محکوم به زیستن در جایی که سهم تو ازش فقط نفسکشیدنه. ➖
یه روز میام و ماهی های عید رو از تنگ شیشهای میکَنم، میبرم زیر آبی که قرار بود نجات باشه.
شاید آب از حافظه خون خالی بشه.
کف حموم قرمز میشه، فقط تقلای موجوداتی که قرار نبود اینجا باشن.
از تنگ، به جایی که اسمش سرزمینه؛
اینجا دیگه نه تنگه، نه دریاست.
هیچجا خونه نمیشه.
-ستایش
یه روز میام و ماهی های عید رو از تنگ شیشهای میکَنم، میبرم زیر آبی که قرار بود نجات باشه.
شاید آب از حافظه خون خالی بشه.
کف حموم قرمز میشه، فقط تقلای موجوداتی که قرار نبود اینجا باشن.
از تنگ، به جایی که اسمش سرزمینه؛
اینجا دیگه نه تنگه، نه دریاست.
هیچجا خونه نمیشه.
-ستایش
🕊7