វាជាការពិតមួយដ៏ឈឺចាប់ និងចាក់ដោតបំផុត។ អារម្មណ៍ដែលយើងលះបង់ក្តីទុកចិត្តទាំងស្រុងទៅឱ្យនរណាម្នាក់ ប៉ុន្តែត្រូវបានគេយកមកធ្វើជាអាវុធចាក់បកមកយើងវិញ វាពិតជាពិបាកទទួលយកណាស់។ អ្វីដែលរឹតតែឈឺចាប់ជាងនេះទៅទៀតនោះគឺ "ការកុហកខ្លួនឯង" ទាំងដែលការពិតនៅចំពោះមុខ គ្រាន់តែដើម្បីរក្សារូបភាពល្អៗ ឬរក្សាទំនាក់ទំនងនោះទុក។

នៅក្នុងទំនាក់ទំនងទាំងការងារ និងស្នេហា យន្តការនៃការទុកចិត្តជ្រុលរហូតដល់ងងឹតភ្នែកនេះ មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែហុចផលវិបាកខុសគ្នា៖

១. ក្នុងទំនាក់ទំនងស្នេហា៖ របួសបេះដូង និងការបាត់បង់តម្លៃខ្លួននៅពេលយើងស្រលាញ់នរណាម្នាក់ខ្លាំង យើងតែងតែបង្កើត "កញ្ចក់ពណ៌ផ្កាឈូក" មួយមកបាំងភ្នែក។

-​ សញ្ញាព្រមានដែលយើងមើលរំលង៖ គេចាប់ផ្តើមលាក់លៀម គេនិយាយមិនពិត ឬទង្វើមិនស្របនឹងសម្តី។ ប៉ុន្តែដោយសារយើងទុកចិត្តគេពេក យើងក៏ចាប់ផ្តើមរកលេសការពារគេ៖ "ប្រហែលគេរវល់បានជាមិនតប", "ប្រហែលគេខ្លាចយើងគិតច្រើន ទើបគេលាក់"។

- ការកុហកខ្លួនឯង៖ យើងខ្លាចការបែកបាក់ ខ្លាចការឈឺចាប់ និងខ្លាចត្រូវទទួលស្គាល់ថា មនុស្សដែលយើងស្រលាញ់បំផុតជាមនុស្សដែលបំផ្លាញ់ទំនុកចិត្តយើង។ យើងសុខចិត្តជឿសម្តីកុហករបស់គេ ដើម្បីដកដង្ហើមធំមួយគ្រាៗ ទោះដឹងថាវាកំពុងស៊ីរំលាយតម្លៃខ្លួនយើងបន្តិចម្តងៗក៏ដោយ។

- ការពិតដ៏ឈឺចាប់៖ នៅពេលរបាំងនោះធ្លាក់ចុះ អ្វីដែលយើងត្រូវប្រឈមមុខមិនមែនមានតែការក្បត់របស់គេទេ ប៉ុន្តែគឺការខកចិត្តនឹងខ្លួនឯង ដែលបណ្តោយឱ្យគេបោកប្រាស់បានយូរយ៉ាងនេះ។

២. ក្នុងទំនាក់ទំនងការងារ៖ ការកេងប្រវ័ញ្ច និងការខាតបង់ឱកាស
នៅក្នុងពិភពការងារ ឬអាជីវកម្ម ការទុកចិត្តដោយគ្មានភាពចាស់ទុំ ឬគ្មានការផ្ទៀងផ្ទាត់ គឺជាចំណុចខ្សោយដ៏ធំមួយ។
ការទុកចិត្តខុសមនុស្ស៖

- យើងទុកចិត្តមិត្តរួមការងារ ឬមេកើយខ្លាំងពេក ដោយគិតថាពួកគេមានចេតនាល្អ ឬយុត្តិធម៌ជាមួយយើង។ យើងខំប្រឹងធ្វើការ លះបង់ទាំងកម្លាំងកាយចិត្ត ដោយជឿលើសម្តីសន្យាខ្យល់ (ដូចជាការឡើងប្រាក់ខែ ឡើងតំណែង ឬការចែករំលែកផលចំណេញ)។

- ការកុហកខ្លួនឯង៖ នៅពេលឃើញគេយកគំនិតយើងទៅធ្វើជាគំនិតគេ ឬឃើញគេមិនគោរពពាក្យសន្យា យើងតែងតែប្រាប់ខ្លួនឯងថា៖ "មកពីក្រុមហ៊ុនកំពុងជួបការលំបាក", "ចាំបន្តិចទៀតទៅ គង់តែគេមើលឃើញទេ"។ យើងព្យាយាមយល់ស្របនឹងការបោកប្រាស់របស់គេព្រោះយើងខ្លាចត្រូវផ្លាស់ប្តូរ ឬខ្លាចត្រូវចាប់ផ្តើមសារជាថ្មី។

- ការពិតដ៏ឈឺចាប់៖ ថ្ងៃដែលយើងដឹងខ្លួន គឺថ្ងៃដែលយើងដឹងថាខ្លួនឯងគ្រាន់តែជា "ឈ្នាន់" សម្រាប់ឱ្យគេជាន់ឈ្លីឡើងទៅលើ ហើយពេលវេលា និងឱកាសល្អៗជាច្រើនត្រូវបានខាតបង់ទៅដោយទទេៗ។

💡 មេរៀនជីវិត៖ ធ្វើដូចម្តេចដើម្បីជាសះស្បើយ និងការពារខ្លួនឯង?
"ការទុកចិត្ត គឺជាជម្រើសរបស់យើង ប៉ុន្តែការស្មោះត្រង់ គឺជាជម្រើសរបស់គេ។ យើងមិនអាចគ្រប់គ្រងភាពស្មោះត្រង់របស់គេបានទេ ប៉ុន្តែយើងអាចគ្រប់គ្រងព្រំដែននៃការឈឺចាប់របស់យើងបាន។"

១. កុំបន្ទោសខ្លួនឯងដែលបានទុកចិត្តគេ៖ ការដែលអ្នកទុកចិត្តគេ មិនមែនមកពីអ្នកល្ងង់ទេ ប៉ុន្តែមកពីអ្នកជាមនុស្សមានចិត្តស្មោះត្រង់ និងផ្តល់តម្លៃឱ្យគេ។ មនុស្សដែលគួរខ្មាសអៀន គឺមនុស្សដែលយកក្តីទុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលេងសើច។

២. ឈប់រកលេសឱ្យអ្នកដែលធ្វើបាបអ្នក៖ បើទង្វើរបស់គេបង្ហាញច្បាស់ហើយថាគេកុហក ចូលទទួលយកការពិត ទោះវាឈឺចាប់ក៏ដោយ។ ការឈឺចាប់ខ្លីត្រឹមការទទួលការពិត គឺល្អជាងការឈឺចាប់អូសបន្លាយដោយសារការកុហកខ្លួនឯង។

៣. បង្កើតព្រំដែន (Boundaries)៖ ក្នុងស្នេហា ត្រូវស្រលាញ់គេដោយមានការវែកញែក (ស្រលាញ់ ៧០% ទុក ៣០% សម្រាប់ស្រលាញ់ខ្លួនឯង)។ ក្នុងការងារ គ្រប់យ៉ាងត្រូវមានភស្តុតាង និងភាពច្បាស់លាស់ (សម្តីមិនស្មើនឹងឯកសារ ឬលទ្ធផលជាក់ស្តែងឡើយ)។
ការឈឺចាប់លើកនេះ គឺជាថ្នាំបង្ការដ៏មានតម្លៃមួយ ដែលបង្រៀនអ្នកឱ្យចេះមើលមនុស្សកាន់តែច្បាស់ និងចេះស្រលាញ់ការពារខ្លួនឯងជាងមុន។

ដោយក្ដីស្រឡាញ់: រី សំនៀង

ការទុកចិត្ត គឺជាជម្រើសរបស់យើង ប៉ុន្តែការស្មោះត្រង់ គឺជាជម្រើសរបស់គេ។ យើងមិនអាចគ្រប់គ្រងភាពស្មោះត្រង់របស់គេបានទេ ប៉ុន្តែយើងអាចគ្រប់គ្រងព្រំដែននៃការឈឺចាប់របស់យើងបាន។

ពេលខ្លះ គ្រូតែងប្រាប់ឱ្យខិតខំរៀនភាសាអង់គ្លេសតាំងពីថ្នាក់ចំណេះទូទៅ ប៉ុន្តែសិស្សមួយចំនួនមិនសូវស្តាប់ដំបូន្មានរបស់គ្រូឡើយ។ លុះដល់ពេលបញ្ចប់ថ្នាក់ទី១២ ហើយបន្តការសិក្សានៅឧត្តមសិក្សា ទើបដឹងថាខ្លួនជួបការលំបាកខ្លាំងប៉ុណ្ណា។

នៅឧត្តមសិក្សា ប្រសិនបើមិនចេះភាសាអង់គ្លេសទេ គឺហាក់ដូចជាបាត់បង់សមត្ថភាពមួយផ្នែកធំ (ស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួន) ក្នុងការសិក្សាទៅហើយ។ មិនថារៀនជំនាញអ្វីនោះទេ ភាសាអង់គ្លេសសុទ្ធតែមានសារៈសំខាន់ និងចាំបាច់។

ដូច្នេះ កុំចាំដល់ពេលបញ្ចប់ចំណេះទូទៅទើបចាប់ផ្តើមខិតខំរៀនភាសាអង់គ្លេស។ ក្រោយបញ្ចប់ថ្នាក់ទី១២ ការរៀនភាសាអង់គ្លេសឱ្យស្ទាត់ជំនាញអាចពិបាកជាងមុន ឬត្រូវការពេលវេលាច្រើនជាងមុន។ តាមការសង្កេតរបស់ខ្ញុំ ស្ទើរតែគ្មាននិស្សិតណាអាចអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពភាសាអង់គ្លេសបានល្អក្នុងរយៈពេលខ្លីឡើយ ប្រសិនបើពួកគេមិនមានមូលដ្ឋានគ្រឹះពីថ្នាក់ចំណេះទូទៅ។ ជាលទ្ធផល គេតែងតែឮការត្អូញត្អែរថា៖ «អត់ចេះអង់គ្លេស ពិបាករៀនណាស់!»។

ដូច្នេះ គឺឈប់ជឿងគ្រូគណិត រូប គឺមី ជីវ: មួយចំនួន (ខ្ញុំនិយាយតែមួយចំនួនទេ) ដែលតែងនិយាយថា អង់គ្លេសមិនសំខាន់ទេ ចាំចប់ទី១២ ចាំរៀនក៏បាន។ ចប់ទី១២ រៀនលែងចេះហើយ ឬពិបាកចេះណាស់។ បើចប់ទី១២ ហើយទើបមកប្រឹងរៀនអង់គ្លេសដោយគ្មានមូលដ្ឋានគ្រឹះ និស្សិតអាចបាត់បង់ឱកាសរៀនជំនាញខ្លួនឯងទៀតផង។ រៀនចប់ទី១២ ភាសាអង់គ្លេស ចាំបាច់ត្រូវតែប្រើបានតែម្តង។

ការងារដែលយើងធ្លាប់ស្រមៃកាលពីនៅក្មេង…

កាលពីក្មេង យើងគិតថា ពេលធំឡើង មានការងារល្អមួយធ្វើ មានប្រាក់ខែចាយខ្លួនឯង មិនចាំបាច់ពឹងអ្នកផ្ទះទៀត គឺជាជីវិតដែលសប្បាយ និងងាយស្រួល។

ប៉ុន្តែពេលចូលមករស់នៅក្នុងសង្គមការងារពិតប្រាកដ ទើបយើងដឹងថា ប្រាក់ខែមិនមែនជារឿងតែមួយដែលត្រូវគិតទេ។ មានសម្ពាធ ការទទួលខុសត្រូវ ការប្រកួតប្រជែង ការរំពឹងទុក និងបញ្ហាជាច្រើនដែលយើងមិនធ្លាប់ស្រមៃដល់។

ការងារមិនមែនសុទ្ធតែជាកន្លែងរកលុយនោះទេ ប៉ុន្តែជាកន្លែងដែលបង្រៀនឱ្យយើងអត់ធ្មត់ រៀនសម្របខ្លួន និងរឹងមាំជាងមុន។

ជីវិតការងារមិនងាយដូចការស្រមៃកាលពីក្មេងទេ ប៉ុន្តែវាជាដំណើរមួយដែលធ្វើឱ្យយើងលូតលាស់ និងក្លាយជាមនុស្សល្អប្រសើរជាងម្សិលមិញ។

មានថ្ងៃខ្លះ យើងធ្វើការតាំងពីព្រឹករហូតដល់ល្ងាច ដោយស្ទើរតែគ្មានពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ រាងកាយហត់ ចិត្តនឿយ ប៉ុន្តែយើងនៅតែបន្តដើរទៅមុខ។ មនុស្សជាច្រើនប្រហែលគិតថា យើងខិតខំទាំងនេះដើម្បីប្រាក់ខែ ឬចំណូលតែប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលយល់ពីតម្លៃនៃការងារ ពួកគេដឹងថា ការខិតខំមិនមែនសម្រាប់លុយតែមួយមុខទេ។ វាជាការបំពេញទំនួលខុសត្រូវចំពោះតួនាទីដែលយើងបានទទួល ចំពោះក្រុមការងារ ចំពោះអង្គភាព និងចំពោះមនុស្សដែលជឿជាក់លើយើង។

ការតស៊ូ មិនមែនមានន័យថា មិនហត់នឿយនោះទេ។ ការតស៊ូ គឺជាការបន្តដំណើរទៅមុខ ទោះបីជានឿយហត់ក៏ដោយ។ ជោគជ័យមិនកើតចេញពីថ្ងៃដែលអ្វីៗងាយស្រួលទេ ប៉ុន្តែកើតចេញពីថ្ងៃដែលយើងជ្រើសរើសមិនបោះបង់ ទោះជួបការលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ។

រាល់ញើសដែលស្រក់ រាល់ម៉ោងដែលលះបង់ និងរាល់ការលំបាកដែលយើងឆ្លងកាត់ គឺជាមេរៀនដែលកំពុងកសាងភាពរឹងមាំ បទពិសោធន៍ និងតម្លៃរបស់យើង។ ថ្ងៃនេះប្រហែលជានឿយហត់ ប៉ុន្តែវានឹងក្លាយជាមូលដ្ឋានដ៏រឹងមាំសម្រាប់ថ្ងៃស្អែក។

ដូច្នេះ កុំបាក់ទឹកចិត្តនឹងការហត់នឿយបណ្តោះអាសន្ន។ បើដរាបណាយើងនៅតែមានគោលដៅ មានការទទួលខុសត្រូវ និងមានឆន្ទៈក្នុងការបន្តតស៊ូ ការខិតខំទាំងអស់នឹងមិនខ្ជះខ្ជាយឡើយ។ ព្រោះនៅទីបញ្ចប់ មនុស្សដែលឈ្នះ មិនមែនជាមនុស្សដែលមិនធ្លាប់ជួបការលំបាកទេ ប៉ុន្តែជាមនុស្សដែលមិនឈប់ដើរ ទោះជួបឧបសគ្គប៉ុនណាក៏ដោយ។

“ការតស៊ូថ្ងៃនេះ អាចមិនឃើញលទ្ធផលភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែវាកំពុងកសាងអនាគតដែលយើងប្រាថ្នា។ បន្តដើរ បន្តតស៊ូ និងបន្តជឿជាក់លើខ្លួនឯង។” 💙

ទំនុកចិត្ត គឺជាអ្វីដែលចំណាយពេលយូរដើម្បីកសាង ប៉ុន្តែអាចបាត់បង់ក្នុងពេលដ៏ខ្លី។ វាមិនមែនជារឿងដែលកើតឡើងដោយសារពាក្យសម្តីតែមួយ ឬការសន្យាតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលនៃការយកចិត្តទុកដាក់ ការស្មោះត្រង់ និងការបង្ហាញភាពជឿជាក់ជាបន្តបន្ទាប់។ ការឈឺចាប់បំផុត មិនមែនមកពីសត្រូវនោះទេ ប៉ុន្តែមកពីមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ និងទុកចិត្តបំផុត ជាអ្នកបំផ្លាញទំនុកចិត្តនោះ ដោយការកុហកម្ដងហើយម្ដងទៀត។ ពេលដែលការកុហកក្លាយជាទម្លាប់ ពេលនោះចិត្តដែលធ្លាប់ជឿជាក់ ក៏ចាប់ផ្តើមសង្ស័យគ្រប់យ៉ាង ទោះបីជាពាក្យសម្តីណាមួយក៏ដោយ។ នៅពេលទំនុកចិត្តត្រូវបានបំផ្លាញ ការស្រឡាញ់អាចនៅសល់ ប៉ុន្តែការជឿជាក់វិញ ពិបាកនឹងកសាងឡើងវិញ។ វាត្រូវការពេលវេលា ការពិតច្បាស់លាស់ ការសុំទោសដោយស្មោះ និងសកម្មភាពដែលបង្ហាញថាការផ្លាស់ប្តូរនោះពិតប្រាកដ។ ទោះយ៉ាងណា មិនមែនទំនាក់ទំនងទាំងអស់អាចត្រឡប់ទៅដូចដើមបានទេ ព្រោះមានរបួសខ្លះ ទោះជាព្យាបាលហើយ ក៏នៅសល់ស្នាមជានិច្ច។

ក្នុងជីវិត មនុស្សគ្រប់រូបត្រូវការការទុកចិត្ត និងការគាំទ្រពីអ្នកដទៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការឆាប់ជឿគេពេក និងការពឹងផ្អែកលើគេខ្លាំងពេក អាចនាំឱ្យកើតមានបញ្ហាជាច្រើន នៅក្នុងទំនាក់ទំនង។ ការទុកចិត្តគឺជារឿងល្អ ប៉ុន្តែវាគួរតែត្រូវបានកសាងឡើងដោយផ្អែកលើពេលវេលា សកម្មភាព និងភាពស្មោះត្រង់ មិនមែនដោយអារម្មណ៍តែមួយភ្លែតនោះទេ។

ការទុកចិត្តគឺជាគុណតម្លៃដ៏ល្អមួយ ប៉ុន្តែការទុកចិត្តដោយគ្មានការពិចារណា អាចនាំមកនូវការខកចិត្ត។ ការស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ការរក្សាភាពឯករាជ្យ និងការប្រើប្រាស់ប្រាជ្ញាក្នុងការវិនិច្ឆ័យមនុស្ស គឺជាគន្លឹះដែលជួយឱ្យយើងរស់នៅដោយមានសុវត្ថិភាព ទាំងក្នុងទំនាក់ទំនងមិត្តភាព និងក្នុងអាជីព។

មានម្នាក់និយាយថា÷ មិនបាច់ខំរៀនទេ រៀនបានសញ្ញាប័ត្រហើយ អត់ការងារធ្វើ អត់មានឋានៈ ព្រោះអត់ខ្សែ។
ម្នាក់ទៀតនិយាយថា÷ ខំតែរៀនទៅ តែកុំខ្វល់ខ្វាយនឹងនយោបាយ។

សម្រាប់ខ្ញុំ÷ បើយើងមានឪកាសរៀនហើយ ក៏ខំរៀនទៅ ទាំងប្រវត្តិសាស្ត្រ នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច។ ទោះបីរៀនហើយ មិនមានឋានៈខ្ពស់ក៏ដោយ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ធ្វើឲ្យយើងបាត់ភ្លើដែរ។