بابام هر دو دقیقه یه بار میاد یه دیالوگ خنده دار از یه فیلم تعریف میکنه خودش میخنده منم پوکر نگاهش میکنم میره… ینفر که اینطوری تلاش کنه برای خندوندن من و ناامید نشه >>>
این روزا توی خنثی ترین حالت ممکنم و نمیدونم چرا!
نه ناراحتم نه خوشحالم نه عصبیم… انگار یکی روحمو انداخته تو آب دمای صفر درجه…
نه ناراحتم نه خوشحالم نه عصبیم… انگار یکی روحمو انداخته تو آب دمای صفر درجه…
دلیل این که دوس دارم دکترا بخونم اینه که حس میکنم باید تا اخرِ همه چی رفت و پروندهشو بست. وگرنه که من بارها به خودم ثابت کردم اگه بخوام میتونم. ولی خب چیزی که الان مانعه بودجهشه چون ما داریم داخل ایران زندگی میکنیم و برای تحصیل باید کلیههامونو بفروشیم.
با آدمی که جسمش پیش تو باشه و قلبش جای دیگه به جایی نمیرسی! دیر یا زود برمیگرده به جایی که قلبش بهش میگه…
سینزده
اونجایی که آشغالای سینک رو با دست برمیداری و برات مهم نیست، بزرگسالیه!
من که از ۱۲ سالگی این کارو انجام دادم :(
یادداشتهای سآرا کاف
من که از ۱۲ سالگی این کارو انجام دادم :(
مگه بقیه با پا برمیدارن؟
.Deli.Bal.raw.
توری داخل سینک برای کی گذاشتن؟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بچهها به نظرتون خداوند مهربان خودش به این فکر نکرده بود که همهی آدما رو با یک عقیده و سلیقه مشترک خلق کنه که انقدر بینشون کشمکش وجود نداشته باشه؟! چرا به این فکر نمیکنید هرکسی رسالت خودشو داره تو این دنیا؟ چرا فکر میکنید شما مورد تایید خدایی و فلانی نیست؟ خیلی این دنیا بالا و پایین داره… ممکنه امشب نماز شب بخونی و فردا کافر بشی و اونی که کافر بوده نماز خون و شیعه ۱۲ امامی بشه! خدا خیلی صبوره…زیادی جدی نگیرید. نه خودتونو نه این دنیارو…
Forwarded from |پارادایسِدلشکستهها|
آدمها بو دارن؛
نه بوی عطر و ادکلن،
فکرشون بو داره،
نگاهشون بو داره،
تصمیمهاشون، انتخابهاشون،
حتی مسیری که برای زندگیشون انتخاب میکنن، بو داره.
ببینید اون آدمی که مدام بهش فکر میکنید، بوی چی میده؟
بوی عشق؟ بوی زندگی؟
بوی تصمیمهایی که میتونن سرنوشت رو بهتر کنن؟
یا بوی ترس؟
بوی مردم؟ بوی دیگران؟
بوی گذشته؟
بوی حرف رفیقها و نظر آدمهایی که حتی قرار نیست جای شما زندگی کنن؟
آدمها رو از بویی که با خودشون میارن بشناسید؛
نه فقط از چیزی که میگن،
از چیزی که در شما باقی میذارن.
بعضی آدمها بوی زندگی میدن،
بعضیها بوی تردید،
و بعضیها آنقدر بوی دیگران رو گرفتن
که دیگه نمیشه فهمید خودشون واقعاً چه بویی دارن.
نه بوی عطر و ادکلن،
فکرشون بو داره،
نگاهشون بو داره،
تصمیمهاشون، انتخابهاشون،
حتی مسیری که برای زندگیشون انتخاب میکنن، بو داره.
ببینید اون آدمی که مدام بهش فکر میکنید، بوی چی میده؟
بوی عشق؟ بوی زندگی؟
بوی تصمیمهایی که میتونن سرنوشت رو بهتر کنن؟
یا بوی ترس؟
بوی مردم؟ بوی دیگران؟
بوی گذشته؟
بوی حرف رفیقها و نظر آدمهایی که حتی قرار نیست جای شما زندگی کنن؟
آدمها رو از بویی که با خودشون میارن بشناسید؛
نه فقط از چیزی که میگن،
از چیزی که در شما باقی میذارن.
بعضی آدمها بوی زندگی میدن،
بعضیها بوی تردید،
و بعضیها آنقدر بوی دیگران رو گرفتن
که دیگه نمیشه فهمید خودشون واقعاً چه بویی دارن.