غم دائمی بر نگاه تو می‌نشیند و دیگر پاک کردنی نیست.
نگاه غم‌بار : یک غم نهادینه شده است که در لحظه‌ای حادث می‌شود و تا باقی عمر می‌ماند.
زندگی قبل و بعد آن هرگز شباهتی باهم نخواهد داشت.

-علیرضا امتیاز، هایلایت غم

من دلم می‌خواد با خیال راحت عجیب باشم.

خودش رو به عنوان night bird تو برنامه تلنت معرفی کرد. فقط ۲٪ احتمال داشت زنده بمونه و بعد بخاطر سرطان مرد.
گفت دو درصد، صفر نیست.
گفت :
"نمی‌تونی منتظر بمونی زندگی سخت نباشه و بعد تصمیم بگیری شاد باشی."

خطاب به اونی که نیاز داره بشنوه :
یکم که بگذره هیچکدوم از اون مسائل ذره‌ای اهمیت ندارن. انقدر حرص نخور سرشون.

یک اشتباه فقط یک اشتباهه، نه فراتر.

به فرزندت اعتماد کن تا چیزی بالاتر از حد تصورت رو تجربه کنی.

اینا فقط زخمی بر زخم‌هاتونه.

فرصت‌های محدودی برای تو به وجود میان. ازشون استفاده می‌کنی یا می‌ذاری از دست برن؟

Live a little

گفتمش برات خونه میسازم از خشت و گل
گفت اگه دوسم داری جام بده توی خونه ی دل

با هم نخستین سرود ملی ایران، وطنم، با صدای دریا دادور را گوش کنیم و خاطرات ایران عزیز را یک بار از آغاز تا پایان دوره کنیم! قطعه سرود ایران جوان یا وطنم، نخستین سرود ملی ایران بود! قطعه ای موسیقی بدون ملام با نام سلام شاه که توسط موسیو لومر فرانسوی در سال ۱۲۵۲ ساخته شد! این سرود ابتدا بیکلام بود و سلام شاه نامیده شد و در زمان ناصرالدین شاه در مراسم های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت و به همین دلیل اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده اند!

♦️@seemorghbook

وقتی خوابِ کسی رو می‌بینی که دیگه نیست خیلی عجیبه، اما وقتی توی خواب هم بفهمی که اون مرده و حتی اونموقع هم به خودت بگی ببین این واقعی نیست. اون در واقعیت وجود نداره، به مراتب عجیب‌تر و دردناک‌تره.
چرا لازم دونستی توی خواب با حقیقت روبه‌روم کنی؟

اگر هیچوقت درامر نشم‌ چی؟

ثمین برام نامه فرستاده و این عجیب‌ترین و غیره منتظره‌ترین اتفاق این چند وقت اخیر بود برام.
موقع خوندن جملاتش قند توی دلم آب میشه و نمیتونم درک کنم چطوری انقدر مهربون و سوییته این بشر :)
تمام دیشب نیشم تا پهنا باز بود و این بی شک جزو بهترین هدیه‌‌هایی‌ هست که گرفتم.

تو چنل منابع سرچ کنید و راجع به اینکه اصلا چه اتفاقی میفته که ما خواب می‌بینیم و چی به کجاست بخونید. خیلی جالبن.

باید برم ثمین رو آنتریک کنم نقاشی بکشه.

یک نکته‌ای که وجود داره اینه که ما باید بدون وابستگی به رفتار دیگران برای خودمون شخصیت و فردیت بسازیم. این رفتارهامون قراره ما رو پرزنت کنند و باعث شناخته شدن ما توسط بقیه افراد بشن. باید حواسمون باشه جوری زیربنای شخصیتمون رو محکم بسازیم که در ارتباط بودن یا نبودن ما با شخصی باعث تغییر این نشه.(اینجا اصلا راجع به تاثیر محیط صحبت نمی‌کنم.)
شما همیشه باید یک لیمیت احترامی برای خودتون مشخص کنید که در صحبت با همه اون رو داشته باشید. یک بِیس رفتاری که شخصیتتون در صحبت با هرکسی حفظ بشه.
حالا صمیمی بودن یعنی یکسری آپشن اضافه به اون بِیس اضافه بشه؛ اما عده‌ای فکر می‌کنن لیمیت شخصیتیشون صمیمی بودنه و اگر صمیمی نیستند یعنی باید چیزی از خودشون بکاهن. اینارو نباید جابجا کرد.

اینجوریه که میگم ، خوبی؟ دروغ نگو من میدونم خوب نیستی چون داشتی گوشه ی ناخن انگشت دوم دست چپتو میخوردی و بلا بلا بلا

به مامان گفتم دیگه از این مدل زندگی که دارم خسته شدم.
گفت تلاش کن تغییرش بده یه مدل دیگه بساز. تنها راهش همینه.

آیا این همون چیزی بود که من می‌خواستم؟

این پیام رو فوروارد کنید چنلاتون
تا بهتون بگم چقدر این رفتار عجیب شما که مدام دارید یک چیزیو فروارد می‌کنید چنلاتون تا یکی بهتون یک چیزی بگه یا اونم یک چیزی فوروارد کنه روی اعصاب آدماست که ما میایم مثلا دو خط از شما بخونیم و مثل این می‌مونه که کنترل رو بگیری دستت هی بزنی کانال بعدی و باز هم همون آگهی رو پخش کنه و بعد کانال‌های بعدی و بعدی و بعدی و همین اتفاق مدام در حال تکرار شدن باشه.
تهش چی میشه؟! هیچی، کنترلو پرت می‌کنید و تصمیم می گیرید دیگه به تلوزیون سر نزنید.