تازه‌های علمی
714 subscribers
38 photos
3 videos
2.11K links
🔹 پوشش آخرین یافته‌ها از اعماق کیهان‌ و فیزیک تا دنیای ژنتیک، نوآوری‌های مهندسی، باستان‌شناسی و هوش مصنوعی، همه به زبانی قابل فهم.
Download Telegram
🔺 دانشمندان ردپای کدهای ژنتیکی منقرض‌شده قبل از DNA را کشف کردند!

🔹 دانشمندان همیشه فکر می‌کردند که می‌دانند کد ژنتیکی چطور تکامل پیدا کرده، اما تحقیقات جدید این فرضیه را زیر سوال برده. با بررسی توالی‌های پروتئینی باستانی، محققان دریافتند که زندگی اولیه ترجیح می‌داده از اسیدهای آمینه کوچک‌تر استفاده کند و ترکیبات مبتنی بر گوگرد خیلی زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، وارد کد ژنتیکی شده‌اند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است کدهای ژنتیکی منقرض‌شده‌ای قبل از کد فعلی وجود داشته‌اند.

کد ژنتیکی مثل یک دستورالعمل برای ساختن پروتئین‌هاست. همه موجودات زنده، از باکتری‌های کوچک تا وال‌های غول‌پیکر، از همین کد استفاده می‌کنند. اما این کد چطور و چه زمانی به وجود آمده؟ این سوال هنوز یک معماست. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که شاید کدهای ژنتیکی قدیمی‌تری وجود داشته‌اند که الان منقرض شده‌اند.

🔹 این تحقیق توسط سوسن وهبی، دانشجوی دکترای دانشگاه آریزونا، و تیمش انجام شده و نتایج آن در مجله PNAS منتشر شده. آن‌ها با بررسی توالی‌های پروتئینی قدیمی، دریافتند که اسیدهای آمینه کوچک‌تر زودتر وارد کد ژنتیکی شده‌اند و اسیدهای آمینه حاوی گوگرد هم خیلی زودتر از آنچه قبلاً فکر می‌کردیم، استفاده شده‌اند. این یافته‌ها باعث شده دانشمندان به بازنگری در نظریه‌های قبلی درباره تکامل کد ژنتیکی فکر کنند.

یکی از آزمایش‌های معروفی که قبلاً انجام شده بود، آزمایش یوری-میلر نام دارد. این آزمایش در سال ۱۹۵۲ انجام شد و نشان داد که چگونه مواد غیرزنده می‌توانند به اسیدهای آمینه تبدیل شوند. اما این آزمایش یک مشکل داشت: هیچ اسید آمینه حاوی گوگرد تولید نکرد، در حالی که گوگرد در زمین اولیه فراوان بود. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که اسیدهای آمینه حاوی گوگرد خیلی زودتر از آنچه فکر می‌کردیم، وارد کد ژنتیکی شده‌اند.

🔹 این کشف نه‌تنها برای درک تاریخچه زمین مهم است، بلکه برای جستجوی حیات در سیارات دیگر هم کاربرد دارد. مثلاً در مریخ یا قمرهای زحل و مشتری که ترکیبات گوگردی زیادی دارند، این یافته‌ها می‌توانند به دانشمندان کمک کنند تا نشانه‌های حیات را بهتر شناسایی کنند.

تیم تحقیقاتی از روش‌های جدیدی برای تحلیل توالی‌های پروتئینی استفاده کردند. آن‌ها به جای بررسی کل پروتئین‌ها، روی بخش‌های کوچک‌تری به نام «دامنه» تمرکز کردند. این دامنه‌ها مثل چرخ‌دنده‌هایی هستند که می‌توانند در پروتئین‌های مختلف استفاده شوند. با این روش، محققان توانستند بفهمند که کدام اسیدهای آمینه زودتر وارد کد ژنتیکی شده‌اند.

🔹 این تحقیق نشان می‌دهد که ممکن است کدهای ژنتیکی قدیمی‌تری وجود داشته‌اند که الان از بین رفته‌اند. این کشف می‌تواند به ما کمک کند تا بهتر بفهمیم زندگی چطور روی زمین شروع شده و چطور تکامل پیدا کرده است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ژنتیک #فرگشت #تکامل #DNA #علم #حیات
🔺 دانشمندان سرعت نور را به تنها ۳۷ مایل در ساعت کاهش دادند! یک پیشرفت باورنکردنی

🔹 همه ما در مدرسه یاد گرفته‌ایم که سرعت نور در خلأ یک حد جهانی ثابت است و نمی‌توان از آن عبور کرد. اما اخیراً دانشمندان تلاش کرده‌اند تا سرعت نور را کاهش دهند یا حتی آن را کاملاً متوقف کنند. چگونه این کار را انجام دادند؟ آن‌ها با استفاده از حالت خاصی از ماده به نام «چگالش بوز-اینشتین» به دنیای عجیب و غریب فیزیک کوانتومی وارد شدند.

چگالش بوز-اینشتین چیست؟ تصور کنید یک گاز را تا نزدیک به صفر مطلق (سردترین دمای ممکن) سرد کنید. اتم‌های این گاز شروع به رفتار عجیبی می‌کنند: آن‌ها مانند یک موج واحد عمل می‌کنند. این پدیده را چگالش بوز-اینشتین می‌نامند. این حالت از ماده اولین بار در دهه ۱۹۹۰ در آزمایشگاه مشاهده شد و پیش‌بینی آن توسط آلبرت اینشتین و ساتیندرا نات بوز انجام شده بود.

🔹 دانشمندان برای کاهش سرعت نور، از ابری از اتم‌های سدیم استفاده کردند که تا دمای بسیار پایین سرد شده بود تا چگالش بوز-اینشتین ایجاد شود. سپس پالس‌های لیزر را به این ابر تاباندند. وقتی نور با اتم‌های چگالش برهم‌کنش کرد، سرعت آن به شدت کاهش یافت و به حدود ۱۷ متر بر ثانیه (۶۱ کیلومتر بر ساعت) رسید. حتی دانشمندان توانستند نور را برای لحظه‌ای کاملاً متوقف کنند و سپس دوباره آن را رها کنند.

شاید بپرسید چرا دانشمندان به کاهش سرعت نور علاقه‌مند هستند. پاسخ این است که این تحقیق کاربردهای گسترده‌ای دارد. مثلاً می‌توان از نور کندشده برای ذخیره و پردازش اطلاعات استفاده کرد و کامپیوترهایی ساخت که بسیار قدرتمندتر از کامپیوترهای فعلی هستند. همچنین، این فناوری می‌تواند برای ایجاد حافظه‌های نوری فوق‌سریع یا سیستم‌های ارتباطی امن استفاده شود. علاوه بر این، مطالعه رفتار نور در چگالش بوز-اینشتین به دانشمندان کمک می‌کند تا قوانین فیزیک کوانتوم و برهم‌کنش بین ماده و نور را بهتر درک کنند.

🔹 این تحقیقات نه‌تنها برای علم بنیادی جذاب است، بلکه می‌تواند فناوری‌های جدیدی را در زمینه‌هایی مانند مخابرات، اخترفیزیک و پزشکی ایجاد کند. مثلاً در پزشکی، این فناوری می‌تواند به ایجاد تصویربرداری‌های فوق‌دقیق یا حسگرهایی برای تشخیص ناهنجاری‌های بیولوژیکی کمک کند.

این پیشرفت‌ها نشان می‌دهند که درک ما از جهان دائماً در حال تغییر است و مرزهای علم همیشه در حال گسترش هستند. حتی ممکن است این فناوری روزی درک ما از مفاهیم بنیادی مانند زمان و فضا را دگرگون کند!

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #نور #کوانتوم #فوتون #تکنولوژی
🔺 تحریک عصب واگ ممکن است بیماری‌های خودایمنی را کنترل کند

🔹 پالس‌های کوچک الکتریکی ممکن است تحول بزرگی در درمان بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید ایجاد کنند. این پالس‌ها توسط دستگاه‌های کاشته‌شده در بدن که عصب واگ را تحریک می‌کنند، ارسال می‌شوند و تاکنون نتایج امیدوارکننده‌ای در بیماران مبتلا به آرتریت و سایر بیماری‌های خودایمنی مانند کرون و ام‌اس نشان داده‌اند.

🔹 در حال حاضر، بیماری‌های خودایمنی معمولاً با داروهایی درمان می‌شوند که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند. برخی از این داروها گران‌قیمت هستند و خطر عفونت را افزایش می‌دهند. تحریک عصب واگ ممکن است راه‌حلی برای کاهش یا حتی جایگزینی این داروها باشد.

عصب واگ چیست و چرا مهم است؟ عصب واگ یکی از طولانی‌ترین اعصاب بدن است که مغز را به اندام‌های داخلی مانند قلب، ریه‌ها، کبد و طحال متصل می‌کند. این عصب نقش مهمی در کنترل سیستم ایمنی و التهاب دارد. دانشمندان کشف کرده‌اند که تحریک این عصب می‌تواند به کاهش التهاب در بدن کمک کند، که برای درمان بیماری‌های خودایمنی بسیار مفید است.

🔹 دکتر کوین تریسی، رئیس مؤسسه تحقیقات پزشکی فاینشتاین، می‌گوید: «سیگنال‌های عصبی می‌توانند به‌طور بازتابی بخش‌هایی از سیستم ایمنی را کنترل کنند که قبلاً کسی به آن فکر نکرده بود.» او و تیمش در حال توسعه دستگاهی هستند که با تحریک عصب واگ، التهاب را در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید کاهش می‌دهد.

🔹 یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ روی ۲۴۲ بیمار نشان داد که تحریک عصب واگ به مدت ۱۲ هفته، علائم و پیشرفت بیماری را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. همچنین، آسیب به مفاصل کندتر شده و سطح پروتئین‌های التهابی به شدت کاهش یافت.

داروهای فعلی برای بیماری‌های خودایمنی گران هستند و عوارض جانبی زیادی دارند. تحریک عصب واگ می‌تواند یک روش کم‌تهاجمی و مؤثر باشد که نیاز به داروهای قوی را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، این روش قبلاً برای درمان بیماری‌هایی مانند صرع و افسردگی تأیید شده است.

🔹 شرکت SetPoint Medical در حال توسعه دستگاهی است که به زودی ممکن است توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان آرتریت روماتوئید تأیید شود. این شرکت همچنین آزمایش‌هایی را برای استفاده از این دستگاه در بیماران مبتلا به ام‌اس و بیماری کرون آغاز کرده است.

اگرچه هنوز تحقیقات بیشتری لازم است، اما تحریک عصب واگ پتانسیل زیادی برای تبدیل شدن به یک روش درمانی مؤثر و ایمن در بیماری‌های خودایمنی دارد. این فناوری ممکن است روزی جایگزین داروهای فعلی شود و کیفیت زندگی میلیون‌ها بیمار را بهبود بخشد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #پزشکی #بیماری_خودایمنی #عصب_واگ #آرتریت
🔺 روسیه چگونه در سال ۱۹۹۳ یک آینه فضایی غول‌پیکر به فضا فرستاد؟

🔹 در سال ۱۹۹۳، روسیه یک آزمایش جاه‌طلبانه به نام «زنامیا» (Znamya) انجام داد که هدف آن استفاده از یک آینه فضایی برای بازتاب نور خورشید به زمین و روشن‌کردن مناطق تاریک سیبری در طول زمستان بود. این پروژه به رهبری دانشمند روسی، ولادیمیر سیرومیاتنیکوف، طراحی شد و اولین نمونه آن به نام زنامیا ۲ در فوریه ۱۹۹۳ به فضا پرتاب شد.

آینه فضایی چگونه کار می‌کرد؟
آینه زنامیا از صفحات نازک و بازتاب‌دهنده ساخته شده بود که به یک فضاپیما متصل می‌شد. این آینه با چرخش فضاپیما باز می‌شد و نور خورشید را به زمین بازتاب می‌داد. هدف این بود که مناطق قطبی روسیه، که در زمستان روزهای بسیار کوتاهی دارند، روشن‌تر شوند و مردم بتوانند از نور اضافی برای کار و زندگی استفاده کنند.

🔹 آزمایش زنامیا ۲ موفقیت‌آمیز بود و نور بازتاب‌شده از آینه، منطقه‌ای به وسعت یک استادیوم فوتبال را روشن کرد. با این حال، شدت نور کمتر از حد انتظار بود و کنترل آینه در فضا نیز چالش‌برانگیز بود. پس از چند ساعت، آینه از مدار خارج شد و در جو زمین سوخت.

ایده استفاده از آینه‌های فضایی برای روشن‌کردن زمین اولین بار در دهه ۱۹۲۰ توسط یک دانشمند آلمانی مطرح شد. بعدها، دانشمندان دیگر از جمله کرافت اهریکه، این ایده را توسعه دادند و پیشنهاد کردند که از آینه‌ها برای افزایش بهره‌وری کشاورزی یا تولید انرژی استفاده شود. روسیه اولین کشوری بود که این ایده را به مرحله آزمایش عملی رساند.

🔹 پس از موفقیت نسبی زنامیا ۲، سیرومیاتنیکوف پروژه زنامیا ۲.۵ را با آینه‌ای بزرگ‌تر طراحی کرد. اما این آزمایش در سال ۱۹۹۹ با شکست مواجه شد، زیرا آینه در حین باز شدن آسیب دید و از کار افتاد. این شکست باعث توقف پروژه و عدم تأمین بودجه برای نمونه بعدی، زنامیا ۳، شد.

چالش‌های پروژه زنامیا
- آلودگی نوری: ستاره‌شناسان نگران بودند که آینه‌های فضایی باعث آلودگی نوری شوند و مشاهده ستاره‌ها را دشوار کنند.
- تأثیر بر محیط زیست: برخی کارشناسان معتقد بودند که نور مصنوعی می‌تواند بر حیوانات و گیاهان تأثیر منفی بگذارد.
- مشکلات فنی: کنترل آینه در فضا و حفظ پایداری آن چالش‌های بزرگی بودند.

🔹 با وجود شکست نهایی، پروژه زنامیا نشان داد که ایده استفاده از آینه‌های فضایی برای روشن‌کردن زمین امکان‌پذیر است. این آزمایش الهام‌بخش بسیاری از دانشمندان و مهندسان برای ادامه تحقیقات در این زمینه شد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #تکنولوژی #روسیه #آینه_فضایی #زنامیا
🔺 یخ‌های گرینلند سریع‌تر از همیشه در حال ترک خوردن هستند!

🔹 مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که صفحه یخی گرینلند، دومین توده یخی بزرگ جهان، به دلیل تغییرات آب‌وهوایی با سرعتی بی‌سابقه در حال ترک خوردن است. محققان دانشگاه دورهام با استفاده از ۸۰۰۰ نقشه سه‌بعدی از تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالا، تغییرات ترک‌های سطح یخ‌ها را بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ بررسی کردند. آن‌ها متوجه شدند که این ترک‌ها (شکاف‌های گُوِه‌ای شکل در یخچال‌ها) در طول این پنج سال به طور قابل توجهی بزرگ‌تر و عمیق‌تر شده‌اند و این روند سریع‌تر از قبل پیش می‌رود.

🔹 دکتر تام چادلی، استاد جغرافیا در دانشگاه دورهام و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «بزرگ‌ترین چیزی که من را شگفت‌زده کرد، سرعت این تغییرات بود. مطالعات قبلی تغییرات را در مقیاس دهه‌ها نشان می‌دادند، اما ما این تغییرات را در مقیاس پنج سال مشاهده کردیم.»

از سال ۱۹۹۲، ذوب یخ‌های گرینلند باعث افزایش حدود ۱۴ میلی‌متری سطح دریاها شده است. دانشمندان می‌گویند این اتفاق به دلیل گرم‌تر شدن هوا و افزایش دمای اقیانوس‌ها رخ داده است. هر دوی این عوامل ناشی از تغییرات آب‌وهوایی هستند. ترک‌های بزرگ‌تر و عمیق‌تر در یخ‌ها می‌توانند سرعت ذوب یخ‌ها را بیشتر کنند و این یعنی سطح دریاها سریع‌تر از آنچه قبلاً پیش‌بینی می‌شد، بالا می‌آید.

🔹 دکتر چادلی اضافه کرد: «ما مطمئن هستیم که باز شدن این ترک‌ها با افزایش سرعت حرکت صفحه یخی مرتبط است. ما سال‌هاست که می‌دانیم سرعت حرکت صفحه یخی از سال ۱۹۹۰ به طور قابل توجهی افزایش یافته و این موضوع به گرم‌شدن اقیانوس‌ها مربوط می‌شود.»

چه آینده‌ای در انتظار ماست؟ مدل‌های فعلی پیش‌بینی می‌کنند که تا سال ۲۱۰۰، سطح دریاها ممکن است تا یک متر افزایش یابد و تا سال ۲۳۰۰ این عدد به ۱۰ متر برسد. این افزایش سطح دریاها می‌تواند برای شهرهای ساحلی و میلیون‌ها نفر که در نزدیکی دریاها زندگی می‌کنند، خطرناک باشد. بنابراین، دانشمندان به دنبال روش‌های بهتری برای پیش‌بینی دقیق‌تر این تغییرات هستند تا بتوانیم برای مقابله با آن‌ها آماده شویم.

🔹 دکتر چادلی امیدوار است که نقشه‌برداری با وضوح بالا که در این مطالعه استفاده شده، به تحقیقات دیگر کمک کند تا بتوانیم افزایش سطح دریاها را بهتر پیش‌بینی کنیم. او گفت: «ما واقعاً نیاز داریم که بتوانیم افزایش سطح دریاها را بهتر پیش‌بینی کنیم، چون باید برای مقابله با آن در سه قرن آینده برنامه‌ریزی کنیم.»

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تغییرات_آب‌وهوایی #گرینلند #ذوب_یخ‌ها #محیط_زیست #آب‌وهوا
🔺 نانوذرات چاپ‌پذیر: انقلابی در تولید انبوه قطعات الکترونیکی

🔹 دانشمندان موفق به توسعه نوع جدیدی از نانوذرات شده‌اند که می‌توانند به راحتی چاپ شوند و در تولید انبوه قطعات الکترونیکی پیشرفته استفاده شوند. این نانوذرات که از مولکول‌های خاصی ساخته شده‌اند، قابلیت چاپ روی سطوح مختلف را دارند و می‌توانند در ساخت دستگاه‌هایی مانند حسگرها، نمایشگرها و حتی سلول‌های خورشیدی به کار روند.

🔹 این فناوری جدید که توسط محققان دانشگاهی در آمریکا توسعه یافته، می‌تواند هزینه‌های تولید را به طور چشمگیری کاهش دهد و فرآیند ساخت قطعات الکترونیکی را ساده‌تر کند. این نانوذرات به دلیل اندازه کوچک و خواص الکترونیکی منحصر به فرد، عملکرد بهتری نسبت به مواد سنتی دارند.

اما چرا این نانوذرات اینقدر خاص هستند؟ خب، این نانوذرات از مولکول‌هایی ساخته شده‌اند که می‌توانند به راحتی روی سطوح مختلف چاپ شوند. این یعنی دیگر نیازی به فرآیندهای پیچیده و گران‌قیمت برای ساخت قطعات الکترونیکی نیست. به جای آن، می‌توان این نانوذرات را مانند جوهر روی کاغذ چاپ کرد و قطعات الکترونیکی را به سرعت و با هزینه کم تولید کرد.

🔹 این فناوری نه تنها برای صنعت الکترونیک مفید است، بلکه می‌تواند در پزشکی، انرژی و حتی صنایع غذایی هم کاربرد داشته باشد. مثلاً، می‌توان از این نانوذرات برای ساخت حسگرهای پزشکی استفاده کرد که قادرند بیماری‌ها را در مراحل اولیه تشخیص دهند.

این فناوری چطور کار می‌کند؟ این نانوذرات از مولکول‌هایی تشکیل شده‌اند که وقتی در معرض نور یا حرارت قرار می‌گیرند، تغییر شکل می‌دهند و به شکل دلخواه درمی‌آیند. این ویژگی باعث می‌شود که بتوان آن‌ها را به راحتی روی سطوح مختلف چاپ کرد و شکل داد.

🔹 محققان امیدوارند که این فناوری به زودی وارد بازار شود و تحول بزرگی در صنعت الکترونیک ایجاد کند. با این حال، هنوز چالش‌هایی وجود دارد که باید برطرف شوند، مثل بهبود دوام و پایداری این نانوذرات در شرایط مختلف.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نانوذرات #الکترونیک #فناوری #چاپ_سه‌بعدی #صنعت #پزشکی #انرژی
🔺 ماموریت چین برای یافتن آب در بخش پنهان ماه

🔹 چین تصمیم دارد سال آینده یک «پرنده روباتیک» را به قطب جنوب ماه بفرستد تا در اعماق دهانه‌های تاریک، به دنبال یخ بگردد. این برنامه بخشی از مأموریت Chang’e-7 است و هدف اصلی آن نزدیک‌تر شدن به اعزام فضانوردان چینی به ماه تا ۵ سال آینده اعلام شده است.

🔹 چین به دنبال آن است که در رقابت فضایی جهانی، جایگاه بالاتری کسب کند. اگر در دهانه‌های تاریک و سرد ماه، ذخایر یخ پیدا شود، می‌تواند در آینده به عنوان منبع آب برای فضانوردان استفاده شود. این موضوع هزینه و سختی مأموریت‌های فضایی را کاهش می‌دهد و همچنین ممکن است به پرسش‌هایی درباره حیات در محیط‌های فرازمینی پاسخ دهد.

🔹 روبات پرنده با توانایی پریدن چندباره از محیط‌های آفتاب‌گیر به دهانه‌های تاریک، داده‌ها را گردآوری خواهد کرد تا چگونگی توزیع و میزان ذخایر احتمالی یخ در این نقاط را مشخص کند. گفته شده شرایط بسیار سرد و تاریک در این مناطق، چالشی بزرگ برای عملکرد طولانی‌مدت دستگاه خواهد بود.

چرا این همه هیاهو برای یافتن آب؟ چون داشتن منبع آب در ماه می‌تواند زندگی فضانوردان را روی ماه ساده‌تر کند و حتی برای تولید سوخت هم استفاده شود. به زبان ساده، وجود یخ در ماه مثل داشتن یک پمپ بنزین و سوپرمارکت فضایی است که زندگی و مأموریت‌های آینده را آسان‌تر می‌کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#چین #ماه #فضا #روباتیک #آب #منبع_آب #مأموریت_فضایی
🔺 بونوبوها می‌فهمند که شما چه چیزهایی را نمی‌دانید!

🔹 بونوبوها، یکی از نزدیک‌ترین خویشاوندان انسان، توانایی جالبی دارند: آن‌ها می‌توانند تشخیص دهند که فرد مقابلشان از چیزی بی‌خبر است و بر اساس این تشخیص، به او کمک کنند. این توانایی که به عنوان «تئوری ذهن» شناخته می‌شود، قبلاً فقط در انسان‌ها دیده شده بود. تئوری ذهن به ما کمک می‌کند تا بفهمیم دیگران چه فکری می‌کنند و چگونه می‌توانیم با آن‌ها همکاری کنیم.

🔹 در یک آزمایش جالب، محققان سه بونوبوی نر را در مرکز تحقیقاتی «ایپ اینیشییتیو» در آیووا مورد بررسی قرار دادند. در این آزمایش، یک خوراکی خوشمزه زیر یکی از سه فنجان پلاستیکی مخفی شد. در یک شرایط، محقق می‌توانست ببیند خوراکی زیر کدام فنجان است، اما در شرایط دیگر، دید او کاملاً مسدود بود. بونوبوها باید تشخیص می‌دادند که محقق از محل خوراکی بی‌خبر است و سپس با اشاره به فنجان درست، به او کمک کنند.

🔹 نتایج نشان داد که بونوبوها در شرایطی که محقق از محل خوراکی بی‌خبر بود، سریع‌تر و دقیق‌تر به فنجان درست اشاره می‌کردند. این نشان می‌دهد که آن‌ها می‌توانند تشخیص دهند که فرد مقابل چه اطلاعاتی ندارد و بر اساس آن عمل کنند.

این تحقیق نشان می‌دهد که توانایی درک ذهن دیگران و همکاری بر اساس آن، ممکن است در اجداد مشترک انسان و بونوبوها وجود داشته باشد. این توانایی به آن‌ها کمک می‌کرد تا در پیدا کردن غذا یا همکاری با هم‌گروهی‌های خود موفق‌تر عمل کنند. به عبارت ساده، بونوبوها نه تنها می‌فهمند که شما چه می‌دانید، بلکه می‌فهمند که شما چه چیزهایی را نمی‌دانید و بر اساس آن به شما کمک می‌کنند!

🔹 البته باید توجه داشت که این تحقیق فقط روی سه بونوبو انجام شده که در محیطی نزدیک به انسان‌ها بزرگ شده‌اند. بنابراین، ممکن است نتایج برای همه بونوبوها صدق نکند. اما این یافته‌ها نشان می‌دهد که توانایی درک ذهن دیگران ممکن است قدمتی بسیار طولانی در تاریخ تکامل داشته باشد.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#تئوری_ذهن #بونوبو #فرگشت #تکامل #حیوانات
🔺 کشف فسیل قدیمی‌ترین پرنده مدرن در قطب جنوب: مرغابی‌مانندی که از دایناسورها جان سالم به در برد!

🔹 دانشمندان در قطب جنوب فسیلی کشف کرده‌اند که ممکن است قدیمی‌ترین پرنده مدرن باشد که تا به حال پیدا شده است. این فسیل ۶۹ میلیون ساله متعلق به گونه‌ای به نام Vegavis iaai است که به نظر می‌رسد نیای قدیمی مرغابی‌ها و غازهای امروزی باشد. این پرنده در همان دوره‌ای زندگی می‌کرد که دایناسورهایی مثل تیراناسوروس رکس وجود داشتند و احتمالاً از انقراض بزرگ پایان دوره کرتاسه جان سالم به در برده است.

🔹 این فسیل تقریباً کامل، جمجمه این پرنده را نشان می‌دهد و به دانشمندان کمک کرده تا بفهمند این گونه چطور در درخت خانوادگی پرندگان جای می‌گیرد. ویژگی‌های جمجمه این پرنده، مثل شکل مغز و استخوان‌های خاص در منقار، شباهت زیادی به پرندگان امروزی دارد. این کشف می‌تواند به بحث‌های طولانی درباره منشأ پرندگان مدرن پایان دهد.

پرندگان مدرن امروزی از نظر تکاملی به گروهی از دایناسورها به نام دایناسورهای پردار مرتبط هستند. اما اینکه دقیقاً چه زمانی و چگونه این پرندگان از دایناسورها جدا شدند، هنوز یک راز است. فسیل‌های کمی از پرندگان مدرن در دوره کرتاسه پیدا شده، و این کشف جدید می‌تواند به ما کمک کند تا بفهمیم پرندگان چطور از انقراض بزرگ جان سالم به در بردند و به شکل امروزی تکامل یافتند.

🔹 جالب اینجاست که Vegavis iaai در قطب جنوب زندگی می‌کرد، جایی که در آن زمان آب‌وهوای معتدل و پوشش گیاهی داشت. شاید فاصله این منطقه از محل برخورد سیارک که باعث انقراض دایناسورها شد، به این پرنده کمک کرد تا از فاجعه جان سالم به در ببرد.

اما هنوز سوالات زیادی باقی است! مثلاً، آیا Vegavis iaai واقعاً نیای مرغابی‌ها و غازهای امروزی است؟ یا اینکه این ویژگی‌ها چند بار به طور مستقل در پرندگان مختلف تکامل یافته‌اند؟ فقط کشف فسیل‌های بیشتر می‌تواند به این سوالات پاسخ دهد.

🔹 این مطالعه نه‌تنها درباره پرندگان، بلکه درباره چگونگی پاسخ اکوسیستم‌ها به تغییرات جهانی هم اطلاعات ارزشمندی به ما می‌دهد. همان‌طور که یکی از محققان می‌گوید: «داستان پرندگان جالب است، اما ما گروه‌های دیگری از حیوانات و گیاهان هم داریم که می‌توانیم ردپای آن‌ها را در این رویداد انقراض دنبال کنیم تا بفهمیم اکوسیستم‌ها چطور با تغییرات محیطی جهانی کنار می‌آیند.»

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فسیل #دیرینه‌شناسی #فرگشت #تکامل #پرندگان #دایناسورها #قطب_جنوب
🔺 کشف یک «برآمدگی» مرموز در انرژی هسته‌ای که مدل‌های فیزیک فعلی را به چالش می‌کشد

🔹 دانشمندان دانشگاه ییواسکیلا در فنلاند با اندازه‌گیری دقیق جرم اتمی ایزوتوپ‌های رادیواکتیو لانتانیم، یک ویژگی غیرمنتظره در انرژی‌های اتصال هسته‌ای آن‌ها کشف کردند. این کشف که به عنوان یک «برآمدگی» در انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها توصیف شده، مدل‌های فعلی فیزیک هسته‌ای را به چالش می‌کشد و می‌تواند درک ما از چگونگی تشکیل عناصر سنگین‌تر از آهن در کیهان را بهبود بخشد.

🔹 این تحقیق که با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته طیف‌سنجی جرمی انجام شده، نشان می‌دهد که وقتی تعداد نوترون‌ها در هسته لانتانیم از ۹۲ به ۹۳ افزایش می‌یابد، یک افزایش ناگهانی و غیرمنتظره در انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها رخ می‌دهد. این پدیده که تاکنون در هیچ مدل نظری پیش‌بینی نشده بود، می‌تواند ناشی از تغییر ناگهانی در ساختار هسته‌ای این ایزوتوپ‌ها باشد.

انرژی‌های اتصال هسته‌ای و نحوه جداسازی نوترون‌ها از هسته، نقش کلیدی در فرآیندهای اخترفیزیکی مانند فرآیند r (فرآیند جذب سریع نوترون) دارند. این فرآیند که در رویدادهایی مانند برخورد ستاره‌های نوترونی رخ می‌دهد، مسئول تشکیل بسیاری از عناصر سنگین در کیهان است. کشف این «برآمدگی» نه‌تنها مدل‌های فعلی فیزیک هسته‌ای را زیر سوال می‌برد، بلکه می‌تواند دقت محاسبات مربوط به تشکیل عناصر در کیهان را نیز بهبود بخشد.

🔹 آرتور جاریس، دانشجوی دکترا و یکی از محققان این پروژه، می‌گوید: «وقتی داده‌های جرمی را تحلیل کردم و انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها را محاسبه کردم، با دیدن این ویژگی غافلگیر شدم. هیچ‌یک از مدل‌های فعلی جرم هسته‌ای نمی‌توانند آن را توضیح دهند.»

این کشف چه تأثیری بر اخترفیزیک دارد؟
داده‌های جدید نشان می‌دهند که نرخ‌های واکنش جذب نوترون در محاسبات اخترفیزیکی تا ۳۵٪ تغییر می‌کنند و عدم قطعیت‌های مربوط به جرم تا ۸۰ برابر کاهش می‌یابند. این بهبودها برای درک بهتر تشکیل عناصر نادر زمین در فرآیند r بسیار مهم هستند.

🔹 پروفسور آنو کانکاینن، سرپرست این تحقیق، می‌گوید: «این اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهند که مدل‌های فعلی جرم هسته‌ای که در مدل‌های اخترفیزیکی استفاده می‌شوند، نمی‌توانند این ویژگی را پیش‌بینی کنند. بنابراین، نیاز به توسعه مدل‌های نظری جدید احساس می‌شود.»

🔹 این تحقیق گامی مهم به سوی درک بهتر ساختار هسته‌ای و فرآیندهای تشکیل عناصر در کیهان است. با این حال، برای توضیح کامل این پدیده مرموز، به مطالعات بیشتری با استفاده از روش‌های مکمل مانند طیف‌سنجی لیزری یا هسته‌ای نیاز است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_هسته‌ای #اخترفیزیک #کیهان‌شناسی #علم #تحقیقات_جدید
🔺 میدان‌های مغناطیسی چطور حرکت امواج صوتی را تغییر می‌دهند؟

🔹 دانشمندان دانشگاه توهوکو در ژاپن کشف جالبی کرده‌اند: میدان‌های مغناطیسی می‌توانند نحوه حرکت امواج صوتی را تغییر دهند. این پدیده که قبلاً فقط در نور (امواج نوری) دیده شده بود، حالا برای اولین بار در امواج صوتی هم مشاهده شده است. این کشف می‌تواند به طور چشمگیری فناوری‌های ارتباطی آینده را تحت تأثیر قرار دهد.

🔹 امواج صوتی سطحی (SAWs) امواجی هستند که روی سطح مواد حرکت می‌کنند و نقش مهمی در دستگاه‌های ارتباطی مثل موبایل‌ها دارند. این امواج با استفاده از اثر پیزوالکتریک، سیگنال‌های الکتریکی را به ارتعاشات تبدیل می‌کنند و به پردازش سیگنال‌ها کمک می‌کنند. اما در این تحقیق جدید، دانشمندان متوجه شدند که وقتی این امواج از میان مواد مغناطیسی نانومقیاس عبور می‌کنند، رفتار غیرمعمولی از خود نشان می‌دهند. به جای اینکه به طور متقارن پراکنده شوند، یک پراکندگی نامتقارن ایجاد می‌کنند. این پدیده به «پراکندگی غیرمتقابل» معروف است.

خب، حالا این «پراکندگی غیرمتقابل» دقیقاً چیه؟ بیایید ساده بگیم. تصور کنید یک سنگ رو داخل آب انداختید و امواجی که از اون به وجود میاد، به شکل دایره‌های متقارن اطراف سنگ حرکت می‌کنن. حالا فرض کنید اگه این امواج به جای اینکه به شکل متقارن حرکت کنن، فقط به یک سمت خاص برگردن! این دقیقاً همون چیزیه که دانشمندان الان دیدن. وقتی امواج صوتی از میان مواد مغناطیسی عبور می‌کنن، به جای اینکه به طور معمولی پراکنده بشن، یک رفتار خاص از خودشون نشون می‌دن و فقط به یک سمت حرکت می‌کنن.

🔹 این پدیده به دلیل تعامل منحصر به فرد بین امواج صوتی و میدان مغناطیسی اتفاق می‌افته. این تعامل باعث می‌شه که امواج صوتی رفتاری شبیه به چیزی که قبلاً فقط در نور دیده شده، از خودشون نشون بدن. این کشف می‌تونه در آینده به ما کمک کنه تا امواج صوتی رو با دقت بیشتری کنترل کنیم و از اون‌ها در فناوری‌های ارتباطی جدید استفاده کنیم.

این کشف چه کاربردهایی داره؟ خب، اگه بتونیم امواج صوتی رو با استفاده از میدان‌های مغناطیسی کنترل کنیم، می‌تونیم دستگاه‌های جدیدی بسازیم که در ارتباطات کلاسیک و حتی کوانتومی استفاده بشن. مثلاً، این فناوری می‌تونه به ما کمک کنه تا سیگنال‌ها رو با دقت بیشتری انتقال بدیم یا حتی دستگاه‌هایی بسازیم که در محیط‌های پیچیده مثل فضا یا زیر آب کار کنن.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فناوری #ارتباطات #موج_صدا #کشف_جدید #دانش_مغناطیسی
🔺 کهکشان «بولزآی» با حلقه‌های خیره‌کننده پس از برخورد کهکشانی

🔹 تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویری خارق‌العاده از کهکشانی به نام بولزآی (با نام رسمی LEDA 1313424) ثبت کرده است که پس از برخورد مستقیم یک کهکشان کوتوله آبی با هسته آن، ۹ حلقه متمایز در اطراف آن تشکیل شده است. این پدیده نادر، دیدگاه اخترشناسان را درباره تعاملات کهکشانی تغییر داده و نشان می‌دهد چگونه برخوردهای شدید می‌توانند ساختار کهکشان‌ها را دگرگون کنند.

🔹 حدود ۵۰ میلیون سال پیش، یک کهکشان کوتوله آبی با سرعت بالا از مرکز کهکشان بولزآی عبور کرد و امواجی از گاز و غبار را به بیرون فرستاد. این امواج باعث فشرده‌سازی مواد و تشکیل ستاره‌های جدید شدند، که به شکل حلقه‌هایی در اطراف کهکشان ظاهر شدند. این حلقه‌ها شبیه به امواجی هستند که وقتی سنگی را در آب می‌اندازید، ایجاد می‌شوند.

این اولین بار است که یک کهکشان با ۹ حلقه متمایز شناسایی می‌شود. قبلاً حداکثر دو یا سه حلقه در کهکشان‌های حلقوی دیده شده بود. این کشف نه‌تنها نظریه‌های موجود درباره تشکیل حلقه‌های کهکشانی را تأیید می‌کند، بلکه سؤالات جدیدی درباره فیزیک برخوردهای کهکشانی مطرح می‌کند.

🔹 ایماد پاشا، دانشجوی دکترا در دانشگاه ییل و محقق اصلی این مطالعه، می‌گوید: «این کشف کاملاً تصادفی بود. وقتی کهکشانی با چند حلقه واضح را دیدم، مجذوب آن شدم و تصمیم گرفتم آن را بررسی کنم».

حلقه‌ها چگونه تشکیل شدند؟ برخورد کهکشان کوتوله با سرعت بالا باعث شد مواد در کهکشان بولزآی به شدت جابه‌جا شوند. این جابه‌جایی امواجی از گاز و غبار ایجاد کرد که به تدریج به بیرون گسترش یافتند و حلقه‌ها را تشکیل دادند. هر حلقه نشان‌دهنده موجی از فشرده‌سازی است که منجر به تشکیل ستاره‌های جدید شده است.

🔹 پیتر ون داکوم، استاد دانشگاه ییل و یکی از نویسندگان این مطالعه، می‌گوید: «ما بولزآی را در لحظه‌ای بسیار خاص از تاریخ آن مشاهده می‌کنیم. فقط در بازه زمانی کوتاهی پس از برخورد است که یک کهکشان می‌تواند این تعداد حلقه داشته باشد».

🔹 کهکشان بولزآی با قطر ۲۵۰ هزار سال نوری، بیش از دو برابر کهکشان راه‌شیری است. این اندازه بزرگ باعث می‌شود حلقه‌های آن حتی چشم‌نوازتر به نظر برسند.

آینده تحقیقات کهکشانی: این کشف راه را برای مطالعات بیشتر درباره تعاملات کهکشانی باز می‌کند. تلسکوپ‌های پیشرفته‌تر، مانند تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومان ناسا، می‌توانند به اخترشناسان کمک کنند تا بفهمند چنین رویدادهایی چقدر نادر هستند و چگونه بر تکامل کهکشان‌ها تأثیر می‌گذارند.

🔹 ون داکوم می‌گوید: «با شروع فعالیت‌های علمی تلسکوپ رومان، اشیاء جالب مانند بولزآی بسیار راحت‌تر شناسایی خواهند شد. ما خواهیم فهمید که چنین رویدادهای شگفت‌انگیزی چقدر نادر هستند».

🔹 این تحقیق نه‌تنها نظریه‌های موجود درباره تشکیل حلقه‌های کهکشانی را تأیید می‌کند، بلکه سؤالات جدیدی درباره برخوردهای کهکشانی مطرح می‌کند.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #کهکشان #هابل #کیهان‌شناسی #فضا
🔺 کشف اولین ویروس هنیپا در آمریکای شمالی: آیا باید نگران همه‌گیری جدید باشیم؟ 🔬

🔹 محققان دانشگاه کوئینزلند خبر از کشف یک عضو جدید از خانواده «هنیپا ویروس‌ها» داده‌اند! این ویروس که «کمپ هیل» نام دارد، در بدن موش‌های کوتوله دم‌کوتاه در آلابامای آمریکا شناسایی شده است. این کشف، به دلیل سابقه خطرناک سایر اعضای این خانواده، نگرانی‌هایی را درباره احتمال گسترش جهانی و سرایت آن به انسان‌ها برانگیخته است. «هنیپا ویروس‌ها»، از جمله ویروس‌های بدنام «هندرا» و «نیپا»، به خاطر ایجاد بیماری‌های سخت و مرگ‌ومیر بالا در انسان‌ها و حیوانات شناخته می‌شوند.

🔹 دکتر ریس پری، یکی از اعضای تیم تحقیق، با اشاره به خطر بالقوه این ویروس می‌گوید: «خانواده «هنیپا ویروس‌ها» پیش از این در نقاط دیگر جهان فاجعه به بار آورده‌اند. برای مثال، ویروس «هندرا» که اولین بار در بریزبن استرالیا شناسایی شد، نرخ مرگ‌ومیر وحشتناک ۷۰ درصدی دارد! ویروس «نیپا» نیز در شیوع‌های جنوب شرق آسیا، جان ۴۰ تا ۷۵ درصد مبتلایان را گرفته است.»

کشف «کمپ هیل» چه پیامی برای ما دارد؟
شناسایی یک «هنیپا ویروس» در آمریکای شمالی، آن هم برای اولین بار، نشان می‌دهد که این خانواده از ویروس‌ها ممکن است بسیار گسترده‌تر از تصورات ما باشند. نکته نگران‌کننده‌تر، شباهت این ویروس به «لانگیا ویروس» است که پیش از این، انتقال آن از موش‌ها به انسان‌ها به اثبات رسیده بود. آیا «کمپ هیل» هم می‌تواند به انسان‌ها سرایت کند؟

🔹 دکتر آریل ایزاکس، از دیگر محققان این پروژه، در مورد گام‌های بعدی تحقیق توضیح می‌دهد: «اکنون تمرکز ما بر روی بررسی پروتئین‌های سطحی ویروس است؛ پروتئین‌هایی که نقش کلیدی در ورود ویروس به سلول‌های میزبان ایفا می‌کنند. این بررسی به ما کمک خواهد کرد تا شناخت عمیق‌تری از این خانواده ویروسی پیدا کنیم و به دنبال راه‌هایی برای مقابله با آن‌ها باشیم.»

«هنیپا ویروس‌ها» چقدر می‌توانند برای ما خطرناک باشند؟
«هنیپا ویروس‌ها» به طور بالقوه می‌توانند باعث بروز بیماری‌های شدید تنفسی و عصبی در انسان‌ها شوند. ویروس‌هایی مانند «هندرا» و «نیپا» که نامشان لرزه بر اندام می‌اندازد، نرخ مرگ‌ومیر بسیار بالایی دارند و متاسفانه، هنوز درمان موثری برای آن‌ها پیدا نشده است. در حال حاضر، تنها راه مقابله، ارائه مراقبت‌های حمایتی و مدیریت عوارض بیماری است.

🔹 با این حال، هنوز نمی‌دانیم که «کمپ هیل» تا چه حد می‌تواند برای انسان‌ها خطرناک باشد. برای درک بهتر این ویروس و راه‌های انتقال احتمالی آن، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

چگونه می‌توانیم از خودمان محافظت کنیم؟ 🛡
- از تماس مستقیم با حیوانات وحشی، به‌ویژه موش‌ها و خفاش‌ها، اکیداً خودداری کنید.
- بهداشت فردی را جدی بگیرید و دستان خود را به طور مرتب با آب و صابون بشویید.
- در صورت مشاهده علائمی مانند تب، سردرد یا مشکلات تنفسی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

🔹 این کشف، یادآوری می‌کند که ویروس‌های جدید می‌توانند در هر نقطه‌ای از جهان ظهور کنند و این موضوع، ضرورت نظارت و تحقیقات مداوم برای پیشگیری از همه‌گیری‌های احتمالی در آینده را نشان می‌دهد.

[منبع]
#ویروس #سلامتی #همه‌گیری #هنیپا_ویروس
🔺 آمریکا قوی‌ترین ماده زرهی تاریخ را با ۱۰۰ تریلیون پیوند در هر سانتی‌متر مربع ساخت

🔹 یه تیم تحقیقاتی از دانشگاه نورث‌وسترن تونسته یه ماده جدید و فوق‌العاده قوی بسازن که می‌تونه در آینده برای ساخت زره‌های سبک و مقاوم یا حتی تجهیزات نظامی استفاده بشه. این ماده یه جور پلیمر دوبعدیه که پیوندهای مکانیکی خیلی زیادی داره؛ یعنی در هر سانتی‌متر مربع، ۱۰۰ تریلیون پیوند مکانیکی وجود داره که تا حالا بی‌سابقه بوده.

🔹 این ماده از مولکول‌های X شکل ساخته شده که مثل حلقه‌های زنجیر به هم قفل شدن. این ساختار باعث شده هم انعطاف‌پذیر باشه و هم خیلی مقاوم. وقتی یه نیروی کم بهش وارد می‌شه، مثل یه ماده نرم و انعطاف‌پذیر عمل می‌کنه، ولی اگه نیروی بیشتری بهش وارد بشه، سفت و محکم می‌شه و مقاومتش بیشتر می‌شه. به این خاصیت می‌گن «سخت شدن تحت فشار».

🔹 نکته جالب اینه که این ماده رو می‌شه به راحتی در مقیاس بزرگ تولید کرد. حتی تونستن حدود نیم کیلو ازش بسازن که نشون می‌ده این روش خیلی کاربردی و قابل توسعه‌ست. محققا حتی این ماده رو با یه نوع فیبر قوی مثل کِولار (که تو زره‌های ضدگلوله استفاده می‌شه) ترکیب کردن و دیدن که فقط با اضافه کردن ۲.۵ درصد از این پلیمر، مقاومت اون فیبر خیلی بیشتر شده.

حالا بیایم یه کم ساده‌تر توضیح بدیم. این ماده یه جور پلاستیک خیلی قویه که از مولکول‌های خاصی ساخته شده. این مولکول‌ها مثل حلقه‌های زنجیر به هم وصل شدن، اما نه به صورت معمولی، بلکه طوری که انگار تو هم قفل شدن. این باعث می‌شه ماده هم نرم و انعطاف‌پذیر باشه و هم وقتی فشار زیادی بهش وارد می‌شه، خیلی محکم بشه. فکر کن مثل یه کش باشه که وقتی آروم می‌کشی، راحت کش میاد، ولی اگه محکم بکشی، یه دفعه سفت می‌شه و دیگه کش نمیاد. این خاصیت برای ساخت زره یا تجهیزات ایمنی خیلی مهمه، چون هم باید سبک باشه و هم بتونه جلوی ضربه‌های شدید رو بگیره.

🔹 خلاصه که این کشف می‌تونه تو صنایع مختلف، از تجهیزات نظامی گرفته تا چیزای دیگه مثل لباس‌های محافظ، کاربرد داشته باشه. البته هنوز باید تحقیقات بیشتری روش انجام بشه، ولی همین الان هم یه قدم بزرگ به حساب میاد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فناوری #مواد_پیشرفته #زره #علوم_مواد #نوآوری #تکنولوژی_نظامی
🔺 فرودگر ماه‌گرد خصوصی پس از تصمیم دشوار ناسا، مشتری جدیدی پیدا کرد

🔹 سال گذشته برای شرکت Astrobotic، یک شرکت خصوصی فعال در زمینه فناوری فضایی، سال خوبی نبود. این شرکت پس از سال‌ها تأخیر، بالاخره فضاپیمای Peregrine (پرگرین) خود را در ژانویه سال گذشته پرتاب کرد. اما چند ساعت پس از پرتاب، مشکلی در سیستم پیشرانه فضاپیما به وجود آمد و سوخت آن نشت کرد. مهندسان شرکت تلاش زیادی کردند تا مشکل را حل کنند، اما نتوانستند فضاپیما را به ماه برسانند. در نهایت، Peregrine به جو زمین بازگشت و در آن سوخت.

🔹 این اتفاق باعث شد ناسا در مورد مأموریت بعدی Astrobotic، یعنی فرودگر Griffin (گریفین)، نگران شود. Griffin قرار بود یک ربات کاوشگر به نام VIPER (وایپر) را در سال ۲۰۲۵ به قطب جنوب ماه ببرد. اما پس از مشکلات Peregrine، ناسا این مأموریت را لغو کرد. این تصمیم برای جامعه فضایی یک شکست بزرگ بود، اما Astrobotic تسلیم نشد و به دنبال مشتری جدیدی برای Griffin گشت.

🔹 در همین حال، شرکت کوچکی به نام Venturi Astrolab در کالیفرنیا در حال توسعه یک ماه‌نورد بزرگ به نام FLEX (فلکس) بود. این شرکت قبلاً با اسپیس‌ایکس توافق کرده بود که FLEX را در سال ۲۰۲۶ به ماه بفرستد. اما وقتی فرصتی برای استفاده از Griffin پیش آمد، Astrolab تصمیم گرفت یک نمونه اولیه کوچک‌تر به نام FLIP (فلیپ) را با Griffin به ماه بفرستد. FLIP قرار است فناوری‌هایی مانند باتری‌ها، چرخ‌ها و نرم‌افزارهای پروازی را در شرایط سخت ماه آزمایش کند.

اهمیت این خبر: این داستان نشان می‌دهه که حتی پس از شکست‌های بزرگ، فرصت‌های جدیدی هم وجود داره. Astrobotic پس از از دست دادن مأموریت VIPER، به جای تسلیم شدن، به دنبال راه‌های جدیدی برای ادامه کارش گشت و در نهایت با Astrolab همکاری کرد. این همکاری نه تنها به پیشرفت فناوری‌های فضایی کمک می‌کنه، بلکه می‌تونه راه را برای مأموریت‌های آینده به ماه باز کنه.

🔹 این اتفاق همچنین نشون می‌دهه که همکاری بین شرکت‌های خصوصی و سازمان‌های دولتی مثل ناسا چقدر می‌تونه مفید باشه. ناسا با حمایت از این شرکت‌ها، در حال ایجاد یک اکوسیستم جدید برای سفر به ماهه. این کار نه تنها هزینه‌ها رو کاهش می‌ده، بلکه نوآوری رو هم افزایش می‌ده.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ناسا #ماه #فناوری_فضایی #اکتشافات_فضایی
🔺 ارتباط موارد جدید اسکیزوفرنی با مصرف سنگین ماری‌جوانا سه برابر شده است

🔹 یه تحقیق جدید تو کانادا نشون داده که تعداد افرادی که به خاطر مصرف زیاد ماری‌جوانا دچار اسکیزوفرنی می‌شن، تو چند سال اخیر سه برابر شده. این تحقیق روی بیش از ۱۳.۵ میلیون پرونده پزشکی تو استان انتاریو بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۲ انجام شده.

🔹 محققا دیدن که قبل از قانونی شدن ماری‌جوانا برای استفاده غیرپزشکی تو کانادا (سال ۲۰۱۸)، حدود ۳.۷ درصد از موارد جدید اسکیزوفرنی به مصرف ماری‌جوانا ربط داشت، ولی بعد از قانونی شدن، این عدد به ۱۰.۳ درصد رسیده.

🔹 این مشکل بیشتر تو جوون‌ها، مخصوصاً مردای بین ۱۹ تا ۲۴ سال، دیده شده. تو این گروه سنی، نزدیک ۱۹ درصد از موارد جدید اسکیزوفرنی به مصرف زیاد ماری‌جوانا مربوط بوده.

🔹 محققا می‌گن این نشون می‌ده مصرف سنگین ماری‌جوانا، به‌خصوص تو جوونایی که مغزشون هنوز در حال رشده، می‌تونه خطر ابتلا به اسکیزوفرنی یا روان‌پریشی رو بیشتر کنه. البته این تحقیق فقط روی کسایی که برای مشکل مصرف ماری‌جوانا به بیمارستان رفتن تمرکز کرده، پس ممکنه تعداد واقعی حتی بیشتر باشه.

🔹 یه نکته مهم دیگه اینه که اسکیزوفرنی معمولاً با علائمی مثل پارانویا (توهم ترس و بدبینی) همراهه. مثلاً فرد فکر می‌کنه همه دور و برش دشمنش هستن و این باعث می‌شه از بقیه جدا بشه یا حتی گاهی پرخاشگر بشه.

بیایم یه کم ساده‌تر توضیح بدیم. اسکیزوفرنی یه بیماری روانی جدیه که باعث می‌شه فرد توهم بزنه یا چیزایی ببینه و بشنوه که واقعی نیستن. حالا این تحقیق می‌گه مصرف زیاد ماری‌جوانا، به‌خصوص تو جوونایی که مغزشون هنوز کامل رشد نکرده، می‌تونه احتمال ابتلا به این بیماری رو بیشتر کنه. ظاهراْ مصرف ماری‌جوانا یه جورایی می‌تونه تعادل مغز رو به هم بزنه و باعث این مشکلات بشه.

🔹 این تحقیق یه هشدار جدیه که مصرف ماری‌جوانا، حتی اگه تو بعضی جاها قانونی شده، برای همه بی‌خطر نیست و می‌تونه هزینه‌های زیادی برای سلامت روان، خانواده‌ها و جامعه داشته باشه.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامت_روان #ماری_جوانا #اسکیزوفرنی #تحقیقات_پزشکی
🔺 کشف یک سیاره غول‌پیکر با جرمی ۱۲ برابر مشتری!

🔹 فضاپیمای گایا که متعلق به آژانس فضایی اروپا (ESA) است، موفق به کشف یک سیاره غول‌پیکر با جرمی ۱۲ برابر مشتری و یک کوتوله قهوه‌ای شده است. این سیاره که Gaia-4b نام دارد، به دور ستاره‌ای کوچک‌تر از خورشید می‌چرخد و ۲۴۴ سال نوری از زمین فاصله دارد. کوتوله قهوه‌ای نیز Gaia-5b نامیده شده و ۱۳۴ سال نوری از ما دور است. این کشف‌ها پس از تأیید توسط ابزارهای دیگر به رسمیت شناخته شدند.

🔹 سیاره Gaia-4b یک غول گازی سرد است که هر ۵۷۰ روز زمینی یک بار به دور ستاره‌اش می‌چرخد. ستاره میزبان این سیاره تنها ۶۴ درصد جرم خورشید را دارد، که باعث می‌شود Gaia-4b یکی از بزرگ‌ترین سیاره‌های شناخته‌شده حول یک ستاره کوچک باشد. از سوی دیگر، کوتوله قهوه‌ای Gaia-5b حدود ۲۱ برابر جرم مشتری را دارد و به دور ستاره‌ای با جرمی حدود ۳۴ درصد خورشید می‌چرخد.

کوتوله‌های قهوه‌ای اجرامی هستند که نه کاملاً ستاره‌اند و نه سیاره. آن‌ها جرم کافی برای شروع فرآیند همجوشی هسته‌ای (که در ستاره‌ها اتفاق می‌افتد) را ندارند، اما از سیاره‌ها بسیار بزرگ‌ترند. به همین دلیل به آن‌ها "ستاره‌های ناکام" هم می‌گویند.

🔹 این کشف‌ها با استفاده از تکنیک «لرزش ستاره‌ای» (Astrometry) انجام شده‌اند. این روش بر اساس تأثیر گرانشی سیارات بر ستاره‌های میزبانشان کار می‌کند. وقتی یک سیاره به دور ستاره‌ای می‌چرخد، گرانش آن باعث می‌شود ستاره به شکل مارپیچی کمی بلرزد. دانشمندان با تحلیل این لرزش‌ها می‌توانند وجود سیارات را تشخیص دهند.

جالب اینجاست که سیارات بزرگ حول ستاره‌های کوچک، پدیده‌ای نسبتاً نادر هستند. اما وقتی چنین سیاره‌ای وجود داشته باشد، لرزش ایجاد‌شده در ستاره به‌اندازه‌ای بزرگ است که تشخیص آن آسان‌تر می‌شود. این دقیقاً همان چیزی است که در مورد Gaia-4b اتفاق افتاده است.

🔹 فضاپیمای گایا از سال ۲۰۱۳ تاکنون با استفاده از دو تلسکوپ نوری، آسمان را زیر نظر گرفته است. دقت بالای این فضاپیما در رصد حرکات ستاره‌ها، دانشمندان را امیدوار کرده که داده‌های آن بتواند به کشف هزاران سیاره جدید منجر شود. اگرچه گایا در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ به دلیل اتمام سوخت بازنشسته شد، اما داده‌های آن هنوز هم در حال تحلیل هستند و انتظار می‌رود در آینده نزدیک اکتشافات بیشتری از این مأموریت منتشر شود.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #سیارات #فضا #کشف_جدید #گایا #کوتوله_قهوه‌ای
🔺 دنباله‌دار G3 (ATLAS) در آسمان شیلی: نمایشی خیره‌کننده بالای بزرگ‌ترین تلسکوپ آینده جهان

🔹 دنباله‌دار C/2024 G3 (ATLAS)، که به عنوان «دنباله‌دار بزرگ سال ۲۰۲۵» شناخته می‌شود، در ماه گذشته در آسمان شب بالای رصدخانه پارانال در شیلی، جایی که بزرگ‌ترین تلسکوپ جهان در حال ساخت است، ظاهر شد. این دنباله‌دار با دم درخشان و زیبایش، تصاویر خیره‌کننده‌ای را ایجاد کرد که توسط عکاسان و ستاره‌شناسان ثبت شد.

🔹 این دنباله‌دار در نزدیکی تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) و محل ساخت تلسکوپ فوق‌العاده بزرگ (ELT) دیده شد. ELT پس از تکمیل، بزرگ‌ترین تلسکوپ جهان خواهد بود که قادر به رصد کیهان در نور مرئی است. دنباله‌دار G3 (ATLAS) به دلیل قابلیت دیده شدن در روز و نمایش‌های شبانه‌اش، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.

🔹 در تصاویر ثبت‌شده، دم دنباله‌دار به‌وضوح دیده می‌شود که از ذرات غبار و گاز تشکیل شده و توسط بادهای خورشیدی از هسته‌ی دنباله‌دار دور می‌شوند. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که مواد جامد در اثر گرمای خورشید به گاز تبدیل می‌شوند. دنباله‌دار در تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۲۵ به نزدیک‌ترین نقطه به خورشید (حضیض خورشیدی) رسید و اکنون در حال دور شدن از خورشید است.

دنباله‌دارها اجرام آسمانی هستند که از یخ، غبار و گاز تشکیل شده‌اند. وقتی به خورشید نزدیک می‌شوند، گرمای خورشید باعث تبخیر بخشی از مواد آن‌ها می‌شود و یک دم درخشان ایجاد می‌کند. این دم همیشه در جهت مخالف خورشید قرار دارد، زیرا توسط بادهای خورشیدی به بیرون رانده می‌شود. دنباله‌دار G3 (ATLAS) یکی از درخشان‌ترین دنباله‌دارهای سال‌های اخیر است و فرصت خوبی برای علاقه‌مندان به نجوم فراهم کرده تا این پدیده زیبا را مشاهده کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #دنباله‌دار #تلسکوپ #کیهان #فضا
🔺 کلسترول «خوب» ممکن است برای سلامت چشم مضر باشد

🔹 بر اساس یک مطالعه جدید، کلسترول HDL که به عنوان کلسترول خوب شناخته می‌شود و برای سلامت قلب مفید است، ممکن است خطر ابتلا به گلوکوم (آب سیاه) را در افراد بالای ۵۵ سال افزایش دهد. در مقابل، کلسترول LDL که به عنوان کلسترول «بد» شناخته می‌شود، ممکن است با کاهش خطر گلوکوم مرتبط باشد.

🔹 این مطالعه که در مجله British Journal of Ophthalmology منتشر شده است، داده‌های بیش از ۴۰۰,۰۰۰ شرکت‌کننده در پروژه تحقیقاتی UK Biobank را تحلیل کرد. شرکت‌کنندگان به طور متوسط ۱۴ سال تحت نظارت بودند و سطح چربی‌های خون آن‌ها اندازه‌گیری شد. حدود ۲٪ از شرکت‌کنندگان در طول این مدت به گلوکوم مبتلا شدند.

🔹 نتایج نشان داد افرادی که بالاترین سطح کلسترول HDL را داشتند، ۱۰٪ بیشتر در معرض خطر ابتلا به گلوکوم بودند. در مقابل، افرادی با بالاترین سطح کلسترول LDL، ۸٪ کمتر در معرض خطر گلوکوم قرار داشتند. همچنین، سطح بالای تری‌گلیسیرید (نوع دیگری از چربی خون) با ۱۴٪ کاهش خطر گلوکوم همراه بود.

گلوکوم یا آب سیاه یک بیماری چشمی است که در آن فشار داخل چشم افزایش می‌یابد و به عصب بینایی آسیب می‌زند. این بیماری یکی از علل اصلی نابینایی در جهان است. اگرچه کلسترول HDL معمولاً به عنوان «خوب» شناخته می‌شود زیرا به حذف کلسترول LDL از رگ‌ها کمک می‌کند، اما این مطالعه نشان می‌دهد که ممکن است اثرات متفاوتی بر سلامت چشم داشته باشد.

🔹 محققان هنوز به طور دقیق نمی‌دانند چرا کلسترول HDL خطر گلوکوم را افزایش می‌دهد. یکی از فرضیه‌ها این است که سطح بالای HDL ممکن است باعث تغییر در جریان خون به سمت عصب بینایی یا افزایش فشار داخل چشم شود. با این حال، این ارتباط فقط در افراد بالای ۵۵ سال مشاهده شد.

🔹 این یافته‌ها ممکن است بر نحوه مدیریت کلسترول در بیماران در معرض خطر گلوکوم تأثیر بگذارد. اگر مطالعات بعدی این نتایج را تأیید کنند، پزشکان ممکن است نیاز به تجدید نظر در تجویز داروهای کاهش‌دهنده کلسترول برای این بیماران داشته باشند.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامت_چشم #کلسترول #گلوکوم #پزشکی #تحقیقات
🔺 مغز ممکن است حاوی مقادیر بیشتری میکروپلاستیک نسبت به سایر اندام‌ها باشد

🔹 بر اساس یک مطالعه جدید، بافت مغز ممکن است حاوی مقادیر بیشتری میکروپلاستیک نسبت به سایر اندام‌های بدن باشد. محققان از دانشگاه نیومکزیکو، دانشگاه ایالتی اوکلاهما، دانشگاه دوک و دانشگاه دل واله در کلمبیا، نمونه‌های مغز، کبد و کلیه از ۴۷ جسد را بررسی کردند.

🔹 نتایج این مطالعه که در مجله Nature Medicine منتشر شد، نشان داد که نمونه‌های مغز به طور متوسط ۱۰ برابر بیشتر از سایر اندام‌ها حاوی میکروپلاستیک هستند. مقدار متوسط میکروپلاستیک در بافت مغز حدود ۴۸۰۰ میکروگرم بر گرم بود که معادل مقدار موجود در یک قاشق پلاستیکی استاندارد است.

🔹 دکتر استفانی ویدمر، متخصص سم‌شناسی پزشکی و پزشکی اورژانس، که در این مطالعه مشارکت نداشت، به ABC News گفت که یافته‌های این مطالعه هنوز دلیلی برای نگرانی عمده نیست. او اشاره کرد که میکروپلاستیک‌ها به طور گسترده در محیط زیست وجود دارند و این اولین مطالعه‌ای نیست که حضور آن‌ها را در بافت‌های انسانی نشان می‌دهد.

میکروپلاستیک‌ها ذرات کوچک پلاستیکی هستند که معمولاً کمتر از ۵ میلی‌متر اندازه دارند. این ذرات می‌توانند از طریق غذا، آب و حتی هوا وارد بدن انسان شوند. اگرچه اثرات دقیق آن‌ها بر سلامت انسان هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما برخی مطالعات نشان می‌دهند که ممکن است بر سیستم ایمنی و سایر عملکردهای بدن تأثیر منفی بگذارند.

🔹 این مطالعه همچنین نمونه‌های مغز از افراد مبتلا به زوال عقل را بررسی کرد و سطح بالاتری از میکروپلاستیک‌ها را در آن‌ها یافت. محققان حدس می‌زنند که این میکروپلاستیک‌ها ممکن است در دیواره رگ‌های خونی و سلول‌های ایمنی تجمع کرده باشند. با این حال، این مطالعه ثابت نمی‌کند که میکروپلاستیک‌ها باعث بیماری‌هایی مانند زوال عقل می‌شوند یا چگونه وارد مغز می‌شوند.

🔹 پلی‌اتیلن، رایج‌ترین نوع پلاستیک که در همه چیز از ظروف پلاستیکی تا کفپوش و دستگاه‌های پزشکی یافت می‌شود، ۷۵٪ از میکروپلاستیک‌های موجود در نمونه‌های مغز را تشکیل می‌داد.

محققان اذعان کردند که روش‌های تشخیصی مورد استفاده ممکن است ذرات بسیار کوچک‌تر را از دست داده یا مواد را اشتباه شناسایی کرده باشند. همچنین، حجم کوچک نمونه‌ها محدودیت‌هایی در نتیجه‌گیری درباره چگونگی و زمان ورود این پلاستیک‌ها به بدن ایجاد می‌کند.

🔹 دکتر ویدمر افزود که این حوزه تحقیقاتی هنوز در مراحل اولیه است و اگرچه شواهدی وجود دارد که بار میکروپلاستیک در بافت‌های انسانی بالا است، اما این اعداد ممکن است دقیق نباشند و نویسندگان مطالعه نیز به این موضوع اذعان کرده‌اند.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #محیط_زیست #میکروپلاستیک #مغز
🔺 کووید-۱۹ ممکن است باعث افزایش خطر حمله قلبی حتی پس از بهبودی شود

🔹 یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که ویروس کووید-۱۹ می‌تواند باعث تسریع تجمع پلاک در شریان‌های کرونری شود و خطر حمله قلبی و سکته مغزی را حتی پس از بهبودی افزایش دهد. این مطالعه که در مجله Radiology منتشر شده است، تأکید می‌کند که التهاب ناشی از کووید-۱۹ می‌تواند اثرات طولانی‌مدتی بر سیستم قلبی-عروقی داشته باشد.

🔹 محققان از روش تصویربرداری سی‌تی آنژیوگرافی کرونری (CCTA) برای بررسی تغییرات در بافت اطراف شریان‌های کرونری استفاده کردند. آن‌ها علائم التهاب، تجمع پلاک و وجود انسدادهای پرخطر را در ۸۰۳ بیمار که بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ تحت تصویربرداری قرار گرفته بودند، تحلیل کردند. از این تعداد، ۶۹۰ بیمار به کووید-۱۹ مبتلا شده بودند.

🔹 نتایج نشان داد که حجم پلاک در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ سریع‌تر افزایش یافته و احتمال تبدیل شدن این پلاک‌ها به پلاک‌های پرخطر (که می‌توانند باعث لخته شدن خون شوند) بیشتر بود. همچنین، التهاب شریان‌های کرونری در این بیماران بیشتر مشاهده شد. خطر نارسایی قلبی، حمله قلبی یا سکته مغزی در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ تقریباً سه برابر بیشتر از افراد غیرمبتلا بود.

التهاب ناشی از کووید-۱۹ می‌تواند باعث رشد مداوم پلاک‌ها، به ویژه پلاک‌های غیرکلسیفیه (که از کلسترول و چربی تشکیل شده‌اند) شود. این پلاک‌ها بیشتر مستعد پارگی هستند و می‌توانند جریان خون را مسدود کنند، که منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی می‌شود. این اثرات می‌توانند تا یک سال پس از عفونت ادامه یابند، حتی اگر بیماران به طور کامل بهبود یافته باشند.

🔹 دکتر جونبو گه، نویسنده ارشد این مطالعه، تأکید کرد که استراتژی‌های مدیریتی مؤثر برای بیماران بهبودیافته از کووید-۱۹ ضروری است. این شامل نظارت منظم بر سلامت قلب، تغییر سبک زندگی و در برخی موارد استفاده از داروهای ضدالتهاب یا استاتین‌ها برای کاهش التهاب و پیشگیری از پیشرفت پلاک‌ها است.

🔹 این یافته‌ها هشدار مهمی برای سیستم‌های بهداشتی در سراسر جهان است، زیرا با افزایش تعداد بهبودیافتگان از کووید-۱۹، بار بیماری‌های قلبی-عروقی نیز ممکن است به طور قابل توجهی افزایش یابد. محققان پیشنهاد می‌کنند که تحقیقات بیشتری برای درک مکانیسم‌های بیولوژیکی این اثرات و توسعه راهکارهای پیشگیرانه انجام شود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#کووید۱۹ #سلامت_قلب #پزشکی