینیهای معقولتری انجام دهند. به عنوان مثال، پروژه Polymathic AI با استفاده از دادههای نجومی و فیزیکی، مدلهایی را آموزش میدهد که میتوانند به دانشمندان در تحلیل دادههای کمحجم کمک کنند.
❕ کرانمر معتقد است که این مدلها میتوانند بسیاری از وظایف علمی را خودکار کنند، اما هدف او جایگزینی دانشمندان نیست. بلکه او میخواهد ابزارهایی ایجاد کند که به دانشمندان اجازه دهد در زمان کمتر، کارهای بیشتری انجام دهند. به گفته او، این ابزارها میتوانند تعریف جدیدی از نقش دانشمندان ایجاد کنند، درست همانطور که مدلهای زبانی مانند ChatGPT تعریف جدیدی از برنامهنویسی ارائه دادهاند.
🔹 در نهایت، کرانمر امیدوار است که این پیشرفتها به دانشمندان کمک کند تا درک بهتری از جهان به دست آورند. او میگوید: «درک جهان پایانی ندارد. ما به یادگیری بیشتر و بیشتر ادامه خواهیم داد.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#هوش_مصنوعی #یادگیری_ماشین #علم_داده #فیزیک
Quanta Magazine
The Physicist Working to Build Science-Literate AI
By training machine learning models with examples of basic science, Miles Cranmer hopes to push the pace of scientific discovery forward.
🔺 مغزهای پیر مشکل قندی دارند – و دانشمندان استنفورد ممکن است راهحلی پیدا کرده باشند
🔹 محققان دانشگاه استنفورد کشف کردهاند که نازک شدن لایهی قندی به نام گلیکوکالیکس در سلولهای سد خونی-مغزی با افزایش سن، باعث افزایش نفوذپذیری این سد، التهاب عصبی و کاهش شناختی میشود. آنها دریافتند که با بازگرداندن برخی قندهای کلیدی، میتوان یکپارچگی سد خونی-مغزی و عملکرد مغز را بهبود بخشید. این کشف میتواند راههای جدیدی برای درمان بیماریهای عصبی مانند آلزایمر باز کند.
🔹 گلیکوکالیکس لایهای از قندهای پیچیده است که مانند زرهی سلولها را میپوشاند. در مغزهای جوان، این لایه ضخیم و سالم است، اما با افزایش سن، این لایه نازک و تخریب میشود. این تغییرات باعث ضعیف شدن سد خونی-مغزی میشود و به مولکولهای مضر اجازه میدهد به مغز نفوذ کنند. این نفوذ میتواند باعث التهاب، کاهش شناختی و بیماریهای عصبی شود.
❕ سد خونی-مغزی مانند یک دروازهبان عمل میکند و از ورود مواد مضر به مغز جلوگیری میکند، در حالی که به مواد مغذی اجازه ورود میدهد. وقتی این سد ضعیف میشود، مغز در معرض خطر قرار میگیرد.
🔹 در این مطالعه، محققان با بازگرداندن قندهای کلیدی به نام موکینها به موشهای پیر، توانستند یکپارچگی سد خونی-مغزی را بهبود بخشند، التهاب عصبی را کاهش دهند و عملکرد شناختی را تقویت کنند. این یافتهها نشان میدهد که تنظیم قندها میتواند تأثیر بزرگی بر سلامت مغز داشته باشد.
🔹 کارولین برتوزی، برنده جایزه نوبل و استاد شیمی در استنفورد، میگوید: «این کشف مانند قدم گذاشتن به یک سیاره جدید است. ما برای اولین بار به این موضوع نگاه کردهایم و سعی داریم بفهمیم چه چیزی در حال رخ دادن است.»
❕ این تحقیق نه تنها به درک بهتر پیری مغز کمک میکند، بلکه میتواند راههای جدیدی برای درمان بیماریهای عصبی مانند آلزایمر باز کند. همچنین، این یافتهها ممکن است به دانشمندان کمک کند تا روشهای بهتری برای رساندن دارو به مغز پیدا کنند، که این موضوع برای درمان بیماریهایی مانند اماس و سرطان مغز بسیار مهم است.
🔹 سوفیا شی، محقق اصلی این مطالعه، میگوید: «من هیجانزدهام که اسرار گلیکوکالیکس در پیری مغز و بیماریهای عصبی را کشف کنم و ببینیم چگونه میتوانیم از پتانسیل آن برای بهبود سلامت مغز استفاده کنیم.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#عصبشناسی #پیری_مغز #سلامتی_مغز #علم_اعصاب #آلزایمر
🔹 محققان دانشگاه استنفورد کشف کردهاند که نازک شدن لایهی قندی به نام گلیکوکالیکس در سلولهای سد خونی-مغزی با افزایش سن، باعث افزایش نفوذپذیری این سد، التهاب عصبی و کاهش شناختی میشود. آنها دریافتند که با بازگرداندن برخی قندهای کلیدی، میتوان یکپارچگی سد خونی-مغزی و عملکرد مغز را بهبود بخشید. این کشف میتواند راههای جدیدی برای درمان بیماریهای عصبی مانند آلزایمر باز کند.
🔹 گلیکوکالیکس لایهای از قندهای پیچیده است که مانند زرهی سلولها را میپوشاند. در مغزهای جوان، این لایه ضخیم و سالم است، اما با افزایش سن، این لایه نازک و تخریب میشود. این تغییرات باعث ضعیف شدن سد خونی-مغزی میشود و به مولکولهای مضر اجازه میدهد به مغز نفوذ کنند. این نفوذ میتواند باعث التهاب، کاهش شناختی و بیماریهای عصبی شود.
❕ سد خونی-مغزی مانند یک دروازهبان عمل میکند و از ورود مواد مضر به مغز جلوگیری میکند، در حالی که به مواد مغذی اجازه ورود میدهد. وقتی این سد ضعیف میشود، مغز در معرض خطر قرار میگیرد.
🔹 در این مطالعه، محققان با بازگرداندن قندهای کلیدی به نام موکینها به موشهای پیر، توانستند یکپارچگی سد خونی-مغزی را بهبود بخشند، التهاب عصبی را کاهش دهند و عملکرد شناختی را تقویت کنند. این یافتهها نشان میدهد که تنظیم قندها میتواند تأثیر بزرگی بر سلامت مغز داشته باشد.
🔹 کارولین برتوزی، برنده جایزه نوبل و استاد شیمی در استنفورد، میگوید: «این کشف مانند قدم گذاشتن به یک سیاره جدید است. ما برای اولین بار به این موضوع نگاه کردهایم و سعی داریم بفهمیم چه چیزی در حال رخ دادن است.»
❕ این تحقیق نه تنها به درک بهتر پیری مغز کمک میکند، بلکه میتواند راههای جدیدی برای درمان بیماریهای عصبی مانند آلزایمر باز کند. همچنین، این یافتهها ممکن است به دانشمندان کمک کند تا روشهای بهتری برای رساندن دارو به مغز پیدا کنند، که این موضوع برای درمان بیماریهایی مانند اماس و سرطان مغز بسیار مهم است.
🔹 سوفیا شی، محقق اصلی این مطالعه، میگوید: «من هیجانزدهام که اسرار گلیکوکالیکس در پیری مغز و بیماریهای عصبی را کشف کنم و ببینیم چگونه میتوانیم از پتانسیل آن برای بهبود سلامت مغز استفاده کنیم.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#عصبشناسی #پیری_مغز #سلامتی_مغز #علم_اعصاب #آلزایمر
SciTechDaily
Aging Brains Have a Sugar Problem – And Stanford Scientists May Have Found a Fix
Aging depletes the brain’s protective sugar shield, weakening defenses and fueling cognitive decline, but restoring key sugars may reverse these effects. What if a critical piece of the puzzle of brain aging has been hiding in plain sight? While neuroscience…
🔺 فیزیکدانان به رکورد جدیدی در قدرت و جریان پرتوهای الکترونی دست یافتند
🔹 تیمی از فیزیکدانان در آزمایشگاه ملی شتابدهنده SLAC در کالیفرنیا موفق به تولید پرتوهای الکترونی با بالاترین جریان و بیشترین قدرت پیک تا به امروز شدند. این تیم نتایج کار خود را در مجله Physical Review Letters منتشر کرده است.
🔹 ایده اصلی این تحقیق ساده بود: فشردهسازی بیشترین مقدار بار الکتریکی در کوتاهترین زمان ممکن. محققان توانستند جریانی معادل ۱۰۰ کیلوآمپر را تنها در یک کوادریلیونم ثانیه تولید کنند. برای رسیدن به این هدف، آنها از شتابدهندهها استفاده کردند و الکترونها را تا ۹۹ درصد سرعت نور شتاب دادند.
❕ برای درک بهتر، تصور کنید الکترونها مثل ماشینهای مسابقهای هستند که دور یک پیست بیضیشکل میچرخند. وقتی به پیچ میرسند، باید سرعت خود را کم کنند تا بتوانند دور بزنند. اما محققان با استفاده از آهنرباها و امواج رادیویی، مسیر مستقیمتری برای الکترونها ایجاد کردند تا بتوانند با سرعت بیشتری دور بزنند. این کار باعث شد الکترونها به هم فشردهتر شوند و پرتوهای قدرتمندتری ایجاد کنند.
🔹 این پرتوهای الکترونی فوققدرتمند میتوانند در تحقیقات آینده برای بررسی فرآیندهای شیمیایی، تولید پلاسماهای جدید و حتی کشف رازهای فضای خالی استفاده شوند.
[منبع] [Paper] [Paper]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #پرتوالکترونی #کوانتوم #شتابدهنده
🔹 تیمی از فیزیکدانان در آزمایشگاه ملی شتابدهنده SLAC در کالیفرنیا موفق به تولید پرتوهای الکترونی با بالاترین جریان و بیشترین قدرت پیک تا به امروز شدند. این تیم نتایج کار خود را در مجله Physical Review Letters منتشر کرده است.
🔹 ایده اصلی این تحقیق ساده بود: فشردهسازی بیشترین مقدار بار الکتریکی در کوتاهترین زمان ممکن. محققان توانستند جریانی معادل ۱۰۰ کیلوآمپر را تنها در یک کوادریلیونم ثانیه تولید کنند. برای رسیدن به این هدف، آنها از شتابدهندهها استفاده کردند و الکترونها را تا ۹۹ درصد سرعت نور شتاب دادند.
❕ برای درک بهتر، تصور کنید الکترونها مثل ماشینهای مسابقهای هستند که دور یک پیست بیضیشکل میچرخند. وقتی به پیچ میرسند، باید سرعت خود را کم کنند تا بتوانند دور بزنند. اما محققان با استفاده از آهنرباها و امواج رادیویی، مسیر مستقیمتری برای الکترونها ایجاد کردند تا بتوانند با سرعت بیشتری دور بزنند. این کار باعث شد الکترونها به هم فشردهتر شوند و پرتوهای قدرتمندتری ایجاد کنند.
🔹 این پرتوهای الکترونی فوققدرتمند میتوانند در تحقیقات آینده برای بررسی فرآیندهای شیمیایی، تولید پلاسماهای جدید و حتی کشف رازهای فضای خالی استفاده شوند.
[منبع] [Paper] [Paper]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #پرتوالکترونی #کوانتوم #شتابدهنده
phys.org
Physicists achieve record-breaking electron beam power and current
A team of physicists at the SLAC National Accelerator Laboratory, in Menlo Park, California, generated the highest-current, highest-peak-power electron beams ever produced. The team has published their ...
🔺 ذوب یخهای قطب جنوب جریان قویترین اقیانوس جهان را کند میکند – و پیامدهای جهانی آن عمیق است
🔹 جریان اقیانوسی قطب جنوب، که به دور این قاره میچرخد، قویترین جریان اقیانوسی روی زمین است. این جریان پنج برابر قویتر از جریان گلف استریم و بیش از ۱۰۰ برابر قویتر از رودخانه آمازون است. این جریان بخشی از «نوار نقاله اقیانوسی جهانی» است که اقیانوسهای آرام، اطلس و هند را به هم وصل میکند و نقش مهمی در تنظیم آبوهوای زمین و انتقال آب، گرما و مواد مغذی در سراسر جهان دارد.
🔹 اما آب تازه و سرد ناشی از ذوب یخهای قطب جنوب، آب شور اقیانوس را رقیق میکند و این موضوع میتواند این جریان حیاتی را مختل کند. تحقیقات جدید نشان میدهد که با گرم شدن زمین، سرعت این جریان تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۰٪ کاهش خواهد یافت و این تغییر پیامدهای گستردهای برای زندگی روی زمین خواهد داشت.
❕ جریان اقیانوسی قطب جنوب کمک میکند تا آبهای گرم از قاره دور بمانند و از یخهای حساس محافظت کنند. همچنین مانند یک سد در برابر گونههای مهاجم عمل میکند و از ورود آنها به قاره جلوگیری میکند. علاوه بر این، این جریان نقش مهمی در تنظیم آبوهوای زمین دارد.
🔹 برخلاف جریانهای معروفتر مانند گلف استریم یا جریان کوروشیو، جریان اقیانوسی قطب جنوب کمتر شناخته شده است. دلیل این موضوع، موقعیت دورافتاده آن است که اندازهگیری مستقیم را دشوار میکند.
🔹 تحقیقات جدید با استفاده از مدلهای پیشرفته اقیانوسی و ابررایانهها نشان میدهد که ذوب یخهای قطب جنوب باعث میشود آب سرد و تازه به سمت شمال حرکت کند و ساختار چگالی اقیانوس را تغییر دهد. این تغییرات باعث میشوند سرعت جریان اقیانوسی قطب جنوب تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۰٪ کاهش یابد.
❕ کاهش سرعت این جریان پیامدهای جدی دارد. این جریان نقش کلیدی در اکوسیستم قطب جنوب دارد و آبهای غنی از مواد مغذی را در اطراف این قاره به گردش درمیآورد. کند شدن جریان میتواند تنوع زیستی را کاهش دهد و بهرهوری ماهیگیری را کم کند. همچنین ممکن است باعث ورود گونههای مهاجم به قطب جنوب شود و اکوسیستم محلی را مختل کند.
🔹 علاوه بر این، کند شدن جریان ممکن است اجازه دهد آبهای گرم بیشتر به سمت جنوب نفوذ کنند و ذوب یخهای قطب جنوب را تشدید کنند. این موضوع میتواند به افزایش سطح آب دریاها در سراسر جهان منجر شود. همچنین، کاهش سرعت جریان میتواند توانایی اقیانوس برای جذب گرمای اضافی و دیاکسید کربن را کاهش دهد و تنظیم آبوهوای زمین را دشوارتر کند.
🔹 با این حال، آینده هنوز مشخص نیست. اگر تلاشهای جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای افزایش یابد، میتوان از ذوب بیشتر یخهای قطب جنوب جلوگیری کرد. همچنین، انجام مطالعات بلندمدت در اقیانوس جنوبی برای نظارت دقیق بر این تغییرات ضروری است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#اقیانوسشناسی #تغییرات_آبوهوایی #قطب_جنوب #محیط_زیست #گرمایش_جهانی
🔹 جریان اقیانوسی قطب جنوب، که به دور این قاره میچرخد، قویترین جریان اقیانوسی روی زمین است. این جریان پنج برابر قویتر از جریان گلف استریم و بیش از ۱۰۰ برابر قویتر از رودخانه آمازون است. این جریان بخشی از «نوار نقاله اقیانوسی جهانی» است که اقیانوسهای آرام، اطلس و هند را به هم وصل میکند و نقش مهمی در تنظیم آبوهوای زمین و انتقال آب، گرما و مواد مغذی در سراسر جهان دارد.
🔹 اما آب تازه و سرد ناشی از ذوب یخهای قطب جنوب، آب شور اقیانوس را رقیق میکند و این موضوع میتواند این جریان حیاتی را مختل کند. تحقیقات جدید نشان میدهد که با گرم شدن زمین، سرعت این جریان تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۰٪ کاهش خواهد یافت و این تغییر پیامدهای گستردهای برای زندگی روی زمین خواهد داشت.
❕ جریان اقیانوسی قطب جنوب کمک میکند تا آبهای گرم از قاره دور بمانند و از یخهای حساس محافظت کنند. همچنین مانند یک سد در برابر گونههای مهاجم عمل میکند و از ورود آنها به قاره جلوگیری میکند. علاوه بر این، این جریان نقش مهمی در تنظیم آبوهوای زمین دارد.
🔹 برخلاف جریانهای معروفتر مانند گلف استریم یا جریان کوروشیو، جریان اقیانوسی قطب جنوب کمتر شناخته شده است. دلیل این موضوع، موقعیت دورافتاده آن است که اندازهگیری مستقیم را دشوار میکند.
🔹 تحقیقات جدید با استفاده از مدلهای پیشرفته اقیانوسی و ابررایانهها نشان میدهد که ذوب یخهای قطب جنوب باعث میشود آب سرد و تازه به سمت شمال حرکت کند و ساختار چگالی اقیانوس را تغییر دهد. این تغییرات باعث میشوند سرعت جریان اقیانوسی قطب جنوب تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۰٪ کاهش یابد.
❕ کاهش سرعت این جریان پیامدهای جدی دارد. این جریان نقش کلیدی در اکوسیستم قطب جنوب دارد و آبهای غنی از مواد مغذی را در اطراف این قاره به گردش درمیآورد. کند شدن جریان میتواند تنوع زیستی را کاهش دهد و بهرهوری ماهیگیری را کم کند. همچنین ممکن است باعث ورود گونههای مهاجم به قطب جنوب شود و اکوسیستم محلی را مختل کند.
🔹 علاوه بر این، کند شدن جریان ممکن است اجازه دهد آبهای گرم بیشتر به سمت جنوب نفوذ کنند و ذوب یخهای قطب جنوب را تشدید کنند. این موضوع میتواند به افزایش سطح آب دریاها در سراسر جهان منجر شود. همچنین، کاهش سرعت جریان میتواند توانایی اقیانوس برای جذب گرمای اضافی و دیاکسید کربن را کاهش دهد و تنظیم آبوهوای زمین را دشوارتر کند.
🔹 با این حال، آینده هنوز مشخص نیست. اگر تلاشهای جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای افزایش یابد، میتوان از ذوب بیشتر یخهای قطب جنوب جلوگیری کرد. همچنین، انجام مطالعات بلندمدت در اقیانوس جنوبی برای نظارت دقیق بر این تغییرات ضروری است.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#اقیانوسشناسی #تغییرات_آبوهوایی #قطب_جنوب #محیط_زیست #گرمایش_جهانی
The Conversation
Melting Antarctic ice will slow the world’s strongest ocean current – and the global consequences are profound
Part of the system that pumps water, heat and nutrients around the globe is at risk. Climate change could slow the Antarctic Circumpolar Current down 20% by 2050.
🔺 هلیوم «اولیه» از زمان تولد منظومه شمسی ممکن است در هسته زمین به دام افتاده باشد
🔹 تحقیقات جدید نشان میدهد که ممکن است مقادیر زیادی هلیوم اولیه در هسته جامد زمین به دام افتاده باشد. این هلیوم، که از ابر گاز و غبار اولیهای که منظومه شمسی را تشکیل داد به جا مانده، میتواند سرنخهای مهمی درباره زمان شکلگیری زمین و فرآیند تشکیل آن ارائه دهد.
❕ هلیوم-۳، نوع نادری از هلیوم، دارای دو پروتون و یک نوترون در هسته خود است. این عنصر برخلاف هلیوم-۴ (که محصول تجزیه عناصر رادیواکتیو است)، تقریباً به طور کامل از ابر اولیهای که منظومه شمسی را تشکیل داد، به جا مانده است. هر سال حدود ۲ کیلوگرم هلیوم-۳ از طریق شکافهای میان اقیانوسی و نقاط داغ آتشفشانی که به گوشته عمیق زمین متصل هستند، از زمین خارج میشود. اما اینکه چگونه این هلیوم برای میلیاردها سال در داخل زمین باقی مانده، یک راز طولانیمدت است.
🔹 دانشمندان قبلاً نظریهای مطرح کرده بودند که ممکن است این هلیوم اولیه در هسته زمین به دام افتاده باشد، جایی که از اختلالات بزرگ در امان است و فقط به آرامی به سطح زمین نفوذ میکند. اما هسته زمین عمدتاً از آهن تشکیل شده و هلیوم و آهن معمولاً با هم ترکیب نمیشوند.
🔹 در مطالعه جدید، محققان دانشگاه توکیو به سرپرستی «کی هیروسه» دریافتند که در دما و فشار بالایی که در هسته زمین وجود دارد، هلیوم و آهن میتوانند با هم ترکیب شوند. در واقع، آهن جامد در شرایط دما و فشار بالا میتواند تا ۳.۳٪ هلیوم را در خود نگه دارد.
❕ برای کشف این موضوع، محققان آهن و هلیوم را در دمای ۷۲۷ تا ۲۷۲۷ درجه سانتیگراد و فشار ۵۰,۰۰۰ تا ۵۵۰,۰۰۰ برابر فشار سطح زمین قرار دادند. سپس نمونهها را در دمای بسیار پایین (کریوژنیک) اندازهگیری کردند تا ساختار کریستالی آنها را بررسی کنند. این روش احتمال فرار هلیوم در حین اندازهگیری را کاهش داد.
🔹 اگرچه محققان در آزمایشهای خود از هلیوم-۴ استفاده کردند، اما انتظار میرود هلیوم-۳ نیز رفتار مشابهی داشته باشد. این یافتهها تأیید میکند که هلیوم میتواند برای مدت طولانی در هسته جامد داخلی زمین به دام بیفتد. با این حال، تنها ۴٪ از هسته زمین جامد است و تحقیقات بیشتری برای درک رفتار هلیوم در بخش مایع هسته لازم است.
🔹 درک چگونگی ورود هلیوم-۳ به هسته زمین در زمان تشکیل آن، برای تعیین زمان شکلگیری زمین بسیار مهم است. گازهای سبکی مانند هلیوم فقط برای چند میلیون سال در ابر گاز و غبار اولیه منظومه شمسی باقی ماندند. اگر زمین به آرامی شکل گرفته بود (مثلاً در ۱۰۰ میلیون سال)، هلیوم کمی میتوانست به اعماق زمین نفوذ کند. بنابراین، وجود مقادیر زیاد هلیوم-۳ در هسته زمین میتواند نشاندهنده شکلگیری سریع زمین باشد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#زمینشناسی #هسته_زمین #منظومه_شمسی #هلیوم #علوم_سیارهای
🔹 تحقیقات جدید نشان میدهد که ممکن است مقادیر زیادی هلیوم اولیه در هسته جامد زمین به دام افتاده باشد. این هلیوم، که از ابر گاز و غبار اولیهای که منظومه شمسی را تشکیل داد به جا مانده، میتواند سرنخهای مهمی درباره زمان شکلگیری زمین و فرآیند تشکیل آن ارائه دهد.
❕ هلیوم-۳، نوع نادری از هلیوم، دارای دو پروتون و یک نوترون در هسته خود است. این عنصر برخلاف هلیوم-۴ (که محصول تجزیه عناصر رادیواکتیو است)، تقریباً به طور کامل از ابر اولیهای که منظومه شمسی را تشکیل داد، به جا مانده است. هر سال حدود ۲ کیلوگرم هلیوم-۳ از طریق شکافهای میان اقیانوسی و نقاط داغ آتشفشانی که به گوشته عمیق زمین متصل هستند، از زمین خارج میشود. اما اینکه چگونه این هلیوم برای میلیاردها سال در داخل زمین باقی مانده، یک راز طولانیمدت است.
🔹 دانشمندان قبلاً نظریهای مطرح کرده بودند که ممکن است این هلیوم اولیه در هسته زمین به دام افتاده باشد، جایی که از اختلالات بزرگ در امان است و فقط به آرامی به سطح زمین نفوذ میکند. اما هسته زمین عمدتاً از آهن تشکیل شده و هلیوم و آهن معمولاً با هم ترکیب نمیشوند.
🔹 در مطالعه جدید، محققان دانشگاه توکیو به سرپرستی «کی هیروسه» دریافتند که در دما و فشار بالایی که در هسته زمین وجود دارد، هلیوم و آهن میتوانند با هم ترکیب شوند. در واقع، آهن جامد در شرایط دما و فشار بالا میتواند تا ۳.۳٪ هلیوم را در خود نگه دارد.
❕ برای کشف این موضوع، محققان آهن و هلیوم را در دمای ۷۲۷ تا ۲۷۲۷ درجه سانتیگراد و فشار ۵۰,۰۰۰ تا ۵۵۰,۰۰۰ برابر فشار سطح زمین قرار دادند. سپس نمونهها را در دمای بسیار پایین (کریوژنیک) اندازهگیری کردند تا ساختار کریستالی آنها را بررسی کنند. این روش احتمال فرار هلیوم در حین اندازهگیری را کاهش داد.
🔹 اگرچه محققان در آزمایشهای خود از هلیوم-۴ استفاده کردند، اما انتظار میرود هلیوم-۳ نیز رفتار مشابهی داشته باشد. این یافتهها تأیید میکند که هلیوم میتواند برای مدت طولانی در هسته جامد داخلی زمین به دام بیفتد. با این حال، تنها ۴٪ از هسته زمین جامد است و تحقیقات بیشتری برای درک رفتار هلیوم در بخش مایع هسته لازم است.
🔹 درک چگونگی ورود هلیوم-۳ به هسته زمین در زمان تشکیل آن، برای تعیین زمان شکلگیری زمین بسیار مهم است. گازهای سبکی مانند هلیوم فقط برای چند میلیون سال در ابر گاز و غبار اولیه منظومه شمسی باقی ماندند. اگر زمین به آرامی شکل گرفته بود (مثلاً در ۱۰۰ میلیون سال)، هلیوم کمی میتوانست به اعماق زمین نفوذ کند. بنابراین، وجود مقادیر زیاد هلیوم-۳ در هسته زمین میتواند نشاندهنده شکلگیری سریع زمین باشد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#زمینشناسی #هسته_زمین #منظومه_شمسی #هلیوم #علوم_سیارهای
livescience.com
'Primordial' helium from the birth of the solar system may be stuck in Earth's core
The discovery that helium and iron can mix at the temperatures and pressures found at the center of Earth could settle a long-standing debate over how our planet formed.
🔺 موشهای پشمالوی مهندسیشده برای ایجاد فیلهای ماموتمانند
🔹 یک شرکت آمریکایی به نام «کولوسال بیوساینس» اعلام کرده که موشهایی با ویژگیهای ماموتمانند ایجاد کرده است. هدف نهایی این شرکت، مهندسی فیلهایی با ویژگیهای ماموت است که بتوانند به جلوگیری از ذوب شدن خاکهای منجمد قطبی (پِرمافراست) کمک کنند. این خاکها با ذوب شدن، گازهای گلخانهای مانند دیاکسید کربن آزاد میکنند که یکی از عوامل اصلی گرمایش جهانی است.
🔹 این موشها با تغییر هشت ژن، پشمالوتر شدهاند: هفت ژن مرتبط با رشد مو و یک ژن ماموت برای افزایش چربی بدن. با این حال، هنوز اثری از افزایش چربی بدن در موشها دیده نشده است. شرکت کولوسال ادعا میکند که این موشها گامی مهم به سوی ایجاد فیلهای مقاوم در برابر سرما هستند که بتوانند در توندرای قطبی زندگی کنند و با چرای خود، رشد علفها را افزایش داده و از آزاد شدن دیاکسید کربن جلوگیری کنند.
❕ این پروژه با انتقادات زیادی روبرو شده است. برخی دانشمندان معتقدند که تبدیل موشهای پشمالو به فیلهای مقاوم در برابر سرما در پنج سال، غیرواقعبینانه است. همچنین نگرانیهایی درباره اخلاقی بودن این کار و احتمال ایجاد ناهنجاریهای ژنتیکی در فیلها وجود دارد. برخی نیز این پروژه را یک اقدام تبلیغاتی میدانند.
🔹 با این حال، شرکت کولوسال ادعا میکند که این موشها ابزاری برای آزمایش تغییرات ژنتیکی هستند و قبل از اعمال این تغییرات روی فیلها، باید از ایمن و مؤثر بودن آنها اطمینان حاصل شود. این شرکت همچنین برنامههایی برای احیای گونههای منقرضشده مانند دودو و ببر تاسمانی دارد و معتقد است که این کار میتواند به بازگرداندن تنوع زیستی و بهبود محیط زیست کمک کند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ژنتیک #محیط_زیست #مهندسی_ژنتیک
🔹 یک شرکت آمریکایی به نام «کولوسال بیوساینس» اعلام کرده که موشهایی با ویژگیهای ماموتمانند ایجاد کرده است. هدف نهایی این شرکت، مهندسی فیلهایی با ویژگیهای ماموت است که بتوانند به جلوگیری از ذوب شدن خاکهای منجمد قطبی (پِرمافراست) کمک کنند. این خاکها با ذوب شدن، گازهای گلخانهای مانند دیاکسید کربن آزاد میکنند که یکی از عوامل اصلی گرمایش جهانی است.
🔹 این موشها با تغییر هشت ژن، پشمالوتر شدهاند: هفت ژن مرتبط با رشد مو و یک ژن ماموت برای افزایش چربی بدن. با این حال، هنوز اثری از افزایش چربی بدن در موشها دیده نشده است. شرکت کولوسال ادعا میکند که این موشها گامی مهم به سوی ایجاد فیلهای مقاوم در برابر سرما هستند که بتوانند در توندرای قطبی زندگی کنند و با چرای خود، رشد علفها را افزایش داده و از آزاد شدن دیاکسید کربن جلوگیری کنند.
❕ این پروژه با انتقادات زیادی روبرو شده است. برخی دانشمندان معتقدند که تبدیل موشهای پشمالو به فیلهای مقاوم در برابر سرما در پنج سال، غیرواقعبینانه است. همچنین نگرانیهایی درباره اخلاقی بودن این کار و احتمال ایجاد ناهنجاریهای ژنتیکی در فیلها وجود دارد. برخی نیز این پروژه را یک اقدام تبلیغاتی میدانند.
🔹 با این حال، شرکت کولوسال ادعا میکند که این موشها ابزاری برای آزمایش تغییرات ژنتیکی هستند و قبل از اعمال این تغییرات روی فیلها، باید از ایمن و مؤثر بودن آنها اطمینان حاصل شود. این شرکت همچنین برنامههایی برای احیای گونههای منقرضشده مانند دودو و ببر تاسمانی دارد و معتقد است که این کار میتواند به بازگرداندن تنوع زیستی و بهبود محیط زیست کمک کند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ژنتیک #محیط_زیست #مهندسی_ژنتیک
Bbc
Woolly mice designed to engineer mammoth-like elephants
Experiments on mice could see hairy, genetically modified elephants living in the Arctic, a US company claims.
تازههای علمی
🔺 فضاپیمای Blue Ghost مدار خود را کاهش داد تا به سطح ماه نزدیکتر شود 🔹فضاپیمای Blue Ghost متعلق به شرکت Firefly Aerospace، که بخشی از مأموریت «سواران روح در آسمان (Ghost Riders in the Sky)» است، پس از ورود به مدار ماه، با انجام یک مانور موفق شد مدار خود…
🔺 طلوع خورشید روی ماه! فرودگر خصوصی Blue Ghost تصویری شگفتانگیز پس از فرود تاریخی روی ماه ثبت کرد
🔹 این تصویر که توسط Firefly در پلتفرم X منتشر شده، طلوع خورشید را بهطور چشمگیری نشان میدهد که در تضاد با سایههای دهانههای ماه قرار گرفته است. این شرکت اعلام کرد که بسیاری از ۱۰ محموله علمی ناسا که روی این فرودگر نصب شدهاند، فعالیت خود را آغاز کردهاند و به مدت دو هفته و حتی در طول شب ماه به کار خود ادامه خواهند داد. این ابزارها به مطالعه ترکیب، زمینشناسی، جریان گرمایی و آبوهوای فضایی ماه کمک میکنند.
🔹 جیسون کیم، مدیرعامل Firefly، در بیانیهای گفت: «ما بهطور واقعی و نمادین روی ماه هستیم. این تیم جسور و مقاوم ثابت کرده که قادر به ارائه دسترسی قابل اعتماد و مقرونبهصرفه به ماه هستیم و اینجا متوقف نخواهیم شد. با مأموریتهای سالانه به ماه، Firefly راه را برای حضور پایدار در ماه هموار میکند.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ماه #ناسا #فناوری_فضایی #آرتمیس
🔹 این تصویر که توسط Firefly در پلتفرم X منتشر شده، طلوع خورشید را بهطور چشمگیری نشان میدهد که در تضاد با سایههای دهانههای ماه قرار گرفته است. این شرکت اعلام کرد که بسیاری از ۱۰ محموله علمی ناسا که روی این فرودگر نصب شدهاند، فعالیت خود را آغاز کردهاند و به مدت دو هفته و حتی در طول شب ماه به کار خود ادامه خواهند داد. این ابزارها به مطالعه ترکیب، زمینشناسی، جریان گرمایی و آبوهوای فضایی ماه کمک میکنند.
🔹 جیسون کیم، مدیرعامل Firefly، در بیانیهای گفت: «ما بهطور واقعی و نمادین روی ماه هستیم. این تیم جسور و مقاوم ثابت کرده که قادر به ارائه دسترسی قابل اعتماد و مقرونبهصرفه به ماه هستیم و اینجا متوقف نخواهیم شد. با مأموریتهای سالانه به ماه، Firefly راه را برای حضور پایدار در ماه هموار میکند.»
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ماه #ناسا #فناوری_فضایی #آرتمیس
🔺 دوزیستان باستانی چگونه از بزرگترین انقراض زمین جان سالم به در بردند؟
🔹 بر اساس تحقیقات دانشگاه بریستول، دوزیستان باستانی که اجداد قورباغهها و سمندرهای امروزی بودند، توانستند از بزرگترین انقراض جمعی تاریخ زمین جان سالم به در ببرند. این موجودات با تغذیه از طعمههای آبشیرین که از دست شکارچیان خشکی در امان بودند، توانستند در محیطهای آبی به حیات خود ادامه دهند. این مطالعه که در مجله Royal Society Open Science منتشر شده، نشان میدهد که موفقیت این دوزیستان به دلیل توانایی آنها در تغذیه از انواع طعمهها و سازگاری با تغییرات محیطی بوده است.
❕ انقراض جمعی پایان پرمین، حدود ۲۵۲ میلیون سال پیش، بزرگترین رویداد انقراض در تاریخ زمین بود که طی آن حدود ۹۰٪ از گونههای جانوری منقرض شدند. پس از این رویداد، دوزیستانی به نام «تمنوسپوندیلها» توانستند در دوره تریاس به حیات خود ادامه دهند. این موجودات که بیشتر در آب زندگی میکردند، با تغذیه از ماهیها و دیگر طعمههای آبشیرین، از شرایط سخت محیطی جان سالم به در بردند.
🔹 محققان با بررسی فسیلهای ۱۰۰ تمنوسپوندیل از سراسر جهان، دریافتند که این دوزیستان در طول دوره تریاس تغییرات زیادی نکردند و اندازه بدن و نوع تغذیه آنها تقریباً ثابت ماند. برخی از آنها کوچک و حشرهخوار بودند، در حالی که برخی دیگر بزرگتر و ماهیخوار بودند. نکته جالب این بود که تنوع اندازه بدن و نوع تغذیه این دوزیستان حدود ۵ میلیون سال پس از انقراض افزایش یافت و سپس کاهش پیدا کرد.
❕ در اوایل دوره تریاس، فعالیتهای آتشفشانی باعث گرمایش جهانی، کاهش اکسیژن هوا، بارانهای اسیدی و آتشسوزیهای گسترده شد. این شرایط به حدی سخت بود که مناطق گرمسیری تقریباً خالی از حیات شدند. با این حال، تمنوسپوندیلها توانستند از این مناطق عبور کنند و در مناطق معتدلتر به حیات خود ادامه دهند. احتمالاً آنها در دورههای خنکتر از مناطق گرمسیری عبور کرده و در آبهای کمعمق پنهان میشدند.
🔹 با این حال، موفقیت اولیه تمنوسپوندیلها در اوایل تریاس ادامه پیدا نکرد. با ظهور دایناسورها و پستانداران در میانه دوره تریاس، این دوزیستان به تدریج کاهش یافتند و در نهایت منقرض شدند. محققان معتقدند که این موجودات با نیاز غذایی کم و توانایی تغذیه از انواع طعمهها توانستند از شرایط سخت جان سالم به در ببرند، اما نتوانستند با رقبای جدید خود مقابله کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#انقراض_جمعی #دوزیستان #فرگشت #تکامل #زیستشناسی #فسیلشناسی
🔹 بر اساس تحقیقات دانشگاه بریستول، دوزیستان باستانی که اجداد قورباغهها و سمندرهای امروزی بودند، توانستند از بزرگترین انقراض جمعی تاریخ زمین جان سالم به در ببرند. این موجودات با تغذیه از طعمههای آبشیرین که از دست شکارچیان خشکی در امان بودند، توانستند در محیطهای آبی به حیات خود ادامه دهند. این مطالعه که در مجله Royal Society Open Science منتشر شده، نشان میدهد که موفقیت این دوزیستان به دلیل توانایی آنها در تغذیه از انواع طعمهها و سازگاری با تغییرات محیطی بوده است.
❕ انقراض جمعی پایان پرمین، حدود ۲۵۲ میلیون سال پیش، بزرگترین رویداد انقراض در تاریخ زمین بود که طی آن حدود ۹۰٪ از گونههای جانوری منقرض شدند. پس از این رویداد، دوزیستانی به نام «تمنوسپوندیلها» توانستند در دوره تریاس به حیات خود ادامه دهند. این موجودات که بیشتر در آب زندگی میکردند، با تغذیه از ماهیها و دیگر طعمههای آبشیرین، از شرایط سخت محیطی جان سالم به در بردند.
🔹 محققان با بررسی فسیلهای ۱۰۰ تمنوسپوندیل از سراسر جهان، دریافتند که این دوزیستان در طول دوره تریاس تغییرات زیادی نکردند و اندازه بدن و نوع تغذیه آنها تقریباً ثابت ماند. برخی از آنها کوچک و حشرهخوار بودند، در حالی که برخی دیگر بزرگتر و ماهیخوار بودند. نکته جالب این بود که تنوع اندازه بدن و نوع تغذیه این دوزیستان حدود ۵ میلیون سال پس از انقراض افزایش یافت و سپس کاهش پیدا کرد.
❕ در اوایل دوره تریاس، فعالیتهای آتشفشانی باعث گرمایش جهانی، کاهش اکسیژن هوا، بارانهای اسیدی و آتشسوزیهای گسترده شد. این شرایط به حدی سخت بود که مناطق گرمسیری تقریباً خالی از حیات شدند. با این حال، تمنوسپوندیلها توانستند از این مناطق عبور کنند و در مناطق معتدلتر به حیات خود ادامه دهند. احتمالاً آنها در دورههای خنکتر از مناطق گرمسیری عبور کرده و در آبهای کمعمق پنهان میشدند.
🔹 با این حال، موفقیت اولیه تمنوسپوندیلها در اوایل تریاس ادامه پیدا نکرد. با ظهور دایناسورها و پستانداران در میانه دوره تریاس، این دوزیستان به تدریج کاهش یافتند و در نهایت منقرض شدند. محققان معتقدند که این موجودات با نیاز غذایی کم و توانایی تغذیه از انواع طعمهها توانستند از شرایط سخت جان سالم به در ببرند، اما نتوانستند با رقبای جدید خود مقابله کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#انقراض_جمعی #دوزیستان #فرگشت #تکامل #زیستشناسی #فسیلشناسی
phys.org
Ancient amphibians bounced back from Earth's greatest mass extinction by exploiting freshwater prey, study suggests
Ancient frog relatives survived the aftermath of the largest mass extinction of species by feeding on freshwater prey that evaded terrestrial predators, University of Bristol academics have found.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔺 فیلم نادر از نحوه استفاده نهنگهای شاخدار (ناروال) از شاخهایشان
🔹 مطالعه جدید نشان میدهد ناروالها از شاخهای بلند خود برای شکار، بازی و کاوش محیط استفاده میکنند. محققان با پهپادها رفتارهای مختلفی مانند ضربه زدن به ماهیها و تعاملات اجتماعی را ثبت کردند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#حیات_وحش
🔹 مطالعه جدید نشان میدهد ناروالها از شاخهای بلند خود برای شکار، بازی و کاوش محیط استفاده میکنند. محققان با پهپادها رفتارهای مختلفی مانند ضربه زدن به ماهیها و تعاملات اجتماعی را ثبت کردند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#حیات_وحش
🔺 تلسکوپهای رادیویی اشیاء دایرهای کمنور جدیدی در آسمان کشف کردند
🔹 ستارهشناسان با استفاده از تلسکوپهای رادیویی جدید مانند ASKAP در استرالیا و MeerKAT در آفریقای جنوبی، موفق به کشف اشیاء کیهانی کمنوری شدهاند که قبلاً هرگز دیده نشده بودند. این تلسکوپها با حساسیت بالا، دنیای جدیدی از اشیاء با «روشنایی سطحی کم» را به ما نشان میدهند.
🔹 یکی از برنامههای اصلی ASKAP به نام EMU (نقشه فرگشتی جهان) در حال نقشهبرداری از کل آسمان نیمکره جنوبی با حساسیت بیسابقه است. این برنامه تاکنون اشیاء جالبی مانند بقایای ابرنواخترها، ستارههای ولف-رایه (Wolf-Rayet) و کهکشانهای حلقهای رادیویی را کشف کرده است.
❕ ستارههای ولف-رایه ستارههای بزرگی هستند که در مراحل پایانی عمر خود به سر میبرند. این ستارهها لایههای بیرونی خود را به فضا پرتاب میکنند و ساختارهای دایرهای زیبایی به نام سحابی ایجاد میکنند. بقایای ابرنواخترها نیز زمانی تشکیل میشوند که یک ستاره بزرگ منفجر شده و مواد آن به صورت کرهای در فضا پخش میشود.
🔹 یکی از کشفیات جالب، شیئی به نام Teleios است که شکل دایرهای تقریباً کامل دارد و نشان میدهد که این شیء تحت تأثیر محیط اطراف خود قرار نگرفته است. این کشف به دانشمندان کمک میکند تا در مورد انفجارهای ابرنواختری اطلاعات بیشتری کسب کنند.
🔹 تلسکوپهای رادیویی همچنین موفق به کشف کهکشانهای حلقهای رادیویی شدهاند که در نور مرئی به صورت دیسکهای ساده دیده میشوند، اما در امواج رادیویی حلقههایی با مرکز خالی هستند. این پدیده ممکن است به دلیل انفجارهای متعدد ابرنواخترها در مرکز کهکشان باشد.
❕ تلسکوپهای رادیویی مانند ASKAP و MeerKAT تنها آغاز راه هستند. پروژه بینالمللی Square Kilometre Array (SKA) در آینده توانایی ستارهشناسان را برای کشف اسرار جهان افزایش خواهد داد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #تلسکوپ_رادیویی #کیهانشناسی
🔹 ستارهشناسان با استفاده از تلسکوپهای رادیویی جدید مانند ASKAP در استرالیا و MeerKAT در آفریقای جنوبی، موفق به کشف اشیاء کیهانی کمنوری شدهاند که قبلاً هرگز دیده نشده بودند. این تلسکوپها با حساسیت بالا، دنیای جدیدی از اشیاء با «روشنایی سطحی کم» را به ما نشان میدهند.
🔹 یکی از برنامههای اصلی ASKAP به نام EMU (نقشه فرگشتی جهان) در حال نقشهبرداری از کل آسمان نیمکره جنوبی با حساسیت بیسابقه است. این برنامه تاکنون اشیاء جالبی مانند بقایای ابرنواخترها، ستارههای ولف-رایه (Wolf-Rayet) و کهکشانهای حلقهای رادیویی را کشف کرده است.
❕ ستارههای ولف-رایه ستارههای بزرگی هستند که در مراحل پایانی عمر خود به سر میبرند. این ستارهها لایههای بیرونی خود را به فضا پرتاب میکنند و ساختارهای دایرهای زیبایی به نام سحابی ایجاد میکنند. بقایای ابرنواخترها نیز زمانی تشکیل میشوند که یک ستاره بزرگ منفجر شده و مواد آن به صورت کرهای در فضا پخش میشود.
🔹 یکی از کشفیات جالب، شیئی به نام Teleios است که شکل دایرهای تقریباً کامل دارد و نشان میدهد که این شیء تحت تأثیر محیط اطراف خود قرار نگرفته است. این کشف به دانشمندان کمک میکند تا در مورد انفجارهای ابرنواختری اطلاعات بیشتری کسب کنند.
🔹 تلسکوپهای رادیویی همچنین موفق به کشف کهکشانهای حلقهای رادیویی شدهاند که در نور مرئی به صورت دیسکهای ساده دیده میشوند، اما در امواج رادیویی حلقههایی با مرکز خالی هستند. این پدیده ممکن است به دلیل انفجارهای متعدد ابرنواخترها در مرکز کهکشان باشد.
❕ تلسکوپهای رادیویی مانند ASKAP و MeerKAT تنها آغاز راه هستند. پروژه بینالمللی Square Kilometre Array (SKA) در آینده توانایی ستارهشناسان را برای کشف اسرار جهان افزایش خواهد داد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #تلسکوپ_رادیویی #کیهانشناسی
ScienceAlert
Radio Telescopes Are Revealing a Trove of Faint Circular Objects in The Sky
Near-perfect circles in our messy Universe.
تازههای علمی
🔺 فیلم نادر از نحوه استفاده نهنگهای شاخدار (ناروال) از شاخهایشان 🔹 مطالعه جدید نشان میدهد ناروالها از شاخهای بلند خود برای شکار، بازی و کاوش محیط استفاده میکنند. محققان با پهپادها رفتارهای مختلفی مانند ضربه زدن به ماهیها و تعاملات اجتماعی را ثبت کردند.…
❕ محققان از پهپادها برای فیلمبرداری از ناروالها در طبیعت استفاده کردند و برای اولین بار موفق شدند رفتارهای مختلف این نهنگها را با شاخهایشان ثبت کنند. آنها ۱۷ رفتار متمایز را مشاهده کردند که بسیاری از آنها شامل تعامل با ماهیهای اطراف بود. در برخی موارد، ناروالها از شاخهای خود برای تأثیرگذاری بر رفتار ماهیها استفاده میکردند، مثلاً آنها را به آرامی فشار میدادند، میچرخاندند یا از مسیر خود منحرف میکردند. جالب اینجاست که این رفتارها با هدف خوردن ماهیها نبود، بلکه به نظر میرسید ناروالها در حال بازی و کاوش محیط اطراف خود بودند.
🔹 اما وقتی زمان شکار فرا میرسید، ناروالها از شاخهای خود برای ضربه زدن به ماهیها استفاده میکردند. این ضربات سریع و قدرتمند باعث میشد ماهیها گیج شده یا حتی کشته شوند. گاهی اوقات نیز ناروالها از شاخهای خود برای دور کردن دزدان غذا مانند مرغهای دریایی استفاده میکردند.
❕ شاخهای ناروالها نه تنها بلند، بلکه بسیار چابک و سریع هستند. محققان مشاهده کردند که این نهنگها هنگام تعقیب ماهیها با نوک شاخهای خود، حرکات سریع و دقیقی انجام میدهند. برای مثال، آنها میتوانستند در کمتر از سه ثانیه چرخشهایی تا ۳۶۰ درجه انجام دهند و ماهیها را با دقت شکار کنند.
🔹 علاوه بر این، ناروالها رفتارهای اجتماعی جالبی نیز از خود نشان دادند. در برخی موارد، یک ناروال سعی میکرد دسترسی ناروال دیگر به یک ماهی را مسدود کند، در حالی که برخی تعاملات دیگر ممکن بود جنبه ارتباطی یا حتی دوستانه داشته باشد. محققان معتقدند که این تعاملات اجتماعی میتواند به ناروالها کمک کند تا با تغییرات آبوهوایی در قطب شمال سازگار شوند.
🆔 @Science_Focus
🔹 اما وقتی زمان شکار فرا میرسید، ناروالها از شاخهای خود برای ضربه زدن به ماهیها استفاده میکردند. این ضربات سریع و قدرتمند باعث میشد ماهیها گیج شده یا حتی کشته شوند. گاهی اوقات نیز ناروالها از شاخهای خود برای دور کردن دزدان غذا مانند مرغهای دریایی استفاده میکردند.
❕ شاخهای ناروالها نه تنها بلند، بلکه بسیار چابک و سریع هستند. محققان مشاهده کردند که این نهنگها هنگام تعقیب ماهیها با نوک شاخهای خود، حرکات سریع و دقیقی انجام میدهند. برای مثال، آنها میتوانستند در کمتر از سه ثانیه چرخشهایی تا ۳۶۰ درجه انجام دهند و ماهیها را با دقت شکار کنند.
🔹 علاوه بر این، ناروالها رفتارهای اجتماعی جالبی نیز از خود نشان دادند. در برخی موارد، یک ناروال سعی میکرد دسترسی ناروال دیگر به یک ماهی را مسدود کند، در حالی که برخی تعاملات دیگر ممکن بود جنبه ارتباطی یا حتی دوستانه داشته باشد. محققان معتقدند که این تعاملات اجتماعی میتواند به ناروالها کمک کند تا با تغییرات آبوهوایی در قطب شمال سازگار شوند.
🆔 @Science_Focus
🔺 دانشمندان برای اولین بار نور را به یک فوق جامد تبدیل کردند که مانند مایع جریان مییابد
🔹 محققان موفق شدند برای اولین بار نور را به یک «فوق جامد» (supersolid) تبدیل کنند. این دستاورد بزرگ، نقطه عطفی در فیزیک ماده چگال محسوب میشود. جامدهای فوقالعاده موادی هستند که هم ویژگیهای جامد را دارند (مثل ساختار کریستالی) و هم مانند مایعات بدون اصطکاک (ویسکوزیته صفر) جریان مییابند. این مواد عمدتاً در دنیای کوانتومی وجود دارند و تا پیش از این فقط در آزمایشهایی با اتمهای سردشده تا دمای بسیار پایین ایجاد شده بودند.
🔹 در این آزمایش، محققان به جای استفاده از اتمهای سرد، از یک نیمههادی به نام آلومینیوم گالیم آرسناید استفاده کردند. آنها با تاباندن لیزر به این نیمههادی که دارای الگوهای خاصی بود، ذرات هیبریدی به نام پولاریتونها را ایجاد کردند. این ذرات ترکیبی از نور و ماده هستند و توانستند به حالت فوق جامد تبدیل شوند.
❕ برای درک بهتر، تصور کنید که نور را میتوان به چیزی شبیه یخ تبدیل کرد، اما این یخ به جای اینکه سفت و بیحرکت باشد، میتواند مثل آب جریان پیدا کند! این پدیده عجیب و غریب به دلیل قوانین عجیب دنیای کوانتوم ممکن شده است.
🔹 این تحقیق نه تنها به درک بهتر حالتهای جدید ماده کمک میکند، بلکه میتواند کاربردهای عملی در فناوریهای کوانتومی داشته باشد. محققان امیدوارند با ادامه تحقیقات، بتوانند از این مواد برای ساخت دستگاههای کوانتومی پیشرفته استفاده کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_کوانتوم #ماده_چگال #فناوری_کوانتومی
🔹 محققان موفق شدند برای اولین بار نور را به یک «فوق جامد» (supersolid) تبدیل کنند. این دستاورد بزرگ، نقطه عطفی در فیزیک ماده چگال محسوب میشود. جامدهای فوقالعاده موادی هستند که هم ویژگیهای جامد را دارند (مثل ساختار کریستالی) و هم مانند مایعات بدون اصطکاک (ویسکوزیته صفر) جریان مییابند. این مواد عمدتاً در دنیای کوانتومی وجود دارند و تا پیش از این فقط در آزمایشهایی با اتمهای سردشده تا دمای بسیار پایین ایجاد شده بودند.
🔹 در این آزمایش، محققان به جای استفاده از اتمهای سرد، از یک نیمههادی به نام آلومینیوم گالیم آرسناید استفاده کردند. آنها با تاباندن لیزر به این نیمههادی که دارای الگوهای خاصی بود، ذرات هیبریدی به نام پولاریتونها را ایجاد کردند. این ذرات ترکیبی از نور و ماده هستند و توانستند به حالت فوق جامد تبدیل شوند.
❕ برای درک بهتر، تصور کنید که نور را میتوان به چیزی شبیه یخ تبدیل کرد، اما این یخ به جای اینکه سفت و بیحرکت باشد، میتواند مثل آب جریان پیدا کند! این پدیده عجیب و غریب به دلیل قوانین عجیب دنیای کوانتوم ممکن شده است.
🔹 این تحقیق نه تنها به درک بهتر حالتهای جدید ماده کمک میکند، بلکه میتواند کاربردهای عملی در فناوریهای کوانتومی داشته باشد. محققان امیدوارند با ادامه تحقیقات، بتوانند از این مواد برای ساخت دستگاههای کوانتومی پیشرفته استفاده کنند.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_کوانتوم #ماده_چگال #فناوری_کوانتومی
Interesting Engineering
In a 1st, scientists turn light into a supersolid that flows like liquid
Scientists have turned light into a supersolid for the first time, merging properties of solids and fluids in a quantum breakthrough.
🔺 اریک اشمیت: پروژهی منهتن برای هوش مصنوعی عمومی (AGI) ایدهی خوبی نیست
🔹 اریک اشمیت، مدیرعامل سابق گوگل، به همراه الکساندر وانگ، مدیرعامل شرکت Scale AI، و دن هندریکس، مدیر مرکز ایمنی هوش مصنوعی، در یک مقاله اعلام کردند که ایالات متحده نباید برای توسعهی هوش مصنوعی عمومی (AGI) - هوش مصنوعی با قابلیتهای فرابشری - به سبک «پروژهی منهتن» اقدام کند. این مقاله با عنوان «استراتژی ابرهوش» هشدار میدهد که تلاش تهاجمی آمریکا برای کنترل انحصاری سیستمهای هوش مصنوعی فوقهوشمند ممکن است باعث واکنش شدید چین، از جمله حملات سایبری، شود و روابط بینالمللی را بیثبات کند.
🔹 نویسندگان این مقاله استدلال میکنند که رقابت برای دستیابی به AGI میتواند به جای ایجاد امنیت، تنشهای جهانی را افزایش دهد. آنها مفهوم جدیدی به نام «اختلال متقابل تضمینشده در هوش مصنوعی» (MAIM) را معرفی میکنند که بر اساس آن، دولتها میتوانند پروژههای هوش مصنوعی تهدیدآمیز را خنثی کنند، به جای اینکه منتظر بمانند تا رقبا آنها را به سلاح تبدیل کنند.
❕ پروژهی منهتن یک برنامهی سری آمریکا در طول جنگ جهانی دوم بود که به ساخت اولین بمب اتمی منجر شد. مقایسهی توسعهی AGI با این پروژه نشاندهندهی نگرانیهایی است که هوش مصنوعی فوقهوشمند میتواند به اندازهی سلاحهای هستهای خطرناک باشد.
🔹 اشمیت و همکارانش پیشنهاد میکنند که به جای رقابت برای دستیابی به ابرهوش مصنوعی، آمریکا باید روی توسعهی روشهایی تمرکز کند که دیگر کشورها را از ایجاد چنین سیستمهایی بازدارد. این شامل گسترش زرادخانهی سایبری برای خنثیسازی پروژههای هوش مصنوعی تهدیدآمیز و محدود کردن دسترسی رقبا به تراشههای پیشرفته و مدلهای متنباز هوش مصنوعی است.
🔹 این مقاله دو دیدگاه متضاد در دنیای سیاستگذاری هوش مصنوعی را شناسایی میکند:
- بدبینها (Doomers): کسانی که معتقدند توسعهی هوش مصنوعی به نتایج فاجعهبار منجر خواهد شد و خواستار کاهش سرعت پیشرفتها هستند.
- خوشبینها (Ostriches): کسانی که معتقدند کشورها باید توسعهی هوش مصنوعی را تسریع کنند و امیدوار باشند که همه چیز به خوبی پیش برود.
🔹 نویسندگان مقاله راهحل سومی پیشنهاد میکنند: یک رویکرد متعادل که بر استراتژیهای دفاعی تمرکز دارد. این پیشنهاد بهویژه از سوی اریک اشمیت جالب توجه است، چرا که او پیشاز این از رقابت تهاجمی آمریکا با چین در زمینهی هوش مصنوعی حمایت میکرد.
❕ به گفتهی نویسندگان، تصمیمهای آمریکا در مورد AGI در خلأ اتفاق نمیافتد و اقدامات این کشور میتواند تأثیرات جهانی داشته باشد. بنابراین، رویکرد دفاعی ممکن است گزینهی عاقلانهتری باشد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#هوش_مصنوعی #AGI #فناوری #امنیت_سایبری
🔹 اریک اشمیت، مدیرعامل سابق گوگل، به همراه الکساندر وانگ، مدیرعامل شرکت Scale AI، و دن هندریکس، مدیر مرکز ایمنی هوش مصنوعی، در یک مقاله اعلام کردند که ایالات متحده نباید برای توسعهی هوش مصنوعی عمومی (AGI) - هوش مصنوعی با قابلیتهای فرابشری - به سبک «پروژهی منهتن» اقدام کند. این مقاله با عنوان «استراتژی ابرهوش» هشدار میدهد که تلاش تهاجمی آمریکا برای کنترل انحصاری سیستمهای هوش مصنوعی فوقهوشمند ممکن است باعث واکنش شدید چین، از جمله حملات سایبری، شود و روابط بینالمللی را بیثبات کند.
🔹 نویسندگان این مقاله استدلال میکنند که رقابت برای دستیابی به AGI میتواند به جای ایجاد امنیت، تنشهای جهانی را افزایش دهد. آنها مفهوم جدیدی به نام «اختلال متقابل تضمینشده در هوش مصنوعی» (MAIM) را معرفی میکنند که بر اساس آن، دولتها میتوانند پروژههای هوش مصنوعی تهدیدآمیز را خنثی کنند، به جای اینکه منتظر بمانند تا رقبا آنها را به سلاح تبدیل کنند.
❕ پروژهی منهتن یک برنامهی سری آمریکا در طول جنگ جهانی دوم بود که به ساخت اولین بمب اتمی منجر شد. مقایسهی توسعهی AGI با این پروژه نشاندهندهی نگرانیهایی است که هوش مصنوعی فوقهوشمند میتواند به اندازهی سلاحهای هستهای خطرناک باشد.
🔹 اشمیت و همکارانش پیشنهاد میکنند که به جای رقابت برای دستیابی به ابرهوش مصنوعی، آمریکا باید روی توسعهی روشهایی تمرکز کند که دیگر کشورها را از ایجاد چنین سیستمهایی بازدارد. این شامل گسترش زرادخانهی سایبری برای خنثیسازی پروژههای هوش مصنوعی تهدیدآمیز و محدود کردن دسترسی رقبا به تراشههای پیشرفته و مدلهای متنباز هوش مصنوعی است.
🔹 این مقاله دو دیدگاه متضاد در دنیای سیاستگذاری هوش مصنوعی را شناسایی میکند:
- بدبینها (Doomers): کسانی که معتقدند توسعهی هوش مصنوعی به نتایج فاجعهبار منجر خواهد شد و خواستار کاهش سرعت پیشرفتها هستند.
- خوشبینها (Ostriches): کسانی که معتقدند کشورها باید توسعهی هوش مصنوعی را تسریع کنند و امیدوار باشند که همه چیز به خوبی پیش برود.
🔹 نویسندگان مقاله راهحل سومی پیشنهاد میکنند: یک رویکرد متعادل که بر استراتژیهای دفاعی تمرکز دارد. این پیشنهاد بهویژه از سوی اریک اشمیت جالب توجه است، چرا که او پیشاز این از رقابت تهاجمی آمریکا با چین در زمینهی هوش مصنوعی حمایت میکرد.
❕ به گفتهی نویسندگان، تصمیمهای آمریکا در مورد AGI در خلأ اتفاق نمیافتد و اقدامات این کشور میتواند تأثیرات جهانی داشته باشد. بنابراین، رویکرد دفاعی ممکن است گزینهی عاقلانهتری باشد.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#هوش_مصنوعی #AGI #فناوری #امنیت_سایبری
TechCrunch
Eric Schmidt argues against a 'Manhattan Project for AGI' | TechCrunch
In a policy paper published Wednesday, former Google CEO Eric Schmidt, Scale AI CEO Alexandr Wang, and Center for AI Safety Director Dan Hendrycks said Former Google CEO Eric Schmidt challenges the idea, championed by several American policy and industry…
🔺 «هیچ چیز آنطور که فکر میکردیم نیست» – تلسکوپ جیمز وب تأیید کرد که در درک ما از جهان اشتباه وجود دارد
🔹 تلسکوپ فضایی جیمز وب، با دادههای جدید خود، تأیید کرده است که درک ما از سرعت انبساط جهان ممکن است نادرست باشد. این یافتهها بحرانی در کیهانشناسی ایجاد کردهاند، زیرا دو روش مختلف برای اندازهگیری سرعت انبساط جهان، نتایج متفاوتی ارائه میدهند. این اختلاف که به «تنش هابل» معروف است، نشان میدهد که ممکن است چیزی در مدلهای فعلی ما از جهان نادیده گرفته شده باشد.
❕ تنش هابل چیست؟
سرعت انبساط جهان با استفاده از دو روش اصلی اندازهگیری میشود:
1. تابش زمینه کیهانی (CMB): باقیماندهای از انفجار بزرگ (بیگبنگ) که سرعت انبساط را حدود ۶۷ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک نشان میدهد.
2. ستارههای متغیر قیفاووسی و ابرنواخترها: این روش سرعت انبساط را حدود ۷۴ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک اندازهگیری میکند.
این اختلاف نشان میدهد که ممکن است مدلهای فعلی ما از جهان ناقص باشند یا فیزیک جدیدی وجود داشته باشد که هنوز آن را درک نکردهایم.
🔹 تلسکوپ جیمز وب، با دقت بالاتر خود، تأیید کرده است که این اختلاف واقعی است و ناشی از خطاهای اندازهگیری نیست. این یافتهها دانشمندان را به این فکر واداشته که شاید نیروها یا ذرات ناشناختهای در جهان وجود دارند که بر انبساط آن تأثیر میگذارند.
❕ تلسکوپهای هابل و جیمز وب چه تفاوتی دارند؟
- هابل: این تلسکوپ که در سال ۱۹۹۰ به فضا پرتاب شد، با استفاده از نور مرئی و مادون قرمز نزدیک، تصاویر شگفتانگیزی از کهکشانها و سحابیها ثبت کرده است.
- جیمز وب: این تلسکوپ پیشرفتهتر، که از سال ۲۰۲۱ فعالیت میکند، با استفاده از فناوری مادون قرمز، میتواند به زمانهای دورتر در گذشته نگاه کند و به مطالعهی تولد کهکشانها و جستجوی حیات در سیارات فراخورشیدی بپردازد.
🔹 این کشف ممکن است به معنای نیاز به بازنگری در نظریهی بیگبنگ باشد. برخی دانشمندان معتقدند که ممکن است فیزیک جدیدی وجود داشته باشد که هنوز آن را کشف نکردهایم، مانند وجود ذرات یا نیروهای ناشناخته. دیگران فکر میکنند که ممکن است در تفسیر تابش زمینه کیهانی اشتباه کرده باشیم.
🔹 تلسکوپ جیمز وب باید به جمعآوری دادهها و اندازهگیریهای بیشتر ادامه دهد تا به این سوالات پاسخ دهد. اما یک چیز واضح است: جهان هنوز رازهای زیادی دارد که ما از آنها بیخبریم.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#کیهانشناسی #تلسکوپ_جیمز_وب #بیگبنگ #فضا #نجوم
🔹 تلسکوپ فضایی جیمز وب، با دادههای جدید خود، تأیید کرده است که درک ما از سرعت انبساط جهان ممکن است نادرست باشد. این یافتهها بحرانی در کیهانشناسی ایجاد کردهاند، زیرا دو روش مختلف برای اندازهگیری سرعت انبساط جهان، نتایج متفاوتی ارائه میدهند. این اختلاف که به «تنش هابل» معروف است، نشان میدهد که ممکن است چیزی در مدلهای فعلی ما از جهان نادیده گرفته شده باشد.
❕ تنش هابل چیست؟
سرعت انبساط جهان با استفاده از دو روش اصلی اندازهگیری میشود:
1. تابش زمینه کیهانی (CMB): باقیماندهای از انفجار بزرگ (بیگبنگ) که سرعت انبساط را حدود ۶۷ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک نشان میدهد.
2. ستارههای متغیر قیفاووسی و ابرنواخترها: این روش سرعت انبساط را حدود ۷۴ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک اندازهگیری میکند.
این اختلاف نشان میدهد که ممکن است مدلهای فعلی ما از جهان ناقص باشند یا فیزیک جدیدی وجود داشته باشد که هنوز آن را درک نکردهایم.
🔹 تلسکوپ جیمز وب، با دقت بالاتر خود، تأیید کرده است که این اختلاف واقعی است و ناشی از خطاهای اندازهگیری نیست. این یافتهها دانشمندان را به این فکر واداشته که شاید نیروها یا ذرات ناشناختهای در جهان وجود دارند که بر انبساط آن تأثیر میگذارند.
❕ تلسکوپهای هابل و جیمز وب چه تفاوتی دارند؟
- هابل: این تلسکوپ که در سال ۱۹۹۰ به فضا پرتاب شد، با استفاده از نور مرئی و مادون قرمز نزدیک، تصاویر شگفتانگیزی از کهکشانها و سحابیها ثبت کرده است.
- جیمز وب: این تلسکوپ پیشرفتهتر، که از سال ۲۰۲۱ فعالیت میکند، با استفاده از فناوری مادون قرمز، میتواند به زمانهای دورتر در گذشته نگاه کند و به مطالعهی تولد کهکشانها و جستجوی حیات در سیارات فراخورشیدی بپردازد.
🔹 این کشف ممکن است به معنای نیاز به بازنگری در نظریهی بیگبنگ باشد. برخی دانشمندان معتقدند که ممکن است فیزیک جدیدی وجود داشته باشد که هنوز آن را کشف نکردهایم، مانند وجود ذرات یا نیروهای ناشناخته. دیگران فکر میکنند که ممکن است در تفسیر تابش زمینه کیهانی اشتباه کرده باشیم.
🔹 تلسکوپ جیمز وب باید به جمعآوری دادهها و اندازهگیریهای بیشتر ادامه دهد تا به این سوالات پاسخ دهد. اما یک چیز واضح است: جهان هنوز رازهای زیادی دارد که ما از آنها بیخبریم.
[منبع]
🆔 @Science_Focus
#کیهانشناسی #تلسکوپ_جیمز_وب #بیگبنگ #فضا #نجوم
Unión Rayo EN
"Nothing is what we thought" - The James Webb Telescope Confirms There Was an Error in the Way We Viewed the Universe
The universe and space are still concepts that the human mind does not fully understand, basically because there is so much mystery yet to be understood and