تازه‌های علمی
714 subscribers
38 photos
3 videos
2.11K links
🔹 پوشش آخرین یافته‌ها از اعماق کیهان‌ و فیزیک تا دنیای ژنتیک، نوآوری‌های مهندسی، باستان‌شناسی و هوش مصنوعی، همه به زبانی قابل فهم.
Download Telegram
🔺 رویای مریخ دوباره زنده شد؛ چطور می‌توان آن را به واقعیت تبدیل کرد؟

🔹 آمریکا فرصتی نادر دارد تا با شروع برنامه‌ای پایدار برای اکتشاف مریخ، مرزهای فضا را باز کند. اسپیس‌ایکس ایلان ماسک به زودی سیستم پرتاب استارشیپ را عملیاتی می‌کند که قابلیت حمل بار مشابه موشک ساترن V (ماه‌نورد آپولو) را با تنها ۵ درصد هزینه آن ارائه می‌دهد. ماسک خود را به رئیس‌جمهور ترامپ نزدیک کرده و در مراسم تحلیف او در ژانویه، ترامپ قول داد که دولت او "فضانوردان آمریکایی را به مریخ می‌فرستد تا پرچم آمریکا را در آنجا نصب کنند." از نظر شرایط سیاسی و فنی، بازی برای رسیدن به مریخ شروع شده است.

🔹 اما چند مشکل وجود دارد. اولاً، ناسا، سازمانی که انتظار می‌رود چنین مأموریتی را رهبری کند، در حال حاضر توانایی انجام این کار را ندارد. اگرچه اسپیس‌ایکس بسیار توانمندتر است، اما نباید به تنهایی مسئولیت مأموریت مریخ را بر عهده بگیرد. ناسا باید این تلاش را رهبری کند، زیرا آمریکا باید به مریخ برود، نه فقط یک شرکت خصوصی. اما برای رهبری مؤثر اکتشافات فضایی، ناسا ابتدا باید اصلاح شود.

مشکلات ناسا: ناسا در دهه ۱۹۶۰ پروژه آپولو را با موفقیت رهبری کرد و در عرض هشت سال انسان را به ماه رساند. اما امروز، با وجود منابع فنی و تجربه بیشتر، ناسا در برنامه آرتمیس (بازگشت به ماه) عملکرد ضعیفی داشته است. به جای اجرای یک برنامه مشخص، ناسا پروژه‌های پراکنده و گران‌قیمتی را دنبال کرده که با هم سازگار نیستند. مثلاً موشک SLS و کپسول اوریون به درستی با هم کار نمی‌کنند و این باعث شده برنامه آرتمیس با تأخیر مواجه شود.

🔹 اسپیس‌ایکس پیشنهاد می‌کند که از استارشیپ برای مأموریت‌های مریخ استفاده شود. این سیستم می‌تواند بار زیادی را به مریخ برساند و حتی به عنوان خانه‌ای برای فضانوردان در مریخ عمل کند. اما مشکل این است که استارشیپ برای بازگشت از مریخ به سوخت زیادی نیاز دارد و تولید این سوخت در مریخ چالش‌برانگیز است.

چرا مریخ؟ سه دلیل اصلی وجود دارد: علم، چالش و آینده. مریخ می‌تواند به ما درباره منشأ حیات اطلاعات بدهد. همچنین، فرستادن انسان به مریخ می‌تواند الهام‌بخش نسل جوان باشد و به پیشرفت فناوری‌های جدید کمک کند. در نهایت، مریخ می‌تواند به عنوان خانه‌ای جدید برای بشریت عمل کند و آینده ما را در فضا تضمین کند.

🔹 برای شروع، ناسا باید یک تیم قوی و هدف‌محور تشکیل دهد که تنها به موفقیت مأموریت فکر کند، نه منافع شرکت‌های خصوصی یا سازمان‌های دولتی. همچنین، ناسا باید برنامه آرتمیس را به گونه‌ای بازطراحی کند که با اهداف مأموریت مریخ هماهنگ باشد.

چالش‌های سفر به مریخ: سفر به مریخ نه تنها از نظر فنی چالش‌برانگیز است، بلکه برای فضانوردان نیز بسیار دشوار خواهد بود. سفر ۹ ماهه به مریخ با استارشیپ ماسک فشار زیادی بر بدن و ذهن فضانوردان وارد می‌کند. حتی با وجود محافظت‌های مناسب، تشعشعات کیهانی و قرار گرفتن طولانی‌مدت در گرانش کم می‌توانند باعث پیری زودرس اندام‌هایی مانند کلیه‌ها و مغز شوند. همچنین، سلامت روانی فضانوردان به دلیل محدودیت‌های طولانی‌مدت و زندگی در کنار هم‌تیمی‌ها در خطر خواهد بود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#مریخ #فضا #ناسا #اسپیس‌ایکس #اکتشافات_فضایی #علم #فناوری
🔺 کشف قارچ جدیدی که عنکبوت‌ها را به «زامبی» تبدیل می‌کند!

🔹 دانشمندان قارچ جدیدی کشف کرده‌اند که عنکبوت‌های غارنشین را به «زامبی» تبدیل می‌کند! این قارچ که در یک انبار باروت قدیمی در قلعه‌ای در ایرلند شمالی پیدا شده، رفتار عنکبوت‌ها را تغییر می‌دهد و آن‌ها را وادار می‌کند تا لانه‌های خود را ترک کنند و در معرض دید قرار بگیرند. پس از مرگ عنکبوت، قارچ از جسد آن برای پراکنده کردن هاگ‌های خود استفاده می‌کند. این قارچ که به افتخار سر دیوید اتنبرو، طبیعت‌شناس مشهور، Gibellula attenboroughii نام‌گذاری شده، در مطالعه‌ای جدید در مجله Fungal Systematics and Evolution توصیف شده است.

این قارچ شبیه به قارچ معروف «زامبی‌کننده مورچه‌ها» است که الهام‌بخش بازی و سریال «The Last of Us» بود. قارچ‌های زامبی‌کننده با استفاده از سیگنال‌های شیمیایی، رفتار میزبان خود را تغییر می‌دهند و آن‌ها را به مکان‌های مناسب برای رشد و تکثیر خود هدایت می‌کنند. در این مورد، قارچ عنکبوت‌ها را به سمت سقف‌ها و دیوارهای غارها می‌کشاند تا هاگ‌هایش بتوانند به راحتی در هوا پخش شوند.

🔹 این کشف اتفاقی در سال ۲۰۲۱ و در حین فیلم‌برداری برای برنامه مستند طبیعت Winterwatch شبکه BBC رخ داد. دانشمندان پس از بررسی‌های بیشتر، دریافتند که این قارچ یک گونه کاملاً جدید است. آن‌ها همچنین دریافتند که این قارچ تنها در ایرلند یافت شده است، اما احتمالاً در ولز نیز وجود دارد.

جالب اینجاست که این قارچ نه تنها برای علم جدید است، بلکه می‌تواند منبعی برای تولید داروهای جدید باشد. محققان معتقدند که مواد ضد میکروبی تولید شده توسط این قارچ می‌توانند در پزشکی مفید باشند. به گفته هری ایوانز، نویسنده اصلی این مطالعه، این قارچ یک «گنجینه دارویی» است که هنوز به طور کامل کشف نشده است.

🔹 این مطالعه نشان می‌دهد که تنوع قارچ‌های انگلی در جزایر بریتانیا بسیار بیشتر از چیزی است که تاکنون شناخته شده است. با وجود اینکه قارچ‌ها یکی از پنج سلسله موجودات زنده هستند، تنها ۱٪ از گونه‌های آن‌ها تاکنون شناسایی شده‌اند. این کشف جدید نشان می‌دهد که هنوز چیزهای زیادی برای کشف در دنیای قارچ‌ها وجود دارد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#قارچ #زامبی #علم #طبیعت #دارو
🔺 انقلابی در فناوری سرمایش: یخچال‌های ترموگالوانیک آینده‌ی سبزتر و ارزان‌تر را رقم می‌زنند

🔹 دانشمندان به تازگی پیشرفتی بزرگ در فناوری سرمایش ترموگالوانیک ایجاد کرده‌اند که می‌تواند سیستم‌های خنک‌کننده را ارزان‌تر و سازگارتر با محیط زیست کند. این روش با استفاده از واکنش‌های الکتروشیمیایی، انرژی کمتری مصرف می‌کند و می‌تواند در کاربردهای مختلف، از دستگاه‌های پوشیدنی تا سیستم‌های صنعتی، مورد استفاده قرار گیرد.

🔹 این فناوری که در مجله‌ی Joule منتشر شده، بر پایه‌ی سلول‌های ترموگالوانیک کار می‌کند. این سلول‌ها معمولاً گرما را به برق تبدیل می‌کنند، اما با معکوس کردن این فرآیند، می‌توان از آن‌ها برای ایجاد سرمایش استفاده کرد. محققان با بهبود ترکیب شیمیایی سیستم، کارایی آن را به طور چشمگیری افزایش داده‌اند.

اما چرا این فناوری مهم است؟ سیستم‌های سرمایش سنتی، مثل یخچال‌ها و کولرها، انرژی زیادی مصرف می‌کنند و گازهای مضر برای محیط زیست تولید می‌کنند. فناوری ترموگالوانیک نه تنها انرژی کمتری مصرف می‌کند، بلکه با استفاده از مواد شیمیایی سازگار با محیط زیست، آلودگی کمتری هم ایجاد می‌کند. این یعنی هم هزینه‌های انرژی کمتر می‌شود و هم محیط زیست سالم‌تر می‌ماند.

🔹 در این سیستم، از یون‌های آهن برای ایجاد واکنش‌های شیمیایی استفاده می‌شود. در یک مرحله، یون‌های آهن الکترون از دست می‌دهند و گرما جذب می‌کنند، و در مرحله‌ی بعد، الکترون می‌گیرند و گرما آزاد می‌کنند. با تنظیم دقیق مواد شیمیایی مورد استفاده، محققان توانستند قدرت سرمایش سیستم را تا ۷۰٪ افزایش دهند.

🔹 این سیستم جدید توانست دمای محیط را تا ۱.۴۲ درجه کلوین کاهش دهد، در حالی که سیستم‌های قبلی فقط ۰.۱ درجه کلوین کاهش دما ایجاد می‌کردند. این پیشرفت بزرگی است که می‌تواند راه را برای استفاده‌های عملی این فناوری باز کند.

آینده‌ی این فناوری: محققان قصد دارند با بهبود طراحی سیستم و استفاده از مواد پیشرفته‌تر، عملکرد این فناوری را بیشتر کنند. همچنین، آن‌ها در حال توسعه‌ی نمونه‌های اولیه‌ی یخچال‌های ترموگالوانیک هستند و به دنبال همکاری با شرکت‌های نوآور برای تجاری‌سازی این فناوری هستند.

🔹 این تحقیق با حمایت بنیاد ملی علوم طبیعی چین و برنامه‌ی پسادکتری برای استعدادهای نوآور چین انجام شده است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فناوری_سرمایش #محیط_زیست #انرژی_پاک #فناوری
🔺 فیزیک‌دانان ممکن است راز درون سیاه‌چاله‌ها را کشف کرده باشند!

🔹 برای دهه‌ها، سیاه‌چاله‌ها یکی از بزرگ‌ترین معماهای فیزیک بوده‌اند. اما حالا، با استفاده از محاسبات کوانتومی و یادگیری ماشین، فیزیک‌دانان موفق شده‌اند یک شبیه‌سازی ریاضی از هسته‌ی سیاه‌چاله ایجاد کنند. این تحقیق نشان می‌دهد که سیاه‌چاله‌ها ممکن است آن‌طور که قبلاً فکر می‌کردیم، تکینگی‌های ساده نباشند، بلکه حالت‌های کوانتومی بسیار ساختاریافته‌ای باشند که از قوانین کاملاً جدید فیزیک پیروی می‌کنند.

🔹 این مطالعه، که توسط فیزیک‌دانان دانشگاه میشیگان انجام شده، از اصل هولوگرافیک استفاده کرده است. این اصل می‌گوید که گرانش و مکانیک کوانتومی از نظر ریاضی معادل هستند، اما در ابعاد مختلف عمل می‌کنند. با استفاده از این ایده، محققان موفق شدند مدل‌های ریاضی ایجاد کنند که ساختار سیاه‌چاله‌ها را شبیه‌سازی می‌کنند.

اهمیت این کشف: سیاه‌چاله‌ها اجرامی هستند که گرانش آن‌ها آن‌قدر قوی است که حتی نور هم نمی‌تواند از آن‌ها فرار کند. تا به حال، تصور می‌شد که در مرکز سیاه‌چاله‌ها یک تکینگی وجود دارد؛ نقطه‌ای با چگالی بی‌نهایت که قوانین فیزیک در آن از کار می‌افتند. اما این تحقیق جدید نشان می‌دهد که ممکن است درون سیاه‌چاله‌ها ساختارهای کوانتومی پیچیده‌ای وجود داشته باشد که از قوانین جدیدی پیروی می‌کنند.

🔹 این کشف می‌تواند به حل یکی از بزرگ‌ترین مشکلات فیزیک کمک کند: اتحاد مکانیک کوانتومی و نسبیت عام. نسبیت عام، نظریه‌ی اینشتین، گرانش و خمش فضا-زمان را توصیف می‌کند، اما در مقیاس‌های بسیار کوچک (مثل داخل سیاه‌چاله‌ها) کارایی ندارد. از طرفی، مکانیک کوانتومی رفتار ذرات زیراتمی را توضیح می‌دهد، اما نمی‌تواند گرانش را در خود جای دهد. این تحقیق جدید نشان می‌دهد که چگونه سیستم‌های کوانتومی می‌توانند رفتار گرانشی را تقلید کنند و به ما در درک بهتر این دو نظریه کمک کنند.

اصل هولوگرافیک چیست؟ این اصل یکی از ایده‌های انقلابی در فیزیک است که می‌گوید اطلاعات مربوط به یک فضای سه‌بعدی (مثل گرانش در سیاه‌چاله‌ها) می‌تواند روی یک سطح دو‌بعدی (مثل افق رویداد سیاه‌چاله) ذخیره شود. به عبارت ساده، ممکن است کل اطلاعات درون یک سیاه‌چاله روی سطح آن (افق رویداد) کدگذاری شده باشد. این ایده به فیزیک‌دانان کمک می‌کند تا بفهمند چگونه اطلاعات در سیاه‌چاله‌ها حفظ می‌شوند و حتی ممکن است بتوانند آن‌ها را بازسازی کنند.

🔹 این تحقیق با استفاده از مدل‌های ماتریسی کوانتومی انجام شده است. این مدل‌ها به فیزیک‌دانان کمک می‌کنند تا حالت پایه‌ی یک سیستم کوانتومی (کمترین سطح انرژی) را شبیه‌سازی کنند. با استفاده از کامپیوترهای کوانتومی و الگوریتم‌های یادگیری عمیق، محققان توانستند این مدل‌ها را حل کنند و اطلاعات جدیدی درباره‌ی ساختار سیاه‌چاله‌ها به دست آورند.

آینده‌ی این تحقیق: این مطالعه فقط آغاز راه است. فیزیک‌دانان قصد دارند مدل‌های خود را گسترش دهند تا سیاه‌چاله‌های بزرگ‌تر و پیچیده‌تر را شبیه‌سازی کنند. همچنین، آن‌ها امیدوارند با استفاده از کامپیوترهای کوانتومی قدرتمندتر، محاسبات خود را بهبود بخشند و به درک بهتری از پدیده‌های کیهانی مانند ستاره‌های نوترونی و کرم‌چاله‌ها برسند.

🔹 این تحقیق نه تنها به ما کمک می‌کند تا بفهمیم درون سیاه‌چاله‌ها چه می‌گذرد، بلکه می‌تواند درک ما از فضا، زمان و ذات واقعیت را نیز دگرگون کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سیاه‌چاله #فیزیک #کوانتوم #نسبیت #کیهان‌شناسی
🔺 فیزیک‌دانان اثری اتمی عجیب کشف کردند که می‌تواند محاسبات کوانتومی را متحول کند

🔹 محققان در حال بررسی تعاملات اتمی چندسطحی برای بهبود درهم‌تنیدگی کوانتومی هستند. آن‌ها با استفاده از حالت‌های ناپایدار در اتم‌های استرونتیوم، نشان دادند که چگونه تبادل فوتون می‌تواند همبستگی‌ها را حفظ کند و پتانسیل جدیدی برای محاسبات کوانتومی ایجاد کند. این تحقیق بر روی سیستم‌های اتمی با چهار سطح انرژی متمرکز شده است که شامل دو سطح پایه و دو سطح برانگیخته است.

درهم‌تنیدگی کوانتومی یکی از مفاهیم پایه‌ای در فیزیک کوانتوم است که در آن دو یا چند ذره به گونه‌ای به هم مرتبط می‌شوند که وضعیت یکی مستقیماً بر وضعیت دیگری تأثیر می‌گذارد، حتی اگر فاصله زیادی بین آن‌ها وجود داشته باشد. این پدیده برای توسعه کامپیوترهای کوانتومی بسیار مهم است، زیرا می‌تواند سرعت و دقت محاسبات را به طور چشمگیری افزایش دهد.

🔹 در این مطالعه، محققان از اتم‌های استرونتیوم استفاده کردند که در یک شبکه کریستالی یک‌بعدی و دو‌بعدی قرار گرفته‌اند. آن‌ها با استفاده از لیزر، فوتون‌ها را بین اتم‌ها تبادل کردند و توانستند همبستگی‌های کوانتومی را ایجاد و حفظ کنند. این فرآیند به آن‌ها اجازه داد تا سیستم‌های کوانتومی پایدارتری بسازند که می‌توانند برای مدت طولانی‌تری درهم‌تنیده باقی بمانند.

یکی از چالش‌های اصلی در این تحقیق، شبیه‌سازی تعاملات اتم‌ها در سیستم‌های چندسطحی بود. این تعاملات بسیار پیچیده هستند و شامل نیروهای بلندبرد می‌شوند که اتم‌ها را در فواصل مختلف به هم مرتبط می‌کنند. محققان برای غلبه بر این چالش، از مدل‌های ریاضی پیشرفته‌ای استفاده کردند که به آن‌ها اجازه می‌داد تا رفتار سیستم را در طول زمان پیش‌بینی کنند.

🔹 این یافته‌ها می‌توانند راه‌های جدیدی را در علم اطلاعات کوانتومی و محاسبات کوانتومی باز کنند. با ایجاد سیستم‌های کوانتومی پایدار و قابل گسترش، محققان می‌توانند به سمت ساخت کامپیوترهای کوانتومی قدرتمندتر و کارآمدتر حرکت کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#کوانتوم #فیزیک_کوانتوم #کامپیوترهای_کوانتومی #فناوری
🔺 دو حباب غول‌آسا در بالا و پایین کهکشان راه‌شیری کشف شدند

🔹 اخترشناسان دو ساختار عظیم به شکل حباب را کشف کرده‌اند که از مرکز کهکشان راه‌شیری به سمت بالا و پایین گسترش یافته‌اند. هر یک از این حباب‌ها حدود ۵۰,۰۰۰ سال نوری امتداد دارند و عمدتاً در طول‌موج‌های گاما و ایکس می‌درخشند. این حباب‌ها به نام‌های «حباب‌های فرمی» و «حباب‌های ای‌روزیتا» شناخته می‌شوند و به نظر می‌رسد که از فعالیت سیاه‌چاله کلان‌جرم مرکز کهکشان، موسوم به کمان اِی*، نشأت گرفته‌اند.

سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم مانند کمان اِی* در مرکز کهکشان‌ها قرار دارند و می‌توانند مقادیر عظیمی انرژی را در قالب جت‌های ماده به بیرون پرتاب کنند. این جت‌ها می‌توانند گازهای اطراف را به بیرون برانند و ساختارهایی مانند حباب‌های فرمی و ای‌روزیتا ایجاد کنند.

🔹 تحقیقات نشان می‌دهد که این حباب‌ها حدود ۲.۶ میلیون سال پیش و در نتیجه فوران شدید انرژی از سیاه‌چاله مرکزی به وجود آمده‌اند. این فوران حدود ۱۰۰,۰۰۰ سال ادامه داشته و باعث ایجاد شوک‌هایی در گازهای اطراف شده است. این شوک‌ها گازها را به بیرون رانده و حباب‌های عظیمی را تشکیل داده‌اند که امروزه قابل مشاهده هستند.

حباب‌های فرمی در طول‌موج گاما و حباب‌های ای‌روزیتا در طول‌موج ایکس می‌درخشند. این دو ساختار به هم مرتبط هستند و نشان‌دهنده یک رویداد عظیم در مرکز کهکشان هستند. مطالعه این حباب‌ها به اخترشناسان کمک می‌کند تا درک بهتری از نحوه تعامل سیاه‌چاله‌ها با کهکشان‌های میزبان خود داشته باشند.

🔹 این کشف نه تنها به ما کمک می‌کند تا تاریخچه کهکشان راه‌شیری را بهتر درک کنیم، بلکه بینشی درباره چگونگی شکل‌گیری ستاره‌ها و سیارات در کهکشان‌ها ارائه می‌دهد. این فرآیندها بر محیط اطراف ما تأثیر می‌گذارند و به ما کمک می‌کنند تا تصویر بزرگ‌تری از جهان و جایگاه ما در آن داشته باشیم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #کهکشان_راه_شیری #سیاه‌چاله #فضا #کیهان‌شناسی
🔺 مطالعه روی موش‌ها نشان می‌دهد، میکروپلاستیک‌ها می‌توانند جریان خون در مغز را مسدود کنند

🔹 با توجه به حضور گسترده میکروپلاستیک‌ها در غذاها و بدن انسان، محققان در حال بررسی آسیب‌های احتمالی این ذرات ریز هستند. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که چگونه میکروپلاستیک‌ها ممکن است منجر به انسداد خطرناک جریان خون در مغز شوند. این مطالعه توسط تیمی از آکادمی علوم محیطی چین در پکن انجام شده و برای اولین بار حرکت میکروپلاستیک‌ها در رگ‌های خونی مغز موش‌ها را به صورت زنده ردیابی کرده است.

میکروپلاستیک‌ها ذرات پلاستیکی با قطر کمتر از ۵ میلی‌متر هستند که به دلیل استفاده گسترده از پلاستیک‌ها در زندگی روزمره، در محیط زیست و بدن موجودات زنده یافت می‌شوند. این ذرات می‌توانند از طریق غذا، آب و حتی هوا وارد بدن شوند و اثرات نامطلوبی بر سلامتی داشته باشند.

🔹 محققان با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری لیزری با وضوح بالا، دریافتند که سلول‌های ایمنی حامل میکروپلاستیک‌ها در رگ‌های خونی ناحیه قشر مغز موش‌ها گیر می‌کنند. این انسدادها باعث اختلال در جریان خون موضعی و در نتیجه اختلال در عملکرد مغز می‌شوند. موش‌هایی که میکروپلاستیک‌ها در خون آن‌ها وجود داشت، در تست‌های حرکتی، حافظه و هماهنگی عملکرد ضعیف‌تری نسبت به موش‌های سالم نشان دادند.

اگرچه این انسدادها پس از یک ماه برطرف شدند و عملکرد شناختی موش‌ها به حالت عادی بازگشت، اما محققان هشدار می‌دهند که این پدیده ممکن است با مشکلات عصبی مانند افسردگی و اضطراب، و همچنین افزایش خطر سکته و بیماری‌های قلبی-عروقی مرتبط باشد.

🔹 با وجود تفاوت‌های بین سیستم ایمنی و اندازه رگ‌های خونی انسان و موش، شباهت‌های بیولوژیکی بین این دو گونه باعث می‌شود که این یافته‌ها نگران‌کننده باشند. محققان تاکید می‌کنند که برای درک بهتر این مکانیسم‌ها و اثرات بلندمدت میکروپلاستیک‌ها، انجام مطالعات بیشتر روی پستانداران بزرگ‌تر یا مدل‌های حیوانی که شباهت بیشتری به سیستم گردش خون انسان دارند، ضروری است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #محیط_زیست #میکروپلاستیک #پزشکی
🔺 آیا ایبوپروفن می‌تواند شما را باهوش‌تر کند؟ یک مطالعه جدید اینطور فکر می‌کند!

🔹 ایبوپروفن، مسکنی که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان از آن استفاده می‌کنند، ممکن است نه تنها درد را تسکین دهد، بلکه حافظه و هوش را نیز بهبود بخشد. این یافته‌ها از یک مطالعه جدید منتشر شده‌اند که نشان می‌دهد ایبوپروفن می‌تواند تأثیرات مثبتی روی مغز داشته باشد و حتی زمان واکنش را بهبود بخشد.

🔹 این مطالعه که توسط محققان دانشگاه کالج لندن انجام شده، تأثیرات شناختی داروهای رایج مانند ایبوپروفن، پاراستامول (استامینوفن) و سایر داروها را بررسی کرده است. نتایج نشان داد که ایبوپروفن و برخی داروهای دیگر مانند آسپرین و کدئین می‌توانند عملکرد شناختی را بهبود بخشند، در حالی که پاراستامول و فلوکستین (یک داروی ضد افسردگی) ممکن است اثرات منفی روی حافظه و توانایی حل مسئله داشته باشند.

بسیاری از ما از داروهای مسکن مانند ایبوپروفن و پاراستامول به طور مرتب استفاده می‌کنیم. اگر این داروها بتوانند روی حافظه و هوش ما تأثیر بگذارند، این موضوع می‌تواند برای سلامتی ما بسیار مهم باشد. البته، محققان تأکید می‌کنند که این مطالعه فقط یک ارتباط را نشان می‌دهد و ثابت نمی‌کند که این داروها مستقیماً باعث بهبود یا کاهش عملکرد شناختی می‌شوند.

🔹 این مطالعه بر روی داده‌های ۵۴۰,۰۰۰ مرد و زن با سن حداکثر ۷۳ سال انجام شده است. افرادی که از داروهای خاصی مانند ایبوپروفن استفاده می‌کردند، در تست‌های شناختی عملکرد بهتری نسبت به افرادی که از این داروها استفاده نمی‌کردند، داشتند. از طرفی، پاراستامول و فلوکستین با کاهش عملکرد شناختی مرتبط بودند.

این مطالعه نشان می‌دهد تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات شناختی داروها لازم است، زیرا بسیاری از افراد مسن که از این داروها استفاده می‌کنند، ممکن است تحت تأثیر عوامل دیگری مانند افزایش سن یا مصرف همزمان چند دارو قرار داشته باشند. بنابراین، نمی‌توان به طور قطع گفت که این داروها به تنهایی مسئول تغییرات شناختی هستند.

🔹 در نهایت، این مطالعه به ما یادآوری می‌کند که قبل از مصرف هر دارویی، بهتر است با پزشک خود مشورت کنیم، به‌ویژه اگر نگران تأثیرات آن روی حافظه و عملکرد مغز خود هستیم.

[منبع] [منبع] [منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #دارو #ایبوپروفن #حافظه #هوش #پزشکی #مغز
🔺 پوسته زمین زیر کالیفرنیا در حال جدا شدن است!

🔹 زیر کوه‌های سیرا نوادا در کالیفرنیا، بخشی از پوسته و لایه بالایی سنگ‌کره زمین در حال جدا شدن است. این فرآیند که به آن «فروریختگی سنگ‌کره» می‌گویند، ممکن است شبیه به نحوه تشکیل قاره‌ها در گذشته باشد. پوسته قاره‌ای به دلیل چگالی کمتر، بالاتر از پوسته اقیانوسی قرار دارد و مدت طولانی‌تری دوام می‌آورد. این فرآیند جداشدن ممکن است راهی باشد که مواد سبک‌تر در پوسته از مواد سنگین‌تر جدا می‌شوند و قاره‌هایی را تشکیل می‌دهند که همه حیات زمینی به آن‌ها وابسته است.

🔹 مطالعه جدیدی نشان می‌دهد که این فرآیند در حال حاضر زیر کوه‌های سیرا نوادا در حال رخ دادن است. در بخش جنوبی این رشته‌کوه، سنگ‌کره (بخش بالایی گوشته و بخشی از پوسته) قبلاً جدا شده و به داخل گوشته پایینی فرو رفته است. در بخش مرکزی سیرا نوادا، این فرآیند در حال انجام است، اما در بخش شمالی هنوز شروع نشده است.

جالب اینجاست که این فرآیند هیچ نشانه‌ای روی سطح زمین ندارد! اما محققان قبلاً متوجه زمین‌لرزه‌های عجیبی در عمق بیش از ۴۰ کیلومتری زیر سیرا نوادا شده بودند. این زمین‌لرزه‌ها با بزرگی ۱.۹ تا ۳.۲ ریشتر، در عمقی رخ می‌دادند که معمولاً سنگ‌ها به دلیل فشار و گرمای زیاد، بدون شکستن تغییر شکل می‌دهند. این موضوع باعث شد محققان به بررسی بیشتر بپردازند.

🔹 محققان با استفاده از داده‌های زمین‌لرزه‌های منطقه از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۳، اطلاعاتی درباره لایه‌های عمیق پوسته و گوشته زیر کوه‌ها به دست آوردند. آن‌ها متوجه شدند که در عمق ۴۰ تا ۷۰ کیلومتری، لایه‌ای از سنگ‌ها در حال جدا شدن از پوسته بالایی است. در بخش جنوبی سیرا نوادا، این لایه کاملاً جدا شده، در بخش مرکزی (زیر پارک ملی یوسمیتی) این فرآیند در حال انجام است، و در بخش شمالی هنوز شروع نشده است.

این فرآیند ممکن است در سایر نقاط جهان نیز در حال رخ دادن باشد، مانند نیوزیلند، فلات آناتولی در ترکیه و کوه‌های کارپات در شرق اروپا. این کشف می‌تواند به درک بهتر ما از نحوه تشکیل قاره‌ها و تکامل پوسته زمین کمک کند.

🔰سنگ‌کره (لیتوسفر lithospher): به لایه بیرونی و جامد زمین گفته می‌شود که شامل پوسته و بخش بالایی گوشته است. این لایه روی لایه نرم‌تر و گرم‌تری به نام سست‌کره (آستنوسفر) قرار دارد.
🔰فروریختگی سنگ‌کره (lithospheric foundering): فرآیندی است که در آن بخش‌هایی از سنگ‌کره به دلیل وزن زیاد و چگالی بالا، از لایه‌های بالایی جدا شده و به داخل گوشته پایینی فرو می‌روند. این فرآیند می‌تواند باعث تشکیل قاره‌ها و تغییر شکل پوسته زمین شود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#زمین‌شناسی #پوسته_زمین #کالیفرنیا #سیرا_نوادا #علوم_زمین
تازه‌های علمی
🔺 سنگ‌های فضایی: بلوک‌های سازنده حیات در سیارک بنو کشف شد! 🔹 دانشمندان در گرد و غبار سیارکی به نام بنو، بلوک‌های شیمیایی حیات را کشف کرده‌اند. این سیارک که حدود ۵۰۰ متر عرض دارد، توسط فضاپیمای اوسیریس-رکس ناسا نمونه‌برداری شده و در سال ۲۰۲۳ به زمین آورده…
🔺 چرا حیات روی زمین فقط از اسیدهای آمینه‌ی «چپ‌دست» استفاده می‌کند؟

🔹 دانشمندان ناسا در تلاش هستند تا یکی از بزرگ‌ترین رازهای مربوط به منشأ حیات روی زمین را حل کنند: چرا همه‌ی موجودات زنده فقط از اسیدهای آمینه‌ی چپ‌دست برای ساخت پروتئین‌ها استفاده می‌کنند؟ این سوال زمانی جالب‌تر شد که نمونه‌های جمع‌آوری‌شده از سیارک بننو (Bennu) هیچ ترجیحی برای اسیدهای آمینه‌ی چپ‌دست یا راست‌دست نشان ندادند.

اسید آمینه‌ی چپ‌دست چیست؟
اسیدهای آمینه مولکول‌های کوچکی هستند که پروتئین‌ها را می‌سازند و دو شکل آینه‌ای دارند: چپ‌دست و راست‌دست. این خاصیت به نام کایرالیتی (Chirality) شناخته می‌شود. در حیات روی زمین، همه‌ی اسیدهای آمینه‌ای که در پروتئین‌ها استفاده می‌شوند، از نوع چپ‌دست هستند. این یک انتخاب عجیب است، چون در طبیعت هر دو نوع چپ‌دست و راست‌دست به طور مساوی وجود دارند.

🔹 دانشمندان قبلاً فکر می‌کردند که ممکن است این ترجیح در فضا و توسط سیارک‌ها به زمین آورده شده باشد، اما نمونه‌های بننو این نظریه را زیر سوال بردند. حالا سوال اینجاست: اگر اسیدهای آمینه‌ی راست‌دست و چپ‌دست به طور مساوی در طبیعت وجود دارند، چرا حیات فقط یکی از آن‌ها را انتخاب کرده؟

برخی دانشمندان فکر می‌کنند که این ممکن است یک اتفاق تصادفی باشد. وقتی حیات اولیه شکل گرفت، شاید به دلایلی از اسیدهای آمینه‌ی چپ‌دست استفاده کرد و این الگو در طول تکامل حفظ شد. اگر حیات از نوع راست‌دست استفاده می‌کرد، شاید امروز همه‌چیز برعکس بود! جالب اینجاست که اگر موجودات زنده از اسیدهای آمینه‌ی راست‌دست استفاده می‌کردند، ما نمی‌توانستیم غذای معمولی خودمان را هضم کنیم، چون آنزیم‌های بدن ما فقط با اسیدهای آمینه‌ی چپ‌دست کار می‌کنند!

🔹 این تحقیق نه‌تنها به درک ما از منشأ حیات کمک می‌کند، بلکه می‌تواند در جستجوی حیات فرازمینی نیز مفید باشد. اگر در نمونه‌های فضایی، یک نوع اسید آمینه بیشتر از نوع دیگر باشد، این می‌تواند نشانه‌ای از وجود حیات باشد.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#حیات #فضا #ناسا #شیمی #سیارک #منشأ_حیات
🔺 دانشمندان ردپای کدهای ژنتیکی منقرض‌شده قبل از DNA را کشف کردند!

🔹 دانشمندان همیشه فکر می‌کردند که می‌دانند کد ژنتیکی چطور تکامل پیدا کرده، اما تحقیقات جدید این فرضیه را زیر سوال برده. با بررسی توالی‌های پروتئینی باستانی، محققان دریافتند که زندگی اولیه ترجیح می‌داده از اسیدهای آمینه کوچک‌تر استفاده کند و ترکیبات مبتنی بر گوگرد خیلی زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، وارد کد ژنتیکی شده‌اند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است کدهای ژنتیکی منقرض‌شده‌ای قبل از کد فعلی وجود داشته‌اند.

کد ژنتیکی مثل یک دستورالعمل برای ساختن پروتئین‌هاست. همه موجودات زنده، از باکتری‌های کوچک تا وال‌های غول‌پیکر، از همین کد استفاده می‌کنند. اما این کد چطور و چه زمانی به وجود آمده؟ این سوال هنوز یک معماست. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که شاید کدهای ژنتیکی قدیمی‌تری وجود داشته‌اند که الان منقرض شده‌اند.

🔹 این تحقیق توسط سوسن وهبی، دانشجوی دکترای دانشگاه آریزونا، و تیمش انجام شده و نتایج آن در مجله PNAS منتشر شده. آن‌ها با بررسی توالی‌های پروتئینی قدیمی، دریافتند که اسیدهای آمینه کوچک‌تر زودتر وارد کد ژنتیکی شده‌اند و اسیدهای آمینه حاوی گوگرد هم خیلی زودتر از آنچه قبلاً فکر می‌کردیم، استفاده شده‌اند. این یافته‌ها باعث شده دانشمندان به بازنگری در نظریه‌های قبلی درباره تکامل کد ژنتیکی فکر کنند.

یکی از آزمایش‌های معروفی که قبلاً انجام شده بود، آزمایش یوری-میلر نام دارد. این آزمایش در سال ۱۹۵۲ انجام شد و نشان داد که چگونه مواد غیرزنده می‌توانند به اسیدهای آمینه تبدیل شوند. اما این آزمایش یک مشکل داشت: هیچ اسید آمینه حاوی گوگرد تولید نکرد، در حالی که گوگرد در زمین اولیه فراوان بود. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که اسیدهای آمینه حاوی گوگرد خیلی زودتر از آنچه فکر می‌کردیم، وارد کد ژنتیکی شده‌اند.

🔹 این کشف نه‌تنها برای درک تاریخچه زمین مهم است، بلکه برای جستجوی حیات در سیارات دیگر هم کاربرد دارد. مثلاً در مریخ یا قمرهای زحل و مشتری که ترکیبات گوگردی زیادی دارند، این یافته‌ها می‌توانند به دانشمندان کمک کنند تا نشانه‌های حیات را بهتر شناسایی کنند.

تیم تحقیقاتی از روش‌های جدیدی برای تحلیل توالی‌های پروتئینی استفاده کردند. آن‌ها به جای بررسی کل پروتئین‌ها، روی بخش‌های کوچک‌تری به نام «دامنه» تمرکز کردند. این دامنه‌ها مثل چرخ‌دنده‌هایی هستند که می‌توانند در پروتئین‌های مختلف استفاده شوند. با این روش، محققان توانستند بفهمند که کدام اسیدهای آمینه زودتر وارد کد ژنتیکی شده‌اند.

🔹 این تحقیق نشان می‌دهد که ممکن است کدهای ژنتیکی قدیمی‌تری وجود داشته‌اند که الان از بین رفته‌اند. این کشف می‌تواند به ما کمک کند تا بهتر بفهمیم زندگی چطور روی زمین شروع شده و چطور تکامل پیدا کرده است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ژنتیک #فرگشت #تکامل #DNA #علم #حیات
🔺 دانشمندان سرعت نور را به تنها ۳۷ مایل در ساعت کاهش دادند! یک پیشرفت باورنکردنی

🔹 همه ما در مدرسه یاد گرفته‌ایم که سرعت نور در خلأ یک حد جهانی ثابت است و نمی‌توان از آن عبور کرد. اما اخیراً دانشمندان تلاش کرده‌اند تا سرعت نور را کاهش دهند یا حتی آن را کاملاً متوقف کنند. چگونه این کار را انجام دادند؟ آن‌ها با استفاده از حالت خاصی از ماده به نام «چگالش بوز-اینشتین» به دنیای عجیب و غریب فیزیک کوانتومی وارد شدند.

چگالش بوز-اینشتین چیست؟ تصور کنید یک گاز را تا نزدیک به صفر مطلق (سردترین دمای ممکن) سرد کنید. اتم‌های این گاز شروع به رفتار عجیبی می‌کنند: آن‌ها مانند یک موج واحد عمل می‌کنند. این پدیده را چگالش بوز-اینشتین می‌نامند. این حالت از ماده اولین بار در دهه ۱۹۹۰ در آزمایشگاه مشاهده شد و پیش‌بینی آن توسط آلبرت اینشتین و ساتیندرا نات بوز انجام شده بود.

🔹 دانشمندان برای کاهش سرعت نور، از ابری از اتم‌های سدیم استفاده کردند که تا دمای بسیار پایین سرد شده بود تا چگالش بوز-اینشتین ایجاد شود. سپس پالس‌های لیزر را به این ابر تاباندند. وقتی نور با اتم‌های چگالش برهم‌کنش کرد، سرعت آن به شدت کاهش یافت و به حدود ۱۷ متر بر ثانیه (۶۱ کیلومتر بر ساعت) رسید. حتی دانشمندان توانستند نور را برای لحظه‌ای کاملاً متوقف کنند و سپس دوباره آن را رها کنند.

شاید بپرسید چرا دانشمندان به کاهش سرعت نور علاقه‌مند هستند. پاسخ این است که این تحقیق کاربردهای گسترده‌ای دارد. مثلاً می‌توان از نور کندشده برای ذخیره و پردازش اطلاعات استفاده کرد و کامپیوترهایی ساخت که بسیار قدرتمندتر از کامپیوترهای فعلی هستند. همچنین، این فناوری می‌تواند برای ایجاد حافظه‌های نوری فوق‌سریع یا سیستم‌های ارتباطی امن استفاده شود. علاوه بر این، مطالعه رفتار نور در چگالش بوز-اینشتین به دانشمندان کمک می‌کند تا قوانین فیزیک کوانتوم و برهم‌کنش بین ماده و نور را بهتر درک کنند.

🔹 این تحقیقات نه‌تنها برای علم بنیادی جذاب است، بلکه می‌تواند فناوری‌های جدیدی را در زمینه‌هایی مانند مخابرات، اخترفیزیک و پزشکی ایجاد کند. مثلاً در پزشکی، این فناوری می‌تواند به ایجاد تصویربرداری‌های فوق‌دقیق یا حسگرهایی برای تشخیص ناهنجاری‌های بیولوژیکی کمک کند.

این پیشرفت‌ها نشان می‌دهند که درک ما از جهان دائماً در حال تغییر است و مرزهای علم همیشه در حال گسترش هستند. حتی ممکن است این فناوری روزی درک ما از مفاهیم بنیادی مانند زمان و فضا را دگرگون کند!

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #نور #کوانتوم #فوتون #تکنولوژی
🔺 تحریک عصب واگ ممکن است بیماری‌های خودایمنی را کنترل کند

🔹 پالس‌های کوچک الکتریکی ممکن است تحول بزرگی در درمان بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید ایجاد کنند. این پالس‌ها توسط دستگاه‌های کاشته‌شده در بدن که عصب واگ را تحریک می‌کنند، ارسال می‌شوند و تاکنون نتایج امیدوارکننده‌ای در بیماران مبتلا به آرتریت و سایر بیماری‌های خودایمنی مانند کرون و ام‌اس نشان داده‌اند.

🔹 در حال حاضر، بیماری‌های خودایمنی معمولاً با داروهایی درمان می‌شوند که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند. برخی از این داروها گران‌قیمت هستند و خطر عفونت را افزایش می‌دهند. تحریک عصب واگ ممکن است راه‌حلی برای کاهش یا حتی جایگزینی این داروها باشد.

عصب واگ چیست و چرا مهم است؟ عصب واگ یکی از طولانی‌ترین اعصاب بدن است که مغز را به اندام‌های داخلی مانند قلب، ریه‌ها، کبد و طحال متصل می‌کند. این عصب نقش مهمی در کنترل سیستم ایمنی و التهاب دارد. دانشمندان کشف کرده‌اند که تحریک این عصب می‌تواند به کاهش التهاب در بدن کمک کند، که برای درمان بیماری‌های خودایمنی بسیار مفید است.

🔹 دکتر کوین تریسی، رئیس مؤسسه تحقیقات پزشکی فاینشتاین، می‌گوید: «سیگنال‌های عصبی می‌توانند به‌طور بازتابی بخش‌هایی از سیستم ایمنی را کنترل کنند که قبلاً کسی به آن فکر نکرده بود.» او و تیمش در حال توسعه دستگاهی هستند که با تحریک عصب واگ، التهاب را در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید کاهش می‌دهد.

🔹 یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ روی ۲۴۲ بیمار نشان داد که تحریک عصب واگ به مدت ۱۲ هفته، علائم و پیشرفت بیماری را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. همچنین، آسیب به مفاصل کندتر شده و سطح پروتئین‌های التهابی به شدت کاهش یافت.

داروهای فعلی برای بیماری‌های خودایمنی گران هستند و عوارض جانبی زیادی دارند. تحریک عصب واگ می‌تواند یک روش کم‌تهاجمی و مؤثر باشد که نیاز به داروهای قوی را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، این روش قبلاً برای درمان بیماری‌هایی مانند صرع و افسردگی تأیید شده است.

🔹 شرکت SetPoint Medical در حال توسعه دستگاهی است که به زودی ممکن است توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان آرتریت روماتوئید تأیید شود. این شرکت همچنین آزمایش‌هایی را برای استفاده از این دستگاه در بیماران مبتلا به ام‌اس و بیماری کرون آغاز کرده است.

اگرچه هنوز تحقیقات بیشتری لازم است، اما تحریک عصب واگ پتانسیل زیادی برای تبدیل شدن به یک روش درمانی مؤثر و ایمن در بیماری‌های خودایمنی دارد. این فناوری ممکن است روزی جایگزین داروهای فعلی شود و کیفیت زندگی میلیون‌ها بیمار را بهبود بخشد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#سلامتی #پزشکی #بیماری_خودایمنی #عصب_واگ #آرتریت
🔺 روسیه چگونه در سال ۱۹۹۳ یک آینه فضایی غول‌پیکر به فضا فرستاد؟

🔹 در سال ۱۹۹۳، روسیه یک آزمایش جاه‌طلبانه به نام «زنامیا» (Znamya) انجام داد که هدف آن استفاده از یک آینه فضایی برای بازتاب نور خورشید به زمین و روشن‌کردن مناطق تاریک سیبری در طول زمستان بود. این پروژه به رهبری دانشمند روسی، ولادیمیر سیرومیاتنیکوف، طراحی شد و اولین نمونه آن به نام زنامیا ۲ در فوریه ۱۹۹۳ به فضا پرتاب شد.

آینه فضایی چگونه کار می‌کرد؟
آینه زنامیا از صفحات نازک و بازتاب‌دهنده ساخته شده بود که به یک فضاپیما متصل می‌شد. این آینه با چرخش فضاپیما باز می‌شد و نور خورشید را به زمین بازتاب می‌داد. هدف این بود که مناطق قطبی روسیه، که در زمستان روزهای بسیار کوتاهی دارند، روشن‌تر شوند و مردم بتوانند از نور اضافی برای کار و زندگی استفاده کنند.

🔹 آزمایش زنامیا ۲ موفقیت‌آمیز بود و نور بازتاب‌شده از آینه، منطقه‌ای به وسعت یک استادیوم فوتبال را روشن کرد. با این حال، شدت نور کمتر از حد انتظار بود و کنترل آینه در فضا نیز چالش‌برانگیز بود. پس از چند ساعت، آینه از مدار خارج شد و در جو زمین سوخت.

ایده استفاده از آینه‌های فضایی برای روشن‌کردن زمین اولین بار در دهه ۱۹۲۰ توسط یک دانشمند آلمانی مطرح شد. بعدها، دانشمندان دیگر از جمله کرافت اهریکه، این ایده را توسعه دادند و پیشنهاد کردند که از آینه‌ها برای افزایش بهره‌وری کشاورزی یا تولید انرژی استفاده شود. روسیه اولین کشوری بود که این ایده را به مرحله آزمایش عملی رساند.

🔹 پس از موفقیت نسبی زنامیا ۲، سیرومیاتنیکوف پروژه زنامیا ۲.۵ را با آینه‌ای بزرگ‌تر طراحی کرد. اما این آزمایش در سال ۱۹۹۹ با شکست مواجه شد، زیرا آینه در حین باز شدن آسیب دید و از کار افتاد. این شکست باعث توقف پروژه و عدم تأمین بودجه برای نمونه بعدی، زنامیا ۳، شد.

چالش‌های پروژه زنامیا
- آلودگی نوری: ستاره‌شناسان نگران بودند که آینه‌های فضایی باعث آلودگی نوری شوند و مشاهده ستاره‌ها را دشوار کنند.
- تأثیر بر محیط زیست: برخی کارشناسان معتقد بودند که نور مصنوعی می‌تواند بر حیوانات و گیاهان تأثیر منفی بگذارد.
- مشکلات فنی: کنترل آینه در فضا و حفظ پایداری آن چالش‌های بزرگی بودند.

🔹 با وجود شکست نهایی، پروژه زنامیا نشان داد که ایده استفاده از آینه‌های فضایی برای روشن‌کردن زمین امکان‌پذیر است. این آزمایش الهام‌بخش بسیاری از دانشمندان و مهندسان برای ادامه تحقیقات در این زمینه شد.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #تکنولوژی #روسیه #آینه_فضایی #زنامیا
🔺 یخ‌های گرینلند سریع‌تر از همیشه در حال ترک خوردن هستند!

🔹 مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که صفحه یخی گرینلند، دومین توده یخی بزرگ جهان، به دلیل تغییرات آب‌وهوایی با سرعتی بی‌سابقه در حال ترک خوردن است. محققان دانشگاه دورهام با استفاده از ۸۰۰۰ نقشه سه‌بعدی از تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالا، تغییرات ترک‌های سطح یخ‌ها را بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ بررسی کردند. آن‌ها متوجه شدند که این ترک‌ها (شکاف‌های گُوِه‌ای شکل در یخچال‌ها) در طول این پنج سال به طور قابل توجهی بزرگ‌تر و عمیق‌تر شده‌اند و این روند سریع‌تر از قبل پیش می‌رود.

🔹 دکتر تام چادلی، استاد جغرافیا در دانشگاه دورهام و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «بزرگ‌ترین چیزی که من را شگفت‌زده کرد، سرعت این تغییرات بود. مطالعات قبلی تغییرات را در مقیاس دهه‌ها نشان می‌دادند، اما ما این تغییرات را در مقیاس پنج سال مشاهده کردیم.»

از سال ۱۹۹۲، ذوب یخ‌های گرینلند باعث افزایش حدود ۱۴ میلی‌متری سطح دریاها شده است. دانشمندان می‌گویند این اتفاق به دلیل گرم‌تر شدن هوا و افزایش دمای اقیانوس‌ها رخ داده است. هر دوی این عوامل ناشی از تغییرات آب‌وهوایی هستند. ترک‌های بزرگ‌تر و عمیق‌تر در یخ‌ها می‌توانند سرعت ذوب یخ‌ها را بیشتر کنند و این یعنی سطح دریاها سریع‌تر از آنچه قبلاً پیش‌بینی می‌شد، بالا می‌آید.

🔹 دکتر چادلی اضافه کرد: «ما مطمئن هستیم که باز شدن این ترک‌ها با افزایش سرعت حرکت صفحه یخی مرتبط است. ما سال‌هاست که می‌دانیم سرعت حرکت صفحه یخی از سال ۱۹۹۰ به طور قابل توجهی افزایش یافته و این موضوع به گرم‌شدن اقیانوس‌ها مربوط می‌شود.»

چه آینده‌ای در انتظار ماست؟ مدل‌های فعلی پیش‌بینی می‌کنند که تا سال ۲۱۰۰، سطح دریاها ممکن است تا یک متر افزایش یابد و تا سال ۲۳۰۰ این عدد به ۱۰ متر برسد. این افزایش سطح دریاها می‌تواند برای شهرهای ساحلی و میلیون‌ها نفر که در نزدیکی دریاها زندگی می‌کنند، خطرناک باشد. بنابراین، دانشمندان به دنبال روش‌های بهتری برای پیش‌بینی دقیق‌تر این تغییرات هستند تا بتوانیم برای مقابله با آن‌ها آماده شویم.

🔹 دکتر چادلی امیدوار است که نقشه‌برداری با وضوح بالا که در این مطالعه استفاده شده، به تحقیقات دیگر کمک کند تا بتوانیم افزایش سطح دریاها را بهتر پیش‌بینی کنیم. او گفت: «ما واقعاً نیاز داریم که بتوانیم افزایش سطح دریاها را بهتر پیش‌بینی کنیم، چون باید برای مقابله با آن در سه قرن آینده برنامه‌ریزی کنیم.»

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تغییرات_آب‌وهوایی #گرینلند #ذوب_یخ‌ها #محیط_زیست #آب‌وهوا
🔺 نانوذرات چاپ‌پذیر: انقلابی در تولید انبوه قطعات الکترونیکی

🔹 دانشمندان موفق به توسعه نوع جدیدی از نانوذرات شده‌اند که می‌توانند به راحتی چاپ شوند و در تولید انبوه قطعات الکترونیکی پیشرفته استفاده شوند. این نانوذرات که از مولکول‌های خاصی ساخته شده‌اند، قابلیت چاپ روی سطوح مختلف را دارند و می‌توانند در ساخت دستگاه‌هایی مانند حسگرها، نمایشگرها و حتی سلول‌های خورشیدی به کار روند.

🔹 این فناوری جدید که توسط محققان دانشگاهی در آمریکا توسعه یافته، می‌تواند هزینه‌های تولید را به طور چشمگیری کاهش دهد و فرآیند ساخت قطعات الکترونیکی را ساده‌تر کند. این نانوذرات به دلیل اندازه کوچک و خواص الکترونیکی منحصر به فرد، عملکرد بهتری نسبت به مواد سنتی دارند.

اما چرا این نانوذرات اینقدر خاص هستند؟ خب، این نانوذرات از مولکول‌هایی ساخته شده‌اند که می‌توانند به راحتی روی سطوح مختلف چاپ شوند. این یعنی دیگر نیازی به فرآیندهای پیچیده و گران‌قیمت برای ساخت قطعات الکترونیکی نیست. به جای آن، می‌توان این نانوذرات را مانند جوهر روی کاغذ چاپ کرد و قطعات الکترونیکی را به سرعت و با هزینه کم تولید کرد.

🔹 این فناوری نه تنها برای صنعت الکترونیک مفید است، بلکه می‌تواند در پزشکی، انرژی و حتی صنایع غذایی هم کاربرد داشته باشد. مثلاً، می‌توان از این نانوذرات برای ساخت حسگرهای پزشکی استفاده کرد که قادرند بیماری‌ها را در مراحل اولیه تشخیص دهند.

این فناوری چطور کار می‌کند؟ این نانوذرات از مولکول‌هایی تشکیل شده‌اند که وقتی در معرض نور یا حرارت قرار می‌گیرند، تغییر شکل می‌دهند و به شکل دلخواه درمی‌آیند. این ویژگی باعث می‌شود که بتوان آن‌ها را به راحتی روی سطوح مختلف چاپ کرد و شکل داد.

🔹 محققان امیدوارند که این فناوری به زودی وارد بازار شود و تحول بزرگی در صنعت الکترونیک ایجاد کند. با این حال، هنوز چالش‌هایی وجود دارد که باید برطرف شوند، مثل بهبود دوام و پایداری این نانوذرات در شرایط مختلف.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نانوذرات #الکترونیک #فناوری #چاپ_سه‌بعدی #صنعت #پزشکی #انرژی
🔺 ماموریت چین برای یافتن آب در بخش پنهان ماه

🔹 چین تصمیم دارد سال آینده یک «پرنده روباتیک» را به قطب جنوب ماه بفرستد تا در اعماق دهانه‌های تاریک، به دنبال یخ بگردد. این برنامه بخشی از مأموریت Chang’e-7 است و هدف اصلی آن نزدیک‌تر شدن به اعزام فضانوردان چینی به ماه تا ۵ سال آینده اعلام شده است.

🔹 چین به دنبال آن است که در رقابت فضایی جهانی، جایگاه بالاتری کسب کند. اگر در دهانه‌های تاریک و سرد ماه، ذخایر یخ پیدا شود، می‌تواند در آینده به عنوان منبع آب برای فضانوردان استفاده شود. این موضوع هزینه و سختی مأموریت‌های فضایی را کاهش می‌دهد و همچنین ممکن است به پرسش‌هایی درباره حیات در محیط‌های فرازمینی پاسخ دهد.

🔹 روبات پرنده با توانایی پریدن چندباره از محیط‌های آفتاب‌گیر به دهانه‌های تاریک، داده‌ها را گردآوری خواهد کرد تا چگونگی توزیع و میزان ذخایر احتمالی یخ در این نقاط را مشخص کند. گفته شده شرایط بسیار سرد و تاریک در این مناطق، چالشی بزرگ برای عملکرد طولانی‌مدت دستگاه خواهد بود.

چرا این همه هیاهو برای یافتن آب؟ چون داشتن منبع آب در ماه می‌تواند زندگی فضانوردان را روی ماه ساده‌تر کند و حتی برای تولید سوخت هم استفاده شود. به زبان ساده، وجود یخ در ماه مثل داشتن یک پمپ بنزین و سوپرمارکت فضایی است که زندگی و مأموریت‌های آینده را آسان‌تر می‌کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#چین #ماه #فضا #روباتیک #آب #منبع_آب #مأموریت_فضایی
🔺 بونوبوها می‌فهمند که شما چه چیزهایی را نمی‌دانید!

🔹 بونوبوها، یکی از نزدیک‌ترین خویشاوندان انسان، توانایی جالبی دارند: آن‌ها می‌توانند تشخیص دهند که فرد مقابلشان از چیزی بی‌خبر است و بر اساس این تشخیص، به او کمک کنند. این توانایی که به عنوان «تئوری ذهن» شناخته می‌شود، قبلاً فقط در انسان‌ها دیده شده بود. تئوری ذهن به ما کمک می‌کند تا بفهمیم دیگران چه فکری می‌کنند و چگونه می‌توانیم با آن‌ها همکاری کنیم.

🔹 در یک آزمایش جالب، محققان سه بونوبوی نر را در مرکز تحقیقاتی «ایپ اینیشییتیو» در آیووا مورد بررسی قرار دادند. در این آزمایش، یک خوراکی خوشمزه زیر یکی از سه فنجان پلاستیکی مخفی شد. در یک شرایط، محقق می‌توانست ببیند خوراکی زیر کدام فنجان است، اما در شرایط دیگر، دید او کاملاً مسدود بود. بونوبوها باید تشخیص می‌دادند که محقق از محل خوراکی بی‌خبر است و سپس با اشاره به فنجان درست، به او کمک کنند.

🔹 نتایج نشان داد که بونوبوها در شرایطی که محقق از محل خوراکی بی‌خبر بود، سریع‌تر و دقیق‌تر به فنجان درست اشاره می‌کردند. این نشان می‌دهد که آن‌ها می‌توانند تشخیص دهند که فرد مقابل چه اطلاعاتی ندارد و بر اساس آن عمل کنند.

این تحقیق نشان می‌دهد که توانایی درک ذهن دیگران و همکاری بر اساس آن، ممکن است در اجداد مشترک انسان و بونوبوها وجود داشته باشد. این توانایی به آن‌ها کمک می‌کرد تا در پیدا کردن غذا یا همکاری با هم‌گروهی‌های خود موفق‌تر عمل کنند. به عبارت ساده، بونوبوها نه تنها می‌فهمند که شما چه می‌دانید، بلکه می‌فهمند که شما چه چیزهایی را نمی‌دانید و بر اساس آن به شما کمک می‌کنند!

🔹 البته باید توجه داشت که این تحقیق فقط روی سه بونوبو انجام شده که در محیطی نزدیک به انسان‌ها بزرگ شده‌اند. بنابراین، ممکن است نتایج برای همه بونوبوها صدق نکند. اما این یافته‌ها نشان می‌دهد که توانایی درک ذهن دیگران ممکن است قدمتی بسیار طولانی در تاریخ تکامل داشته باشد.

[منبع] [منبع]
🆔 @Science_Focus
#تئوری_ذهن #بونوبو #فرگشت #تکامل #حیوانات
🔺 کشف فسیل قدیمی‌ترین پرنده مدرن در قطب جنوب: مرغابی‌مانندی که از دایناسورها جان سالم به در برد!

🔹 دانشمندان در قطب جنوب فسیلی کشف کرده‌اند که ممکن است قدیمی‌ترین پرنده مدرن باشد که تا به حال پیدا شده است. این فسیل ۶۹ میلیون ساله متعلق به گونه‌ای به نام Vegavis iaai است که به نظر می‌رسد نیای قدیمی مرغابی‌ها و غازهای امروزی باشد. این پرنده در همان دوره‌ای زندگی می‌کرد که دایناسورهایی مثل تیراناسوروس رکس وجود داشتند و احتمالاً از انقراض بزرگ پایان دوره کرتاسه جان سالم به در برده است.

🔹 این فسیل تقریباً کامل، جمجمه این پرنده را نشان می‌دهد و به دانشمندان کمک کرده تا بفهمند این گونه چطور در درخت خانوادگی پرندگان جای می‌گیرد. ویژگی‌های جمجمه این پرنده، مثل شکل مغز و استخوان‌های خاص در منقار، شباهت زیادی به پرندگان امروزی دارد. این کشف می‌تواند به بحث‌های طولانی درباره منشأ پرندگان مدرن پایان دهد.

پرندگان مدرن امروزی از نظر تکاملی به گروهی از دایناسورها به نام دایناسورهای پردار مرتبط هستند. اما اینکه دقیقاً چه زمانی و چگونه این پرندگان از دایناسورها جدا شدند، هنوز یک راز است. فسیل‌های کمی از پرندگان مدرن در دوره کرتاسه پیدا شده، و این کشف جدید می‌تواند به ما کمک کند تا بفهمیم پرندگان چطور از انقراض بزرگ جان سالم به در بردند و به شکل امروزی تکامل یافتند.

🔹 جالب اینجاست که Vegavis iaai در قطب جنوب زندگی می‌کرد، جایی که در آن زمان آب‌وهوای معتدل و پوشش گیاهی داشت. شاید فاصله این منطقه از محل برخورد سیارک که باعث انقراض دایناسورها شد، به این پرنده کمک کرد تا از فاجعه جان سالم به در ببرد.

اما هنوز سوالات زیادی باقی است! مثلاً، آیا Vegavis iaai واقعاً نیای مرغابی‌ها و غازهای امروزی است؟ یا اینکه این ویژگی‌ها چند بار به طور مستقل در پرندگان مختلف تکامل یافته‌اند؟ فقط کشف فسیل‌های بیشتر می‌تواند به این سوالات پاسخ دهد.

🔹 این مطالعه نه‌تنها درباره پرندگان، بلکه درباره چگونگی پاسخ اکوسیستم‌ها به تغییرات جهانی هم اطلاعات ارزشمندی به ما می‌دهد. همان‌طور که یکی از محققان می‌گوید: «داستان پرندگان جالب است، اما ما گروه‌های دیگری از حیوانات و گیاهان هم داریم که می‌توانیم ردپای آن‌ها را در این رویداد انقراض دنبال کنیم تا بفهمیم اکوسیستم‌ها چطور با تغییرات محیطی جهانی کنار می‌آیند.»

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فسیل #دیرینه‌شناسی #فرگشت #تکامل #پرندگان #دایناسورها #قطب_جنوب
🔺 کشف یک «برآمدگی» مرموز در انرژی هسته‌ای که مدل‌های فیزیک فعلی را به چالش می‌کشد

🔹 دانشمندان دانشگاه ییواسکیلا در فنلاند با اندازه‌گیری دقیق جرم اتمی ایزوتوپ‌های رادیواکتیو لانتانیم، یک ویژگی غیرمنتظره در انرژی‌های اتصال هسته‌ای آن‌ها کشف کردند. این کشف که به عنوان یک «برآمدگی» در انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها توصیف شده، مدل‌های فعلی فیزیک هسته‌ای را به چالش می‌کشد و می‌تواند درک ما از چگونگی تشکیل عناصر سنگین‌تر از آهن در کیهان را بهبود بخشد.

🔹 این تحقیق که با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته طیف‌سنجی جرمی انجام شده، نشان می‌دهد که وقتی تعداد نوترون‌ها در هسته لانتانیم از ۹۲ به ۹۳ افزایش می‌یابد، یک افزایش ناگهانی و غیرمنتظره در انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها رخ می‌دهد. این پدیده که تاکنون در هیچ مدل نظری پیش‌بینی نشده بود، می‌تواند ناشی از تغییر ناگهانی در ساختار هسته‌ای این ایزوتوپ‌ها باشد.

انرژی‌های اتصال هسته‌ای و نحوه جداسازی نوترون‌ها از هسته، نقش کلیدی در فرآیندهای اخترفیزیکی مانند فرآیند r (فرآیند جذب سریع نوترون) دارند. این فرآیند که در رویدادهایی مانند برخورد ستاره‌های نوترونی رخ می‌دهد، مسئول تشکیل بسیاری از عناصر سنگین در کیهان است. کشف این «برآمدگی» نه‌تنها مدل‌های فعلی فیزیک هسته‌ای را زیر سوال می‌برد، بلکه می‌تواند دقت محاسبات مربوط به تشکیل عناصر در کیهان را نیز بهبود بخشد.

🔹 آرتور جاریس، دانشجوی دکترا و یکی از محققان این پروژه، می‌گوید: «وقتی داده‌های جرمی را تحلیل کردم و انرژی‌های جداسازی نوترون‌ها را محاسبه کردم، با دیدن این ویژگی غافلگیر شدم. هیچ‌یک از مدل‌های فعلی جرم هسته‌ای نمی‌توانند آن را توضیح دهند.»

این کشف چه تأثیری بر اخترفیزیک دارد؟
داده‌های جدید نشان می‌دهند که نرخ‌های واکنش جذب نوترون در محاسبات اخترفیزیکی تا ۳۵٪ تغییر می‌کنند و عدم قطعیت‌های مربوط به جرم تا ۸۰ برابر کاهش می‌یابند. این بهبودها برای درک بهتر تشکیل عناصر نادر زمین در فرآیند r بسیار مهم هستند.

🔹 پروفسور آنو کانکاینن، سرپرست این تحقیق، می‌گوید: «این اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهند که مدل‌های فعلی جرم هسته‌ای که در مدل‌های اخترفیزیکی استفاده می‌شوند، نمی‌توانند این ویژگی را پیش‌بینی کنند. بنابراین، نیاز به توسعه مدل‌های نظری جدید احساس می‌شود.»

🔹 این تحقیق گامی مهم به سوی درک بهتر ساختار هسته‌ای و فرآیندهای تشکیل عناصر در کیهان است. با این حال، برای توضیح کامل این پدیده مرموز، به مطالعات بیشتری با استفاده از روش‌های مکمل مانند طیف‌سنجی لیزری یا هسته‌ای نیاز است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_هسته‌ای #اخترفیزیک #کیهان‌شناسی #علم #تحقیقات_جدید
🔺 میدان‌های مغناطیسی چطور حرکت امواج صوتی را تغییر می‌دهند؟

🔹 دانشمندان دانشگاه توهوکو در ژاپن کشف جالبی کرده‌اند: میدان‌های مغناطیسی می‌توانند نحوه حرکت امواج صوتی را تغییر دهند. این پدیده که قبلاً فقط در نور (امواج نوری) دیده شده بود، حالا برای اولین بار در امواج صوتی هم مشاهده شده است. این کشف می‌تواند به طور چشمگیری فناوری‌های ارتباطی آینده را تحت تأثیر قرار دهد.

🔹 امواج صوتی سطحی (SAWs) امواجی هستند که روی سطح مواد حرکت می‌کنند و نقش مهمی در دستگاه‌های ارتباطی مثل موبایل‌ها دارند. این امواج با استفاده از اثر پیزوالکتریک، سیگنال‌های الکتریکی را به ارتعاشات تبدیل می‌کنند و به پردازش سیگنال‌ها کمک می‌کنند. اما در این تحقیق جدید، دانشمندان متوجه شدند که وقتی این امواج از میان مواد مغناطیسی نانومقیاس عبور می‌کنند، رفتار غیرمعمولی از خود نشان می‌دهند. به جای اینکه به طور متقارن پراکنده شوند، یک پراکندگی نامتقارن ایجاد می‌کنند. این پدیده به «پراکندگی غیرمتقابل» معروف است.

خب، حالا این «پراکندگی غیرمتقابل» دقیقاً چیه؟ بیایید ساده بگیم. تصور کنید یک سنگ رو داخل آب انداختید و امواجی که از اون به وجود میاد، به شکل دایره‌های متقارن اطراف سنگ حرکت می‌کنن. حالا فرض کنید اگه این امواج به جای اینکه به شکل متقارن حرکت کنن، فقط به یک سمت خاص برگردن! این دقیقاً همون چیزیه که دانشمندان الان دیدن. وقتی امواج صوتی از میان مواد مغناطیسی عبور می‌کنن، به جای اینکه به طور معمولی پراکنده بشن، یک رفتار خاص از خودشون نشون می‌دن و فقط به یک سمت حرکت می‌کنن.

🔹 این پدیده به دلیل تعامل منحصر به فرد بین امواج صوتی و میدان مغناطیسی اتفاق می‌افته. این تعامل باعث می‌شه که امواج صوتی رفتاری شبیه به چیزی که قبلاً فقط در نور دیده شده، از خودشون نشون بدن. این کشف می‌تونه در آینده به ما کمک کنه تا امواج صوتی رو با دقت بیشتری کنترل کنیم و از اون‌ها در فناوری‌های ارتباطی جدید استفاده کنیم.

این کشف چه کاربردهایی داره؟ خب، اگه بتونیم امواج صوتی رو با استفاده از میدان‌های مغناطیسی کنترل کنیم، می‌تونیم دستگاه‌های جدیدی بسازیم که در ارتباطات کلاسیک و حتی کوانتومی استفاده بشن. مثلاً، این فناوری می‌تونه به ما کمک کنه تا سیگنال‌ها رو با دقت بیشتری انتقال بدیم یا حتی دستگاه‌هایی بسازیم که در محیط‌های پیچیده مثل فضا یا زیر آب کار کنن.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فناوری #ارتباطات #موج_صدا #کشف_جدید #دانش_مغناطیسی