مغز ایدئولوژی زده ...!!


دکتر آذرخش مکری :


« هر باوری که در برابر شواهد جدید تغییر نکند و هم‌زمان وفاداری مطلق به خودی و نفرت از غیرخودی بسازد،
از سطح باور شخصی عبور کرده و به ایدئولوژی تبدیل می‌شود.

ایدئولوژی فقط «سفت فکر کردن» نیست...!!

جایی خطرناک می‌شود که یک باور، هم اصلاح‌ناپذیر باشد و هم به تو بگوید چه کسی «خودی» است و چه کسی «غیرخودی.»...!!
از این‌جا به بعد، حقیقت دیگر مهم نیست؛
«وفاداری به ایدئولوژی و....» فقط مهم است!!!!!

🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۳۰ الی ۳۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش چهارم

فرجام ضحاک ، پادشاهی فریدون . فریدون و فرزندان او
🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

👈زرین کوب و شاهنامه

✍️حماسه‌ی فردوسی جلوه‌گاه اعتدال اخلاقی است و برخلاف ایلیاد خشم و بیداد جهان جویانه‌ی انسان‌ها، خدایان را هم در آن به خشم و بیداد نمی‌کشاند.

🔅هدف تعلیم این حماسه پرورش حسّ تجاوز نسبت به نظم و عدالت که افلاطون آن را عیب عمده‌ی حماسه‌ی هومیروس می‌داند نیست،
احیاء حسّ عصیان نسبت به تجاوز، نسبت به بی‌نظمی و بی‌عدالتی است...

🔅نفرت از تجاوزها و غارت‌هایی که در غزنه به نام دین انجام می‌شد، کراهت از دروغ و ریایی که نام عدالت و مصلحت می‌گرفت تمام وجود فردوسی را پر کرده بود و انعکاس آن را در جای جای شاهنامه می‌توان یافت...

🔅با اینهمه جامعه‌ی پایان عهد ساسانی یا آنچه در عهد اسلامی وارث آن بود به این افسانه‌ها به چشم تاریخ نگاه می‌کرد - نه افسانه‌ی صرف.

🔅حتی مقارن تاخت و تاز عرب و قرن‌ها بعد از آن در سیستان، جایی را به نام قرنین نشان می‌دادند که ستورگاه مرکبان رستم بود - و آخور رخش، و همین طرز تلقّی بود که در بین بقایای دهقانان خراسان وجود داشت - ابومنصور، و خودِ فردوسی.

👤عبدالحسین زرین کوب
📙 نامورنامه، 1389، 111، 112

🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۴۰الی ۴۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش پنجم
فریدون بخش های هفتم تا قسمتی از بخش چهاردهم
ادامه داستان پسران فریدون ...


🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

🆔 @Sayehsokhan

💌نامه بنویس

⸻

📝

مصیبت‌ها شَبیخون می‌زنند، ماجراها حمله می‌کنند.
فرصتِ اندیشیدن نیست. ذهنت زخمی می‌شود.
روحت کشته می‌شود و بدنت جنازه‌ای مجروح که ناگزیر به زندگی است، امّا نمی‌تواند.
نوشتن، تمرینِ اندیشیدن است در قیل‌و‌قالِ بی‌عقلی.
نوشتن، تمرینِ آهِستگی است روی زمینِ شور و شعار و شتاب. نوشتن، از های‌و‌هوی میدان نبرد می‌کاهد و تو را به کارزاری دیگر می‌بَرَد.
هجوم وحشیانه‌ی خشم و اندوه و ترس و تعلیق و درماندگی،به رژه‌ی آرام سربازان تو تبدیل می‌شود.
تو کشته نمی‌شوی، تو سان می‌بینی.
تو کم‌کم فرمانده‌ی شکوهمند و مقتدرِ احساس‌های مبهم و مغشوش و مرموزِ خویش می‌شوی…

⸻

📝

نامه بنویس؛ به خودت، به امروز، به دیروز، به فردا،
به سیاست، به جامعه، به آینه، به آینده، به ایران،
به هر کس و هر چیز…
نامه مخاطب دارد، و هر چیز که خطابش کنی، سرانجام زنده می‌شود، حتّی اگر پاسخی ندهد.

📝

یکی را انتخاب کن و خطاب به او بنویس:
و یا شاید چند تایشان را
▪️خشم عزیز
▪️اندوه عزیز
▪️ترس عزیز
▪️ناامیدی عزیز
▪️درماندگی عزیز
▪️کرختی عزیز
▪️تنهایی عزیز

#نامه_بنویس

💌@erfannazarahari
🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۵۰ الی ۵۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش ششم
ادامه بخش چهاردهم تا بیستم از داستان فریدون و پسران او ایرج و تور و سلم ....تا پایان داستان فریدون
پادشاهی منوچهر
بخش‌های اول و دوم

🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

داستان سوگ عمرو لیث صفاری بر مرگ فرزند.
(تاریخ بیهقی)

به پاس آنانی که بر نعش عزیزانشان دردمندانه رقصیدند.

https://t.me/hafezxany
🆔 @Sayehsokhan

.
روزی که می‌رفتم پزشکی قانونی...

#داریوش_مهرجویی

🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۶۰ الی ۶۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش هفتم
داستان زادن زال داستان زال و سیمرغ عشق زال به رودابه ،تولد رستم و ....
🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

تصنیف روز وصل
آهنگساز پرویز مشکاتیان
با صدای محمدرضا شجریان
آلبوم بیداد

🆔 @Sayehsokhan

🌱 تاب‌آوری در روزهای پس از حادثه:
وقتی ذهن ما هنوز در شوک است

دوستان و همراهان گرامی سایه سخن


رویدادهای تلخ و تکان‌دهنده‌ای که بر ما رفته‌است، فقط در لحظه‌ی وقوع‌شان انسان را نمی‌آزارند؛
گاهی ذهن و بدن ما بعد از پایان ماجرا هم همچنان در وضعیت هشدار باقی می‌مانند.

در روان‌شناسی، به حالتی که پس از تجربه یا مشاهده‌ی یک رویداد بسیار ترسناک، تهدیدکننده یا دردناک ایجاد می‌شود،
«اختلال استرس پس از سانحه» یا PTSD
گفته می‌شود.

🔴 ببینیم PTSD چگونه ایجاد می‌شود؟

وقتی انسان با موقعیت ناباورانه‌ای مواجه می‌شود که احساس می‌کند جان، امنیت یا معنای زندگی‌اش تهدید شده،
سیستم عصبی وارد حالت بقا می‌شود (جنگ، گریز یا انجماد).

اگر شدت حادثه زیاد باشد یا فرد فرصت پردازش و آرام‌سازی پیدا نکند،
این حالت هشدار در بدن باقی می‌ماند.
انگار حادثه تمام شده، اما بدن هنوز باور نکرده که تمام شده است.

🔴 علائم شایع آن چیست؟

▪️ مرور ناخواسته صحنه‌ها در ذهن
( نوعی فلش‌بک)
▪️ کابوس‌های دردناک شبانه
▪️ تحریک‌پذیری یا عصبانیت غیرمعمول
▪️ بی‌حسی عاطفی یا احساس جداشدگی
▪️ اضطراب شدید با صداها یا محرک‌های مشابه
▪️ اختلال خواب و تمرکز

داشتن برخی از این نشانه‌ها در هفته‌های نخست پس از یک رویداد سخت، غیرطبیعی نیست.
ذهن ما در حال تلاش برای هضم یک تجربه سنگین است.

🌿 در این حالت چگونه می‌توانیم به فردی که تحت تأثیر چنین رویدادهای دردناک قرار گرفته کمک کنیم؟

الف) کمک‌های غیرحرفه‌ای (حمایت انسانی)

۱. گوش دادن بدون قضاوت
گاهی بزرگ‌ترین کمک، فقط شنیدن است؛ نه نصیحت، نه تحلیل و سخنرانی.
۲. ایجاد حس امنیت
حضور آرام، تماس چشمی، لحن ملایم…
بدنِ مضطرب، پیش از کلمات، امنیتی که در ما هست، را از طریق فضا دریافت می‌کند.
۳. عادی‌سازی واکنش‌ها
گفتن این جمله‌ها کمک‌کننده است:
«با توجه به آنچه گذرانده‌ای، کاملا طبیعی است چنین احساسی داشته باشی عزیزم، من کنارتم.»
۴. بازگرداندن غیرمستقیم فرد به روتین‌های ساده زندگی مثل:
خواب منظم، پیاده‌روی، تغذیه مناسب، ارتباط با افراد امن.
ثبات‌های کوچک، به سیستم عصبی پیام آرامش می‌دهد.
۵. پرهیز از اجبار به صحبت
برخی افراد برای پردازش نیاز به زمان دارند. فشار آوردن می‌تواند آسیب‌زا باشد.

ب) روان‌درمانی حرفه‌ای
اگر علائم بیش از چند هفته ادامه یابد و
شدت آن زیاد باشد،
یا عملکرد روزمره فرد را مختل کند،
مراجعه به روان‌درمانگر حتمی و ضروری است.

🌿 چند نکته هم در مورد تاب‌آوری!

تاب‌آوری به معنای نادیده گرفتن درد و رنج نیست.
به معنای قوی‌نمایی هم نیست.

تاب‌آوری یعنی:
پذیرفتن اینکه زخمی شده‌ایم،
اما تصمیم می‌گیریم زخم، هویت ما نشود.
همان‌گونه که در روان‌شناسی مثبت‌نگرِ #دکتر_مارتین_سلیگمن هم تأکید می‌کند،

امید یک انتظار منفعلانه نیست؛
یک سبک تبیین و یک انتخاب فعال است.

حتی در سخت‌ترین شرایط نیز ما می‌توانیم انتخاب کنیم که چگونه پاسخ دهیم.

اگر این روزها دل‌‌مان بی‌قرار است،
اگر اشک‌مان بی‌دعوت می‌آید،
اگر تمرکزمان کم شده،
بهتر است با خودمان مهربان باشیم.
یادمان نرود که سیستم عصبی ما در حال ترمیم است.

با امیدی زندگی کنیم که شاید آرام باشد، اما خاموش نشده است.
💚🤍❤️

🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۷۰ الی ۷۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش هشتم
داستان منوچهر

🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

ستایش از رقص مادران داغ‌دار بر مزار نازپرورده‌های خود

🆔 @Sayehsokhan

ارزشِ گوهرِ شاهنامه

سروده‌ی«جمیل زَهاوی» شاعر عراقی در باره‌ی فردوسی، براستی شنیدنی است. درود بر محمدعلی فروغی، این بزرگمردِ میدانِ سیاست و فرهنگ و ادب و فلسفه. یادشان زمزمه‌ی نیم‌شبِ مَستان باد!

https://telegram.me/ezzatiparvar
🆔 @Sayehsokhan

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۸۰ الی ۸۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش نهم
ادامه داستان منوچهر

🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی

حالیا عکس دل ما است در آیینه‌ی جام
تا چه رنگ آورد این چرخ کبود ای ساقی

دیدی آن یار که بستیم صد امید در او
چون به خون دل ما دست گشود ای ساقی

تیره شد آتش یزدانی ما از دم دیو
گرچه در چشم خود انداخته دود ای ساقی

تشنه‌ی خون زمین است فلک، و این مه نو
کهنه داسی است که بس کشته درود ای ساقی

منتی نیست اگر روز و شبی بیشم داد
چه از او کاست و بر من چه فزود ای ساقی

بس که شستیم به خوناب جگر جامه‌ی جان
نه از او تار به جا ماند و نه پود ای ساقی

حق به دست دل من بود که در معبد عشق
سر به غیر تو نیاورد فرود ای ساقی

این لب و جام پی گردش می ساخته‌اند
ورنه بی می و لب جام چه سود ای ساقی

در فروبند که چون «سایه» در این خلوت غم
با کسم نیست سر گفت و شنود ای ساقی 🖤🖤

🆔 @Sayehsokhan

سوگ جمعی چیست و چگونه با آن کنار بیاییم؟
https://sayehsokhan.com/collective-depression/

📚خوانش شاهنامه فردوسی از
نسخه مسکو ص ۹۰ ال ۹۹
🎤با صدای اسمائیل قادرپناه
💐💐💐

⬅️ بخش دهم
ادامه داستان منوچهر

🍃🍃🍃

https://t.me/shahnamekhanigroup
🆔 @Sayehsokhan

لحظات کوچک زندگی و دوام آوردن

در زندان آشویتس، در دل همان تاریکی و وحشت، زندگی همچنان پیدا می‌شد:
• بعضی زندانیان صورتشان را هر روز می‌شستند و مسواک می‌زدند
• بعضی موی دخترانشان را شانه می‌زدند
• بعضی چند ثانیه به خورشید نگاه می‌کردند یا در معرض نور قدم می‌زدند
• بعضی با نوشتن یا نفس‌های آرام، یک تکه از زندگی را نگه می‌داشتند

این خودمراقبتی‌های کوچک ابزار بقای آنها بود.
نه برای نادیده گرفتن غم، نه برای فراموش کردن فاجعه،
بلکه فقط برای اینکه زندگی، حتی به شکل بسیار ظریف، جریان داشته باشد.

💛 آن دسته از زندانیان که این کارها را انجام دادند، دوام آوردند.

اگر زندانی‌های آشویتس با همین کارهای کوچک دوام آوردند،
امروز مغز و بدن ما هم به همین چیزهای کوچک نیاز دارند: خواب، دوش گرفتن، نوشتن، چند لحظه قدم زدن در نور خورشید.

شاید همین تکه‌های کوچک زندگی، کافی باشد.

@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan

 چگونه در شرایط سخت امیدوار باشیم؟

https://sayehsokhan.com/how-to-stay-hopeful-in-hard-times/