#عشق
عشق چیست؟
هزاران نویسنده، شاعر، اندیشمند، عارف و فیلسوف در بارهی عشق سخن گفتهاند و هنوز کسی رازِ عشق را نگشوده است و معمای آن، حل نشده است. مولوی، عشق را دردِ بیدوا نامید:
ای عشق! پیشِ هرکسی، نام و لقب داری بسی؛
من دوش ، نامِ دیگرت کردم که : دردِ بی دوا.
رابعه قُزداری(قرن چهارم قمری) نخستین بانوی شعر فارسی عشق را دریایی بیکرانه نامید:
عشق، دریایی کرانه ناپدید،
کی توان کردن شنا، ای هوشمند!
حافظ نیز عشق را«دریایی خونفشان» خواند:
چو عاشق میشدم گفتم که: بُردم گوهرِ مقصود،
ندانستم که ایندریا چه موجِ خونفشان دارد.
فریدون مشیری عشق را«زَهر شیرین» نام داد:
تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق!
که نامی خوشتر از اینت ندانم.
وگر، هر لحظه، رنگی تازه گیری،
به غیر از زهر شیرینت نخوانم.
فروغ فرخزاد عنوانِ«خورشید یخبسته» را برای عشق، مناسب یافت:
دیگرم گرمی نمیبخشی،
عشق، ای خورشید یخ بسته!
سینهام صحرای نومیدی ست؛
خستهام، از عشق هم خسته.
مقصود ما آوردن چند نمونه بود. در نوشتارهای دیگر، نگرش فیلسوفان و عارفان را نسبت به عشق کاویدهایم. در اینجا قصد آن دارم که کمی جزئیتر به تعریف عشق بپردازم. عشق، زودگذر نیست؛ هراحساسی که زود بیاید و زود برود، قطعاً عشق نیست. عاشق یا معشوقی که شجاعتِ بیان ندارد و نمیتواند به صراحت و روشنی بگوید که: من از این ارتباط به ظاهر عاشقانه و موقتی سیر شدم، در پی بهانه است. ناگهان بیهیچ دلیلِ عاشقانه، تهدید میکند که ممکن است برود و دیگر باز نگردد. همین نکته نشان میدهد که احساس او اصلا از جنس عشق نبوده است. حسی گذرا و موقتی و از روی تنهایی و گذران وقت بوده است.
در عشق، عاشق و معشوق، هیچنکته مربوط به زندگی خود را از دیگری پنهان نمیکند. زیرا هردو باید بدانند کسی را که دوست میدارند چگونه زندگی میکند و چه دشواریهایی دارد. اگر بازهم با دیدن این دشواریها توانست معشوق یا عاشق را دوست بدارد، میمانَد وگرنه به راهِ زندگی خود میرود. ممکن است عاشق یا معشوق یا هردو، متأهل باشند و به قول اهل دین«عشقی حرام و نامشروع» به هم دارند. صرف نظر از درست یا نادرست بودنِ این ارتباط با معیارهای هنجارهای اجتماعی و عُرفی، باید با چشمِ باز در این مسیر گام گذاشت. به قول مولوی:
عشق از اول سرکش و خونی بُوَد.
یعنی نسبت به هنجارها و قوانین جاریِ خانوادگی، سرکش و طغیانگر است و نسبت به زندگی عاشق و معشوق، خونی و قاتل است و بسیاری از آرامشهای عادی را میکُشد و دردی بیدواست.
عشق، برپایهی اعتمادِ متقابل پدید میآِید. یعنی عاشق و معشوق، هردو به هم اعتماد کامل دارند. این نکته را باید بیشتر کاوید.
اگر دوسوی عشق به هم اعتمادِ قلبی نداشته باشند، با رویدادی که نشان از بیاعتمادی دارد، هرلحظه ممکن است بنای عشق فرو ریزد. نشانههای بیاعتمادی به هم از جمله اینها هستند:
هریک دیگری را سرزنش میکند و تقصیرِ ایجادِ ارتباط را به گردنِ دیگری میاندازد. خود این حالت نشان میدهد که عشقی وجود ندارد. عشق، همیشه باید آگاهانه آغاز شود تا استوار و پایدار بماند.
هریک از دوسوی عشق، دیگری را مدام تحت نظر دارد و از دور و نزدیک کنترل میکند تا مبادا به دیگری بپردازد و با دیگری نیز ارتباطی عاشقانه داشته باشد.
اصولا عشقِ راستین، دوسویه است. ممکن است هردو توافق کنند که از حضور دیگران نیز لذت ببرند و به شادی و مستی و لذت بپردازند. اما هیچیک از عاشق و معشوق، به دیگران دل نمیدهند و صرفا از حضورشان لذت جسمی میبرند. لذتِ جان، در دلهای عاشق و معشوق جای میگیرد.
نشان دیگر بیاعتمادی در ارتباط عاشقانه، بیصداقتیِ پنهان است که یکی همواره از دیگری مخفی میکند و نمیگوید که من تو را عاشقانه دوست ندارم. من برای مقاصد دیگر با تو دوست هستم.
یکی از دوستانم به من گفت:
ما در سن و سالی هستیم که نه جوانیم و نه زیبایی داریم که جوانانِ زیبا عاشق ما شوند. پس باید هشیار باشیم اگر کسی به ما ابراز عشق و دوستی بسیار نزدیک کرد، یا دنبال انرژی مالی است یا در پیِ جلب حمایت معنوی و اجتماعی است یا مقصود دیگری دارد که هرچه باشد عشق نیست.
میتوان صادقانه توافق کرد که دونفر با هم بمانند و از هم لذت ببرند و از همدیگر توقعی نداشته باشند و به نکوهش هم نپردازند و از هم شادی بخواهند و به هم آرامش ببخشند. اما در هرحال باید از عواقب کارهای هم آگاهی کامل داشته باشند و ظرفیتها و تنگناها را در نظر بگیرند و نرنجند و نرنجانند.
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم،
که در طریقتِ ما، کافری است رنجیدن.
عاشق و معشوق از هم گلایه و شکایت نمیکنند. یعنی نسبت به هم کاری نمیکنند تا کار به گِله و شکایت بکشد. تکرار گلایهها نشان آن است که عشقی اصیل هنوز پا نگرفته است:
لافِ عشق و گِله از یار؟ زهی لافِ دروغ!
عشقبازانِ چنین، مُتحقِ هجرانند.
(حافظ)
https://telegram.me/ezzatiparvar
عشق چیست؟
هزاران نویسنده، شاعر، اندیشمند، عارف و فیلسوف در بارهی عشق سخن گفتهاند و هنوز کسی رازِ عشق را نگشوده است و معمای آن، حل نشده است. مولوی، عشق را دردِ بیدوا نامید:
ای عشق! پیشِ هرکسی، نام و لقب داری بسی؛
من دوش ، نامِ دیگرت کردم که : دردِ بی دوا.
رابعه قُزداری(قرن چهارم قمری) نخستین بانوی شعر فارسی عشق را دریایی بیکرانه نامید:
عشق، دریایی کرانه ناپدید،
کی توان کردن شنا، ای هوشمند!
حافظ نیز عشق را«دریایی خونفشان» خواند:
چو عاشق میشدم گفتم که: بُردم گوهرِ مقصود،
ندانستم که ایندریا چه موجِ خونفشان دارد.
فریدون مشیری عشق را«زَهر شیرین» نام داد:
تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق!
که نامی خوشتر از اینت ندانم.
وگر، هر لحظه، رنگی تازه گیری،
به غیر از زهر شیرینت نخوانم.
فروغ فرخزاد عنوانِ«خورشید یخبسته» را برای عشق، مناسب یافت:
دیگرم گرمی نمیبخشی،
عشق، ای خورشید یخ بسته!
سینهام صحرای نومیدی ست؛
خستهام، از عشق هم خسته.
مقصود ما آوردن چند نمونه بود. در نوشتارهای دیگر، نگرش فیلسوفان و عارفان را نسبت به عشق کاویدهایم. در اینجا قصد آن دارم که کمی جزئیتر به تعریف عشق بپردازم. عشق، زودگذر نیست؛ هراحساسی که زود بیاید و زود برود، قطعاً عشق نیست. عاشق یا معشوقی که شجاعتِ بیان ندارد و نمیتواند به صراحت و روشنی بگوید که: من از این ارتباط به ظاهر عاشقانه و موقتی سیر شدم، در پی بهانه است. ناگهان بیهیچ دلیلِ عاشقانه، تهدید میکند که ممکن است برود و دیگر باز نگردد. همین نکته نشان میدهد که احساس او اصلا از جنس عشق نبوده است. حسی گذرا و موقتی و از روی تنهایی و گذران وقت بوده است.
در عشق، عاشق و معشوق، هیچنکته مربوط به زندگی خود را از دیگری پنهان نمیکند. زیرا هردو باید بدانند کسی را که دوست میدارند چگونه زندگی میکند و چه دشواریهایی دارد. اگر بازهم با دیدن این دشواریها توانست معشوق یا عاشق را دوست بدارد، میمانَد وگرنه به راهِ زندگی خود میرود. ممکن است عاشق یا معشوق یا هردو، متأهل باشند و به قول اهل دین«عشقی حرام و نامشروع» به هم دارند. صرف نظر از درست یا نادرست بودنِ این ارتباط با معیارهای هنجارهای اجتماعی و عُرفی، باید با چشمِ باز در این مسیر گام گذاشت. به قول مولوی:
عشق از اول سرکش و خونی بُوَد.
یعنی نسبت به هنجارها و قوانین جاریِ خانوادگی، سرکش و طغیانگر است و نسبت به زندگی عاشق و معشوق، خونی و قاتل است و بسیاری از آرامشهای عادی را میکُشد و دردی بیدواست.
عشق، برپایهی اعتمادِ متقابل پدید میآِید. یعنی عاشق و معشوق، هردو به هم اعتماد کامل دارند. این نکته را باید بیشتر کاوید.
اگر دوسوی عشق به هم اعتمادِ قلبی نداشته باشند، با رویدادی که نشان از بیاعتمادی دارد، هرلحظه ممکن است بنای عشق فرو ریزد. نشانههای بیاعتمادی به هم از جمله اینها هستند:
هریک دیگری را سرزنش میکند و تقصیرِ ایجادِ ارتباط را به گردنِ دیگری میاندازد. خود این حالت نشان میدهد که عشقی وجود ندارد. عشق، همیشه باید آگاهانه آغاز شود تا استوار و پایدار بماند.
هریک از دوسوی عشق، دیگری را مدام تحت نظر دارد و از دور و نزدیک کنترل میکند تا مبادا به دیگری بپردازد و با دیگری نیز ارتباطی عاشقانه داشته باشد.
اصولا عشقِ راستین، دوسویه است. ممکن است هردو توافق کنند که از حضور دیگران نیز لذت ببرند و به شادی و مستی و لذت بپردازند. اما هیچیک از عاشق و معشوق، به دیگران دل نمیدهند و صرفا از حضورشان لذت جسمی میبرند. لذتِ جان، در دلهای عاشق و معشوق جای میگیرد.
نشان دیگر بیاعتمادی در ارتباط عاشقانه، بیصداقتیِ پنهان است که یکی همواره از دیگری مخفی میکند و نمیگوید که من تو را عاشقانه دوست ندارم. من برای مقاصد دیگر با تو دوست هستم.
یکی از دوستانم به من گفت:
ما در سن و سالی هستیم که نه جوانیم و نه زیبایی داریم که جوانانِ زیبا عاشق ما شوند. پس باید هشیار باشیم اگر کسی به ما ابراز عشق و دوستی بسیار نزدیک کرد، یا دنبال انرژی مالی است یا در پیِ جلب حمایت معنوی و اجتماعی است یا مقصود دیگری دارد که هرچه باشد عشق نیست.
میتوان صادقانه توافق کرد که دونفر با هم بمانند و از هم لذت ببرند و از همدیگر توقعی نداشته باشند و به نکوهش هم نپردازند و از هم شادی بخواهند و به هم آرامش ببخشند. اما در هرحال باید از عواقب کارهای هم آگاهی کامل داشته باشند و ظرفیتها و تنگناها را در نظر بگیرند و نرنجند و نرنجانند.
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم،
که در طریقتِ ما، کافری است رنجیدن.
عاشق و معشوق از هم گلایه و شکایت نمیکنند. یعنی نسبت به هم کاری نمیکنند تا کار به گِله و شکایت بکشد. تکرار گلایهها نشان آن است که عشقی اصیل هنوز پا نگرفته است:
لافِ عشق و گِله از یار؟ زهی لافِ دروغ!
عشقبازانِ چنین، مُتحقِ هجرانند.
(حافظ)
https://telegram.me/ezzatiparvar
❤7👏6👍3
👌دوشنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۴
✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!
این سطرها تصویری شاعرانه از گذر بیامان زمان هستند. جهانی که همه چیز در آن تغییر میکند: عشقها، رنگها، حالوهواها...
اما در میانهی این تغییر مداوم، تنها خاطرهها جاودانه میمانند؛ همان لحظات گذشته که دیگر بازنمیگردند، اما همچنان در ذهن و دل ما زندهاند.
شیرین یا تلخ، خاطرهها یادآور این حقیقتاند که زندگی میگذرد، اما احساسها ماندگارند.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!
این سطرها تصویری شاعرانه از گذر بیامان زمان هستند. جهانی که همه چیز در آن تغییر میکند: عشقها، رنگها، حالوهواها...
اما در میانهی این تغییر مداوم، تنها خاطرهها جاودانه میمانند؛ همان لحظات گذشته که دیگر بازنمیگردند، اما همچنان در ذهن و دل ما زندهاند.
شیرین یا تلخ، خاطرهها یادآور این حقیقتاند که زندگی میگذرد، اما احساسها ماندگارند.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
❤18👍2
🟩 چرا این روزها #فرزندپروری_آگاهانه مهمتر از هر زمان دیگر است؟
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش چهاردهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش چهاردهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
«نظر فلاسفه در #فرزندپروری_آگاهانه»
✍ فلاسفه همواره به نقش آموزش و پرورش در شکلگیری اخلاق و شخصیت انسان توجه کردهاند. از نگاه آنان، تربیت فرزند تنها محدود به آموزش مهارتهای عملی نیست، بلکه باید بر پرورش اخلاق، تخیل و توانایی همکاری اجتماعی نیز متمرکز باشد.
دیدگاه فلاسفه درباره آموزش فرزندان:
فلاسفه معتقدند چهار نوع آموزش برای فرزندان قابل دفاع و ضروری است:
۱. شناخت نظم اخلاقی جهان: باور به اینکه خدا وجود دارد و جهان از نظم اخلاقی برخوردار است، یعنی خوب و بد نسبی نیست و گمشدنی نیست. این نگرش پایهای برای پرورش وجدان اخلاقی و حس مسئولیتپذیری در فرزند است.
۲. آشنایی با مشترکات اخلاق جهانی: کودک باید با اصول اخلاقی مشترک در میان انسانها آشنا شود؛ یعنی ارزشهایی که در فرهنگها و جوامع مختلف بهطور عام مورد قبول است، مانند صداقت، عدالت و احترام به دیگران.
۳. پرورش تخیل از طریق ادبیات: آشنا کردن فرزندان با ادبیات، داستان و هنر، تخیل آنان را تقویت میکند و توانایی درک احساسات و موقعیتهای دیگران را بالا میبرد. این تجربه ذهنی کمک میکند تا کودک علاوه بر منطق، با عاطفه و همدلی تصمیم بگیرد.
۴. تشویق به کارهای گروهی: مشارکت در فعالیتهای گروهی، همکاری و همیاری را به کودک میآموزد و نشان میدهد که انسان موجودی اجتماعی است که توانایی ایجاد تفاوت مثبت در جهان را دارد.
نتیجه:
فرزندی که با این چهار آموزش پرورش یافته باشد، در هر جای جهان که باشد، لااقل به دیگران آسیبی نمیرساند، و اگر نتواند سودی آشکار برساند، دستکم آسیبی نیز ایجاد نخواهد کرد. چنین تربیتی، سرمایهای اخلاقی و انسانی است که در زندگی فردی و جمعی اثرات پایدار دارد.
پرسشهای قابل تامل:
👌کدام یک از این چهار آموزش در تربیت فرزند شما بیشترین توجه را دارد و چرا؟
👌به نظر شما، فرزندتان چگونه میتواند این مهارتها و ارزشها را در زندگی روزمرهاش به کار ببرد؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
پیشنهاد کتابهای مفید در این خصوص:
1⃣ کتاب «فرزندپروری از پنج نگاه»
نویسندگان: دن کیندلن، مایکل تامپسون، سیریل جادسون بروئر، ند جانسون، ویلیام آر. استیکسراد، دنیل جی. سیگل، مگان لیهی
مترجمان: پرهام حقشناس، ملیحه سعیدیکیا
2⃣ کتاب «والدین فیلسوف: پرسشهای دشوار دربارهی فرزندپروری»
نویسنده: جین کازز
مترجم: امین پورحسن
ناشر: کتاب خوانا
🆔 @Sayehsokhan
✍ فلاسفه همواره به نقش آموزش و پرورش در شکلگیری اخلاق و شخصیت انسان توجه کردهاند. از نگاه آنان، تربیت فرزند تنها محدود به آموزش مهارتهای عملی نیست، بلکه باید بر پرورش اخلاق، تخیل و توانایی همکاری اجتماعی نیز متمرکز باشد.
دیدگاه فلاسفه درباره آموزش فرزندان:
فلاسفه معتقدند چهار نوع آموزش برای فرزندان قابل دفاع و ضروری است:
۱. شناخت نظم اخلاقی جهان: باور به اینکه خدا وجود دارد و جهان از نظم اخلاقی برخوردار است، یعنی خوب و بد نسبی نیست و گمشدنی نیست. این نگرش پایهای برای پرورش وجدان اخلاقی و حس مسئولیتپذیری در فرزند است.
۲. آشنایی با مشترکات اخلاق جهانی: کودک باید با اصول اخلاقی مشترک در میان انسانها آشنا شود؛ یعنی ارزشهایی که در فرهنگها و جوامع مختلف بهطور عام مورد قبول است، مانند صداقت، عدالت و احترام به دیگران.
۳. پرورش تخیل از طریق ادبیات: آشنا کردن فرزندان با ادبیات، داستان و هنر، تخیل آنان را تقویت میکند و توانایی درک احساسات و موقعیتهای دیگران را بالا میبرد. این تجربه ذهنی کمک میکند تا کودک علاوه بر منطق، با عاطفه و همدلی تصمیم بگیرد.
۴. تشویق به کارهای گروهی: مشارکت در فعالیتهای گروهی، همکاری و همیاری را به کودک میآموزد و نشان میدهد که انسان موجودی اجتماعی است که توانایی ایجاد تفاوت مثبت در جهان را دارد.
نتیجه:
فرزندی که با این چهار آموزش پرورش یافته باشد، در هر جای جهان که باشد، لااقل به دیگران آسیبی نمیرساند، و اگر نتواند سودی آشکار برساند، دستکم آسیبی نیز ایجاد نخواهد کرد. چنین تربیتی، سرمایهای اخلاقی و انسانی است که در زندگی فردی و جمعی اثرات پایدار دارد.
پرسشهای قابل تامل:
👌کدام یک از این چهار آموزش در تربیت فرزند شما بیشترین توجه را دارد و چرا؟
👌به نظر شما، فرزندتان چگونه میتواند این مهارتها و ارزشها را در زندگی روزمرهاش به کار ببرد؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
پیشنهاد کتابهای مفید در این خصوص:
1⃣ کتاب «فرزندپروری از پنج نگاه»
نویسندگان: دن کیندلن، مایکل تامپسون، سیریل جادسون بروئر، ند جانسون، ویلیام آر. استیکسراد، دنیل جی. سیگل، مگان لیهی
مترجمان: پرهام حقشناس، ملیحه سعیدیکیا
2⃣ کتاب «والدین فیلسوف: پرسشهای دشوار دربارهی فرزندپروری»
نویسنده: جین کازز
مترجم: امین پورحسن
ناشر: کتاب خوانا
🆔 @Sayehsokhan
❤7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از نوک مژگان میزنی تیرم چند
•
🎶🎤🎵
کنسرت بهار
گروه ماه بانو
با همراهی بانو سارا حمیدی
کاری از استاد مجید درخشانی
@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan
•
🎶🎤🎵
کنسرت بهار
گروه ماه بانو
با همراهی بانو سارا حمیدی
کاری از استاد مجید درخشانی
@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan
❤14👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📢 کتاب "راهبی که فراریاش را فروخت" به چاپ چهاردهم رسید📢
📚نام کتاب: #راهبی_که_اتومبیل_فراری_اش_را_فروخت
✍️نویسنده: #رابین_شارما
🧑🏫مترجمان: #حمیده_شاکرطاهری، #پرستو_نبی_پور
📇ناشر: #سایه_سخن
🗞نوبت چاپ: #چاپ_چهاردهم
➖➖➖➖➖➖➖➖
🔸دقیقا تو همان چیزی هستی که در طول روز به آن فکر میکنی، همان چیزی که در طول روز به خودت میگویی.
🔹اگر در طول روز مدام به خودت بگویی که خسته و پیر هستی، این مانترا در واقعیت ظاهری و بیرونی تو هویدا خواهد شد.
اگر بگویی ضعیفی و شور و اشتیاق نداری، این نیز در ماهیت دنیایت بروز خواهد کرد ولی اگر بگویی که سالم و پویا و کاملا سرزندهای، زندگیات دگرگون خواهد شد.
🔸همانطور که میبینی کلماتی که به خودت میگویی بر خودانگاره تو تأثیر خواهد گذاشت و این خودانگاره توست که تعیین میکند چه کارهایی باید انجام بدهی.
🔹برای مثال، اگر خودانگاره تو، شخصی فاقد اعتمادبه نفس است که جز کارهای پست از دستش برنمیآید، تو تنها قادر به انجام کارهایی خواهی بود که با این خصلت تناسب داشته باشد.
🆔 @SayehSokhan
📚نام کتاب: #راهبی_که_اتومبیل_فراری_اش_را_فروخت
✍️نویسنده: #رابین_شارما
🧑🏫مترجمان: #حمیده_شاکرطاهری، #پرستو_نبی_پور
📇ناشر: #سایه_سخن
🗞نوبت چاپ: #چاپ_چهاردهم
➖➖➖➖➖➖➖➖
🔸دقیقا تو همان چیزی هستی که در طول روز به آن فکر میکنی، همان چیزی که در طول روز به خودت میگویی.
🔹اگر در طول روز مدام به خودت بگویی که خسته و پیر هستی، این مانترا در واقعیت ظاهری و بیرونی تو هویدا خواهد شد.
اگر بگویی ضعیفی و شور و اشتیاق نداری، این نیز در ماهیت دنیایت بروز خواهد کرد ولی اگر بگویی که سالم و پویا و کاملا سرزندهای، زندگیات دگرگون خواهد شد.
🔸همانطور که میبینی کلماتی که به خودت میگویی بر خودانگاره تو تأثیر خواهد گذاشت و این خودانگاره توست که تعیین میکند چه کارهایی باید انجام بدهی.
🔹برای مثال، اگر خودانگاره تو، شخصی فاقد اعتمادبه نفس است که جز کارهای پست از دستش برنمیآید، تو تنها قادر به انجام کارهایی خواهی بود که با این خصلت تناسب داشته باشد.
🆔 @SayehSokhan
❤10👍8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
- اجرای بیمانند
*'مژگان شجریان' در مراسم بینالمللی اهدای جایزهٔ صلح نوبل*
*ببینید ، بشنوید و لذت ببرید*
🕊💞🎼🪕🪘🍎🌵
🆔 @Sayehsokhan
*'مژگان شجریان' در مراسم بینالمللی اهدای جایزهٔ صلح نوبل*
*ببینید ، بشنوید و لذت ببرید*
🕊💞🎼🪕🪘🍎🌵
🆔 @Sayehsokhan
❤18👎1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!
این جمله از سمفونی مردگان عصیان درون و آشوب ذهنی شخصیت را به تصویر میکشد.
«توی سرش بازار مسگرهاست» یعنی ذهنش پر از سروصدا، درهمریختگی و فکرهای متلاطم است.
«توی دلش رخت میشورند» یعنی دلش آرام ندارد؛ احساساتش در تلاطم و رنج است.
در چند واژه، عباس معروفی رنج انسانی را تصور میکند که میان هیاهوی ذهن و آشوب دل گرفتار است، بیقرار، پریشان و در جستجوی سکوتی که وجود ندارد.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
این جمله از سمفونی مردگان عصیان درون و آشوب ذهنی شخصیت را به تصویر میکشد.
«توی سرش بازار مسگرهاست» یعنی ذهنش پر از سروصدا، درهمریختگی و فکرهای متلاطم است.
«توی دلش رخت میشورند» یعنی دلش آرام ندارد؛ احساساتش در تلاطم و رنج است.
در چند واژه، عباس معروفی رنج انسانی را تصور میکند که میان هیاهوی ذهن و آشوب دل گرفتار است، بیقرار، پریشان و در جستجوی سکوتی که وجود ندارد.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
❤16👏6
🟩 چرا این روزها #فرزندپروری_آگاهانه مهمتر از هر زمان دیگر است؟
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش پانزدهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش پانزدهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
🌿 فرزندپروری آگاهانه یعنی عشق با چشمانی باز...
فرزندپروری آگاهانه یعنی:
🈺 پدر و مادری باشی که میبیند، میفهمد و حضور دارد.
🈺 یعنی بدانی کودک تو در هر سن و سالی چه نیاز و خواستهای دارد.
🈺 چه میگوید وقتی خاموش است،
و چگونه در نگاهش امنیت و عشق را جستوجو میکند.
🔹 والد آگاه میآموزد:
چطور با مهربانی، رفتارهای ناشایست را به مسیر درست هدایت کند،
چگونه در آغوشش آرامش و اطمینان خاطر را جای دهد،
و چگونه با گوشدادن و سخنگفتن صادقانه، حامی، پناه و چراغ کودک خود باشد.
💫 اما پیش از یاد گرفتن روشها، بهتر است کمی در خود تأمل کنیم…
☑️ آیا گاهی بیش از اندازه او را محدود میکنیم؟
☑️ یا برعکس، رها میکنیم تا هرچه خواست تجربه کند؟
☑️ آیا میان آزادی و مرزها پلی ساختهایم از درک و محبت؟ بیآنکه بدانیم، گاهی در حق کودکانمان ناخواسته ظلمی آرام میکنیم.
وقتی عجله داریم،
وقتی حوصله نداریم،
وقتی حواسمان جای دیگریست...
🌸 و طبیعت…
چه اندازه در خانهی ما نفس میکشد؟
چند گل، چند گلدان، چند نسیم تازه در روزهایمان جاری است؟
آخرین بار کی اجازه دادم کودکم وسط کوچه بایستد و با شوق، پرواز گنجشکها را دنبال کند؟
کی گذاشتم با بچههای همسایه گِل بازی کند، برگها را جمع کند، پاهایش خیس شود و لباسش گِلی و از بازی کردن لذت ببرد؟
چند بار از ترس اینکه مبادا مریض شود محدودش کردم؟
📱 و بعد… گوشیهایمان. موبایلمان!
چند بار میان ما و نگاه کودکانمان،
یک صفحهی سرد شیشهای فاصله انداختهایم؟
چند بار برای چند دقیقه سکوت،
دنیای رنگی و خیالانگیزش را به یک تبلت سپردهایم؟
چند بار بازی با او را
به فردا موکول کردهایم که هنوز آن فردا نیامده؟
🍃 اگر کودکی شاد، سرزنده و پرانرژی میخواهیم،
باید دوباره با طبیعت آشتی کنیم،
با خودمان، با خاک، با باران، با خندههای بیدلیل.
کودک ما، انعکاسِ جهانِ درون ماست...
او همانقدر با زندگی آشتی خواهد کرد
که ما کردهایم.
🌱 در خاتمه:
💭 چند پرسش صادقانه از والدین...
آخرین باری که با دقت به چشمهای فرزندت نگاه کردی، نه برای نصیحت کردن، بلکه برای دیدن دلش، کی بود؟
وقتی او اشتباه میکند، بیشتر میخواهی اصلاحش کنی یا درکش کنی؟
در خانهی شما، صدای خندهی او بیشتر شنیده میشود یا صدای «نکن» و «نرو»؟
چند بار در آغوشش گرفتهای فقط برای اینکه بداند «دوستش داری»، نه برای اینکه آرام شود؟
آیا بیشتر وقتها با او زندگی میکنی یا فقط او را مدیریت میکنی؟
وقتی از تو میپرسد «مامان/بابا نگاه کن!»، چند بار واقعاً نگاه کردهای؟
اگر فرزندت از تو فقط احساسش را به یاد بیاورد، فکر میکنی چه احساسی خواهد بود؟
آیا فرزندت از تو میترسد یا به تو تکیه میکند؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
🎁 اگر خواستی بیشتر در این مورد بررسی و تحقیق کنی پیشنهاد میکنم که این کتاب را مطالعه کنی:
«کودکِ خود را در آغوش بگیر»
نویسندگان: دکتر گوردون نیوفلد و گِیبِر ماته
(عنوان اصلی: Hold on to Your Kids)
مترجم: مهدی قراچهداغی
ناشر: درسا
🆔 @Sayehsokhan
فرزندپروری آگاهانه یعنی:
🈺 پدر و مادری باشی که میبیند، میفهمد و حضور دارد.
🈺 یعنی بدانی کودک تو در هر سن و سالی چه نیاز و خواستهای دارد.
🈺 چه میگوید وقتی خاموش است،
و چگونه در نگاهش امنیت و عشق را جستوجو میکند.
🔹 والد آگاه میآموزد:
چطور با مهربانی، رفتارهای ناشایست را به مسیر درست هدایت کند،
چگونه در آغوشش آرامش و اطمینان خاطر را جای دهد،
و چگونه با گوشدادن و سخنگفتن صادقانه، حامی، پناه و چراغ کودک خود باشد.
💫 اما پیش از یاد گرفتن روشها، بهتر است کمی در خود تأمل کنیم…
☑️ آیا گاهی بیش از اندازه او را محدود میکنیم؟
☑️ یا برعکس، رها میکنیم تا هرچه خواست تجربه کند؟
☑️ آیا میان آزادی و مرزها پلی ساختهایم از درک و محبت؟ بیآنکه بدانیم، گاهی در حق کودکانمان ناخواسته ظلمی آرام میکنیم.
وقتی عجله داریم،
وقتی حوصله نداریم،
وقتی حواسمان جای دیگریست...
🌸 و طبیعت…
چه اندازه در خانهی ما نفس میکشد؟
چند گل، چند گلدان، چند نسیم تازه در روزهایمان جاری است؟
آخرین بار کی اجازه دادم کودکم وسط کوچه بایستد و با شوق، پرواز گنجشکها را دنبال کند؟
کی گذاشتم با بچههای همسایه گِل بازی کند، برگها را جمع کند، پاهایش خیس شود و لباسش گِلی و از بازی کردن لذت ببرد؟
چند بار از ترس اینکه مبادا مریض شود محدودش کردم؟
📱 و بعد… گوشیهایمان. موبایلمان!
چند بار میان ما و نگاه کودکانمان،
یک صفحهی سرد شیشهای فاصله انداختهایم؟
چند بار برای چند دقیقه سکوت،
دنیای رنگی و خیالانگیزش را به یک تبلت سپردهایم؟
چند بار بازی با او را
به فردا موکول کردهایم که هنوز آن فردا نیامده؟
🍃 اگر کودکی شاد، سرزنده و پرانرژی میخواهیم،
باید دوباره با طبیعت آشتی کنیم،
با خودمان، با خاک، با باران، با خندههای بیدلیل.
کودک ما، انعکاسِ جهانِ درون ماست...
او همانقدر با زندگی آشتی خواهد کرد
که ما کردهایم.
🌱 در خاتمه:
💭 چند پرسش صادقانه از والدین...
آخرین باری که با دقت به چشمهای فرزندت نگاه کردی، نه برای نصیحت کردن، بلکه برای دیدن دلش، کی بود؟
وقتی او اشتباه میکند، بیشتر میخواهی اصلاحش کنی یا درکش کنی؟
در خانهی شما، صدای خندهی او بیشتر شنیده میشود یا صدای «نکن» و «نرو»؟
چند بار در آغوشش گرفتهای فقط برای اینکه بداند «دوستش داری»، نه برای اینکه آرام شود؟
آیا بیشتر وقتها با او زندگی میکنی یا فقط او را مدیریت میکنی؟
وقتی از تو میپرسد «مامان/بابا نگاه کن!»، چند بار واقعاً نگاه کردهای؟
اگر فرزندت از تو فقط احساسش را به یاد بیاورد، فکر میکنی چه احساسی خواهد بود؟
آیا فرزندت از تو میترسد یا به تو تکیه میکند؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
🎁 اگر خواستی بیشتر در این مورد بررسی و تحقیق کنی پیشنهاد میکنم که این کتاب را مطالعه کنی:
«کودکِ خود را در آغوش بگیر»
نویسندگان: دکتر گوردون نیوفلد و گِیبِر ماته
(عنوان اصلی: Hold on to Your Kids)
مترجم: مهدی قراچهداغی
ناشر: درسا
🆔 @Sayehsokhan
❤13👍3
🩸در دوران جنگ ویتنام، روانپزشکی به نام جاناتان شِی با گروهی از سربازان بازگشته از جبهه کار میکرد. او در جلسات درمانی متوجه شد که رنج آنها صرفاً به کابوسها، یادآوریهای ناخواسته یا ترس از مرگ محدود نمیشود.
♦️آنها با احساس عمیق گناه، شرم، بیمعنایی و خیانتدیدگی دستوپنجه نرم میکردند. برای مثال، یکی از سربازان گفته بود: «من زنده ماندم، اما نتوانستم دوست زخمیام را نجات دهم.» دیگری روایت کرده بود: «به دستور فرمانده کاری کردم که خلاف تمام باورهای انسانیام بود.»
♦️شی دریافت که این تجربهها را نمیتوان تنها «ترس» یا «اضطراب پس از جنگ» دانست. او به این آگاهی رسید که این رنج، ریشه در نقض ارزشها و باورهای اخلاقی فرد دارد؛ زخمی که نهتنها روان بلکه وجدان و معنای زندگی انسان را درگیر میکند. او این وضعیت را «آسیب اخلاقی» نامید.
ویژگیهای آسیب اخلاقی
🔹احساس ارتکاب عمل خلاف باورهای اخلاقی (مثلاً کشتن یا آسیب زدن به غیرنظامیان)
🔹احساس کوتاهی یا ناتوانی در جلوگیری از آسیب به دیگران
🔹خیانت از سوی فرد صاحب قدرت مشروع (مانند رهبر یا فرمانده) در موقعیتی سرنوشتساز
🔹احساس گناه، شرم، انزجار از خود یا دیگران، خشم و بیاعتمادی
🔹ناتوانی در بخشیدن خود و گرفتار شدن در رفتارهای خودتخریبگر
🔹تأثیر عمیق بر معنویت و باورهای فرد؛ برای مثال، بحران در رابطه با باور داشتن به «خداوند مهربان» یا «عدالت هستی»
تفاوت با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
🔻در اختلال استرس پس از سانحه، مرکز تجربه «ترس» و «تهدید جانی» است.
🔻اما در آسیب اخلاقی، کانون رنج «تعارض وجدانی و اخلاقی» است.
🔻هرچند این دو میتوانند همزمان در فرد بروز کنند و پژوهشها نیز نشان دادهاند که همبودی آسیب اخلاقی و PTSD با شدت بیشتر افسردگی، افکار خودکشی و مشکلات عملکردی همراه است.
🔴 این پدیده تنها به جنگ محدود نیست و نمونههای آسیب اخلاقی در جامعه ایرانی نیز قابل مشاهده است. به عنوان مثال:
🔸کادر درمان که در بحران کرونا و با کمبود امکانات مجبور به انتخاب میان بیماران بودند.
🔸سربازان و نیروهای نظامی که میان دستورات و ارزشهای شخصی دچار تعارض میشوند.
🔸بازماندگان فجایع طبیعی یا حوادث اجتماعی که احساس میکنند نتوانستند به دیگران کمک کنند.
👥 درمان آسیب اخلاقی دشوار است چون افراد اغلب از بیان آن خجالت میکشند یا میترسند قضاوت شوند. به همین دلیل، درمانگر باید نگاه پذیرنده، همدل و بدون قضاوت داشته باشد.
🔷گاهی رنج انسان نه از آن چیزی است که به او روا داشتهاند، بلکه از آن چیزی است که ناچار شده به دیگری روا دارد🔷
نکته:
آسیب اخلاقی هنوز بهعنوان یک بیماری یا اختلال روانی شناخته نشده و چارچوبی مفهومی برای توضیح رنجهای عمیق ناشی از نقض ارزشهای اخلاقی خود یا دیگران است. اما میتواند با اختلالاتی مثل PTSD، افسردگی یا اضطراب همپوشانی داشته باشد و نیازمند توجه درمانی جدی است.
#آسیب_اخلاقی
#moralinjury
#تروما
#پی_تی_اس_دی
#لیبل_نزنیم
#انگ_نزنیم
#انگزدایی
#روانشناسی
#روانشناسی_قانونی
#مغز
#آیدامصطفوی
https://t.me/mostafavi_psy
🆔 @Sayehsokhan
♦️آنها با احساس عمیق گناه، شرم، بیمعنایی و خیانتدیدگی دستوپنجه نرم میکردند. برای مثال، یکی از سربازان گفته بود: «من زنده ماندم، اما نتوانستم دوست زخمیام را نجات دهم.» دیگری روایت کرده بود: «به دستور فرمانده کاری کردم که خلاف تمام باورهای انسانیام بود.»
♦️شی دریافت که این تجربهها را نمیتوان تنها «ترس» یا «اضطراب پس از جنگ» دانست. او به این آگاهی رسید که این رنج، ریشه در نقض ارزشها و باورهای اخلاقی فرد دارد؛ زخمی که نهتنها روان بلکه وجدان و معنای زندگی انسان را درگیر میکند. او این وضعیت را «آسیب اخلاقی» نامید.
ویژگیهای آسیب اخلاقی
🔹احساس ارتکاب عمل خلاف باورهای اخلاقی (مثلاً کشتن یا آسیب زدن به غیرنظامیان)
🔹احساس کوتاهی یا ناتوانی در جلوگیری از آسیب به دیگران
🔹خیانت از سوی فرد صاحب قدرت مشروع (مانند رهبر یا فرمانده) در موقعیتی سرنوشتساز
🔹احساس گناه، شرم، انزجار از خود یا دیگران، خشم و بیاعتمادی
🔹ناتوانی در بخشیدن خود و گرفتار شدن در رفتارهای خودتخریبگر
🔹تأثیر عمیق بر معنویت و باورهای فرد؛ برای مثال، بحران در رابطه با باور داشتن به «خداوند مهربان» یا «عدالت هستی»
تفاوت با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
🔻در اختلال استرس پس از سانحه، مرکز تجربه «ترس» و «تهدید جانی» است.
🔻اما در آسیب اخلاقی، کانون رنج «تعارض وجدانی و اخلاقی» است.
🔻هرچند این دو میتوانند همزمان در فرد بروز کنند و پژوهشها نیز نشان دادهاند که همبودی آسیب اخلاقی و PTSD با شدت بیشتر افسردگی، افکار خودکشی و مشکلات عملکردی همراه است.
🔴 این پدیده تنها به جنگ محدود نیست و نمونههای آسیب اخلاقی در جامعه ایرانی نیز قابل مشاهده است. به عنوان مثال:
🔸کادر درمان که در بحران کرونا و با کمبود امکانات مجبور به انتخاب میان بیماران بودند.
🔸سربازان و نیروهای نظامی که میان دستورات و ارزشهای شخصی دچار تعارض میشوند.
🔸بازماندگان فجایع طبیعی یا حوادث اجتماعی که احساس میکنند نتوانستند به دیگران کمک کنند.
👥 درمان آسیب اخلاقی دشوار است چون افراد اغلب از بیان آن خجالت میکشند یا میترسند قضاوت شوند. به همین دلیل، درمانگر باید نگاه پذیرنده، همدل و بدون قضاوت داشته باشد.
🔷گاهی رنج انسان نه از آن چیزی است که به او روا داشتهاند، بلکه از آن چیزی است که ناچار شده به دیگری روا دارد🔷
نکته:
آسیب اخلاقی هنوز بهعنوان یک بیماری یا اختلال روانی شناخته نشده و چارچوبی مفهومی برای توضیح رنجهای عمیق ناشی از نقض ارزشهای اخلاقی خود یا دیگران است. اما میتواند با اختلالاتی مثل PTSD، افسردگی یا اضطراب همپوشانی داشته باشد و نیازمند توجه درمانی جدی است.
#آسیب_اخلاقی
#moralinjury
#تروما
#پی_تی_اس_دی
#لیبل_نزنیم
#انگ_نزنیم
#انگزدایی
#روانشناسی
#روانشناسی_قانونی
#مغز
#آیدامصطفوی
https://t.me/mostafavi_psy
🆔 @Sayehsokhan
❤6👏6👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 سکانسی از فیلم #بینوایان ساخته #تام_هوپر
"▪️صحنههایی که #انقلاب_فرانسه را به تصویر کشیده است."
....
این نوع زندگی که ما امروزه داریم، زندگی نیست، رکود است. مرگ در حال زندگی است.
به تمام این خانههای لعنتی نگاه کن و همینطور به افراد بیهدف داخل خانهها! گاهی اوقات فکر میکنم ما همه جسد هستیم، فقط فرقمان با جسد این است که درحالیکه ایستادهایم، درحال پوسیدن هستیم.
🆔 @Sayehsokhan
"▪️صحنههایی که #انقلاب_فرانسه را به تصویر کشیده است."
....
این نوع زندگی که ما امروزه داریم، زندگی نیست، رکود است. مرگ در حال زندگی است.
به تمام این خانههای لعنتی نگاه کن و همینطور به افراد بیهدف داخل خانهها! گاهی اوقات فکر میکنم ما همه جسد هستیم، فقط فرقمان با جسد این است که درحالیکه ایستادهایم، درحال پوسیدن هستیم.
🆔 @Sayehsokhan
👍16👎1
✍ سلام! صبح زیباتون بخیر و نیکویی!
این گفته از تائو ت چینگ به ما یادآوری میکند که در جهان، همه چیز با نرمی، پذیرش و بخشش پیش میرود، نه با زور و کنترل.
اگر میخواهی از چیزی رها شوی، با آن نجنگ؛ بگذار رشد کند تا خودبهخود کامل و تمام شود.
اگر چیزی میخواهی، ابتدا بخشندگی کن؛ چون هرچه میدهی، در حقیقت در مدار دریافت آن قرار میگیری.
در نهایت، تائو میگوید قدرت واقعی در نرمی، صبر و هماهنگی با جریان زندگی است، نه در سختی و شتاب.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
این گفته از تائو ت چینگ به ما یادآوری میکند که در جهان، همه چیز با نرمی، پذیرش و بخشش پیش میرود، نه با زور و کنترل.
اگر میخواهی از چیزی رها شوی، با آن نجنگ؛ بگذار رشد کند تا خودبهخود کامل و تمام شود.
اگر چیزی میخواهی، ابتدا بخشندگی کن؛ چون هرچه میدهی، در حقیقت در مدار دریافت آن قرار میگیری.
در نهایت، تائو میگوید قدرت واقعی در نرمی، صبر و هماهنگی با جریان زندگی است، نه در سختی و شتاب.
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
❤21👏6
🟩 چرا این روزها #فرزندپروری_آگاهانه مهمتر از هر زمان دیگر است؟
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش شانزدهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
🟩 چگونه میتوانیم تصویر اول دنیای مطلوب فرزندانمان باشیم؟
(بخش شانزدهم)
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
❤3
«ما نمیدانیم که نمیدانیم»!
✍ در یکی از سخنرانیهای دکتر سریعالقلم، شنیدم که میگفت:
در جلسهی اول کلاس دکتری، از دانشجویانم میخواهم تا هفتهی بعد، در یک دفتر جداگانه، پنجاه صفحه دربارهی خودشان بنویسند.
اگر این کار را کردند نشان میدهد که از EQ یا هوشهیجانی خوب و بالایی برخوردارند.
اغلب لبخند میزنند و میگویند: «حتماً استاد، کار سادهای است!»
اما هفتهی بعد، بسیاری از آنها با لبخندی خجول برمیگردند و میگویند:
«استاد، در صفحهی دوم نوشتن ماندیم... نتوانستیم ادامه دهیم.»
👌 دکتر سریعالقلم میگفت: همین ناتوانی در نوشتن از خود، نشانهی ضعف در هوش هیجانی است.
وقتی انسان خودش را نمیشناسد، نمیداند چه چیزهایی او را عصبانی یا خوشحال میکند، از چه میترسد، در زندگی چه میخواهد، ده سال دیگر خودش را کجا میبیند، چطور میتواند روابط انسانی، زناشویی یا حتی فرزندپروری آگاهانهای داشته باشد؟
🈺 از خودم پرسیدم:
اگر کسی روزی از ما بخواهد فقط دو صفحه (نه پنجاه صفحه!) دربارهی نگاهمان به فرزندپروری، اهدافمان در تربیت فرزند، و تصویری که از آیندهی او در ذهن داریم بنویسیم، آیا واقعاً میتوانیم؟
پاسخ صادقانه، در بیشتر موارد، نه است.
نه به این دلیل که والدین بدی هستیم،
بلکه چون کسی هرگز به ما یاد نداده چگونه والد آگاه باشیم.
👌 در هیچ مدرسهای به ما نیاموختند که تربیت، قبل از آنکه «فرزندپروری» باشد، در اصل «خودشناسی» است.
هیچکس به ما نگفت که برای تربیت فرزندی سالم و متعادل، باید اول بدانیم خودمان چهقدر متعادل، چهقدر آگاه و چهقدر در تماس با باورها، احساسات و عواطف و خواستههایمان هستیم.
🈺 گاهی فکر میکنم شاید بزرگترین میراث ما برای فرزندانمان، نه سرمایه و مدرک و مال و منال، بلکه آگاهی از خود باشد؛
آگاهی از اینکه چه میکنیم، چرا چنین رفتاری داریم و چگونه میتوانیم انسان بهتری شویم.
#فرزندپروری_آگاهانه از جایی آغاز میشود که بپذیریم:
برای تربیت فرزند، باید اول در مسیر تربیت خویش قدم بگذاریم. درست از همین امروز!
دو پرسش برای تأمل:
۱️⃣. اگر قرار باشد فقط در یک جمله بنویسید «میخواهم فرزندم چه انسانی شود»، آن جمله چیست؟
نه دربارهی شغلش یا موفقیتش؛ دربارهی انسان بودنش.
۲️⃣. اگر فرزندتان از شما بپرسد:
«بابا، مامان... چرا اینطوری با من رفتار میکنی؟»
آیا پاسخی دارید که از آگاهی بیاید، نه از عادت؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
🎁 اگر خواستی بیشتر در این مورد بدانی پیشنهاد میکنم: خواندن کتاب #در_جستجوی_خویشتن نوشته: #ویکی_راس ترجمه خانم #ژیلا_صفایی_نعمتاللهی را به خودت هدیه بده:
🆔 @Sayehsokhan
✍ در یکی از سخنرانیهای دکتر سریعالقلم، شنیدم که میگفت:
در جلسهی اول کلاس دکتری، از دانشجویانم میخواهم تا هفتهی بعد، در یک دفتر جداگانه، پنجاه صفحه دربارهی خودشان بنویسند.
اگر این کار را کردند نشان میدهد که از EQ یا هوشهیجانی خوب و بالایی برخوردارند.
اغلب لبخند میزنند و میگویند: «حتماً استاد، کار سادهای است!»
اما هفتهی بعد، بسیاری از آنها با لبخندی خجول برمیگردند و میگویند:
«استاد، در صفحهی دوم نوشتن ماندیم... نتوانستیم ادامه دهیم.»
👌 دکتر سریعالقلم میگفت: همین ناتوانی در نوشتن از خود، نشانهی ضعف در هوش هیجانی است.
وقتی انسان خودش را نمیشناسد، نمیداند چه چیزهایی او را عصبانی یا خوشحال میکند، از چه میترسد، در زندگی چه میخواهد، ده سال دیگر خودش را کجا میبیند، چطور میتواند روابط انسانی، زناشویی یا حتی فرزندپروری آگاهانهای داشته باشد؟
🈺 از خودم پرسیدم:
اگر کسی روزی از ما بخواهد فقط دو صفحه (نه پنجاه صفحه!) دربارهی نگاهمان به فرزندپروری، اهدافمان در تربیت فرزند، و تصویری که از آیندهی او در ذهن داریم بنویسیم، آیا واقعاً میتوانیم؟
پاسخ صادقانه، در بیشتر موارد، نه است.
نه به این دلیل که والدین بدی هستیم،
بلکه چون کسی هرگز به ما یاد نداده چگونه والد آگاه باشیم.
👌 در هیچ مدرسهای به ما نیاموختند که تربیت، قبل از آنکه «فرزندپروری» باشد، در اصل «خودشناسی» است.
هیچکس به ما نگفت که برای تربیت فرزندی سالم و متعادل، باید اول بدانیم خودمان چهقدر متعادل، چهقدر آگاه و چهقدر در تماس با باورها، احساسات و عواطف و خواستههایمان هستیم.
🈺 گاهی فکر میکنم شاید بزرگترین میراث ما برای فرزندانمان، نه سرمایه و مدرک و مال و منال، بلکه آگاهی از خود باشد؛
آگاهی از اینکه چه میکنیم، چرا چنین رفتاری داریم و چگونه میتوانیم انسان بهتری شویم.
#فرزندپروری_آگاهانه از جایی آغاز میشود که بپذیریم:
برای تربیت فرزند، باید اول در مسیر تربیت خویش قدم بگذاریم. درست از همین امروز!
دو پرسش برای تأمل:
۱️⃣. اگر قرار باشد فقط در یک جمله بنویسید «میخواهم فرزندم چه انسانی شود»، آن جمله چیست؟
نه دربارهی شغلش یا موفقیتش؛ دربارهی انسان بودنش.
۲️⃣. اگر فرزندتان از شما بپرسد:
«بابا، مامان... چرا اینطوری با من رفتار میکنی؟»
آیا پاسخی دارید که از آگاهی بیاید، نه از عادت؟
👩🏫 حسن ملکیان: روانشناس و مشاور خانواده
🎁 اگر خواستی بیشتر در این مورد بدانی پیشنهاد میکنم: خواندن کتاب #در_جستجوی_خویشتن نوشته: #ویکی_راس ترجمه خانم #ژیلا_صفایی_نعمتاللهی را به خودت هدیه بده:
🆔 @Sayehsokhan
نشر سایه سخن
در جستجوی خویشتن - نشر سایه سخن
این اثر، کتابی است دربارۀ هر آنچه به شما مرتبط میشود! دربارۀ اندیشه هایتان، ارتباطاتتان، رفتار و دیدگاهتان به جهان
❤9👍2👏2