تازه‌های علمی
677 subscribers
38 photos
3 videos
2.06K links
🔹 پوشش آخرین یافته‌ها از اعماق کیهان‌ و فیزیک تا دنیای ژنتیک، نوآوری‌های مهندسی، باستان‌شناسی و هوش مصنوعی، همه به زبانی قابل فهم.
کانال تازه‌های آموزشی: @Learning_Focus
Download Telegram
🔺 تخم‌مرغ و کلسترول: یک پژوهش جدید باورهای قدیمی را به چالش می‌کشد

🔹 برای دهه‌ها، تخم‌مرغ به دلیل کلسترول بالا، در مظان اتهام برای افزایش بیماری‌های قلبی قرار داشت. اما یک کارآزمایی بالینی جدید و باکیفیت، به حجم رو به رشد شواهدی اضافه می‌کند که نشان می‌دهد مقصر اصلی ممکن است جای دیگری باشد: چربی‌های اشباع.

کلسترول غذایی در برابر کلسترول خون: تفاوت چیست؟
بخش عمده کلسترول موجود در خون ما توسط کبد ساخته می‌شود، نه اینکه مستقیماً از غذای ما بیاید. بدن ما به صورت هوشمند تولید خود را تنظیم می‌کند. «کلسترول غذایی» (مانند آنچه در تخم‌مرغ است) تأثیر کمی بر سطح کلسترول خون اکثر افراد دارد. در مقابل، مصرف زیاد «چربی اشباع» (که در گوشت‌های فرآوری‌شده، کره و روغن‌های جامد فراوان است) به کبد سیگنال می‌دهد که تولید کلسترول بد (LDL) را افزایش دهد.

🔹 در پژوهشی که در ژورنال آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شده، محققان افراد سالم را به سه گروه تقسیم کردند. نتایج نشان داد که چربی اشباع، و نه کلسترول غذایی، با افزایش سطح کلسترول بد خون مرتبط بود. در واقع، گروهی که دو تخم‌مرغ در روز را به عنوان بخشی از یک رژیم کم‌چربی اشباع مصرف می‌کردند، حتی شاهد بهبود جزئی در سطح کلسترول خود بودند. به قول یکی از محققان: «وقتی صبحانه می‌خورید، نگران تخم‌مرغ نباشید؛ نگران بیکن یا سوسیسی باشید که کنار آن می‌خورید.»

نکات تکمیلی: هایپر-رسپوندرها و شفافیت در علم

افراد حساس (Hyper-responders): گروه کوچکی از افراد از نظر ژنتیکی به کلسترول غذایی حساس‌تر هستند و با مصرف آن، کلسترول خونشان افزایش می‌یابد. با این حال، مطالعات نشان می‌دهد که در این افراد معمولاً هم کلسترول بد (LDL) و هم کلسترول خوب (HDL) افزایش می‌یابد و نسبت آن‌ها ثابت می‌ماند، بنابراین ریسک بیماری قلبی لزوماً بالا نمی‌رود.

تعارض منافع: باید اشاره کرد که مطالعه جدید توسط «مرکز تغذیه تخم‌مرغ» تأمین بودجه شده است. این به معنای بی‌اعتبار بودن نتایج نیست (زیرا با تحقیق‌های دیگر همخوانی دارد)، اما شفافیت علمی ایجاب می‌کند که این نکته ذکر شود و منتظر تأیید توسط مطالعات مستقل‌تر بمانیم.

🔹 نتیجه نهایی این است که برای اکثر افراد، مصرف تخم‌مرغ در حد اعتدال می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم برای قلب باشد، به شرطی که در کنار کنترل مصرف چربی اشباع. این یافته بار دیگر تأکید می‌کند که به جای تمرکز بر یک ماده غذایی خاص، باید به «الگوی کلی رژیم غذایی» خود و سبک زندگی سالم توجه کنیم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#تغذیه #سلامت #کلسترول #تخم_مرغ #چربی_اشباع #پژوهش_علمی
👍21
🔺 راز یک بنای رومی در اسپانیا: کلیسا یا یک کنیسه گمشده؟

🔹 باستان‌شناسان در شهر باستانی «کاستولو» در اسپانیا، در حال بازتفسیر یک بنای متعلق به قرن چهارم میلادی هستند که پیش از این تصور می‌شد یک کلیسا بوده است. اما مجموعه‌ای از شواهد جدید و شگفت‌انگیز، این فرضیه را مطرح کرده که این مکان ممکن است کنیسه یک جامعه یهودی باشد که تاکنون تاریخ از وجود آن بی‌خبر بوده است.

سرنخ‌های باستان‌شناسی: چرا کنیسه و نه کلیسا؟
تیم تحقیقاتی با کنار هم گذاشتن چند سرنخ، مانند کارآگاهان، به این فرضیه جدید رسیده‌اند:

- شواهد مثبت: در حفاری‌ها، قطعاتی از چراغ‌های روغنی و کاشی‌های سقف کشف شده که با نقش «منورا» (شمعدان هفت‌شاخه یهودی) تزئین شده‌اند.

- شواهد منفی: هیچ نماد یا اثر مشخصاً مسیحی در این بنا یافت نشده است، در حالی که در بخش دیگری از شهر، آثار یک کلیسای دیگر با نمادهای مسیحی کشف شده است.

- شواهد معماری: بنا شکلی تقریباً مربع دارد که در کنیسه‌ها رایج‌تر است، در حالی که کلیساها معمولاً مستطیل‌شکل هستند. همچنین آثاری از یک سکوی مرکزی برآمده (که در کنیسه‌ها به آن «بیما» می‌گویند) پیدا شده است.

- شواهد مکانی: این بنا در نزدیکی یک معبد متروکه رومی ساخته شده؛ مکانی که مسیحیان به دلیل ارتباط آن با «بت‌پرستی» معمولاً از آن دوری می‌کردند.

🔹 این شواهد در کنار هم نشان می‌دهد که این مکان احتمالاً یک نقطه تجمع مخفی و ایزوله برای یک جامعه یهودی بوده است. این فرضیه بسیار مهم است، زیرا هیچ سند مکتوبی از وجود جامعه یهودی در شهر کاستولو وجود ندارد. محققان حدس می‌زنند این جامعه ممکن است پیش از تصویب قوانین ضدیهودی توسط پادشاهان ویزیگوت در قرن هفتم، از شهر مهاجرت کرده یا مجبور به ترک آن شده باشند.

🔹 باستان‌شناسان تأکید می‌کنند که این هنوز یک «فرضیه» است و حفاری‌ها برای یافتن شواهد قطعی‌تر ادامه دارد. این کشف نمونه‌ای زیبا از این است که چگونه علم تاریخ با بازخوانی شواهد مادی، می‌تواند روایت‌های فراموش‌شده گذشته را دوباره زنده کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#باستان_شناسی #تاریخ #روم_باستان #اسپانیا
👍1
🔺 راز مکانیسم‌های شفابخش خواب زمستانی: آیا کلید آن در DNA ما نیز وجود دارد؟

🔹 حیواناتی که به خواب زمستانی می‌روند، یک شاهکار بیولوژیکی انجام می‌دهند: آن‌ها ماه‌ها بدون غذا و حرکت زنده می‌مانند و از آسیب‌های شدیدی مانند تحلیل عضلات، مقاومت به انسولین و تجمع پروتئین‌های سمی در مغز، پس از بیداری به سرعت بهبود می‌یابند. دو پژوهش انقلابی که در ژورنال معتبر Science منتشر شده، نشان می‌دهد که «کلیدهای ژنتیکی» این توانایی‌های شگفت‌انگیز ممکن است در ژنوم انسان نیز پنهان باشند.

کلیدها در بخش تاریک ژنوم: DNA غیرکدکننده
دانشمندان دریافته‌اند که تفاوت اصلی بین پستانداران، نه در خود ژن‌ها، بلکه در ۹۸٪ از DNA است که ژن‌ها را کد نمی‌کند. این بخش که زمانی «DNA به درد نخور» نامیده می‌شد، در واقع حاوی میلیون‌ها «کلید تنظیم‌کننده» است که تعیین می‌کنند کدام ژن، در کدام سلول و در چه زمانی روشن یا خاموش شود. این پژوهش نشان می‌دهد که کلیدهای اصلی خواب زمستانی نیز در همین بخش از ژنوم قرار دارند.

🔹 دانشمندان با مقایسه ژنوم چندین پستاندار در خواب زمستانی و غیر آن، توانستند این کلیدهای تنظیم‌کننده را که در حیوانات خواب‌رو دچار تغییرات سریع تکاملی شده بودند، شناسایی کنند. سپس در یک آزمایش شگفت‌انگیز دیگر، برخی از این «کلیدهای ژنتیکی» را در موش‌ها (که خواب زمستانی ندارند) حذف کردند و مشاهده نمودند که متابولیسم، رفتار و پاسخ بدن آن‌ها به گرسنگی به شکل چشمگیری تغییر کرد. این یک مدرک محکم است که نشان می‌دهد این کلیدها واقعاً عملکردی هستند.

هدف نهایی: تقلید از طبیعت، نه خواب زمستانی انسان
بسیار مهم است که بدانیم هدف این تحقیقات، وادار کردن انسان به خواب زمستانی نیست. هدف، درک این مکانیسم‌های محافظتی و ساخت داروهایی است که بتوانند اثرات آن‌ها را «تقلید» کنند. برای مثال، دارویی که بتواند مکانیسم جلوگیری از تحلیل عضله را در بیماران بستری فعال کند، یا دارویی که بتواند از مغز در برابر آسیب‌های مشابه آلزایمر محافظت نماید. محقق ارشد این پژوهش، یک استارت‌آپ بیوتکنولوژی برای دنبال کردن همین هدف تأسیس کرده است.

🔹 این یافته‌ها یک مسیر کاملاً جدید را در علم پزشکی باز می‌کنند: به جای اختراع راه‌حل‌های جدید، شاید بتوانیم با یادگیری از طبیعت و فعال کردن پتانسیل‌های پنهان در ژنوم خودمان، به درمان بیماری‌های مهمی مانند دیابت نوع ۲، آلزایمر و مشکلات ناشی از افزایش سن دست یابیم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ژنتیک #تکامل #زیست_شناسی #پزشکی #خواب_زمستانی #دیابت #آلزایمر
👍2
🔺 طلا نقطه ذوب خود را به چالش می‌کشد: دانشمندان فلز را ۱۴ برابر داغ‌تر از حد ذوب کردند، اما جامد ماند!

🔹 همه ما در مدرسه یاد گرفته‌ایم که هر ماده جامدی یک «نقطه ذوب» مشخص دارد. اما یک پژوهش انقلابی که در ژورنال معتبر Nature منتشر شده، نشان می‌دهد که اگر یک تکه طلا را به اندازه کافی سریع گرم کنید، می‌تواند تا دمای ۱۹,۰۰۰ کلوین (داغ‌تر از سطح خورشید) داغ شود و همچنان برای لحظه‌ای کوتاه، جامد باقی بماند!

فوق‌گرمایش (Superheating) چیست؟
این پدیده زمانی رخ می‌دهد که یک ماده سریع‌تر از آنکه اتم‌هایش فرصت کنند خود را برای تبدیل شدن به مایع بازآرایی کنند، گرم می‌شود. تصور کنید به جمعیتی که در یک اتاق نشسته‌اند، ناگهان یک انرژی عظیم وارد شود. مدتی طول می‌کشد تا افراد از جای خود بلند شده و به سمت در خروجی حرکت کنند (ذوب شدن). اگر این انرژی در یک بازه زمانی فوق‌العاده کوتاه (مثلاً یک پیکوثانیه، یعنی یک تریلیونم ثانیه) وارد و خارج شود، جمعیت فرصت هیچ واکنشی را پیدا نمی‌کند.

🔹 دانشمندان در این آزمایش، با استفاده از پالس‌های لیزری بسیار شدید و کوتاه، یک قطعه نازک طلا را به دمایی رساندند که ۱۴ برابر بیشتر از «حد فاجعه آنتروپی» بود - نقطه‌ای که از نظر تئوری، یک جامد دیگر نمی‌تواند در برابر ذوب شدن مقاومت کند. با این حال، طلا ساختار کریستالی خود را برای بیش از ۲ پیکوثانیه حفظ کرد. این زمان اگرچه کوتاه است، اما برای بازنویسی درک ما از فیزیک ماده کافی است.

چرا طلا ذوب نشد؟ راز عدم انبساط

پاسخ در سرعت خیره‌کننده فرآیند نهفته است. وقتی یک ماده گرم می‌شود، اتم‌های آن با شدت بیشتری نوسان کرده و به یکدیگر فشار می‌آورند که باعث «انبساط» فیزیکی ماده می‌شود. در نهایت این فشار باعث فروپاشی ساختار کریستالی (ذوب) می‌شود. اما در این آزمایش، گرمایش آنقدر سریع بود که ماده فرصت فیزیکی برای منبسط شدن پیدا نکرد. اتم‌ها که در جای خود «گیر افتاده بودند»، نتوانستند ساختار جامد را از هم بپاشند و انرژی گرمایی قبل از وقوع ذوب، از سیستم خارج شد.

🔹 این کشف نشان می‌دهد که شاید برخی جامدات در شرایط گرمایش فوق‌سریع، اصلاً «نقطه ذوب» نداشته باشند. این یافته درک ما از پدیده‌هایی که با گرمایش سریع و شدید همراه هستند، مانند برخورد سیارک‌ها، فرآیندهای درون راکتورهای همجوشی هسته‌ای و ساخت مواد جدید، را کاملاً متحول خواهد کرد و سوالی که فکر می‌کردیم پاسخ آن را می‌دانیم، دوباره مطرح می‌کند: یک ماده تا چه حد می‌تواند داغ شود قبل از آنکه ذوب شود؟

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک #علم_مواد #ترمودینامیک #فیزیک_ماده_چگال #کشفیات_علمی
1
🔺 یک نظریه روانشناسی مشهور به چالش کشیده شد: آیا فقر کودکی واقعاً ما را ریسک‌پذیرتر می‌کند؟

🔹 یک نظریه تأثیرگذار در روانشناسی تکاملی برای سال‌ها معتقد بود افرادی که در فقر بزرگ می‌شوند، در مواجهه با خطرات، استراتژی «سریع و پرریسک» را در پیش می‌گیرند. اما یک مطالعه جدید و بسیار بزرگ، با بازآزمایی این ایده، نشان می‌دهد که این ارتباط ممکن است بسیار ضعیف‌تر از آن چیزی باشد که قبلاً تصور می‌شد. این داستان، نمونه‌ای زیبا از فرآیند «خود-اصلاحی» در علم است.

«مطالعه بازتولید» چیست و چرا حیاتی است؟
در علم، یک یافته تا زمانی که توسط تیم‌های دیگر و در شرایط مختلف تکرار نشود، موقتی تلقی می‌شود. مطالعه بازتولید (Replication Study) تلاشی برای تکرار یک آزمایش قبلی با روش‌های دقیق‌تر و نمونه‌های بزرگتر است. این فرآیند مانند «بازبینی دقیق» در علم است و به ما کمک می‌کند تا یافته‌های واقعی را از نتایج تصادفی یا ضعیف جدا کنیم.

🔹 داستان دو مطالعه:

- مطالعه اصلی (۲۰۱۱): این مطالعه با ۷۱ دانشجو نشان داد که وقتی به افراد فقیر در دوران کودکی، مرگ یادآوری می‌شود، به طور قابل توجهی تصمیمات مالی ریسکی‌تر و آنی‌تری می‌گیرند.

- مطالعه جدید (۲۰۲۵): این مطالعه با بیش از ۱۰۰۰ شرکت‌کننده از سراسر آمریکا (۱۴ برابر بزرگتر و بسیار متنوع‌تر) این آزمایش را تکرار کرد. نتایج چه بود؟
۱- ریسک‌پذیری: ارتباطی بین فقر کودکی و ریسک‌پذیری تحت تهدید پیدا شد، اما اندازه این اثر «بسیار ناچیز» بود (کاهش ۹۷ درصدی نسبت به مطالعه اصلی).
۲- تصمیمات آنی: هیچ ارتباطی پیدا نشد و این بخش از یافته‌های مطالعه اصلی اصلاً تکرار نشد.

معناداری آماری در برابر اهمیت عملی
این یافته جدید یک نکته کلیدی را روشن می‌کند: ممکن است یک اثر از نظر آماری «معنادار» باشد (یعنی احتمالاً تصادفی نیست)، اما در دنیای واقعی آنقدر کوچک باشد که هیچ «اهمیت عملی» نداشته باشد. برای مثال، دارویی که تب را فقط ۰.۰۱ درجه کاهش دهد، از نظر آماری موثر است، اما در عمل به هیچ دردی نمی‌خورد. مطالعه جدید نشان می‌دهد که اثر ریسک‌پذیری در این نظریه، در همین دسته قرار می‌گیرد.

🔹 این پژوهش که با بالاترین استانداردهای شفافیت علمی (مانند پیش-ثبت کردن فرضیه‌ها) انجام شده، نشان می‌دهد که نباید بر اساس یک مطالعه کوچک، نظریه‌های بزرگی در مورد رفتار انسان ساخت. علم یک فرآیند تدریجی و مبتنی بر انباشت شواهد است و بازآزمایی ایده‌ها، نه نشانه ضعف، بلکه بزرگترین نقطه قوت آن است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#روانشناسی #علوم_اجتماعی #پژوهش_علمی #بحران_بازتولید #تفکر_انتقادی #بحران_تکرارپذیری #روش_شناسی_علمی
2
🔺 همه چیز درباره دنباله‌دار 3I/ATLAS و جنجال‌های پیرامون آن

🔹 در ۱ جولای ۲۰۲۵، ستاره‌شناسان سومین جرم بین‌ستاره‌ای شناخته‌شده را کشف کردند: یک «مهمان» از منظومه‌ای دیگر که با سرعتی سرسام‌آور (۵۸ کیلومتر بر ثانیه) در حال عبور از منظومه شمسی ماست. این جرم که 3I/ATLAS نام گرفته، یک فرصت بی‌نظیر برای مطالعه مواد سازنده منظومه‌های دیگر است، اما مانند مهمان قبلی (اوموآموا)، ورود آن با جنجال‌هایی نیز همراه بوده است.

چرا اجماع علمی بر «دنباله‌دار بودن» این جرم است؟
از همان ابتدا، رصدها شواهد محکمی ارائه دادند که 3I/ATLAS یک دنباله‌دار طبیعی است:

- کما و دم: تلسکوپ‌های قدرتمند به وضوح یک «کما» (هاله‌ای از گاز و غبار) و یک «دم» کوتاه در اطراف جرم مشاهده کردند. این فعالیت نتیجه تبخیر یخ‌ها با نزدیک شدن به خورشید است و مشخصه اصلی یک دنباله‌دار محسوب می‌شود.

- طیف‌سنجی: تحلیل‌های اولیه نور این جرم، نشانه‌هایی از وجود «یخ‌آب» و سیلیکات‌ها را در ترکیبات آن نشان داده است که کاملاً با ترکیبات یک دنباله‌دار معمولی مطابقت دارد.

🔹 مشخصات مهمان جدید:
دنباله‌دار 3I/ATLAS بسیار سریع‌تر از دو مهمان قبلی (اوموآموا و بوریسوف) است. قطر هسته آن به دلیل وجود کما به سختی قابل اندازه‌گیری است، اما بین ۱ تا ۱۱ کیلومتر تخمین زده می‌شود. تحلیل مسیر حرکت آن نشان می‌دهد که احتمالاً از «دیسک ضخیم» کهکشان راه شیری آمده و بسیار پیر است (شاید حتی پیرتر از منظومه شمسی ما). این جرم در نزدیک‌ترین حالت نیز از فاصله ۲۷۰ میلیون کیلومتری به زمین نزدیک‌تر نخواهد شد و هیچ خطری برای ما ندارد.

🔹 فرضیه جایگزین و جنجال‌ها:
فیزیکدان مشهور (و جنجالی)، آوی لوب و همکارانش، با انتشار مقاله‌ای پیش‌چاپ، این فرضیه را مطرح کردند که 3I/ATLAS ممکن است یک فناوری فرازمینی باشد. آن‌ها به ویژگی‌هایی مانند مسیر حرکت آن که نزدیک به صفحه منظومه شمسی است، به عنوان شواهدی برای این ادعا اشاره کردند. این فرضیه بلافاصله با نقد شدید جامعه علمی روبرو شد. منتقدان اشاره کردند که تمام ویژگی‌های این جرم با یک دنباله‌دار طبیعی کاملاً قابل توضیح است و هیچ مدرک خارق‌العاده‌ای برای یک ادعای خارق‌العاده وجود ندارد.

یک اصل طلایی در علم: ادعاهای خارق‌العاده نیازمند شواهد خارق‌العاده است
این اصل که توسط کارل سیگن مشهور شد، سنگ بنای تفکر انتقادی در علم است. فرضیه «دنباله‌دار طبیعی» با شواهد عادی (تصاویر، طیف‌سنجی) پشتیبانی می‌شود. اما فرضیه «فناوری فرازمینی» یک ادعای بسیار بزرگ و خارق‌العاده است و برای پذیرفته شدن، نیازمند شواهدی بسیار فراتر از چند ویژگی مبهم است؛ شواهدی مانند سیگنال‌های رادیویی، تغییر مسیرهای غیرطبیعی، یا طیف‌سنجی از فلزات غیرمعمول. تا زمانی که چنین شواهدی وجود نداشته باشد، جامعه علمی محتاطانه‌ترین و مبتنی بر شواهدترین توضیح را می‌پذیرد.

🔹 در نهایت، 3I/ATLAS یک فرصت علمی بی‌نظیر است و تلسکوپ‌هایی مانند جیمز وب و هابل به مطالعه دقیق آن ادامه خواهند داد تا اسرار بیشتری از این مسافر بین‌ستاره‌ای را فاش کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#نجوم #اختروفیزیک #اجرام_بین_ستاره_ای #دنباله_دار #آوی_لوب #روش_علمی
2
🔺 تراپی میتوکندری: آیا می‌توان با تزریق «نیروگاه‌های سلولی» اندام‌های آسیب‌دیده را ترمیم کرد؟

🔹 نزدیک به ۲۰ سال پیش، در یک آزمایشگاه در بوستون، یک قلب خوک که از کار افتاده و خاکستری شده بود، پس از تزریق مستقیم میتوکندری‌های سالم، دوباره به رنگ صورتی بازگشت و شروع به تپیدن کرد. آن لحظه شگفت‌انگیز، آغازگر یک حوزه تحقیقاتی کاملاً جدید شد: «تراپی میتوکندری» برای ترمیم اندام‌های آسیب‌دیده.

میتوکندری چیست؟
میتوکندری‌ها که به «نیروگاه‌های سلولی» مشهورند، ساختارهای بسیار کوچکی در داخل سلول‌های ما هستند که مسئول تولید انرژی (ATP) برای تمام فعالیت‌های حیاتی بدن می‌باشند. اندام‌هایی با نیاز بالای انرژی مانند قلب و مغز، به شدت به عملکرد صحیح میتوکندری‌ها وابسته‌اند.

مشکل اصلی: آسیب ناشی از خون‌رسانی مجدد
وقتی یک اندام (مانند قلب در حین جراحی یا مغز در زمان سکته) برای مدتی از خون و اکسیژن محروم می‌شود، میتوکندری‌ها شروع به از کار افتادن می‌کنند. اما مشکل بزرگتر زمانی رخ می‌دهد که جریان خون دوباره برقرار می‌شود. این بازگشت ناگهانی، خود می‌تواند باعث یک موج تخریب و مرگ سلولی بیشتر شود. این پدیده خطرناک «آسیب ناشی از خون‌رسانی مجدد» (Ischemia-Reperfusion Injury) نام دارد.

🔹 بر اساس همین ایده، جراحان در بیمارستان کودکان بوستون این روش تجربی را روی نوزادانی امتحان کردند که پس از جراحی‌های پیچیده قلب، قادر به جدا شدن از دستگاه‌های حمایتی نبودند. آن‌ها از بافت عضلانی خود نوزاد، میتوکندری‌های سالم استخراج کرده و به قلب آسیب‌دیده تزریق کردند. نتایج شگفت‌انگیز بود: ۸ کودک از ۱۰ کودکی که این درمان را دریافت کردند، بهبود یافته و از دستگاه جدا شدند.

🔹 این موفقیت اولیه، الهام‌بخش تحقیقات مشابهی برای درمان سکته مغزی و حتی بهبود کیفیت کلیه‌های اهدایی برای پیوند شده است. در تمام این موارد، ایده اصلی یکی است: تزریق میتوکندری‌های سالم برای کمک به سلول‌های آسیب‌دیده برای بازیابی انرژی و زنده ماندن.

یک امید بزرگ، اما هنوز در ابتدای راه
بسیار مهم است که بدانیم این یک «درمان تجربی» است و هنوز به صورت گسترده در دسترس نیست. دانشمندان هنوز در مورد مکانیسم دقیق عملکرد آن مطمئن نیستند (آیا میتوکندری‌های جدید جایگزین قدیمی‌ها می‌شوند یا فقط سیگنال‌های بقا ارسال می‌کنند؟) و چالش‌های بزرگی مانند تولید انبوه و نگهداری میتوکندری‌ها برای استفاده عمومی همچنان باقی است. همانطور که یکی از محققان می‌گوید:
«ما در ابتدای راه هستیم، اما می‌دانیم که با چیزی بسیار بسیار جالب روبرو هستیم.»


[منبع]
🆔 @Science_Focus
#پزشکی #میتوکندری #ترمیم_بافت #سکته_قلبی #سکته_مغزی #پیوند_عضو #زیست_شناسی
2👍2
🔺 چهره دو خواهر از دل تاریخ: بازسازی صورت زنان ۶۰۰۰ ساله، داستان رنج و یک راز را فاش می‌کند

🔹 بیش از ۶۰۰۰ سال پیش، در یک سکونتگاه معدنی در جمهوری چک امروزی، دو خواهر زندگی سختی را گذراندند. اکنون، به لطف ترکیبی از باستان‌شناسی، تحلیل DNA و بازسازی‌های پیشرفته پزشکی قانونی، چهره‌های آن‌ها با جزئیاتی باورنکردنی بازسازی شده است؛ چهره‌هایی که داستانی از کار طاقت‌فرسا، بیماری و یک معمای حل‌نشده را روایت می‌کنند.

🔹 بقایای این دو زن که حدوداً ۳۰ تا ۴۰ ساله بودند، در عمق یک معدن سنگ چخماق کشف شد. اسکلت‌های آن‌ها نشان از یک زندگی پر از رنج داشت: ستون فقرات فرسوده، آرتروز زودرس، فتق دیسک و شکستگی‌های بهبودیافته. این شواهد نشان می‌دهد آن‌ها با وجود آسیب‌های جدی به کار سخت ادامه می‌دادند.

چگونه دانشمندان رژیم غذایی ۶۰۰۰ ساله را کشف می‌کنند؟
با استفاده از «تحلیل ایزوتوپی». شما همان چیزی هستید که می‌خورید و این اصل در استخوان‌های شما ثبت می‌شود. ایزوتوپ‌ها (انواع مختلف یک عنصر شیمیایی) در گیاهان و حیوانات متفاوت هستند. با تحلیل ایزوتوپ‌های کربن و نیتروژن در استخوان‌ها، دانشمندان می‌توانند رژیم غذایی یک فرد را بازسازی کنند. این تحلیل نشان داد که این دو خواهر در کودکی دچار سوءتغذیه بودند، اما در بزرگسالی رژیم غذایی سرشار از گوشت داشتند؛ احتمالاً برای تأمین انرژی لازم برای کار طاقت‌فرسای معدن.

🔹 تحلیل DNA نه تنها تأیید کرد که این دو زن خواهر بوده‌اند، بلکه جزئیات شگفت‌انگیزی از ظاهرشان را نیز فاش کرد: خواهر کوچکتر احتمالاً موی تیره و چشمان سبز یا فندقی داشته، در حالی که خواهر بزرگتر ممکن است چشمانی آبی و موی بلوند داشته باشد. این اطلاعات دقیق، اساس بازسازی‌های هنرمندانه و فوق‌العاده واقعی از چهره آن‌ها بوده است.

یک تدفین محترمانه یا یک قربانی آیینی؟
بزرگترین راز این کشف، نحوه تدفین است. این دو خواهر در همان معدنی که کار می‌کردند دفن شده‌اند. در آغوش خواهر بزرگتر، یک نوزاد قرار داشت که تحلیل DNA نشان داد هیچ ارتباط ژنتیکی با هیچ یک از آن‌ها ندارد. بقایای یک سگ نیز در کنارشان بود. این جزئیات، دو فرضیه اصلی را مطرح می‌کند:
۱- تدفین محترمانه: ممکن است این زنان معدنچیان ماهری بوده و به دلیل اهمیت کارشان، در مکانی مقدس (معدن) دفن شده باشند.
۲- قربانی آیینی: این احتمال وجود دارد که آن‌ها به عنوان قربانی برای زمین یا به عنوان بخشی از یک آیین پیچیده کشته شده باشند. پاسخ این سوال همچنان یک راز باقی مانده است.

🔹 این کشف شگفت‌انگیز، نمونه‌ای برجسته از قدرت علم میان‌رشته‌ای است که به ما اجازه می‌دهد نه تنها چهره‌های گذشته را ببینیم، بلکه داستان زندگی، رژیم غذایی و رنج‌های آن‌ها را نیز بشنویم و در مورد ساختارهای اجتماعی جوامع باستانی، سوالات عمیق‌تری بپرسیم.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#باستان_شناسی #عصر_نوسنگی #انسان_شناسی #ژنتیک_باستان #تاریخ
2
🔺 کشف یک مسیر جدید علیه چاقی: چگونه یک ماده شیمیایی حاصل از باکتری‌های روده، سلول‌های کلیدی متابولیسم را ترمیم می‌کند؟

🔹 دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه محصولات جانبی باکتری‌های روده ما می‌توانند به عنوان یک درمان بالقوه برای عوارض متابولیک چاقی عمل کنند. این تحقیق که در ژورنال بین‌المللی علوم مولکولی منتشر شده، نشان می‌دهد این مواد شیمیایی می‌توانند سلول‌های حیاتی تولیدکننده هورمون در روده را که در افراد چاق کاهش می‌یابند، احیا کنند.

«حسگرهای متابولیک» روده چه هستند؟
در دیواره روده ما سلول‌های تخصصی به نام «سلول‌های انترواندوکرین» (EECs) وجود دارند. این سلول‌ها مانند حسگر عمل کرده و در پاسخ به غذا، هورمون‌های مهمی ترشح می‌کنند. مهم‌ترین آن‌ها «پپتید شبه گلوکاگون-۱» یا GLP-1 است؛ هورمونی که اشتها را سرکوب کرده و به ترشح انسولین کمک می‌کند. (داروهای جدید و محبوب کاهش وزن مانند سماگلوتاید نیز با تقلید عملکرد همین هورمون کار می‌کنند). در چاقی، تعداد این سلول‌های مفید کاهش می‌یابد.

🔹 این تحقیق جدید نشان می‌دهد که یک ماده شیمیایی به نام «ایندول» که توسط باکتری‌های روده از تجزیه اسید آمینه «تریپتوفان» (موجود در غذاهای پروتئینی) تولید می‌شود، می‌تواند این روند را معکوس کند. محققان با استفاده از «مینی‌روده‌ها» (ارگانوئیدهای سه‌بعدی از روده انسان که در آزمایشگاه رشد داده شده‌اند) دریافتند که:
۱- در مدل‌های چاقی، تعداد سلول‌های EEC حدود ۶۰٪ کاهش می‌یابد.
۲- اما زمانی که مینی‌روده‌ها با «ایندول» تیمار شدند، تعداد این سلول‌های مفید بیش از دو برابر افزایش یافت!

مسیر کشف‌شده: یک همکاری چهار مرحله‌ای
این یافته‌ها یک مسیر درمانی بالقوه جدید را نشان می‌دهند:
۱- رژیم غذایی: شما پروتئین حاوی تریپتوفان می‌خورید.
۲- میکروبیوم: باکتری‌های مفید روده شما تریپتوفان را به «ایندول» تبدیل می‌کنند.
۳- سیگنال‌دهی: ایندول به سلول‌های بنیادی در دیواره روده سیگنال می‌دهد.
۴- ترمیم: سلول‌های بنیادی به سلول‌های تولیدکننده هورمون (EECs) بیشتری تبدیل می‌شوند و به این ترتیب، سیستم تنظیم متابولیسم بدن تقویت می‌شود.

🔹 این پژوهش، یک شواهد بنیادین قوی ارائه می‌دهد که می‌تواند راه را برای توسعه درمان‌های آینده‌نگرانه هموار کند؛ درمان‌هایی مانند پروبیوتیک‌های هدفمند یا رژیم‌های غذایی خاص که به جای تزریق هورمون، میکروبیوم روده را تشویق می‌کنند تا سیستم تنظیم متابولیک بدن را به طور طبیعی ترمیم و تقویت کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#پزشکی #متابولیسم #چاقی #میکروبیوم_روده #گوارش #دیابت #GLP1
2
🔺 بازی‌های ویدیویی و هوش کودکان: یک پژوهش بزرگ، باوری رایج را به چالش می‌کشد

🔹 در بحبوحه بحث‌های داغ در مورد تأثیرات زمان استفاده از صفحه نمایش بر کودکان، یک مطالعه بزرگ و معتبر علمی (منتشر شده در سال ۲۰۲۲)، یافته‌ای غافلگیرکننده داده است: کودکانی که زمان بیشتری را صرف بازی‌های ویدیویی می‌کنند، ممکن است در طول زمان، افزایش هوش بیشتری نسبت به همسالان خود نشان دهند.

🔹 این پژوهش که در ژورنال Scientific Reports منتشر شده و روی نزدیک به ۱۰۰۰۰ کودک ۹ تا ۱۰ ساله در آمریکا انجام شده، به مدت دو سال آن‌ها را دنبال کرده است. نکته قوت این مطالعه، کنترل کردن متغیرهای مهمی مانند پیش‌زمینه ژنتیکی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده‌ها بود. نتایج نشان داد کودکانی که در ابتدای مطالعه، زمان بیشتری را به بازی‌های ویدیویی اختصاص می‌دادند، دو سال بعد به طور متوسط ۲.۵ واحد IQ بیشتر از میانگین همسالان خود افزایش هوش داشتند. در مقابل، تماشای تلویزیون یا استفاده از شبکه‌های اجتماعی، تأثیر مثبت یا منفی قابل توجهی بر هوش نشان ندادند.

«زمان فعال» در برابر «زمان منفعل» در مقابل صفحه نمایش
چرا بازی‌های ویدیویی ممکن است متفاوت باشند؟ یک نظریه کلیدی این است که بازی کردن یک فعالیت «فعال» است. این کار نیازمند حل مسئله، برنامه‌ریزی استراتژیک، تصمیم‌گیری سریع و درگیری شناختی مداوم است. در مقابل، تماشای ویدیوها اغلب یک فعالیت «منفعل» و یک‌طرفه است که مغز را به همان اندازه به چالش نمی‌کشد. هوش یک ویژگی ثابت نیست و می‌تواند تحت تأثیر محیط و تمرین تغییر کند.

چکیده واقعیت: آیا این به معنای چراغ سبز برای بازی نامحدود است؟
خیر، و این نکته بسیار مهم است.
۱- اثر کوچک است: افزایش ۲.۵ واحدی IQ از نظر آماری معنادار است، اما یک اثر کوچک محسوب می‌شود.
۲- نوع بازی مهم است: این مطالعه بین انواع بازی‌ها (مانند استراتژیک، آموزشی، اکشن) تمایزی قائل نشده، در حالی که نوع بازی احتمالاً تأثیر زیادی دارد.
۳- عوامل دیگر نادیده گرفته شده‌اند: این پژوهش تأثیر بازی بر «فعالیت بدنی»، «کیفیت خواب»، «سلامت روان» و «عملکرد تحصیلی» را نسنجیده است. ایجاد تعادل بین تمام این عوامل برای رشد سالم کودک حیاتی است.

🔹 در نتیجه، این مطالعه ادعا نمی‌کند که بازی‌های ویدیویی ذاتاً «خوب» هستند، بلکه نشان می‌دهد که نگرانی در مورد تأثیر منفی آن‌ها بر هوش ممکن است بی‌اساس باشد و حتی ممکن است مزایای شناختی اندکی نیز داشته باشند. کلید، مانند همیشه، در «اعتدال» و حفظ یک سبک زندگی سالم و متنوع برای کودکان است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#روانشناسی #رشد_کودک #هوش #بازی_ویدیویی #علوم_اعصاب #سبک_زندگی_دیجیتال
2
🔺 «اروپا کلیپر» ناسا در راه مشتری، رادار خود را بر روی مریخ با موفقیت آزمایش کرد

🔹 فضاپیمای «اروپا کلیپر» ناسا که در یک سفر طولانی به سوی قمر اروپا در مدار مشتری به سر می‌برد، در حین عبور از کنار مریخ، یک آزمایش حیاتی را انجام داد که انجام کامل آن روی زمین «عملاً غیرممکن» بود. ناسا اکنون تأیید کرده که این آزمایش با موفقیت کامل انجام شده و رادار پیشرفته این فضاپیما آماده کاوش در زیر سطح یخی اروپا است.

کمک گرانشی (Gravity Assist) چیست؟
فضاپیماها برای صرفه‌جویی عظیم در مصرف سوخت، از کنار سیارات عبور کرده و از میدان گرانشی آن‌ها برای افزایش سرعت و تغییر مسیر خود استفاده می‌کنند. این مانور مانند یک قلاب‌سنگ کیهانی عمل می‌کند. عبور اروپا کلیپر از کنار مریخ، اولین کمک گرانشی آن در مسیر طولانی‌اش بود.

🔹 چالش اصلی این بود: رادار REASON این فضاپیما دارای آنتن‌های بسیار بلندی است که در دو طرف پنل‌های خورشیدی آن (که به اندازه یک زمین بسکتبال هستند) کشیده شده‌اند. آزمایش کامل این سیستم و دریافت «پژواک» سیگنال‌های آن روی زمین، نیازمند یک محفظه استریل به طول تقریباً یک زمین فوتبال بود که ساخت آن عملاً ممکن نبود. به همین دلیل، تیم مأموریت از فرصت عبور از کنار مریخ برای انجام اولین آزمایش کامل این رادار در فضا استفاده کرد.

رادار REASON چه کاری انجام خواهد داد؟
این ابزار کلیدی‌ترین بخش مأموریت است. REASON (رادار برای ارزیابی و کاوش اروپا: از اقیانوس تا نزدیک سطح) طراحی شده تا امواج رادیویی را به اعماق پوسته یخی قمر اروپا بفرستد. دانشمندان امیدوارند با تحلیل پژواک این امواج، بتوانند ضخامت یخ را اندازه‌گیری کرده، حفره‌های آب مایع را در دل یخ پیدا کنند و مهم‌تر از همه، مرز بین یخ و اقیانوس عظیم آب مایعی که تصور می‌شود در زیر آن پنهان شده را شناسایی کنند.

🔹 در حین این آزمایش ۴۰ دقیقه‌ای، فضاپیما ۶۰ گیگابایت داده ارزشمند از سطح مریخ جمع‌آوری کرد. این داده‌ها نه تنها سلامت و عملکرد بی‌نقص رادار را تأیید کردند، بلکه به تیم علمی این فرصت را دادند تا قبل از رسیدن به مقصد اصلی در سال ۲۰۳۰، ابزارهای تحلیلی خود را کالیبره کرده و برای رمزگشایی از داده‌های اروپا آماده شوند. این یک تمرین نظامی کاملاً موفق برای یکی از هیجان‌انگیزترین مأموریت‌های جستجوی حیات در منظومه شمسی بود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فضا #ناسا #اروپا_کلیپر #مریخ #مشتری #اروپا #اخترشناسی #فناوری_فضایی
2
🔺 آیا بی‌نهایت یک توهم است؟ چرا گروهی از ریاضی‌دانان می‌خواهند آن را از علم حذف کنند؟

🔹 تعداد اتم‌های جهان قابل مشاهده حدود 10 به توان 80 است. این یک عدد بسیار بزرگ، اما متناهی است. اما بی‌نهایت چطور؟ آیا این مفهوم بنیادین ریاضیات، واقعاً وجود دارد؟ گروهی کوچک اما رو به رشد از ریاضی‌دانان، فیزیکدانان و فلاسفه معتقدند که بی‌نهایت تنها یک «توهم» است و اصرار بر استفاده از آن، پایه‌های علم را سست کرده است.

«فرامتناهی‌گرایی» (Ultrafinitism) چیست؟
این فلسفه معتقد است که تنها اعدادی «واقعی» هستند که به نوعی با جهان فیزیکی ما در ارتباط باشند؛ یعنی بتوان آن‌ها را ساخت، شمرد یا حداقل در یک کامپیوتر (حتی کامپیوتری به اندازه کل جهان) ذخیره کرد. از این دیدگاه، اعدادی که آنقدر بزرگ هستند که هیچ مرجع فیزیکی در جهان برایشان وجود ندارد، یا مفهوم «بی‌نهایت»، بیشتر شبیه یک ابزار زبانی مفید هستند تا یک واقعیت ریاضی.

🔹 ریاضیات مدرن بر پایه‌ای به نام «نظریه مجموعه‌های ZFC» استوار است که یکی از اصول آن، وجود بی‌نهایت را «فرض» می‌کند. اما از زمان «قضیه ناتمامیت گودل» در سال ۱۹۳۱، ما می‌دانیم که نمی‌توانیم سازگاری این سیستم را از درون خود آن اثبات کنیم. این مانند یک بمب ساعتی در زیرزمین علم است. فرامتناهی‌گرایان معتقدند با حذف مفهوم غیرواقعی بی‌نهایت، می‌توان سیستمی ساخت که پایه‌های محکم‌تر و قابل اثبات‌تری داشته باشد.

چرا این بحث فقط یک بازی ذهنی نیست؟
این دیدگاه پیامدهای بسیار عمیقی برای سایر علوم دارد:
۱- علوم کامپیوتر: مسئله مشهور «P در مقابل NP» که به محدودیت‌های محاسباتی می‌پردازد، در قلب خود با این سوال درگیر است که چه چیزی «عملاً قابل محاسبه» است. فرامتناهی‌گرایی با تمرکز بر محدودیت‌های فیزیکی، دیدگاه جدیدی به این مسئله ارائه می‌دهد.
۲- کیهان‌شناسی: اگر بی‌نهایت در ریاضیات وجود نداشته باشد، شاید در جهان فیزیکی نیز وجود نداشته باشد. فیزیکدانانی مانند «شان کرول» در حال کار بر روی مدل‌های یک «جهان متناهی» هستند که در آن تعداد کل حالت‌های کوانتومی ممکن، محدود است. چنین جهانی ممکن است به جای شروع از یک بیگ بنگ و انبساط ابدی، به صورت دوره‌ای تکرار شود.

🔹 هرچند این دیدگاه هنوز یک جریان اقلیت در دنیای علم محسوب می‌شود، اما تعداد طرفداران آن در حال افزایش است. آن‌ها معتقدند همان‌طور که فیزیک انیشتین یک حد نهایی برای سرعت (سرعت نور) تعیین کرد، شاید لازم باشد که ریاضیات نیز یک حد نهایی برای «عدد» در نظر بگیرد. این بحث، تلاشی است برای محکم کردن پایه‌های علم، قبل از آنکه ترکی در این پایه‌ها باعث یک سیل بزرگ شود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#ریاضیات #فلسفه_علم #بی_نهایت #کیهان_شناسی #فیزیک_نظری #علوم_کامپیوتر
2
🔺 «نگلکتون»ها: ذرات فراموش‌شده‌ای که ممکن است کلید کامپیوترهای کوانتومی آینده باشند

🔹 کامپیوترهای کوانتومی امروزی بسیار شکننده هستند و خطاهای محاسباتی به سرعت در آن‌ها انباشته می‌شود.
فیزیکدانان برای حل این مشکل، به دنبال ساخت «کامپیوترهای کوانتومی توپولوژیک» هستند که اطلاعات را با استفاده از ذرات عجیب و غریبی به نام «آنیون»ها ذخیره می‌کنند.
اما آنیون‌های رایج (مانند آنیون‌های آیزینگ)، به تنهایی برای «محاسبات کوانتومی جهانی» کافی نیستند.

«بافتن» آنیون‌ها: چگونه اطلاعات ذخیره می‌شود؟
آنیون‌ها ذراتی نظری در سیستم‌های دوبعدی هستند که برخلاف ذرات معمولی، مسیر حرکت خود را «به خاطر می‌سپارند».
در محاسبات کوانتومی توپولوژیک، اطلاعات با «بافتن» (Braiding) و جابجا کردن این ذرات به دور یکدیگر ذخیره می‌شود.
این روش مانند یک گره روی طناب است؛
یک خطای کوچک نمی‌تواند گره را باز کند و این باعث می‌شود اطلاعات بسیار مقاوم در برابر خطا باشند.

🔹 اکنون، تیمی از محققان دانشگاه USC در پژوهشی که در ژورنال Nature Communications منتشر شده، یک راه حل شگفت‌انگیز پیدا کرده‌اند: آن‌ها با اضافه کردن تنها یک نوع جدید از آنیون، که پیش از این در معادلات ریاضی نادیده گرفته و «دور انداخته شده» بود، توانستند این مشکل را حل کنند.
تیم این ذره جدید را به طرزی هوشمندانه، «نگلکتون» (Neglecton) نام‌گذاری کرده‌اند.

محاسبات کوانتومی «جهانی» چیست؟
یک کامپیوتر کوانتومی «جهانی» (Universal) به ماشینی گفته می‌شود که می‌تواند هر نوع محاسبات کوانتومی را انجام دهد.
آنیون‌های آیزینگ به تنهایی تنها می‌توانند یک زیرمجموعه محدود از عملیات‌ها (مانند «گیت‌های کلیفورد») را انجام دهند که برای یک کامپیوتر عمومی کافی نیست.
نگلکتون به عنوان «قطعه گم‌شده پازل» عمل کرده و با یک آنیون ثابت، به آنیون‌های آیزینگ اجازه می‌دهد تا از طریق بافتن به تمام قدرت محاسباتی مورد نیاز دست یابند.

🔹 این کشف، یک پیشرفت مهم نظری است که نشان می‌دهد چگونه می‌توان با رویکردهای ریاضی نامتعارف، راه‌حل‌های جدیدی برای مشکلات فیزیکی پیدا کرد.
به گفته محققان، این پژوهش یک گام بزرگ به سوی ساخت کامپیوترهای کوانتومی پایدار با استفاده از ذراتی است که دانشمندان از قبل می‌دانند چگونه آن‌ها را در آزمایشگاه ایجاد کنند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_کوانتوم #کامپیوتر_کوانتومی #فناوری #آنیون #توپولوژی #کامپیوتر_کوانتومی_توپولوژیک
2
🔺 آیا خالی کردن خشم واقعا موثر است؟ علم می‌گوید نه، و راه بهتری را پیشنهاد می‌کند

🔹 یک باور رایج وجود دارد که می‌گوید برای کنترل خشم باید آن را «خالی کرد»، درست مانند بخار یک دیگ تحت فشار. اما یک متاآنالیز بزرگ که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، با بررسی ۱۵۴ مطالعه و بیش از ۱۰ هزار شرکت‌کننده، نشان می‌دهد این باور نه تنها اشتباه، بلکه اغلب مضر است.

چرا خالی کردن خشم، آن را بیشتر می‌کند؟ (نظریه دو عاملی هیجان)
هیجانات ما دو بخش دارند: ۱- یک «برانگیختگی فیزیولوژیک» (افزایش ضربان قلب، تنفس سریع و...) ۲- یک «برچسب شناختی» که ما به آن حالت می‌زنیم (مثلاً: «من خشمگین هستم»). روش‌هایی مانند فریاد زدن، مشت زدن به بالش یا حتی دویدن، سطح برانگیختگی فیزیولوژیک بدن را بالاتر می‌برند. این کار مانند ریختن بنزین روی آتش است و باعث می‌شود احساس خشم شدیدتر شود، نه کمتر.

🔹 این پژوهش که در ژورنال معتبر Clinical Psychology Review منتشر شده، نشان می‌دهد که کلید مدیریت خشم، «کاهش سطح برانگیختگی فیزیولوژیک» است. به عبارت دیگر، به جای اینکه به بدن خود سیگنال «جنگ» بدهید، باید آن را به حالت «آرامش» بازگردانید. این به معنای سرکوب خشم نیست، بلکه تنظیم هوشمندانه پاسخ بدن به آن است.

راهنمای عملی: چه کارهایی موثر و چه کارهایی ناکارآمد است؟
بر اساس نتایج این متاآنالیز:

روش‌های ناکارآمد (یا مضر): فعالیت‌هایی که برانگیختگی را افزایش می‌دهند، مانند فریاد زدن، شکستن اشیاء (در اتاق‌های خشم)، مشت زدن به کیسه بوکس و حتی دویدن. (دویدن اگرچه برای سلامت قلب مفید است، اما به دلیل افزایش برانگیختگی، راه مناسبی برای کاهش خشم نیست).

روش‌های موثر: فعالیت‌هایی که برانگیختگی را کاهش می‌دهند، مانند تنفس عمیق دیافراگمی، مدیتیشن، یوگای آرام، آرام‌سازی پیشرونده عضلانی و حتی راهکارهای ساده‌ای مانند شمردن تا ده یا یک «تایم اوت» کوتاه.

🔹 نکته جالب اینجاست که ورزش‌هایی که شامل عنصر «بازی» هستند (مانند ورزش‌های توپی) ممکن است اثر بهتری داشته باشند، زیرا احساسات مثبت ناشی از بازی می‌تواند به تعدیل خشم کمک کند. پیام اصلی این تحقیق واضح است: برای کنترل خشم، به جای «داغ کردن»، باید «حرارت را کم کنید».

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#روانشناسی #خشم #سلامت_روان #مدیریت_هیجان #علوم_اعصاب
👍31
🔺 معمای «ستاره‌های دریایی ذوب‌شده» حل شد: دانشمندان عامل مرگ میلیاردها ستاره دریایی را شناسایی کردند

🔹 از سال ۲۰۱۳، یک معمای هولناک، زیست‌شناسان دریایی در سواحل غربی آمریکای شمالی را گیج کرده بود: یک بیماری مرموز به نام «بیماری تحلیل‌رونده» باعث می‌شد ستاره‌های دریایی به معنای واقعی کلمه ذوب شده و از بین بروند. اکنون، پس از یک دهه بررسی‌های کارآگاهی علمی، محققان بالاخره «مجرم» اصلی این فاجعه اکولوژیک را شناسایی کرده‌اند.

🔹 پژوهشگران پس از سال‌ها تحقیق، عامل بیماری را یک باکتری به نام Vibrio pectenicida معرفی کرده‌اند. این باکتری که از خویشاوندان دور باکتری عامل وبا در انسان است، پیش از این به آسیب رساندن به صدف‌ها و مرجان‌ها شناخته شده بود. این یافته که در ژورنال معتبر Nature Ecology and Evolution منتشر شده، یک گام بزرگ در درک این بحران است.

آبشار مرگ: چرا ناپدید شدن ستاره دریایی یک فاجعه است؟
مرگ میلیاردها ستاره دریایی یک اثر دومینویی ویرانگر بر اکوسیستم داشته است. ستاره‌های دریایی، شکارچیان اصلی «توتیای دریایی» هستند. با حذف شکارچی، جمعیت توتیاها منفجر شد. توتیاها نیز به نوبه خود، خوراک اصلی‌شان «جنگل‌های کتانجک» (Kelp Forests) است. در نتیجه، این جنگل‌های زیر آب که پناهگاه حیاتی برای سمورهای دریایی، ماهی‌ها و بی‌شمار گونه دیگر هستند، به طور گسترده‌ای توسط توتیاها از بین رفته و به بیابان‌های بی‌جان زیر آب تبدیل شدند.

🔹 زیبایی علم: وقتی اشتباه کردن یک پیروزی است
این کشف، نمونه‌ای عالی از فرآیند خوداصلاحی علم است. در سال ۲۰۱۴، یک فرضیه اولیه، یک نوع ویروس را عامل بیماری معرفی کرده بود. اما تحقیقات بیشتر این فرضیه را رد کرد. مایک موری، از آکواریوم خلیج مونتری می‌گوید:
«ما اشتباه می‌کردیم. اما این باعث خوشحالی من است. علم اینگونه کار می‌کند. ما گاهی شکست‌ها را کم‌ارزش می‌دانیم، در حالی که از آن‌ها یاد می‌گیریم.»


معمای بعدی: چرا این باکتری طغیان کرد؟
شناسایی باکتری، پایان داستان نیست، بلکه آغاز یک معمای جدید است. این باکتری از قبل در اقیانوس وجود داشته است. سوال اصلی این است: چه عاملی باعث شد که این باکتری ناگهان اینقدر تهاجمی و مرگبار شود؟ محققان اکنون در حال بررسی فرضیه‌هایی مانند گرم شدن آب اقیانوس‌ها، تغییر در اسیدیته آب (pH) و سایر عوامل مرتبط با تغییرات اقلیمی به عنوان «ماشه» احتمالی این طغیان هستند.

🔹 این کشف می‌تواند به توسعه راهکارهایی برای کمک به بازگشت ستاره‌های دریایی کمک کند، از جمله یافتن و پرورش ستاره‌های دریایی مقاوم به این باکتری در اسارت و رهاسازی آن‌ها در طبیعت.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#محیط_زیست #اقیانوس #زیست_شناسی_دریا #بوم_شناسی #کشف_علمی #تغییرات_اقلیمی
1
🔺 اقتصاد سایه در علم: دانشمندان برای حفاظت از علم در برابر شبکه‌های سازمان‌یافته تقلب می‌جنگند

🔹 وقتی به تقلب علمی فکر می‌کنیم، معمولاً تصویر یک محقق تنها که داده‌ها را دستکاری می‌کند به ذهنمان می‌آید. اما یک پژوهش تکان‌دهنده از دانشگاه نورث‌وسترن نشان می‌دهد که با یک تهدید بسیار بزرگتر و سازمان‌یافته‌تر روبرو هستیم: یک صنعت زیرزمینی که با سرعتی نگران‌کننده در حال مسموم کردن ادبیات علمی است.

اکوسیستم تقلب علمی چگونه کار می‌کند؟
این شبکه‌های مجرمانه چندین بازیگر دارند:

- کارخانه‌های مقاله‌سازی (Paper Mills): سازمان‌هایی که مقالات جعلی یا بی‌کیفیت را به صورت انبوه تولید کرده و جایگاه نویسندگی در آن‌ها را به محققان می‌فروشند.

- کارگزاران (Brokers): واسطه‌هایی که بین محققان خریدار، کارخانه‌های مقاله‌سازی و مجلات نفوذی یا آلوده ارتباط برقرار می‌کنند.

- مجلات ربوده‌شده (Hijacked Journals): کلاهبردارانی که وب‌سایت یک مجله معتبر اما از کار افتاده را خریده و با سوءاستفاده از نام آن، مقالات جعلی را منتشر و نمایه می‌کنند.

🔹 این تحقیق که در ژورنال معتبر PNAS منتشر شده، با تحلیل کلان‌داده‌ها نشان می‌دهد که رشد مقالات تقلبی از رشد انتشارات علمی معتبر پیشی گرفته است. این شبکه‌ها نه تنها مقاله، بلکه «استناد» (Citation) و جایگاه نویسندگی (مثلاً نویسنده اول در ازای مبلغ بیشتر) را نیز می‌فروشند و به افراد اجازه می‌دهند بدون انجام تحقیق واقعی، یک رزومه علمی درخشان برای خود بخرند.

چرا این پدیده در حال رشد است؟
فشار شدید در دنیای آکادمیک که به آن فرهنگ «چاپ کن یا حذف شو» (Publish or Perish) می‌گویند، یکی از دلایل اصلی است. رقابت برای بودجه‌های محدود و موقعیت‌های شغلی، برخی را به سمت این مسیرهای میان‌بر سوق می‌دهد. این یک مشکل سیستمی است، نه فقط یک شکست فردی.

🔹 این یافته‌ها یک زنگ خطر جدی برای جامعه علمی است. محققان هشدار می‌دهند که اگر با این پدیده به طور جدی مقابله نشود، اعتماد عمومی به علم که با ارزش‌ترین دارایی آن است، از بین خواهد رفت. به خصوص با ظهور هوش مصنوعی، اگر مدل‌های آینده بر روی این داده‌های آلوده آموزش ببینند، عواقب آن فاجعه‌بار خواهد بود. پروفسور لوئیس آمارال، نویسنده ارشد این مطالعه می‌گوید:
«این مطالعه احتمالاً افسرده‌کننده‌ترین پروژه‌ای است که در تمام عمرم درگیر آن بوده‌ام... اما اگر باور دارید که علم برای بشریت مفید و مهم است، پس باید برای آن بجنگید.»


[منبع]
🆔 @Science_Focus
#علم #اخلاق_در_علم #تحقیقات_علمی #جامعه_شناسی_علم #تقلب_علمی
1
🔺 شیمی غیرمنتظره کیهان: دانشمندان «مولکول ناممکن» را در شرایط فضایی تولید کردند

🔹 دانشمندان با بازسازی شرایط بسیار سخت حاکم بر ابرهای میان‌ستاره‌ای، موفق به تولید مولکولی به نام «متان‌تترول» شده‌اند که وجود آن بیش از یک قرن تنها در حد تئوری بود و به دلیل ناپایداری شدید، روی زمین دیده نمی‌شود. این کشف، پنجره‌ای جدید به روی شیمی عجیب و غیرمنتظره‌ای که در اعماق فضا رخ می‌دهد، باز می‌کند.

این ماده الکل نوشیدنی نیست!
با وجود اینکه نام این مولکول به «-اُل» ختم می‌شود، اما «متان‌تترول» (C(OH)₄) هیچ ارتباطی با الکل‌های موجود در نوشیدنی‌ها ندارد. این یک ترکیب شیمیایی بسیار ناپایدار است که در شرایط عادی زمین، بلافاصله تجزیه می‌شود.

🔹 چرا این مولکول «ناممکن» است؟
یک قانون نانوشته در شیمی آلی می‌گوید که اتصال بیش از یک گروه هیدروکسیل (OH) به یک اتم کربن، مولکول را بسیار ناپایدار می‌کند. متان‌تترول با داشتن چهار گروه OH متصل به یک کربن، نمونه بارز این ناپایداری است و به همین دلیل هرگز روی زمین مشاهده نشده بود.

🔹 بازسازی فضا در آزمایشگاه
برای تولید این مولکول، تیمی از دانشمندان شرایط فضای میان‌ستاره‌ای را در آزمایشگاه شبیه‌سازی کردند: آن‌ها یخی متشکل از دی‌اکسید کربن و آب را تا دمای فوق‌العاده پایین (نزدیک به صفر مطلق) سرد کرده و در خلاء قرار دادند. سپس این یخ را با تابش‌های پرانرژی، مشابه پرتوهای کیهانی که از ستاره‌ها ساطع می‌شوند، بمباران کردند. این فرآیند باعث آغاز واکنش‌های شیمیایی‌ای شد که در نهایت منجر به تولید و شناسایی مولکول گریزان متان‌تترول گردید.

این کشف چه اهمیتی دارد؟
این تحقیق به ما نشان می‌دهد که قواعد شیمی که ما روی زمین آموخته‌ایم، ممکن است در شرایط متفاوت کیهان، کاربرد نداشته باشند. سرمای شدید و انرژی بالای پرتوهای کیهانی می‌توانند مسیرهایی برای واکنش‌های شیمیایی باز کنند که روی زمین غیرممکن به نظر می‌رسند. این یافته به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه مولکول‌های پیچیده، که می‌توانند پیش‌سازهای حیات باشند، در زادگاه ستاره‌ها و سیارات شکل می‌گیرند. به گفته محققان، ما احتمالاً تنها ۱٪ از مواد شیمیایی موجود در فضا را کشف کرده‌ایم و این تحقیق مرزهای دانش ما را جابجا می‌کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#شیمی #شیمی_فضایی #اختر_شیمی #فضا #مولکول_های_بین_ستاره_ای
1
🔺 معمای DNA کوسه‌های سفید: چرا یک نظریه ۲۰ ساله اشتباه بود و دانشمندان سردرگم مانده‌اند؟

🔹 برای بیش از ۲۰ سال، دانشمندان یک توضیح زیبا و منطقی برای یک الگوی ژنتیکی عجیب در کوسه‌های سفید داشتند. اما یک مطالعه جدید با استفاده از داده‌های ژنومی کامل، این توضیح را به طور کامل رد کرده و دانشمندان را با معمایی بزرگ‌تر از قبل تنها گذاشته است.

راز دو نوع DNA: هسته‌ای در برابر میتوکندریایی
برای درک این معما، باید بدانیم که ما دو نوع DNA داریم:

نوع اول، DNA هسته‌ای: در هسته سلول قرار دارد و از هر دو والد (پدر و مادر) به ارث می‌رسد. این DNA در هر نسل ترکیب می‌شود.

نوع دوم، DNA میتوکندریایی (mtDNA): در میتوکندری (نیروگاه سلول) قرار دارد و تقریباً همیشه فقط از مادر به ارث می‌رسد. این DNA مانند یک کد خانوادگی مادری، تقریباً بدون تغییر منتقل می‌شود.

🔹 معمای اصلی چه بود؟
دانشمندان متوجه شدند که DNA هسته‌ای در بین جمعیت‌های مختلف کوسه‌های سفید در سراسر جهان (مثلاً آفریقای جنوبی و استرالیا) بسیار شبیه و «مخلوط‌شده» است. اما DNA میتوکندریایی آن‌ها به شدت با هم تفاوت دارد و نشان می‌دهد که این جمعیت‌ها از نظر ژنتیکی (از سمت مادری) از هم جدا هستند.

توضیح قدیمی (که اکنون رد شده): نظریه «ماده‌های خانه‌دوست»

توضیح رایج این بود که کوسه‌های نر مسافت‌های طولانی را برای جفت‌گیری طی می‌کنند و DNA هسته‌ای را در سراسر اقیانوس‌ها پخش و مخلوط می‌کنند. اما کوسه‌های ماده «خانه‌دوست» (Philopatric) هستند و برای زاد و ولد همیشه به محل تولد خود بازمی‌گردند. این باعث می‌شود که mtDNA آن‌ها در هر منطقه، منحصر به فرد و ایزوله باقی بماند. این نظریه برای دو دهه، توضیح استاندارد این پدیده بود.

🔹 ابطال یک نظریه
تیم تحقیقاتی جدید برای اولین بار تصمیم گرفت این نظریه را با داده‌های کامل ژنومی و شبیه‌سازی‌های کامپیوتری قدرتمند بیازماید. آن‌ها تاریخچه جمعیتی کوسه‌ها را از آخرین عصر یخبندان بازسازی کردند و سپس شبیه‌سازی کردند که آیا در این مدت (حدود ۱۰ هزار سال)، وفاداری شدید ماده‌ها به محل تولدشان می‌تواند چنین تفاوت بزرگی را در mtDNA ایجاد کند یا خیر. پاسخ قاطعانه «منفی» بود. حتی در افراطی‌ترین سناریوها، این نظریه نمی‌توانست الگوی مشاهده‌شده را توضیح دهد.

🔹 پس علت این تفاوت عجیب چیست؟ دانشمندان گزینه‌های دیگر مانند نسبت جنسیتی نامتعادل یا رانش ژنتیکی را نیز آزمودند و آن‌ها را نیز رد کردند. تنها گزینه باقی‌مانده، یک نوع انتخاب طبیعی فوق‌العاده قوی و «بی‌رحمانه کشنده» است که هرگونه انحراف از mtDNA رایج در یک جمعیت را حذف کند؛ ایده‌ای که به نظر خود محققان نیز بسیار بعید است.

🔹 در نهایت، گاوین نایلر، مدیر برنامه تحقیقات کوسه فلوریدا و از نویسندگان این مطالعه، با صداقتی کم‌نظیر نتیجه را خلاصه می‌کند: «پاسخ صادقانه علمی این است که ما هیچ ایده‌ای نداریم.» و این، خود یک نمایش زیبا از فرآیند واقعی علم است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#زیست_شناسی #ژنتیک #کوسه_سفید #تکامل #اقیانوس_شناسی #معمای_علمی
1
🔺 زبان مخفی الماس‌ها: چگونه رنگ یک گوهر، داستان شکل‌گیری قاره‌ها را فاش می‌کند؟

🔹 الماس‌ها در خالص‌ترین حالت خود، چیزی جز اتم‌های کربن نیستند که در اعماق زمین و تحت فشار و دمای شدید به هم پیوسته‌اند. اما چگونه برخی از آن‌ها رنگ‌های خیره‌کننده‌ای مانند آبی، زرد، سبز یا حتی صورتی به خود می‌گیرند؟ پاسخ در «نقص‌های» زیبای آن‌ها نهفته است.

راز رنگ‌ها در یک نگاه:
هر رنگ، داستان یک ناخالصی یا یک رویداد خاص است:

- الماس زرد/نارنجی: حضور اتم‌های «نیتروژن» در شبکه کربنی.

- الماس آبی: حضور اتم‌های «بور» (مانند الماس امید).

- الماس سبز: آسیب به ساختار بلوری بر اثر «تشعشعات رادیواکتیو» از سنگ‌های اطراف.

- الماس صورتی/قرمز: نقص در ساختار بلوری به دلیل «فشار شدید» و غیریکنواخت در اعماق زمین.

🔹 اکثر الماس‌های رنگی به دلیل ورود اتم‌های خارجی رنگ می‌گیرند. اما داستان الماس‌های صورتی و قرمز، کمیاب‌ترین و ارزشمندترین نوع، متفاوت است. رنگ آن‌ها ناشی از یک نقص ساختاری است؛ یعنی شبکه کریستالی کربن در حین شکل‌گیری به شکلی خاص تحت فشار شدید قرار گرفته و «کج شده» است. این نقص باعث می‌شود الماس، نور را به گونه‌ای متفاوت جذب کرده و به رنگ صورتی یا قرمز دیده شود.

الماس صورتی: تاریخ‌نگار زمین
این نقص ساختاری مانند یک «اثر انگشت زمین‌شناسی» عمل می‌کند. دانشمندان با مطالعه این نقص‌ها می‌توانند بفهمند که الماس در چه منطقه‌ای از زمین و تحت چه شرایطی شکل گرفته است. برای مثال، یک مطالعه روی الماس‌های صورتی معدن «آرگایل» در استرالیا نشان داد که این سنگ‌های گران‌بها حدود ۱.۳ میلیارد سال پیش و در حین «شکستن ابرقاره نونا» (یکی از اولین ابرقاره‌های زمین) تشکیل شده‌اند. به عبارت دیگر، این الماس‌های زیبا، یادگاری از یکی از بزرگترین رویدادهای تاریخ سیاره ما هستند.

🔹 بنابراین، هر الماس رنگی تنها یک سنگ قیمتی نیست، بلکه یک کپسول زمان است که داستانی از اتم‌ها، فشارها و تاریخ چند میلیارد ساله زمین را در دل خود جای داده است.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#زمین_شناسی #شیمی #گوهرشناسی #الماس #تاریخ_زمین
1
🔺 کشف قوانین جهانی درهم‌تنیدگی کوانتومی: یک کد کیهانی در تمام ابعاد

🔹 درهم‌تنیدگی کوانتومی، پدیده عجیبی که اینشتین آن را «کنش شبح‌وار از راه دور» می‌نامید، یکی از ستون‌های اصلی فناوری‌های آینده مانند کامپیوترهای کوانتومی است. اما درک ساختار آن، به ویژه در دنیای سه‌بعدی ما، همیشه یک چالش بزرگ بوده است. اکنون، تیمی از فیزیکدانان نظری کشف کرده‌اند که این پدیده پیچیده، از یک سری قوانین جهانی ساده و زیبا پیروی می‌کند که در تمام ابعاد فضا-زمان صادق است.

چرا درک درهم‌تنیدگی در دنیای ما دشوار بود؟
بیشتر مطالعات موفق قبلی در مورد ساختار درهم‌تنیدگی، به سیستم‌های ساده‌شده (۱ بعد فضا + ۱ بعد زمان) محدود بودند. حرکت به سمت ابعاد بالاتر (مانند دنیای ۳ بعدی ما) به شدت تحلیل‌ها را پیچیده می‌کرد و به نظر می‌رسید هر سیستمی قوانین خاص خود را دارد. این مانند آن بود که دانشمندان قوانین حاکم بر یک نخ را می‌دانستند، اما نمی‌توانستند قوانین حاکم بر یک پارچه بزرگ را از آن استخراج کنند.

🔹 این پژوهش انقلابی که در ژورنال معتبر Physical Review Letters منتشر شده، با یک رویکرد هوشمندانه این مشکل را حل کرده است. دانشمندان ابزاری قدرتمند به نام «نظریه میدان موثر حرارتی» را از حوزه فیزیک ذرات «قرض گرفته» و از آن برای تحلیل درهم‌تنیدگی استفاده کردند.

نظریه میدان موثر حرارتی به زبان ساده چیست؟

تصور کنید می‌خواهید آب‌وهوای یک شهر را پیش‌بینی کنید. شما نیازی به دانستن موقعیت و سرعت تک‌تک مولکول‌های هوا ندارید. به جای آن، از پارامترهای بزرگ و کلی مانند «دما» و «فشار» استفاده می‌کنید. این نظریه نیز همین کار را برای سیستم‌های کوانتومی انجام می‌دهد: به جای غرق شدن در جزئیات بی‌نهایت پیچیده، بر روی چند پارامتر کلیدی و جهانی تمرکز می‌کند که رفتار کلی سیستم را تعیین می‌کنند.

🔹 با استفاده از این ابزار، تیم تحقیقاتی نشان داد که یک معیار کلیدی برای سنجش درهم‌تنیدگی (آنتروپی رنی)، در تمام ابعاد، به شکلی جهانی توسط تنها چند پارامتر اساسی، مانند «انرژی کازیمیر» (انرژی خلاء کوانتومی)، کنترل می‌شود. این کشف، یک نظم و سادگی شگفت‌انگیز را در قلب یکی از پیچیده‌ترین پدیده‌های طبیعت آشکار می‌کند.

🔹 این دستاورد یک پیشرفت بنیادین در درک ما از قوانین حاکم بر جهان است و پیامدهای عمیقی برای آینده دارد؛ از بهبود شبیه‌سازی‌های کوانتومی و طراحی کامپیوترهای کوانتومی گرفته تا کمک به حل بزرگترین معماهای فیزیک، مانند معمای اطلاعات سیاه‌چاله و ماهیت گرانش کوانتومی.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_کوانتوم #درهم_تنیدگی_کوانتومی #فیزیک_نظری #گرانش_کوانتومی #علوم_بنیادی
1
🔺 یخ‌زدگی کوانتومی در دمای اتاق: دانشمندان یک نانوذره را به سردترین حالت ممکنِ حرکت رساندند

🔹 دانشمندان با یک دستاورد شگفت‌انگیز، موفق شدند حرکت چرخشی یک نانوذره شیشه‌ای را به «حالت پایه کوانتومی» آن برسانند؛ یعنی سردترین و آرام‌ترین حالت حرکتی که قوانین فیزیک کوانتوم اجازه می‌دهد. نکته انقلابی اینجاست: این «یخ‌زدگی کوانتومی» نه در یک یخچال برودتی غول‌پیکر، بلکه در دمای اتاق انجام شده است!

«حالت پایه کوانتومی حرکت» چیست؟
در فیزیک کلاسیک، می‌توان یک جسم را آنقدر سرد کرد تا تمام حرکتش متوقف شود. اما در دنیای کوانتومی، به دلیل «اصل عدم قطعیت»، یک ذره هرگز نمی‌تواند کاملاً ساکن باشد و همیشه حداقلِ میزان لرزش را خواهد داشت. به این حداقل لرزش مجاز طبیعت، «حالت پایه کوانتومی حرکت» می‌گویند. رسیدن به این حالت، نهایت کنترل بر یک سیستم مکانیکی است.

🔹 این پژوهش که در ژورنال معتبر Nature Physics منتشر شده، راه را برای آزمودن یکی از عجیب‌ترین جنبه‌های کوانتوم، یعنی «برهم‌نهی» (اینکه یک جسم همزمان در دو مکان باشد)، بر روی اجسام بزرگ‌تر هموار می‌کند. اما چگونه می‌توان حرکت یک جسم را در حالی که خود جسم در دمای اتاق قرار دارد، تا این حد سرد کرد؟

چگونه می‌توان حرکت را با نور سرد کرد؟
دانشمندان از یک روش هوشمندانه به نام «اپتومکانیک» استفاده کردند:
۱- تله نوری: ابتدا، یک نانوذره شیشه‌ای با استفاده از یک پرتو لیزر قدرتمند در یک محفظه خلاء به صورت معلق در هوا نگه داشته می‌شود (مانند یک موچین نوری).
۲- کاواک خنک‌کننده: سپس این ذره معلق بین دو آینه بسیار دقیق قرار می‌گیرد. با تنظیم دقیق لیزر و آینه‌ها، سیستمی ساخته می‌شود که نور لیزر پس از برخورد با ذره، با انرژی «کمتر» بازمی‌گردد. این انرژی از دست رفته، مستقیماً از انرژی «حرکت چرخشی» ذره دزدیده می‌شود. این فرآیند بارها و بارها تکرار می‌شود تا ذره آرام و آرام‌تر شده و به حالت پایه حرکت خود برسد.

🔹 این تیم موفق شد «خلوص کوانتومی» ۹۲٪ را برای حالت ذره ثبت کند؛ این یعنی ۹۲٪ از رفتار ذره تحت سلطه کامل قوانین کوانتومی بوده و کمترین تأثیر را از محیط گرفته است. این میزان خلوص، حتی از بسیاری از آزمایش‌هایی که در محیط‌های بسیار سرد برودتی انجام شده‌اند نیز بالاتر است و قدرت این تکنیک جدید را نشان می‌دهد.

🔹 این دستاورد می‌تواند منجر به ساخت نسل جدیدی از حسگرهای کوانتومی فوق دقیق برای کاربردهایی مانند سیستم‌های ناوبری بدون نیاز به GPS، تشخیص زودهنگام زلزله و نقشه‌برداری‌های زیرزمینی شود.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#فیزیک_کوانتوم #اپتومکانیک #نانوفناوری #علوم_بنیادی #حسگر_کوانتومی
1