✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!

این متن، قدرت ارتباط انسانی و احساس «با هم بودن» را به شکلی عمیق نشان می‌دهد. گاهی ارزش واقعی یک تجربه، در نتیجه یا دستاورد آن نیست، بلکه در همان حس هم‌دلی، همراهی و نزدیکی یافت می‌شود؛ حتی اگر هیچ چیز مادی به دست نیاید.

تنهایی شدید، تجربه‌ای است که فقط کسانی که آن را چشیده‌اند می‌فهمند. به همین دلیل، حس امنیت و آرامشی که حضور کسی دیگر، حتی در مواجهه با عدم قطعیت، به انسان می‌دهد، غیرقابل‌ معاوضه است.

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

در ⏰ #قرارملاقات با خودم #امروز_تصمیم_دارم:

در اولین روز زمستانی تا می‌توانم
سرزنده، بازیگوش و شاد زندگی کنم.

🌷🆔 @Sayehsokhan🌷

🌿 یاران همیشه همراهِ سایه سخن 🌿

امروز، آغازِ #زمستان است…

فصلی که طبیعت در آن به ما یادآوری می‌کند
بقا همیشه در «شرایط ایده‌آل» اتفاق نمی‌افتد؛
بلکه در توانِ سازگار شدن رخ می‌دهد.

زمستان می‌گوید:

همه‌چیز در اختیار ما نیست،
اما نوع واکنشِ ما همیشه #انتخابِ ماست.
می‌توانیم در سرما منجمد شویم
یا یاد بگیریم چگونه گرمای درونمان را حفظ کنیم.

👌 "تاب‌آوری" یعنی:
در دلِ فشارها،
هنوز برای #معنا، #رابطه و #امید جا باز کنیم.
یعنی به‌جای جنگیدن با واقعیت،
#مسئولانه تصمیم بگیریم
چه چیزهایی را می‌توانیم کنترل کنیم:
نگاهمان، رفتارمان، و سهم‌مان از مهربانی و شفقت‌ورزیدن به دیگری!

#زمستان، فصلِ کم‌نورتر شدن است
اما نه خاموشی.
ریشه‌ها در همین روزها قوی‌تر می‌شوند،
حتی اگر دیده نشوند.

بیایید این فصل را
با #انتخاب‌های کوچک اما آگاهانه آغاز کنیم؛
🈺 #انتخابِ ارتباط به‌جای انزوا،
🈺 معنا به‌جای ناامیدی، و
🈺 امیدی که نه هیجانی،
بلکه عمیق و ماندگار است.

از طرف خانواده‌ی سایه سخن
آغازی صبورانه برای زمستان،
و دل‌هایی که بلدند
در سختی‌ها هم رشد کنند،
برای شما آرزو می‌کنیم 🤍❄️

🆔 @Sayehsokhan

اکنون ما پذیرفته‌ایم که زمین و آسمان همواره در حال تغییر است، اما ثابت شده که در درک خودمان همواره یک‌دنده‌ایم. ما پیر می‌شویم و استخوان‌هایمان خشک و موهایمان خاکستری می‌شود؛ اما جوهر وجودی‌مان همان‌طور می‌ماند. طی قرون متمادی، جایگاه این جوهرۀ وجودی تغییر کرده است. متکلمان این جوهره را در روح ابدی انسان جای داده‌اند، در حالی که فلاسفۀ مادی‌گراتر، بر شخصیت و فضایل ذاتی تمرکز داشته‌اند. در عصر مدرن، جوهرۀ وجودی انسان کاملاَ بیولوژیکی شده، یعنی در ژن‌هایمان جای گرفته و در کالبدمان کد‌گذاری شده است.

📚 #کتاب:
#مبارزه_ای_برای_مهربانی
✍️ اثر: #دکتر_جمیل_زکی
👌 ترجمه: #محمدحامد_فتاحیان
📖 صفحه: ۳۸
📇 انتشارات: #سایه_سخن

🆔 @Sayehsokhan

چقدر زیبا
خواندن سرود مادر من در یک فروشگاه لباس

🆔 @Sayehsokhan

🎧 اپیزود نوزدهم پادکست «مدرسه‌ی شادمانی» منتشر شد!

اپیزود پنجم از فصل سوم | دربارهٔ شکست عاطفی

این قسمت درباره دل‌کندن بعد از جدایی است، همان دوره‌ای که ذهن مُدام صحنه‌ها رو مرور می‌کنه، ولع "فقط یک پیام" سراغت می‌آد و آرمانی‌سازی رابطه نمی‌گذاره واقعیت رو ببینی.

توی این اپیزود از سه حلقه‌ای که ما رو گیر می‌اندازن می‌گیم، آرمانی‌سازی، نشخوار ذهنی و چسبندگی رفتاری. بعد سراغ ابزارهای عملی می‌ریم، قرارداد بی‌تماس هفت‌روزه، مرزبندی دیجیتال، پنجره‌ی نگرانی، کارت واقعیت مهربان و فهرست رابطه و زندگی برای دیدن الگوهایی که اغلب پنهان می‌مونن.

📲 این قسمت با حمایت اپلیکیشن «آرامیا» ضبط شده، اپلیکیشنی برای مدیتیشن و ذهن‌آگاهی که تمرین‌هاش مخصوص همون وقت‌هاییه که موج فکرها نمی‌گذاره آروم بگیری. لینک و کد تخفیف ۲۵٪ برای اشتراک سالانه‌ش رو اینجا می‌گذارم.

https://aramia.me/qNyBL
📌کد تخفیف:  happiness

🎙 اپیزود رو گوش بده، و اگه فکر می‌کنی برای کسی مفیده، براش بفرست.

Spotify | Castbox | Apple Podcasts

🎧 لینک اپیزود نوزدهم در اپلیکیشن کست‌باکس:
https://castbox.fm/vb/876273455



✅ Channel: @school_of_happiness

✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!

این نگاه، شب را از زمان خستگی و فرار به فرصتی برای مکث و بازنگری اخلاقی تبدیل می‌کند. نویسنده یادآوری می‌کند که بهتر شدن جهان الزاماً به کارهای بزرگ و قهرمانانه نیاز ندارد؛ بلکه از توجه‌های کوچک، نیت‌های صادقانه و مهربانی‌های ساده آغاز می‌شود.

پیام اصلی این است که عشق و شفقت همیشه در دسترس‌اند و بهانه‌ی «نمی‌شود» چندان پذیرفتنی نیست. حتی قدم‌های کوچک و به‌موقع می‌توانند پیوندها را ترمیم کنند و احساس معنا را هم در ما و هم در جهان اطرافمان زنده نگه دارند.

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

در ⏰ #قرارملاقات با خودم #امروز_تصمیم_دارم :

به جای اینکه دیگران را راضی و خشنود کنم، کاری را که
به صلاح خودم باشد، انجام دهم.

🌷🆔 @Sayehsokhan🌷

🌿 یاران همیشه همراهِ سایه سخن 🌿

این روزها
بیش از هر وقت دیگر
به خودمان یادآوری می‌کنیم که
زندگی همیشه راهِ هموار نمی‌رود
و عدالت، همیشه در دسترس نیست.

روزهایی هست
که بارِ نگرانی آن‌قدر سنگین می‌شود
که فقط دوام آوردن
خودش یک پیروزی است.
و این، دستاورد کوچکی نیست.

📌 اما حقیقتی آرام و عمیق وجود دارد:
ما همیشه قادر نیستیم
شرایط را تغییر دهیم،
اما می‌توانیم
شیوه‌ی بودنِ خودمان را
آگاهانه #انتخاب کنیم.

#ویکتور_فرانکل،
روان‌پزشک و معنا‌درمانگر بزرگ، می‌گوید:

«می‌توان همه‌چیز را از انسان گرفت،
جز یک چیز:
آزادیِ انتخابِ نگرش
در برابر هر شرایطی.»
ما می‌توانیم اجازه بدهیم
سختی‌ها ما را تلخ‌تر کنند،
یا آگاهانه تصمیم بگیریم
انسانی‌تر بمانیم.

👌 انسان‌بودن یعنی:
در روزهای کم‌جان،
هنوز گوش شنوایی باشیم؛
در دلِ خستگی،
مهربانی را زمین نگذاریم؛
و وقتی امید کم‌رنگ می‌شود،
خودمان چراغی کوچک باشیم.

قرار نیست قهرمان باشیم؛
کافی‌ست
بی‌تفاوت نشویم.

از طرف خانواده‌ی سایه سخن
برای شما
توانِ ادامه دادن،
و انتخاب‌هایی که
ما را سرِپا نگه می‌دارند
آرزو می‌کنیم 🤍

🆔 @Sayehsokhan

#زندگی

داستانِ کوتاهِ زندگی:
آمدن، دیدن، شنیدن، خواندن، رقصیدن، عشق ورزیدن، پا به پای شادمانی‌ها دویدن، کارکردن، آرمیدن و رفتن.

🆔 @Sayehsokhan

مستی و شراب در شعر حافظ و در ادبیات فارسی
به دوگونه تعبیر شده است. اصالت با کدام است؟

ادبیات فارسی یک واحد مشخّص نیست که من به طور قطعی بتوانم حکم کنم. در شعر حافظ مواردی از استعمال شراب هست که شما به هیچ عنوان نمی‌توانید تفسیر غیرالهی کنید مثلِ:

«ساکنان حرمِ سِتر و عفافِ ملکوت/ با منِ راه‌نشین بادهٔ مستانه زدند» ؛

اما مواردی هم هست که من هیچ اصراری ندارم تفسیر عرفانی‌اش کنید:

«دو یارِ زیرک و از بادهٔ کهن دو منی/ فراغتی و کتابی و گوشهٔ چمنی».

جاهایی که بافت عرفانی دارد اگر تفسیر غیر الهی بکنید خلاف عدل و مروت است. اما در ادبیات فارسی به طور مطلق نظر دادن بی‌خبری محض است.

ممکن است شاعری را با توجه به قرائن تاریخی و شرایط زندگی فردی و اجتماعی و اطلاعات درون شعری‌اش بتوانید در موردش قضاوت کنید که مثلاً شراب در زبان منوچهری همان «ام الخبائث» و «نبید» است یا مثلاً سنایی را در نظر بگیرید. او شاعری است که شخصیت دوگانه‌ای دارد.

پنجاه درصد از استعمالات خمر در دیوان او به همان معنی آب انگور است؛ می‌دانید سنایی شخصیت دگرگون‌یافته‌ای دارد.

اصولاً یکی از شگفتی‌های ادب فارسی و تاریخ تصوف و اسلام است. بخشی از زندگی سنایی یک زندگی عادی و غیرعرفانی بوده که در  آن دوره مسلماً آلودگی به خمریات داشته است،

خمریات از نوعی که منوچهری و رودکی توصیفش می‌کنند. اما زندگی سنایی یک برش تاریخی دیگر هم دارد که بُعد روحانی و معنوی اوست.

اسناد زندگی حافظ و متن دیوان او نشان می‌دهد که چنین تعدد شخصیتی در وی نیز بوده است. حافظ یک لحظه‌های ناب الهی دارد که شما به هیچ وسیله‌ای نمی‌توانید آنها را به ساحت مادی ارتباط دهید. اما چنین هم نیست که شما از حافظ یک موجود صددرصد قدسی الهی بتوانید بسازید.

یک سری اسناد تاریخی هست که نشان می‌دهد کسانی که حافظ با آنها دمخور بوده موجودات سالمی نبوده‌اند. بنابراین، من اصراری ندارم بر اینکه همهٔ اشعار حافظ را تفسیر عرفانی کنید. البته از این نکته غافل نباشید که سِتِ عرفان در درون شعر حافظ مهم‌ترین سِت است. اما این به آن معنا نیست که کاری را که بعضی شارحان کرده‌اند بکنید و مثلاً بگویید منظور از «دور شاه شجاع» مرحلهٔ تجلّی ذات قدسیهٔ الهی است. نه چنین چیزی نیست. نباید خود را گول زد و از حقایق تاریخی فرار کرد.

این کیمیای هستی - محمدرضا شفیعی کدکنی

🆔 @Sayehsokhan

‌
«تو ای پری کجایی»

خواننده: #مهدیا_علیزاده
آهنگ: #همایون_خرم
شعر: #هوشنگ_ابتهاج
تنظیم برای ارکستر: دکتر #محمدعلی_فلاحی

شبی که آواز نی تو شنیدم
چو آهوی تشنه پی تو دویدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم
نشانه‌ای از نی و نغمه ندیدم
تو ای پری کجایی که رخ نمی‌نمایی
از آن بهشت پنهان دری نمی‌گشایی

🆔 @Sayehsokhan

✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!

شاد بودن به این معنا نیست که همه چیز در زندگی بی‌نقص و عالی است. زندگی همیشه پر از چالش‌ها، کمبودها و ناامیدی‌هاست و انتظار اینکه همه چیز همیشه خوب باشد، ما را از تجربه واقعی شادی محروم می‌کند.

شاد بودن یعنی تصمیم گرفتن برای دیدن فراتر از نقص‌ها و مشکلات، یعنی تمرکز روی چیزهایی که هست و می‌توان از آن‌ها لذت برد. این نوع شادی، انتخابی آگاهانه است که به ما قدرت می‌دهد زندگی را با امید و آرامش تجربه کنیم.

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

در ⏰ #قرارملاقات با خودم #امروز_تصمیم_دارم

امروز را متفاوت ببینم و با شور و شوق منتظر رویدادهای شگفت‌انگیز آن بمانم.

🌷🆔 @Sayehsokhan🌷

🌿 یاران همیشه همراهِ سایه سخن 🌿

در روزهایی که
ذهن‌ها خسته‌تر از همیشه‌اند
و دل‌ها زودتر می‌شکنند.

در روزهایی که فشار سهمگین گرانی بیداد می‌کند و همه چیز به حال خود رها شده!
شاید مهم‌ترین پرسش این نباشد که
«چه چیزی به دست می‌آورم؟»
یا
«چه چیزی را از دست داده‌ام؟»
بلکه این باشد:

«من امروز می‌خواهم چگونه انسانی باشم؟»
این‌که
چگونه با خودم و مهمتر از آن چگونه با دیگران رفتار کنم
و بعبارتی سهم من چیست و چه مسئولیتی متوجه من است؟!

📌 روان‌شناسیِ رابطه‌محور به ما یادآوری می‌کند:
کیفیتِ زندگی،
بیش از آنکه به شرایط بیرونی وابسته باشد،
به کیفیتِ رابطه‌های ما گره خورده است.

کارل راجرز می‌گوید:
«وقتی کسی واقعاً شنیده می‌شود،
شروع به تغییر می‌کند.»

👌 وقتی شنیدن را بر قضاوت ترجیح می‌دهیم،
وقتی مسئولیتِ حالِ خودمان را می‌پذیریم
و آن را به گردنِ دیگری نمی‌اندازیم،
در حال ساختنِ زندگیِ بهتر هستیم؛
حتی اگر جهانِ بیرون
هنوز آشفته و ناآرام باشد.

لازم نیست حالِ ما عالی باشد
تا درست رفتار کنیم.
گاهی
رفتارِ درست،
حالِ ما را بهتر می‌کند.

🈺 حالا که رها شده‌ایم لطفا بیائید حداقل خودمان هوای همدیگر را داشته باشیم!

از طرف خانواده‌ی سایه سخن
برای شما
روابطی امن،
دل‌هایی مسئول،
و #انتخاب‌هایی_انسانی
آرزو داریم 🤍

🆔 @Sayehsokhan

⁉️چه‌چیزی به‌شما زندگی می‌بخشد؟

✍همه‌چیز! هر آن‌چه من نیست و مرا روشن می‌کند. تمام آن‌چیزهایی که نمی‌دانم و منتظرشان هستم. انتظار هیچ‌چیز را غیر از آن‌چه غیرمنتظره است نکشیدن. این دانش من از دوردست می‌آید. دانشی که دانش نیست، بلکه یک اعتماد است، زمزمه است و ترانه. این دانش را از تنها استادی که داشته‌ام فراگرفته‌ام، از یک درخت. از تمامی درختان در شبِ ذوق‌زده. آن‌طور که آن‌ها هر لحظه را طالعی سعد می‌انگارند، خود به من آموزش می‌دهد. تلخی باران، جنون خورشید، همه‌چیز آن‌ها را سیراب می‌کند. دغدغه‌ای ندارند و خصوصا دغدغه‌ی معنا را. با انتظاری نورانی و لرزان، انتظار می‌کشند، تا بی‌نهایت...‌‌‌‌


#کریستین_بوبن

🆔 @Sayehsokhan

👌 کتاب سی روز با توانمندی‌های منش از #جین_اس_اندرسون با ترجمه‌ی روان خانم #دکتر_زهره_قربانی یک برنامه‌ی عملی و روزبه‌روز برای فعال‌کردن توانمندی‌های منش (بر پایه‌ی روان‌شناسی مثبت‌گرا) ارائه می‌دهد.

این‌جا #ده_نکته‌ی_طلایی و کاملاً کاربردی از محتوای کتاب تقدیم می‌شود:

۱. «توانمندی‌های منش، قابل تمرین‌اند نه صرفاً قابل شناخت»

کتاب تأکید می‌کند دانستن نقاط قوت کافی نیست؛ هر توانمندی فقط زمانی زنده می‌شود که آگاهانه تمرین شود، حتی در موقعیت‌های کوچک روزمره.

۲. «تمرکز روی رشد، نه اصلاح ضعف»

به‌جای صرف انرژی برای رفع ضعف‌ها، اگر توانمندی‌های اصلی‌ات را تقویت کنی، بسیاری از ضعف‌ها خودبه‌خود کم‌رنگ می‌شوند.

۳. «هر روز، فقط یک تمرین کوچک اما متعهدانه»

قدرت کتاب در سادگی است:
تمرین‌های کوتاه روزانه (۵ تا ۱۵ دقیقه) اما پیوسته، نه برنامه‌های سنگین و رهاشونده.

۴. «آگاهی لحظه‌ای، پیش‌نیاز شکوفایی منش»

کتاب مدام ما را به این پرسش برمی‌گرداند:

الان کدام توانمندی منش می‌تواند بهترین پاسخ باشد؟
این یعنی زندگی آگاهانه، نه واکنشی.

۵. «توانمندی‌ها در رابطه شکوفا می‌شوند»

بسیاری از تمرین‌ها بین‌فردی‌اند:
قدردانی، مهربانی، انصاف و شجاعت اخلاقی وقتی معنا پیدا می‌کنند که در تعامل با دیگران به کار گرفته شوند.

۶. «نوشتن، ابزار فعال‌سازی درونی است»

نوشتن تأملات روزانه، فقط ثبت تجربه نیست؛
به‌نوعی بازنویسی ذهن و تقویت مسیرهای مثبت مغز است.

۷. «هیجان مثبت، نتیجه‌ی استفاده از توانمندی‌هاست»

شادکامی در این کتاب «هدف مستقیم» نیست؛
بلکه محصول جانبیِ زیستن بر اساس توانمندی‌های منش است.

۸. «تعادل بین افراط و تفریط»
حتی نقاط قوت اگر بی‌جا استفاده شوند، می‌توانند آسیب‌زا باشند (مثلاً شجاعت بدون خرد).

کتاب به کاربرد متعادل و موقعیت‌محور توانمندی‌ها توجه دارد.

۹. «خودشفقتی، زیربنای رشد پایدار»
تمرین‌ها بر این اصل استوارند که:

رشد واقعی از قضاوت کمتر و پذیرش بیشتر خود آغاز می‌شود، نه از سرزنش.

۱۰. «۳۰ روز فقط شروع مسیر است»

پیام نهایی کتاب:
این برنامه یک جرقه است؛ اگر حتی ۲ یا ۳ توانمندی را به عادت زندگی تبدیل کنی، تغییرات عمیق و ماندگار شکل می‌گیرد.

➖➖➖➖
اگر نکته‌های بالا رو دوست داشتی؟

پیشنهاد می‌کنم

🎁 لذت مطالعه‌ی این کتاب رو به خودت هدیه بدی

🆔 @Sayehsokhan

🎙 پادکست رادیو مرز
قسمت هشتاد و چهار: مبتلا به دیابت
روایت فاصله‌ای که بین فرد مبتلا به دیابت و دیگران وجود دارد.
______

اسپانسر: سیناژن
موسیقی تیتراژ: گروه کلی
موسیقی متن: Before the Loss - Nathan Moore
______
@radiomarz
🆔 @Sayehsokhan