پست‌هایی که قرار داده شده صرفا یک اطلاع‌رسانی کلی هست. اگر آموزش حرفه‌ای ندیدید، اجازه بدید افراد متخصص امدادرسانی کنن و شما بهشون کمک کنید. درصد آسیب رسوندن یک فردِ آموزش ندیده بیشتر از یاری رسوندنه. سعی کنید این مدت از دوره‌های معتبر اطلاعاتتون رو بالاتر ببرید. هر فرد در حدی که بتونه از پس خودش و اطرافیانش بربیاد هم کافیه. باز تاکید می‌کنم صرف خوندن چهارتا اسلاید یا دیدن چهارتا ویدیو هیچکس نمی‌تونه درست و دقیق کسی رو نجات بده، اما در شرایط بحران ممکنه هیچکس در دسترس نباشه و مجبور باشیم خودمون دست به عمل بزنیم. لااقل با آموزشِ بیشتر، احتمال آسیب رو کمتر کنید.

شماره تلفن، شرایط خاص(مثل بیماری) و گروه خونی اعضای خانواده رو بلد باشید یا رو یک کاغذ در دسترس قرار بدید که اگر خودتون اونجا نبودید و اعضای خانواده‌تون نیاز به کمک داشتن بقیه بتونن از پسش بربیان.
(وقتی مشخصات می‌نویسید حواستون به امنیتش هم باشه. گرگ‌های در لباس بره که منتظر یه فرصتن رو از یاد نبرید.)
راجع به پناهگاه‌ها نیاز نیست صحبتی بشه. خودتون بهتر می‌دونید کجاها نباید برید و بهتره کجا بمونید.

طلا به یک نکته مهم اشاره کرد. یهو برندارید روی زخم یا محل سوختگی‌ روش‌های طب سنتی بکار ببریدا. رو زخم باز، زردچوبه و روغن حیوانی و گیاهی نمیدونم چیچی و خمیردندون و یخ این چیزا نذارید توروخدا. در حینشم دستکش بپوشید که دستتون تماس مستقیم با خون یا محل زخم نداشته باشه.

انقدری که ذخیره آب مهمه هیچ‌چیز دیگه‌ای مهم نیست و حدس بزنید ما دقیقا چی ذخیره نکردیم هنوز؟ آفرین آب.

بچه‌ها نمی‌خوام ناراحتتون کنم ولی وقتی برق قطع بشه اونقدرها نمی‌تونید رو دیدن سریال‌هایی که دانلود کرديد، حساب باز کنید:))

اگر جنگی بشه آخرین چیزی که ممکنه بخاطرش تو خطر جانی بیوفتید گرسنگیه. درسته پول نداریم، ولی تا دلتون بخواد هموطن باشرف داریم.

من خودم کیف کمک‌های اولیه و خوراکی رو با احتساب اینکه به اهالی ساختمون کمک کنم و اگر کسی اقلام نداشت بتونه بیاد از ما بگیره، چیدم:)))

مثلا شاید یکی بپرسه چرا این کیف انقدر سنگینه؟ بعد من در جواب میگم "فکر کردم اگر یه بچه پتو نداشته باشه و سردش بشه چی؟ پس برای اونم آوردم"

به بقیه میگم کوله‌ها رو قابل حمل بچینید و وزنش رو کنترل کنید، بعد کوله‌ی خودم اینطوریه که برای ۲۰ نفر ذخیره بیسکوئیت و خرما و باند و دارو برداشتم که هرجا کسی نداشت، بهش بدم. یه گاری باید اجاره کنم کوله‌ رو بذارم داخلش زیر بمب از این سر شهر تا اون سر شهر بدوم به بقیه چیز میز برسونم.

کاش من حمید مهدوی۲ باشم. اگر قرار شد بمیرم در راه کمک رسوندن به بقیه باشه. بگن امدادگر بود و می‌خواست بقیه رو نجات بده.

بقا در بحران‌های خیلی خیلی سخت.

بچه‌هاجون من راستش برای شِیر کردن این یکم شک داشتم چون نمی‌تونم درست صحت‌سنجی کنم که ببینم راهکارهایی که میده واقعا کاربردی هست یا نه‌ و نگران خطا داشتنشم. امیدوارم کار به اندازه این ویدیو سخت نباشه ولی یکی از عزیزان فرستاد و خواستم شما هم ببینید که یک پیش‌زمینه‌ای داشته باشید.

من اینطرف حنجره‌م رو پاره می‌کنم میگم شیشه‌ها رو چسب بزنید، بعد مامان من تو این شرایط پرده‌ها رو باز کرده بشوره و نه تنها نمی‌ذاره به شیشه‌ها چسب بزنیم چون تازه تمیز شدن و رد چسب میمونه؛ بلکه همون یک لایه نازک پرده‌ای که داشتیم رو هم جدا کرده. همون اولین شب شیشه‌های ما میاد وسط هال و تا صبحش از سرما خشک میشیم.

روزی ۶ بار دارم تو خونه میگم آب ذخیره کنید، مامانم امشب میگه انقدر ترسو نباش چیزی نمیشه.
توروخدا ببین من واسه کیا کوله اضطراری بستم آماده گذاشتم بالای کمد و خودشون نمیدونن.

اگر نزنی خانواده من تا آخر عمرشون تفم کف دستم نمیندازن. خودت و ما رو بی‌حیثیت نکن.