حدود دو سال پیش این آهنگو با همین حس‌ها گوش دادم، با همین معلق بودن؛ امیدوارم شباهتش فقط در همین حد بمونه و اتفاقات بعدش تکرار نشن.

به میزان خوبی روی فراموشکاری اطرافیانم حساب می‌کنم که چیزی رو به خودشون نگیرن و حرفامو می‌زنم.

خب
دوستان
الان می‌تونم یک کتاب بنویسم در باب این که چطور بد باشیم تا گلیممون توی لجن غرق نشه. اما کی چنین چیزی نیاز داره؟ تلویزیون رو روشن کنید و فقط گوش کنید. شاید حتا ایدهٔ یک اختلاس به ذهنتون برسه. شاید هم یک سال گذشته‌تون جلوی چشمتون اومد و خراب شدن خودتونو دیدید؛ دیدید که هر کس به وقتش چطور همه چیز رو زیر پا میذاره، و شاید اگر دقیق‌تر نگاه کردید، می‌تونید ببینید که خودتون هم از بقیه بهتر نیستید.
دوستان، امید، طلبِ هیچ‌کس نیست، حتا خدا هم به ما امید بدهکار نیست، به وقتش اگر به حد کافی در لجن فرو بریم، خدا هم امیدشو ازمون می‌گیره و ما می‌مونیم و زندگی‌ای که شروعش انتخاب ما نبوده.

به نظرم این suicide note خوبیه. قول بدین اگر یه وقتی اونطوری مردم، برگردین اینو بخونین.

به رابطهٔ بعضی کانالا با اعضاشون حسودیم میشه.

به نظرم آقای دوروف باید یه کد بنویسه برای پیامای این وقت شب، صبح که بیدار میشیم پاک شده باشن.

من می‌خوام برم.

شاید همه چیز با یک “are we ok?” ساده درست میشد اما هیچ کس حاضر نبود اولین کسی باشه که می‌پرسدش.

There’s a pattern, it’s happened before, it’s all happening again.

یک خط قرمز‌هایی برای من هستند که تبصره‌شون فقط مرگه، در هیچ صورت دیگه‌ای عذری پذیرفته نیست.

کاش ما هم از اینا

یک چیزی درست کردم که انقدر ذوقشو دارم که هر لحظه منتظرم یکی چنان بزنه توی ذوقم که گریه‌م بگیره.
#isrc

اگه مثل فیلما موقع عصبانیت یه آهنگ غمگین با مضمونِ “دلتون براش بسوزه.” پخش میشد شاید کمتر دعوا می‌کردیم.

عزیزم
امروز غمگین نبودم، اما خیلی خشمگین بودم.

درس هم نخوندم.
خاک بر سر من عزیزم.

3:34

که در کمندِ تو راحت بوَد گرفتاری.

دارم راهکار جدیدی رو امتحان می‌کنم که یا خیلی جواب میده یا گند میزنه به همه چیز.

For a second there, I thought everything could get better. But then today happened.

یه جای گریز آناتومی، کلی تورز و اریزونا با هم به مشکل برخوردن، اریزونا پیشنهاد کاپل تراپی داد، تراپیست هم یه جا پیشنهاد داد که چند روزی جدا از هم زندگی کنن. کلی با این خیلی مخالف بود. آخرش به یک هفته راضی شد، اریزونا گفت من می‌خواستم بگم چند ماه!
یادم نیست آخرش چند وقت از هم جدا زندگی کردند، بعد از اون اما اریزونا به این نتیجه رسید که دلش میخواد بازم با کلی ادامه بده، اما کلی فهمید که چقدر بدون اریزونا خوشحال‌تره.