نشر سایه سخن

راستی قرضت را به نفر بعدی داده‌ای؟؟

🎬تیکه‌ای از فیلم جهان با من برقص

@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan

❤13

1.11K viewsHassan Malekian, 11:56

📩 #از_شما

دماغ(۱۴)

هرچه نظر فقهی و حقوقی بود به قدر وسع خواندم و جمع آوری کردم و لایحه‌ای نوشته و تجدیدنظر کردم. گاهی به علوم ریاضی، فیزیک، شیمی و آن‌چه از آن به علوم دقیق گفته می‌شود غبطه می‌خورم، چون تکلیف آدم معلوم است. اب در همه جای دنیا در صد درجه می‌جوشد و زمین همه جا جاذبه دارد ولی امان از علوم نظری؛ هرکس چیزی می‌گوید و عقیده‌ای دارد و راه‌ها بسیار است و از هر طرف که برویم جز حیرت و گاه وحشت نصیبی نخواهیم داشت.

شعبه دادگاه تجدیدنظر که تعیین شد با آن که عادت به رفتن به نزد قضات و سخن گفتن رودررو نداشتم، برای ستاندن حق کامل صاحب دماغ راه عدلیه پیش گرفتم و به نزد دادرسان دادگاه عالی رفتم.

قضات مو سفید کرده و خاک خورده میز قضا بودند. از رفتن من استقبالی نشد و یکی از آن دو سرد گفت: "مگر مطالب را ننوشته‌اید؟ می‌خوانیم دیگر. نیازی به حضور نیست". با زبان بی زبانی می‌گفت که چرا آمده‌ای.

به اختصار شرح ماجرا گفتم و برای مصیبت‌هایی که بر موکل رفته روضه‌ای سوزناک خواندم و از پول زیر میزی گزافی که موکل به اطبا داده و هیج جا ضبط نشده نیز یاد کردم.

یکی از قضات سرش را از روی پرونده‌ای که می‌خواند بلند کرد و گفت: "بالاخره قانون برای جبران ضررها فقط از دیه نام برده و سوابق فقهی هم ....". نگذاشتم که ادامه دهد و گفتم که زمین فراخ فقه را به قصد یافتن گنج مطلوب شخم زده و از زیر و بم سوابق مطلعم. دادرسی که به آمدن من ایراد گرفته بود در بحث دخالت کرد:

"ببین! ما اینجا اهل احتیاط هستیم. نمی‌توانیم هر نظر فقهی را رای کنیم. خوب، در این مساله اقوال متعدد است و رویه ثابتی هم که نیست". دیدم که آقایان تصمیم خود را گرفته‌اند و بحث، جدل می‌آفریند و آب هرچه در هاون کوفته شود، همان آب است.

خواستم بر گردم که یکی از قضات گفت: "زیر میزی و این جور چیزها مشکل نبود قانون و نقص حقوق نیست، اگر مجریان درست کار می‌کردند و نظارت‌ها بیشتر بود، ما هم در پشت میز قضا درگیر این‌طور مسائل نمی‌شدیم". شاید درست می‌گفت ولی برای شاطر نانوایی از این حرف‌ها و نظرات نانی گرم نمی شد.

او پولی از سر ناچاری داده بود که مسولیت آن متوجه پزشک جراح لا ابالی و مغرور بود.

همان‌طور که حدس می‌زدم رای تایید شد؛ بی کم و کاست. کاش استدلالی قوی و متین در آن می‌یافتم. حیف از آن همه مطالعه و سیاه کردن کاغذ. رایی در سه خط و فاتحه بر خسارت معنوی و آن چه اضافه بر دیه است.

تلفنی به نانوا خبر دادم. گفت: "بازم خدا را شکر. بالاخره من جوونم و رویم به دنیاس. مجبورم بیشتر کنار تنور وایستم تا جبران بشه. اقا نون خواستی فقط تلفن بزن نیا نونوایی خودم میآرم دفتر". از معرفتش تشکر کردم.

القصه که دماغ موکل بعد از آن همه زجر و عذاب چاق شد و به آرزویش رسید. دماغ جراح پر نخوت هم با خاک آشنا شد؛ فقط ماند دماغ من که هنوز به قول جراح پیازی مانده و هیچگاه تیغ پزشکی آن را خراش و برش نخواهد داد.

پایان

✍#دکتر_علی_رادان
#حقوقدان_و_استاد_دانشگاه_اصفهان
#دفتر_وکالت_من

🆔 @sayehsokhan

❤16👏7👎1

1.07K viewsHassan Malekian, 14:06